Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 19 lutego 2013 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marek Zubik - przewodniczący,
Stanisław Biernat,
Zbigniew Cieślak,
Leon Kieres - sprawozdawca,
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 19
lutego 2013 r., pytania prawnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie, czy art. 46 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz
ich rodzin w zakresie, w jakim w sytuacji wstrzymania wypłaty świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego
funkcjonariuszy z tego względu, że nie może być ono doręczone z przyczyn niezależnych
od organu emerytalnego, nie przewidują wznowienia wypłaty tego świadczenia od miesiąca
wstrzymania jego wypłaty, jednakże za okres nie dłuższy niż 3 lata poprzedzające bezpośrednio
miesiąc, w którym zgłoszono wniosek o wznowienie wypłaty, są zgodne z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
orzeka:
I
Art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz
ich rodzin w zakresie, w jakim wypłata emerytury jest wznawiana od miesiąca, w którym ustała
przyczyna powodująca wstrzymanie jej wypłaty, nie wcześniej jednak niż od miesiąca,
w którym zgłoszono wniosek o wznowienie wypłaty lub wydano decyzję z urzędu, w warunkach,
gdy emerytura nie mogła być doręczona z przyczyn niezależnych od organu emerytalnego,
jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
II
Przepis wymieniony w części I, w zakresie tam wskazanym, traci moc obowiązującą z
upływem 12 (dwunastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania
wyroku.