Rozporządzenie Rady Ministrówz dnia 20 grudnia 2013 r.w sprawie wprowadzenia programu zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła na 2014 r.
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu
chorób zakaźnych zwierząt zarządza się, co następuje:
§ 1.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza się program zwalczania gąbczastej
encefalopatii bydła (Bovine spongiform encephalopathy - BSE) na 2014 r., który jest
określony w załączniku do rozporządzenia.
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r.
Nr 47, poz. 278, Nr 60, poz. 372 i Nr 78, poz. 513 oraz z 2013 r. poz. 1287.
Załącznik - Program zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform encephalopathy - BSE)
1.
Identyfikacja programu zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform
encephalopathy - BSE)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2.
Opis programu zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform encephalopathy
- BSE) na 2014 r.
Celem realizacji programu zwalczania gąbczastej encefalopatii bydła (Bovine spongiform
encephalopathy - BSE) na 2014 r., zwanego dalej „Programem”, jest wykrycie każdego
przypadku gąbczastej encefalopatii bydła, zwanej dalej „BSE”, w populacji bydła w
Rzeczypospolitej Polskiej. Prowadzenie badań jest nieodzownym elementem systemu kontroli
przenośnych gąbczastych encefalopatii przeżuwaczy (TSE).
Kontrola BSE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej polega na prowadzeniu aktywnego
nadzoru, przez który rozumie się badanie bydła przeznaczonego do uboju jako zdrowe
lub bydła zaliczanego do grup ryzyka (np. zwierzęta padłe, poddane ubojowi z konieczności,
wykazujące nietypowe objawy w trakcie badania przedubojowego, w tym zwierzęta, które
doznały urazów w trakcie transportu lub w rzeźni lub zostały zabite w ramach zwalczania
choroby zakaźnej zwierząt), oraz biernego nadzoru, przez który rozumie się badanie
bydła w każdym wieku, w przypadku gdy zachowanie zwierzęcia nasuwa podejrzenie wystąpienia
BSE.
Zwalczanie BSE polega między innymi na zidentyfikowaniu pozostałych zwierząt w gospodarstwie,
w którym przebywało zwierzę, u którego stwierdzono BSE, potomstwa tych zwierząt urodzonego
w okresie dwóch lat przed wystąpieniem objawów klinicznych lub stwierdzeniem BSE u
krowy oraz zidentyfikowaniu zwierząt należących do kohorty.
Zapobieganie, kontrola i zwalczanie BSE są przeprowadzane zgodnie z wymaganiami określonymi
w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.
ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych
gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289, z późn. zm.), zwanym
dalej „rozporządzeniem nr 999/2001”, z uwzględnieniem zasad, o których mowa w decyzji
Komisji 2009/719/WE z dnia 28 września 2009 r. upoważniającej niektóre państwa członkowskie
do zmiany swoich rocznych programów monitorowania BSE (Dz. Urz. UE L 256 z 29.09.2009,
str. 35, z późn. zm.).
W rozporządzeniu nr 999/2001 zobowiązano również każde państwo członkowskie do wprowadzania
rocznych programów monitorowania TSE opartych na aktywnym i biernym nadzorze, zgodnie
z załącznikiem III do tego rozporządzenia.
Dnia 4 lutego 2013 r. weszła w życie decyzja wykonawcza Komisji 2013/76/UE zmieniająca
decyzję 2009/719/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do zmiany swoich rocznych
programów monitorowania BSE (Dz. Urz. UE L 35 z 06.02.2013, str. 16). Daje ona państwom
członkowskim możliwość zmiany dotychczasowych rocznych programów monitorowania.
W związku z powyższym od dnia 1 stycznia 2014 r. w Rzeczypospolitej Polskiej, w grupie
zwierząt poddawanych normalnemu ubojowi do badania w kierunku BSE, będzie kwalifikował
wiek powyżej 96. miesiąca życia.
3.
Opis sytuacji epidemiologicznej związanej z BSE
Regularne monitorowanie BSE, zgodnie z obowiązującymi w Unii Europejskiej wymaganiami,
rozpoczęło się w listopadzie 2001 r. W pierwszych dwóch miesiącach monitorowania zbadano
30 309 sztuk bydła, w 2002 r. - 286 592, w 2003 r. - 455 413, w 2004 r. -481 116,
w 2005 r. - 515 976, w 2006 r. - 594 121, w 2007 r. - 603 810, w 2008 r. - 611 566,
w 2009 r. - 638 072, w 2010 r. - 637 240, w 2011 r. - 475 906, a w 2012 r. - 326 280.
Spadek liczby badań w 2011 r. był związany z podwyższeniem wieku bydła badanego w
kierunku BSE do 72. miesiąca życia w związku z zakwalifikowaniem Rzeczypospolitej
Polskiej do grupy państw członkowskich upoważnionych do zmiany systemu monitorowania
BSE, zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2011/358/UE z dnia 17 czerwca 2011 r. zmieniającą
decyzję 2009/719/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do zmiany swoich rocznych
programów monitorowania BSE (Dz. Urz. UE L 161 z 21.06.2011, str. 29).
Dane dotyczące monitorowania z uwzględnieniem poszczególnych grup bydła są przedstawione
w tabeli 1.1.
Tabela 1.1
|
* Począwszy od dnia 1 lipca 2011 r., zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2011/358/UE
z dnia 17 czerwca 2011 r. zmieniającą decyzję 2009/719/WE upoważniającą niektóre państwa
członkowskie do zmiany swoich rocznych programów monitorowania BSE, zmianie uległ
wiek bydła badanego w kierunku BSE.
Pierwszy przypadek BSE wykryto w 2002 r. W tym też roku ogólna liczba wykrytych przypadków
BSE wyniosła 4. W 2003 r. wykryto dalszych 5 przypadków, a w 2004 r. -11 przypadków.
W 2005 r. wykryto ogółem 20 przypadków BSE, co stanowi największą liczbę przypadków
BSE wykrytych rocznie w Rzeczypospolitej Polskiej. Od 2006 r. ta liczba wyraźnie spadała,
aż do roku 2011. W 2006 r. stwierdzono 10 przypadków BSE, w 2007 r. -9 przypadków,
w 2008 r. - 5 przypadków, w 2009 r. - 4 przypadki, w 2010 r. - 2 przypadki, w 2011 r.
- 1 przypadek, natomiast w 2012 r. - 3 przypadki.
Zestawienie występowania przypadków BSE w latach 2002 - 2012 w poszczególnych województwach
przedstawia tabela 1.2.
Tabela 1.2
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Największą liczbę przypadków BSE wykryto w ramach aktywnego nadzoru w odniesieniu
do grupy zdrowego bydła kierowanego do uboju. W ramach biernego nadzoru wykryto zaledwie
3 przypadki BSE.
Poszczególne grupy bydła, w których stwierdzono przypadki BSE, przedstawia tabela
1.3.
Tabela 1.3
|
Wszystkie sztuki bydła, u których wykryto BSE, były urodzone w Rzeczypospolitej Polskiej.
Dochodzenia epizootyczne prowadzone w celu wyjaśnienia dróg zakażeń wskazywały, że
tylko w kilku nielicznych przypadkach potwierdzono spożycie paszy zawierającej białko
pochodzące od ssaków lub preparatów mlekozastępczych zawierających tłuszcz zwierzęcy
jako najbardziej prawdopodobną drogę zakażenia BSE.
Od stwierdzenia pierwszego przypadku BSE w 2002 r. liczba przypadków BSE zmieniała
się, przy czym przez pewien okres (lata 2002-2005) rosła. Wprowadzenie w poprzednich
latach programu zwalczania BSE, zgodnego z wytycznymi Unii Europejskiej, pozwoliło
na wykrycie zwierząt zakażonych.
Wzrost liczby przypadków BSE przedstawia się następująco:
1)
od 2002 r. do 2003 r. wynosił 25%;
2)
od 2003 r. do 2004 r. wynosił 120%;
3)
od 2004 r. do 2005 r. wynosił 82%.
Od 2006 r. obserwuje się corocznie spadek liczby diagnozowanych przypadków BSE w stosunku
do roku poprzedniego:
1)
w 2006 r. spadek wynosił 48,5%;
2)
w 2007 r. spadek wynosił 10,5%;
3)
w 2008 r. spadek wynosił 47%;
4)
w 2009 r. spadek wynosił 16%;
5)
w 2010 r. spadek wynosił 50%;
6)
w 2011 r. spadek wynosił 50%.
W 2012 r. nastąpił jednak ponowny wzrost liczby diagnozowanych przypadków BSE w stosunku
do roku poprzedniego. Wykryto bowiem 3 przypadki BSE.
Liczba przypadków BSE w latach 2002-2012 została przedstawiona na wykresie 1.
Wykres 1
Biorąc pod uwagę wiek bydła, u którego stwierdzono BSE, można zauważyć, że najwyższą
liczbę przypadków zakażeń BSE zaobserwowano u bydła urodzonego od 1995 r. do 2000 r.
Najwyższy odsetek tych zakażeń dotyczy bydła urodzonego w 1996 r. i 1999 r.
Zestawienie liczby przypadków BSE w odniesieniu do roku urodzenia zakażonego bydła
przedstawia tabela 1.4 oraz wykres 2.
Tabela 1.4
|
Wykres 2
Najwięcej przypadków BSE stwierdzono u bydła w wieku od 5. do 9. roku życia.
Zestawienie liczby przypadków BSE w odniesieniu do wieku bydła przedstawia tabela
1.5 oraz wykres 3.
Tabela 1.5
|
Wykres 3
4.
Środki przewidziane w Programie
4.1.
Władza centralna odpowiedzialna za nadzór nad realizacją Programu i jego koordynację
w województwach, na których obszarze będzie realizowany Program
Za realizację Programu będą odpowiedzialne organy Inspekcji Weterynaryjnej szczebla
powiatowego i wojewódzkiego.
Zgodnie z art. 57 ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt
oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342, z późn.
zm.) organ szczebla centralnego - Główny Lekarz Weterynarii nadzoruje realizację Programu.
Ponadto, zgodnie z przepisami Unii Europejskiej, w przypadku programu współfinansowanego
ze środków Unii Europejskiej Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską
o postępach w realizacji Programu.
4.2.
Opis i określenie obszarów geograficznych i administracyjnych, na których będzie realizowany
Program
Program będzie realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na terytorium
tym funkcjonuje 16 organów Inspekcji Weterynaryjnej szczebla wojewódzkiego (wojewódzcy
lekarze weterynarii) oraz 305 organów Inspekcji Weterynaryjnej szczebla powiatowego
(powiatowi lekarze weterynarii). Wojewódzki lekarz weterynarii kieruje działaniem
Inspekcji Weterynaryjnej na obszarze województwa.
Podział Rzeczypospolitej Polskiej na województwa ilustruje rysunek 1.
Rysunek 1
4.3.
Regulacje prawne dotyczące rejestracji gospodarstw
Gospodarstwa w Rzeczypospolitej Polskiej są rejestrowane w Centralnej Bazie Danych
Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt prowadzonej przez Agencję Restrukturyzacji
i Modernizacji Rolnictwa. Ponadto podjęcie działalności w zakresie utrzymywania zwierząt
gospodarskich w celu umieszczenia na rynku tych zwierząt lub produktów pochodzących
z tych zwierząt lub od tych zwierząt wymaga zgłoszenia właściwemu miejscowo powiatowemu
lekarzowi weterynarii.
Kwestię tę regulują następujące akty prawne:
1)
ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji
gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2012 r.
poz. 86 oraz z 2013 r. poz. 1537);
2)
ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt;
3)
ustawa z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz.
U. z 2008 r. Nr 204, poz. 1281, z późn. zm.).
4.4.
Regulacje prawne dotyczące systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt
Identyfikacja i rejestracja zwierząt w Rzeczypospolitej Polskiej są prowadzone zgodnie
z następującymi przepisami:
1)
ustawą z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt;
2)
rozporządzeniem Komisji (WE) nr 494/98 z dnia 27 lutego 1998 r. ustanawiającym szczegółowe
przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 820/97 w odniesieniu do stosowania
minimalnych sankcji administracyjnych w ramach systemu identyfikacji i rejestracji
bydła (Dz. Urz. WE L 60 z 28.02.1998, str. 78, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 3, t. 46, str. 12);
3)
rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca
2000 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania
wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97
(Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 3, t. 30, str. 248);
4)
rozporządzeniem Komisji (WE) nr 911/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania
rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie kolczyków,
paszportów i rejestrów gospodarstw (Dz. Urz. UE L 163 z 30.04.2004, str. 65, z późn.
zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 46, str. 242).
W Rzeczypospolitej Polskiej bydło podlega obowiązkowi oznakowania za pomocą pary kolczyków
oraz podlega rejestracji w Centralnej Bazie Danych Systemu Identyfikacji i Rejestracji
Zwierząt. Każdy kolczyk zawiera indywidualny numer identyfikacyjny zwierzęcia składający
się z 14 znaków zawierających informacje o państwie pochodzenia, numerze serii kolczyka,
numerze zwierzęcia i cyfrze kontrolnej, a ponadto kod kreskowy. Posiadacz bydła ma
obowiązek oznakować za pomocą pary kolczyków nowo narodzone cielę niezwłocznie po
jego urodzeniu i przesłać zgłoszenie jego urodzenia do Centralnej Bazy Danych Systemu
Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt. Na te czynności posiadacz ma 7 dni od dnia urodzenia
cielęcia.
Wszystkie sztuki bydła są zaopatrzone w paszporty, które towarzyszą zwierzętom od
urodzenia do śmierci. Wszystkie zdarzenia, w tym przemieszczenie z siedziby stada
do siedziby stada (miejsca gromadzenia, rzeźni, zakładu przetwórczego lub spalarni,
pośrednika w obrocie zwierzętami, na targ, wystawę, pokaz lub konkurs zwierząt), są
zgłaszane do Centralnej Bazy Danych Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt.
Gospodarstwa zarejestrowane w Centralnej Bazie Danych Systemu Identyfikacji i Rejestracji
Zwierząt posiadają indywidualny numer siedziby stada. Posiadacz bydła prowadzi księgę
rejestracji dla każdej siedziby stada, do której muszą być wpisane wszystkie sztuki
bydła znajdujące się w siedzibie stada. Księga rejestracji bydła zawiera w szczególności
informacje dotyczące numeru identyfikacyjnego matki i ojca zwierzęcia, daty przybycia
zwierzęcia do siedziby stada i przemieszczenia zwierzęcia z siedziby stada. Wpisu
do księgi rejestracji dokonuje się bezpośrednio po zaistnieniu zdarzenia objętego
obowiązkiem wpisu, nie później niż w terminie 7 dni od dnia zaistnienia danego zdarzenia.
Część informacji o zdarzeniach dotyczących bydła przekazanych do Centralnej Bazy Danych
Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (kupno, sprzedaż, ubój w rzeźni, padnięcie
zwierzęcia oraz unieszkodliwienie zwłok zwierzęcia) wymaga potwierdzenia ich dokonania,
np. w przypadku sprzedaży bydła jest wymagane zgłoszenie tego faktu przez posiadacza
zwierzęcia. Brak takiego zgłoszenia powoduje wszczęcie procedury wyjaśniania nieprawidłowości
z posiadaczami zwierząt.
Wszystkie wyżej wymienione wymogi ustanowiono, zgodnie z zasadami określonymi w przepisach
Unii Europejskiej, nie tylko ze względu na identyfikację i rejestrację zwierząt, ale
także ze względu na ochronę ich zdrowia. W przypadku wystąpienia choroby zakaźnej
bydła system identyfikacji i rejestracji zwierząt może zostać wykorzystany do śledzenia
przemieszczeń zwierząt.
4.5.
Regulacje prawne dotyczące obowiązku powiadamiania o BSE
W Rzeczypospolitej Polskiej obowiązek powiadamiania o BSE wynika bezpośrednio z następujących
przepisów:
1)
rozporządzenia nr 999/2001;
2)
ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt.
W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt określono obowiązek zgłaszania podejrzenia wystąpienia chorób zakaźnych
zwierząt, w tym BSE. Zgodnie z art. 42 ww. ustawy podejrzenie wystąpienia choroby
zakaźnej zwierząt, w tym wystąpienie objawów neurologicznych u zwierząt, które mogą
nasuwać podejrzenie BSE, podlega obowiązkowi niezwłocznego powiadomienia organu Inspekcji
Weterynaryjnej albo najbliższego podmiotu świadczącego usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej,
albo wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Ponadto posiadacz bydła ma obowiązek natychmiastowego
informowania powiatowego lekarza weterynarii o każdym przypadku padnięcia bydła.
Nie przewiduje się kar za zgłoszenie, w wyniku którego nie zostanie potwierdzona choroba.
Nie przewiduje się również zwrotu kosztów poniesionych przez osobę zgłaszającą podejrzenie
choroby, jeżeli podejrzenie to się nie potwierdzi.
4.6.
Badania
4.6.1.
Szybkie testy u bydła
|
4.6.2.
Badania potwierdzające, inne niż szybkie testy, o których mowa w rozdziale C załącznika
X do rozporządzenia nr 999/2001
|
Powyższe dane ujęte w ust. 4.6.1 i 4.6.2 przyjęto na podstawie danych uzyskanych za
2012 r.
4.7.
Zwalczanie
4.7.1.
Środki podejmowane po stwierdzeniu przypadku BSE
4.7.1.1.
Opis
Działania lekarzy weterynarii podejmowane w związku z wystąpieniem przypadku BSE w
Rzeczypospolitej Polskiej regulują następujące przepisy:
1)
rozporządzenie nr 999/2001;
2)
ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt.
Ponadto w celu usprawnienia działań Inspekcji Weterynaryjnej została wydana Instrukcja
Głównego Lekarza Weterynarii nr GIWz.401.BSE.60/2011 z dnia 30 listopada 2011 r. w
sprawie postępowania przy zgłaszaniu i zwalczaniu gąbczastej encefalopatii bydła (BSE).
Instrukcja ta stanowi akt prawa wewnętrznego i jej przepisy nie mogą być przywoływane
przy rozstrzyganiu o prawach i obowiązkach podmiotów nadzorowanych.
W przypadku otrzymania dodatniego wyniku badania laboratoryjnego w kierunku BSE przeprowadza
się w szczególności następujące czynności:
1)
zniszczenie wszystkich części tuszy zakażonego zwierzęcia oraz wszystkich części tuszy
zwierząt sąsiadujących z zakażoną tuszą na linii ubojowej (co najmniej jednej przed
i dwóch po) - w przypadku bydła poddanego ubojowi;
2)
szczegółowe dochodzenie epizootyczne.
Dochodzenie epizootyczne ma na celu:
1)
ustalenie źródła zakażenia BSE;
2)
określenie liczby i zidentyfikowanie wszystkich sztuk przeżuwaczy w gospodarstwie
pochodzenia zwierzęcia zakażonego BSE;
3)
ustalenie historii zwierzęcia zakażonego BSE oraz określenie miejsca pobytu potomstwa
krowy zakażonej BSE;
4)
ustalenie kohorty dla tego przypadku;
5)
ustalenie możliwej drogi przeniesienia BSE;
6)
ustalenie innych zwierząt, zarówno przebywających w gospodarstwie, w którym stwierdzono
BSE, jak i przebywających w innych gospodarstwach, które mogły mieć kontakt z tym
samym źródłem zakażenia BSE co zwierzę zakażone BSE;
7)
ustalenie przemieszczenia potencjalnie zakażonej paszy lub innych czynników mogących
być przyczyną zakażenia w tym lub innym gospodarstwie.
Wszystkie zwierzęta, które zostały w trakcie dochodzenia epizootycznego uznane za
potencjalnie zakażone BSE, zabija się, a następnie niszczy, zaś produkty uznane za
potencjalnie skażone BSE - niszczy.
4.7.1.2.
Tabela podsumowująca
|
5.
Koszty
5.1.
Szczegółowa analiza kosztów
Przewiduje się, że ogólna wysokość kosztów realizacji Programu wyniesie 4 030 561
zł, co przy założeniu, że 1 euro = 4 zł, stanowi równowartość 1 007 640,25 euro. Powyższa
kwota uwzględnia koszt odszkodowań za bydło zabite w ramach zwalczania BSE, przyznawanych
na zasadach określonych w art. 49 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia
zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Koszt ten szacunkowo wyniesie
28 000 zł, co odpowiada kwocie 7000 euro.
W kalkulacji wzięto pod uwagę koszt jednego testu w 2012 r., który wyniósł średnio
13 zł. Był to średni koszt szybkiego testu wykonanego zarówno w Zakładzie Higieny
Weterynaryjnej, jak i w krajowym laboratorium referencyjnym znajdującym się w Państwowym
Instytucie Weterynaryjnym - Państwowym Instytucie Badawczym w Puławach. Przy szacowaniu
kosztu jednego testu w 2014 r. wzięto pod uwagę przewidywany wzrost cen w stosunku
do 2012 r. oraz koszt dodatkowych elementów (w szczególności pobranie jednej próbki
w kierunku BSE - 2 zł, transport jednej próbki - ok. 2 zł, zakup i amortyzacja sprzętu,
użytkowanie pomieszczeń laboratorium). Dodatkowe koszty zostały uwzględnione w związku
z określeniem w decyzji wykonawczej Komisji 2012/761/UE z dnia 30 listopada 2012 r.
zatwierdzającej roczne i wieloletnie programy oraz wkład finansowy Unii w zakresie
zwalczania, kontroli i monitorowania niektórych chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych,
przedstawione przez państwa członkowskie na 2013 rok (Dz. Urz. UE L 336 z 08.12.2012,
str. 83) kwoty ryczałtowej, która ma pokryć wszystkie koszty poniesione w celu wykonania
badań laboratoryjnych w kierunku BSE.
W związku z powyższym średni koszt jednego testu oszacowano na 19 zł, co stanowi równowartość
4,75 euro.
W poniższej tabeli zostały dodatkowo wykazane badania laboratoryjne potwierdzające
w liczbie 128, a także badania laboratoryjne bydła podejrzanego o BSE oraz zabitego
w ramach zwalczania BSE w liczbie 23 (w sumie 151), które są wykonywane w krajowym
laboratorium referencyjnym. Koszt takiego badania wyniósł w 2012 r. ok. 188 zł.
Koszty Programu są kosztami szacunkowymi i zostaną dostosowane do wielkości wydatków
przewidzianych na zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt w projekcie ustawy budżetowej
na rok 2014, a po uchwaleniu ustawy budżetowej na rok 2014 - do wielkości ujętych
w tej ustawie.
Koszty Programu wyrażone w złotych zostały przeliczone na euro według prognozowanego
kursu euro. Zatwierdzone w dniu 5 listopada 2013 r. przez Ministra Finansów „Wytyczne
dotyczące stosowania jednolitych wskaźników makroekonomicznych będących podstawą oszacowania
skutków finansowych projektowanych ustaw”, zawierające prognozowany kurs euro, znajdują
się na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów
publicznych.
5.2.
Zestawienie kosztów*
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1) Kurs euro według „Wytycznych dotyczących stosowania jednolitych wskaźników makroekonomicznych
będących podstawą oszacowania skutków finansowych projektowanych ustaw” zatwierdzonych
w dniu 5 listopada 2013 r. przez Ministra Finansów.
2) Określone w ust. 4.6.1 Programu.
3) Dowolny spośród szybkich testów wymienionych w ust. 4 w rozdziale C załącznika X
do rozporządzenia nr 999/2001 w odniesieniu do bydła.
4) Jedna z metod potwierdzających wymieniona w ust. 3.1 w rozdziale C załącznika X do
rozporządzenia nr 999/2001.
5) Określone w ust. 4.7.1.2 Programu.
* Są to szacunkowe koszty, które zostaną dostosowane do wielkości wydatków przewidzianych
na zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt w projekcie ustawy budżetowej na rok 2014.
** Liczbę jednostek określono na podstawie danych uzyskanych za rok 2012.