Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 20 grudnia 2012 r.w sprawie standardów postępowania medycznego w dziedzinie anestezjologii i intensywnej
terapii dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa standardy postępowania medycznego w dziedzinie anestezjologii
i intensywnej terapii w zakresie świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezji, intensywnej
terapii, resuscytacji, leczenia bólu niezależnie od jego przyczyny, a także sedacji,
udzielanych przez lekarza specjalistę anestezjologii i intensywnej terapii, lekarza
anestezjologa oraz lekarza w trakcie specjalizacji.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
anestezja - wykonywanie znieczulenia ogólnego lub regionalnego do zabiegów operacyjnych
oraz do celów diagnostycznych lub leczniczych;
2)
intensywna terapia - postępowanie mające na celu podtrzymywanie funkcji życiowych
oraz leczenie chorych w stanach zagrożenia życia, spowodowanych potencjalnie odwracalną
niewydolnością jednego lub kilku podstawowych układów organizmu, w szczególności oddychania,
krążenia, ośrodkowego układu nerwowego;
3)
lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii - lekarza, który:
a)
posiada specjalizację II stopnia w dziedzinie:
-
-anestezjologii,
-
-anestezjologii i reanimacji lub
-
-anestezjologii i intensywnej terapii, lub
b)
uzyskał tytuł specjalisty w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii;
4)
lekarz anestezjolog - lekarza, który posiada specjalizację I stopnia w dziedzinie
anestezjologii i intensywnej terapii;
5)
lekarz w trakcie specjalizacji - lekarza będącego w trakcie specjalizacji w dziedzinie
anestezjologii i intensywnej terapii;
6)
pielęgniarka anestezjologiczna - pielęgniarkę, która ukończyła specjalizację w dziedzinie
pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej opieki, lub pielęgniarkę, która ukończyła
kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjologicznego i intensywnej
opieki, lub pielęgniarkę w trakcie specjalizacji w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjologicznego
i intensywnej opieki;
7)
resuscytacja - działanie mające na celu przerwanie potencjalnie odwracalnego procesu
umierania;
8)
sedacja - działanie mające na celu zniesienie niepokoju, strachu oraz wywołanie uspokojenia
pacjenta;
9)
zabieg w trybie natychmiastowym - zabieg wykonywany natychmiast po podjęciu przez
operatora decyzji o interwencji, u pacjenta w stanie bezpośredniego zagrożenia życia,
groźby utraty kończyny czy narządu lub ich funkcji; stabilizacja stanu pacjenta prowadzona
jest równoczasowo z zabiegiem;
10)
zabieg w trybie pilnym - zabieg wykonywany w ciągu 6 godzin od podjęcia decyzji przez
operatora, u pacjenta z ostrymi objawami choroby lub pogorszeniem stanu klinicznego,
które potencjalnie zagrażają jego życiu albo mogą stanowić zagrożenie dla utrzymania
kończyny czy organu, lub z innymi problemami zdrowotnymi niedającymi się opanować
leczeniem zachowawczym;
11)
zabieg w trybie przyśpieszonym - zabieg wykonywany w ciągu kilku dni od podjęcia decyzji
przez operatora, u pacjenta, który wymaga wczesnego leczenia zabiegowego, lecz wpływ
schorzenia na stan kliniczny pacjenta nie ma cech opisanych dla zabiegu w trybie natychmiastowym
i pilnym;
12)
zabieg w trybie planowym - zabieg wykonywany według harmonogramu zabiegów planowych,
u pacjenta w optymalnym stanie ogólnym, w czasie dogodnym dla pacjenta i operatora.
§ 3.
Kwalifikacja pacjentów do oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii w szpitalach
odbywa się zgodnie z aktualnymi Wytycznymi Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i
Intensywnej Terapii określającymi sposób kwalifikacji oraz kryteria przyjęcia pacjentów
do oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii.
§ 4.
1.
W szpitalach, w których udzielane są świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji i intensywnej
terapii na rzecz pacjentów dorosłych, tworzy się oddziały anestezjologii i intensywnej
terapii, a w przypadkach gdy udziela się na rzecz tych pacjentów świadczeń zdrowotnych
wyłącznie z zakresu anestezji, tworzy się oddziały anestezjologii.
2.
W szpitalach, w których udzielane są świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji i intensywnej
terapii na rzecz dzieci, tworzy się oddziały anestezjologii i intensywnej terapii
dla dzieci, a w przypadkach gdy udziela się na rzecz tych pacjentów świadczeń zdrowotnych
wyłącznie z zakresu anestezji, tworzy się oddziały anestezjologii dla dzieci.
3.
Liczba łóżek na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii stanowi co najmniej
2% ogólnej liczby łóżek w szpitalu.
4.
Usytuowanie oddziału anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziału anestezjologii
i intensywnej terapii dla dzieci zapewnia komunikację z blokiem operacyjnym, szpitalnym
oddziałem ratunkowym lub oddziałem przyjęć i pomocy doraźnej oraz ze wszystkimi oddziałami
łóżkowymi.
5.
W oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziale anestezjologii i intensywnej
terapii dla dzieci zapewnia się izolatkę dostępną z traktów komunikacji oddziału,
która posiada śluzę umożliwiającą umycie rąk, przebieranie się i składowanie materiałów
izolacyjnych.
6.
Tworzy się następujące poziomy referencyjne oddziałów anestezjologii i intensywnej
terapii lub oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci w szpitalach
w celu zapewnienia odpowiedniej jakości oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych
na rzecz dorosłych oraz dzieci:
1)
pierwszy poziom referencyjny;
2)
drugi poziom referencyjny;
3)
trzeci poziom referencyjny.
7.
Warunki ogólne wymagane dla oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziałów
anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci oraz oddziałów anestezjologii lub
oddziałów anestezjologii dla dzieci w szpitalach są określone w części I załącznika
nr 1 do rozporządzenia.
8.
Warunki szczegółowe dla poziomów referencyjnych oddziałów anestezjologii i intensywnej
terapii oraz dla oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci w szpitalach
są określone w częściach II i III załącznika nr 1 do rozporządzenia.
9.
W szpitalach, w których są udzielane świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji, w
obrębie bloku operacyjnego lub w bliskim sąsiedztwie bloku operacyjnego znajdują się
sale nadzoru poznieczuleniowego.
10.
Kierującym oddziałami szpitala wymienionymi w ust. 1 lub 2 powinien być lekarz specjalista
anestezjologii i intensywnej terapii.
11.
Pielęgniarką oddziałową oddziału szpitala wymienionego w ust. 1 lub 2 powinna być
pielęgniarka, która ukończyła specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa anestezjologicznego
i intensywnej opieki.
§ 5.
Standardy określone w § 9 pkt 5 i 7-15 oraz wymagania dotyczące wyposażenia stanowiska
znieczulenia określone w części I załącznika nr 1 do rozporządzenia stosuje się w:
1)
ambulatorium lub przedsiębiorstwie, w którym są udzielane stacjonarne i całodobowe
świadczenia zdrowotne inne niż świadczenia szpitalne,
2)
pomieszczeniach, w których jest wykonywana praktyka zawodowa
- w których są udzielane świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji.
§ 6.
1.
Świadczenia zdrowotne w zakresie leczenia bólu mogą być udzielane w szpitalu w ramach
oddziału wymienionego w § 4 ust. 1 lub 2.
2.
W oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziale anestezjologii i intensywnej
terapii dla dzieci albo oddziale anestezjologii lub oddziale anestezjologii dla dzieci
w szpitalu może zostać utworzony zespół zajmujący się leczeniem bólu ostrego, głównie
pooperacyjnego.
3.
W oddziale anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziale anestezjologii i intensywnej
terapii dla dzieci w szpitalu mogą być również hospitalizowani pacjenci wymagający,
w celu leczenia bólu, wykonania inwazyjnych zabiegów diagnostycznych lub terapeutycznych
albo odpowiedniego monitorowania lub leczenia pacjentów.
§ 7.
Lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii przejmuje na wezwanie prowadzenie
resuscytacji i podejmuje decyzję o jej zakończeniu.
§ 8.
1.
W podmiocie leczniczym świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji, polegające na wykonywaniu
znieczulenia ogólnego oraz znieczulenia regionalnego: zewnątrzoponowego i podpajęczynówkowego,
mogą być udzielane wyłącznie przez lekarza specjalistę anestezjologii i intensywnej
terapii.
2.
Lekarz anestezjolog może samodzielnie udzielać świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezji,
o których mowa w ust. 1, w przypadku znieczulania chorych powyżej 3 roku życia, których
stan ogólny według skali ASA (American Society of Anesthesiologists Physical Status
Classification System) odpowiada stopniom I, II lub III, a w pozostałych przypadkach
lekarz anestezjolog może samodzielnie udzielać świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezji
za pisemną zgodą lekarza kierującego oddziałem wymienionym w § 4 ust. 1 lub 2.
3.
Lekarz w trakcie specjalizacji może wykonywać znieczulenie, jeżeli wykonanie tego
znieczulenia jest bezpośrednio nadzorowane przez lekarza specjalistę anestezjologii
i intensywnej terapii.
4.
Za zgodą lekarza kierującego oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziałem
anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci lekarz specjalista anestezjologii
i intensywnej terapii może równocześnie nadzorować pracę nie więcej niż trzech lekarzy
w trakcie specjalizacji, wykonujących znieczulenia chorych, których stan ogólny według
skali ASA odpowiada stopniom I, II lub III, w przypadku: odbycia przez tych lekarzy
co najmniej 2-letniego szkolenia w ramach specjalizacji w dziedzinie anestezjologii
i intensywnej terapii oraz wykazania się odpowiednią wiedzą i umiejętnościami wykonywania
znieczulenia. Lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii nadzorujący
pracę lekarzy w trakcie specjalizacji znajduje się w bezpośredniej bliskości znieczulanych
chorych przez cały czas trwania znieczulenia.
5.
Odbycie przez lekarza w trakcie specjalizacji co najmniej 2-letniego przeszkolenia
specjalistycznego w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii oraz wykazanie
się odpowiednią wiedzą i umiejętnościami wykonywania znieczulenia, o których mowa
w ust. 4, potwierdza pisemnie kierownik specjalizacji. Potwierdzenie jest przechowywane
w aktach osobowych lekarza w trakcie specjalizacji.
§ 9.
Ustala się następujące standardy postępowania medycznego przy udzielaniu w szpitalu
świadczeń zdrowotnych w zakresie anestezji:
1)
kierownik podmiotu leczniczego prowadzącego szpital, w porozumieniu z lekarzem kierującym
oddziałem wymienionym w § 4 ust. 1 lub 2, określa procedury przygotowania pacjenta
do znieczulenia, w tym wykaz badań diagnostycznych, laboratoryjnych, w celu bezpiecznego
przeprowadzenia zabiegu w trybie natychmiastowym, pilnym, przyśpieszonym i planowym;
2)
kierownik podmiotu leczniczego, w porozumieniu z kierującym oddziałem wymienionym
w § 4 ust. 1 lub 2, ustala sposób komunikacji alarmowej;
3)
plan zabiegów wykonywanych w szpitalu ustala się w porozumieniu z kierującym oddziałem
wymienionym w § 4 ust. 1 lub 2; plan ten powinien uwzględniać zasadę nadrzędności
mniejszego ryzyka zagrożenia dla zdrowia i życia pacjenta, a w szczególności powinien
być dostosowany do liczby lekarzy udzielających świadczeń z zakresu anestezji oraz
do wyposażenia podmiotu leczniczego w wyroby medyczne niezbędne do udzielania tych
świadczeń;
4)
w przypadku gdy w szpitalu są wykonywane zabiegi na rzecz pacjentów dorosłych oraz
na rzecz dzieci, plan zabiegów powinien dodatkowo uwzględniać zasadę rozdziału czasowego
lub przestrzennego wykonywania zabiegów dla tych grup pacjentów;
5)
lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii, lekarz anestezjolog lub lekarz
w trakcie specjalizacji pod nadzorem lekarza specjalisty anestezjologii i intensywnej
terapii zapoznaje się z dokumentacją medyczną pacjenta, skompletowaną wraz z niezbędnymi
wynikami badań laboratoryjnych przez lekarza prowadzącego, oraz przeprowadza, nie
później niż 24 godziny przed zabiegiem w trybie planowym, badanie w celu zakwalifikowania
pacjenta do znieczulenia, zgodnie ze stanem zdrowia pacjenta i wskazaniami medycznymi;
lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii, lekarz anestezjolog lub lekarz
w trakcie specjalizacji pod nadzorem lekarza specjalisty anestezjologii i intensywnej
terapii może zlecić dodatkowe badania i konsultacje niezbędne do zakwalifikowania
pacjenta do znieczulenia;
6)
jeżeli pacjent jest małoletni, badanie w celu zakwalifikowania pacjenta do znieczulenia,
o którym mowa w pkt 5, nie może odbywać się w pomieszczeniach przeznaczonych dla pacjentów
dorosłych;
7)
lekarz dokonujący kwalifikacji pacjenta do znieczulenia wypełnia kartę konsultacji
anestezjologicznej podczas kwalifikacji pacjenta do znieczulenia;
8)
dokument zawierający zgodę pacjenta na znieczulenie dołącza się do historii choroby;
9)
lekarz dokonujący znieczulenia może w tym samym czasie znieczulać tylko jednego pacjenta;
podczas znieczulenia z lekarzem współpracuje pielęgniarka anestezjologiczna; dotyczy
to również znieczuleń wykonywanych poza salą operacyjną;
10)
przed przystąpieniem do znieczulenia lekarz dokonujący znieczulenia, a w przypadku
lekarza w trakcie specjalizacji również lekarz nadzorujący znieczulenie, jest obowiązany:
a)
sprawdzić wyposażenie stanowiska znieczulenia,
b)
skontrolować sprawność działania wyrobów medycznych niezbędnych do znieczulenia i
monitorowania,
c)
skontrolować właściwe oznakowanie płynów infuzyjnych, strzykawek ze środkami anestetycznymi,
strzykawek z lekami stosowanymi podczas znieczulenia,
d)
przeprowadzić kontrolę zgodności biorcy z każdą jednostką krwi lub jej składnika przeznaczoną
do przetoczenia w przypadku konieczności jej toczenia,
e)
dokonać identyfikacji pacjenta poddawanego znieczuleniu;
11)
lekarz dokonujący znieczulenia znajduje się w bezpośredniej bliskości pacjenta przez
cały czas trwania znieczulenia;
12)
lekarz dokonujący znieczulenia wypełnia kartę przebiegu znieczulenia, uwzględniającą
w szczególności jego przebieg, dawkowanie anestetyków i innych leków, aktualne wartości
parametrów podstawowych funkcji życiowych oraz ewentualne powikłania;
13)
jeżeli inny lekarz kontynuuje znieczulenie pacjenta, lekarz ten ponosi odpowiedzialność
za to znieczulenie od chwili rozpoczęcia kontynuacji znieczulenia; lekarz kontynuujący
znieczulenie jest obowiązany zapoznać się ze wszystkimi informacjami dotyczącymi znieczulanego
pacjenta, przebiegu znieczulenia oraz wyrobów medycznych; przejęcie odpowiedzialności
za znieczulenie lekarz kontynuujący znieczulenie potwierdza pisemnie w karcie przebiegu
znieczulenia;
14)
lekarz dokonujący znieczulenia może opuścić znieczulanego pacjenta w celu przeprowadzenia
resuscytacji innego pacjenta, jeżeli uzna, że opuszczenie znieczulanego pacjenta nie
stanowi bezpośredniego zagrożenia dla jego życia; w takim przypadku przy pacjencie
do czasu przybycia lekarza dokonującego znieczulenia pozostaje pielęgniarka anestezjologiczna;
15)
transport pacjenta bezpośrednio po zakończonym znieczuleniu odbywa się pod nadzorem
lekarza specjalisty anestezjologii i intensywnej terapii, lekarza anestezjologa lub
lekarza w trakcie specjalizacji pod nadzorem lekarza specjalisty anestezjologii i
intensywnej terapii, w razie potrzeby z użyciem przenośnego źródła tlenu, respiratora,
urządzeń monitorujących podstawowe funkcje życiowe i innego niezbędnego sprzętu;
16)
w bezpośrednim okresie pooperacyjnym pacjenta umieszcza się w sali nadzoru poznieczuleniowego.
§ 10.
Świadczenia z zakresu intensywnej terapii są udzielane w szpitalu na stanowiskach
intensywnej terapii.
§ 11.
Ustala się następujące standardy postępowania przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych
z zakresu intensywnej terapii w oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii lub
oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci w szpitalu:
1)
prowadzi się ciągłe monitorowanie podstawowych funkcji życiowych i stosuje się dostępne
metody i techniki terapeutyczne, ze szczególnym uwzględnieniem inwazyjnych i wspomagających
czynności podstawowych układów organizmu;
2)
udzielanie świadczeń zdrowotnych wymaga stałej obecności lekarza specjalisty anestezjologii
i intensywnej terapii oraz pielęgniarki anestezjologicznej w oddziale;
3)
intensywną terapię prowadzi lekarz specjalista anestezjologii i intensywnej terapii;
4)
świadczeń zdrowotnych z zakresu intensywnej terapii może udzielać lekarz anestezjolog
lub lekarz w trakcie specjalizacji, jeżeli jego praca jest bezpośrednio nadzorowana
przez lekarza specjalistę anestezjologii i intensywnej terapii;
5)
świadczeń zdrowotnych z zakresu intensywnej terapii może udzielać lekarz odbywający
w oddziale anestezjologii i intensywnej terapii staż specjalizacyjny w ramach innych
dziedzin medycyny lub staż podyplomowy, jeżeli jego praca jest bezpośrednio nadzorowana
przez lekarza specjalistę anestezjologii i intensywnej terapii;
6)
na stanowisku nadzoru pielęgniarskiego zapewnia się możliwość obserwacji bezpośredniej;
7)
należy zapewnić możliwość izolacji pacjentów oraz dostępność wyrobów medycznych monitorujących
i terapeutycznych, niezbędnych do wykonywania specjalistycznych interwencji w stanach
zagrożenia życia.
§ 12.
1.
Leczenie chorych w ramach intensywnej terapii w szpitalu ma charakter interdyscyplinarny.
2.
W razie gdy stan pacjenta nie wymaga dalszego postępowania w zakresie intensywnej
terapii, leczenie przejmują inne oddziały szpitala.
§ 13.
W celu prawidłowego udzielania świadczenia z zakresu intensywnej terapii podmiot leczniczy
prowadzący szpital zapewnia możliwość przeprowadzania w lokalizacji rozumianej jako
budynek lub zespół budynków oznaczonych tym samym adresem albo oznaczonych innymi
adresami, ale położonych obok siebie i tworzących funkcjonalną całość, w których zlokalizowane
jest miejsce udzielania świadczeń, całodobowych niezbędnych badań radiologicznych
i laboratoryjnych.
§ 14.
Lekarz kierujący oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziałem anestezjologii
i intensywnej terapii dla dzieci w szpitalu przeprowadza raz w roku ocenę jakości
udzielanych świadczeń zdrowotnych w oddziale, w szczególności zgodności postępowania
z procedurami określonymi w § 9 pkt 1, aktualnymi zaleceniami odpowiednich towarzystw naukowych, kompletności
dokumentacji i występowania zdarzeń medycznych, o których stanowi art. 67a ustawy
z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta .
§ 15.
Ustala się rodzaje czynności medycznych wykonywanych w oddziałach anestezjologii i
intensywnej terapii lub w oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci
w szpitalu przez lekarzy, o których mowa w § 11 pkt 3-5:
1)
podstawowe - wymienione w części A załącznika nr 2 do rozporządzenia;
2)
inne, których wykonywanie jest uwarunkowane wyposażeniem oddziału w odpowiednie wyroby
medyczne - wymienione w części B załącznika nr 2 do rozporządzenia.
§ 16.
1.
Pielęgniarki wykonujące przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia czynności
przewidziane w dotychczasowych przepisach dla przeszkolonych pielęgniarek, niespełniające
wymagań określonych w § 2 pkt 6, mogą wykonywać czynności przewidziane dla pielęgniarki
anestezjologicznej nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2016 r.
2.
Podmioty lecznicze niespełniające w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
wymagań dotyczących odrębności oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii dla
dzieci i oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii lub, w przypadku udzielania
świadczeń wyłącznie w zakresie anestezji, odrębności oddziałów anestezjologii dla
dzieci i oddziałów anestezjologii dostosują się do wymagań określonych w § 4 ust.
1 i 2 w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 2018 r.
3.
Lekarz będący przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia kierującym oddziałem
anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii
dla dzieci albo oddziałem anestezjologii lub oddziałem anestezjologii dla dzieci w
szpitalu, niespełniający wymagań określonych w § 4 ust. 10 może pełnić tę funkcję
nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2018 r.
4.
Pielęgniarka będąca przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pielęgniarką
oddziałową oddziału anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziału anestezjologii
i intensywnej terapii dla dzieci albo oddziału anestezjologii lub oddziału anestezjologii
dla dzieci w szpitalu, niespełniająca wymagań określonych w § 4 ust. 11 może pełnić
tę funkcję nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2018 r.
§ 17.
1.
Podmioty lecznicze prowadzące szpitale, które w dniu wejścia w życie rozporządzenia
nie spełniają wymagań określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, dostosują się
do wymagań określonych w przepisach rozporządzenia:
1)
w części I „Organizacja udzielania świadczeń”, „Wyposażenie w aparaturę i sprzęt medyczny”
oraz „Pozostałe wymagania” - w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 2016 r.;
2)
w części I „Personel” oraz w części II „Warunki szczegółowe dla poziomów referencyjnych
oddziału anestezjologii i intensywnej terapii”, oraz w części III „Warunki szczegółowe
dla poziomów referencyjnych oddziału anestezjologii i intensywnej terapii dla dzieci”
- w terminie nie dłuższym niż do dnia 1 lipca 2017 r.;
3)
w części I „Wymagania przestrzenne” - w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia
2018 r.
2.
Przepis ust. 1 w zakresie obowiązku dostosowania się do wymagań określonych w części
I załącznika nr 1 do rozporządzenia dotyczących „Wyposażenia stanowiska znieczulenia”
stosuje się, w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 2016 r., do podmiotów
leczniczych prowadzących ambulatorium lub przedsiębiorstwa, w którym udzielane są
stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż świadczenia szpitalne, oraz
do prowadzących praktyki zawodowe.
§ 18.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki
Społecznej z dnia 27 lutego 1998 r. w sprawie standardów postępowania oraz procedur
medycznych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezjologii i intensywnej
terapii w zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 37, poz. 215 oraz z 2007 r. Nr 160,
poz. 1133), które utraciło moc z dniem 1 stycznia 2013 r. na podstawie art. 219 ust.
1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz.
654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092 oraz z 2012 r. poz. 742).
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 149, poz. 887, Nr
174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092 oraz z 2012 r. poz. 742.
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki
Społecznej z dnia 27 lutego 1998 r. w sprawie standardów postępowania oraz procedur
medycznych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezjologii i intensywnej
terapii w zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 37, poz. 215 oraz z 2007 r. Nr 160,
poz. 1133), które utraciło moc z dniem 1 stycznia 2013 r. na podstawie art. 219 ust.
1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz.
654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092 oraz z 2012 r. poz. 742).
Załącznik nr 1 - Warunki dla oddziałów anestezjologii i intensywnej terapii oraz oddziałów anestezjologii w szpitalach
Część I. Warunki ogólne dla oddziału anestezjologii i intensywnej terapii oraz oddziału
anestezjologii w szpitalu
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Część II. Warunki szczegółowe dla poziomów referencyjnych oddziału anestezjologii
i intensywnej terapii w szpitalu
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Część III. Warunki szczegółowe dla poziomów referencyjnych oddziału anestezjologii
i intensywnej terapii dla dzieci w szpitalu
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Załącznik nr 2 - Rodzaje czynności medycznych wykonywanych w oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii
Część A. Czynności podstawowe:
1)
ciągłe przyłóżkowe monitorowanie EKG;
2)
pomiar ciśnienia tętniczego krwi metodą nieinwazyjną;
3)
ciągły pomiar ciśnienia tętniczego krwi metodą inwazyjną;
4)
pomiar ośrodkowego ciśnienia żylnego;
5)
pomiar ciśnienia wewnątrzczaszkowego;
6)
ciągły pomiar ciśnienia w tętnicy płucnej metodą inwazyjną;
7)
pomiar rzutu serca;
8)
zabezpieczenie drożności dróg oddechowych;
9)
przedłużona wentylacja płuc z użyciem respiratora z regulacją stężenia tlenu w respiratorze
w zakresie 21-100%;
10)
wziernikowanie dróg oddechowych za pomocą bronchofiberoskopu;
11)
terapia płynami infuzyjnymi za pomocą pomp infuzyjnych, strzykawek automatycznych;
12)
toaleta dróg oddechowych za pomocą urządzeń ssących;
13)
ciągłe leczenie nerkozastępcze;
14)
przyłóżkowa diagnostyka rtg i usg;
15)
monitorowanie temperatury ciała;
16)
defibrylacja, kardiowersja, stymulacja zewnętrzna serca;
17)
pulsoksymetria;
18)
kapnometria.
Część B. Czynności inne, których wykonywanie jest uwarunkowane wyposażeniem oddziału
w odpowiednie wyroby medyczne:
1)
przyłóżkowa diagnostyka rtg z torem wizyjnym;
2)
kontrapulsacja wewnątrzaortalna lub inna metoda mechanicznego wspomagania czynności
serca, odpowiednia do wieku pacjenta;
3)
pozaustrojowe wspomaganie czynności wątroby;
4)
pozaustrojowa wymiana gazów;
5)
leczenie wziewne tlenkiem azotu;
6)
diagnostyka procesu hemostazy z zastosowaniem tromboelastometrii;
7)
hipotermia terapeutyczna.