Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiejz dnia 16 stycznia 2013 r.w sprawie bezpiecznego przewozu ładunków masowych statkami
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 98 ust. 5 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa warunki bezpiecznego przewozu ładunków masowych statkami oraz
tryb postępowania w sprawie wydawania dokumentów stanowiących dowód spełnienia wymagań
przewidzianych w rozdziale VI Konwencji SOLAS dla statków przewożących ziarno luzem.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
Konwencja SOLAS - Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzoną w Londynie
dnia 1 listopada 1974 r. wraz z Protokołem z 1978 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie
dnia 17 lutego 1978 r. oraz z Protokołem z 1988 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie
dnia 11 listopada 1988 r. ;
2)
Kodeks IMSBC - Międzynarodowy morski kodeks bezpiecznego przewozu stałych ładunków
masowych, o którym mowa w rozdziale VI prawidle 1 ust. 2 Konwencji SOLAS2)Rezolucja IMO MSC. 268(85) Międzynarodowy morski kodeks bezpiecznego przewozu stałych
ładunków masowych (Kodeks IMSBC) (Dz. Urz. MTBiGM z 2012 r. poz. 71).;
3)
Kodeks BLU - Kodeks bezpiecznego załadunku i rozładunku masowców, o którym mowa w
rozdziale VI prawidle 7 ust. 3 Konwencji SOLAS3)Rezolucja IMO A.862(20) Kodeks bezpiecznego załadunku i rozładunku masowców (Kodeks
BLU) (Dz. Urz. MTBiGM z 2012 r. poz. 71).;
4)
Kodeks przewozu ziarna - Międzynarodowy Kodeks bezpiecznego przewozu ziarna luzem,
o którym mowa w rozdziale VI prawidle 8 ust. 1 Konwencji SOLAS4)Rezolucja IMO MSC.23(59) Międzynarodowy Kodeks bezpiecznego przewozu ziarna luzem
(Dz. Urz. MTBiGM z 2012 r. poz. 71).;
5)
ładunku masowym, koncentracie, granicznej wilgotności transportowej, ładunkach łatwo
przesypujących się, kącie usypu, trymowaniu - należy przez to rozumieć ładunek masowy,
koncentrat, graniczną wilgotność transportową, ładunki łatwo przesypujące się, kąt
usypu, trymowanie w rozumieniu Kodeksu IMSBC;
6)
przedstawicielu terminala - należy przez to rozumieć przedstawiciela terminala w rozumieniu
Kodeksu BLU;
7)
niebezpiecznych ładunkach masowych - należy przez to rozumieć niebezpieczne ładunki
masowe w rozumieniu Konwencji SOLAS.
§ 3.
Warunkiem bezpiecznego przewozu ładunków masowych statkami jest spełnianie przez statki:
1)
postanowień rozdziału VI oraz rozdziału XII Konwencji SOLAS;
2)
postanowień rozdziału II-2 prawidła 19 Konwencji SOLAS - w stosunku do towarów niebezpiecznych,
określonych w rozdziale VII prawidle 2 Konwencji SOLAS;
3)
postanowień Kodeksu IMSBC;
4)
postanowień Kodeksu BLU;
5)
postanowień Kodeksu przewozu ziarna;
6)
przepisów niniejszego rozporządzenia.
§ 4.
1.
Na statku przewożącym ładunki masowe powinna znajdować się instrukcja zawierająca
informacje, określone w rozdziale VI prawidle 7 ust. 2 Konwencji SOLAS, niezbędne
dla umożliwienia kapitanowi zapobieganiu przeciążeniom konstrukcji kadłuba.
2.
Instrukcja, o której mowa w ust. 1, powinna być sporządzona w języku zrozumiałym dla
oficerów odpowiedzialnych za operacje związane z ładunkiem masowym.
3.
Jeżeli instrukcja, o której mowa w ust. 1, nie jest sporządzona w języku angielskim,
na statku powinna znajdować się również instrukcja sporządzona w języku angielskim.
4.
W przypadku statków o polskiej przynależności przewożących ładunki masowe instrukcja,
o której mowa w ust. 1, powinna być sporządzona również w języku polskim.
§ 5.
1.
Przed załadowaniem ładunku masowego na statek załadowca dostarcza na piśmie kapitanowi
statku lub jego przedstawicielowi informację o ładunku masowym, umożliwiającą podjęcie
skutecznych środków ostrożności, niezbędnych dla właściwego rozmieszczenia i przewozu
ładunku, w tym w szczególności opracowanie planu rozmieszczenia ładunku w ładowniach
i planu załadunku.
2.
Informacja o ładunku masowym zawiera dane określone w rozdziale 4 punkcie 4.2.2 Kodeksu
IMSBC.
3.
Informację o ładunku masowym przekazuje się na formularzu informacji o ładunku masowym,
którego wzór określa załącznik do rozdziału 4 Kodeksu IMSBC.
4.
Informacja o ładunku masowym może być przekazana w postaci elektronicznej.
§ 6.
1.
Przed załadowaniem ładunków masowych kapitan statku i załadowca powinni uzgodnić plan
załadunku zapewniający, że konstrukcja kadłuba nie zostanie lokalnie przeciążona.
2.
Przed rozładowaniem ładunków masowych kapitan statku i odbiorca powinni uzgodnić plan
rozładunku zapewniający, że konstrukcja kadłuba nie zostanie lokalnie przeciążona.
3.
Plany, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny spełniać wymagania określone w rozdziale
4.3 oraz w dodatku 2 Kodeksu BLU.
4.
Plany, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz każde ich poprawki załadowca, odbiorca lub
kapitan statku przedkłada przedstawicielowi terminala.
5.
Kapitan statku i załadowca są odpowiedzialni za przeprowadzenie operacji załadunkowych
zgodnie z planem, o którym mowa w ust. 1.
6.
Kapitan statku i odbiorca są odpowiedzialni za przeprowadzenie operacji rozładunkowych
zgodnie z planem, o którym mowa w ust. 2.
7.
W przypadku gdy istnieje zagrożenie, że zostaną przekroczone ograniczenia określone
w planach, o których mowa w ust. 1 i 2, kapitan statku powinien przerwać operacje
przeładunkowe i poinformować o tym odpowiednio załadowcę albo odbiorcę oraz przedstawiciela
terminala.
8.
W przypadku przekroczenia ograniczeń określonych w planach, o których mowa w ust.
1 i 2, kapitan statku oraz odpowiednio załadowca albo odbiorca zapewniają podjęcie
działań niezbędnych do przywrócenia stanu zgodnego z planami, o których mowa w ust.
1 i 2.
§ 7.
1.
Przewóz ładunków masowych, które mogą ulegać upłynnieniu, w tym koncentratów, dozwolony
jest, gdy wilgotność ładunku w momencie dostarczenia na statek jest mniejsza niż graniczna
wilgotność transportowa.
2.
Załadowca ładunków masowych, które mogą ulegać upłynnieniu, w tym koncentratów, przed
załadowaniem tych ładunków, dostarcza kapitanowi statku lub jego przedstawicielowi
dokumenty określone w rozdziale 4.3.2 Kodeksu IMSBC.
§ 8.
Ładunki masowe wymienione w § 7 ust. 1, o wilgotności większej niż graniczna wilgotność
transportowa, mogą być przewożone na statkach pod warunkiem spełnienia przez te statki
wymagań określonych w rozdziale 7.3.2 Kodeksu IMSBC.
§ 9.
1.
Przewóz niebezpiecznych ładunków masowych, w postaci innej niż płynna lub gazowa,
dozwolony jest na statkach spełniających wymagania określone w rozdziale II-2 prawidle
19 oraz rozdziale VII częściach A i B Konwencji SOLAS.
2.
Przewozu ładunków masowych, które stanowią zagrożenie chemiczne, ze względu na ich
właściwości i skład chemiczny, dokonuje się zgodnie z wymaganiami określonymi w rozdziale
9 Kodeksu IMSBC.
§ 10.
1.
Przewóz ładunków łatwo przesypujących się o kącie usypu mniejszym bądź równym 30°
dozwolony jest na statkach spełniających wymagania dla przewozu ziarna, które są określone
w rozdziale VI prawidle 9 Konwencji SOLAS oraz w Kodeksie przewozu ziarna.
2.
Przy przewozie ładunków łatwo przesypujących się o kącie usypu od 30° do 35° należy
spełnić wymagania dotyczące trymowania ładunków, określone w rozdziale 5.4.4 Kodeksu
IMSBC.
3.
Przy przewozie ładunków łatwo przesypujących się o kącie usypu większym niż 35° oraz
ładunków nieprzesypujących się należy spełnić wymagania dotyczące trymowania ładunków,
określone w rozdziale 5.4.5 Kodeksu IMSBC.
4.
Przy przewozie ładunków, o których mowa w ust. 1, do instrukcji, o której mowa w §
4, powinna zostać załączona informacja o stateczności, o której mowa w rozdziale 6
Kodeksu przewozu ziarna.
§ 11.
1.
Potwierdzeniem spełnienia przez statki morskie przewożące ładunki masowe wymagań,
o których mowa w § 3, jest posiadanie:
1)
Certyfikatu Zdolności do Przewozu Stałych Ładunków Masowych - w przypadku gdy przewożą
ładunki wymienione w § 7 ust. 1, § 9 ust. 2 oraz § 10;
2)
Certyfikatu Zdolności dla Statku Przewożącego Materiały Niebezpieczne wystawianego
zgodnie z wymaganiami prawidła 19 ust. 4 rozdziału II-2 Konwencji SOLAS - w przypadku
gdy przewożą ładunki niebezpieczne wymienione w § 9 ust. 1;
3)
Certyfikatu uprawnienia do przewozu ziarna - w przypadku gdy przewożą ładunki wymienione
w § 10 ust. 1.
2.
Certyfikaty, o których mowa w ust. 1, wydaje się z uwzględnieniem przepisów w sprawie
inspekcji i audytów oraz certyfikatów statku morskiego.
§ 12.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
2)
Rezolucja IMO MSC. 268(85) Międzynarodowy morski kodeks bezpiecznego przewozu stałych
ładunków masowych (Kodeks IMSBC) (Dz. Urz. MTBiGM z 2012 r. poz. 71).
3)
Rezolucja IMO A.862(20) Kodeks bezpiecznego załadunku i rozładunku masowców (Kodeks
BLU) (Dz. Urz. MTBiGM z 2012 r. poz. 71).
4)
Rezolucja IMO MSC.23(59) Międzynarodowy Kodeks bezpiecznego przewozu ziarna luzem
(Dz. Urz. MTBiGM z 2012 r. poz. 71).