Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwościz dnia 10 kwietnia 2013 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w
sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach
śledczych
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych
- Załącznik do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 r. - Teczka osobopoznawcza (wzór)
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów
prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 listopada 2012 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach
karnych i aresztach śledczych .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 listopada 2012 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach
karnych i aresztach śledczych , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych
Na podstawie art. 249 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy zarządza się, co następuje:
§ 1.
1.
Rozporządzenie określa sposoby prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w ramach wykonywania
kary pozbawienia wolności w zakładach karnych i wyodrębnionych oddziałach zakładu
karnego w aresztach śledczych, zwanych dalej „zakładami”, wobec skazanych, tymczasowo
aresztowanych, ukaranych i osób, wobec których został zastosowany środek przymusu
skutkujący pozbawienie wolności, zwanych dalej „skazanymi”.
2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
oddziaływania penitencjarne - zespół stosowanych w zakładzie środków i metod zmierzających
do wzbudzenia w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych
postaw;
2)
grupa wychowawcza - wyodrębnioną poprzez miejsce zakwaterowania i wyznaczenie jej
wychowawców grupę skazanych, wobec której są prowadzone oddziaływania penitencjarne;
3)
podkultura przestępcza - występujące w środowisku przestępczym negatywne wzorce, normy
i sposoby postępowania.
§ 2.
1.
W zakładzie prowadzi się, w każdym systemie wykonywania kary pozbawienia wolności,
oddziaływania penitencjarne zmierzające do realizacji celów wykonywania kary pozbawienia
wolności, określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, zwanej dalej „Kodeksem karnym wykonawczym”.
2.
Oddziaływania penitencjarne prowadzi się w formie zindywidualizowanych działań dostosowanych
do psychofizycznych właściwości skazanego, a także działań wobec grupy skazanych.
3.
Zakres oddziaływań penitencjarnych wobec skazanych zależy od systemu wykonywania kary
pozbawienia wolności oraz od rodzaju i typu zakładu.
§ 32)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 listopada 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. poz. 1409), które weszło w życie z dniem 14 stycznia 2013 r..
1.
Dyrektor zakładu w ramach koordynowania oddziaływań penitencjarnych prowadzonych w
zakładzie i sprawowanego nadzoru dba o jednolitość oddziaływań realizowanych w zakładzie.
2.
Oddziaływania penitencjarne realizowane są w szczególności przez oddział penitencjarny
oraz dział penitencjarny.
3.
Kierujący oddziałem penitencjarnym odpowiada za realizację przez wychowawcę obowiązków
służbowych związanych z prowadzeniem indywidualnego oddziaływania penitencjarnego
wobec osadzonych należących do grup wychowawczych wchodzących w skład podległego mu
oddziału oraz za organizację pracy wychowawcy w obrębie oddziału penitencjarnego.
4.
Kierownik działu penitencjarnego organizuje prowadzenie przez funkcjonariuszy i pracowników
działu oddziaływań penitencjarnych wobec osadzonych przebywających we wszystkich oddziałach
penitencjarnych zakładu, wspierając merytorycznie wychowawców w realizacji prowadzonych
przez nich indywidualnych oddziaływań penitencjarnych, w szczególności w zakresie:
1)
realizacji programów resocjalizacji i przygotowania do readaptacji społecznej skazanych;
2)
utrzymywania współpracy z podmiotami, o których mowa w art. 38 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego;
3)
realizacji zadań związanych z opieką psychologiczną i oddziaływaniami psychokorekcyjnymi;
4)
zatrudnienia skazanych, pracy kulturalno-oświatowej, działalności z zakresu kultury
fizycznej i sportu, biblioteki oraz pomocy postpenitencjarnej.
5.
Kierownik działu terapeutycznego organizuje i odpowiada za prowadzenie przez funkcjonariuszy
i pracowników działu oddziaływań penitencjarnych wobec skazanych przebywających w
oddziale terapeutycznym.
6.
Wychowawca prowadzi oddziaływania penitencjarne w powierzonej mu grupie wychowawczej.
7.
Psycholog prowadzi badania psychologiczne, udziela pomocy psychologicznej oraz obejmuje
skazanych odpowiednimi oddziaływaniami psychokorekcyjnymi lub terapeutycznymi.
8.
Pozostali funkcjonariusze i pracownicy zakładu prowadzą oddziaływania penitencjarne
w zakresie wynikającym z powierzonych im zadań.
§ 4.
Oddziaływania penitencjarne prowadzi się, uwzględniając w szczególności warunki socjalno-bytowe
i edukacyjne istniejące w społeczeństwie, wzajemne oddziaływanie skazanego i społeczeństwa
oraz odpowiedzialność skazanego za skutki własnego postępowania.
§ 5.
1.
W celu realizacji oddziaływań penitencjarnych kształtuje się w zakładzie wzajemne
właściwe relacje pomiędzy skazanymi oraz pomiędzy skazanymi a osobami prowadzącymi
oddziaływania penitencjarne w sposób zapewniający bezpieczeństwo, a także efektywność
prowadzenia oddziaływań penitencjarnych.
2.
Kształtowanie relacji, o których mowa w ust. 1, odbywa się przede wszystkim poprzez:
1)
poznawanie i kształtowanie środowiska skazanych;
2)
tworzenie właściwych relacji pomiędzy funkcjonariuszami, pracownikami i innymi osobami
prowadzącymi oddziaływania;
3)
tworzenie właściwych relacji pomiędzy osobami, o których mowa w pkt 2, a skazanymi;
4)
dobór środków i metod oddziaływania wobec skazanych, stosownie do ich właściwości
psychofizycznych.
§ 6.
Środowisko skazanych poznaje się w szczególności poprzez określenie:
1)
ról społecznych pełnionych przez skazanych w zakładzie;
2)
struktur, procesów grupowych i ich przemian;
3)
zagrożeń dla prawidłowego przebiegu oddziaływania penitencjarnego i bezpieczeństwa
zakładu.
§ 7.
1.
Prowadząc oddziaływania penitencjarne, należy podejmować działania zapobiegające w
szczególności:
1)
wzajemnej demoralizacji skazanych;
2)
negatywnym przejawom podkultury przestępczej;
3)
występowaniu zachowań agresywnych wśród skazanych;
4)
samoagresji skazanych;
5)
różnym rodzajom uzależnień.
2.
Prowadzenie oddziaływań penitencjarnych polega zwłaszcza na:
1)
kierowaniu skazanych do właściwego systemu wykonywania kary;
2)
kierowaniu skazanych do właściwych zakładów, a także do odpowiednich oddziałów w zakładach;
3)
odpowiednim rozmieszczaniu skazanych w miejscach zakwaterowania, pracy i nauki;
4)
organizowaniu grup wychowawczych;
5)
właściwym doborze grup wychowawczych do organizowanych zajęć;
7)
umożliwianiu tworzenia zespołów skazanych;
8)
wizytacji cel mieszkalnych, miejsc pracy i nauki skazanych;
9)
egzekwowaniu realizacji przez skazanych obowiązków, wynikających z Kodeksu karnego wykonawczego;
10)
utrzymywaniu ze skazanymi stałych kontaktów wychowawczych i motywowaniu ich do realizacji
zadań określonych w indywidualnym programie oddziaływania lub w indywidualnym programie
terapeutycznym;
11)
organizowaniu zajęć wzbudzających pożądaną aktywność skazanych;
12)
wdrażaniu skazanych do kształtowania poczucia odpowiedzialności, samokontroli i samodyscypliny;
134)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.)
wspieraniu kontaktów skazanych z osobami najbliższymi;
14)
podawaniu, w uzasadnionych przypadkach, do wiadomości innych skazanych, decyzji dyrektora
lub decyzji albo opinii komisji penitencjarnej, w szczególności, gdy są one wynikiem
szczególnych osiągnięć i społecznie pożądanych postaw lub rażąco negatywnych zachowań;
15)
stwarzaniu warunków sprzyjających utrzymywaniu pozytywnych stosunków międzyludzkich;
16)
stwarzaniu warunków sprzyjających zwracaniu się skazanych do przedstawicieli administracji
zakładu z osobistymi prośbami, skargami, wnioskami i problemami;
17)
wskazywaniu społecznie akceptowanych sposobów rozwiązywania sytuacji konfliktowych;
18)
udzielaniu pomocy skazanym w sytuacjach konfliktowych;
19)
łagodzeniu antagonizmów i zapobieganiu występowaniu wzajemnych szykan w środowisku
skazanych.
§ 8.
W celu umożliwienia oddziaływań penitencjarnych, a zwłaszcza ustalenia stosunku skazanego
do popełnionego przestępstwa, przyczyn i przebiegu wykolejenia społecznego, podatności
na projektowane oddziaływania penitencjarne, prognozy penitencjarnej i kryminologiczno-społecznej,
prowadzi się badania osobopoznawcze, a w zależności od potrzeb badania psychologiczne.
§ 9.
1.
Badania osobopoznawcze polegają w szczególności na analizie:
1)
danych osobowych skazanego;
2)
informacji dotyczących życia rodzinnego skazanego;
3)
kontaktów społecznych skazanego;
4)
przyczyn i okoliczności popełnienia przez skazanego przestępstwa;
5)
uprzedniej karalności;
6)
stopnia podatności skazanego na wpływy podkultury przestępczej;
7)
zachowań wskazujących na możliwość występowania zaburzeń psychicznych albo uzależnienia
od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych;
8)
umiejętności przystosowania się skazanego do warunków i wymagań zakładu;
9)
wyników badań psychologicznych, a także psychiatrycznych.
2.
Badania osobopoznawcze realizuje się w szczególności poprzez:
1)
wywiad ze skazanym;
2)
rozmowy ze skazanym;
3)
obserwację zachowań skazanego;
4)
wykorzystanie wyników badań psychologicznych;
5)
analizę dokumentów dotyczących skazanego, w tym wywiadu środowiskowego, w przypadku
zlecenia jego wykonania, oraz informacji dotyczących osoby skazanego przesłanych przez
sąd;
6)
rozmowy i korespondencję z rodziną i innymi osobami bliskimi skazanemu;
7)
zapoznawanie się z treścią korespondencji skazanego, jeżeli podlega ona nadzorowi
lub cenzurze.
3.
Prowadzenie badań osobopoznawczych dokumentuje się poprzez wskazanie zastosowanych
metod badania oraz zapis uzyskanych informacji dotyczących skazanego.
§ 10.
1.
Badanie psychologiczne polega w szczególności na poznawaniu osobowości skazanego,
jego psychospołecznych mechanizmów zachowania oraz określeniu wskazań i zaleceń dotyczących
sposobów oddziaływania.
2.
Dobór metod badawczych i ich zakres ustala psycholog.
3.
Badanie, o którym mowa w ust. 1, kończy się orzeczeniem psychologiczno-penitencjarnym
lub opinią psychologiczną, której zakres będzie uzależniony od okoliczności skutkującej
potrzebą badania.
§ 11.
Orzeczenie psychologiczno-penitencjarne sporządza się w szczególności skazanemu:
1)
młodocianemu, któremu pozostało co najmniej 6 miesięcy do nabycia prawa do ubiegania
się o warunkowe zwolnienie;
2)
sprawiającemu trudności wychowawcze, przede wszystkim takiemu, którego zachowanie
wskazuje na poważny stopień demoralizacji, zaburzenia psychiczne albo szczególny brak
umiejętności przystosowania się do warunków i wymagań zakładu;
35)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.)
co do którego zachodzi podejrzenie konieczności stosowania oddziaływań w warunkach
oddziału terapeutycznego dla skazanych z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi
lub upośledzonych umysłowo;
4)
na karę dożywotniego pozbawienia wolności, a także na karę 25 lat pozbawienia wolności,
po orzeczeniu prawomocnego wyroku;
56)Dodany przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.)
za przestępstwo określone w art. 197-203 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny , zwanej dalej „Kodeksem karnym”, popełnione w związku z zaburzeniami preferencji
seksualnych.
§ 128)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Opinie psychologiczne sporządza się o skazanym:
1)
przed sporządzeniem wniosku o zakwalifikowanie skazanego uzależnionego od alkoholu
albo środków odurzających lub substancji psychotropowych do odbywania kary w systemie
terapeutycznym;
2)
na karę dożywotniego pozbawienia wolności, a także na karę 25 lat pozbawienia wolności
przed podjęciem decyzji przez komisję penitencjarną o skierowaniu do zakładu typu
półotwartego;
3)
przed podjęciem decyzji o złożeniu do sądu opiekuńczego wniosku o zgodę na oddzielenie
dziecka od matki odbywającej karę, przebywającej z dzieckiem w domu dla matki i dziecka,
lub o przedłużenie albo skrócenie okresu przebywania dziecka z matką;
4)
przed podjęciem decyzji o złożeniu wniosku do sądu penitencjarnego o wydanie orzeczenia
o obciążeniu skazanego kosztami związanymi z leczeniem spowodowanego u siebie uszkodzenia
ciała lub rozstroju zdrowia;
5)
przed wymierzeniem skazanemu kary dyscyplinarnej umieszczenia w celi izolacyjnej oraz
po dokonaniu przez psychologa kontroli, o której mowa w art. 148 § 3 Kodeksu karnego wykonawczego, w przypadku stwierdzenia przesłanek uniemożliwiających dalsze odbywanie tej kary;
6)
w przypadku podejrzenia skłonności samobójczych;
7)
w innym, uznanym przez psychologa, szczególnie uzasadnionym przypadku.
§ 13.
1.
Oddziaływania penitencjarne prowadzone wobec skazanych w systemie programowanego oddziaływania
są zawarte w opracowanych dla nich indywidualnych programach oddziaływania, w których
określa się zakres tych oddziaływań.
2.
Oddziaływania wobec skazanych w systemie terapeutycznym, prowadzone poza oddziałem
terapeutycznym, są określone w opracowanych dla nich indywidualnych programach terapeutycznych,
a w oddziale terapeutycznym ponadto w programie tego oddziału.
3.
W systemie zwykłym zakres stosowanych oddziaływań wyznaczają podstawowe uprawnienia
skazanego.
§ 149)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Wychowawca w zakładzie przedkłada komisji penitencjarnej, opracowany przy udziale
skazanego skierowanego do programowanego systemu odbywania kary, indywidualny program
oddziaływania oparty w szczególności na:
1)
wynikach badań osobopoznawczych, o których mowa w § 9;
2)
analizie treści zapisów z rozmów przeprowadzonych ze skazanym oraz innych notatek
dotyczących jego osoby;
3)
opisie i wyjaśnieniu przyczyn nieprzestrzegania przez skazanego norm prawnych lub
niedostosowania społecznego;
4)
opisie funkcjonowania skazanego w kontaktach społecznych;
5)
opisie podstawowych problemów skazanego.
2.
Opracowując indywidualny program oddziaływania, należy określić zadania do realizacji
przez skazanego i terminy ich realizacji.
3.
W indywidualnym programie oddziaływań obowiązkowo określa się zadania mające na celu
eliminację przyczyn popełnionego przez skazanego przestępstwa oraz związane z naprawą
szkód wyrządzonych tym przestępstwem.
4.
Indywidualny program oddziaływania opracowuje się niezwłocznie po zgromadzeniu materiałów
określonych w ust. 1, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji
komisji penitencjarnej w przedmiocie klasyfikacji skazanego, na mocy której został
on skierowany do odbywania kary pozbawienia wolności w systemie programowanego oddziaływania.
5.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 4, może być wydłużony
o 14 dni.
6.
Indywidualny program oddziaływania aktualizuje się w zależności od potrzeb wynikających
z oceny postępów skazanego w realizacji programu.
§ 159)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Skazanego zakwalifikowanego do odbywania kary w systemie terapeutycznym, skierowanego
do oddziału terapeutycznego, umieszcza się w oddziale terapeutycznym dla skazanych:
1)
z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi lub upośledzonych umysłowo;
2)
uzależnionych od alkoholu;
3)
uzależnionych od środków odurzających lub substancji psychotropowych;
4)
niepełnosprawnych fizycznie.
2.
Skazanych za przestępstwo określone w art. 197-203 Kodeksu karnego, popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, zakwalifikowanych do
odbywania kary w systemie terapeutycznym, umieszcza się w wyznaczonych oddziałach,
o których mowa w ust. 1 pkt 1.
§ 169)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W razie stwierdzenia u skazanego:
1)
o którym mowa w § 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, konieczności stosowania oddziaływania
specjalistycznego - wniosek o skierowanie do właściwego oddziału terapeutycznego zawiera
się w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym;
2)
uzależnienia od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych oraz
potrzeby skierowania do oddziału terapeutycznego - wniosek o skierowanie do właściwego
oddziału terapeutycznego sporządza psycholog w opinii psychologicznej lub orzeczeniu
psychologiczno-penitencjarnym;
3)
niepełnosprawności fizycznej, wymagającej opieki lekarskiej lub rehabilitacyjnej -
wniosek o skierowanie do odpowiedniego oddziału terapeutycznego sporządza lekarz.
§ 179)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Oddziaływania specjalistyczne wobec skazanych zakwalifikowanych do systemu terapeutycznego
w oddziale terapeutycznym realizuje zespół terapeutyczny, a poza oddziałem terapeutycznym
specjalistycznie przygotowany personel.
§ 18.
1.
Prowadząc oddziaływania w systemie terapeutycznym, uwzględnia się w szczególności:
1)
indywidualne i grupowe metody oddziaływań terapeutycznych;
2)
nadrzędność oddziaływań terapeutycznych nad pozostałymi oddziaływaniami penitencjarnymi;
3)
integrację oddziaływań terapeutycznych z innymi oddziaływaniami prowadzonymi w zakładzie.
2.
Zakres i sposób stosowania metod, o których mowa w ust. 1, ustala zespół terapeutyczny.
§ 19.
1.
Programy oddziałów terapeutycznych zawierają w szczególności:
1)
założenia merytoryczne i organizacyjne oraz szczegółowe cele programu;
2)
metody i techniki oddziaływania;
3)
harmonogram realizacji i czas trwania programu;
4)
określenie sposobów pomiaru efektów oraz kryteriów realizacji celów programu.
2.
Programy, o których mowa w ust. 1, zatwierdza Dyrektor Generalny Służby Więziennej.
§ 2010)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Skazany zakwalifikowany do odbywania kary pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym
jest poddawany zindywidualizowanym oddziaływaniom według opracowanego indywidualnego
programu terapeutycznego.
2.
W systemie terapeutycznym poza oddziałem terapeutycznym można dodatkowo prowadzić
grupowe oddziaływania terapeutyczne.
§ 2110)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
W przypadku skazanego uzależnionego, skierowanego do systemu terapeutycznego poza
oddziałem terapeutycznym, indywidualny program terapeutyczny polega na:
1)
zastosowaniu krótkiej interwencji lub terapii krótkoterminowej;
2)
określeniu, w miarę potrzeb, innych działań niezbędnych do rozwiązania problemów wynikających
z uzależnienia.
2.
Krótka interwencja obejmuje co najmniej 3 sesje. Program krótkiej interwencji zawiera
co najmniej następujące elementy:
1)
ocenę stopnia nasilenia problemów wynikających z uzależnienia;
2)
przekazanie skazanemu informacji zwrotnej o wyniku oceny;
3)
rozmowę motywującą skazanego do podjęcia terapii lub samodzielnej zmiany oraz przekazanie
skazanemu odpowiednich wskazówek dotyczących zmiany zachowań wynikających z uzależnienia.
3.
Terapia krótkoterminowa obejmuje co najmniej 10 sesji, w tym program krótkiej interwencji,
a ponadto:
1)
analizę funkcjonalną zachowań skazanego;
2)
ćwiczenie umiejętności zaradczych;
3)
zapobieganie nawrotom.
4.
W przypadku skazanego skierowanego do oddziału terapeutycznego, indywidualny program
terapeutyczny poprzedza się opracowaniem diagnozy, która zawiera:
1)
opis przyczyn zaburzeń skazanego;
2)
opis zaburzeń w zakresie procesów poznawczych, emocjonalnych i w zachowaniu skazanego;
3)
charakterystykę aktualnego stanu psychofizycznego skazanego;
4)
opis problemu stanowiącego podstawę skierowania skazanego do systemu terapeutycznego;
5)
opis indywidualnych problemów skazanego;
6)
ocenę motywacji skazanego do uczestnictwa w realizacji indywidualnego programu terapeutycznego;
7)
wskazanie pozytywnych cech osobowości i zachowania skazanego.
5.
Opracowując indywidualny program terapeutyczny, należy określić:
1)
zakres prowadzonych oddziaływań;
2)
cele oddziaływań, możliwe do realizacji w warunkach oddziału terapeutycznego lub poza
tym oddziałem, uwzględniające właściwości skazanego;
3)
metody oddziaływań specjalistycznych;
4)
kryteria realizacji.
6.
Indywidualny program terapeutyczny opracowuje:
1)
zespół terapeutyczny w oddziale terapeutycznym;
2)
specjalistycznie przygotowany personel poza oddziałem terapeutycznym.
7.
Opracowanie indywidualnego programu terapeutycznego następuje, w miarę możliwości,
przy udziale skazanego.
8.
Indywidualny program terapeutyczny aktualizuje się w zależności od potrzeb.
§ 2210)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Do odbywania kary w systemie terapeutycznym poza oddziałem terapeutycznym kieruje
się skazanego uzależnionego:
1)
od alkoholu albo od środków odurzających lub substancji psychotropowych,
2)
od opiatów, objętego programem terapii substytucyjnej
- wobec którego psycholog stwierdził w opinii lub w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym
możliwość realizacji oddziaływań specjalistycznych poza oddziałem terapeutycznym.
2.
Jeżeli jest to uzasadnione zmianą sytuacji skazanego lub względami terapeutycznymi,
skazanego uzależnionego po okresie pobytu w systemie terapeutycznym poza oddziałem
można skierować do oddziału terapeutycznego.
§ 23.
1.
Bezpośrednio po przyjęciu skazanego do zakładu ustala się występowanie aktów samoagresji
w przeszłości.
2.
Skazanych przejawiających skłonności do dokonywania aktów samoagresji obejmuje się
oddziaływaniem profilaktycznym.
§ 24.
1.
Skazany, o którym mowa w art. 88 § 3 lub 4 Kodeksu karnego wykonawczego, poddawany jest oddziaływaniom penitencjarnym określonym w rozporządzeniu, z ograniczeniami
wynikającymi z faktu stwarzania przez niego poważnego zagrożenia społecznego lub poważnego
zagrożenia dla bezpieczeństwa zakładu.
2.
Skazanego, o którym mowa w ust. 1, poddaje się ponadto oddziaływaniom służącym w szczególności
zmniejszaniu napięć emocjonalnych, a także ograniczaniu tendencji do zachowań agresywnych
i samoagresywnych.
§ 2512)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Prognoza kryminologiczno-społeczna, sporządzana na czas pobytu skazanego poza zakładem,
polega na pisemnym uzasadnieniu przypuszczenia, że skazany w czasie tego pobytu będzie
przestrzegał porządku prawnego.
2.
Prognozę sporządza się:
1)
przed zaopiniowaniem wniosku o udzielenie po raz pierwszy:
a)
przepustki, o której mowa w art. 91 pkt 7 lub art. 92 pkt 9 Kodeksu karnego wykonawczego,
b)
nagrody, o której mowa w art. 138 § 1 pkt 7 lub pkt 8 Kodeksu karnego wykonawczego;
2)
przed udzieleniem skazanemu zezwolenia lub zgody, o których mowa w:
b)
art. 131 lub 165 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego, jeżeli skazany uprzednio nie korzystał z przepustki lub nagród wymienionych w ust.
2 pkt 1.
3.
Prognozę sporządza się także skazanemu, który nabył uprawnienia do warunkowego przedterminowego
zwolnienia.
4.
Prognoza podlega aktualizacji, jeśli:
1)
skazany nadużył zaufania w trakcie korzystania z przepustek lub zezwoleń;
2)
zaszły zmiany w zachowaniu skazanego, w jego sytuacji rodzinnej lub istotne zmiany
w jego sytuacji prawnej.
§ 26.
Prognoza kryminologiczno-społeczna powinna zawierać w szczególności analizę czynników
charakteryzujących:
1)
środowisko rodzinne;
2)
cechy osobowości wraz z uwzględnieniem stopnia samodyscypliny oraz skłonności do używania
przemocy;
3)
problem alkoholowy skazanego albo uzależnienie od środków odurzających lub substancji
psychotropowych;
4)
przebyte leczenie odwykowe, a także motywację do zachowania abstynencji;
5)
drogę wykolejenia społecznego wraz z określeniem stopnia demoralizacji;
6)
rodzaj przestępstwa, za które skazany odbywa karę;
7)
zachowanie podczas uprzednio odbywanych kar, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu
wykorzystywania zezwoleń na opuszczenia zakładu;
8)
środowisko, w którym przebywać będzie skazany w trakcie korzystania z przepustki.
§ 2713)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Prowadzone oddziaływania penitencjarne dokumentowane są w teczce osobopoznawczej oraz
w zbiorze danych zgromadzonych w systemie informatycznym. W teczce osobopoznawczej
przechowuje się również dokumenty dotyczące skazanego.
2.
Oddziaływania penitencjarne, których dokumentowanie nie wymaga umieszczania w teczce
osobopoznawczej, mogą być dokumentowane wyłącznie w zbiorze danych zgromadzonych w
systemie informatycznym.
3.
Wzór formularza teczki osobopoznawczej określa załącznik do rozporządzenia.
§ 2814)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 10 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
W odniesieniu do tymczasowo aresztowanych nie stosuje się przepisów § 7 ust. 2 pkt
1 i 2, 9-11, § 15-22, § 25 ust. 2 i 3, o ile nie jest to tymczasowo aresztowany, o
którym mowa w art. 139 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego.
2.
W odniesieniu do ukaranych nie stosuje się przepisów § 11, § 12 pkt 1-3 i § 25 ust.
2.
§ 29.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r.15)Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia utraciło moc rozporządzenie Ministra
Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 2002 r. w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań
penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. Nr 58, poz. 537).
1)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083,
z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 200, poz. 1679,
z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93,
poz. 889, Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz. 2426 i Nr 273, poz. 2703,
z 2005 r. Nr 163, poz. 1363 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 226,
poz. 1648, z 2007 r. Nr 123, poz. 849, z 2008 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 214, poz. 1344,
z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 22, poz. 119, Nr 62, poz. 504, Nr 98, poz. 817, Nr 108,
poz. 911, Nr 115, poz. 963, Nr 190, poz. 1475, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589,
z 2010 r. Nr 34, poz. 191, Nr 40, poz. 227, Nr 125, poz. 842 i Nr 182, poz. 1228,
z 2011 r. Nr 39, poz. 201 i 202, Nr 112, poz. 654, Nr 129, poz. 734, Nr 185, poz.
1092, Nr 217, poz. 1280 i Nr 240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 908 oraz z 2013 r. poz.
628.
2)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
26 listopada 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań
penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. poz. 1409), które
weszło w życie z dniem 14 stycznia 2013 r.
3)
Przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
4)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2.
5)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2.
6)
Dodany przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
7)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z
1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz.
1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r.
Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr
86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz.
1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226,
poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192,
poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173,
poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166,
poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz.
1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125,
poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz.
1474 i Nr 240, poz. 1602, z 2011 r. Nr 17, poz. 78, Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202,
Nr 48, poz. 245, Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678, Nr 133, poz.
767, Nr 160, poz. 964, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 233, poz. 1381 i Nr
240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 611 oraz z 2013 r. poz. 849, 905 i 1036.
8)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
9)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
10)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
11)
Przez § 1 pkt 7 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
12)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
13)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
14)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 10 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
15)
Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia utraciło moc rozporządzenie Ministra
Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 2002 r. w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań
penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. Nr 58, poz. 537).