Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 26 lipca 2012 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Andrzej Wróbel - przewodniczący,
Zbigniew Cieślak,
Małgorzata Pyziak-Szafnicka,
Stanisław Rymar,
Marek Zubik - sprawozdawca,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu oraz Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu
26 lipca 2012 r., połączonych pytań prawnych:
1)
Sądu Okręgowego w Szczecinie, czy art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych
wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego w zakresie, w jakim określa podmioty uprawnione do wystąpienia z wnioskiem jako „obecnie
zamieszkujących na terytorium RP”, jest zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 52 ust. 2 i art. 77 ust. 2 Konstytucji,
2)
Sądu Okręgowego w Warszawie, czy art. 8 ust. 2a ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie,
w jakim uzależnia przyznanie uprawnienia do ubiegania się o odszkodowanie i zadośćuczynienie
osobom represjonowanym przez radzieckie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości
lub organy pozasądowe, działające na obecnym terytorium Polski w okresie od dnia 1
lipca 1944 r. do dnia 31 grudnia 1956 r. oraz na terytorium Polski w granicach ustalonych
w Traktacie Ryskim, w okresie od dnia 1 stycznia 1944 r. do dnia 31 grudnia 1956 r.,
za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego lub z powodu takiej działalności,
od zamieszkiwania obecnie bądź w chwili śmierci na obecnym terytorium Polski, jest
zgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji,
orzeka:
Art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych
wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego w zakresie, w jakim nakazuje sądowi rozpoznającemu wniosek ocenić istnienie aktualnej
więzi wnioskodawcy z Państwem Polskim przez spełnienie przesłanki zamieszkiwania wnioskodawcy
obecnie w Polsce, jest zgodny z art. 32 ust. 1 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 77 ust. 2 i art. 52 ust. 2 Konstytucji.