Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrówz dnia 4 czerwca 2012 r.w sprawie warunków bezpieczeństwa i higieny służby oraz zakresu stosowania przepisów
działu dziesiątego Kodeksu pracy w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 56 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa warunki bezpieczeństwa i higieny służby w Centralnym Biurze
Antykorupcyjnym oraz zakres, w jakim do tych warunków mają zastosowanie przepisy działu dziesiątego Kodeksu pracy.
§ 2.
Za stan bezpieczeństwa i higieny służby w jednostce organizacyjnej Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, zwanej dalej „jednostką”, odpowiada kierownik tej jednostki.
§ 3.
1.
Kierownik jednostki jest obowiązany zapewnić ochronę życia i zdrowia podległego mu
funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwanego dalej „funkcjonariuszem”,
przez zagwarantowanie bezpiecznych i higienicznych warunków służby, przy odpowiednim
wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności kierownik jednostki ma obowiązek:
1)
znać szczególne właściwości lub warunki służby występujące na stanowiskach służbowych
w jednostce, określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 20 ust. 4b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz
ich rodzin , zwane dalej „szczególnymi właściwościami lub warunkami służby”, oraz znać zasady
bezpieczeństwa i higieny służby obowiązujące na tych stanowiskach;
2)
organizować służbę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki jej pełnienia;
3)
sprawować nadzór nad przestrzeganiem przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny
służby w jednostce, wydawać polecenia w celu usunięcia stwierdzonych uchybień oraz
kontrolować ich wykonanie;
4)
zapewnić wykonanie zaleceń wydanych przez służbę bezpieczeństwa i higieny służby oraz
inne uprawnione podmioty.
2.
Obowiązek zagwarantowania funkcjonariuszowi bezpiecznych i higienicznych warunków
służby kierownik jednostki realizuje w szczególności przez:
1)
podejmowanie działań niezbędnych do właściwego utrzymania budynków, pomieszczeń i
stanowisk służby, pojazdów, maszyn, innych urządzeń technicznych oraz instalacji;
2)
zapewnienie właściwego na danym stanowisku służbowym uzbrojenia, wyposażenia i innego
niezbędnego sprzętu;
3)
odpowiednie zabezpieczenie maszyn i innych urządzeń technicznych we właściwe osłony
oraz przydzielenie narzędzi i wyposażenia gwarantującego bezpieczne wykonywanie czynności
służbowych;
4)
zapewnienie odpowiednich urządzeń higieniczno-sanitarnych oraz dostarczenie funkcjonariuszowi
niezbędnych środków higieny osobistej;
5)
zaopatrzenie funkcjonariusza w niezbędne do wykonywania czynności służbowych środki
ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze;
6)
podejmowanie przedsięwzięć zabezpieczających funkcjonariusza przed działaniem czynników
niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia, w szczególności przed urazami, działaniem
czynników fizycznych, biologicznych, substancji toksycznych, chemicznych, rakotwórczych,
mutagennych, promieniowaniem jonizującym, jak również zmniejszających uciążliwości
służby;
7)
zapoznanie funkcjonariusza ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby występującymi
na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku, a także z obowiązującymi na nim zasadami
i przepisami bezpieczeństwa i higieny służby.
§ 4.
W zakresie profilaktycznej ochrony zdrowia kierownik jednostki ma obowiązek:
1)
podejmować działania w celu systematycznego przeprowadzania badań i pomiarów czynników
szkodliwych dla zdrowia występujących w jednostce;
2)
zapewnić i umożliwić stosowanie środków zapobiegających schorzeniom i chorobom związanym
ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, a w szczególności utrzymywać
w stanie stałej sprawności urządzenia niezbędne do przeciwdziałania czynnikom powodującym
te schorzenia i choroby;
3)
podejmować działania w celu zapewnienia terminowej realizacji badań lekarskich funkcjonariuszy.
§ 5.
1.
W przypadku stwierdzenia przez lekarza medycyny pracy u funkcjonariusza objawów choroby
powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby lub innego
schorzenia związanego z warunkami służby, kierownik jednostki ma obowiązek:
1)
zbadać w porozumieniu z właściwym organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa
Spraw Wewnętrznych i Administracji przyczyny, charakter i rozmiary zagrożenia powodującego
chorobę lub schorzenie;
2)
przystąpić niezwłocznie do usunięcia czynników powodujących powstanie choroby lub
schorzenia;
3)
skierować funkcjonariusza do komisji lekarskiej, o której mowa w przepisach w sprawie
orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy oraz emerytów i rencistów Centralnego Biura
Antykorupcyjnego.
2.
Jeżeli uzasadniają to wyniki badań lekarskich, funkcjonariusza przenosi się na podstawie
orzeczenia lekarskiego, w terminie i na czas określony w orzeczeniu lekarskim, do
wykonywania zadań na stanowisku, na którym nie występują czynniki, które wywołały
daną chorobę lub schorzenie.
§ 6.
1.
W razie zaistnienia wypadku, podczas lub w związku z wykonywaniem przez funkcjonariusza
obowiązków służbowych, kierownik jednostki ma obowiązek podjąć, w granicach dostępnych
środków, niezbędne działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie, zapewnić udzielenie
pierwszej pomocy osobom poszkodowanym, a także niezwłocznie ustalić przyczyny i okoliczności
wypadku.
2.
Kierownik jednostki ma obowiązek systematycznie analizować przyczyny wypadków zaistniałych
w jednostce i na podstawie wyników tych analiz stosować właściwe środki zapobiegawcze.
3.
W jednostce właściwej w sprawach bezpieczeństwa i higieny służby prowadzi się rejestr
wypadków zaistniałych podczas lub w związku z wykonywaniem przez funkcjonariusza obowiązków
służbowych.
§ 7.
Programy szkolenia, kształcenia i doskonalenia zawodowego funkcjonariuszy powinny
obejmować zagadnienia bezpieczeństwa i higieny służby.
§ 8.
1.
Warunkiem dopuszczenia funkcjonariusza do służby na stanowisku służbowym, na którym
występują szczególne właściwości lub warunki służby, jest:
1)
orzeczenie przez właściwą komisję lekarską zdolności do pełnienia służby o charakterze
wymaganym na tym stanowisku służbowym;
2)
brak przeciwwskazań zdrowotnych do pełnienia służby o charakterze wymaganym na tym
stanowisku służbowym, poświadczone zaświadczeniem wydanym przez uprawnionego lekarza
medycyny pracy;
3)
odbycie przeszkolenia w zakresie zasad i przepisów bezpieczeństwa i higieny służby
obowiązujących na tym stanowisku służbowym.
2.
Odbycie przeszkolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, funkcjonariusz potwierdza na
piśmie.
§ 9.
Funkcjonariusz wykonuje czynności służbowe w ramach posiadanych kwalifikacji i możliwości
technicznych, ze szczególnym uwzględnieniem posiadanego uzbrojenia, wyposażenia oraz
innego niezbędnego sprzętu.
§ 10.
Funkcjonariusz wykonujący czynności biurowe powinien wykonywać je w obiektach budowlanych
i pomieszczeniach, spełniających wymagania i normy bezpieczeństwa i higieny pracy
przewidziane dla obiektów budowlanych i pomieszczeń, odpowiednich do rodzaju wykonywanych
czynności i liczby funkcjonariuszy.
§ 11.
Funkcjonariusz pełniący służbę na stanowisku, na którym występują szczególne właściwości
lub warunki służby, związane z działaniem siły fizycznej maszyn i urządzeń, substancji
toksycznych, wysokich lub niskich temperatur, prądu elektrycznego, mikrofal, hałasu
i wibracji oraz promieniowania jonizującego, ma obowiązek stosować środki i metody
zabezpieczające przed tym działaniem, w szczególności środki ochrony indywidualnej.
§ 12.
Podczas prowadzenia szkolenia strzeleckiego, z użyciem materiałów wybuchowych, zapalających
i dymotwórczych, szkolenia w zakresie stosowania środków przymusu bezpośredniego i
technik samoobrony, szkolenia wspinaczkowego, nurkowego, spadochronowego, doskonalącego
technikę jazdy oraz zajęć wychowania fizycznego, jego organizator ma obowiązek zapewnić:
1)
fachową obsługę uzbrojenia, wyposażenia oraz innego sprzętu;
2)
bezpieczną realizację poszczególnych elementów ćwiczeń;
3)
sprzęt ratunkowy i przeciwpożarowy;
4)
zabezpieczenie medyczne;
5)
zabezpieczenie terenu ćwiczeń przed dostępem osób postronnych.
§ 13.
1.
Przed przystąpieniem do szkolenia organizator oraz instruktor mają obowiązek sprawdzić
miejsce prowadzenia ćwiczenia, uzbrojenie, wyposażenie lub inny sprzęt używany do
ćwiczeń oraz poinformować ćwiczących o mogących wystąpić zagrożeniach.
2.
Podczas szkolenia każde ćwiczenie powinno być prowadzone pod nadzorem instruktorów
posiadających stosowne uprawnienia i przez taką ich liczbę, która pozwala na sprawowanie
bezpośredniego nadzoru nad ćwiczącymi.
3.
Ćwiczenia o większym stopniu trudności i skomplikowania należy wprowadzać do szkolenia,
stosując zasadę stopniowania trudności.
§ 14.
Organizator szkolenia i instruktor mają obowiązek:
1)
odsunąć od ćwiczeń funkcjonariusza naruszającego postanowienia regulaminów, instrukcji,
przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny służby lub nieprzestrzegającego poleceń
i wskazówek instruktora, a także funkcjonariusza zgłaszającego zły stan zdrowia;
2)
przerwać ćwiczenie w razie stwierdzenia braku niezbędnych warunków bezpieczeństwa
lub nieprawidłowego wykonywania ćwiczenia, nadmiernej brawury oraz nieprzestrzegania
lub lekceważenia przepisów bezpieczeństwa i higieny służby przez funkcjonariusza.
§ 15.
Funkcjonariusz uczestniczący w szkoleniu ma obowiązek niezwłocznie zgłosić instruktorowi
lub organizatorowi szkolenia odniesione kontuzje, urazy i obrażenia.
§ 16.
Przy wykonywaniu czynności dochodzeniowo-śledczych i operacyjno-rozpoznawczych, a
także zadań w zakresie ochrony, o których mowa w art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, podczas których może zaistnieć zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, kierownik jednostki
ma obowiązek:
1)
opracować szczegółowy plan działania podległych funkcjonariuszy;
2)
rozpoznać zagrożenia, informować podwładnych funkcjonariuszy o ich występowaniu oraz
wydawać polecenia dotyczące właściwego zabezpieczenia ludzi przed ich następstwami;
3)
zapewnić odpowiednie uzbrojenie, wyposażenie oraz inny niezbędny sprzęt;
4)
ustalić sygnały i środki alarmowe oraz zapewnić możliwość udzielenia wsparcia i pomocy;
5)
zapewnić zabezpieczenie medyczne;
6)
kontrolować i nadzorować pracę podległych funkcjonariuszy;
7)
w razie zaistnienia wypadku lub nagłego bezpośredniego zagrożenia życia natychmiast
przystąpić do ratowania poszkodowanych lub zagrożonych;
8)
zapewnić odpowiednio częstą wymianę funkcjonariuszy, możliwość ogrzania się, niezbędne
posiłki i napoje oraz odpowiedni sprzęt i wyposażenie, jeżeli wykonywanie tych czynności
ma charakter długotrwały i odbywa się w niskich lub wysokich temperaturach albo w
obecności czynników szkodliwych dla zdrowia.
§ 17.
Funkcjonariusz ma obowiązek przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny
służby, obowiązujących na zajmowanym stanowisku służbowym, a w szczególności:
1)
znać przepisy i zasady posługiwania się przydzielonym uzbrojeniem, wyposażeniem i
innym sprzętem oraz dbać o ich należyty stan;
2)
wykonywać zalecenia wydane przez służbę bezpieczeństwa i higieny służby oraz inne
uprawnione organy.
§ 18.
Warunkiem dopuszczenia funkcjonariusza do wykonywania czynności służbowych po trwającej
dłużej niż 30 dni niezdolności do służby spowodowanej chorobą jest poddanie się przez
tego funkcjonariusza kontrolnym badaniom lekarskim i uzyskanie zaświadczenia potwierdzającego
zdolność do pełnienia służby na dotychczasowym stanowisku służby.
§ 19.
W czasie wykonywania czynności służbowych, w okolicznościach uzasadnionych stanem
wyższej konieczności, funkcjonariusz może odstąpić od zasad bezpieczeństwa i higieny
służby, z zachowaniem wszelkich dostępnych w danych warunkach zabezpieczeń, jeżeli
w jego ocenie dokonanej w miejscu i czasie wykonywania czynności służbowej istnieje
prawdopodobieństwo uratowania życia ludzkiego lub odwrócenia zagrożenia godzącego
w bezpieczeństwo państwa, w szczególności gdy:
1)
z powodu braku specjalistycznego uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu zachodzi
konieczność zastosowania środka zastępczego;
2)
fizyczne warunki i umiejętności funkcjonariusza mogą zastąpić brak możliwości użycia
właściwego uzbrojenia, wyposażenia lub innego sprzętu;
3)
funkcjonariusz podejmie wykonanie określonej czynności dobrowolnie.
§ 20.
1.
W zakresie nieuregulowanym rozporządzeniem stosuje się odpowiednio:
1)
przepisy art. 207 § 1, § 2 pkt 3-5, § 21, art. 2071, art. 208, art. 2091 § 1-3, art. 211-227, art. 232-237 i art. 2373- 23711a działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy oraz wydane na ich podstawie przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy;
2)
przepisy art. 229 § 2 zdanie pierwsze, § 3-6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, a także przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 229 § 8 tej ustawy określające
zakres i częstotliwość badań okresowych;
3)
przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy wydane na podstawie art. 23715 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania czynności służbowych wykonuje prace,
których te przepisy dotyczą.
2.
Przepisy art. 2092, 2093 i 210 § 1-21 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio, w zakresie, w jakim nie będzie to stanowić zagrożenia dla
prawidłowej realizacji przez funkcjonariusza zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 30 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.
§ 21.
Traci moc rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 listopada 2006 r. w sprawie warunków
bezpieczeństwa i higieny służby oraz zakresu stosowania przepisów działu dziesiątego
Kodeksu pracy w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym .
§ 22.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 121, poz. 1264 i Nr 191, poz. 1954, z 2005 r. Nr 10, poz. 65, Nr 90, poz. 757 i
Nr 130, poz. 1085, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, z 2007 r. Nr 82, poz. 558, z
2008 r. Nr 66, poz. 402 i 409 i Nr 220, poz. 1410, z 2009 r. Nr 24, poz. 145 i Nr
95, poz. 786, z 2010 r. Nr 113, poz. 745, z 2011 r. Nr 205, poz. 1203 oraz z 2012 r.
poz. 637 i 664.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19,
poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11,
poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr
123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,
Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r.
Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001,
Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610,
Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz.
935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz.
589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz.
586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz.
33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz.
958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704, z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz.
912, Nr 182, poz. 1228, Nr 224, poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700 oraz
z 2011 r. Nr 36, poz. 181, Nr 63, poz. 322, Nr 80, poz. 432, Nr 144, poz. 855, Nr
149, poz. 887 i Nr 232, poz. 1378.