Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiejz dnia 8 lutego 2012 r.w sprawie sposobu postępowania w przypadku zatrzymania statku o polskiej przynależności
przez inspekcję państwa portu 2)Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/21/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi
państwa bandery (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.2009,
str. 132).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa sposób:
1)
postępowania w przypadku zatrzymania w obcym porcie statku o polskiej przynależności
przez inspekcję państwa portu, w tym sposób przekazywania informacji o jego zatrzymaniu;
2)
dostosowania zatrzymanych statków do wymagań umów międzynarodowych oraz przepisów
krajowych w zakresie budowy, konstrukcji oraz bezpiecznej eksploatacji tych statków;
3)
sprawowania nadzoru przez właściwego dyrektora urzędu morskiego nad dostosowaniem
statku do wymagań umów międzynarodowych.
§ 2.
1.
W przypadku zatrzymania w obcym porcie statku o polskiej przynależności przez inspekcję
państwa portu kapitan statku przekazuje właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego:
1)
informację o tym fakcie, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, w formie pisemnej, przy użyciu telefaksu lub poczty elektronicznej,
a w szczególnych okolicznościach ustnie;
2)
dokumenty dotyczące zatrzymania statku.
2.
Właściwy dyrektor urzędu morskiego może wezwać kapitana lub armatora statku, o którym
mowa w ust. 1, do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących stanu statku, stwierdzonych
w wyniku inspekcji uchybień lub przebiegu inspekcji.
3.
Kapitan statku, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie informuje właściwego dyrektora
urzędu morskiego o każdej zmianie dotyczącej decyzji o zatrzymaniu statku.
§ 3.
1.
Po otrzymaniu informacji o zatrzymaniu w obcym porcie statku o polskiej przynależności
przez inspekcję państwa portu, właściwy dyrektor urzędu morskiego:
1)
przeprowadza analizę dokumentów dotyczących zatrzymania, w tym raportu z inspekcji
statku;
2)
podejmuje decyzję o dalszych działaniach, o których mowa w ust. 2;
3)
zamieszcza informacje w zakresie zatrzymania statku w bazie danych o statkach o polskiej
przynależności, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
2.
Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 1, właściwy dyrektor urzędu morskiego
może:
1)
przeprowadzić inspekcję doraźną statku, o której mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy,
lub powierzyć jej przeprowadzenie wyznaczonej w tym celu osobie lub uznanej organizacji;
2)
wystąpić do uznanej organizacji sprawującej nadzór techniczny nad statkiem o sprawdzenie
spełniania przez statek wymogów technicznych, w przypadku gdy uchybienia dotyczą stanu
technicznego statku;
3)
przeprowadzić audyt dodatkowy, o którym mowa w art. 22 pkt 5 ustawy;
4)
przeprowadzić weryfikację, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich .
3.
W przypadku stwierdzenia, że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 27 ustawy,
właściwy dyrektor urzędu morskiego podejmuje wskazane w tym przepisie działania, zapewniając,
że statek nie wyruszy w dalszą podróż, jeśli nie spełni wymagań odpowiednich przepisów
międzynarodowych i krajowych w zakresie budowy, konstrukcji oraz bezpiecznej eksploatacji
statków, a także wymagań w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz warunków sanitarnych.
4.
Jeżeli uchybienia stwierdzone w trakcie inspekcji nie mogą zostać naprawione w porcie
zatrzymania statku, właściwy dyrektor urzędu morskiego współpracuje z organem inspekcji
państwa portu, który wydał decyzję o zatrzymaniu statku, w celu uzgodnienia warunków
gwarantujących, że statek w czasie przejścia do miejsca, w którym może zostać dokonana
naprawa, nie będzie stanowił zagrożenia dla bezpieczeństwa morskiego, osób przebywających
na tym statku, innych statków oraz zagrożenia dla środowiska morskiego.
§ 4.
W razie zaistnienia sytuacji, o której mowa w art. 31 § 1a ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski , właściwy dyrektor urzędu morskiego występuje z wnioskiem o wykreślenie statku z
polskiego rejestru okrętowego.
§ 5.
Jeżeli w wyniku odwołania lub wniosku złożonego przez właściciela lub armatora statku,
lub ich przedstawiciela decyzja o zatrzymaniu statku zostanie cofnięta lub zmieniona,
właściwy dyrektor urzędu morskiego monitoruje, czy państwo, w którym nastąpiło zatrzymanie
statku, zapewniło zamieszczenie informacji o tym fakcie, zgodnie z przepisami dotyczącymi
inspekcji państwa portu, którymi to państwo jest związane.
§ 6.
1.
Po każdym zatrzymaniu statku o polskiej przynależności przez inspekcję państwa portu
właściwy dyrektor urzędu morskiego przeprowadza analizę zatrzymań statków znajdujących
się w jego właściwości i przedstawia jej wyniki oraz propozycje działań naprawczych
w tym zakresie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej, w celu zapewnienia
spełniania wymagań dotyczących znajdowania się Rzeczypospolitej Polskiej na białej
liście w sprawozdaniu Memorandum Paryskiego.
2.
Przeprowadzając analizę, o której mowa w ust. 1, bierze się pod uwagę:
1)
informacje o wszystkich zatrzymaniach statków o polskiej przynależności przez inspekcję
państwa portu w okresie ostatnich 3 lat;
2)
wyniki wszystkich analiz dotyczących zatrzymań statków o polskiej przynależności przez
inspekcję państwa portu, przeprowadzonych przez dyrektorów urzędów morskich w okresie,
o którym mowa w pkt 1.
3.
Analiza, o której mowa w ust. 1, obejmuje:
1)
kategoryzację uchybień w celu wyodrębnienia obszarów szczególnego ryzyka wystąpienia
niezgodności z przepisami międzynarodowymi;
2)
szczegółową analizę uchybień w poszczególnych kategoriach uchybień;
3)
propozycje działań w celu zwiększenia jakości polskiej floty w zakresie bezpieczeństwa
żeglugi i ochrony morza przed zanieczyszczeniami;
4)
zidentyfikowanie statków, które powinny zostać poddane szczególnemu nadzorowi inspekcyjnemu.
§ 7.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
2)
Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/21/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi
państwa bandery (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.2009,
str. 132).