Rozporządzenie Ministra Gospodarkiz dnia 18 października 2012 r.w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków uzyskania i przedstawienia do umorzenia
świadectw pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, zakupu energii elektrycznej i
ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania danych
dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii 2)Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 22 maja
2012 r., pod numerem 2012/331/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji
norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które
wdraża dyrektywę 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania
informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa
informacyjnego (Dz. Urz. UE L 204 z 21.07.1998, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337, z późn. zm.).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 9a ust. 9 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązku uzyskania i przedstawienia Prezesowi
Urzędu Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, do umorzenia świadectw
pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, obowiązku zakupu energii elektrycznej i
ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania danych
dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii,
w tym:
1)
rodzaje odnawialnych źródeł energii;
2)
parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła
wytwarzanych w odnawialnych źródłach energii;
3)
wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej
lub ciepła wytwarzanych w odnawialnych źródłach energii za pomocą instalacji wykorzystujących
w procesie wytwarzania energii nośniki energii, o których mowa w art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, zwanej dalej „ustawą”, oraz inne paliwa;
4)
miejsce dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych
źródłach energii na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa
w art. 9e ust. 5 ustawy;
5)
wielkość i sposób obliczania udziału energii elektrycznej wytwarzanej w odnawialnych
źródłach energii, wynikającej z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia
świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1 ustawy, w sprzedaży energii
elektrycznej odbiorcom końcowym, w okresie kolejnych 10 lat;
6)
sposób uwzględniania w kalkulacji cen energii elektrycznej i ciepła ustalanych w taryfach
przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 9a ust. 1, 6 i 7 ustawy:
a)
kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, o których mowa
w art. 9e ust. 1 ustawy,
b)
poniesionej opłaty zastępczej,
c)
kosztów zakupu energii elektrycznej lub ciepła, do których zakupu przedsiębiorstwo
energetyczne jest obowiązane.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
biomasa - stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które
ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji
rolnej i leśnej oraz przemysłu przetwarzającego ich produkty, a także części pozostałych
odpadów, które ulegają biodegradacji, oraz ziarna zbóż niespełniające wymagań jakościowych
dla zbóż w zakupie interwencyjnym określonych w art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1272/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. ustanawiającego
wspólne szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu
do zakupu i sprzedaży produktów rolnych w ramach interwencji publicznej i ziarna zbóż, które nie podlegają zakupowi interwencyjnemu;
2)
uprawy energetyczne - plantacje zakładane w celu wykorzystania pochodzącej z nich
biomasy w procesie wytwarzania energii;
3)
biogaz - gaz pozyskany z biomasy, w szczególności z instalacji przeróbki odpadów zwierzęcych
lub roślinnych, oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów;
4)
mieszane paliwo wtórne - paliwo będące mieszanką biomasy lub biogazu oraz innych paliw,
przygotowane poza jednostką wytwórczą zużywającą to paliwo;
5)
układ hybrydowy - jednostkę wytwórczą wytwarzającą energię elektryczną albo energię
elektryczną i ciepło, w której w procesie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła
wykorzystywane są nośniki energii wytwarzane oddzielnie w odnawialnych źródłach energii,
z możliwością wykorzystania paliwa pomocniczego, i w źródłach energii innych niż odnawialne
źródło energii, pracujące na wspólny kolektor oraz zużywane wspólnie w tej jednostce
wytwórczej do wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła;
6)
paliwo pomocnicze - paliwo inne niż biomasa stosowane do uruchomienia odnawialnego
źródła energii, którego udział wagowy w łącznej ilości spalanej biomasy nie przekracza
0,3% w okresie rozliczeniowym określonym we wniosku, o którym mowa w art. 9e ust.
3 ustawy;
7)
drewno pełnowartościowe - drewno spełniające wymagania jakościowe określone w normach
określających wymagania i badania dla drewna wielkowymiarowego liściastego, drewna
wielkowymiarowego iglastego oraz drewna średniowymiarowego dla grup oznaczonych jako
S1, S2 i S3 oraz materiał drzewny powstały w wyniku procesu celowego rozdrobnienia
tego drewna;
8)
kocioł - stacjonarne urządzenie techniczne, w którym paliwa są utleniane w celu wykorzystania
wytworzonego w nim ciepła.
§ 3.
Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia
albo uiszczenia opłaty zastępczej uznaje się za spełniony, jeżeli za dany rok udział
ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia, które przedsiębiorstwo
energetyczne, o którym mowa w art. 9a ust. 1a pkt 1 ustawy, przedstawiło do umorzenia,
lub z uiszczonej przez przedsiębiorstwo energetyczne opłaty zastępczej, w wykonanej
całkowitej rocznej sprzedaży energii elektrycznej przez to przedsiębiorstwo odbiorcom
końcowym, wynosi nie mniej niż:
1)
10,4% - w 2012 r.;
2)
12,0% - w 2013 r.;
3)
13,0% - w 2014 r.;
4)
14,0% - w 2015 r.;
5)
15,0% - w 2016 r.;
6)
16,0% - w 2017 r.;
7)
17,0% - w 2018 r.;
8)
18,0% - w 2019 r.;
9)
19,0% - w 2020 r.;
10)
20,0% - w 2021 r.
§ 4.
Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia
albo uiszczenia opłaty zastępczej uznaje się za spełniony, jeżeli za dany rok udział
ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia, które odbiorca
końcowy, o którym mowa w art. 9a ust. 1a pkt 2 ustawy, przedstawił do umorzenia, lub
z uiszczonej przez tego odbiorcę opłaty zastępczej, w całkowitej rocznej ilości energii
elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na własny użytek, na podstawie
transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym
przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany,
wynosi nie mniej niż:
1)
10,4% - w 2012 r.;
2)
12,0% - w 2013 r.;
3)
13,0% - w 2014 r.;
4)
14,0% - w 2015 r.;
5)
15,0% - w 2016 r.;
6)
16,0% - w 2017 r.;
7)
17,0% - w 2018 r.;
8)
18,0% - w 2019 r.;
9)
19,0% - w 2020 r.;
10)
20,0% - w 2021 r.
§ 5.
Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia
albo uiszczenia opłaty zastępczej uznaje się za spełniony, jeżeli za dany rok udział
ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia, które towarowy
dom maklerski lub dom maklerski, o którym mowa w art. 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych , przedstawił do umorzenia, lub z uiszczonej przez towarowy dom maklerski lub dom
maklerski opłaty zastępczej, w całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej
z zakupu energii elektrycznej na podstawie transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców
końcowych na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, wynosi nie mniej niż:
1)
10,4% - w 2012 r.;
2)
12,0% - w 2013 r.;
3)
13,0% - w 2014 r.;
4)
14,0% - w 2015 r.;
5)
15,0% - w 2016 r.;
6)
16,0% - w 2017 r.;
7)
17,0% - w 2018 r.;
8)
18,0% - w 2019 r.;
9)
19,0% - w 2020 r.;
10)
20,0% - w 2021 r.
§ 6.
1.
Do energii wytwarzanej w odnawialnych źródłach energii zalicza się, niezależnie od
mocy tego źródła:
1)
energię elektryczną lub ciepło pochodzące w szczególności:
a)
z elektrowni wodnych oraz z elektrowni wiatrowych,
b)
ze źródeł wytwarzających energię z biomasy oraz biogazu,
c)
ze słonecznych ogniw fotowoltaicznych oraz kolektorów do produkcji ciepła,
d)
ze źródeł geotermalnych;
2)
część energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów komunalnych, zgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie art. 44 ust. 8 i 9 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach .
2.
W przypadku jednostki wytwórczej, o której mowa w § 8 ust. 1, w której jest spalana
biomasa w źródłach o mocy elektrycznej wyższej niż 5 MW, do energii wytworzonej w
odnawialnych źródłach energii zalicza się energię elektryczną lub ciepło w ilości
obliczonej według wzoru, o którym mowa w § 8 ust. 1, o ile udział wagowy biomasy pochodzącej
z upraw energetycznych lub odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz przemysłu
przetwarzającego jej produkty oraz ziaren zbóż niespełniających wymagań jakościowych
dla zbóż w zakupie interwencyjnym i ziaren zbóż, które nie podlegają zakupowi interwencyjnemu,
a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji, z wyłączeniem odpadów
i pozostałości z produkcji leśnej oraz z przemysłu przetwarzającego jej produkty,
w łącznej masie biomasy w ilości określonej we wniosku, o którym mowa w art. 9e ust.
3 ustawy, dostarczonej do procesu spalania, wynosi nie mniej niż:
1)
50% - w 2012 r.;
2)
60% - w 2013 r.;
3)
70% - w 2014 r.;
4)
80% - w 2015 r.;
5)
80% - w 2016 r.;
6)
80% - w 2017 r.;
7)
85% - w 2018 r.;
8)
85% - w 2019 r.;
9)
85% - w 2020 r.;
10)
85% - w 2021 r.
3.
W przypadku układu hybrydowego, w którym są spalane biomasa albo biomasa i paliwo
pomocnicze w źródłach o mocy elektrycznej wyższej niż 20 MW, do energii wytworzonej
w odnawialnych źródłach energii zalicza się energię elektryczną lub ciepło w ilości
obliczonej według wzoru, o którym mowa w § 11 ust. 2, o ile udział wagowy biomasy
pochodzącej z upraw energetycznych lub odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz
przemysłu przetwarzającego jej produkty oraz ziaren zbóż niespełniających wymagań
jakościowych dla zbóż w zakupie interwencyjnym i ziaren zbóż, które nie podlegają
zakupowi interwencyjnemu, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji,
z wyłączeniem odpadów i pozostałości z produkcji leśnej oraz z przemysłu przetwarzającego
jej produkty, w łącznej masie biomasy w ilości określonej we wniosku, o którym mowa
w art. 9e ust. 3 ustawy, dostarczonej do procesu spalania, z zastrzeżeniem ust. 5
i 6, wynosi nie mniej niż:
1)
20% - w 2012 r.;
2)
20% - w 2013 r.;
3)
20% - w 2014 r.;
4)
20% - w 2015 r.;
5)
30% - w 2016 r.;
6)
40% - w 2017 r.;
7)
40% - w 2018 r.;
8)
50% - w 2019 r.;
9)
50% - w 2020 r.;
10)
50% - w 2021 r.
4.
W przypadku jednostki wytwórczej, w której są spalane wyłącznie biomasa albo biomasa
i paliwo pomocnicze w źródłach o mocy elektrycznej wyższej niż 20 MW, do energii wytworzonej
w odnawialnych źródłach energii zalicza się energię elektryczną lub ciepło w ilości
wynoszącej 100% energii wytworzonej w jednostce wytwórczej, o ile udział wagowy biomasy
pochodzącej z upraw energetycznych lub odpadów i pozostałości z produkcji rolnej,
z przemysłu przetwarzającego jej produkty oraz ziaren zbóż niespełniających wymagań
jakościowych dla zbóż w zakupie interwencyjnym i ziaren zbóż, które nie podlegają
zakupowi interwencyjnemu, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji,
z wyłączeniem odpadów i pozostałości z produkcji leśnej oraz przemysłu przetwarzającego
jej produkty, w łącznej masie biomasy w ilości określonej we wniosku, o którym mowa
w art. 9e ust. 3 ustawy, dostarczonej do procesu spalania, z zastrzeżeniem ust. 5
i 6, wynosi nie mniej niż:
1)
20% - w 2012 r.;
2)
20% - w 2013 r.;
3)
20% - w 2014 r.;
4)
20% - w 2015 r.;
5)
30% - w 2016 r.;
6)
40% - w 2017 r.;
7)
40% - w 2018 r.;
8)
50% - w 2019 r.;
9)
50% - w 2020 r.;
10)
50% - w 2021 r.
5.
W przypadku gdy jednostka wytwórcza, o której mowa w ust. 3 lub 4, lub jej część będąca
kotłem, została oddana do użytkowania do dnia 31 grudnia 2015 r., udział wagowy biomasy
pochodzącej z upraw energetycznych lub odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz
przemysłu przetwarzającego jej produkty, a także części pozostałych odpadów, które
ulegają biodegradacji, z wyłączeniem odpadów i pozostałości z produkcji leśnej, a
także przemysłu przetwarzającego jej produkty, dla tej jednostki jest określony na
poziomie z 2015 r., zgodnie z ust. 3 lub 4.
6.
W przypadku gdy jednostka wytwórcza lub jej część będąca kotłem została do dnia 31
grudnia 2015 r. przebudowana w celu spalania w niej wyłącznie biomasy albo biomasy
i paliwa pomocniczego, udział wagowy biomasy pochodzącej z upraw energetycznych lub
odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz przemysłu przetwarzającego jej produkty,
a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji, z wyłączeniem odpadów
i pozostałości z produkcji leśnej, a także przemysłu przetwarzającego jej produkty,
dla tej jednostki jest określony na poziomie z 2015 r., zgodnie z ust. 3 lub 4.
7.
W przypadku jednostki wytwórczej, w której są spalane biomasa lub biomasa i paliwo
pomocnicze, należącej do przedsiębiorstwa energetycznego obowiązanego do realizacji
obowiązków, o których mowa w ust. 2-6, do energii ze źródeł odnawialnych nie zalicza
się energii elektrycznej lub ciepła wytworzonego z drewna pełnowartościowego.
8.
Przepisów ust. 2-6 nie stosuje się do odpadów z przemysłu przetwarzającego produkty
z produkcji leśnej spalanych w miejscu ich powstania.
9.
W przypadku niedochowania przez przedsiębiorstwo energetyczne obowiązkowego udziału
wagowego biomasy, o którym mowa w ust. 2-6, do energii ze źródeł odnawialnych zalicza
się proporcjonalną część energii elektrycznej lub ciepła, dla których obowiązkowy
udział wagowy biomasy w okresie rozliczeniowym objętym wnioskiem, o którym mowa w
art. 9e ust. 3 ustawy, został dochowany.
§ 7.
1.
W przypadku gdy jedno przedsiębiorstwo energetyczne posiada więcej niż jedną jednostkę
wytwórczą, o której mowa w § 8 ust. 1, lub układ hybrydowy, lub jednostkę wytwórczą,
w której są spalane wyłącznie biomasa albo biomasa i paliwo pomocnicze, dopuszcza
się rozliczanie udziału wagowego biomasy dla grupy tych jednostek.
2.
Energię elektryczną wytworzoną w jednostce wytwórczej, o której mowa w § 6 ust. 1,
w okresie jej rozruchu technologicznego, z wyjątkiem energii elektrycznej wytworzonej
w jednostce, o której mowa w § 8 ust. 1, lub części energii elektrycznej wytworzonej
w układzie hybrydowym, w którym w procesie wytwarzania energii elektrycznej wykorzystywane
są nośniki energii wytwarzane w źródłach energii innych niż odnawialne, zalicza się
do energii wytworzonej w odnawialnych źródłach energii. Do energii wytworzonej w odnawialnych
źródłach energii zalicza się energię elektryczną wytworzoną w okresie do 90 dni od
dnia rozpoczęcia rozruchu technologicznego jednostki wytwórczej, liczonego od dnia
pierwszego wprowadzenia energii do sieci operatora systemu elektroenergetycznego.
3.
Przez rozruch technologiczny, o którym mowa w ust. 2, rozumie się wyłącznie przeprowadzanie
prób i testów umożliwiających odbiór końcowy jednostki wytwórczej.
§ 8.
1.
W jednostce wytwórczej, w której są spalane biomasa lub biogaz wspólnie z innymi paliwami,
do energii wytwarzanej w odnawialnych źródłach energii zalicza się część energii elektrycznej
lub ciepła odpowiadającą udziałowi energii chemicznej biomasy lub biogazu w energii
chemicznej paliwa zużywanego do wytwarzania energii, obliczaną na podstawie rzeczywistych
wartości opałowych tych paliw, z zastrzeżeniem § 11 ust. 2, według wzoru:
\(
E_{OZE} = {{\sum\limits_{i = 1}^n {M_{Bi} W_{Bi} } } \over {\sum\limits_{i = 1}^n
{M_{Bi} W_{Bi} } + \sum\limits_{j = 1}^m {M_{Kj} W_{Kj} } }}E,
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
2.
Pomiary, rejestracja oraz sposób obliczania ilości energii elektrycznej lub ciepła
wytwarzanych w odnawialnych źródłach energii (EOZE) wykonuje się zgodnie z procedurą
pomiarów, rejestracji i obliczania ilości energii wytworzonej w tych źródłach, zwaną
dalej „procedurą rozliczeń”, dla danej jednostki wytwórczej.
3.
Procedurę rozliczeń opracowuje się zgodnie z:
1)
przepisami o miarach, w zakresie pomiarów;
2)
normami określającymi wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych lub
wzorcujących, zgodnie z którymi badania biomasy lub biogazu wykonywane będą w laboratoriach
wykazujących się kompetencją techniczną i biegłością w zakresie procedur rozliczeń
i badań udokumentowaną w rozumieniu tych norm.
4.
W przypadku spalania w jednostce wytwórczej biomasy lub biogazu wspólnie z innymi
paliwami:
1)
pomiary masy biomasy w postaci stałej i paliwa stałego innego niż biomasa obejmują
pomiary masy każdego z tych paliw dostarczonych do procesu spalania;
2)
pomiary masy biomasy w postaci ciekłej lub biogazu oraz paliwa ciekłego lub gazowego
innego niż biomasa lub biogaz powinny obejmować pomiary masy każdego z tych paliw
dostarczonych do procesu spalania, wykonywane metodą bezpośrednią za pomocą pomiaru
masy (przepływomierze masowe) lub metodą pośrednią za pomocą pomiaru objętości z korekcją
temperatury, a w przypadku paliw gazowych także ciśnienia tych paliw;
3)
pobieranie próbek do badania właściwości fizykochemicznych poszczególnych rodzajów
paliw, niezbędnych do obliczenia ich wartości opałowej, zwanych dalej „właściwościami
fizykochemicznymi”, i pomiar masy tych paliw należy wykonywać w tym samym czasie i
miejscu;
4)
oznaczanie właściwości fizykochemicznych paliw powinno się odbywać zgodnie z normami
dotyczącymi właściwości tych paliw;
5)
w przypadku braku norm, o których mowa w pkt 4, dla danego rodzaju zużywanego paliwa
oznaczanie właściwości fizykochemicznych tego paliwa odbywa się według metod zwalidowanych
w rozumieniu norm określających wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych
i wzorcujących.
§ 9.
W przypadku stosowania w jednostce wytwórczej mieszanego paliwa wtórnego należy:
1)
wykonać pomiary masy tego paliwa dostarczonego do procesu spalania w tej jednostce
wytwórczej;
2)
oznaczyć ciepło spalania i wykonać obliczenia wartości opałowej tego paliwa oraz próbek
paliw wchodzących w skład mieszanego paliwa wtórnego;
3)
rejestrować udział energii chemicznej biomasy lub biogazu w energii chemicznej mieszanego
paliwa wtórnego zgodnie z § 12.
§ 10.
1.
W przypadkach, o których mowa w § 8 i 9:
1)
obliczania i rozliczania ilości wytwarzanej energii elektrycznej lub ciepła dokonuje
się zgodnie z procedurą rozliczeń na podstawie wskazań urządzeń i przyrządów pomiarowych
w rozumieniu przepisów o miarach;
2)
oznaczanie ciepła spalania i obliczanie wartości opałowej biomasy lub biogazu wykonuje
się co 24 godziny z uśrednionej próby, z próbek pobieranych nie rzadziej niż:
a)
8 godzin - dla jednostek wytwórczych o całkowitej zainstalowanej mocy cieplnej poniżej
50 MW,
b)
4 godziny - dla jednostek wytwórczych o całkowitej zainstalowanej mocy cieplnej w
zakresie od 50 MW do 250 MW,
c)
2 godziny - dla całkowitej zainstalowanej mocy cieplnej jednostki wytwórczej wyższej
od 250 MW.
2.
W przypadku:
1)
okresowego zasilania pośredniego zbiornika paliwa, uniemożliwiającego pobranie próbki
w czasie określonym w ust. 1 pkt 2, próbkę powinno się pobrać w trakcie ciągłej pracy
układu zasilania zbiornika, nie rzadziej niż co 2 godziny;
2)
zmiany rodzaju dostarczanego paliwa, próbki pobiera się w ciągu godziny od zmiany
paliwa, nie później niż przed kolejną zmianą rodzaju dostarczanego paliwa, niezależnie
od ostatnio pobranych próbek w czasie określonym w pkt 1 lub w ust. 1 pkt 2, przed
zmianą rodzaju paliwa;
3)
dostawy biomasy kierowanej bezpośrednio do pośredniego zbiornika paliwa lub do spalania,
uniemożliwiającej pobranie próbek w czasie określonym w pkt 1 lub w ust. 1 pkt 2,
uśrednioną próbę do oznaczenia ciepła spalania i obliczenia wartości opałowej biomasy
należy przygotować z próbek pobieranych w okresie doby z każdej dostawy biomasy.
§ 11.
1.
W układzie hybrydowym wykonuje się oddzielnie pomiary ilości energii dostarczonej
do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, a wytworzonej w:
1)
odnawialnych źródłach energii,
2)
źródłach innych niż odnawialne
- o ile nie są wykonywane pomiary, o których mowa w § 8 ust. 4 oraz w § 9 i 10.
2.
W układzie hybrydowym ilość energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych w odnawialnych
źródłach energii, oznaczoną symbolem „EOZEh”, oblicza się, przyjmując proporcjonalny udział ilościowy energii wytworzonej w odnawialnych
źródłach energii w ilości energii wytworzonej we wszystkich źródłach zasilających
jednostkę wytwórczą, według wzoru:
\(
E_{OZEh} = {{\sum\limits_{i = 1}^n {E_{POi} } } \over {\sum\limits_{i = 1}^n {E_{POi}
} + \sum\limits_{j = 1}^m {E_{PKj} } }}E,
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
3.
Ilość energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii w elektrowni wodnej
z członem pompowym, oznaczoną symbolem „EOZEW”, oblicza się według wzoru:
\(
E_{OZEW} = E_{CW} \left( {1 - {{V_p } \over {V_c }}} \right),
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
4.
W okresie kalibrowania lub serwisowania urządzeń służących do pomiaru strumienia objętości
wody, o którym mowa w ust. 3, dopuszcza się określenie objętości wody przepompowanej
i wody pobranej przez turbiny dla celów obliczania ilości energii elektrycznej wytworzonej
w odnawialnym źródle energii w elektrowni wodnej z członem pompowym przy wykorzystaniu
metod pośrednich opartych o charakterystyki energetyczne hydrozespołów. Okres ten
nie może przekroczyć 336 godzin w roku.
5.
Przez kalibrowanie i serwisowanie urządzeń, o których mowa w ust. 4, rozumie się czynności
wykonywane w sposób określony w instrukcji obsługi tych urządzeń.
§ 12.
1.
Dane dotyczące ilości energii elektrycznej lub ciepła wytwarzanych w odnawialnych
źródłach energii za pomocą instalacji wykorzystujących w procesie wytwarzania energii
nośniki energii, o których mowa w art. 3 pkt 20 ustawy, oraz wyniki pomiarów i obliczeń
właściwości fizykochemicznych, o których mowa w § 8 ust. 4 oraz w § 9 i 10, a także
dane uzyskane w wyniku tych pomiarów, rejestruje się w książce rejestrowej z ponumerowanymi
kartami dziennymi lub z zastosowaniem elektronicznego systemu przetwarzania danych.
2.
Rejestrację danych oraz wyników pomiarów i obliczeń w książce rejestrowej należy prowadzić
w sposób spełniający następujące warunki:
1)
każdą pozycję rejestrowanych danych oraz wyników pomiarów i obliczeń, po dokonaniu
wpisów, podkreśla się poziomą linią;
2)
poprawki mogą być wprowadzane w sposób umożliwiający odczytanie poprawionego lub skreślonego
zapisu; poprawki należy potwierdzić podpisem osoby rejestrującej.
3.
Rejestrację danych oraz wyników pomiarów i obliczeń z zastosowaniem elektronicznego
systemu przetwarzania danych należy prowadzić tak, aby:
1)
był możliwy wgląd do treści dokonywanych zapisów, a przechowywane dane oraz wyniki
pomiarów i obliczeń były chronione przed zatarciem lub zniekształceniem;
2)
zapisy były zamieszczane w sposób chronologiczny;
3)
było możliwe sporządzanie wydruków za każdy dzień.
§ 13.
1.
Miejscami dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych
źródłach energii na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzenia danych, o których
mowa w art. 9e ust. 5 ustawy, są zaciski:
1)
generatora;
2)
ogniwa fotowoltaicznego;
3)
ogniwa paliwowego, w którym następuje bezpośrednia przemiana energii chemicznej w
energię elektryczną.
2.
W przypadku braku urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych na zaciskach, o których mowa
w ust. 1, dopuszcza się dokonywanie pomiarów w miejscu przyłączenia odnawialnego źródła
energii do sieci operatora systemu elektroenergetycznego.
§ 14.
1.
Parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej w odnawialnych
źródłach energii, o których mowa w art. 9a ust. 6 ustawy, powinny umożliwiać:
1)
dotrzymanie parametrów jakościowych energii elektrycznej i standardów jakościowych
obsługi odbiorców;
2)
współpracę z siecią oraz spełnienie wymagań technicznych w zakresie przyłączania do
sieci urządzeń wytwórczych, w przypadku źródeł przyłączanych do sieci.
2.
Parametry techniczne i technologiczne wytwarzania ciepła w odnawialnych źródłach energii,
o których mowa w art. 9a ust. 7 ustawy, powinny umożliwiać dotrzymanie parametrów
jakościowych nośnika ciepła i standardów jakościowych obsługi odbiorców przez podmiot
obowiązany do jego zakupu oraz być dostosowane do wymagań technicznych w zakresie
przyłączania do sieci urządzeń wytwórczych, a także do parametrów nośnika ciepła oraz
warunków pracy sieci ciepłowniczej.
§ 15.
Obowiązek zakupu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o którym mowa
w art. 9a ust. 6 ustawy, uznaje się za spełniony, jeżeli sprzedawca z urzędu zakupił
całą oferowaną mu ilość energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii,
przyłączonych do sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej elektroenergetycznej znajdującej
się na terenie obejmującym obszar działania tego sprzedawcy.
§ 16.
1.
Obowiązek, o którym mowa w art. 9a ust. 7 ustawy, uznaje się za spełniony, jeżeli
oferowane do sprzedaży ciepło, wytworzone w odnawialnych źródłach energii, zakupiono
w ilości:
1)
w jakiej je oferowano lub
2)
równej zapotrzebowaniu odbiorców przedsiębiorstwa energetycznego realizującego ten
obowiązek i przyłączonych do sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączone odnawialne
źródło energii, proporcjonalnie do udziału mocy zainstalowanej tego źródła w całkowitej
mocy zamówionej przez odbiorców, z uwzględnieniem charakterystyki odbioru oraz możliwości
przesyłania ciepła wytwarzanego w tym źródle
- pod warunkiem że koszty zakupu tego ciepła nie spowodują wzrostu cen ciepła lub
stawek opłat za ciepło dostarczone odbiorcom w danym roku o więcej niż wartość średniorocznego
wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym,
określonego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
2.
W przypadku gdy więcej niż jedno przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art.
9a ust. 7 ustawy, zajmuje się obrotem ciepłem i sprzedaje to ciepło odbiorcom przyłączonym
do połączonych i współpracujących ze sobą sieci ciepłowniczych, obowiązek zakupu dotyczy
ciepła wytworzonego w przyłączonych do tych sieci odnawialnych źródłach energii, proporcjonalnie
do udziału mocy zainstalowanej każdego źródła odnawialnego tych przedsiębiorstw w
łącznej mocy zamówionej przez odbiorców z uwzględnieniem charakterystyki odbioru oraz
możliwości przesyłania ciepła wytwarzanego w tych źródłach przez wszystkie przedsiębiorstwa
energetyczne dostarczające ciepło do odbiorców przyłączonych do tych sieci.
§ 17.
1.
Koszty uzasadnione uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia albo
poniesienia opłaty zastępczej uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfach
przedsiębiorstw energetycznych realizujących te obowiązki, przyjmując, że każda jednostka
energii elektrycznej sprzedawana przez dane przedsiębiorstwo energetyczne odbiorcom
końcowym jest w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami.
2.
Kosztami, o których mowa w ust. 1, uwzględnianymi w taryfach są koszty:
1)
uzyskania świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 9e ust. 1 ustawy, jednak nie
wyższe niż koszty obliczone według wzoru:
\(
K_{um} = O_{zj} \times E_{up} ,
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
2)
opłaty zastępczej poniesionej w roku poprzedzającym rok sporządzania taryfy.
3.
Ilość energii elektrycznej oznaczona symbolem „Eup”, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nie może być wyższa od różnicy między ilością energii
elektrycznej wynikającej z obowiązującego udziału ilościowego dla danego przedsiębiorstwa
energetycznego, o którym mowa w § 3, i ilością energii wynikającej z poniesionej opłaty
zastępczej.
§ 18.
1.
Koszty zakupu energii elektrycznej ponoszone w związku z realizacją obowiązku, o którym
mowa w art. 9a ust. 6 ustawy, uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfie
sprzedawcy z urzędu, przyjmując, że każda jednostka energii elektrycznej sprzedawana
przez tego sprzedawcę odbiorcom końcowym jest w tej samej wysokości obciążona tymi
kosztami.
2.
Kosztami, o których mowa w ust. 1, uwzględnianymi w taryfach są koszty zakupu energii
elektrycznej po cenach, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy.
3.
Za koszty uzasadnione ponoszone w związku z realizacją obowiązku, o którym mowa w
art. 9a ust. 7 ustawy, uwzględniane w taryfach, uznaje się koszty zakupu ciepła, które
nie spowodują w przedsiębiorstwie energetycznym, w danym roku, wzrostu cen lub stawek
opłat za ciepło dostarczane odbiorcom, o więcej niż wartość średniorocznego wskaźnika
cen towarów i usług konsumpcyjnych, o których mowa w § 16 ust. 1.
4.
Koszty zakupu ciepła ponoszone w związku z realizacją obowiązku, o którym mowa w art.
9a ust. 7 ustawy, uwzględnia się w kalkulacji cen ustalanych w taryfach przedsiębiorstw
energetycznych realizujących ten obowiązek, przyjmując, że każda jednostka ciepła
sprzedawanego przez dane przedsiębiorstwo energetyczne wszystkim odbiorcom przyłączonym
do sieci ciepłowniczej, do której jest przyłączone odnawialne źródło energii, jest
w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami.
§ 19.
1.
Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia
albo uiszczenia opłaty zastępczej za rok 2009, 2010 i 2011 uznaje się za spełniony,
jeżeli udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia,
które przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 9a ust. 1a pkt 1 ustawy,
przedstawiło do umorzenia, lub z uiszczonej przez przedsiębiorstwo energetyczne opłaty
zastępczej, w wykonanej całkowitej rocznej sprzedaży energii elektrycznej przez to
przedsiębiorstwo odbiorcom końcowym, wyniósł nie mniej niż:
1)
8,7% - w 2009 r.;
2)
10,4% - w 2010 r;
3)
10,4% - w 2011 r.
2.
Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia
albo uiszczenia opłaty zastępczej za 2010 r. i 2011 r. uznaje się za spełniony, jeżeli
udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia, które
odbiorca końcowy, o którym mowa w art. 9a ust. 1a pkt 2 ustawy, przedstawił do umorzenia,
lub z uiszczonej przez tego odbiorcę opłaty zastępczej, w całkowitej rocznej ilości
energii elektrycznej wynikającej z zakupu energii elektrycznej na własny użytek, na
podstawie transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej, wynosi
nie mniej niż 10,4%.
3.
Obowiązek uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia
albo uiszczenia opłaty zastępczej za 2010 r. i 2011 r. uznaje się za spełniony, jeżeli
udział ilościowy sumy energii elektrycznej wynikającej ze świadectw pochodzenia, które
towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o którym mowa w art. 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, przedstawił do umorzenia, lub z uiszczonej przez towarowy dom maklerski lub dom
maklerski opłaty zastępczej, w całkowitej rocznej ilości energii elektrycznej wynikającej
z zakupu energii elektrycznej na podstawie transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców
końcowych na giełdzie towarowej, wynosi nie mniej niż 10,4%.
§ 20.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje
się przepisy rozporządzenia.
2)
Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 22 maja
2012 r., pod numerem 2012/331/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji
norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które
wdraża dyrektywę 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania
informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa
informacyjnego (Dz. Urz. UE L 204 z 21.07.1998, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337, z późn. zm.).
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r.
Nr 81, poz. 530 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 94, poz. 551, Nr 106, poz. 622
i Nr 205, poz. 1208.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r.
Nr 203, poz. 1351, z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 117, poz. 678, Nr 138, poz. 809,
Nr 152, poz. 897 i Nr 171, poz. 1016 oraz z 2012 r. poz. 951.
5)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia
14 sierpnia 2008 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków uzyskania i przedstawienia
do umorzenia świadectw pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, zakupu energii elektrycznej
i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania
danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii
(Dz. U. Nr 156, poz. 969 oraz z 2010 r. Nr 34, poz. 182), które na podstawie art.
21 ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz o zmianie
niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 21, poz. 104) traci moc z dniem wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia.