Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 30 sierpnia 2012 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o czasie pracy kierowców
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Czas pracy kierowców zatrudnionych na podstawie stosunku pracy
- Rozdział 3 - Obowiązki pracodawcy
- Rozdział 4 - Zasady stosowania norm dotyczących okresów prowadzenia pojazdów, obowiązkowych przerw w prowadzeniu i gwarantowanych okresów odpoczynku, określonych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 oraz Umową AETR
- Rozdział 4a - Okresy prowadzenia pojazdów, obowiązkowe przerwy w prowadzeniu i gwarantowane okresy odpoczynku kierowców wykonujących przewozy regularne, których trasa nie przekracza 50 km
- Rozdział 5 - Przepisy końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych
innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców oraz o
zmianie niektórych innych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców ,
4)
ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie
niektórych innych ustaw ,
5)
ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym ,
6)
ustawą z dnia 15 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców oraz ustawy
o transporcie drogowym ,
7)
ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych
innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 24 sierpnia 2012 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz
niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 29, pkt 30, pkt 31 i pkt 33, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy
od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 25, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
3)
art. 1 pkt 16 lit. c, w zakresie dotyczącym uiszczenia opłaty za przejazd pojazdu
samochodowego po drogach krajowych, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
4)
art. 1 pkt 2 lit. a, pkt 3 lit. a, pkt 4 lit. b, pkt 5, pkt 6 lit. a w zakresie pośrednictwa
przy przewozie rzeczy, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.
”
;
2)
art. 6 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców
oraz o zmianie niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.;
2)
art. 3 pkt 2, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 2 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców , który stanowi:
4)
art. 7 i 8 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
oraz o zmianie niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 7.
W sprawach administracyjnych, postępowań podatkowych, o wykroczenia, karnych lub w
karnych skarbowych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, prowadzonych w związku z przepisem art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , stosuje się przepis art. 21a ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
art. 90 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym , który stanowi:
„
Art. 90.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2011 r., z wyjątkiem art. 46 ust. 1 pkt 1,
art. 68 pkt 2 i 3 oraz art. 73 pkt 1 lit. a, pkt 2-8, pkt 10 lit. a i pkt 11 lit.
a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
”
;
6)
art. 3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców oraz
ustawy o transporcie drogowym , który stanowi:
„
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
7)
art. 11 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym
oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
”
.
a)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19,
poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11,
poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr
123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,
Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r.
Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001,
Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610,
Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz.
935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz.
589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz.
586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654 oraz z 2009 r. Nr 6,
poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115,
poz. 958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców1)Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego (Dz. Urz. WE L 80 z 23.03.2002, str. 35). Treść odnośnika ze zmianą wprowadzoną przez art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 180, poz. 1497), która weszła w życie z dniem 21 października 2005 r.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 99, poz. 661), która weszła w życie z dniem 20 czerwca 2007 r.)
czas pracy kierowców wykonujących przewóz drogowy, zatrudnionych na podstawie stosunku
pracy;
2)
obowiązki pracodawców w zakresie wykonywania przewozów drogowych;
33)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
zasady stosowania norm dotyczących okresów prowadzenia pojazdów, obowiązkowych przerw
w prowadzeniu i gwarantowanych okresów odpoczynku, określonych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu
drogowego oraz zmieniającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak
również uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 , zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 561/2006” oraz Umową europejską dotyczącą pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy
drogowe (AETR), sporządzoną w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. , zwaną dalej „Umową AETR”;
44)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
okresy prowadzenia pojazdów, obowiązkowe przerwy w prowadzeniu i gwarantowane okresy
odpoczynku kierowców:
a)
zatrudnionych na podstawie stosunku pracy,
b)
niebędących pracownikami
- wykonujących przewozy regularne na trasach nieprzekraczających 50 km pojazdami,
o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006.
Art. 2.8 orzeczeń
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
transport drogowy - transport drogowy w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ;
26)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
przewóz drogowy - przewóz drogowy w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 561/2006;
37)W brzmieniu ustalonym przez art. 76 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13), która weszła w życie z dniem 1 marca 2011 r.)
przewóz regularny - międzynarodowy przewóz regularny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz publiczny transport zbiorowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym ;
4)
stanowisko pracy kierowcy:
a)
siedzibę pracodawcy, na rzecz którego kierowca wykonuje swoje obowiązki, oraz inne
miejsce prowadzenia działalności przez pracodawcę, w szczególności filie, przedstawicielstwa
i oddziały,
b)
pojazd, który kierowca prowadzi,
c)
każde inne miejsce, w którym kierowca wykonuje czynności związane z wykonywanymi przewozami
drogowymi;
5)
tydzień - okres pomiędzy godziną 0000 w poniedziałek i godziną 2400 w niedzielę;
68)Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
dzienny okres odpoczynku - okres odpoczynku kierowcy, w rozumieniu rozporządzenia
(WE) nr 561/2006;
6a9)Dodany przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 244, poz. 1454), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.)
pora nocna - okres czterech godzin pomiędzy godziną 0000 i godziną 0700; definicję pory nocnej zawartą w tym przepisie stosuje się wyłącznie do celów ustalania
czasu pracy;
710)Dodany przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 246), która weszła w życie z dniem 3 kwietnia 2010 r.)
podróż służbowa - każde zadanie służbowe polegające na wykonywaniu, na polecenie pracodawcy:
a)
przewozu drogowego poza miejscowość, o której mowa w pkt 4 lit. a, lub
b)
wyjazdu poza miejscowość, o której mowa w pkt 4 lit. a, w celu wykonania przewozu
drogowego.
Art. 311)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Przepisy ustawy nie naruszają postanowień zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006
i Umowie AETR.
Art. 4.
W zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
Art. 4a13)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2009 r..
Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do motorniczych tramwajów.
Rozdział 2
Czas pracy kierowców zatrudnionych na podstawie stosunku pracy
Art. 5.
Przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do kierowców zatrudnionych na podstawie
stosunku pracy, jeżeli przepisy innych ustaw nie stanowią inaczej.
Art. 6.
1.
Czasem pracy kierowcy jest czas od rozpoczęcia do zakończenia pracy, która obejmuje
wszystkie czynności związane z wykonywaniem przewozu drogowego, w szczególności:
1)
prowadzenie pojazdu;
2)
załadowywanie i rozładowywanie oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem;
3)
nadzór oraz pomoc osobom wsiadającym i wysiadającym;
4)
czynności spedycyjne;
5)
obsługę codzienną pojazdów i przyczep;
6)
inne prace podejmowane w celu wykonania zadania służbowego lub zapewnienia bezpieczeństwa
osób, pojazdu i rzeczy;
7)
niezbędne formalności administracyjne;
8)
utrzymanie pojazdu w czystości.
2.
Czasem pracy kierowcy jest również czas poza przyjętym rozkładem czasu pracy, w którym
kierowca pozostaje na stanowisku pracy kierowcy w gotowości do wykonywania pracy,
w szczególności podczas oczekiwania na załadunek lub rozładunek, których przewidywany
czas trwania nie jest znany kierowcy przed wyjazdem albo przed rozpoczęciem danego
okresu.
3.
Do czasu pracy kierowcy wlicza się przerwę w pracy trwającą 15 minut, którą pracodawca
jest obowiązany wprowadzić, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi co najmniej
6 godzin.
Art. 7.
Do czasu pracy kierowcy nie wlicza się:
1)
czasu dyżuru, jeżeli podczas dyżuru kierowca nie wykonywał pracy;
2)
nieusprawiedliwionych postojów w czasie prowadzenia pojazdu;
3)
dobowego nieprzerwanego odpoczynku;
4)
przerwy w pracy, o której mowa w art. 16 ust. 1.
Art. 8.
114)Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Dla celów rozliczania czasu pracy i ustalania uprawnienia do wynagradzania za pracę
w godzinach nadliczbowych, przez dobę należy rozumieć 24 kolejne godziny, poczynając
od godziny, w której kierowca rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem
czasu pracy.
215)Dodany przez art. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Indywidualny rozkład czasu pracy pracownika ustalany przez pracodawcę może przewidywać
różne godziny rozpoczynania i kończenia pracy; w takim przypadku ponowne wykonywanie
pracy przez pracownika w tej samej dobie nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych.
315)Dodany przez art. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Indywidualny rozkład czasu pracy, o którym mowa w ust. 2, wprowadza się w porozumieniu
z zakładową organizacją związkową, a jeżeli pracodawca nie jest objęty działaniem
takiej organizacji, po porozumieniu z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w
trybie przyjętym u tego pracodawcy.
415)Dodany przez art. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Zastosowanie rozkładu czasu pracy, wskazanego w ust. 1, nie może naruszać prawa pracownika
do odpoczynków, o których mowa w art. 14.
Art. 9.
1.
Czasem dyżuru jest czas, w którym kierowca pozostaje poza normalnymi godzinami pracy
w gotowości do wykonywania pracy wynikającej z umowy o pracę w zakładzie pracy lub
w innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę.
216)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Do czasu dyżuru zalicza się przerwy przeznaczone na odpoczynek, o których mowa w art.
13.
3.
W przypadku gdy pojazd jest prowadzony przez dwóch lub więcej kierowców, czas nieprzeznaczony
na kierowanie pojazdem jest czasem dyżuru.
4.
Czas dyżuru nie może być wliczany do przysługującego kierowcy dobowego nieprzerwanego
odpoczynku. Wykorzystywanie dobowego odpoczynku w pojeździe w sposób określony w art.
14 ust. 1 nie może być traktowane jako czas dyżuru.
5.
Za czas dyżuru, o którym mowa w ust. 1, z wyjątkiem dyżuru pełnionego w domu, kierowcy
przysługuje czas wolny od pracy w wymiarze odpowiadającym długości dyżuru, a w razie
braku możliwości udzielenia czasu wolnego - wynagrodzenie wynikające z jego osobistego
zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik
wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania - 60%
wynagrodzenia.
6.
Za czas dyżuru, o którym mowa w ust. 2 i 3, kierowcy przysługuje wynagrodzenie w wysokości
określonej w przepisach o wynagradzaniu obowiązujących u danego pracodawcy, nie niższe
jednak niż w wysokości połowy wynagrodzenia określonego w ust. 5.
Art. 10.
1.
Okresy pozostawania do dyspozycji oznaczają okresy, inne niż przerwy i czas odpoczynku,
podczas których kierowca nie jest obowiązany pozostawać na stanowisku pracy kierowcy,
będąc jednocześnie w gotowości do rozpoczęcia albo kontynuowania prowadzenia pojazdu
albo wykonywania innej pracy. Okresy pozostawania do dyspozycji obejmują w szczególności
czas, w którym kierowca towarzyszy pojazdowi transportowanemu promem lub pociągiem,
czas oczekiwania na przejściach granicznych oraz w związku z ograniczeniami w ruchu
drogowym.
2.
Okresy pozostawania do dyspozycji poza rozkładem czasu pracy zalicza się do czasu
dyżuru.
3.
W przypadku gdy kierowca, do którego stosuje się zadaniowy czas pracy, nie wypracował
dobowego wymiaru czasu pracy, okresy, o których mowa w ust. 1, zalicza się do czasu
pracy w wymiarze 8 godzin, a w pozostałym zakresie do czasu dyżuru.
Art. 11.
1.
Czas pracy kierowcy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin
w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym
4 miesięcy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 1 i 3-5.
217)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Rozkłady czasu pracy kierowcy wykonującego przewóz regularny osób są ustalane na okresy
nie krótsze niż 2 tygodnie, z zastrzeżeniem art. 19.
2a18)Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; w brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Rozkładów czasu pracy nie ustala się dla kierowcy wykonującego przewóz rzeczy lub
okazjonalny przewóz osób.
Art. 12.
1.
Tygodniowy czas pracy kierowcy, łącznie z godzinami nadliczbowymi, nie może przekraczać
przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy.
2.
Tygodniowy czas pracy, o którym mowa w ust. 1, może być przedłużony do 60 godzin,
jeżeli średni tygodniowy czas pracy nie przekroczy 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym
nieprzekraczającym 4 miesięcy.
3.
Wymiar czasu pracy określony w ust. 1 i 2 obowiązuje także kierowcę zatrudnionego
u więcej niż jednego pracodawcy.
Art. 13.
1.
Po sześciu kolejnych godzinach pracy kierowcy przysługuje przerwa przeznaczona na
odpoczynek w wymiarze nie krótszym niż 30 minut, w przypadku gdy liczba godzin pracy
nie przekracza 9 godzin oraz w wymiarze nie krótszym niż 45 minut, w przypadku gdy
liczba godzin pracy wynosi więcej niż 9 godzin. Przerwa może być dzielona na okresy
krótsze trwające co najmniej 15 minut każdy, wykorzystywane w trakcie sześciogodzinnego
czasu pracy lub bezpośrednio po tym okresie.
219)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Przerwy, o których mowa w ust. 1, ulegają skróceniu o przerwę w pracy trwającą 15
minut, którą pracodawca jest obowiązany wprowadzić, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy
kierowcy wynosi co najmniej 6 godzin.
Art. 14.5 orzeczeń
120)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W każdej dobie kierowcy przysługuje prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego
odpoczynku. Dobowy odpoczynek, z wyłączeniem odpoczynku kierowców o których mowa w
rozdziale 4a, może być wykorzystany w pojeździe jeżeli pojazd znajduje się na postoju
i jest wyposażony w miejsce do spania.
2.
W każdym tygodniu kierowcy przysługuje prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego
odpoczynku. Tygodniowy nieprzerwany odpoczynek obejmuje odpoczynek dobowy, o którym
mowa w ust. 1, przypadający w dniu, w którym kierowca rozpoczął odpoczynek tygodniowy.
321)Dodany przez art. 1 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadkach, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, oraz w przypadku zmiany pory
wykonywania pracy przez kierowcę w związku z jego przejściem na inną zmianę zgodnie
z ustalonym rozkładem czasu pracy, nieprzerwany tygodniowy okres odpoczynku może obejmować
mniejszą liczbę godzin, nie może być jednak krótszy niż 24 godziny.
Art. 15.
122)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Do kierowców wykonujących przewóz drogowy mogą być stosowane rozkłady czasu pracy,
w których jest dopuszczalne przedłużenie wymiaru czasu pracy do 12 godzin na dobę
- w ramach systemu równoważnego czasu pracy.
2.
W systemie równoważnego czasu pracy wymiar czasu pracy przedłużony w poszczególnych
dniach jest równoważony skróconym czasem pracy w innych dniach lub dniami wolnymi
od pracy.
3.
Okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 miesiąc, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
4.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres rozliczeniowy może być przedłużony,
nie więcej jednak niż do 3 miesięcy.
5.
Przy pracach uzależnionych od pory roku lub warunków atmosferycznych okres rozliczeniowy
może być przedłużony, nie więcej jednak niż do 4 miesięcy.
623)Dodany przez art. 6 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Postanowienia art. 11 ust. 2a stosuje się odpowiednio.
Art. 16.
1.
Do kierowców zatrudnionych w transporcie drogowym może być stosowany, w szczególnie
uzasadnionych przypadkach, system przerywanego czasu pracy według z góry ustalonego
rozkładu, przewidującego nie więcej niż jedną przerwę w pracy w ciągu doby, trwającą
nie dłużej niż 5 godzin. W przypadku gdy kierowca wykonuje przewozy regularne, przerwa
może trwać nie dłużej niż 6 godzin, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy nie przekracza
7 godzin.
2.
Za czas przerwy, o której mowa w ust. 1, kierowcy przysługuje prawo do wynagrodzenia
w wysokości połowy wynagrodzenia, o którym mowa w art. 9 ust. 5; podczas przerwy kierowca
może swobodnie dysponować swoim czasem.
3.
Przy ustalaniu rozkładu czasu pracy w systemie przerywanego czasu pracy stosuje się
przepisy dotyczące przerw przeznaczonych na odpoczynek, chyba że przerwa przewidziana
w ustalonym rozkładzie czasu pracy następuje nie później niż po upływie okresu, po
którym kierowcy przysługuje przerwa przeznaczona na odpoczynek.
4.
System przerywanego czasu pracy może być stosowany również w przypadku wykonywania
niezarobkowego przewozu drogowego - przewozu na potrzeby własne w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Art. 1724)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Do kierowców wykonujących przewóz drogowy może być stosowany, w przypadkach uzasadnionych
rodzajem wykonywanych przewozów lub ich szczególną organizacją, zadaniowy czas pracy,
w którym zadania przewozowe ustala pracodawca w takim wymiarze, aby mogły być wykonane
w ramach czasu pracy określonego w art. 11 oraz z uwzględnieniem przepisów dotyczących
przerw przeznaczonych na odpoczynek i okresów odpoczynku. Rozkład czasu pracy w okresie
wykonywania danego zadania przewozowego ustala kierowca.
Art. 18.
1.
Systemy i rozkłady czasu pracy oraz przyjęte okresy rozliczeniowe czasu pracy ustala
się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli
pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia
regulaminu pracy.
2.
Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, a także pracodawca,
u którego zakładowa organizacja związkowa nie wyraża zgody na ustalenie lub zmianę
systemów i rozkładów czasu pracy oraz okresów rozliczeniowych czasu pracy, może stosować
okresy rozliczeniowe określone w art. 15 ust. 3-5 - po uprzednim zawiadomieniu właściwego
inspektora pracy.
3.
System przerywanego czasu pracy, o którym mowa w art. 16, wprowadza się w układzie
zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy, a u pracodawcy, u którego nie działa zakładowa
organizacja związkowa - w umowie o pracę.
Art. 19.
W uzasadnionych przypadkach w ramach systemu równoważnego czasu pracy, o którym mowa
w art. 15, dopuszcza się stosowanie przerywanego czasu pracy określonego w art. 16,
według z góry ustalonego rozkładu czasu pracy oraz z uwzględnieniem przepisów o obowiązkowym
dobowym odpoczynku; rozkład czasu pracy powinien obejmować okres co najmniej miesiąca.
Art. 20.
1.
Praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana
ponad dobowy przedłużony wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego kierowcę
systemu i rozkładu czasu pracy, stanowi pracę w godzinach nadliczbowych.
2.
Praca w godzinach nadliczbowych jest dopuszczalna w razie:
1)
sytuacji i zdarzeń wymagających od kierowcy podjęcia działań dla ochrony życia lub
zdrowia ludzkiego oraz mienia albo usunięcia awarii;
2)
szczególnych potrzeb pracodawcy.
3.
Liczba godzin nadliczbowych przepracowanych przez kierowcę w związku z okolicznościami
określonymi w ust. 2 pkt 2 nie może przekroczyć 260 godzin w roku kalendarzowym.
4.
W układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca
nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu
pracy, można ustalić inną liczbę godzin nadliczbowych w roku kalendarzowym niż określona
w ust. 3, z zastrzeżeniem art. 12.
Art. 2125)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 79, poz. 670), która weszła w życie z dniem 28 czerwca 2009 r..
W przypadku gdy praca jest wykonywana w porze nocnej, czas pracy kierowcy nie może
przekraczać 10 godzin w danej dobie.
Art. 21a26)Dodany przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 10..7 orzeczeń
Kierowcy w podróży służbowej, przysługują należności na pokrycie kosztów związanych
z wykonywaniem tego zadania służbowego, ustalane na zasadach określonych w przepisach
art. 775 § 3-5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.
Art. 2227)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Przepisy art. 12 ust. 2 i 3, art. 13, art. 21 oraz art. 24 pkt 2 nie mają zastosowania
do kierowców prowadzących pojazdy wymienione w art. 29 ustawy, w art. 3 rozporządzenia
(WE) nr 561/2006 oraz w art. 2 ust. 2 lit. b Umowy AETR.
Art. 23.
W zakresie norm określających czas pracy, obowiązkowe przerwy przeznaczone na odpoczynek
w czasie dnia pracy oraz odpoczynek dobowy i tygodniowy, układy zbiorowe pracy mogą
przewidywać wyższe normy minimalne oraz niższe normy maksymalne, niż przewiduje to
ustawa.
Rozdział 3
Obowiązki pracodawcy
Art. 24.
Pracodawca jest obowiązany:
1)
poinformować kierowców o obowiązujących ich przepisach z zakresu czasu pracy, w sposób
przyjęty u danego pracodawcy oraz
228)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.)
uzyskać od kierowcy oświadczenie na piśmie:
a)
o wymiarze zatrudnienia albo o niepozostawaniu w zatrudnieniu u innego pracodawcy,
b)
o przeciętnej tygodniowej liczbie godzin wykonywanych przewozów drogowych lub innych
czynności, na innej podstawie niż stosunek pracy, albo o ich niewykonywaniu.
Art. 2529)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 25..
130)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:
1)
zapisów na wykresówkach;
2)
wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;
3)
plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;
4)
innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności, lub
5)
rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4.
1a31)Dodany przez art. 6 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
W stosunku do pracowników objętych zadaniowym czasem pracy oraz pracowników otrzymujących
ryczałt za godziny nadliczbowe lub ryczałt za porę nocną, nie ewidencjonuje się godzin
pracy.
1b31)Dodany przez art. 6 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Pracodawcy, którzy prowadzą ewidencję w formie wskazanej w ust. 1, lub których dotyczy
ust. 1a, zobowiązani są do prowadzenia indywidualnych kart ewidencji nieobecności
pracownika w pracy z podziałem na rodzaj i wymiar.
2.
Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca:
1)
udostępnia kierowcy na jego wniosek;
2)
przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego.
Art. 2632)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Warunki wynagradzania kierowców nie mogą przewidywać składników wynagrodzenia, których
wysokość jest uzależniona od liczby przejechanych kilometrów lub ilości przewiezionego
ładunku, jeżeli ich stosowanie mogłoby zagrażać bezpieczeństwu na drogach lub zachęcać
do naruszania przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006.
Rozdział 4
Zasady stosowania norm dotyczących okresów prowadzenia pojazdów, obowiązkowych przerw w prowadzeniu i gwarantowanych okresów odpoczynku, określonych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 oraz Umową AETR
Art. 2734)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..2 orzeczenia
1.
Okresy przerw w prowadzeniu pojazdu, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (WE) nr
561/2006 i w art. 7 ust. 1 i 2 Umowy AETR, zalicza się do czasu dyżuru, o którym mowa
w art. 9.
2.
Okresy odpoczynku, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006
i w art. 8 ust. 1, 2 i 7 Umowy AETR, nie mogą być traktowane jak czas dyżuru, o którym
mowa w art. 9.
3.
Okresy przerw w prowadzeniu pojazdu, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (WE) nr
561/2006 i w art. 7 ust. 1 i 2 Umowy AETR, w części obejmującej 15 minut, wlicza się
do czasu pracy kierowcy, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi co najmniej
6 godzin.
4.
Do kierowców, którzy wykorzystali przerwy w prowadzeniu pojazdu przeznaczone na odpoczynek,
zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 i art. 7 ust. 1 i 2 Umowy AETR, nie
stosuje się przerwy, o której mowa w art. 13 ust. 1.
535)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Do kierowców, którzy wykorzystali okres odpoczynku, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia
(WE) nr 561/2006 i w art. 8 ust. 1-3 Umowy AETR, nie stosuje się odpoczynku, o którym
mowa w art. 14.
Art. 28.
Art. 2937)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kategorie pojazdów, o których mowa w art.
13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, wyłącza się ze stosowania art. 5-9 tego
rozporządzenia.
2.
Kategorie pojazdów, o których mowa w ust. 1, wyłączone są z zakresu stosowania rozporządzenia
(EWG) nr 3821/8538)Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń
rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985,
str. 8, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 1, str. 227,
z późn. zm.)..
Art. 3037)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
W warunkach i na zasadach, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE)
nr 561/2006, minister właściwy do spraw transportu może wprowadzić wyjątki lub zezwalać
na tymczasowe odstępstwa od stosowania przepisów art. 6-9 tego rozporządzenia.
2.
Minister właściwy do spraw transportu informuje o wprowadzeniu wyjątków lub udzielonych
tymczasowych odstępstwach, o których mowa w ust. 1, w drodze obwieszczenia, ogłaszanego
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Art. 3139)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 168, poz. 1005), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2011 r..
1.
Przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany wystawić kierowcy wykonującemu
przewóz drogowy zatrudnionemu u tego przedsiębiorcy zaświadczenie, w przypadku gdy
kierowca:
1)
przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby;
2)
przebywał na urlopie wypoczynkowym;
3)
miał czas wolny od pracy;
4)
prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub
Umowy AETR;
5)
wykonywał inną pracę niż prowadzenie pojazdu;
6)
pozostawał w gotowości w rozumieniu art. 9 ust. 1.
2.
Przez czas wolny, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, rozumie się okresy inne niż wymienione
w ust. 1 pkt 1, 2 i 4-6, w których kierowca nie wykonywał pracy.
3.
Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, wystawione na przeznaczonym do druku formularzu,
o którym mowa w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego
przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym , przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy wręcza kierowcy przed rozpoczęciem przez
kierowcę przewozu drogowego, a kierowca to zaświadczenie podpisuje. Minister właściwy
do spraw transportu udostępnia na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra
wzór formularza zaświadczenia.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do kierowcy niezatrudnionego przez przedsiębiorcę,
lecz wykonującego osobiście przewozy na jego rzecz, oraz do przedsiębiorcy osobiście
wykonującego przewozy drogowe.
Rozdział 4a
Okresy prowadzenia pojazdów, obowiązkowe przerwy w prowadzeniu i gwarantowane okresy odpoczynku kierowców wykonujących przewozy regularne, których trasa nie przekracza 50 km
Art. 31a.
1.
Dzienny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku
do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub między dziennym okresem
odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku nie może przekroczyć 10 godzin.
2.
Dzienny czas prowadzenia pojazdu oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu określony
w rozkładzie czasu pracy kierowcy na daną dobę, zgodnie z ustalonym rozkładem jazdy.
3.
Tygodniowy łączny czas prowadzenia pojazdu nie może przekraczać 60 godzin, a w ciągu
dwóch kolejnych tygodni 90 godzin.
Art. 31b.
1.
Kierowcy przysługuje przerwa przeznaczona na odpoczynek w wymiarze nie krótszym niż
30 minut, w przypadku gdy łączny dzienny czas prowadzenia pojazdu wynosi od 6 do 8
godzin, oraz w wymiarze nie krótszym niż 45 minut w przypadku, gdy łączny dzienny
czas prowadzenia pojazdu przekracza 8 godzin. Przerwa ta przysługuje kierowcy przed
upływem 6 godzin łącznego dziennego czasu prowadzenia pojazdu.
2.
Przerwy, o których mowa w ust. 1, mogą być dzielone na okresy krótsze, które są wykorzystywane
w czasie prowadzenia pojazdu zgodnie z obowiązującym kierowcę rozkładem jazdy, pod
warunkiem że jedna z przerw trwa co najmniej 15 minut.
Art. 31c.
1.
W zakresie odpoczynku dziennego i tygodniowego stosuje się przepisy art. 14, z zastrzeżeniem
ust. 2.
2.
Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu
okresów 24-godzinnych, licząc od zakończenia poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku.
Art. 31d.
1.
Normy dotyczące czasu prowadzenia pojazdu, dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku
obowiązują także kierowcę wykonującego przewozy na rzecz więcej niż jednego podmiotu.
2.
Sporządzane rozkłady jazdy dla kierowców wykonujących przewozy regularne, których
trasa nie przekracza 50 km, uwzględniają możliwość wykorzystywania przerw określonych
w art. 31b.
341)Dodany przez art. 6 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Postanowienia art. 24 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 31e.
1.
Rozkład czasu pracy ustala się na okres co najmniej jednego miesiąca.
2.
Rozkład czasu pracy zawiera następujące dane: imię i nazwisko kierowcy, miejsce bazy
pojazdu, który kierowca ma prowadzić, ustalony harmonogram okresów pracy kierowcy
obejmujących okresy prowadzenia pojazdu, wykonywania innej pracy, przerw i pozostawania
w dyspozycji oraz dni wolne.
3.
Rozkład czasu pracy kierowcy ustala i podpisuje pracodawca lub podmiot, na rzecz którego
kierowca wykonuje przewozy.
442)Dodany przez art. 6 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
Postanowienia ust. 1 stosuje się także, gdy kierowca w trakcie przyjętego okresu rozliczeniowego
czasu pracy wykonuje przewozy inne, niż wskazane w rozdziale 4a.
Rozdział 5
Przepisy końcowe
Art. 32.
Traci moc ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców .
Art. 33.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej43)Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r..
1)
Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie
w zakresie transportu drogowego (Dz. Urz. WE L 80 z 23.03.2002, str. 35). Treść odnośnika
ze zmianą wprowadzoną przez art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie
ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 180, poz. 1497),
która weszła w życie z dniem 21 października 2005 r.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r.
o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 99, poz. 661), która weszła w życie z dniem 20 czerwca 2007 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
4)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 176, poz. 1238 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 218, poz. 1391, Nr 227, poz. 1505
i Nr 234, poz. 1574, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206, Nr 86, poz. 720 i
Nr 98, poz. 817, z 2010 r. Nr 43, poz. 246, Nr 164, poz. 1107, Nr 225, poz. 1466,
Nr 247, poz. 1652 i Nr 249, poz. 1656, z 2011 r. Nr 5, poz. 13, Nr 30, poz. 151, Nr
48, poz. 247, Nr 92, poz. 530, Nr 106, poz. 622, Nr 134, poz. 780, Nr 159, poz. 945,
Nr 168, poz. 1005, Nr 227, poz. 1367 i Nr 244, poz. 1454 oraz z 2012 r. poz. 661.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 76 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym
transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13), która weszła w życie z dniem
1 marca 2011 r.
8)
Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
9)
Dodany przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie
drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 244, poz. 1454), która weszła w życie
z dniem 1 stycznia 2012 r.
10)
Dodany przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o transporcie
drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 246), która weszła
w życie z dniem 3 kwietnia 2010 r.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19,
poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11,
poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr
123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,
Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r.
Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001,
Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610,
Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz.
935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz.
589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz.
586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz.
33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz.
958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704, z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz.
912, Nr 182, poz. 1228, Nr 224, poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700,
z 2011 r. Nr 36, poz. 181, Nr 63, poz. 322, Nr 80, poz. 432, Nr 144, poz. 855, Nr
149, poz. 887 i Nr 232, poz. 1378 oraz z 2012 r. poz. 908 i 1110.
13)
Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem
1 stycznia 2009 r.
14)
Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
15)
Dodany przez art. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
18)
Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; w brzmieniu
ustalonym przez art. 6 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
19)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
20)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
21)
Dodany przez art. 1 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
22)
W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
9.
23)
Dodany przez art. 6 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
24)
W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
25)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie ustawy
o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 79, poz. 670), która weszła w życie z dniem 28
czerwca 2009 r.
26)
Dodany przez art. 4 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 10.
27)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
28)
W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 25.
30)
W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
9.
31)
Dodany przez art. 6 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
33)
Tytuł rozdziału w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w
odnośniku 2.
34)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
36)
Przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
37)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
38)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń
rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985,
str. 8, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 1, str. 227,
z późn. zm.).
39)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zmianie ustawy
o czasie pracy kierowców oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 168, poz. 1005),
która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2011 r.
40)
Rozdział dodany przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
41)
Dodany przez art. 6 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
42)
Dodany przez art. 6 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
43)
Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r.