Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznejz dnia 26 września 2012 r.w sprawie specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 122 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
minimum programowe specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej, zwanej dalej
„specjalizacją”;
2)
podmioty uprawnione do prowadzenia specjalizacji i wymagania ich dotyczące;
3)
tryb nadawania podmiotom, o których mowa w pkt 2, uprawnień do prowadzenia specjalizacji;
4)
tryb uzyskiwania specjalizacji.
§ 2.
Ustala się minimum programowe specjalizacji, zawierające następujące bloki tematyczne
oraz liczbę godzin przeznaczonych na realizację każdego z tych bloków tematycznych:
1)
współczesne kierunki rozwoju polityki społecznej w ujęciu globalnym, europejskim i
lokalnym - 20 godzin;
2)
elementy organizacji i zarządzania w pomocy społecznej - 90 godzin, w tym nie mniej
niż 7 godzin przypadających na każdy z bloków tematycznych:
a)
kadra menedżerska w pomocy społecznej, w tym umiejętność przywództwa, organizacji
pracy własnej, zarządzania czasem i rozwiązywania problemów,
b)
zarządzanie zasobami ludzkimi,
c)
zarządzanie międzyorganizacyjne na poziomie lokalnym, z uwzględnieniem podmiotów niepublicznych
w pomocy społecznej,
d)
kierowanie i zarządzanie superwizyjne,
e)
zarządzanie finansami jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, w tym planowanie
finansowe, realizacja i kontrola realizacji planu finansowego,
f)
systemy zarządzania jakością w instytucjach pomocy społecznej,
g)
kontrola zarządcza;
3)
elementy etyki - 10 godzin;
4)
zadania jednostek organizacyjnych pomocy społecznej gminy, powiatu i województwa -
20 godzin;
5)
ewaluacja działań, metody i techniki badań wykorzystywanych w pomocy społecznej -
20 godzin;
6)
wybrane zagadnienia prawne, ze szczególnym uwzględnieniem prawa administracyjnego,
prawa pracy, prawa zamówień publicznych, prawa rodzinnego i prawa dotyczącego ochrony danych osobowych - 30 godzin;
7)
wybrane zagadnienia z zakresu przepisów dotyczących pomocy społecznej i zabezpieczenia
społecznego - 15 godzin;
8)
publiczne relacje, reklama społeczna i promocja działań w pomocy społecznej - public
relations (PR) - 20 godzin;
9)
mediacje i negocjacje w pomocy społecznej - 10 godzin;
10)
stres i wypalenie zawodowe - 10 godzin;
11)
konsultacje dotyczące pracy dyplomowej wymaganej do uzyskania specjalizacji - 10 godzin;
12)
wizyty studyjne - hospitacje instytucji działających w obszarze pomocy społecznej
- 10 godzin.
§ 3.
Specjalizację mogą prowadzić:
1)
uczelnie, działające na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym ,
2)
kolegia pracowników służb społecznych, placówki kształcenia ustawicznego, placówki
kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, działające
na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ,
3)
instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych
- posiadające minimum dwuletnie doświadczenie w prowadzeniu kształcenia lub doskonalenia
zawodowego kadr pomocy społecznej, które uzyskały zgodę ministra właściwego do spraw
zabezpieczenia społecznego na prowadzenie specjalizacji, zwane dalej „podmiotami uprawnionymi”.
§ 4.
1.
Podmiot ubiegający się o nadanie uprawnień do prowadzenia specjalizacji składa do
ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego wniosek o nadanie uprawnień.
2.
Wniosek o nadanie uprawnień zawiera:
1)
nazwę i adres podmiotu ubiegającego się o nadanie uprawnień do prowadzenia specjalizacji;
2)
informację o dotychczasowej działalności podmiotu w zakresie kształcenia i doskonalenia
zawodowego kadr pomocy społecznej.
3.
Do wniosku o nadanie uprawnień dołącza się szczegółowy program szkolenia zawierający
minimum programowe, o którym mowa w § 2, określający cele dydaktyczne, szczegółową
tematykę, czas i metody dydaktyczne realizacji poszczególnych tematów, zalecaną literaturę,
a także wskazujący wykładowców, posiadających wykształcenie wyższe oraz co najmniej
trzyletni staż zawodowy w kształceniu lub doskonaleniu zawodowym kadr pomocy społecznej
lub w instytucjach i podmiotach działających w obszarze pomocy społecznej.
4.
Po zaakceptowaniu dokumentów, o których mowa w ust. 1-3, podmiot ubiegający się o
nadanie uprawnień uzyskuje zgodę ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego
na prowadzenie specjalizacji.
5.
Podmioty, których dokumenty wymienione w ust. 1-3 nie zostały zaakceptowane, mogą
ponownie występować z wnioskiem o nadanie uprawnień do prowadzenia specjalizacji,
dołączając do niego poprawione dokumenty.
§ 5.
1.
Podmioty uprawnione są obowiązane posiadać dokumentację związaną z prowadzeniem specjalizacji,
zawierającą dane osobowe niezbędne dla celów specjalizacji, w tym:
1)
program szkolenia;
2)
dzienniki zajęć;
3)
dokumentację uczestników specjalizacji, w skład której wchodzą: podania o przyjęcie
na specjalizację, kopie dokumentów potwierdzających tożsamość uczestników specjalizacji,
protokoły egzaminacyjne wraz z pisemnymi ocenami prac dyplomowych;
4)
dokumentację wykładowców specjalizacji, potwierdzającą posiadane kwalifikacje i doświadczenie
zawodowe;
5)
rejestr wydanych dyplomów, zawierający: numer w rejestrze, numer dyplomu, datę odbioru
dyplomu, imię i nazwisko osoby, której został wydany dyplom, oraz jej podpis.
2.
Podmiot uprawniony przechowuje dokumentację, o której mowa w ust. 1 pkt 3-5, przez
okres 5 lat. Po upływie tego okresu dokumentację przekazuje się do właściwego archiwum
zakładowego.
§ 6.
1.
Uzyskanie specjalizacji następuje po złożeniu z wynikiem pozytywnym egzaminu końcowego
przed komisją egzaminacyjną do spraw specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej,
zwaną dalej „komisją”.
2.
Do egzaminu, o którym mowa w ust. 1, komisja dopuszcza osobę, która odbyła szkolenie
zawierające minimum programowe, o którym mowa w § 2, napisała pracę dyplomową oraz
uzyskała pozytywną pisemną ocenę pracy dyplomowej dokonaną przez wykładowcę prowadzącego
konsultacje dotyczące tej pracy.
§ 7.
1.
Komisję powołuje podmiot uprawniony.
2.
W skład komisji wchodzą wskazani przez podmiot uprawniony:
1)
przewodniczący komisji reprezentujący podmiot uprawniony;
2)
co najmniej trzej członkowie komisji, wybrani spośród teoretyków i praktyków pracy
socjalnej lub pomocy społecznej, posiadający co najmniej wykształcenie wyższe magisterskie
oraz co najmniej pięcioletni staż zawodowy w kształceniu lub doskonaleniu zawodowym
kadr pomocy społecznej lub w instytucjach i podmiotach działających w obszarze pomocy
społecznej.
3.
Komisja wyznacza termin egzaminu końcowego w okresie nie dłuższym niż 30 dni od dnia
zakończenia szkolenia, o którym mowa w § 6 ust. 2, oraz sprawuje nadzór nad jego właściwym
przygotowaniem i przebiegiem.
§ 8.
1.
Egzamin końcowy ma formę ustną i składa się z dwóch części.
2.
Część pierwsza egzaminu polega na sprawdzeniu wiedzy z zagadnień objętych zakresem
minimum programowego, o którym mowa w § 2.
3.
Część druga egzaminu polega na obronie pracy dyplomowej.
4.
Podczas obrony pracy dyplomowej następuje przedstawienie przez osobę ubiegającą się
o uzyskanie specjalizacji głównych założeń pracy dyplomowej oraz odczytanie przez
komisję oceny pracy dyplomowej, o której mowa w § 6 ust. 2.
5.
Po zakończeniu egzaminu komisja podejmuje uchwałę w sprawie uzyskania albo odmowy
uzyskania specjalizacji.
§ 9.
1.
Osobie ubiegającej się o uzyskanie specjalizacji, co do której komisja podjęła uchwałę
w sprawie uzyskania specjalizacji, wydaje się dyplom uzyskania specjalizacji.
2.
Dyplom uzyskania specjalizacji zawiera:
1)
imię, nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia osoby, która uzyskała specjalizację;
2)
wykaz bloków tematycznych, objętych minimum programowym, o którym mowa w § 2, oraz
liczbę godzin ich realizacji;
3)
numer i datę uchwały komisji w sprawie uzyskania specjalizacji;
4)
numer dyplomu;
5)
podpisy przewodniczącego i członków komisji;
6)
pieczęć urzędową podmiotu uprawnionego.
§ 10.
1.
Osoba ubiegająca się o uzyskanie specjalizacji, co do której komisja podjęła uchwałę
w sprawie odmowy uzyskania specjalizacji, może przystąpić do egzaminu poprawkowego
w terminie wyznaczonym przez komisję, nie dłuższym niż 90 dni od dnia zakończenia
szkolenia, o którym mowa w § 6 ust. 2.
2.
Do egzaminu poprawkowego mają zastosowanie odpowiednio przepisy § 8.
3.
Osoba ubiegająca się o uzyskanie specjalizacji może przystąpić do egzaminu poprawkowego
jeden raz.
§ 11.
Zaświadczenia o ukończeniu specjalizacji wydane przez Centrum Medyczne Kształcenia
Podyplomowego lub Centrum Rozwoju Służb Społecznych przed dniem 29 marca 1997 r. są
traktowane na równi z dyplomem, o którym mowa w § 9 ust. 1.
§ 12.
1.
Osoby, które uzyskały specjalizację z zakresu organizacji pomocy społecznej przed
dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zachowują ją.
2.
Osoby, które kontynuują specjalizację z zakresu organizacji pomocy społecznej w dniu
wejścia w życie rozporządzenia, mogą uzyskać specjalizację na warunkach określonych
w rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2004 r. w sprawie specjalizacji
z zakresu organizacji pomocy społecznej , jednak nie później niż w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia.
§ 13.
1.
Zgody na prowadzenie specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej udzielone
podmiotom uprawnionym przed dniem wejścia w życie rozporządzenia tracą ważność z dniem
wejścia w życie rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W przypadku podmiotów uprawnionych, które rozpoczęły prowadzenie specjalizacji z zakresu
organizacji pomocy społecznej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, zgody na
prowadzenie specjalizacji udzielone tym podmiotom przed dniem wejścia w życie rozporządzenia
zachowują ważność do dnia zakończenia rozpoczętej specjalizacji, jednak nie dłużej
niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
§ 14.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 r.4)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Polityki Społecznej
z dnia 22 września 2004 r. w sprawie specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej
(Dz. U. Nr 219, poz. 2224), które traci moc z dniem 1 października 2012 r. na podstawie
art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz
ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.
U. Nr 81, poz. 440).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 202, poz. 1551, Nr 219, poz. 1706 i Nr 221, poz. 1738, z 2010 r. Nr 28, poz. 146,
Nr 40, poz. 229, Nr 81, poz. 527, Nr 125, poz. 842 i Nr 217, poz. 1427, z 2011 r.
Nr 81, poz. 440, Nr 106, poz. 622 i Nr 149, poz. 887 oraz z 2012 r. poz. 579.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788,
Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r.
Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273,
Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz.
1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145, poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz.
1618, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157, poz. 1241
i Nr 219, poz. 1705, z 2010 r. Nr 44, poz. 250, Nr 54, poz. 320, Nr 127, poz. 857
i Nr 148, poz. 991, z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 139, poz. 814,
Nr 149, poz. 887 i Nr 205, poz. 1206 oraz z 2012 r. poz. 941 i 979.
4)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Polityki Społecznej
z dnia 22 września 2004 r. w sprawie specjalizacji z zakresu organizacji pomocy społecznej
(Dz. U. Nr 219, poz. 2224), które traci moc z dniem 1 października 2012 r. na podstawie
art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz
ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.
U. Nr 81, poz. 440).