Ustawaz dnia 12 lutego 2010 r.o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji
Treść ustawy
Art. 1.3 orzeczenia
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Zastępca komornika używa pieczęci zastępowanego komornika, czyniąc przy swoim czytelnym
podpisie wzmiankę o tym, że działa w zastępstwie.
”
;
2)
w art. 7 po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„
2a.
Jeżeli w obszarze właściwości nowo utworzonego sądu rejonowego nie ma siedziby kancelarii
komorniczej, Minister Sprawiedliwości zarządza utworzenie wolnego stanowiska komornika,
po czym wszczyna postępowanie, o którym mowa w art. 11.
2b.
Do czasu powołania komornika w rewirze, o którym mowa w ust. 2a, lub zniesienia tego
rewiru w trybie określonym w ust. 4, czynności egzekucyjne w tym rewirze wykonują
komornicy dotychczas właściwi.
”
;
3)
w art. 11:
a)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
Niezwłocznie po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, prezes sądu apelacyjnego
przesyła Ministrowi Sprawiedliwości wnioski o powołanie na stanowisko komornika wraz
ze złożonymi załącznikami.
4.
Minister Sprawiedliwości przesyła odpisy wniosków o powołanie na stanowisko komornika
wraz z załącznikami radzie właściwej izby komorniczej w celu wyrażenia opinii w terminie
21 dni. Brak opinii nie stanowi przeszkody do nadania wnioskowi dalszego biegu.
”
,
b)
ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie:
„
6.
W tym samym czasie zainteresowany może ubiegać się o powołanie tylko na jedno stanowisko
komornika.
7.
Minister Sprawiedliwości pozostawia bez rozpoznania wnioski złożone po terminie, o
którym mowa w ust. 2, oraz wszystkie wnioski zainteresowanego w przypadku złożenia
wniosków o powołanie na więcej niż jedno stanowisko komornika.
”
;
4)
w art. 13:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Komornik jest obowiązany w terminie miesiąca od dnia zawiadomienia o powołaniu utworzyć
lub objąć kancelarię i zgłosić o tym Ministrowi Sprawiedliwości. W przypadku utworzenia
kancelarii, w zgłoszeniu komornik obowiązany jest podać również jej adres.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
O utworzeniu kancelarii i jej adresie komornik zawiadamia w terminie 14 dni właściwego
prezesa sądu rejonowego.
1b.
Komornik jest obowiązany do zgłoszenia Ministrowi Sprawiedliwości i właściwemu prezesowi
sądu rejonowego, w terminie 14 dni, każdej zmiany adresu kancelarii.
”
,
c)
ust. 4 uchyla się;
5)
w art. 14:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
0 zgłoszeniu przez komornika utworzenia lub objęcia kancelarii Minister Sprawiedliwości
zawiadamia prezesa właściwego sądu apelacyjnego.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Prezes sądu apelacyjnego zawiadamia Ministra Sprawiedliwości, prezesa właściwego sądu
okręgowego, prezesa właściwego sądu rejonowego oraz radę właściwej izby komorniczej
o przyjęciu od komornika ślubowania, o którym mowa w ust. 2.
”
;
6)
w art. 15:
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Na postanowienie Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu komornika w czynnościach przysługuje
zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Do rozpoznania zażalenia stosuje się właściwe przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego .
”
,
b)
w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
prawomocnego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2,
chyba że komornik został skazany lub Minister Sprawiedliwości uchylił zawieszenie
wcześniej;
”
;
7)
w art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Zastępcą komornika może być inny komornik albo asesor komorniczy.
”
;
8)
w art. 27a ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
W przypadku śmierci lub odwołania komornika wyznaczony zastępca prowadzi postępowania
w sprawach dotychczas niezakończonych przez zmarłego lub odwołanego komornika do czasu
powołania komornika na to stanowisko.
”
;
9)
art. 33a uchyla się;
10)
w art. 49:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową
w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10
i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
Jednakże w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności
z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego
jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku
szkoleniowego, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8% wartości
wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna
wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W sprawach wymienionych w ust. 1 komornik ściąga opłatę od dłużnika proporcjonalnie
do wysokości wyegzekwowanego świadczenia.
”
,
c)
dodaje się ust. 7-10 w brzmieniu:
„
7.
Dłużnik może złożyć wniosek o obniżenie wysokości opłat, o których mowa w ust. 1 i
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, wniosek może złożyć wierzyciel.
8.
Wniosek, o którym mowa w ust. 7, wnosi się w terminie 7 dni od dnia uzyskania informacji
o ściągnięciu opłaty albo od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa odpowiednio
w ust. 3 albo ust. 4.
9.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 7, stosuje się odpowiednio przepisy art. 767-7674 Kodeksu postępowania cywilnego.
10.
Po rozpoznaniu wniosku, o którym mowa w ust. 7, sąd może, uwzględniając w szczególności
nakład pracy komornika lub sytuację majątkową wnioskodawcy oraz wysokość jego dochodów,
obniżyć wysokość opłat, o których mowa w ust. 1 i 2.
”
;
11)
po art. 72 dodaje się art. 72a w brzmieniu:
„
Art. 72a.
1.
Do aplikantów i asesorów komorniczych stosuje się odpowiednio przepisy o odpowiedzialności
dyscyplinarnej komorników, z zastrzeżeniem ust. 2-6.
2.
Karami dyscyplinarnymi są:
1)
upomnienie;
2)
nagana;
3)
kara pieniężna do dziesięciokrotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego;
4)
odpowiednio skreślenie z listy aplikantów komorniczych albo skreślenie z wykazu asesorów
komorniczych.
3.
Skazany na karę nagany lub na karę pieniężną nie może być powołany na stanowisko komornika
w ciągu roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
4.
Osoba skreślona z listy aplikantów komorniczych może ponownie przystąpić do egzaminu
konkursowego nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
5.
Osoba skreślona z wykazu asesorów komorniczych może zostać powołana na stanowisko
asesora komorniczego po upływie 3 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
6.
Wykonanie kar wobec aplikantów i asesorów komorniczych należy odpowiednio do rady
właściwej izby komorniczej oraz do prezesa właściwego sądu apelacyjnego.
”
;
12)
w art. 74:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego złożony przez Ministra Sprawiedliwości
wszczyna postępowanie dyscyplinarne. Jeżeli wcześniej wszczęto postępowanie dyscyplinarne
co do tego samego czynu obwinionego i postępowanie toczy się, komisja dyscyplinarna
dołącza wniosek Ministra Sprawiedliwości do tego postępowania w celu łącznego rozpoznania.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Na postanowienie Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu komornika w czynnościach przysługuje
zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Przepisy art. 78 ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.
”
;
13)
art. 75 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 75.1 orzeczenie
1.
Sprawy dyscyplinarne w pierwszej instancji rozpoznaje komisja dyscyplinarna.
2.
Od orzeczeń komisji dyscyplinarnej stronom przysługuje odwołanie do sądu okręgowego
właściwego według siedziby kancelarii obwinionego komornika, w terminie 14 dni od
dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.
3.
Od orzeczenia sądu okręgowego nie przysługuje kasacja.
4.
Do postępowania dyscyplinarnego w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie stosuje
się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
”
;
14)
po art. 75 dodaje się art. 75a-75n w brzmieniu:
„
Art. 75a.
1.
Krajowa Rada Komornicza powołuje komisję dyscyplinarną w liczbie 22 członków spośród
kandydatów zgłoszonych w liczbie 3 przez radę każdej izby komorniczej, spośród komorników
będących członkami danej izby.
2.
Kadencja komisji dyscyplinarnej trwa 4 lata.
3.
Spośród członków komisji dyscyplinarnej Krajowa Rada Komornicza powołuje przewodniczącego
i dwóch wiceprzewodniczących komisji.
4.
Krajowa Rada Komornicza może odwołać przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego komisji
dyscyplinarnej na wniosek co najmniej połowy składu komisji lub na wniosek co najmniej
połowy składu Krajowej Rady Komorniczej.
5.
Obsługę komisji dyscyplinarnej zapewnia Krajowa Rada Komornicza.
Art. 75b.
1.
Krajowa Rada Komornicza odwołuje członka komisji dyscyplinarnej przed upływem kadencji,
jeżeli:
1)
zrzekł się funkcji członka komisji;
2)
zostało wszczęte przeciwko niemu postępowanie karne lub dyscyplinarne;
3)
utracił prawo wykonywania zawodu komornika w wyniku orzeczenia dyscyplinarnego, orzeczenia
sądowego albo odwołania przez Ministra Sprawiedliwości;
4)
został zawieszony w czynnościach komornika.
2.
W trakcie trwania kadencji skład komisji dyscyplinarnej może być uzupełniony, z tym
że mandat nowego członka wygasa wraz z upływem kadencji komisji dyscyplinarnej.
3.
Po upływie kadencji członkowie komisji dyscyplinarnej pełnią swoją funkcję do zakończenia
prowadzonego przez nich postępowania dyscyplinarnego, chyba że zachodzi konieczność
prowadzenia postępowania dyscyplinarnego od początku.
Art. 75c.
Członkowie komisji dyscyplinarnej są niezawiśli w zakresie orzekania.
Art. 75d.
1.
Komisja dyscyplinarna rozpoznaje sprawy dyscyplinarne w trzyosobowym składzie orzekającym.
2.
Przewodniczący komisji dyscyplinarnej wyznacza skład orzekający oraz przewodniczącego
składu orzekającego spośród jego członków.
Art. 75e.
1.
Przewodniczący komisji dyscyplinarnej kieruje jej pracami, a w szczególności wyznacza
terminy posiedzeń i przedstawia akta sprawy sądowi odwoławczemu.
2.
W razie nieobecności przewodniczącego komisji dyscyplinarnej jego obowiązki wykonuje
wiceprzewodniczący.
Art. 75f.
Stronami postępowania dyscyplinarnego są:
1)
wnioskodawca - podmiot, który złożył wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego;
2)
obwiniony - komornik, asesor lub aplikant komorniczy, przeciwko któremu złożono wniosek
o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego.
Art. 75g.
1.
Obwiniony może korzystać z pomocy obrońcy, którym może być adwokat, radca prawny albo
komornik.
2.
Obwiniony może ustanowić najwyżej dwóch obrońców.
Art. 75h.
1.
Komisja dyscyplinarna powinna dążyć do tego, aby sprawa została rozpoznana na pierwszym
posiedzeniu.
2.
Z ważnych powodów przewodniczący może odroczyć posiedzenie na czas nie dłuższy niż
30 dni.
3.
Posiedzenie odroczone prowadzi się w dalszym ciągu, chyba że skład komisji dyscyplinarnej
uległ zmianie.
Art. 75i.
Rozprawa przed komisją dyscyplinarną odbywa się bez względu na niestawiennictwo stron
prawidłowo powiadomionych o terminie, chyba że strona usprawiedliwi swoją nieobecność
i wniesie o odroczenie rozprawy.
Art. 75j.
Protokolantem posiedzenia komisji dyscyplinarnej może być komornik, asesor komorniczy
albo aplikant komorniczy wyznaczony przez przewodniczącego komisji dyscyplinarnej.
Art. 75k.
Jeżeli obwiniony przyznaje się do popełnienia czynu podlegającego odpowiedzialności
dyscyplinarnej, komisja dyscyplinarna, za zgodą stron, może nie przeprowadzać postępowania
dowodowego lub przeprowadzić je częściowo.
Art. 75l.
1.
Komisja dyscyplinarna wymierza karę, przewidzianą w ustawie, według swojego uznania,
bacząc, aby jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy obwinionego, uwzględniając
stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze,
które kara ma osiągnąć w stosunku do obwinionego, a także potrzeby w zakresie kształtowania
świadomości prawnej komorników, asesorów i aplikantów komorniczych.
2.
Wymierzając karę komisja dyscyplinarna uwzględnia w szczególności motywację i sposób
zachowania się obwinionego, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków,
rodzaj i rozmiar ujemnych następstw czynu, właściwości i warunki osobiste obwinionego
oraz zachowanie się po popełnieniu czynu, a zwłaszcza starania o naprawienie szkody.
Art. 75m.
1.
Komisja dyscyplinarna sporządza uzasadnienie orzeczenia w terminie 30 dni od dnia
ogłoszenia orzeczenia.
2.
Uzasadnienie orzeczenia doręcza się stronom z urzędu.
Art. 75n.
1.
Odpis prawomocnego orzeczenia komisja dyscyplinarna doręcza Ministrowi Sprawiedliwości,
Krajowej Radzie Komorniczej i radzie właściwej izby komorniczej. W przypadku asesora
komorniczego odpis prawomocnego orzeczenia przesyła się również właściwemu prezesowi
sądu apelacyjnego.
2.
Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, rada właściwej izby komorniczej załącza do akt
komornika, asesora lub aplikanta komorniczego.
3.
Komisja dyscyplinarna przechowuje akta postępowania dyscyplinarnego przez 10 lat,
licząc od dnia uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.
”
;
15)
w art. 78 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Na uchwałę o zawieszeniu w czynnościach komornika przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego
w Warszawie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia uchwały.
”
;
16)
art. 78a uchyla się.
Art. 2.
Postępowania w sprawie powołania na stanowisko komornika i asesora komorniczego oraz
wpisu na listę aplikantów komorniczych wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy toczą się według przepisów dotychczasowych.
Art. 3.
Postępowania w sprawach zawieszenia komornika w czynnościach wszczęte przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy toczą się według przepisów dotychczasowych.
Art. 4.
Komisja dyscyplinarna powołana przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy działa
do końca kadencji, na którą została powołana.
Art. 5.1 orzeczenie
Postępowania dyscyplinarne wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
do czasu ich zakończenia w danej instancji toczą się według przepisów dotychczasowych.
Art. 6.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 25, poz. 162, Nr 44, poz. 288, Nr 85, poz. 571 i Nr 112, poz. 769 oraz z 2009 r.
Nr 26, poz. 156, Nr 81, poz. 687, Nr 105, poz. 879 i Nr 223, poz. 1777.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69,
poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10,
poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr
143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r.
Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141,
poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192 i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz.
116, Nr 64, poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz.
766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903, z 2008 r. Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz.
648, Nr 107, poz. 686, Nr 123, poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr
214, poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i Nr 237, poz. 1651, z 2009 r.
Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104, Nr 28, poz. 171, Nr 68, poz. 585, Nr 85, poz. 716,
Nr 127, poz. 1051, Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178, poz. 1375, Nr 190,
poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589 oraz z 2010 r. Nr 7, poz. 46.