Ustawaz dnia 24 września 2010 r.o zmianie ustawy o rybactwie śródlądowym
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Ustawa określa:
1)
zasady i warunki ochrony, chowu, hodowli i połowu ryb w powierzchniowych wodach śródlądowych,
zwanych dalej „wodami”, w wodach znajdujących się w urządzeniach wodnych oraz w obiektach
przeznaczonych do chowu lub hodowli ryb;
2)
właściwość organów administracji publicznej, sposób ich postępowania, a także zadania
i obowiązki jednostek organizacyjnych i osób, związane z wykonywaniem przepisów:
a)
rozporządzenia Rady (WE) nr 708/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. w sprawie wykorzystania
w akwakulturze gatunków obcych i niewystępujących miejscowo , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 708/2007”,
b)
rozporządzenia Rady (WE) nr 1100/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiającego środki
służące odbudowie zasobów węgorza europejskiego ,
c)
Unii Europejskiej wydanych w trybie przepisów rozporządzeń, o których mowa w lit.
a i b.
”
;
2)
art. 1a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 1a.
1.
Zadania i uprawnienia państwa członkowskiego albo właściwego organu, określone w przepisach
wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 2, wykonuje minister właściwy do spraw rybołówstwa,
jeżeli zakres spraw określony w tych przepisach nie należy do właściwości innych organów
administracji publicznej.
2.
Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 6 ust. 2a, 2c i 3, art. 6a ust.
4, art. 6b ust. 1, art. 15 ust. 2, 2b i 2c, art. 17 ust. 1, 3 i 5, art. 18 ust. 1,
art. 20 ust. 3b oraz art. 27 ust. 4, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.
”
;
3)
po art. 2 dodaje się art. 2a-2d w brzmieniu:
„
Art. 2a.
Ochronę i odbudowę zasobów ryb w wodach, z wyjątkiem gatunków ryb, które są objęte
ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody, zapewnia się przez racjonalne
gospodarowanie zasobami, w tym podejmowanie działań służących utrzymaniu, odtworzeniu
lub przywróceniu właściwego stanu tych zasobów i relacji przyrodniczych między poszczególnymi
ich elementami, zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju.
Art. 2b.
1.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w celu stworzenia warunków niezbędnych do
ochrony i odbudowy zasobów ryb określonych gatunków, w szczególności w celu odtworzenia
żerowisk lub tarlisk ryb, a także utrzymania lub przywrócenia w wybranych dorzeczach
możliwości odbycia tarła i wędrówki ryb, może opracować program ochrony i odbudowy
zasobów ryb tych gatunków.
2.
W programie ochrony i odbudowy zasobów ryb określa się w szczególności:
1)
cel ogólny i cele szczegółowe ochrony i odbudowy zasobów określonych gatunków ryb,
z uwzględnieniem priorytetów krótko- i długoterminowych;
2)
rodzaj, zakres i harmonogram działań:
a)
podstawowych - obejmujących w szczególności zalecane środki prawne, ekonomiczne, kontrolne
i monitorujące,
b)
wspomagających - obejmujących w szczególności działania badawczo-rozwojowe, promocyjne,
edukacyjne i szkoleniowe, zapewniające prawidłową realizację działań podstawowych;
3)
podmioty uprawnione lub obowiązane do podjęcia działań podstawowych oraz działań wspomagających,
w tym organy administracji publicznej i użytkowników wód;
4)
możliwe źródła i sposoby finansowania działań podstawowych oraz działań wspomagających.
3.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić program
ochrony i odbudowy zasobów ryb na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części,
mając na względzie utrzymanie, odtworzenie lub poprawę stanu zasobów określonych gatunków
ryb w wodach, racjonalne korzystanie z zasobów tych ryb oraz zachowanie różnorodności
biologicznej w wodach.
4.
Realizacja programu ochrony i odbudowy zasobów ryb jest finansowana albo współfinansowana
ze środków budżetu państwa.
Art. 2c.
1.
Jeżeli przepisy Unii Europejskiej nakładają obowiązek lub przewidują uprawnienie dla
państwa członkowskiego Unii Europejskiej do opracowania programu mającego na celu
ochronę i odbudowę zasobów ryb określonych gatunków o znaczeniu gospodarczym, minister
właściwy do spraw rybołówstwa jest organem właściwym do opracowania tego programu
jako programu ochrony i odbudowy zasobów ryb tych gatunków, zgodnie z wymaganiami
określonymi w przepisach Unii Europejskiej, oraz podejmowania innych czynności związanych
z jego przygotowaniem i wdrożeniem oraz współpracy z Komisją Europejską lub innymi
organami Unii Europejskiej przy jego realizacji.
2.
Jeżeli przepisy Unii Europejskiej nie określają wymagań dotyczących zawartości lub
treści programu ochrony i odbudowy zasobów ryb, lub w zakresie nieokreślonym w tych
przepisach, przepis art. 2b ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze rozporządzenia, wprowadza program
ochrony i odbudowy zasobów ryb na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części,
po jego zatwierdzeniu przez właściwy organ Unii Europejskiej, mając na względzie utrzymanie,
odtworzenie lub poprawę stanu zasobów określonych gatunków ryb w wodach, racjonalne
korzystanie z zasobów tych ryb oraz zachowanie różnorodności biologicznej w wodach.
4.
Realizacja programu ochrony i odbudowy zasobów ryb jest finansowana albo współfinansowana
ze środków budżetu państwa, w szczególności stanowiących środki pochodzące z budżetu
Unii Europejskiej.
Art. 2d.
1.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej, w przypadku wprowadzenia
programu ochrony i odbudowy zasobów ryb, o którym mowa w art. 2b, dokonuje okresowej
analizy wyników realizacji działań przewidzianych w tym programie oraz przedstawia
w tym zakresie sprawozdanie Radzie Ministrów.
2.
Jeżeli przepisy Unii Europejskiej nakładają obowiązek okresowej analizy wyników realizacji
działań przewidzianych w programie ochrony i odbudowy zasobów ryb, o którym mowa w
art. 2c, i przedstawiania w tym zakresie sprawozdania odpowiednim organom Unii Europejskiej,
czynności te są dokonywane przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa, przy czym
czynności związane z okresową analizą wyników realizacji tych działań są dokonywane
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska oraz ministrem właściwym
do spraw gospodarki wodnej.
3.
Podmioty objęte programem ochrony i odbudowy zasobów ryb, o którym mowa w art. 2b
lub 2c, w przypadku jego wprowadzenia, są obowiązane do realizacji działań przewidzianych
w tym programie oraz do udostępniania organom administracji publicznej, upoważnionym
do podejmowania środków kontrolnych lub monitorujących, informacji niezbędnych do
dokonania okresowej analizy wyników realizacji działań przewidzianych w tym programie.
”
;
4)
art. 3 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 3.
1.
Zezwoleń wymagają następujące działania:
1)
wprowadzenie ryb gatunku obcego, stanowiącego gatunek obcy w rozumieniu art. 3 pkt
6 rozporządzenia nr 708/2007, zwany dalej „gatunkiem obcym”, polegające na zarybieniu
wód,
2)
wprowadzenie w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 708/2007 ryb gatunku obcego
- zwane dalej „działaniami z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy”.
2.
Zezwoleń, o których mowa w ust. 1, nie wymagają następujące działania:
1)
wprowadzenie ryb gatunku obcego wymienionego w wykazie gatunków ryb uznanych za nierodzime
określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 3f pkt 1 lit. a, polegające na
zarybieniu wód, dokonywane zgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach;
2)
wprowadzenie w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 708/2007 ryb gatunku obcego
wymienionego w wykazie gatunków ryb uznanych za nierodzime określonym w przepisach
wydanych na podstawie art. 3f pkt 1 lit. b, dokonywane zgodnie z warunkami określonymi
w tych przepisach.
3.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa może określić, w drodze rozporządzenia, warunki,
w szczególności techniczne, organizacyjne lub gospodarcze, przeniesienia ryb gatunku
niewystępującego miejscowo w rozumieniu art. 3 pkt 7 rozporządzenia nr 708/2007, polegającego
na zarybieniu wód, lub przeniesienia w rozumieniu art. 3 pkt 11 tego rozporządzenia
ryb znajdujących się w wykazie gatunków ryb uznanych za rodzinne określonym w przepisach
wydanych na podstawie art. 3f pkt 2, mając na względzie rodzaj prowadzonej działalności
rybackiej, znaczenie gospodarcze poszczególnych gatunków ryb oraz przewidywany wpływ
takiego przeniesienia na środowisko.
4.
W przypadku wystąpienia negatywnego wpływu na środowisko związanego z wprowadzaniem
gatunków ryb, na które nie są wymagane zezwolenia, o których mowa w ust. 1, lub przenoszeniem
ryb gatunków, dla których nie określono warunków ich przenoszenia na podstawie ust.
3, minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze rozporządzenia:
1)
wprowadzić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo jego części zakaz wprowadzania
lub przenoszenia tych ryb,
2)
określić działania mające na celu wyeliminowanie zaistniałych negatywnych skutków
- uwzględniając ochronę różnorodności biologicznej.
”
;
5)
po art. 3 dodaje się art. 3a-3i w brzmieniu:
„
Art. 3a.
1.
Organem właściwym do wydawania zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest minister
właściwy do spraw rybołówstwa. Zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, jest
wydawane z uwzględnieniem stanowiska ministra właściwego do spraw środowiska.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, wydaje się na wniosek, w drodze decyzji
administracyjnej, na czas określony.
3.
Do wymagań, jakie powinien spełniać wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w
art. 3 ust. 1 pkt 1, przepis art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 708/2007 stosuje się
odpowiednio.
4.
W zezwoleniu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, określa się:
1)
podmiot uprawniony do prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za
nierodzimy;
2)
gatunek, ilość, płeć, stadium rozwoju osobniczego oraz źródło pochodzenia ryb przeznaczonych
do prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy;
3)
rodzaj działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy;
4)
czas trwania, miejsce i warunki prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego
za nierodzimy;
5)
czas trwania, miejsce i warunki prowadzenia kwarantanny, jeżeli ustalono potrzebę
jej przeprowadzenia;
6)
czas trwania, miejsce i warunki pilotażowego uwolnienia ryb, jeżeli ustalono potrzebę
jego przeprowadzenia;
7)
czas trwania, zakres i warunki monitoringu działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego
za nierodzimy oraz sposób i termin przekazywania raportu z prowadzonego monitoringu,
jeżeli ustalono potrzebę jego przeprowadzenia.
5.
W zezwoleniu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, zatwierdza się plan awaryjny, jeżeli
ustalono potrzebę jego sporządzenia.
6.
W uzasadnionych przypadkach, w zezwoleniu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, określa
się, że działanie z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy jest działaniem
o charakterze pilotażowego uwolnienia ryb.
Art. 3b.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia
wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli:
1)
wnioskodawca:
a)
w okresie 3 lat przed złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia naruszył zakaz, o którym
mowa w art. 3i, powodując istotne zagrożenie ekologiczne, lub
b)
nie przedstawił dokumentów lub nie podał informacji, wymaganych do wydania tego zezwolenia,
lub
c)
wskazał miejsce prowadzenia kwarantanny, w przypadku ustalenia potrzeby jej przeprowadzenia,
w którym warunki lokalizacyjne, techniczne, sanitarne, technologiczne lub organizacyjne
uniemożliwiają jej przeprowadzenie;
2)
planowane działania z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy, z wyłączeniem
pilotażowego uwolnienia ryb, wiążą się ze średnim lub wysokim poziomem ryzyka ekologicznego
albo
3)
nie można ustalić ryzyka ekologicznego w oparciu o dostępną wiedzę i udokumentowane
doświadczenie w zakresie wpływu działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy
na środowisko.
Art. 3c.
1.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze decyzji administracyjnej, zmienić
lub cofnąć, w całości lub w części, zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli
po wydaniu tego zezwolenia stwierdzono:
1)
negatywne skutki dla środowiska lub innych populacji ryb;
2)
że działania z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy są prowadzone niezgodnie
z wydanym zezwoleniem lub w sposób naruszający przepisy o rybactwie śródlądowym, przepisy
o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, przepisy o
ochronie przyrody, przepisy o ochronie środowiska lub przepisy o ochronie zwierząt.
2.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się termin i warunki podjęcia czynności
mających na celu eliminację zagrożeń wynikających z prowadzonej działalności. Decyzja
podlega natychmiastowemu wykonaniu.
Art. 3d.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze decyzji administracyjnej, na
wniosek podmiotu uprawnionego do prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku
uznanego za nierodzimy, przedłużyć okres ważności zezwolenia, o którym mowa w art.
3 ust. 1, jeżeli nie stwierdzono niekorzystnych skutków dla środowiska lub innych
populacji ryb. W tym przypadku nie jest wymagane przeprowadzenie oceny ryzyka ekologicznego.
Art. 3e.
1.
W sprawach dotyczących zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, w zakresie
nieokreślonym w ustawie, przepisy rozporządzenia nr 708/2007 stosuje się odpowiednio.
2.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa prowadzi rejestr, o którym mowa w rozdziale
VI rozporządzenia nr 708/2007, również w sprawach związanych z wydaniem zezwolenia,
o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1.
Art. 3f.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wykaz gatunków ryb uznanych za nierodzime oraz warunki, w szczególności techniczne,
organizacyjne lub gospodarcze, wprowadzania ryb tych gatunków, dla których nie jest
wymagane zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1:
a)
pkt 1,
b)
pkt 2,
2)
wykaz gatunków ryb uznanych za rodzinne
- mając na względzie potrzebę ochrony i utrzymania różnorodności biologicznej oraz
konieczność zapobiegania negatywnemu wpływowi działań związanych z wprowadzeniem ryb
gatunku obcego na środowisko, a także wyniki badań i dostępną wiedzę w zakresie stosowanych
w rybactwie śródlądowym praktyk gospodarczych i ich potencjalnego wpływu na środowisko.
Art. 3g.
1.
Tworzy się zespół ekspertów do spraw związanych z wydawaniem zezwoleń, o których mowa
w art. 3 ust. 1, oraz innych spraw w zakresie wykorzystania ryb gatunków obcych oraz
ryb gatunków niewystępujących miejscowo, zwany dalej „zespołem ekspertów”.
2.
Zespół ekspertów jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw
rybołówstwa.
3.
Do zadań zespołu ekspertów należy w szczególności:
1)
wykonywanie obowiązków i uprawnień komitetu doradczego, o którym mowa w rozporządzeniu
nr 708/2007;
2)
przeprowadzanie analiz, dokonywanie ocen, wydawanie opinii, przedstawianie stanowisk,
w tym dotyczących konieczności przeprowadzenia oceny ryzyka ekologicznego i określenia
jej wyniku, jeżeli ustalono konieczność jej przeprowadzenia, oraz dotyczących naukowego
uzasadnienia odmowy, cofnięcia lub zmiany zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust.
1.
4.
W skład zespołu ekspertów wchodzą osoby posiadające stopień lub tytuł naukowy oraz
wiedzę specjalistyczną i udokumentowane doświadczenie w zakresie wykorzystania ryb
gatunków obcych oraz ryb gatunków niewystępujących miejscowo.
5.
Członków zespołu ekspertów powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rybołówstwa,
uwzględniając w składzie zespołu ekspertów przedstawiciela wskazanego przez ministra
właściwego do spraw środowiska.
6.
Zespół ekspertów wybiera ze swojego grona przewodniczącego i zastępców oraz ustala
regulamin jego działania określający w szczególności kompetencje przewodniczącego
oraz tryb podejmowania rozstrzygnięć przez zespół ekspertów. Regulamin wymaga zatwierdzenia
przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa.
7.
Wydatki związane z działalnością zespołu ekspertów są pokrywane z budżetu państwa
z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rybołówstwa.
8.
Obsługę prac zespołu ekspertów zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw
rybołówstwa.
Art. 3h.
1.
Za wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości:
1)
jednej drugiej przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku
kalendarzowym ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w
Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „przeciętnym
wynagrodzeniem”, ustalonego według stanu na dzień złożenia wniosku o wydanie tego
zezwolenia - w przypadku konieczności przeprowadzenia oceny ryzyka ekologicznego;
2)
jednej czwartej przeciętnego wynagrodzenia, ustalonego według stanu na dzień złożenia
wniosku o wydanie tego zezwolenia - w przypadku wydania przez zespół ekspertów opinii
o braku konieczności przeprowadzenia oceny ryzyka ekologicznego.
2.
Za przedłużenie okresu ważności zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pobiera
się opłatę w wysokości jednej ósmej przeciętnego wynagrodzenia, ustalonego według
stanu na dzień złożenia wniosku o przedłużenie okresu ważności tego zezwolenia.
3.
Opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2, stanowią dochód budżetu państwa.
4.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób wnoszenia
opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, mając na względzie zapewnienie skutecznego ich
uiszczenia.
Art. 3i.
Zabrania się:
1)
wprowadzania ryb gatunku obcego, na których wprowadzenie jest wymagane zezwolenie,
o którym mowa w art. 3 ust. 1, bez wymaganego zezwolenia albo wbrew warunkom określonym
w tym zezwoleniu;
2)
wprowadzania ryb z gatunków wymienionych w wykazie określonym w przepisach wydanych
na podstawie art. 3f pkt 1 niezgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach, w
przypadkach gdy zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, nie jest wymagane;
3)
przenoszenia ryb określonych gatunków niezgodnie z warunkami ich przenoszenia określonymi
w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3, jeżeli warunki te zostały określone
w tych przepisach.
”
;
6)
w art. 4:
a)
uchyla się ust. 2,
b)
dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„
3.
Po upływie okresu na jaki została zawarta umowa, o której mowa w ust. 1 pkt 2, osobie
będącej stroną dotychczasowej umowy przysługuje prawo pierwszeństwa w zawarciu umowy
na dalszy okres.
4.
Osoba uprawniona, o której mowa w ust. 3, powinna złożyć oświadczenie o skorzystaniu
ze swojego prawa w terminie 30 dni od dnia upływu okresu na jaki została zawarta umowa,
o której mowa w ust. 1 pkt 2.
”
;
7)
po art. 4 dodaje się art. 4a i 4b w brzmieniu:
„
Art. 4a.
1.
Uprawniony do rybactwa jest obowiązany:
1)
dokumentować działania związane z prowadzoną gospodarką rybacką w sposób rzetelny,
systematyczny i zgodny ze stanem faktycznym;
2)
udostępniać dane dotyczące prowadzonej przez siebie działalności w celach statystycznych
oraz badawczych podmiotom wykonującym zadania powierzone przez ministra właściwego
do spraw rybołówstwa lub w celu dokonania kontroli przestrzegania przepisów o rybactwie
śródlądowym.
2.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia
dokumentacji gospodarki rybackiej, w tym wzory dokumentów, które należy stosować w
tej dokumentacji, oraz terminy i sposób przygotowywania i podawania informacji w dokumentacji
rybackiej oraz ich przekazywania, mając na względzie potrzebę obiektywnej oceny prawidłowości
prowadzenia dokumentacji gospodarki rybackiej oraz zapewnienia dostępu do informacji
o gospodarce rybackiej.
Art. 4b.
1.
Zarybianie wód może prowadzić:
1)
uprawniony do rybactwa;
2)
instytut badawczy, uczelnia, fundacja, uznana organizacja producentów ryb lub organizacja
społeczna, w ramach programu badawczego lub programu ochrony i odbudowy zasobów ryb
w porozumieniu z uprawnionym do rybactwa;
3)
organ administracji publicznej, we współpracy z uprawnionym do rybactwa, instytutem
badawczym, uczelnią, fundacją, uznaną organizacją producentów ryb lub organizacją
społeczną, jeżeli utrzymanie, odtwarzanie lub poprawa stanu zasobów ryb należy do
zadań organu administracji publicznej lub wynika z działań określonych w programie
ochrony i odbudowy zasobów ryb;
4)
dyrektor parku narodowego w celu wykonywania ochrony ryb na wodach parku narodowego.
2.
Zarybienia wód nie mogą powodować zmniejszenia lub utraty różnorodności biologicznej
żywych zasobów wód.
3.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa może określić, w drodze rozporządzenia, warunki,
w szczególności techniczne, organizacyjne lub gospodarcze, zarybiania wód, kierując
się potrzebą zapewnienia ochrony różnorodności biologicznej, zgodnie z zasadami lub
zaleceniami dobrej praktyki w zakresie zrównoważonego korzystania z żywych zasobów
wód na poziomie umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym
do rybactwa.
”
;
8)
w art. 6:
a)
ust. 2a i 2b otrzymują brzmienie:
„
2a.
Oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej
gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim dokonuje marszałek województwa na podstawie
operatu rybackiego, dokumentacji gospodarki rybackiej oraz programu ochrony i odbudowy
zasobów ryb, co najmniej raz na 5 lat.
2b.
Czynności związane z dokonywaniem oceny, o której mowa w ust. 2a, wykonuje upoważniony
przez właściwego marszałka województwa pracownik urzędu marszałkowskiego, zwany dalej
„inspektorem rybackim”, który ukończył studia wyższe:
1)
na kierunku rybactwo lub
2)
na kierunkach pokrewnych, w szczególności na kierunku zootechnika, rolnictwo lub ochrona
środowiska - ze specjalizacją rybacką lub uzupełnionych wykształceniem z zakresu rybactwa.
”
,
b)
po ust. 2b dodaje się ust. 2c i 2d w brzmieniu:
„
2c.
O wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, marszałek województwa powiadamia organ
administracji publicznej wykonujący uprawnienia właściciela wód w zakresie rybactwa
śródlądowego, niezwłocznie po upływie terminu wyznaczonego uprawnionemu do rybactwa
do usunięcia nieprawidłowości w prowadzonej gospodarce rybackiej.
2d.
Do udostępniania informacji o wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, stosuje się
odpowiednio przepisy o dostępie do informacji publicznej.
”
,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, zakres i
sposób postępowania przy dokonywaniu oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa
obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, kierując się potrzebą dokonania
specjalistycznej i obiektywnej oceny gospodarki rybackiej prowadzonej przez uprawnionego
do rybactwa w obwodzie rybackim.
”
,
d)
uchyla się ust. 5;
9)
w art. 6a:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Uprawniony do rybactwa może dokonać zmian w operacie rybackim przed upływem terminu,
o którym mowa w ust. 2, jeżeli organ administracji publicznej, z którym uprawniony
do rybactwa zawarł umowę, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, wyraził, przez zmianę
tej umowy, zgodę na dostosowanie zasad prowadzenia gospodarki rybackiej do:
1)
strategii, polityki, planów lub programów w dziedzinie rybactwa śródlądowego, w tym
programu ochrony i odbudowy zasobów ryb, opracowanych przez organy administracji publicznej,
2)
nowych okoliczności, niewynikających z przyczyn leżących po stronie uprawnionego do
rybactwa, których nie mógł on przewidzieć przed złożeniem operatu rybackiego do zaopiniowania,
w szczególności klęsk żywiołowych, zmiany przebiegu granic obwodu rybackiego lub realizacji
inwestycji znacząco oddziałującej na środowisko wodne w obwodzie rybackim,
3)
warunków korzystania z wód regionu wodnego lub zlewni, o których mowa w przepisach
ustawy - Prawo wodne
- przy czym, w przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących celowości dokonania
zmiany w operacie rybackim, organ administracji publicznej, przed wydaniem zgody,
zwraca się o zajęcie stanowiska, odpowiednio, do organu administracji publicznej,
który opracował projekt programu, planu, polityki lub strategii, w przypadku, o którym
mowa w pkt 1, albo właściwego marszałka województwa, w przypadku, o którym mowa w
pkt 2.
”
,
b)
po ust. 5 dodaje się ust. 5a-5c w brzmieniu:
„
5a.
Sporządzenie opinii, o której mowa w ust. 5, jest odpłatne.
5b.
Wysokość odpłatności za sporządzenie opinii, o której mowa w ust. 5, powinna odpowiadać
kosztom jej sporządzenia, przy czym nie może przekraczać wysokości przeciętnego wynagrodzenia
za rok poprzedzający rok ustalenia wysokości tych kosztów i jest określana przez kierownika
uprawnionej jednostki w uzgodnieniu z zainteresowaną stroną.
5c.
Uprawniony do rybactwa w obwodzie rybackim jest obowiązany przekazać kopię operatu
rybackiego i opinii, o której mowa w ust. 5, do katastru wodnego, w sposób i w terminie
określonym w umowie, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2.
”
;
10)
po art. 6a dodaje się art. 6b i 6c w brzmieniu:
„
Art. 6b.
1.
W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy opinia do operatu rybackiego jest
wadliwa, nierzetelna lub obciążona błędem, który uniemożliwia dokonanie oceny prowadzenia
gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim, na wniosek marszałka województwa, minister
właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze decyzji administracyjnej, nakazać uprawnionemu
do rybactwa przekazanie operatu rybackiego do ponownego zaopiniowania, określając
termin przekazania operatu do ponownego zaopiniowania.
2.
We wniosku, o którym mowa w ust. 1, podaje się szczegółowo okoliczności przemawiające
za koniecznością ponownego zaopiniowania operatu rybackiego.
3.
Do operatu rybackiego przekazanego do ponownego zaopiniowania przepisy art. 6a ust.
5a-5c stosuje się odpowiednio.
Art. 6c.
1.
Jeżeli uprawniony do rybactwa, o którym mowa w art. 6b ust. 1, nie przekazał operatu
rybackiego do ponownego zaopiniowania w terminie wyznaczonym ostateczną decyzją, o
której mowa w art. 6b ust. 1, albo ponownie wydana opinia uprawnionej jednostki jest
negatywna, uprawnienie do prowadzenia gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim zawiesza
się, z mocy prawa, odpowiednio od dnia upływu terminu przekazania operatu do ponownego
zaopiniowania albo od dnia doręczenia uprawnionemu do rybactwa negatywnej opinii.
2.
W przypadku negatywnej opinii sporządza się nowy operat rybacki w porozumieniu z organem
administracji publicznej wykonującym uprawnienia właściciela wód w zakresie rybactwa
śródlądowego.
3.
W przypadku nieprzekazania operatu rybackiego do ponownego zaopiniowania lub w przypadku
braku porozumienia, o którym mowa w ust. 2, przepis art. 13 ust. 7 ustawy - Prawo
wodne stosuje się odpowiednio.
”
;
11)
w art. 7:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Za amatorski połów ryb uważa się pozyskiwanie ryb wędką lub kuszą, przy czym dopuszcza
się, w miejscu i w czasie prowadzenia połowu ryb wędką, pozyskiwanie ryb na przynętę
przy użyciu podrywki wędkarskiej.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Ryby przeznaczone na przynętę mogą być wprowadzone wyłącznie do wód, z których zostały
pozyskane.
”
,
c)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Posiadanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 2, potwierdza dokument wydawany przez
uprawnionego do rybactwa w obwodzie rybackim określający podstawowe warunki uprawiania
amatorskiego połowu ryb ustalone przez uprawnionego do rybactwa wynikające z potrzeby
prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w tym obwodzie rybackim, uwzględniającej
w szczególności wymiary gospodarcze, limity połowu, czas, miejsce i technikę połowu
ryb. Zezwolenie może także wprowadzać warunek prowadzenia rejestru amatorskiego połowu
ryb, a w przypadku wprowadzenia tego warunku, określać sposób prowadzenia tego rejestru.
”
,
d)
ust. 4-7 otrzymują brzmienie:
„
4.
Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego są zwolnieni
cudzoziemcy czasowo przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadający
zezwolenie, o którym mowa w ust. 2. Z obowiązku tego są także zwolnione osoby uprawiające
amatorski połów ryb w wodach znajdujących się w obiektach przeznaczonych do chowu
lub hodowli ryb, jeżeli uzyskały od uprawnionego do rybactwa zezwolenie na połów w
tych wodach.
5.
Kartę wędkarską oraz kartę łowiectwa podwodnego wydaje starosta właściwy ze względu
na miejsce zamieszkania zainteresowanej osoby, która złożyła z wynikiem pozytywnym
egzamin ze znajomości zasad i warunków ochrony i połowu ryb przed komisją egzaminacyjną,
o której mowa w ust. 7a. Z obowiązku składania egzaminu są zwolnione osoby posiadające
średnie lub wyższe wykształcenie z zakresu rybactwa.
6.
Kartę wędkarską wydaje się osobie, która ukończyła 14 lat. Kartę łowiectwa podwodnego
wydaje się osobie, która ukończyła 18 lat.
7.
Za wydanie karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego pobiera się opłatę, której
wysokość powinna odpowiadać kosztom jej wydania.
”
,
e)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu:
„
7a.
Uprawniona do powołania komisji egzaminacyjnej jest organizacja społeczna, której
statutowym celem jest działanie na rzecz ochrony ryb oraz rozwoju amatorskiego połowu
ryb, określona w przepisach wydanych na podstawie art. 21 pkt 2. Za przeprowadzenie
egzaminu organizacja społeczna może pobrać opłatę w celu pokrycia kosztów jego przeprowadzenia.
7b.
Członkiem komisji egzaminacyjnej może być osoba, która:
1)
posiada wiedzę i doświadczenie w zakresie ochrony oraz połowów ryb;
2)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo albo umyślne wykroczenie
przeciwko przepisom o rybactwie śródlądowym, przepisom o rybołówstwie, przepisom o
łowiectwie, przepisom o ochronie przyrody lub przepisom o ochronie zwierząt.
”
;
12)
w art. 8 w ust. 1:
a)
dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
z naruszeniem limitu połowu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 21;
”
,
b)
pkt 12 otrzymuje brzmienie:
„
12)
wędką:
a)
w odległości mniejszej niż 50 m od rozstawionych w wodzie narzędzi połowowych uprawnionego
do rybactwa oraz oznakowanych przez uprawnionego do rybactwa krześlisk,
b)
w odległości mniejszej niż 75 m od znaku oznaczającego dokonywanie podwodnego połowu
ryb kuszą,
c)
przez podnoszenie i opuszczanie przynęty w sposób ciągły, z wyjątkiem łowienia ryb
pod lodem,
d)
wytwarzającą w wodzie pole elektryczne;
”
;
13)
w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Ryby złowione z naruszeniem przepisów art. 8 ust. 1 pkt 1-3a, jeżeli są żywe, niezwłocznie
wypuszcza się do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.
”
;
14)
w art. 10 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
przechowywania, posiadania, przewożenia, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu ikry
i ryb złowionych lub pozyskanych z naruszeniem przepisów art. 8 i 9;
”
;
15)
w art. 20:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rybackie narzędzia i urządzenia połowowe może posiadać wyłącznie:
1)
uprawniony do rybactwa;
2)
osoba, o której mowa w art. 5;
3)
osoba prowadząca działalność gospodarczą w zakresie produkcji lub obrotu tymi narzędziami
i urządzeniami;
4)
dyrektor parku narodowego i uprawnione przez niego osoby - w celu wykonywania ochrony
ryb na wodach parku narodowego.
”
,
b)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Amatorski połów ryb przy użyciu sprzętu pływającego, o którym mowa w ust. 2, odbywa
się z zachowaniem zasad bezpieczeństwa przy uprawianiu żeglarstwa, określonych w przepisach
o żegludze śródlądowej.
”
;
16)
w art. 23:
a)
w pkt 4 lit. c otrzymuje brzmienie:
„
c)
zatrzymywania za pokwitowaniem dokumentów, o których mowa w pkt 1, z tym że dokumenty
te wraz z wnioskiem o ukaranie przekazuje się w terminie 7 dni do sądu,
”
,
b)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
dokonywania czynności wyjaśniających w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, które
zostały określone w przepisach ustawy, udziału w tych sprawach w charakterze oskarżyciela
publicznego oraz wnoszenia środków zaskarżenia od rozstrzygnięć zapadłych w tych sprawach;
”
;
17)
art. 27-27b otrzymują brzmienie:
„
Art. 27.
1.
Uprawniony do rybactwa, który:
1)
nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4a ust. 1 lub w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 4a ust. 2,
2)
korzysta z wód obwodu rybackiego bez wymaganego operatu rybackiego lub wbrew założeniom
tego operatu lub prowadzi gospodarkę rybacką z naruszeniem przepisu art. 6c
- podlega karze grzywny nie niższej niż 100 zł.
2.
W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd orzeka o podaniu orzeczenia
o ukaraniu do publicznej wiadomości, na koszt ukaranego.
3.
W szczególnie rażących przypadkach, sąd może dodatkowo orzec zakaz składania oferty
do konkursu ofert na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego, na okres od roku do
3 lat.
4.
Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewidzianym przepisami
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, na podstawie wniosku o ukaranie złożonego przez właściwego marszałka województwa.
Art. 27a.
1.
Kto:
1)
dokonuje połowu ryb na rzecz uprawnionego do rybactwa, nie posiadając przy sobie upoważnienia,
o którym mowa w art. 5,
2)
dokonując amatorskiego połowu ryb:
a)
nie posiada przy sobie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego lub używa
tej karty mimo sądowego orzeczenia o odebraniu karty wędkarskiej lub karty łowiectwa
podwodnego,
b)
nie posiada zezwolenia, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bądź nie stosuje się do warunków
zezwolenia lub nie prowadzi rejestru amatorskiego połowu ryb, jeżeli zezwolenie zobowiązuje
do jego prowadzenia,
3)
dokonuje połowu ryb z naruszeniem art. 7 ust. 1a,
4)
narusza przepis art. 16 lub przepisy wydane na podstawie art. 21 pkt 4, nie oznakowując
obrębu hodowlanego albo ochronnego lub niewłaściwie je oznakowując, lub nie będąc
do tego uprawnionym, umieszcza takie oznakowanie lub niszczy oznakowanie obrębu hodowlanego
albo ochronnego,
5)
wbrew obowiązkowi określonemu w art. 13 ust. 2 wstępuje do obrębu hodowlanego bez
uzgodnienia terminu, miejsca lub sposobu wejścia do obrębu hodowlanego z uprawnionym
do rybactwa w tym obrębie albo wstępuje do obrębu hodowlanego niezgodnie z tymi uzgodnieniami,
6)
dokonuje połowu ryb, wykorzystując do tego sprzęt pływający niezarejestrowany lub
nieoznakowany albo oznakowany niezgodnie z przepisami art. 20 ust. 2 lub art. 21 pkt
4,
7)
dokonuje amatorskiego połowu ryb z naruszeniem art. 20 ust. 6
- podlega karze grzywny albo karze nagany.
2.
Karę, o której mowa w ust. 1, wymierza się odpowiednio za usiłowanie, podżeganie i
pomocnictwo w popełnieniu czynu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3-7.
3.
W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd orzeka o podaniu orzeczenia
o ukaraniu do publicznej wiadomości, na koszt ukaranego.
4.
W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd dodatkowo orzeka, odpowiednio:
1)
na rzecz pokrzywdzonego:
a)
obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub
b)
uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej
wartości przywłaszczonych ryb;
2)
przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były
przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio
lub pośrednio z wykroczenia, na rzecz uprawnionego do rybactwa;
3)
trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie
do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez
osobę ukaraną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym.
5.
O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, sąd powiadamia właściwy
organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego.
6.
Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów
niestanowiących własności sprawcy.
7.
Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewidzianym przepisami
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 27b.
1.
Kto:
1)
dokonując połowu ryb, narusza zakaz określony w art. 8 ust. 1 pkt 1-5 lub 11-13,
2)
dokonując amatorskiego połowu ryb:
a)
używa podrywki wędkarskiej niezgodnie z art. 7 ust. 1,
b)
narusza zakaz określony w art. 10 ust. 1 pkt 2,
c)
narusza zakaz określony w art. 17 ust. 7,
3)
narusza określone w art. 2 ust. 1 lub w przepisach wydanych na podstawie art. 2 ust.
2 warunki chowu, hodowli lub połowu organizmów żyjących w wodzie innych niż ryby,
4)
dokonuje zarybień niezgodnie z art. 4b ust. 1,
5)
nie stosuje się do nakazu, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2,
6)
dokonuje połowu ryb na rzecz uprawnionego do rybactwa, nie posiadając dokumentu stwierdzającego
upoważnienie, o którym mowa w art. 5,
7)
narusza przepis art. 20 ust. 1, 4 lub 5
- podlega karze ograniczenia wolności albo karze grzywny nie niższej niż 200 zł.
2.
Karę, o której mowa w ust. 1, wymierza się odpowiednio za usiłowanie, podżeganie i
pomocnictwo w popełnieniu czynu, o którym mowa w ust. 1.
3.
W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd orzeka o podaniu orzeczenia
o ukaraniu do publicznej wiadomości, na koszt ukaranego.
4.
W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd dodatkowo orzeka, odpowiednio:
1)
na rzecz pokrzywdzonego:
a)
obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub
b)
uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej
wartości przywłaszczonych ryb;
2)
przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były
przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio
lub pośrednio z wykroczenia, na rzecz uprawnionego do rybactwa;
3)
trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie
do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez
osobę ukaraną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym.
5.
O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, sąd powiadamia właściwy
organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego.
6.
Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów
niestanowiących własności sprawcy.
7.
Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1, następuje w trybie przewidzianym przepisami
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
”
;
18)
po art. 27b dodaje się art. 27c w brzmieniu:
„
Art. 27c.
1.
Kto:
1)
poławia raka szlachetnego lub błotnego, nie będąc do tego uprawnionym,
2)
nie będąc uprawnionym do rybactwa albo osobą poławiającą na jego rzecz, poławia ryby
rybackimi narzędziami lub urządzeniami połowowymi,
3)
narusza zakaz określony w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 4 pkt 1,
4)
narusza zakaz określony w art. 3i, art. 8 ust. 1 pkt 6-10 i ust. 2, art. 10 ust. 1
pkt 1, art. 11, art. 14 ust. 2 lub art. 19 ust. 1,
5)
nie stosuje się do nakazu, o którym mowa w art. 10 ust. 2,
6)
dokonuje połowu ryb niezgodnie z otrzymanym zezwoleniem, o którym mowa w art. 17 ust.
1 lub 2,
7)
przegradza łożysko wody płynącej sieciowymi rybackimi narzędziami połowowymi bez zezwolenia,
o którym mowa w art. 17a ust. 1 lub 2, albo przegradza to łożysko niezgodnie z tym
zezwoleniem
- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2.
W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1, sąd orzeka o podaniu orzeczenia
o skazaniu do publicznej wiadomości, na koszt skazanego.
3.
W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1, sąd dodatkowo orzeka, odpowiednio:
1)
na rzecz pokrzywdzonego:
a)
obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub
b)
uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej
wartości przywłaszczonych ryb;
2)
przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były
przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio
lub pośrednio z przestępstwa;
3)
trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie
do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez
osobę skazaną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym;
4)
zakaz składania oferty do konkursu ofert na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego
na okres od roku do 3 lat.
4.
O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, sąd powiadamia właściwy
organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego.
5.
Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów
niestanowiących własności sprawcy.
”
.
Art. 2.
Plan gospodarowania zasobami węgorza, o którym mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1100/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiającego
środki służące odbudowie zasobów węgorza europejskiego, przekazany Komisji Europejskiej do zatwierdzenia przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, uznaje się za program ochrony i odbudowy zasobów ryb. Przepisy art. 2c oraz art. 2d ust. 2 i 3 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio.
Art. 3.
Sprawy wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną na podstawie art. 3 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym w brzmieniu dotychczasowym prowadzi się zgodnie z przepisami dotychczasowymi.
Art. 4.
1.
Operat rybacki sporządzony i pozytywnie zaopiniowany przez uprawnioną jednostkę, przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje ważność, z zastrzeżeniem ust. 2, oraz art. 6b i 6c ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym dodanych niniejszą ustawą, do dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 6a ust. 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, liczonego od dnia wydania pozytywnej opinii o operacie rybackim.
2.
Operat rybacki, o którym mowa w ust. 1, sporządzony dla obwodu rybackiego, którego
wody są objęte programem ochrony i odbudowy zasobów ryb, wymaga uzyskania nowej opinii.
Opinia jest wydawana w zakresie zgodności z tym programem.
3.
Uprawniony do rybactwa jest obowiązany wystąpić o wydanie opinii, o której mowa w
ust. 2, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie aktu prawnego wprowadzającego
program ochrony i odbudowy zasobów ryb.
4.
Na wniosek uprawnionego do rybactwa, złożony po otrzymaniu pozytywnej opinii, o której
mowa w ust. 2, organ administracji publicznej, z którym uprawniony do rybactwa zawarł
umowę, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, dokonuje zmian w tej umowie w takim zakresie, jaki jest niezbędny do dostosowania
zasad prowadzenia gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim do rodzaju, zakresu lub
harmonogramu działań podstawowych określonych w programie ochrony i odbudowy zasobów
ryb.
Art. 5.
1.
Uprawniony do rybactwa jest obowiązany na wezwanie właściwego dyrektora regionalnego
zarządu gospodarki wodnej, w terminie miesiąca od dnia otrzymania wezwania, przekazać
do katastru wodnego kopię operatu rybackiego, który został sporządzony i pozytywnie
zaopiniowany przez uprawnioną jednostkę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Do kopii operatu rybackiego dołącza się kopię opinii.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy uprawnionego do rybactwa, który przekazał
kopię operatu rybackiego wraz z kopią opinii przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, zgodnie z umową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym.
Art. 6.
1.
Karty wędkarskie i karty łowiectwa podwodnego wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy zachowują ważność.
2.
Na wniosek osoby zainteresowanej, starosta wymienia kartę, o której mowa w ust. 1,
z powodu jej nieczytelności lub zniszczenia, a także wydaje wtórnik karty zgubionej
albo skradzionej, jeżeli osoba zainteresowana dołączyła do wniosku zaświadczenie podmiotu
upoważnionego do wydania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego, w którym
podmiot ten potwierdził na podstawie ewidencji, rejestru lub innych danych znajdujących
się w jego posiadaniu fakt wydania zainteresowanej osobie karty wędkarskiej lub karty
łowiectwa podwodnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Za wymianę i wydanie wtórnika karty wędkarskiej oraz karty łowiectwa podwodnego starosta
pobiera opłatę w wysokości ustalonej w przepisach wydanych na podstawie art. 21 pkt 3 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym.
Art. 7.
Sprawy wszczęte na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym w brzmieniu dotychczasowym i niezakończone wydaniem karty wędkarskiej albo karty
łowiectwa podwodnego podlegają rozpoznaniu na podstawie przepisów dotychczasowych.
Art. 8.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 4a ust. 2 i art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od
dnia jej wejścia w życie.
Art. 9.
W okresie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy czynności związane
z dokonywaniem oceny, o której mowa w art. 6 ust. 2a ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mogą również wykonywać osoby niespełniające
wymagań w zakresie wykształcenia określonych w art. 6 ust. 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.