Ustawaz dnia 19 grudnia 2008 r.o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia decyzji ramowej Rady
2006/783/WSiSW z dnia 6 października 2006 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego
uznawania do nakazów konfiskaty (Dz. Urz. UE L 328 z 24.11.2006, str. 59-78).
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
po rozdziale 66b dodaje się rozdziały 66c i 66d w brzmieniu:
„
Rozdział 66c
Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia przepadku
Art. 611fn.
§ 1.
W razie prawomocnego orzeczenia przez sąd polski wobec obywatela polskiego lub cudzoziemca
przepadku, sąd może wystąpić o jego wykonanie bezpośrednio do właściwego sądu lub
innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym rozdziale
„państwem wykonania orzeczenia”, w którym sprawca posiada mienie lub osiąga dochody,
a w razie niemożności jego ustalenia, państwa, w którym ma stałe lub czasowe miejsce
pobytu.
§ 2.
Wystąpienie, o którym mowa w § 1, sąd każdorazowo kieruje wyłącznie do jednego państwa
wykonania orzeczenia, z zastrzeżeniem § 3 i 4.
§ 3.
Jeżeli wystąpienie dotyczy określonych składników mienia, może ono nastąpić do więcej
niż jednego państwa wykonania orzeczenia, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że:
1)
określone składniki mienia znajdują się w więcej niż jednym państwie wykonania orzeczenia
lub w jednym z wielu państw wykonania orzeczenia lub
2)
postępowanie wykonawcze będzie prowadzone w więcej niż jednym państwie wykonania orzeczenia.
§ 4.
Jeżeli wystąpienie dotyczy kwoty pieniężnej, może być skierowane do więcej niż jednego
państwa wykonania orzeczenia, jeżeli mienie, co do którego może nastąpić przepadek,
nie zostało zabezpieczone na podstawie postanowienia, o którym mowa w art. 589g §
1, lub gdy jego wartość nie jest wystarczająca do wyegzekwowania kwoty pieniężnej,
co do której orzeczono przepadek, lub gdy przemawia za tym dobro postępowania.
§ 5.
Do poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 1,
dołącza się zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające jego
prawidłowe wykonanie.
§ 6.
Zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone na język urzędowy państwa wykonania orzeczenia
albo na inny język wskazany przez to państwo.
§ 7.
Przekazanie odpisu orzeczenia oraz zaświadczenia, o którym mowa w § 5, może nastąpić
również z wykorzystaniem urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych,
w sposób umożliwiający stwierdzenie autentyczności tych dokumentów. Na żądanie właściwego
sądu lub innego organu państwa wykonania orzeczenia sąd przekazuje odpis orzeczenia
oraz oryginał zaświadczenia.
§ 8.
W razie trudności w ustaleniu właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania
orzeczenia sąd może również zwracać się do właściwych jednostek organizacyjnych Europejskiej
Sieci Sądowej.
§ 9.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym
mowa w § 5, zawierając w nim szczegółowe informacje dotyczące przekazanego do wykonania
orzeczenia, w tym informacje o każdej wpłacie dokonanej na poczet orzeczonego przepadku
kwoty pieniężnej, przepadku równowartości przedmiotów lub przepadku równowartości
korzyści majątkowej oraz o ewentualnej zgodzie na wykonanie przepadku przez zapłatę
jego równowartości pieniężnej, o zgodzie na przekazanie mienia innego niż pieniądze
oraz o zastępczych formach wykonania przepadku, mając na uwadze konieczność udostępnienia
państwu wykonania orzeczenia wszelkich niezbędnych informacji umożliwiających podjęcie
prawidłowej decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia.
Art. 611fo.
§ 1.
Jeżeli kwota uzyskana z tytułu wykonania orzeczeń, o których mowa w art. 611fn § 1,
przewyższa równowartość 10 000 euro, sąd wzywa właściwy sąd lub inny organ państwa
wykonania orzeczenia do przekazania połowy uzyskanej kwoty na rachunek bankowy tego
sądu.
§ 2.
Jeżeli wystąpienie obejmuje przepadek kwoty pieniężnej, sąd może wezwać właściwy sąd
lub inny organ państwa wykonania orzeczenia do przekazania mienia innego niż pieniądze,
uzyskanego z tytułu wykonania orzeczenia objętego wystąpieniem.
§ 3.
Minister Sprawiedliwości może zawrzeć z odpowiednim organem państwa wykonania orzeczenia
porozumienie co do sposobu wykonania orzeczenia przepadku, w szczególności przewidując
odmienny podział kwot uzyskanych z egzekucji orzeczeń, o których mowa w § 1.
§ 4.
W wypadku zawarcia porozumienia, o którym mowa w § 3, sąd wzywa właściwy sąd lub inny
organ państwa wykonania orzeczenia do przekazania całości albo części wyegzekwowanej
kwoty lub mienia innego niż pieniądze, uzyskanych z tytułu wykonania orzeczenia, zgodnie
z porozumieniem.
Art. 611fp.
Wystąpienie o wykonanie orzeczenia, o którym mowa w art. 611fn § 1, nie wstrzymuje
postępowania wykonawczego.
Art. 611fr.
§ 1.
W razie uchylenia orzeczenia na skutek kasacji albo wznowienia postępowania, darowania
kary, przedawnienia jej wykonania lub też w razie wystąpienia innych okoliczności
skutkujących niemożnością wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611fn § 1, sąd
niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia.
§ 2.
Sąd zawiadamia niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wykonania orzeczenia
o każdej kwocie pieniężnej uzyskanej z tytułu wykonania orzeczeń, o których mowa w
art. 611fn § 1.
Art. 611fs.
Sąd rozpoznaje sprawę wystąpienia do właściwego sądu lub innego organu państwa wykonania
orzeczenia na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział prokurator, sprawca, jeżeli
przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie
stawi. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje.
Art. 611ft.
§ 1.
Jeżeli według prawa państwa wykonania orzeczenia państwo to ponosi odpowiedzialność
za szkodę wyrządzoną w związku z wykonaniem orzeczenia przepadku wydanego przez polski
sąd, na wniosek właściwego sądu lub innego organu tego państwa Skarb Państwa zwraca
mu kwotę pieniężną stanowiącą równowartość wypłaconego odszkodowania.
§ 2.
Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli szkoda jest wyłącznym następstwem działania lub
zaniechania organu państwa wykonania orzeczenia.
Rozdział 66d
Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia przepadku
Art. 611fu.
§ 1.
W razie wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym
rozdziale „państwem wydania orzeczenia”, o wykonanie prawomocnego orzeczenia przepadku,
orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd rejonowy, w okręgu którego sprawca posiada
mienie lub osiąga dochody albo ma stałe lub czasowe miejsce pobytu.
§ 2.
Do orzeczenia, o którym mowa w § 1, lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem
powinno być dołączone zaświadczenie zawierające wszystkie istotne informacje umożliwiające
jego prawidłowe wykonanie.
§ 3.
Do wykonania orzeczenia państwa wydania orzeczenia sąd przystępuje niezwłocznie.
§ 4.
Jeżeli sąd, do którego zostało skierowane orzeczenie, nie jest właściwy do nadania
mu biegu, przekazuje je właściwemu sądowi i powiadamia o tym właściwy sąd lub inny
organ państwa wydania orzeczenia.
§ 5.
Jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, przy wykonywaniu orzeczeń,
o których mowa w § 1, stosuje się przepisy prawa polskiego. Przepis art. 611c § 3
stosuje się odpowiednio.
Art. 611fw.
§ 1.
Odmawia się wykonania orzeczenia przepadku korzyści majątkowej albo jej równowartości
w części, w której zostało ono wydane w oparciu o domniemanie pochodzenia tej korzyści
z przestępstwa, inne niż domniemanie:
1)
pochodzenia korzyści majątkowej z przestępstwa innego niż to, za które sprawca został
skazany, popełnionego do chwili wydania chociażby nieprawomocnego wyroku,
2)
pochodzenia korzyści majątkowej z innego przestępstwa podobnego do przestępstwa, za
które sprawca został skazany, popełnionego do chwili wydania chociażby nieprawomocnego
wyroku,
3)
pochodzenia z przestępstwa mienia nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach
przychodu sprawcy.
§ 2.
Można odmówić wykonania orzeczenia przepadku korzyści majątkowej albo jej równowartości,
wydanego w oparciu o domniemania, o których mowa w § 1, w części, w której orzeczenie
przepadku byłoby niedopuszczalne według prawa polskiego.
§ 3.
Można odmówić wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611fu § 1, jeżeli:
1)
czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa
polskiego lub za przestępstwo będące podstawą wydania orzeczenia nie można orzec przepadku
według prawa polskiego, chyba że zgodnie z prawem państwa wydania orzeczenia jest
to przestępstwo wymienione w art. 607w; przepis art. 607r § 2 stosuje się odpowiednio,
2)
do orzeczenia nie dołączono zaświadczenia, o którym mowa w art. 611fu § 2, albo zaświadczenie
to jest niekompletne lub w sposób oczywisty jest niezgodne z treścią orzeczenia,
3)
przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do
której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim,
a orzeczenie w zakresie przepadku zostało wykonane,
4)
według prawa polskiego nastąpiło przedawnienie wykonania kary, a przestępstwa, których
to dotyczy, podlegały jurysdykcji sądów polskich,
5)
orzeczenie dotyczy przestępstw, które według prawa polskiego zostały popełnione w
całości albo w części na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim
statku wodnym lub powietrznym,
6)
orzeczenie dotyczy przestępstw popełnionych poza terytorium państwa wydania orzeczenia,
a prawo polskie nie dopuszcza ścigania takiego rodzaju przestępstw, jeżeli zostały
one popełnione poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
7)
sprawca nie podlega jurysdykcji polskich sądów karnych lub też brak jest wymaganego
zezwolenia na jego ściganie,
8)
z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611fu § 2, wynika, iż orzeczenie zostało
wydane zaocznie, chyba że osobę, której dotyczy orzeczenie, wezwano do udziału w postępowaniu
lub też w inny sposób zawiadomiono ją o terminie i miejscu rozprawy albo posiedzenia,
lub też oświadczyła ona, że nie kwestionuje orzeczenia,
9)
przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych,
podlega darowaniu na mocy amnestii,
10)
zachodzi uzasadniona obawa, że wykonanie orzeczenia może naruszyć prawa osób trzecich.
§ 4.
Jeżeli informacje przekazane przez państwo wydania orzeczenia nie są wystarczające
do podjęcia decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia przepadku, sąd wzywa właściwy
sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia do ich uzupełnienia we wskazanym terminie.
§ 5.
W razie niedotrzymania terminu, o którym mowa w § 4, postanowienie w przedmiocie wykonania
orzeczenia wydaje się w oparciu o informacje przekazane wcześniej.
§ 6.
Jeżeli wykonanie orzeczenia nie jest możliwe z przyczyn faktycznych lub prawnych,
sąd niezwłocznie powiadamia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia.
Art. 611fx.
§ 1.
Sąd rozpoznaje sprawę wykonania orzeczenia przepadku na posiedzeniu, w którym ma prawo
wziąć udział prokurator, sprawca, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
i jego obrońca, jeżeli się na nie stawi, oraz osoba trzecia, której prawa mogą zostać
naruszone przez wykonanie orzeczenia. Jeżeli sprawca, który nie przebywa na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes sądu właściwego do rozpoznania
sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu.
§ 2.
Na postanowienie sądu w przedmiocie wykonania orzeczenia przepadku zażalenie przysługuje
stronom oraz osobie trzeciej, o której mowa w § 1. Sąd, który wydał postanowienie,
powiadamia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia o wniesieniu zażalenia.
§ 3.
Prawomocne orzeczenie przepadku wraz z dołączonym zaświadczeniem stanowi tytuł egzekucyjny
i podlega wykonaniu w Rzeczypospolitej Polskiej po wydaniu postanowienia o jego wykonaniu.
Art. 611fy.
§ 1.
Sąd może zawiesić postępowanie w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w
art. 611fu § 1, jeżeli:
1)
wystąpienie, dotyczące kwoty pieniężnej, nastąpiło do więcej niż jednego państwa członkowskiego,
a istnieje prawdopodobieństwo, że wskutek wykonania orzeczenia w kilku państwach członkowskich
przepadkowi ulegnie kwota wyższa niż określona w orzeczeniu,
2)
wykonanie orzeczenia mogłoby utrudnić toczące się postępowanie karne,
3)
mienie może podlegać przepadkowi w toczącym się w Polsce postępowaniu,
4)
uzna za niezbędne przetłumaczenie orzeczenia na język polski.
§ 2.
Na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania zażalenie przysługuje stronom
oraz osobie trzeciej, o której mowa w art. 611fx § 1. Sąd, który wydał postanowienie,
powiadamia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia o zawieszeniu postępowania
i jego przyczynach.
§ 3.
W razie zawieszenia postępowania sąd z urzędu może zabezpieczyć wykonanie orzeczenia.
Przepisy o zabezpieczeniu majątkowym na mieniu oskarżonego stosuje się odpowiednio.
Art. 611fz.
Jeżeli mienie podlegające egzekucji nie jest wystarczające do wykonania dwóch lub
więcej orzeczeń, o których mowa w art. 611fu § 1, wydanych przeciwko tej samej osobie
i dotyczących kwoty pieniężnej, albo jeżeli dwa lub więcej orzeczeń dotyczy określonego
składnika mienia, sąd orzeka łącznie w przedmiocie wykonania orzeczeń w całości albo
części.
Art. 611fza.
§ 1.
Jeżeli sprawca lub inna osoba przedstawi dowód wykonania w całości albo części orzeczenia,
o którym mowa w art. 611fu § 1, sąd, przed wydaniem postanowienia w przedmiocie wykonania
tego orzeczenia, wzywa właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia do potwierdzenia
dokonanej wpłaty.
§ 2.
Kwoty uprzednio uzyskane z tytułu przepadku w państwie wydania orzeczenia lub państwie
wykonania orzeczenia są zaliczane na poczet kwoty podlegającej egzekucji.
Art. 611fzb.
§ 1.
Kwota uzyskana z tytułu wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611fu § 1, nieprzewyższająca
równowartości 10 000 euro, stanowi dochód budżetu państwa. W pozostałych wypadkach
państwu wydania orzeczenia przekazuje się połowę uzyskanej kwoty na rachunek bankowy
wskazany przez właściwy sąd lub inny organ tego państwa.
§ 2.
Mienie inne niż pieniądze, uzyskane z tytułu wykonania orzeczenia, o którym mowa w
§ 1, spienięża się według przepisów o egzekucji świadczeń pieniężnych w postępowaniu
egzekucyjnym w administracji. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do kwoty uzyskanej
z egzekucji.
§ 3.
W uzasadnionych wypadkach sąd może odstąpić od spieniężenia mienia, o którym mowa
w § 2, i przekazać je właściwemu sądowi lub innemu organowi państwa wydania orzeczenia.
Jeżeli wystąpienie obejmuje przepadek kwoty pieniężnej, przekazanie może nastąpić
tylko za zgodą tego sądu lub organu.
§ 4.
Sąd odmawia wydania państwu wydania orzeczenia uzyskanych przedmiotów będących dobrami
kultury stanowiącymi część narodowego dziedzictwa kulturalnego.
§ 5.
Minister Sprawiedliwości może zawrzeć z odpowiednim organem państwa wydania orzeczenia
porozumienie co do sposobu wykonania orzeczenia przepadku, w szczególności przewidując
w nim odmienny, od określonego w § 1, podział kwot uzyskanych z wykonania orzeczenia.
§ 6.
W wypadku zawarcia porozumienia, o którym mowa w § 5, sąd, na wezwanie właściwego
sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia, przekazuje całość albo część wyegzekwowanej
kwoty pieniężnej lub mienie inne niż pieniądze, uzyskane z tytułu wykonania orzeczenia,
zgodnie z porozumieniem.
Art. 611fzc.
W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia
informacji o tym, że orzeczenie przekazane do wykonania nie podlega dalszemu wykonaniu,
sąd wydaje niezwłocznie postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego.
Art. 611fzd.
O treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia przepadku, jak również o
zakończeniu postępowania egzekucyjnego, powiadamia się niezwłocznie właściwy sąd lub
inny organ państwa wydania orzeczenia. Powiadomienie to może być przekazane również
przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób umożliwiający
stwierdzenie autentyczności przekazanych dokumentów.
Art. 611fze.
§ 1.
Koszty związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611fu § 1, ponosi Skarb
Państwa. W uzasadnionych wypadkach sąd może wystąpić do właściwego sądu lub innego
organu państwa wydania orzeczenia o zwrot części poniesionych wydatków. Do wystąpienia
załącza się szczegółowy wykaz poniesionych wydatków wraz z propozycją ich podziału.
§ 2.
Jeżeli Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną w związku z wykonaniem
orzeczenia przepadku, wydanego przez organ sądowy państwa wydania orzeczenia, Skarb
Państwa występuje do właściwego organu tego państwa o zwrot kwoty pieniężnej stanowiącej
równowartość wypłaconego odszkodowania.
§ 3.
Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli szkoda jest wyłącznym następstwem działania lub
zaniechania organu polskiego.
”
;
2)
dotychczasowy rozdział 66c oznacza się jako rozdział 66e;
3)
w art. 613 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Z wyjątkiem wypadków określonych w art. 595 oraz w rozdziałach 62a, 62b, 65a, 65b,
66a, 66b, 66c i 66d, z mającymi siedzibę za granicą organami obcego państwa oraz z
osobami wymienionymi w art. 578 oraz w art. 579, sądy i prokuratorzy każdorazowo porozumiewają
się, w tym przy doręczaniu pism procesowych, za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości,
a ten w razie potrzeby przez ministra właściwego do spraw zagranicznych.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy po art. 195a dodaje się art. 195b w brzmieniu:
„
Art. 195b.
Przepisy niniejszego oddziału stosuje się odpowiednio do wykonania orzeczeń, o których
mowa w rozdziale 66d Kodeksu postępowania karnego.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy w art. 122 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
przez wyrażenie „prokurator” w art. 18 § 2, art. 19 § 1 zdanie pierwsze i § 2, art. 20 § 1, art. 23, 46, art. 71
§ 2, art. 87 § 3, art. 93 § 3, art. 100 § 2, art. 135, 158, art. 160 § 4, art. 192
§ 2, art. 215, art. 218 § 1 zdanie pierwsze, art. 231 § 1, art. 281, art. 282 § 1
pkt 1, art. 288 § 1, art. 290 § 1, art. 298 § 1, art. 299 § 3, art. 308 § 1, art.
317 § 2, art. 323 § 1 i 3, art. 324 § 1 i 2, art. 325e § 2 zdanie drugie, art. 327
§ 1 i 3, art. 330 § 1, art. 331 § 1, art. 333 § 2, art. 336 § 1 i 3, art. 339 § 1
pkt 1, § 3 pkt 4 i § 5, art. 340 § 2, art. 341 § 1 i 2, art. 343 § 5, art. 345 § 1
i 2, art. 354, art. 359 pkt 1, art. 380, art. 387 § 2, art. 441 § 4, art. 448, art.
450 § 1, art. 461 § 1, art. 505, art. 526 § 2, art. 527 § 1, art. 530 § 4 i 5, art.
545 § 2, art. 550 § 2, art. 570, art. 571 § 2, art. 611fs oraz w art. 618 § 1 pkt
2 Kodeksu postępowania karnego rozumie się także „finansowy organ postępowania przygotowawczego”;
”
.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia decyzji ramowej Rady
2006/783/WSiSW z dnia 6 października 2006 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego
uznawania do nakazów konfiskaty (Dz. Urz. UE L 328 z 24.11.2006, str. 59-78).
2)
Niniejszą ustawą zmienia się także ustawy: ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks
karny wykonawczy i ustawę z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69,
poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10,
poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr
143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r.
Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141,
poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192 i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz.
116, Nr 64, poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz.
766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903 oraz z 2008 r. Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz.
648, Nr 107, poz. 686, Nr 123, poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr
214, poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i Nr 237, poz. 1651.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083,
z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 200, poz. 1679,
z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93,
poz. 889, Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz. 2426 i Nr 273, poz. 2703,
z 2005 r. Nr 163, poz. 1363 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 226,
poz. 1648, z 2007 r. Nr 123, poz. 849 oraz z 2008 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 214, poz.
1344.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 112, poz. 766, z 2008 r. Nr 66, poz. 410, Nr 215, poz. 1355 i Nr 237, poz. 1651
oraz z 2009 r. Nr 3, poz. 11.