Ustawaz dnia 16 lipca 2009 r.o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz ustawy - Prawo bankowe 1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji dokonuje wdrożenia dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2009/14/WE z dnia 11 marca 2009 r. zmieniającej dyrektywę 94/19/WE
w sprawie systemów gwarancji depozytów w odniesieniu do poziomu gwarancji oraz terminu
wypłaty (Dz. Urz. UE L 68 z 13.03.2009, str. 3).
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 22:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, jest wypłacane w złotych, według terminarza
wypłat ustalonego w trybie przewidzianym w art. 28 ust. 3, w terminie 30 dni od otrzymania
przez syndyka lub zarządcę masy upadłości banku kwoty przekazanej przez Fundusz na
wypłaty środków gwarantowanych, nie później jednak niż w terminie trzech miesięcy
od dnia niedostępności środków, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
W przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających wypłatę środków gwarantowanych
w terminie określonym w ust. 3, w szczególności ze względu na nieprawidłowości w prowadzeniu
ksiąg banku lub znaczną liczbę prowadzonych przez bank rachunków, sąd prowadzący postępowanie
upadłościowe może, na wniosek Zarządu Funduszu, przedłużyć termin wypłat, nie dłużej
jednak niż o 10 dni roboczych.
”
,
c)
uchyla się ust. 6,
d)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Wniosek, o którym mowa w ust. 5, sąd rozpatruje nie później niż w terminie 7 dni od
dnia wniesienia.
”
;
2)
w art. 23 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego oraz Przewodniczącego
Komisji Nadzoru Finansowego, może, w drodze rozporządzenia, czasowo określić wyższą
niż określona w ustawie górną granicę środków gwarantowanych, mając na uwadze konieczność
zapewnienia bezpieczeństwa i stabilności systemu bankowego oraz ochronę interesu deponentów.
”
;
3)
art. 38b otrzymuje brzmienie:
„
Art. 38b.
1.
Podmioty objęte systemem gwarantowania informują osoby korzystające oraz zainteresowane
korzystaniem z ich usług o:
1)
swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;
2)
uczestnictwie w ustawowym systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w
tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu,
wskazując w szczególności:
a)
kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,
b)
rodzaje podmiotów, które zgodnie z ustawą mogą być uznane za deponenta uprawnionego
do otrzymania świadczenia pieniężnego.
2.
Podmioty objęte systemem gwarantowania obowiązane są poinformować osoby korzystające
oraz zainteresowane korzystaniem z ich usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku,
gdy:
1)
wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych, nie będzie
chroniona przez ustawowy system gwarantowania, w szczególności jeżeli osoby korzystające
oraz zainteresowane korzystaniem z ich usług nie mogą być uznane za deponenta w rozumieniu
niniejszej ustawy;
2)
w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, podmiot objęty ustawowym
systemem gwarantowania wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie
pieniężne;
3)
w związku z usługami świadczonymi przez podmiot objęty systemem gwarantowania, w szczególności
polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek
wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z ich usług wobec
innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 i 2, powinny być również
zawarte w umowach między osobami korzystającymi oraz zainteresowanymi korzystaniem
z usług a podmiotem objętym systemem gwarantowania.
4.
Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego na podstawie
ustawy powinny zostać udostępnione na wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej
korzystaniem z usług.
5.
Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem
z usług stosownie do przepisów ust. 1-3, powinny być podawane w sposób:
1)
w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach;
2)
jednoznaczny i zrozumiały.
6.
Informacje o uczestnictwie w obowiązkowym systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane
w celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji określonych
w ust. 1 i 2.
7.
Zakaz określony w ust. 6 stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami
systemu gwarantowania.
”
;
4)
po art. 38b dodaje się art. 38c w brzmieniu:
„
Art. 38c.
1.
Fundusz, na zasadzie wzajemności, współpracuje z podmiotami odpowiedzialnymi za oficjalnie
uznane systemy gwarantowania w państwach, w których:
1)
banki krajowe prowadzą działalność poprzez oddział, w przypadku gdy oddział ten utworzony
został na terytorium innego państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego;
2)
mają siedziby instytucje kredytowe prowadzące działalność na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej poprzez oddział.
2.
Fundusz może zawierać porozumienia, określające w szczególności zasady współpracy,
o której mowa w ust. 1, zakres wymiany informacji oraz zasady ochrony tych informacji.
3.
Fundusz jest uprawniony do przekazywania podmiotom, o których mowa w ust. 1, również
informacji prawem chronionych, pod warunkiem że podczas przekazywania zapewnione zostaną
odpowiednie środki niezbędne do ich ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem lub utratą
oraz że przekazywanie następuje w celu ustalenia lub weryfikacji należnych, potencjalnych
lub spornych świadczeń na rzecz deponentów albo w związku z realizacją obowiązku wypłaty
świadczeń gwarancyjnych.
4.
Informacje otrzymane przez Fundusz w ramach współpracy od podmiotów, o których mowa
w ust. 1, nie mogą być udostępniane innym osobom, z wyjątkiem syndyka lub zarządcy
masy upadłości podmiotu objętego systemem gwarantowania. Ograniczenie to nie dotyczy
przypadków, w których informacje nie są objęte ochroną prawną na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub na terytorium państwa, w którym funkcjonuje system gwarantowania przekazujący
informacje.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 40a:
a)
ust. 1a i 1b otrzymują brzmienie:
„
1a.
Oddział banku zagranicznego, niebędący podmiotem objętym obowiązkowym systemem gwarantowania
w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym , informuje - w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach - osoby
korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o:
1)
swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;
2)
uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie
podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując
w szczególności:
a)
kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,
b)
rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
1b.
Oddział banku zagranicznego, o którym mowa w ust. 1a, obowiązany jest poinformować
osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o braku ochrony gwarancyjnej
w przypadku, gdy: 1) wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności
bankowych, nie będzie chroniona przez system gwarantowania;
2)
w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, oddział banku zagranicznego
wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;
3)
w związku z usługami świadczonymi przez oddział banku zagranicznego, w szczególności
polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek
wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z jego usług
wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania.
”
,
b)
po ust. 1b dodaje się ust. 1c-1g w brzmieniu:
„
1c.
Informacje, o których mowa w ust. 1a pkt 2 i ust. 1b pkt 1 i 2, powinny być zawarte
również w umowach między osobami korzystającymi oraz zainteresowanymi korzystaniem
z usług a oddziałem banku zagranicznego.
1d.
Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego powinny zostać
udostępnione na wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z usług
oddziału banku zagranicznego.
1e.
Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem
z usług oddziału banku zagranicznego, stosownie do przepisów ust. 1a-1c, powinny być
podawane w sposób:
1)
w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach;
2)
jednoznaczny i zrozumiały.
1f.
Informacje o uczestnictwie w systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane w
celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji określonych w
ust. 1a i 1b.
1g.
Zakaz określony w ust. 1f stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami
systemu gwarantowania.
”
;
2)
art. 48o otrzymuje brzmienie:
„
Art. 48o.
1.
Instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
informuje - w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach - osoby
korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jej usług o:
1)
swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;
2)
uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie
podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując
w szczególności: a) kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,
b)
rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
2.
Instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
obowiązana jest poinformować osobę korzystającą oraz zainteresowaną korzystaniem z
jej usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy:
1)
wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych, nie będzie
chroniona przez system gwarantowania;
2)
w związku z wykonywaniem innej czynności, niż czynność bankowa, instytucja kredytowa
wystawia dokument imienny potwierdzający jej zobowiązanie pieniężne;
3)
w związku z usługami świadczonymi przez instytucję kredytową, w szczególności polegającymi
na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności
osób korzystających oraz zainteresowanych korzystaniem z jej usług wobec innego podmiotu,
który nie jest objęty systemem gwarantowania.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 i 2, powinny być zawarte
również w umowach między osobami korzystającymi oraz zainteresowanymi korzystaniem
z ich usług a instytucją kredytową.
4.
Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego powinny zostać
udostępnione na wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z usług
instytucji kredytowej.
5.
Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem
z usług instytucji kredytowej, stosownie do przepisów ust. 1-3, powinny być podawane
w sposób:
1)
w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach;
2)
jednoznaczny i zrozumiały.
6.
Informacje o uczestnictwie w systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane w
celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji określonych w
ust. 1 i 2.
7.
Zakaz określony w ust. 6 stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami
systemu gwarantowania.
”
.
Art. 3.
1.
Podmioty objęte systemem gwarantowania obowiązane są poinformować w formie pisemnej
osoby korzystające z ich usług o informacjach, o których mowa w art. 38b ust. 1 i
2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie do
dnia 31 grudnia 2009 r.
2.
Oddziały banków zagranicznych, niebędące podmiotami objętymi obowiązkowym systemem
gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, obowiązane są
poinformować w formie pisemnej osoby korzystające z ich usług o informacjach, o których
mowa w art. 40a ust. la i Ib ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, w terminie do dnia 31 grudnia 2009 r.
3.
Instytucje kredytowe prowadzące działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
obowiązane są poinformować w formie pisemnej osoby korzystające z ich usług o informacjach,
o których mowa w art. 48o ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, w terminie do dnia 31 grudnia 2009 r.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji dokonuje wdrożenia dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2009/14/WE z dnia 11 marca 2009 r. zmieniającej dyrektywę 94/19/WE
w sprawie systemów gwarancji depozytów w odniesieniu do poziomu gwarancji oraz terminu
wypłaty (Dz. Urz. UE L 68 z 13.03.2009, str. 3).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271, Nr 169,
poz. 1385 i 1387 i Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535,
Nr 65, poz. 594, Nr 228, poz. 2260 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 64, poz. 594,
Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz.
1546 i Nr 173, poz. 1808, z 2005 r. Nr 83, poz. 719, Nr 85, poz. 727, Nr 167, poz.
1398 i Nr 183, poz. 1538, z 2006 r. Nr 104, poz. 708, Nr 157, poz. 1119, Nr 190, poz.
1401 i Nr 245, poz. 1775, z 2007 r. Nr 42, poz. 272 i Nr 112, poz. 769, z 2008 r.
Nr 171, poz. 1056, Nr 192, poz. 1179, Nr 209, poz. 1315 i Nr 231, poz. 1546 oraz z
2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 42, poz. 341, Nr 65, poz. 545, Nr 71, poz. 609, Nr 127,
poz. 1045 i Nr 131, poz. 1075.