Ustawaz dnia 10 stycznia 2008 r.o zmianie ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych
oraz o zmianie ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt 1)Przepisy ustawy wdrażają postanowienia dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.
Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 w ust. 1:
a)
pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie:
„
7)
badaniu i ocenie weterynaryjnej jakości pasz i pasz leczniczych oraz warunków ich
wytwarzania i dystrybucji;
8)
stosowaniu produktów leczniczych weterynaryjnych wydawanych z przepisu lekarza weterynarii;
”
,
b)
dodaje się pkt 9 w brzmieniu:
„
9)
wydawaniu recept na produkty lecznicze, z wyłączeniem produktów leczniczych weterynaryjnych,
które będą stosowane u zwierząt.
”
;
2)
po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu:
„
Art. 1a.
1.
Obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub
państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanych dalej „państwami członkowskimi”, którzy
uzyskali w tych państwach, poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, kwalifikacje
do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, kwalifikacje te uznaje się na zasadach
określonych w ustawie.
2.
Obywatelom państw członkowskich, których kwalifikacje zostały uznane, prawo wykonywania
zawodu lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przysługuje na
takich samych zasadach jak osobom, które uzyskały kwalifikacje do jego wykonywania
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Ilekroć w ustawie jest mowa o obywatelach państw członkowskich rozumie się przez to
także członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
i członków ich rodzin oraz obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego
WE w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach .
”
;
3)
w art. 2 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przyznaje, na wniosek, z zastrzeżeniem ust. 2
oraz art. 2a, prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii osobie, która:
1)
jest obywatelem polskim lub obywatelem innego państwa członkowskiego;
2)
posiada:
a)
dyplom lekarza weterynarii wydany przez polską szkołę wyższą albo
b)
dyplom lub inny dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza
weterynarii spełniające minimalne wymagania w zakresie kształcenia określone w przepisach
Unii Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych, wydany przez właściwe
organy innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, wymieniony w wykazie,
o którym mowa w art. 2f, albo
c)
dyplom lekarza weterynarii wydany przez właściwe organy innego państwa niż państwo
członkowskie, jeżeli dyplom ten potwierdza kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza
weterynarii spełniające minimalne wymagania w zakresie kształcenia określone w przepisach
Unii Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych oraz został uznany
w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny dokumentom wymienionym w wykazie, o którym
mowa w art. 2f;
3)
posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
4)
jest zdolna, ze względu na stan zdrowia, wykonywać zawód lekarza weterynarii;
5)
wykazuje nienaganną postawę etyczną;
6)
nie została pozbawiona praw publicznych prawomocnym wyrokiem sądu.
2.
Lekarzowi weterynarii będącemu obywatelem państwa członkowskiego, spełniającemu warunki,
o których mowa w ust. 1, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przyznaje prawo wykonywania
zawodu lekarza weterynarii, jeżeli:
1)
przedstawi zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego, że:
a)
posiada na terytorium tego państwa prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii, które
nie zostało zawieszone, ani którego nie został pozbawiony,
b)
nie toczy się przeciwko niemu postępowanie w sprawie pozbawienia albo zawieszenia
prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii;
2)
złoży oświadczenie, że włada językiem polskim w mowie i piśmie w zakresie niezbędnym
do wykonywania zawodu lekarza weterynarii.
”
;
4)
art. 2a-2c otrzymują brzmienie:
„
Art. 2a.
1.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii
lekarzowi weterynarii będącemu obywatelem państwa członkowskiego, posiadającemu dokument
potwierdzający jego kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, wydany
przez właściwe organy innego państwa członkowskiego, niespełniające minimalnych wymagań
w zakresie kształcenia określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących uznawania
kwalifikacji zawodowych, jeżeli posiada on:
1)
wydany przez właściwe organy państwa członkowskiego dokument potwierdzający kwalifikacje
do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, świadczący o rozpoczęciu kształcenia przed
dniem:
a)
21 grudnia 1980 r. - w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice Francuskiej,
Królestwie Niderlandów, Republice Irlandii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Republice
Federalnej Niemiec lub Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,
b)
1 stycznia 1981 r. - w Republice Greckiej,
c)
1 stycznia 1985 r. - w Republice Włoskiej,
d)
1 stycznia 1986 r. - w Królestwie Hiszpanii lub Republice Portugalskiej,
e)
11 marca 1990 r. - w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dla Republiki Litwy,
jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium
Republiki Litwy na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy
Republiki Litwy,
f)
3 października 1990 r. - w Niemieckiej Republice Demokratycznej, jeżeli dokument ten
uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Federalnej
Niemiec na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy Republiki
Federalnej Niemiec,
g)
25 czerwca 1991 r. - w Socjalistycznej Federalnej Republice Jugosławii dla Republiki
Słowenii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na
terytorium Republiki Słowenii na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe
organy Republiki Słowenii,
h)
20 sierpnia 1991 r. - w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dla Republiki
Estonii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na
terytorium Republiki Estonii na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe
organy Republiki Estonii,
i)
21 sierpnia 1991 r. - w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dla Republiki
Łotwy, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium
Republiki Łotwy na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy
Republiki Łotwy,
j)
1 stycznia 1993 r. - w Czechosłowackiej Republice Federacyjnej, jeżeli dokument ten
uprawnia do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Czeskiej
lub Republiki Słowackiej na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe
organy Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej,
k)
1 stycznia 1994 r. - w Republice Austrii, Republice Finlandii lub Królestwie Szwecji,
Republice Islandii lub Królestwie Norwegii,
l)
1 maja 1995 r. - w Księstwie Liechtensteinu,
m)
1 czerwca 2002 r. - w Konfederacji Szwajcarskiej,
n)
1 maja 2004 r. - w Republice Czeskiej, Republice Cypru, Republice Litwy, Republice
Łotwy, Republice Węgier, Republice Malty, Republice Słowackiej lub Republice Słowenii,
o)
1 stycznia 2007 r. - w Republice Bułgarii lub Rumunii, albo
2)
wydany przez właściwe organy:
a)
Czechosłowackiej Republiki Federacyjnej dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji
do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania
zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej
na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy Republiki Czeskiej
lub Republiki Słowackiej,
b)
Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji
do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, jeżeli dokument ten uprawnia do wykonywania
zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Estonii, Republiki Litwy lub Republiki
Łotwy na tych samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy Republiki
Estonii, Republiki Litwy lub Republiki Łotwy,
c)
Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii dokument potwierdzający posiadanie
kwalifikacji do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, jeżeli dokument ten uprawnia
do wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Republiki Słowenii na tych
samych zasadach, jak dokument wydany przez właściwe organy lub Republiki Słowenii,
albo
3)
dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, wydany
przez właściwe organy Republiki Estonii przed dniem 1 maja 2004 r., lub świadczący
o rozpoczęciu kształcenia w Republice Estonii przed dniem 1 maja 2004 r. - dla Republiki
Estonii.
2.
Do dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dołącza się zaświadczenie wydane
przez właściwe organy państwa członkowskiego, potwierdzające, że lekarz weterynarii
wykonywał zawód lekarza weterynarii przez okres co najmniej trzech kolejnych lat w
okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, przy czym w
przypadku Republiki Estonii zaświadczenie to ma potwierdzać, że lekarz weterynarii
w tym okresie wykonywał zawód lekarza weterynarii na terytorium Republiki Estonii.
3.
Do dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, dołącza się zaświadczenie wydane przez
właściwe organy Republiki Estonii, potwierdzające, że lekarz weterynarii wykonywał
zawód lekarza weterynarii na terytorium Republiki Estonii przez okres co najmniej
pięciu kolejnych lat w okresie siedmiu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia.
Art. 2b.
1.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna uznaje dyplomy lub inne dokumenty potwierdzające
kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii posiadane przez obywatela innego
niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, inne niż dyplomy lub dokumenty wymienione
w wykazie, o którym mowa w art. 2f, jeżeli posiada on zaświadczenie wydane przez właściwe
organy państwa członkowskiego, potwierdzające, że dyplom lub dokument potwierdzający
kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii:
1)
został uzyskany w wyniku ukończenia kształcenia spełniającego minimalne wymagania
w tym zakresie określone w przepisach Unii Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji
zawodowych;
2)
jest uznawany przez te organy za równoważny dyplomom lub dokumentom wymienionym w
wykazie, o którym mowa w art. 2f.
2.
Za wystarczające w stosunku do obywatela państwa członkowskiego, w zakresie spełnienia
wymagań określonych w:
1)
art. 2 ust. 1 pkt 4 - uznaje się dokumenty wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego,
którego obywatelem jest lekarz weterynarii lub z którego lekarz ten przybywa, potwierdzające,
że lekarz ten jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, wykonywać zawód lekarza weterynarii,
a jeżeli takie dokumenty nie są wydawane, za wystarczający uznaje się odpowiedni dokument
wydany w tym państwie potwierdzający jego stan zdrowia;
2)
art. 2 ust. 1 pkt 5 - uznaje się dokumenty wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego,
którego obywatelem jest lekarz weterynarii lub z którego lekarz ten przybywa, potwierdzające,
że wymagania co do postawy etycznej, jaka jest niezbędna, aby wykonywać zawód lekarza
weterynarii w tym państwie, zostały spełnione, a jeżeli w tym państwie członkowskim
nie wydaje się dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań co do postawy etycznej,
jaka jest niezbędna, aby wykonywać zawód lekarza weterynarii, za wystarczające uznaje
się złożenie przez tego lekarza ślubowania.
3.
Dokumenty, o których mowa w ust. 2, przedstawia się w okresie 3 miesięcy od dnia ich
wydania.
Art. 2c.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna przyznaje także, w trybie i na zasadach określonych
w przepisach o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich
Unii Europejskiej, prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii osobie spełniającej
warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3-6, jeżeli osoba ta posiada:
1)
dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii spełniające
minimalne wymagania w zakresie kształcenia określone w przepisach Unii Europejskiej
dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych, o którym mowa w art. 2a ust. 1, lecz
nie może przedstawić zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa członkowskiego,
potwierdzającego faktyczne i zgodne z prawem wykonywanie zawodu lekarza weterynarii
przez okres co najmniej trzech kolejnych lat w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających
wydanie zaświadczenia lub przez okres co najmniej pięciu kolejnych lat w okresie siedmiu
lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia albo
2)
dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, wydany
przez właściwe organy innego państwa niż państwo członkowskie i przedstawi zaświadczenie,
że posiada trzyletnie doświadczenie w zawodzie lekarza weterynarii, uzyskane na terytorium
państwa członkowskiego, które uznało ten dokument zgodnie z wewnętrznymi przepisami
tego państwa oraz potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe.
”
;
5)
art. 2e i 2f otrzymują brzmienie:
„
Art. 2e.
1.
Przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii albo odmowa przyznania tego
prawa przez okręgową radę lekarsko-weterynaryjną powinny być dokonane niezwłocznie,
nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku wraz ze wszystkimi
dokumentami lub oświadczeniami określonymi w ustawie. Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna
potwierdza otrzymanie wniosku w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania, a w przypadku
stwierdzenia braków formalnych wzywa w tym terminie do ich uzupełnienia.
2.
Jeżeli okręgowa rada lekarsko-weterynaryjną posiada informacje o toczących się lub
prawomocnie zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych lub karnych lub o innych okolicznościach,
które mogą mieć wpływ na wykonywanie zawodu lekarza weterynarii, przekazuje je właściwemu
organowi państwa członkowskiego, którego lekarz weterynarii jest obywatelem lub z
którego lekarz ten przybywa, a jeżeli jest to konieczne, wnosi o weryfikację tych
informacji oraz zawiadomienie o wszelkich działaniach, które zostały podjęte po przekazaniu
tych informacji.
3.
Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 2, jest poufne i odbywa się zgodnie
z zasadami określonymi w przepisach o ochronie danych osobowych.
4.
Jeżeli istnieją uzasadnione wątpliwości co do autentyczności dyplomów lub dokumentów
wydanych przez właściwe organy państw członkowskich, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna
zwraca się do tych organów o potwierdzenie autentyczności dyplomów lub innych dokumentów
potwierdzających kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, a także o
potwierdzenie, że lekarz weterynarii zamierzający wykonywać zawód lekarza weterynarii
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskał kwalifikacje do wykonywania tego zawodu,
spełniające minimalne wymagania w zakresie kształcenia określone w przepisach Unii
Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych.
Art. 2f.
Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłosi, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz dyplomów i innych dokumentów potwierdzających
kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii przez obywateli państw członkowskich
oraz organów właściwych do ich wydania, uwzględniając ich oryginalne brzmienie, wynikające
z przepisów Unii Europejskiej.
”
;
6)
w art. 2g ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Lekarzowi weterynarii, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego, okręgowa
rada lekarsko-weterynaryjną przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii
na czas nieokreślony lub na czas określony, jeżeli spełnia on warunki wymienione w
art. 2 ust. 1 pkt 2-6. Przepisy art. 2d ust. 1-3 i art. 2e stosuje się odpowiednio.
”
;
7)
art. 2h-2j otrzymują brzmienie:
„
Art. 2h.
1.
Lekarz weterynarii, będący obywatelem państwa członkowskiego i posiadający prawo wykonywania
zawodu lekarza weterynarii w tym państwie, może czasowo wykonywać ten zawód na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, bez konieczności wpisu do rejestru członków okręgowej izby
lekarsko-weterynaryjnej prowadzonego przez okręgową radę lekarsko-weterynaryjną, jeżeli
przed podjęciem czynności zawodowych złoży właściwej ze względu na miejsce, w którym
zamierza wykonywać ten zawód, okręgowej radzie lekarsko-weterynaryjnej:
1)
pisemne oświadczenie o zamiarze wykonywania tego zawodu, z podaniem miejsca i, jeżeli
to możliwe, czasu jego wykonywania;
2)
dokument potwierdzający obywatelstwo;
3)
zaświadczenie, wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego, potwierdzające,
że:
a)
posiada w tym państwie prawo wykonywania tego zawodu, które nie jest zawieszone lub
ograniczone,
b)
wykonuje ten zawód;
4)
dokument potwierdzający kwalifikacje do wykonywania tego zawodu.
2.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest składane:
1)
po raz pierwszy przed rozpoczęciem wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
powtórnie w roku, w którym lekarz weterynarii zamierza czasowo wykonywać ten zawód
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, składa się właściwej okręgowej radzie
lekarsko-weterynaryjnej przed rozpoczęciem po raz pierwszy wykonywania czasowo zawodu
lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w przypadku każdej istotnej
zmiany zawartych w nich informacji.
4.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna wydaje lekarzowi weterynarii określonemu w ust.
1 zaświadczenie potwierdzające prawo czasowego wykonywania zawodu lekarza weterynarii
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
5.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna prowadzi ewidencję lekarzy weterynarii, określonych
w ust. 1, czasowo wykonujących zawód lekarza weterynarii na terenie jej działania.
6.
Ewidencja, o której mowa w ust. 5, jest prowadzona przy użyciu systemu informatycznego
i zawiera następujące dane:
1)
numer wpisu do ewidencji;
2)
imię i nazwisko lekarza weterynarii;
3)
nazwę państwa członkowskiego, którego lekarz weterynarii jest obywatelem lub z którego
przybywa, i adres miejsca stałego wykonywania przez niego zawodu;
4)
oznaczenie czasu wykonywania czynności zawodowych podjętych na terenie działania okręgowej
rady lekarsko-weterynaryjnej, jeżeli jest to możliwe;
5)
adres czasowego wykonywania zawodu, numery telefonu, faksu i adres poczty elektronicznej.
7.
Wpis do rejestru i wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4, następuje niezwłocznie.
8.
Do lekarza weterynarii określonego w ust. 1 stosuje się przepisy dotyczące wykonywania
zawodu lekarza weterynarii, w tym przepisy dotyczące definicji zawodu lekarza weterynarii,
używania tytułów zawodowych oraz przepisy art. 45-62.
9.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może, podczas czasowego wykonywania przez lekarza
weterynarii zawodu lekarza weterynarii na terenie jej działania, zwracać się do właściwych
organów państwa członkowskiego, w którym lekarz ten posiada prawo do wykonywania tego
zawodu (państwo siedziby) o przekazanie informacji potwierdzających, że wykonuje on
zawód lekarza weterynarii w tym państwie zgodnie z prawem i że nie był karany w związku
z wykonywaniem tego zawodu.
10.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może oceniać, czy zawód lekarza weterynarii jest
wykonywany czasowo, uwzględniając długość, częstotliwość, regularność i ciągłość wykonywania
czynności zawodowych.
Art. 2i.
Lekarz weterynarii wykonując zawód lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej używa tytułu „lekarz weterynarii” w języku polskim.
Art. 2j.
1.
Lekarz weterynarii wykonując zawód lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, ma prawo posługiwać się na tym terytorium oryginalnym tytułem określającym
wykształcenie uzyskane w innym państwie członkowskim lub jego skrótem w języku tego
państwa członkowskiego.
2.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może wymagać, aby tytuł określający wykształcenie
był opatrzony informacją dotyczącą nazwy i siedziby instytucji albo komisji egzaminacyjnej,
która ten tytuł nadała.
3.
Jeżeli tytuł określający wykształcenie lub jego skrót, którym posługuje się lekarz
weterynarii, może być mylony z tytułem używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
do uzyskania którego jest wymagane dodatkowe szkolenie lub kształcenie, a ten lekarz
go nie posiada, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna wskazuje temu lekarzowi weterynarii
tytuł, jakiego ma używać.
”
;
8)
po art. 2k dodaje się art. 21 w brzmieniu:
„
Art. 21.
1.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna jest organem właściwym do przekazywania informacji
właściwemu organowi państwa członkowskiego, na jego wniosek, o toczących się lub prawomocnie
zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych lub karnych, które mogą mieć wpływ na
wykonywanie zawodu lekarza weterynarii oraz zawiadamiania o wszelkich działaniach,
które zostały podjęte po przekazaniu tych informacji.
2.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna izby, której lekarz weterynarii jest członkiem,
na jego wniosek, wydaje:
1)
zaświadczenie potwierdzające, że lekarz weterynarii posiada dyplom lub inny dokument
potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii zgodne z dyrektywą 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie
uznawania kwalifikacji zawodowych ;
2)
zaświadczenie potwierdzające, że lekarz weterynarii:
a)
posiada prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii, które nie zostało zawieszone
ani którego nie został pozbawiony,
b)
nie został ukarany przez sąd lekarsko-weterynaryjny oraz nie toczy się przeciwko niemu
postępowanie w sprawie pozbawienia albo zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza
weterynarii;
3)
zaświadczenie o przebiegu pracy zawodowej;
4)
inne zaświadczenia, wynikające z przepisów Unii Europejskiej, wymagane przez właściwe
organy innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich.
”
;
9)
w art. 6a pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
utraty przez lekarza weterynarii obywatelstwa polskiego lub obywatelstwa państwa członkowskiego,
jeżeli nie nabył równocześnie obywatelstwa innego państwa członkowskiego;
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt po art. 34a dodaje się art. 34b w brzmieniu:
„
Art. 34b.
Do dnia poprzedzającego dzień, o którym mowa w art. 9 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 21/2004, owce i kozy przeznaczone do handlu mogą być znakowane w sposób określony dla owiec
i kóz nieprzeznaczonych do handlu.
”
.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1)
Przepisy ustawy wdrażają postanowienia dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.
Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 59, poz. 532 i Nr 208, poz. 2018 oraz z 2004 r. Nr
11, poz. 95.