Ustawaz dnia 24 maja 2007 r.o zmianie ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt
oraz ustawy o weterynaryjnej kontroli granicznej
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt wprowadza się następujące zmiany:
1)
w odnośniku nr 1 do ustawy zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„
Przepisy niniejszej ustawy:
1)
wdrażają postanowienia:
a)
dyrektywy Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych
zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną ,
b)
dyrektywy Rady 78/52/EWG z dnia 13 grudnia 1977 r. ustanawiającej wspólnotowe kryteria
w odniesieniu do krajowych planów przyspieszonego zwalczania brucelozy, gruźlicy i
enzootycznej białaczki bydła ,
c)
dyrektywy Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1982 r. w sprawie zgłaszania chorób zwierząt
we Wspólnocie ,
d)
dyrektywy Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 r. ustanawiającej warunki zdrowotne
zwierząt wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie zamrożonego nasienia
bydła domowego ,
e)
dyrektywy Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych
zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków
bydła domowego ,
f)
dyrektywy Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych
zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z
państw trzecich ,
g)
dyrektywy Rady 90/429/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiającej warunki sanitarne
odnośnie do zwierząt mające zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym nasieniem bydła
i trzody chlewnej oraz w przywozie ,
h)
dyrektywy Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych
zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu
i jaj wylęgowych ,
i)
dyrektywy Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczącej warunków zdrowotnych
zwierząt, obowiązujących przy wprowadzaniu na rynek zwierząt i produktów akwakultury ,
j)
dyrektywy Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych
zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami ,
k)
dyrektywy Rady 92/35/EWG z dnia 29 kwietnia 1992 r. ustanawiającej zasady kontroli
i środki zwalczania afrykańskiego pomoru koni ,
l)
dyrektywy Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającej wymagania dotyczące
zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek
jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi
w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt 1 do dyrektywy 90/425/EWG ,
m)
dyrektywy Rady 92/66/EWG z dnia 14 lipca 1992 r. wprowadzającej wspólnotowe środki
zwalczania rzekomego pomoru drobiu ,
n)
dyrektywy Rady 92/119/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. wprowadzającej ogólne wspólnotowe
środki zwalczania niektórych chorób zwierząt i szczególne środki odnoszące się do
choroby pęcherzykowej świń ,
o)
dyrektywy Rady 93/53/EWG z dnia 24 czerwca 1993 r. wprowadzającej minimalne środki
wspólnotowe zwalczania niektórych chorób ryb ,
p)
dyrektywy Rady 95/70/WE z dnia 22 grudnia 1995 r. wprowadzającej minimalne wspólnotowe
środki zwalczania niektórych chorób małży ,
q)
dyrektywy Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotyczącej zakazu stosowania w
gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym
i (β-agonistycznym i uchylającej dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG ,
r)
dyrektywy Rady 2000/75/WE z dnia 20 listopada 2000 r. ustanawiającej przepisy szczególne
dotyczące kontroli i zwalczania choroby niebieskiego języka ,
s)
dyrektywy 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w
sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych ,
t)
dyrektywy Rady 2001/89/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie wspólnotowych środków
zwalczania klasycznego pomoru świń ,
u)
dyrektywy Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej przepisy szczególne
w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz zmieniającej dyrektywę 92/119/EWG
w zakresie choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń ,
v)
dyrektywy Rady 2003/85/WE z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnotowych środków
zwalczania pryszczycy, uchylającej dyrektywę 85/511/EWG i decyzje 89/531/EWG i 91/665/EWG
oraz zmieniającej dyrektywę 92/46/EWG ,
w)
dyrektywy 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w
sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych,
zmieniającej decyzję Rady 90/424/EWG i uchylającej dyrektywę Rady 92/117/EWG ,
x)
dyrektywy Rady 2004/68/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiającej warunki zdrowia
zwierząt regulujące przywóz do oraz tranzyt przez terytorium Wspólnoty niektórych
żywych zwierząt kopytnych, zmieniającej dyrektywy 90/426/EWG oraz 92/65/EWG i uchylającej
dyrektywę 72/462/EWG ,
y)
dyrektywy Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków
zwalczania grypy ptaków i uchylającej dyrektywę 92/40/EWG ;
2)
wykonują postanowienia:
a)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.
ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych
gąbczastych encefalopatii ,
b)
rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października
2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia
zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi ,
c)
rozporządzenia (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r.
w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt
domowych o charakterze niehandlowym i zmieniającego dyrektywę Rady 92/65/EWG ,
d)
rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada
2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników
chorobotwórczych przenoszonych przez żywność ,
e)
rozporządzenia Komisji (WE) nr 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającego
wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych
między Państwami Członkowskimi .
”
;
2)
w art. 1:
a)
w pkt 1:
-
-lit. a otrzymuje brzmienie:„
a)
zarobkowego transportu zwierząt lub transportu zwierząt wykonywanego w związku z prowadzeniem innej działalności gospodarczej,”, -
-lit. d otrzymuje brzmienie:„
d)
prowadzenia miejsc lub stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku lub przeładunku zwierząt albo miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury,”, -
-lit. f otrzymuje brzmienie:„
f)
zarobkowego wytwarzania, pozyskiwania, konserwacji, obróbki, przechowywania, prowadzenia obrotu lub wykorzystywania materiału biologicznego,”,
b)
w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
przywozu zwierząt, niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego i ubocznych produktów
zwierzęcych (wymagania przywozowe) oraz tranzytu zwierząt,
”
,
c)
po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:
„
2b)
wymagania weterynaryjne przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt cyrkowych;
”
;
3)
w art. 2:
a)
pkt 12 i 13 otrzymują brzmienie:
„
12)
handel - swobodny obrót między państwami członkowskimi Unii Europejskiej w rozumieniu
art. 23 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;
13)
umieszczanie na rynku - przetrzymywanie lub prezentację w celu sprzedaży, oferowanie
do sprzedaży, sprzedaż, dostarczanie lub każdy inny sposób wprowadzania na rynek;
”
,
b)
pkt 18 otrzymuje brzmienie:
„
18)
środek transportu - część ładunkową pojazdów silnikowych, pojazdów szynowych, samolotów,
ładownie statków lub kontenery przeznaczone do transportowania drogą lądową, morską
lub powietrzną;
”
;
4)
w art. 18b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania
weterynaryjne, w tym wymagania zdrowotne dla zwierząt, przy tranzycie zwierząt, z
uwzględnieniem ich gatunku i przeznaczenia, biorąc pod uwagę stan bezpieczeństwa epizootycznego
i epidemicznego państwa trzeciego, z którego one pochodzą.
”
;
5)
w art. 21 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli bydło i świnie będące przedmiotem handlu są transportowane do innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej za pośrednictwem miejsca gromadzenia zwierząt znajdującego
się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powiatowy lekarz weterynarii właściwy
dla tego miejsca wystawia dla zwierząt drugie świadectwo zdrowia i wpisuje do niego
numer świadectwa zdrowia wystawionego przez urzędowego lekarza weterynarii właściwego
ze względu na miejsce pochodzenia zwierząt, po czym dołącza je do tego świadectwa
lub do jego urzędowo potwierdzonej kopii.
”
;
6)
w art. 24d ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna skreśla, w drodze uchwały, lekarza weterynarii
z rejestru, o którym mowa w ust. 1, w przypadku:
1)
skreślenia lekarza weterynarii z rejestru członków okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej
lub
2)
skreślenia zakładu leczniczego dla zwierząt z ewidencji takich zakładów prowadzonej
przez tę radę, lub
3)
stwierdzenia rażącego naruszenia przepisów dotyczących:
a)
wydawania paszportów lub
b)
pobrania próbek w celu określenia miana przeciwciał w rozumieniu przepisów rozporządzenia 998/2003.
”
;
7)
po rozdziale 4a dodaje się rozdział 4b w brzmieniu:
„
Rozdział 4b
Wymagania weterynaryjne przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt cyrkowych
Art. 24i.
1.
Powiatowy lekarz weterynarii wykonuje zadania i czynności właściwego organu w rozumieniu
przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającego
wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych
między Państwami Członkowskimi , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1739/2005”, w tym przeprowadza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kontrolę spełniania
wymagań weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt cyrkowych,
określonych w przepisach tego rozporządzenia.
2.
Powiatowy lekarz weterynarii jest organem właściwym w szczególności do wydawania:
1)
decyzji w sprawie nadania indywidualnego numeru rejestracji cyrku, o którym mowa w
art. 4 ust. 3 lit. a rozporządzenia nr 1739/2005;
2)
dokumentów określonych w art. 5-7 rozporządzenia nr 1739/2005;
3)
upoważnienia, o którym mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 1739/2005.
3.
Za wydanie dokumentów określonych w art. 5-7 rozporządzenia nr 1739/2005 powiatowy lekarz weterynarii pobiera opłatę stanowiącą dochód budżetu państwa.
4.
Odmowa wydania upoważnienia, o którym mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 1739/2005, następuje w drodze decyzji.
Art. 24j.
1.
Główny Lekarz Weterynarii zaopatruje powiatowych lekarzy weterynarii w druki dokumentów
określonych w art. 5-7 rozporządzenia nr 1739/2005. Każdy z druków paszportów posiada indywidualny numer.
2.
Powiatowy lekarz weterynarii, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,
niezwłocznie informuje Głównego Lekarza Weterynarii o wydaniu decyzji, o której mowa
w art. 24i ust. 2 pkt 1, oraz dokumentów określonych w art. 5-7 rozporządzenia nr 1739/2005.
3.
Główny Lekarz Weterynarii prowadzi rejestr wydanych dokumentów określonych w art. 5-7 rozporządzenia nr 1739/2005.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość i sposób pobierania opłaty za wydanie dokumentów określonych w art. 5-7 rozporządzenia nr 1739/2005, mając na względzie koszty poniesione przy prowadzeniu rejestru, druku dokumentów,
ich przekazywaniu i wydawaniu;
2)
sposób ustalania indywidualnego numeru rejestracji cyrku, mając na względzie możliwość
identyfikacji na tej podstawie danego cyrku.
”
;
8)
w art. 41 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
inne niż wymienione w załączniku nr 2 choroby zakaźne zwierząt podlegające obowiązkowi
zwalczania na obszarze całego kraju lub jego części,
2)
inne niż wymienione w załączniku nr 3 choroby zakaźne zwierząt podlegające obowiązkowi
rejestracji na obszarze całego kraju lub jego części
- mając na względzie rozwój sytuacji epizootycznej i epidemicznej, jak również ochronę
zdrowia publicznego, w tym zdrowia zwierząt, oraz międzynarodowe wymagania sanitarno-weterynaryjne
obowiązujące w zakresie obrotu zwierzętami i produktami.
”
;
9)
w art. 42 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, realizują również osoby mające kontakt ze
zwierzętami, w szczególności przy wykonywaniu obowiązków służbowych lub zawodowych,
z tym że lekarz weterynarii wezwany do zwierzęcia w przypadku podejrzenia wystąpienia
choroby zakaźnej zwierząt podlegającej obowiązkowi zwalczania informuje posiadacza
zwierzęcia o obowiązkach określonych w ust. 1 i nadzoruje ich wykonanie do czasu przybycia
powiatowego lekarza weterynarii lub osoby przez niego upoważnionej.
”
;
10)
w art. 43 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Zakazu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do szczepionek podawanych w innym
celu niż wytworzenie aktywnej odporności u zwierząt z gatunków wrażliwych, szczególnie
w celach badań laboratoryjnych, naukowych lub badania szczepionek. Badania te wykonuje
się po uprzednim powiadomieniu Głównego Lekarza Weterynarii.
3.
Jeżeli przepisy Unii Europejskiej przewidują taką możliwość, dopuszcza się przy zwalczaniu
chorób zakaźnych zwierząt wykonywanie szczepień przeciwko chorobom zakaźnym zwierząt
wymienionym w załączniku nr 4 oraz przeciwko zakaźnej anemii łososia (ISA) po powiadomieniu
Komisji Europejskiej lub za jej zgodą.
”
;
11)
po art. 43 dodaje się art. 43a w brzmieniu:
„
Art. 43a.
1.
Badania i inne czynności z żywym czynnikiem zakaźnym, jego materiałem genetycznym,
antygenami lub szczepionkami wytwarzanymi z takich antygenów wykonywane w celach badawczym,
diagnostycznym lub wytwórczym mogą być przeprowadzane wyłącznie w zatwierdzonych pomieszczeniach,
obiektach lub laboratoriach, jeżeli przepisy Unii Europejskiej dotyczące zwalczania
chorób zakaźnych zwierząt przewidują obowiązek takiego zatwierdzenia.
2.
Warunkiem uzyskania zatwierdzenia pomieszczeń, obiektów lub laboratoriów jest spełnienie
przez osoby wykonujące badania i czynności określone w ust. 1 oraz stosowane metody
badawcze wymagań bezpieczeństwa biologicznego określonych w przepisach Unii Europejskiej
lub podręcznikach badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt Międzynarodowego
Biura Epizootycznego (OIE), dotyczących prac z żywymi czynnikami zakaźnymi w laboratoriach
oraz pomieszczeniach ze zwierzętami laboratoryjnymi.
3.
Podmiot zamierzający wykonywać badania i czynności, o których mowa w ust. 1, składa
do Głównego Lekarza Weterynarii pisemny wniosek o zatwierdzenie, zawierający:
1)
imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2)
określenie rodzaju i zakresu wykonywanych badań i czynności;
3)
określenie lokalizacji pomieszczeń, obiektów lub laboratoriów, w których mają być
wykonywane badania i czynności.
4.
Do wniosku dołącza się wydaną przez krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla
danego kierunku badań pozytywną opinię o spełnianiu wymagań określonych w ust. 2.
5.
Główny Lekarz Weterynarii, w drodze decyzji:
1)
zatwierdza pomieszczenia, obiekty lub laboratoria po stwierdzeniu spełniania wymagań
niezbędnych do zatwierdzenia określonych w ust. 2;
2)
cofa zatwierdzenie pomieszczeń, obiektów lub laboratoriów, jeżeli zostanie stwierdzone,
że przestały być spełniane wymagania określone w ust. 2.
6.
Główny Lekarz Weterynarii prowadzi i aktualizuje wykaz zatwierdzonych pomieszczeń,
obiektów lub laboratoriów.
7.
Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej wykaz zatwierdzonych pomieszczeń,
obiektów lub laboratoriów oraz informuje Komisję Europejską o każdej zmianie dokonanej
w tym wykazie.
”
;
12)
w art. 44 w ust. 1:
a)
pkt 14 otrzymuje brzmienie:
„
14)
nakazać podmiotom zajmującym się transportem zwierząt lub zwłok zwierzęcych ich transport
do wskazanych miejsc;
”
,
b)
w pkt 16 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 17 w brzmieniu:
„
17)
określić stosowanie środków innych niż wymienione w pkt 1-16, wynikających ze stosowanych
bezpośrednio w systemie prawa polskiego przepisów Unii Europejskiej dotyczących zwalczania
chorób zakaźnych zwierząt, zapewniających bezpieczeństwo epizootyczne, w szczególności
zapobieganie, ograniczanie lub eliminowanie zagrożeń dla zdrowia publicznego.
”
;
13)
w art. 45 w ust. 1:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
określić obszar, na którym występuje choroba zakaźna zwierząt lub zagrożenie wystąpienia
tej choroby, w szczególności jako obszar zapowietrzony lub zagrożony, oraz sposób
oznakowania obszaru zapowietrzonego i zagrożonego;
”
;
b)
w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu:
„
11)
określić stosowanie środków innych niż wymienione w pkt 1-10, wynikających ze stosowanych
bezpośrednio w systemie prawa polskiego przepisów Unii Europejskiej dotyczących zwalczania
chorób zakaźnych zwierząt, zapewniających bezpieczeństwo epizootyczne, w szczególności
zapobieganie, ograniczanie lub eliminowanie zagrożeń dla zdrowia publicznego.
”
;
14)
w art. 46 w ust. 3:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
określa obszar, na którym występuje choroba zakaźna zwierząt lub zagrożenie wystąpienia
tej choroby, w szczególności jako obszar zapowietrzony lub zagrożony, oraz sposób
oznakowania obszaru zapowietrzonego i zagrożonego lub
”
,
b)
w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu:
„
10)
określa stosowanie środków innych niż wymienione w pkt 1-9, wynikających ze stosowanych
bezpośrednio w systemie prawa polskiego przepisów Unii Europejskiej dotyczących zwalczania
chorób zakaźnych zwierząt, zapewniających bezpieczeństwo epizootyczne, w szczególności
zapobieganie, ograniczanie lub eliminowanie zagrożeń dla zdrowia publicznego.
”
;
15)
po art. 46 dodaje się art. 46a i 46b w brzmieniu:
„
Art. 46a.
1.
Sposób zapobiegania niektórym przenośnym gąbczastym encefalopatiom, ich kontrolę i
zwalczanie określają przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.
ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych
gąbczastych encefalopatii , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 999/2001”.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy przepisy Unii Europejskiej,
o których mowa w ust. 1, upoważniają państwo członkowskie Unii Europejskiej do wprowadzenia
odrębnych regulacji prawnych, może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakie
powinny być spełnione przy zapobieganiu niektórym przenośnym gąbczastym encefalopatiom,
ich kontroli i zwalczaniu, inne niż określone w przepisach wymienionych w ust. 1,
mając na względzie osiągnięcie celów określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących
zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii.
Art. 46b.
1.
Prowadzenie szkolenia osób, o których mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 999/2001, wymaga uzyskania upoważnienia wojewódzkiego lekarza weterynarii.
2.
Wojewódzki lekarz weterynarii udziela, w drodze decyzji, upoważnienia, jeżeli podmiot
zamierzający prowadzić szkolenie przedstawi jego program, warunki i sposób jego przeprowadzenia,
a także listę osób mających przygotowanie zapewniające prawidłowe przeprowadzenie
tego szkolenia.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy zakres tematów, jaki powinien zawierać program szkolenia, o którym mowa
w ust. 2,
2)
szczegółowe warunki i sposób przeprowadzania szkolenia, o którym mowa w ust. 1,
3)
wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia, o którym mowa w ust. 1,
oraz sposób przechowywania dokumentacji w tym zakresie
- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym zapewnienie przestrzegania
zasad bezpieczeństwa przy postępowaniu z materiałem szczególnego ryzyka, a także przepisy
Unii Europejskiej wydane w tym zakresie.
”
;
16)
w art. 48 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli określony obszar zapowietrzony lub zagrożony lub inny obszar ustanowiony w
związku ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt wykracza poza granice Rzeczypospolitej
Polskiej, wojewódzki lekarz weterynarii informuje o tym Głównego Lekarza Weterynarii,
który informację tę przekazuje właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej
lub państw trzecich w celu podjęcia współpracy przy zwalczaniu choroby zakaźnej zwierząt,
ze względu na wystąpienie której obszar ten został ustanowiony.
”
;
17)
art. 48a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 48a.
1.
Jeżeli stosowane bezpośrednio w systemie prawa polskiego przepisy Unii Europejskiej
dotyczące zwalczania chorób zakaźnych zwierząt lub zapobiegania tym chorobom przewidują
obowiązek lub uprawnienie do wykonania określonych czynności lub zadań przez państwo
członkowskie Unii Europejskiej, właściwą władzę, urzędowego lekarza weterynarii albo
właściwy organ, to te czynności i zadania wykonuje powiatowy lekarz weterynarii, chyba
że obowiązujące przepisy ustanawiają właściwość innego organu Inspekcji Weterynaryjnej.
2.
Jeżeli wykonanie czynności lub zadań, o których mowa w ust. 1, wymaga rozstrzygnięcia
o prawach lub obowiązkach indywidualnych adresatów przepisów stosowanych bezpośrednio
w systemie prawa polskiego określonych w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii wydaje
w takich sprawach decyzje.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej
dotyczących zwalczania chorób zakaźnych zwierząt lub zapobiegania tym chorobom wynika
obowiązek wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwą władzę,
urzędowego lekarza weterynarii albo właściwy organ określonych zadań lub czynności,
w tym wydawania nakazów, zakazów lub ograniczeń innych niż określone w art. 44 ust.
1 pkt 1-16 i ust. 1a, art. 45 ust. 1 pkt 1-10, art. 46 ust. 3 pkt 1-9 oraz art. 47
ust. 1, w drodze rozporządzenia:
1)
wydaje nakazy, zakazy lub ograniczenia wynikające z przepisów Unii Europejskiej lub
2)
określa rodzaje zadań lub czynności określonych w przepisach Unii Europejskiej, wykonywanych
przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii, lub sposób
ich wykonywania
- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących
zwalczania chorób zakaźnych zwierząt lub zapobiegania tym chorobom, w tym zapewnienie
bezpieczeństwa epizootycznego, a zwłaszcza zapobieganie, ograniczanie lub eliminowanie
zagrożeń dla zdrowia publicznego, wynikających z zagrożenia lub występowania choroby
zakaźnej zwierząt.
”
;
18)
w art. 49:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Za bydło, świnie, owce, kozy, konie, kury, kaczki, gęsi, indyki, perlice, przepiórki,
kuropatwy, bażanty, strusie (Struthio camelus), jeleniowate utrzymywane w warunkach fermowych (jeleń szlachetny - Cervus elaphus, jeleń sika - Cervus nippon i daniel - Dama dama) oraz ryby słodkowodne zabite lub poddane ubojowi z nakazu organów Inspekcji Weterynaryjnej
albo za takie zwierzęta padłe w wyniku zastosowania zabiegów nakazanych przez te organy
przy zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania przysługuje
odszkodowanie ze środków budżetu państwa.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wartość rynkową zwierzęcia określa się na podstawie średniej z 3 kwot oszacowania
przyjętych przez powiatowego lekarza weterynarii oraz 2 rzeczoznawców wyznaczonych
przez tego lekarza z prowadzonej przez niego listy rzeczoznawców.
”
,
c)
ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
5.
Odszkodowanie ze środków budżetu państwa przysługuje również za zniszczone z nakazu
organu Inspekcji Weterynaryjnej przy zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt podlegających
obowiązkowi zwalczania produkty pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach
pochodzenia zwierzęcego, jaja wylęgowe, pasze oraz sprzęt, które nie mogą być poddane
odkażaniu.
6.
Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 5, przysługuje w wysokości wartości rynkowej zniszczonych
produktów pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach pochodzenia
zwierzęcego, jaj wylęgowych, pasz oraz sprzętu, określonej na podstawie średniej z
3 kwot oszacowania przyjętych przez powiatowego lekarza weterynarii oraz 2 rzeczoznawców
wyznaczonych przez tego lekarza z prowadzonej przez niego listy rzeczoznawców.
”
,
d)
w ust. 7 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
za zwierzęta, o których mowa w ust. 1, oraz produkty pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu
przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego, jaja wylęgowe, pasze i sprzęt, o których
mowa w ust. 5:
a)
stanowiące własność podmiotów prowadzących działalność w zakresie:
-
-określonym w art. 1 pkt 1 lit. a-c lub art. 4 ust. 3,
-
-obrotu produktami pochodzenia zwierzęcego, jajami wylęgowymi lub paszami,
-
-uboju zwierząt lub produkcji mięsa w rozumieniu przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego,
b)
przywiezione lub umieszczone na rynku z naruszeniem przepisów obowiązujących w tym
zakresie.
”
,
e)
ust. 12 i 13 otrzymują brzmienie:
„
12.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) powołuje i odwołuje rzeczoznawców, o których mowa
w ust. 3 i 6, oraz informuje o tym fakcie powiatowego lekarza weterynarii.
13.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb powoływania i odwoływania rzeczoznawców,
2)
wymagania w zakresie kwalifikacji lub przygotowania zawodowego,
3)
sposób ustalania wysokości wynagrodzenia przysługującego rzeczoznawcom i jego wypłaty,
4)
szczegółowy tryb i sposób szacowania zwierząt oraz zniszczonych z nakazu organu Inspekcji
Weterynaryjnej produktów pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach
pochodzenia zwierzęcego, jaj wylęgowych, pasz oraz sprzętu, w tym sposób dokumentowania
przeprowadzonych czynności
- mając na względzie zapewnienie rzetelnego szacowania.
”
;
19)
w art. 52c ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje próbek i częstotliwość ich
przekazywania do badań, o których mowa w ust. 1, oraz terminy przekazywania izolatów
odzwierzęcych czynników chorobotwórczych zakładom, o których mowa w ust. 2, mając
na względzie zapewnienie reprezentatywności wyników przeprowadzanych badań oraz prawidłową
realizację monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych.
”
;
20)
w art. 57:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Główny Lekarz Weterynarii opracowuje programy:
1)
zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych,
2)
mające na celu wykrycie występowania zakażeń czynnikami wywołującymi choroby zakaźne
zwierząt lub poszerzenie wiedzy o ryzyku wystąpienia takich chorób
- kierując się sytuacją epizootyczną i epidemiczną kraju oraz obowiązującymi w tym
zakresie przepisami Unii Europejskiej.
”
,
b)
ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„
8.
Główny Lekarz Weterynarii nadzoruje realizację programów, o których mowa w ust. 1,
a w przypadku programu współfinansowanego ze środków pochodzących z Unii Europejskiej
informuje Komisję Europejską o postępach w jego realizacji zgodnie z obowiązującymi
przepisami Unii Europejskiej.
”
;
21)
po art. 57b dodaje się art. 57c w brzmieniu:
„
Art. 57c.
Jeżeli program zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, o którym mowa w art. 57 lub art.
57a, przewiduje odszkodowanie za zwierzęta zabite lub poddane ubojowi z nakazu organów
Inspekcji Weterynaryjnej albo za zwierzęta padłe w wyniku zastosowania zabiegów nakazanych
przez te organy, to do odszkodowania stosuje się przepisy art. 49.
”
;
22)
w art. 58 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia:
1)
określi rodzaj jednostek chorobowych, sposób prowadzenia kontroli oraz zakres badań,
mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa sanitarnego kraju;
2)
może określić wysokość opłat za wykonywanie badań, o których mowa w ust. 2, mając
na względzie koszty ponoszone przez Inspekcję Weterynaryjną przy przeprowadzaniu tych
badań.
”
;
23)
art. 60 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 60.
Główny Lekarz Weterynarii występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o uznanie
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub regionu położonego na tym terytorium za urzędowo
wolne od danej choroby zakaźnej zwierząt, jeżeli są spełnione wymagania w tym zakresie
określone w przepisach wydanych na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 lit. h lub w kodeksach
zdrowia zwierząt wydanych przez Międzynarodowe Biuro Epizootyczne (OIE).
”
;
24)
art. 61 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 61.
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy sposób i tryb zwalczania chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi
zwalczania lub zapobiegania tym chorobom, a w szczególności:
a)
sposób i tryb postępowania przy podejrzeniu choroby,
b)
sposób i tryb postępowania przy stwierdzeniu choroby,
c)
rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych oraz sposób ich pobierania i wysyłania,
d)
środki, o których mowa w art. 44 ust. 1 pkt 1-16 i ust. 1a, art. 45 ust. 1 pkt 1-10
oraz art. 46 ust. 3 pkt 1-9, stosowane przy zwalczaniu chorób lub zapobieganiu chorobom,
w tym sposób i warunki określenia ogniska choroby, obszaru zapowietrzonego lub zagrożonego
lub innych obszarów ustanawianych w związku ze zwalczaniem chorób,
e)
procedury czyszczenia, odkażania, dezynsekcji oraz deratyzacji,
f)
sposób i tryb postępowania przy wygaszaniu ogniska choroby,
g)
warunki i sposób ponownego umieszczania zwierząt w gospodarstwach,
h)
wymagania niezbędne do uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub regionu położonego
na tym terytorium za urzędowo wolne od danej choroby zakaźnej zwierząt oraz szczegółowy
tryb tego uznawania,
i)
sposób prowadzenia dokumentacji związanej ze zwalczaniem choroby,
j)
warunki i sposób wprowadzania szczepień, o których mowa w art. 43 ust. 3, w zależności
od rodzaju choroby zakaźnej zwierząt
- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt;
2)
szczegółowy tryb i sposób zgłaszania wniosku, o którym mowa w art. 60, oraz dokumentację
do niego dołączoną, mając na względzie obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa
może, w przypadku konieczności wdrożenia przepisów Unii Europejskiej dotyczących zwalczania
chorób zakaźnych zwierząt, ustalić inne znaczenie określeń, o których mowa w art.
2, mając na względzie prawidłowe wdrożenie lub wykonanie przepisów Unii Europejskiej
dotyczących zwalczania chorób zakaźnych zwierząt lub realizację celów wyrażonych w
tych przepisach.
”
;
25)
w art. 77 w pkt 5 na końcu dodaje się przecinek oraz dodaje się pkt 6 i 7 w brzmieniu:
„
6)
nie stosuje się do zakazu określonego w:
a)
art. 7 rozporządzenia nr 999/2001,
b)
art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów
ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi ,
7)
wykonuje badania i inne czynności z żywym czynnikiem zakaźnym, jego materiałem genetycznym,
antygenami lub szczepionkami wytwarzanymi z takich antygenów w celach badawczym, diagnostycznym
lub wytwórczym bez zatwierdzenia, o którym mowa w art. 43a
”
;
26)
w art. 78:
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń wydanych w celu zwalczania choroby
zakaźnej zwierząt lub zapobiegania takiej chorobie, wymienionych w art. 44 ust. 1
pkt 1, 3, 6, 9, pkt 10 lit. c, pkt 12-14 i 17, ust. 1a pkt 1, 2 i 6 lit. c, art. 45
ust. 1 pkt 2-6, 10 i 11 oraz art. 46 ust. 3 pkt 2-6, 8a i 10,
”
,
b)
pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń, wydanych na podstawie art. 48
ust. 3 lub art. 48a ust. 3 pkt 1
”
;
27)
w art. 85 w ust. 1:
a)
uchyla się pkt 2a,
b)
w pkt 9 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
programie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt lub programie mającym na celu wykrycie
występowania zakażeń czynnikami wywołującymi choroby zakaźne zwierząt lub poszerzenie
wiedzy o ryzyku wystąpienia takich chorób, wprowadzonych na podstawie art. 57 ust.
3 lub 7,
”
;
28)
w załączniku nr 1 w pkt 25 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 26 i 27
w brzmieniu:
„
26)
Republika Bułgarii: oблacт;
27)
Rumunia: judeţ
”
;
29)
w załączniku nr 2:
a)
pkt 14 otrzymuje brzmienie:
„
14)
grypa ptaków (Avian influenza);
”
,
b)
pkt 19 otrzymuje brzmienie:
„
19)
bruceloza u bydła, kóz, owiec i świń (B. abortus, B. melitensis, B. suis);
”
,
c)
pkt 28 i 29 otrzymują brzmienie:
„
28)
bonamioza (Bonamia ostreae);
29)
marteilioza (Marteilia refringens).
”
;
30)
w załączniku nr 3 pkt 38 otrzymuje brzmienie:
„
38)
warroza (Varroosis);
”
;
31)
w załączniku nr 4 pkt 14 otrzymuje brzmienie:
„
14)
grypa ptaków (Avian influenza);
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej w załączniku dodaje się pkt 26 i 27 w brzmieniu:
„
26.
Terytorium Republiki Bułgarii
27.
Terytorium Rumunii
”
.
Art. 3.
Rzeczoznawców powołanych przez powiatowego lekarza weterynarii na podstawie art. 49
ust. 12 ustawy wymienionej w art. 1 uważa się za rzeczoznawców powołanych przez wójta
(burmistrza, prezydenta miasta) na podstawie art. 49 ust. 12 ustawy wymienionej w
art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 4.
Podmioty wykonujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy badania i inne czynności
z żywym czynnikiem zakaźnym, jego materiałem genetycznym, antygenami lub szczepionkami
wytwarzanymi z takich antygenów w celach badawczym, diagnostycznym lub wytwórczym,
których wykonywanie zgodnie z przepisami dotychczasowymi nie wymagało zatwierdzenia,
a zgodnie z przepisami niniejszej ustawy wymaga takiego zatwierdzenia, w tym stwierdzenia
spełniania wymagań bezpieczeństwa biologicznego przez osoby wykonujące te badania
i czynności oraz stosowane metody badawcze, tracą prawo do ich wykonywania, jeżeli
w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie złożą, zgodnie
z jej przepisami, do Głównego Lekarza Weterynarii wniosku o zatwierdzenie pomieszczeń,
obiektów lub laboratoriów, w których są wykonywane te badania i czynności.
Art. 5.
1.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 41 ust. 3, art. 49 ust. 13 oraz art.
58 ust. 3 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 2, art. 49 ust. 13
oraz art. 58 ust. 3 pkt 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 48a i art. 61 pkt 1 ustawy wymienionej
w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie odpowiednich przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
7, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr
33, poz. 289 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127, Nr 144, poz. 1045 i Nr 249, poz. 1830.