Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 25 stycznia 2007 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o drogach publicznych
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst ustawy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 1a - (uchylony).
- Rozdział 2 - Administracja drogowa
- Rozdział 3 - Skrzyżowania dróg z innymi drogami komunikacji lądowej i powietrznej oraz liniowymi urządzeniami technicznymi
- Rozdział 4 - Pas drogowy
- Rozdział 5 - (uchylony).
- Rozdział 6 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
- Załącznik nr 1 - Wielkości parametrów oraz stawki opłaty, o której mowa w art. 13c ust. 1 pkt 1
- Załącznik nr 2 - Wielkości parametrów oraz kar pieniężnych, o których mowa w art. 13g ust. 1
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 16 czerwca 1988 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
terenowych organów władzy i administracji państwowej ,
2)
ustawą z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych ,
3)
ustawą z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach
szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie
niektórych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu
drogowego ,
5)
ustawą z dnia 28 kwietnia 1993 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie
niektórych ustaw ,
6)
ustawą z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych ,
7)
ustawą z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustaw: o broni, amunicji i materiałach
wybuchowych, o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, Kodeks karny,
Kodeks postępowania karnego, o drogach publicznych, Prawo celne, o ochronie granicy
państwowej oraz o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ,
8)
ustawą z dnia 17 lipca 1997 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych ,
9)
ustawą z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu
drogowego ,
10)
ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych ,
11)
ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa ,
12)
ustawą z dnia 29 grudnia 1998 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem
reformy ustrojowej państwa ,
13)
ustawą z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem
administracji publicznej - ujętych w obwieszczeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2000 r.
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o drogach publicznych ,
14)
ustawą z dnia 8 września 2000 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o zmianie
innych ustaw ,
15)
ustawą z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ,
16)
ustawą z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych
organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych
ustaw ,
17)
ustawą z dnia 15 marca 2002 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych ,
18)
ustawą z dnia 20 marca 2002 r. o przekształceniach w administracji celnej oraz o zmianie
niektórych ustaw ,
19)
ustawą z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu ,
20)
ustawą z dnia 7 czerwca 2002 r. o zniesieniu Generalnego Inspektora Celnego, o zmianie
ustawy o kontroli skarbowej oraz o zmianie niektórych innych ustaw ,
21)
ustawą z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta
miasta ,
22)
ustawą z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu
terytorialnego w latach 1999-2002 oraz niektórych innych ustaw ,
23)
ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ,
24)
ustawą z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
inwestycji w zakresie dróg krajowych ,
25)
ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie
niektórych innych ustaw ,
26)
ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o
zmianie niektórych ustaw ,
27)
ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności
gospodarczej - ujętych w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 sierpnia 2004 r.
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o drogach publicznych ,
28)
ustawą z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o
zmianie niektórych ustaw ,
29)
ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników
centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów
zarządów państwowych funduszy celowych ,
30)
ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych
innych ustaw ,
31)
ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym ,
32)
ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych
innych ustaw ,
33)
ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy
o drogach publicznych ,
34)
ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie
niektórych innych ustaw ,
35)
ustawą z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym ,
36)
ustawą z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby
Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego ,
37)
ustawą z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach
państwowych
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 25 stycznia 2007 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 48-50 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych , które stanowią:
„
Art. 48.
W Kodeksie wykroczeń art. 98 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 98.
Kto, prowadząc pojazd poza drogą publiczną, nie zachowuje należytej ostrożności, czym
zagraża bezpieczeństwu innych osób, lub nie stosuje się do przepisów regulujących
korzystanie z dróg wewnętrznych lub innych miejsc dostępnych dla ruchu pojazdów,
podlega karze grzywny albo karze nagany.
”
Art. 49.
W ustawie z dnia 19 grudnia 1975 r. o niektórych podatkach i opłatach terenowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 19:
a)
oznaczenie pkt 1 skreśla się,
b)
pkt 2 skreśla się;
2)
w art. 20:
a)
oznaczenie ust. 1 skreśla się,
b)
ust. 2 i 3 skreśla się.
Art. 50.
Użyte w art. 27 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu
terytorialnego określenie „drogi państwowe” oznacza w rozumieniu niniejszej ustawy drogi krajowe,
określone w art. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c).
”
;
2)
art. 19 ustawy z dnia 16 czerwca 1988 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady
funkcjonowania terenowych organów władzy i administracji państwowej , który stanowi:
„
Art. 19.6 orzeczeń
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1989 r., z wyjątkiem art. 18, który wchodzi
w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
3)
art. 80 i 81 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów
wykonawczych , które stanowią:
„
Art. 80.
Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień,
o których mowa w art. 1-43 pkt 1 i w art. 44-79, zachowują moc do czasu wydania przepisów
na podstawie upoważnień w brzmieniu określonym ustawą.
Art. 81.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.
”
;
4)
art. 47 ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w
ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o
zmianie niektórych ustaw , który stanowi:
„
Art. 47.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 27 maja 1990 r.
”
;
5)
art. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu
drogowego , który stanowi:
„
Art. 25.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
art. 5 i 6 ustawy z dnia 28 kwietnia 1993 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych
oraz o zmianie niektórych ustaw , które stanowią:
„
Art. 5.1 orzeczenie
Minister Transportu i Gospodarki Morskiej ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej jednolity tekst ustawy o drogach publicznych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania
jednolitego tekstu.
Art. 6.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
7)
art. 65 ust. 2 i art. 71 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych , które stanowią:
„
Art. 65.
2.
Na okres roku od dnia wejścia w życie ustawy utrzymuje się w mocy przepisy wydane
na podstawie art. 16d pkt 2 ustawy, o której mowa w ust. 1.
”
„
Art. 71.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
8)
art. 9 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustaw: o broni, amunicji i materiałach
wybuchowych, o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, Kodeks karny,
Kodeks postępowania karnego, o drogach publicznych, Prawo celne, o ochronie granicy
państwowej oraz o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej , który stanowi:
„
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
9)
art. 2 ustawy z dnia 17 lipca 1997 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych , który stanowi:
10)
art. 37 ustawy z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego
transportu drogowego , który stanowi:
„
Art. 37.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
11)
art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych , który stanowi:
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem wchodzących w życie
z dniem ogłoszenia:
1)
art. 3, art. 4 i art. 9, które mają zastosowanie do projektów ustaw budżetowych począwszy
od projektu na 1998 r.,
2)
art. 7 pkt 3 i 5, które stosuje się do wydania aktów wykonawczych do ustawy, o której
mowa w art. 7.
”
;
12)
art. 150 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa , który stanowi:
„
Art. 150.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt
2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.
2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,
art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.
a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
”
;
13)
art. 38 ustawy z dnia 29 grudnia 1998 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem
reformy ustrojowej państwa , który stanowi:
„
Art. 38.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
”
;
14)
art. 74 i 75 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych
z funkcjonowaniem administracji publicznej , które stanowią:
„
Art. 74.
Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie
upoważnień zmienianych w ustawach nowelizowanych tą ustawą, zachowują moc do dnia
30 czerwca 2000 r.
Art. 75.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,
2)
art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,
3)
art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,
4)
art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,
5)
art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),
art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46
pkt 1 i 3 i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,
6)
art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.,
7)
(uchylony).
”
;
15)
art. 12 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych
oraz o zmianie innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 12.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
16)
art. 110 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym , który stanowi:
„
Art. 110.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z tym że rozdział 9 wchodzi w życie
z dniem 1 listopada 2001 r., z wyjątkiem art. 50, art. 68-75 i art. 80-82, które wchodzą
w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
17)
art. 70-72, 77 i 81 ustawy z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu
centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o
zmianie niektórych ustaw , które stanowią:
„
Art. 70.
1.
Należności i zobowiązania, w tym z tytułu pożyczek, kredytów i poręczeń, likwidowanych
urzędów lub agencji stają się, z zastrzeżeniem ust. 2, należnościami i zobowiązaniami
odpowiednio urzędów obsługujących organy, które przejęły ich zadania i kompetencje
lub urzędów albo agencji, które wykonują ich zadania, z zastrzeżeniem art. 71a.
2.
Prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez likwidowane urzędy
lub agencje, lub na ich rzecz, przejmują odpowiednio urzędy obsługujące organy, które
przejęły ich zadania i kompetencje, lub urzędy albo agencje, które wykonują ich zadania.
3.
Bank Gospodarstwa Krajowego, działając w uzgodnieniu z Generalnym Dyrektorem Dróg
Krajowych i Autostrad, dokonuje, ze środków finansowych Krajowego Funduszu Autostradowego,
spłaty zaciągniętych przez Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad kredytów przeznaczonych
na cele, o których mowa w art. 39d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 29, i z których
środki zostały przekazane do tego Funduszu.
Art. 71.
1.
Z dniem likwidacji pracownicy likwidowanych urzędów i agencji stają się odpowiednio
pracownikami urzędów obsługujących organy, które przejmują ich zadania i kompetencje,
lub pracownikami agencji, które przejmują ich zadania.
2.
Dyrektorzy Generalni likwidowanych urzędów i Prezesi likwidowanych agencji, w terminie
7 dni od dnia ogłoszenia ustawy, są obowiązani zawiadomić na piśmie pracowników o
zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunków pracy. Przepisy art. 231 § 4 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.
3.
Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie trzech
miesięcy od dnia przejścia do nowego urzędu lub agencji, jeżeli przed upływem tego
terminu nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy na dalszy okres
albo w razie nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy.
4.
Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem może nastąpić za wypowiedzeniem.
5.
W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 3, lub wypowiedzenia,
o którym mowa w ust. 4, pracownikom przysługują świadczenia przewidziane dla pracowników,
z którymi stosunki pracy rozwiązuje się z powodu likwidacji urzędu lub agencji.
6.
Przepisów ust. 2 zdanie drugie oraz ust. 3 i 4 nie stosuje się do urzędników służby
cywilnej, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej .
7.
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do pracowników likwidowanych inspektoratów
wojewódzkich, przy pomocy których wykonywano zadania znoszonych wojewódzkich inspektorów
jako kierowników wojewódzkich inspekcji wchodzących w skład zespolonej administracji
wojewódzkiej.
8.
Prezes zarządu, wiceprezesi oraz członkowie zarządu spółki powstałej w trybie art.
1 ust. 7 oraz kierownicy jednostek organizacyjnych tej spółki są osobami pełniącymi
funkcje publiczne w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa
państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne , w szczególności mają obowiązek złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 6 tej
ustawy.
Art. 72.
1.
Prezes Rady Ministrów ustali, w drodze zarządzeń, przeznaczenie mienia będącego w
posiadaniu likwidowanych urzędów lub agencji, z zastrzeżeniem przepisów o gospodarce
nieruchomościami.
2.
Związane z budową autostrad nieruchomości Skarbu Państwa pozostające przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy w użytkowaniu Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad przechodzą
nieodpłatnie w trwały zarząd Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
3.
Ustanowienie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 2, stwierdza wojewoda w drodze
decyzji.
4.
W okresie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 2002 r. wpływy ze źródeł, o których
mowa w art. 39a ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy zmienianej w art. 29, stanowią dochody środka
specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z przeznaczeniem na pokrycie
kosztów związanych z finansowaniem zadań, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 6 ustawy
zmienianej w art. 17, oraz z finansowaniem wynagrodzeń i innych świadczeń pracowniczych
na rzecz pracowników likwidowanej Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad.
5.
Środki finansowe Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad, stanowiące jej przychody,
zgromadzone na rachunku bankowym, podlegają przekazaniu, w terminie nie późniejszym
niż 1 miesiąc od dnia likwidacji Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad, na rachunek
środka specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z przeznaczeniem
na cel, o którym mowa w ust. 4.
”
„
Art. 77.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą
ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.
”
„
Art. 81.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem:
1)
art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r.,
2)
art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą
w życie z dniem ogłoszenia,
3)
art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem
31 marca 2002 r.,
4)
art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,
5)
art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art.
63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,
6)
art. 27 i art. 52 pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 33a ust. 1 pkt 9, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,
7)
art. 2 ust. 1, art. 14, art. 33, art. 35, art. 46 pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2, art. 54,
art. 63 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
”
;
18)
art. 2 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych , który stanowi:
19)
art. 39 ustawy z dnia 20 marca 2002 r. o przekształceniach w administracji celnej
oraz o zmianie niektórych ustaw , który stanowi:
„
Art. 39.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2002 r., z wyjątkiem art. 2, który wchodzi w
życie z dniem 30 kwietnia 2002 r., i art. 29, który wchodzi w życie z dniem 5 czerwca
2002 r.
”
;
20)
art. 235 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz
Agencji Wywiadu , który stanowi:
„
Art. 235.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227
i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
21)
art. 32 ustawy z dnia 7 czerwca 2002 r. o zniesieniu Generalnego Inspektora Celnego,
o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz o zmianie niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 32.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2002 r., z wyjątkiem:
1)
art. 27 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia,
2)
art. 2, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2002 r.,
3)
art. 9 pkt 7 i art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
”
;
22)
art. 102 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza
i prezydenta miasta , który stanowi:
„
Art. 102.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy art.
28-81, art. 82 pkt 1 i 6 oraz art. 83-99 wchodzą w życie w dniu wyborów do organów
stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem
kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r.
”
;
23)
art. 11 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek
samorządu terytorialnego w latach 1999-2002 oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem art. 5, który wchodzi
w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
24)
art. 89 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym , który stanowi:
„
Art. 89.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
25)
art. 45 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i
realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych , który stanowi:
„
Art. 45.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i traci moc, z wyjątkiem
rozdziału 6, z dniem 31 grudnia 2013 r.
”
;
26)
art. 6-13 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych
oraz o zmianie niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 6.1 orzeczenie
(uchylony).
Art. 7.5 orzeczeń
Jeżeli budowa, przebudowa lub remont drogi wymaga przełożenia urządzenia lub obiektu,
niezwiązanego z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, umieszczonego
w pasie drogowym na podstawie zezwolenia wydanego przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, koszt tego przełożenia ponosi zarządca drogi, pod warunkiem zachowania dotychczasowych
właściwości użytkowych oraz parametrów technicznych tego urządzenia lub obiektu.
Art. 8.3 orzeczenia
Opłata, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, może być
pobierana za przejazd pojazdów przez obiekt mostowy lub tunel, które zostały wybudowane
po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 9.
Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień zmienianych
niniejszą ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż przez
12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 10.3 orzeczenia
Do postępowań administracyjnych wszczętych, a niezakończonych decyzją ostateczną przed
dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 11.
Do dnia wejścia w życie przepisów określonych w art. 40 ust. 7 ustawy zmienianej w
art. 1 do wydawania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego, ustalania opłat i kar z tego
tytułu oraz przeznaczania środków pochodzących z tych opłat i kar stosuje się przepisy
dotychczasowe, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 12.
Do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej załączniki
nr 1 i 2 do ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu określonym w załącznikach
nr 1 i 2 do niniejszej ustawy.
Art. 13.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 13-15, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 30, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
3)
art. 1 pkt 45 w zakresie art. 41 ust. 4-6, który wchodzi w życie z dniem uzyskania
przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej;
4)
art. 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
”
;
27)
art. 17 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych
oraz o zmianie niektórych ustaw , który stanowi:
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
”
;
28)
art. 90 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie
działalności gospodarczej , który stanowi:
„
Art. 90.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 27 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.;
2)
art. 15 pkt 2 i art. 23 pkt 1, 3 i 4, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.;
3)
art. 23 pkt 2, art. 69 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2008 r.
”
;
29)
art. 74 i 80 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych
oraz o zmianie niektórych ustaw , które stanowią:
„
Art. 74.
W przypadku środka specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, utworzonego
na podstawie art. 40a ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych , w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, środki
pieniężne podlegają przekazaniu do Krajowego Funduszu Drogowego utworzonego na podstawie
art. 39 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym
Funduszu Drogowym .
”
„
Art. 80.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem art. 26 pkt 2, który
wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
”
;
30)
art. 47 ust. 1 i 2 i art. 48 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów
na stanowiska kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji
państwowych oraz prezesów zarządów państwowych funduszy celowych , które stanowią:
„
Art. 47.
1.
Konkursy, o których mowa w ustawach zmienianych niniejszą ustawą, zostaną ogłoszone
w terminie 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
2.
Osoby zajmujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stanowiska kierowników centralnych
urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów i zastępców
prezesów zarządów państwowych funduszy celowych pełnią swoje obowiązki do czasu powołania
na te stanowiska osób wyłonionych w drodze konkursu.
”
„
Art. 48.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.
”
;
31)
art. 8 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy- Prawo budowlane oraz o zmianie
niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 8.3 orzeczenia
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu
art. 1 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
”
;
32)
art. 45 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym , który stanowi:
„
Art. 45.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 44,
który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
”
;
33)
art. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz
niektórych innych ustaw , który stanowi:
34)
art. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz
ustawy o drogach publicznych , który stanowi:
35)
art. 4 i 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz
o zmianie niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 4.14 orzeczeń
Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień zmienionych
niniejszą ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż przez
12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 5.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
36)
art. 216 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym , który stanowi:
„
Art. 216.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 197
pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia, oraz art.
214, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
37)
art. 80 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie
Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy
Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego , który stanowi:
„
Art. 80.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5-56,
oraz art. 77 i art. 78, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2006 r.
”
;
38)
art. 89 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich
stanowiskach państwowych , który stanowi:
„
Art. 89.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst ustawy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych1)Przepisy niniejszej ustawy wdrażają w zakresie swojej regulacji postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/52/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznych opłat drogowych we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 166 z 30.04.2004; str. 124). Dane dotyczące ogłoszenia niniejszego aktu prawa Unii Europejskiej dotyczą jego ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.8 orzeczeń
Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii
dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami
i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.
Art. 2.8 orzeczeń
1.
Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:
1)
drogi krajowe;
2)
drogi wojewódzkie;
3)
drogi powiatowe;
4)
drogi gminne.
2.
Ulice leżące w ciągu dróg wymienionych w ust. 1 należą do tej samej kategorii co te
drogi.
3.
Drogi publiczne ze względów funkcjonalno-technicznych dzielą się na klasy określone
w warunkach technicznych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane , jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.
Art. 2a.15 orzeczeń
1.
Drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa.
2.
Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa,
powiatu lub gminy.
Art. 3.3 orzeczenia
Drogi publiczne ze względu na ich dostępność dzielą się na:
1)
drogi ogólnodostępne;
2)
drogi o ograniczonej dostępności, w tym autostrady i drogi ekspresowe.
Art. 4.14 orzeczeń
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
pas drogowy - wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego
powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia
techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia
związane z potrzebami zarządzania drogą;
2)
droga - budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami,
stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego,
zlokalizowaną w pasie drogowym;
3)
ulica - drogę na terenie zabudowy lub przeznaczonym do zabudowy zgodnie z przepisami
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w której ciągu może być zlokalizowane
torowisko tramwajowe;
4)
torowisko tramwajowe - część ulicy między skrajnymi szynami wraz z zewnętrznymi pasami
bezpieczeństwa o szerokości 0,5 m każdy;
5)
jezdnia - część drogi przeznaczoną do ruchu pojazdów;
6)
chodnik - część drogi przeznaczoną do ruchu pieszych;
7)
korona drogi - jezdnie z poboczami, pasami awaryjnego postoju lub pasami przeznaczonymi
do ruchu pieszych, zatokami autobusowymi lub postojowymi, a przy drogach dwujezdniowych
- również z pasem dzielącym jezdnie;
8)
zjazd - połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące
bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym;
9)
skrzyżowanie dróg publicznych:
a)
jednopoziomowe - przecięcie się lub połączenie dróg publicznych na jednym poziomie,
b)
wielopoziomowe - krzyżowanie się lub połączenie dróg publicznych na różnych poziomach,
zapewniające pełną lub częściową możliwość wyboru kierunku jazdy (węzeł drogowy) lub
krzyżowanie się dróg na różnych poziomach, uniemożliwiające wybór kierunku jazdy (przejazd
drogowy);
10)
droga ekspresowa - drogę przeznaczoną wyłącznie do ruchu pojazdów samochodowych:
a)
wyposażoną w jedną lub dwie jezdnie,
b)
posiadającą wielopoziomowe skrzyżowania z przecinającymi ją innymi drogami transportu
lądowego i wodnego, z dopuszczeniem wyjątkowo jednopoziomowych skrzyżowań z drogami
publicznymi,
c)
wyposażoną w urządzenia obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek, przeznaczone wyłącznie
dla użytkowników drogi;
11)
autostrada - drogę przeznaczoną wyłącznie do ruchu pojazdów samochodowych:
a)
wyposażoną przynajmniej w dwie trwale rozdzielone jednokierunkowe jezdnie,
b)
posiadającą wielopoziomowe skrzyżowania ze wszystkimi przecinającymi ją drogami transportu
lądowego i wodnego,
c)
wyposażoną w urządzenia obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek, przeznaczone wyłącznie
dla użytkowników autostrady;
12)
drogowy obiekt inżynierski - obiekt mostowy, tunel, przepust i konstrukcję oporową;
13)
obiekt mostowy - budowlę przeznaczoną do przeprowadzenia drogi, samodzielnego ciągu
pieszego lub pieszo-rowerowego, szlaku wędrówek zwierząt dziko żyjących lub innego
rodzaju komunikacji nad przeszkodą terenową, w szczególności: most, wiadukt, estakadę,
kładkę;
14)
tunel - budowlę przeznaczoną do przeprowadzenia drogi, samodzielnego ciągu pieszego
lub pieszo-rowerowego, szlaku wędrówek zwierząt dziko żyjących lub innego rodzaju
komunikacji przez przeszkodę terenową lub pod nią, w tym przejście podziemne;
15)
przepust - budowlę o przekroju poprzecznym zamkniętym, przeznaczoną do przeprowadzenia
cieków, szlaków wędrówek zwierząt dziko żyjących lub urządzeń technicznych przez nasyp
drogi;
16)
konstrukcja oporowa - budowlę przeznaczoną do utrzymywania w stanie stateczności nasypu
lub wykopu;
17)
budowa drogi - wykonywanie połączenia drogowego między określonymi miejscami lub miejscowościami,
a także jego odbudowę i rozbudowę;
18)
przebudowa drogi - wykonywanie robót, w których wyniku następuje podwyższenie parametrów
technicznych i eksploatacyjnych istniejącej drogi, niewymagających zmiany granic pasa
drogowego;
19)
remont drogi - wykonywanie robót przywracających pierwotny stan drogi, także przy
użyciu wyrobów budowlanych innych niż użyte w stanie pierwotnym;
20)
utrzymanie drogi - wykonywanie robót konserwacyjnych, porządkowych i innych zmierzających
do zwiększenia bezpieczeństwa i wygody ruchu, w tym także odśnieżanie i zwalczanie
śliskości zimowej;
21)
ochrona drogi - działania mające na celu niedopuszczenie do przedwczesnego zniszczenia
drogi, obniżenia klasy drogi, ograniczenia jej funkcji, niewłaściwego jej użytkowania
oraz pogorszenia warunków bezpieczeństwa ruchu;
22)
zieleń przydrożna - roślinność umieszczoną w pasie drogowym, mającą na celu w szczególności
ochronę użytkowników drogi przed oślepianiem przez pojazdy nadjeżdżające z kierunku
przeciwnego, ochronę drogi przed zawiewaniem i zaśnieżaniem, ochronę przyległego terenu
przed nadmiernym hałasem, zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby;
23)
reklama - nośnik informacji wizualnej w jakiejkolwiek materialnej formie wraz z elementami
konstrukcyjnymi i zamocowaniami, umieszczony w polu widzenia użytkowników drogi, niebędący
znakiem w rozumieniu przepisów o znakach i sygnałach lub znakiem informującym o obiektach
użyteczności publicznej ustawionym przez gminę;
24)
dostępność drogi - cechę charakteryzującą gęstość połączeń danej drogi z innymi drogami
przez skrzyżowania dróg oraz zakres dostępu do drogi przez zjazdy;
252)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 179, poz. 1486), która weszła w życie z dniem 4 października 2005 r.)
pojazd nienormatywny - pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem
lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach
niniejszej ustawy, albo którego wymiary i masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe
od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach o ruchu drogowym, z wyłączeniem autobusów
w zakresie nacisków osi.
Art. 4a.
1.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sieć autostrad i dróg ekspresowych,
mając na uwadze potrzeby społeczne i gospodarcze kraju w zakresie rozwoju infrastruktury.
2.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej
określi, w drodze zarządzenia, wykaz dróg o znaczeniu obronnym. Zarządzenie to nie
podlega ogłoszeniu.
Art. 5.1 orzeczenie
1.
Do dróg krajowych zalicza się:
1)
autostrady i drogi ekspresowe oraz drogi leżące w ich ciągach do czasu wybudowania
autostrad i dróg ekspresowych;
2)
drogi międzynarodowe;
3)
drogi stanowiące inne połączenia zapewniające spójność sieci dróg krajowych;
4)
drogi dojazdowe do ogólnodostępnych przejść granicznych obsługujących ruch osobowy
i towarowy bez ograniczeń ciężaru całkowitego pojazdów (zespołu pojazdów) lub wyłącznie
ruch towarowy bez ograniczeń ciężaru całkowitego pojazdów (zespołu pojazdów);
5)
drogi alternatywne dla autostrad płatnych;
6)
drogi stanowiące ciągi obwodnicowe dużych aglomeracji miejskich;
7)
drogi o znaczeniu obronnym.
2.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw
administracji publicznej, spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu
opinii właściwych sejmików województw, a w miastach na prawach powiatu - opinii rad
miast, w drodze rozporządzenia, zalicza drogi do kategorii dróg krajowych, mając na
uwadze kryteria zaliczenia określone w ust. 1.
3.
Minister właściwy do spraw transportu po zasięgnięciu opinii właściwych zarządów województw,
a w miastach na prawach powiatu - właściwych prezydentów miast, w drodze rozporządzenia,
ustala przebieg istniejących dróg krajowych, w celu zapewnienia ciągłości dróg krajowych.
Art. 6.1 orzeczenie
1.
Do dróg wojewódzkich zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1, stanowiące
połączenia między miastami, mające znaczenie dla województwa, i drogi o znaczeniu
obronnym niezaliczone do dróg krajowych.
2.
Zaliczenie do kategorii dróg wojewódzkich następuje w drodze uchwały sejmiku województwa
w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw transportu oraz obrony narodowej.
3.
Ustalenie przebiegu istniejących dróg wojewódzkich następuje w drodze uchwały sejmiku
województwa, po zasięgnięciu opinii zarządów powiatów, na obszarze których przebiega
droga, a w miastach na prawach powiatu - opinii prezydentów miast.
Art. 6a.2 orzeczenia
1.
Do dróg powiatowych zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1 i art. 6
ust. 1, stanowiące połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin
i siedzib gmin między sobą.
2.
Zaliczenie drogi do kategorii dróg powiatowych następuje w drodze uchwały rady powiatu
w porozumieniu z zarządem województwa, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów,
prezydentów miast) gmin, na obszarze których przebiega droga, oraz zarządów sąsiednich
powiatów, a w miastach na prawach powiatu - opinii prezydentów miast.
3.
Ustalenie przebiegu istniejących dróg powiatowych następuje w drodze uchwały rady
powiatu, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin, na obszarze
których przebiega droga.
Art. 7.5 orzeczeń
1.
Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii,
stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg
wewnętrznych.
2.
Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu
opinii właściwego zarządu powiatu.
3.
Ustalenie przebiegu istniejących dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy.
Art. 7a.
1.
Organy właściwe w sprawach zaliczenia do kategorii i ustalenia przebiegu dróg, przekazując
propozycje zaliczenia do kategorii lub propozycje ustalenia przebiegu dróg, wyznaczają
termin do przedstawienia opinii, o których mowa w art. 5-7. Wyznaczony termin zgłaszania
opinii nie może być krótszy niż 21 dni od dnia doręczenia propozycji do zaopiniowania.
2.
Niezłożenie opinii w przewidzianym terminie uznaje się za akceptację propozycji.
Art. 8.3 orzeczenia
1.
Drogi niezaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, w szczególności drogi w osiedlach
mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów użytkowanych
przez przedsiębiorców, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami oraz
pętle autobusowe, są drogami wewnętrznymi.
1a3)Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o drogach publicznych (Dz. U. Nr 172, poz. 1441), która weszła w życie z dniem 10 października 2005 r..
Podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie nadania nazwy drodze wewnętrznej wymaga
uzyskania pisemnej zgody właścicieli terenów, na których jest ona zlokalizowana.
2.
Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz
zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a
w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
3.
Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na którym
jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
4.
Oznakowanie połączeń dróg wewnętrznych z drogami publicznymi oraz utrzymanie urządzeń
bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanych z funkcjonowaniem tych połączeń, należy
do zarządcy drogi publicznej.
Art. 9.
1.
Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, zaliczyć drogę
niebędącą drogą publiczną w rozumieniu art. 1 do odpowiedniej kategorii, jeżeli droga
ta:
1)
jest niezbędna do komunikacji publicznej;
2)
spełnia kryteria właściwe dla kategorii drogi wojewódzkiej, powiatowej lub gminnej;
3)
nie została zaliczona przez organ właściwy do zaliczenia do kategorii dróg wojewódzkich
w trybie art. 6 ust. 2, powiatowych w trybie art. 6a ust. 2 lub gminnych w trybie
art. 7 ust. 2.
2.
Finansowanie w zakresie budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, o
których mowa w ust. 1, należy do zarządcy drogi właściwego dla kategorii, do której
droga została zaliczona.
Art. 10.3 orzeczenia
1.
Organem właściwym do pozbawienia drogi dotychczasowej kategorii jest organ właściwy
do zaliczenia jej do odpowiedniej kategorii.
2.
Pozbawienia drogi jej kategorii dokonuje się w trybie właściwym do zaliczenia drogi
do odpowiedniej kategorii.
3.
Pozbawienie drogi dotychczasowej kategorii, z wyjątkiem przypadku wyłączenia drogi
z użytkowania, jest możliwe jedynie w sytuacji jednoczesnego zaliczenia tej drogi
do nowej kategorii. Pozbawienie i zaliczenie nie może być dokonane później niż do
końca trzeciego kwartału danego roku, z mocą od dnia 1 stycznia roku następnego.
4.
Nowo wybudowany odcinek drogi zostaje zaliczony do kategorii drogi, w której ciągu
leży.
5.
Odcinek drogi zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania
zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi gminnej.
6.
Drogom publicznym, obiektom mostowym i tunelom nadaje się numerację.
7.
Numery drogom, po zaliczeniu ich do kategorii dróg publicznych, nadają odpowiednio:
1)
drogom krajowym i wojewódzkim - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
2)
drogom powiatowym i gminnym - zarządy województw.
8.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad oraz zarządy województw prowadzą rejestry
numerów nadanych drogom.
9.
Jednolite numery inwentarzowe, zwane dalej „JNI”, obiektom mostowym i tunelom nadaje,
na podstawie zgłoszeń zarządców dróg, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.
10.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad prowadzi rejestr JNI nadanych obiektom
mostowym i tunelom.
11.
Dla poszczególnych kategorii dróg właściwy zarządca drogi prowadzi ewidencję dróg,
obiektów mostowych, tuneli, przepustów i promów.
12.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób numeracji
oraz zakres, treść i sposób prowadzenia ewidencji dróg publicznych, obiektów mostowych,
tuneli, przepustów i promów, a także treść i sposób prowadzenia rejestrów numerów
nadanych drogom oraz rejestru JNI nadanych obiektom mostowym i tunelom, mając na względzie
potrzeby zarządzania drogami publicznymi oraz gromadzenia danych o sieci tych dróg,
w ramach jednolitej metodyki systemu referencyjnego.
Art. 13.1 orzeczenie
1.
Korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za:
1)
parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania;
2)
przejazdy po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych.
2.
Korzystający z dróg publicznych mogą być obowiązani do ponoszenia opłat za:
1)
przejazdy przez obiekty mostowe i tunele zlokalizowane w ciągach dróg publicznych;
2)
przeprawy promowe na drogach publicznych.
3.
Od opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, są zwolnione:
1)
pojazdy:
a5)W brzmieniu ustalonym przez art. 12 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 711), który wszedł w życie z dniem 1 października 2006 r.)
Policji, Inspekcji Transportu Drogowego, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Państwowej Straży Pożarnej, jednostek ochrony przeciwpożarowej,
Straży Granicznej, pogotowia ratunkowego, Służby Więziennej, Służby Celnej,
b)
zarządów dróg,
c)
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także sił zbrojnych państw obcych, jeżeli
umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi,
d)
wykorzystywane w ratownictwie lub w przypadku klęski żywiołowej;
2)
autobusy szkolne przewożące dzieci do szkoły.
4.
Od opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 2, zwolnione są:
1)
ciągniki rolnicze i inne maszyny rolnicze;
2)
oznakowane pojazdy konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu osób niepełnosprawnych
o obniżonej sprawności ruchowej lub pojazdy zaopatrzone w kartę parkingową.
5.
Korzystający z drogi publicznej może być zwolniony z opłat, o których mowa w ust.
1 i 2, w przypadku wykonywania przez niego przejazdów w ramach pomocy humanitarnej
i medycznej.
6.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 5, następuje w drodze decyzji administracyjnej, wydanej
przez ministra właściwego do spraw transportu, na wniosek podmiotu występującego o
takie zwolnienie.
Art. 13a.1 orzeczenie
Zadania w zakresie budowy i eksploatacji autostrad i dróg ekspresowych mogą być realizowane:
1)
na zasadach ogólnych określonych w ustawie;
2)
na zasadach określonych w przepisach o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym;
36)Dodany przez art. 30 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. Nr 169, poz. 1420), która weszła w życie z dniem 7 października 2005 r.)
na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym .
Art. 13b.1 orzeczenie
1.
Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera się za parkowanie pojazdów samochodowych
w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych
godzinach lub całodobowo.
2.
Strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach charakteryzujących się znacznym
deficytem miejsc postojowych, jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w
celu zwiększenia rotacji parkujących pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej
polityki transportowej, w szczególności w celu ograniczenia dostępności tego obszaru
dla pojazdów samochodowych lub wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej.
3.
Rada gminy (rada miasta) na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zaopiniowany
przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach, może ustalić strefę płatnego
parkowania.
4.
Rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania:
1)
ustala wysokość stawek opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, z tym że opłata
za pierwszą godzinę parkowania pojazdu samochodowego nie może przekraczać 3 zł;
2)
może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę opłaty dla
niektórych użytkowników drogi;
3)
określa sposób pobierania opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.
5.
Stawki opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, mogą być zróżnicowane w zależności
od miejsca parkowania. Przy ustalaniu stawek uwzględnia się progresywne narastanie
opłaty przez pierwsze trzy godziny parkowania, przy czym progresja nie może przekraczać
powiększenia stawki opłaty o 20% za kolejne godziny w stosunku do stawki za poprzednią
godzinę parkowania. Stawka opłaty za czwartą godzinę i za kolejne godziny parkowania
nie może przekraczać stawki opłaty za pierwszą godzinę parkowania.
6.
Organ właściwy do zarządzania ruchem na drogach w uzgodnieniu z zarządcą drogi:
1)
wyznacza w strefie płatnego parkowania miejsca przeznaczone na parkowanie, w tym miejsca
przeznaczone na parkowanie oznakowanych pojazdów konstrukcyjnie przeznaczonych do
przewozu osób niepełnosprawnych o obniżonej sprawności ruchowej lub pojazdów zaopatrzonych
w kartę parkingową;
2)
może wyznaczać w strefie płatnego parkowania zastrzeżone stanowiska postojowe (koperty)
w celu korzystania z nich na prawach wyłączności w określonych godzinach lub całodobowo.
7.
Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku
jego braku - zarządca drogi.
Art. 13c.
1.
Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2, pobiera się za:
1)
jednorazowy przejazd w wyznaczonym czasie, po ustalonej trasie, pojazdu nienormatywnego;
2)
jednorazowy przejazd po drogach krajowych, w wyznaczonym czasie, pojazdu nienormatywnego,
który przekracza granicę państwa;
3)
przejazdy pojazdu nienormatywnego na podstawie zezwolenia wydanego na czas określony;
4)
przejazdy pojazdu nienormatywnego na podstawie zezwolenia wydanego na czas nieokreślony.
27)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ustala się jako iloczyn liczby kilometrów przejazdu
pojazdu nienormatywnego i stawki opłaty za przekroczenie dopuszczalnej wielkości parametru
tego pojazdu. W przypadku przekroczenia dopuszczalnej wielkości więcej niż jednego
parametru opłatę ustala się jako sumę opłat z tytułu każdego przekroczenia. Jeżeli
przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi występują na kilku osiach pojedynczych lub
osiach wielokrotnych pojazdu, opłatę ustala się jako sumę opłat z tytułu każdego przekroczenia.
3.
Stawki opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 1, określa załącznik nr 1 do ustawy.
4.
Stawki opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 2, wynoszą:
1)
150 zł - za przekroczenie dopuszczalnej długości pojazdu nie więcej niż o 2 m;
2)
150 zł - za przekroczenie dopuszczalnej szerokości pojazdu nieprzekraczającej 3 m;
3)
450 zł - za przekroczenie dopuszczalnych wielkości nacisków osi pojedynczych lub składowych
do 15%.
5.
Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, ustala się jako iloczyn liczby dni ważności
zezwolenia i stawki opłaty dziennej.
6.
Stawka opłaty dziennej, o której mowa w ust. 5, wynosi:
1)
10 zł - za przekroczenie dopuszczalnej szerokości pojazdu;
2)
5 zł - za każdy rozpoczęty 1 m ponad dopuszczalną długość pojazdu.
7.
Stawka opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 4, wynosi 20 zł.
8.
Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, pobiera się przy wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
9.
Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ustala i pobiera Generalny Dyrektor Dróg Krajowych
i Autostrad lub upoważniona przez niego państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna.
10.
Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ustala i pobiera naczelnik urzędu celnego.
11.
Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, ustala i pobiera starosta.
12.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, ustala się przy udzielaniu zezwolenia na przejazd
pojazdu nienormatywnego, w drodze decyzji administracyjnej.
13.
Termin uiszczenia opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4, wynosi 14 dni od dnia,
w którym decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.
14.
Opłata, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest pobierana przed wydaniem zezwolenia.
15.
W przypadku odstąpienia od dokonania przejazdu przed terminem określonym w zezwoleniu
opłata, o której mowa w ust. 1 pkt 1, podlega zwrotowi. Zwrotu dokonuje organ, który
pobrał opłatę.
Art. 13d.
1.
Opłata, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, może być pobierana za przejazd pojazdów
przez obiekt mostowy lub tunel, którego długość jest większa niż 400 m.
2.
Przez długość obiektu mostowego lub tunelu, o której mowa w ust. 1, należy rozumieć
długość całkowitą obiektu podaną w dokumentach ewidencyjnych obiektu mostowego lub
tunelu, prowadzonych zgodnie z przepisami w sprawie numeracji i ewidencji dróg, obiektów
mostowych, tuneli i promów.
3.
Ustala się następujące kategorie pojazdów w celu określania wysokości opłaty, o której
mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1:
1)
kategoria 1 - trójkołowe lub czterokołowe pojazdy samochodowe o masie własnej nieprzekraczającej
550 kg;
2)
kategoria 2 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 t, z wyjątkiem autobusów, oraz zespoły tych pojazdów;
3)
kategoria 3 - autobusy o dwóch osiach, ciągniki samochodowe bez naczep;
4)
kategoria 4 - samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej
3,5 t, autobusy o trzech i więcej osiach, pojazdy członowe o całkowitej liczbie osi
do pięciu;
5)
kategoria 5 - zespoły pojazdów składające się z samochodu ciężarowego o dopuszczalnej
masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i przyczepy albo z autobusu i przyczepy oraz
pojazdy członowe o całkowitej liczbie osi powyżej pięciu, a także pojazdy specjalne.
4.
Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić dla
obiektów mostowych zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest Generalny
Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1,
i ustalić wysokość opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przejazd przez obiekt mostowy
nie może przekroczyć dla:
1)
pojazdu kategorii 1 - 4 zł;
2)
pojazdu kategorii 2 - 5 zł;
3)
pojazdu kategorii 3 - 6 zł;
4)
pojazdu kategorii 4 - 8 zł;
5)
pojazdu kategorii 5 - 9 zł.
5.
Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, może wprowadzić
dla obiektów mostowych zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest jednostka
samorządu terytorialnego, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, i ustalić
wysokość opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przejazd przez obiekt mostowy nie
może przekroczyć stawek określonych w ust. 4 pkt 1-5.
6.
Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić dla
tuneli zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg
Krajowych i Autostrad, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, i ustalić wysokość
opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przejazd przez tunel nie może przekroczyć dla:
1)
pojazdu kategorii 1 - 8 zł;
2)
pojazdu kategorii 2 - 10 zł;
3)
pojazdu kategorii 3 - 12 zł;
4)
pojazdu kategorii 4 - 15 zł;
5)
pojazdu kategorii 5 - 18 zł.
7.
Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, może wprowadzić
dla tuneli zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest jednostka samorządu
terytorialnego, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, i ustalić wysokość opłaty,
z tym że jednorazowa opłata za przejazd przez tunel nie może przekroczyć stawek, o
których mowa w ust. 6 pkt 1-5.
8.
Minister właściwy do spraw transportu wprowadzając opłatę, o której mowa w art. 13
ust. 2 pkt 1, w drodze rozporządzenia:
1)
może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowaną oraz zerową stawkę opłaty dla
niektórych użytkowników drogi,
2)
określa sposób ogłaszania wysokości tej opłaty,
3)
określa sposób pobierania tej opłaty
- uwzględniając w szczególności potrzeby użytkowników w zakresie częstotliwości korzystania
z obiektów mostowych i tuneli, zmniejszenie skutków finansowych wprowadzenia opłaty
dla mieszkańców, dostępność informacji o wysokości opłat oraz koszt poboru tej opłaty.
9.
Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego wprowadzając opłatę, o której
mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, w drodze uchwały:
1)
może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowaną oraz zerową stawkę opłaty dla
niektórych użytkowników drogi;
2)
określa sposób ogłaszania wysokości tej opłaty;
3)
określa sposób pobierania tej opłaty.
10.
Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku
jego braku - zarządca drogi.
Art. 13e.
1.
Opłata, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2, może być pobierana za przewóz promem
osób, zwierząt, bagażu lub pojazdów.
2.
Nie pobiera się opłaty za przewóz osób od kierowcy przewożonego pojazdu.
3.
Nie pobiera się opłaty za przewóz zwierzęcia przewożonego jako bagaż ręczny.
4.
Nie pobiera się opłaty za przewóz bagażu od osoby przewożącej bagaż ręczny, którego
masa nie przekracza 20 kg na osobę.
5.
Ustala się następujące kategorie pojazdów w celu określania wysokości opłaty, o której
mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2:
1)
kategoria 1 - trójkołowe lub czterokołowe pojazdy samochodowe o masie własnej nieprzekraczającej
550 kg, motorowery i motocykle;
2)
kategoria 2 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 t, z wyjątkiem autobusów, oraz zespoły tych pojazdów, a także pojazdy zaprzęgowe;
3)
kategoria 3 - autobusy o dwóch osiach, ciągniki samochodowe bez naczep;
4)
kategoria 4 - samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej
3,5 t, autobusy o trzech i więcej osiach, pojazdy członowe o całkowitej liczbie osi
do pięciu;
5)
kategoria 5 - zespoły pojazdów składające się z samochodu ciężarowego o dopuszczalnej
masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i przyczepy albo z autobusu i przyczepy oraz
pojazdy członowe o całkowitej liczbie osi powyżej pięciu, a także pojazdy specjalne.
6.
Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić dla
przepraw promowych zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest Generalny
Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2,
i ustalić wysokość opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przewóz promem nie może
przekroczyć dla:
1)
jednej osoby - 3 zł;
2)
jednego zwierzęcia - 3 zł;
3)
jednej sztuki bagażu - 5 zł;
4)
pojazdu:
a)
kategorii 1 - 8 zł,
b)
kategorii 2 - 10 zł,
c)
kategorii 3 - 12 zł,
d)
kategorii 4 - 15 zł,
e)
kategorii 5 - 18 zł.
7.
Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, może wprowadzić
dla przepraw promowych zlokalizowanych w ciągach dróg, których zarządcą jest jednostka
samorządu terytorialnego, opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2, i ustalić
wysokość opłaty, z tym że jednorazowa opłata za przewóz promem nie może przekroczyć
stawek, o których mowa w ust. 6 pkt 1-4.
8.
Minister właściwy do spraw transportu wprowadzając opłatę, o której mowa w art. 13
ust. 2 pkt 2, w drodze rozporządzenia:
1)
może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowaną oraz zerową stawkę opłaty dla
niektórych użytkowników drogi,
2)
określa sposób ogłaszania wysokości tej opłaty,
3)
określa sposób pobierania tej opłaty
- uwzględniając w szczególności potrzeby użytkowników w zakresie częstotliwości korzystania
z przepraw promowych, zmniejszenie skutków finansowych wprowadzenia opłaty dla mieszkańców,
dostępność informacji o wysokości opłat oraz koszt poboru tej opłaty.
9.
Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego wprowadzając opłatę, o której
mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2, w drodze uchwały:
1)
może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowaną oraz zerową stawkę opłaty dla
niektórych użytkowników drogi;
2)
określa sposób ogłaszania wysokości tej opłaty;
3)
określa sposób pobierania tej opłaty.
10.
Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2, pobiera zarząd drogi, w której ciągu
jest zlokalizowana przeprawa promowa, a w przypadku jego braku zarządca drogi.
Art. 13f.3 orzeczenia
1.
Za nieuiszczenie opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera się opłatę
dodatkową.
2.
Rada gminy (rada miasta) określa wysokość opłaty dodatkowej, o której mowa w ust.
1, oraz sposób jej pobierania. Wysokość opłaty dodatkowej nie może przekroczyć 50
zł.
3.
Opłatę dodatkową, o której mowa w ust. 1, pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego
braku zarządca drogi.
Art. 13g.3 orzeczenia
1.
Za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia określonego
przepisami o ruchu drogowym lub niezgodnie z warunkami podanymi w zezwoleniu wymierza
się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej.
1a8)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Karę, o której mowa w ust. 1, ustala się za przekroczenie dopuszczalnej wielkości
parametru pojazdu. W przypadku przekroczenia dopuszczalnej wielkości więcej niż jednego
parametru karę ustala się jako sumę wysokości kar z tytułu każdego przekroczenia.
Jeżeli przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi występują na kilku osiach pojedynczych
lub osiach wielokrotnych pojazdu, karę ustala się jako sumę wysokości kar z tytułu
każdego przekroczenia.
2.
Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, określa załącznik nr 2 do ustawy.
3.
Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, z
zastrzeżeniem ust. 4.
4.
Dokonujący przejazdu pojazdem nienormatywnym zarejestrowanym w kraju uiszcza wymierzoną
karę pieniężną w terminie 21 dni od dnia jej wymierzenia oraz jest obowiązany do niezwłocznego
przekazania dowodu uiszczenia kary pieniężnej organowi, który ją wymierzył.
5.
Karę pieniężną uiszcza się w formie bezgotówkowej za pomocą przekazu na właściwy rachunek
bankowy lub za pomocą karty płatniczej, z tym że w przypadku przedsiębiorców zagranicznych
możliwe jest uiszczenie kary pieniężnej w formie gotówkowej bezpośrednio organowi,
który ją wymierzył.
6.
W przypadku uiszczenia kary pieniężnej w formie gotówkowej organ wydaje pokwitowanie
na druku ścisłego zarachowania, stanowiące dowód uiszczenia tej kary,
7.
Koszty związane z uiszczeniem kary pieniężnej poprzez przekazanie jej na rachunek
bankowy, a w przypadku uiszczenia kary pieniężnej za pomocą karty płatniczej - koszty
związane z autoryzacją transakcji i przekazem środków na właściwy rachunek bankowy
- pokrywa wpłacający.
89)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz. 2703), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2005 r..
W przypadku uwzględnienia odwołania uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi odpowiednio
z budżetu jednostki samorządu terytorialnego lub z rachunku Generalnej Dyrekcji Dróg
Krajowych i Autostrad, o którym mowa w art. 40a ust. 1, w terminie 14 dni od dnia
uchylenia decyzji wymierzającej karę.
9.
Do czasu uiszczenia kary pieniężnej przez przedsiębiorcę zagranicznego pojazd kieruje
się lub usuwa na jego koszt na najbliższy parking strzeżony.
10.
W zakresie postępowania w związku z usuwaniem pojazdu stosuje się odpowiednio przepisy
o ruchu drogowym.
11.
Zwrot pojazdu z parkingu następuje po ustaniu przyczyny skierowania pojazdu na parking
i przedstawieniu przez kontrolowanego organowi, który wymierzył karę, dowodu uiszczenia
kary pieniężnej.
12.
Jeżeli kara pieniężna nie zostanie uiszczona lub pojazd nie zostanie odebrany z parkingu
w ciągu 30 dni od dnia wymierzenia kary pieniężnej, stosuje się odpowiednio przepisy
działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji dotyczące egzekucji należności pieniężnych z ruchomości.
Art. 13h11)Dodany przez art. 30 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym opłaty, o których mowa
w art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 2 pkt 1, oraz opłatę dodatkową, o której mowa
w art. 13f ust. 1, może pobierać partner prywatny.
Art. 13i12)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1440), która weszła w życie z dniem 24 września 2005 r..
1.
Wprowadzane po dniu 1 stycznia 2007 r. systemy elektronicznego poboru opłat, o których
mowa w art. 13 ust. 2, oraz opłat za przejazd autostradą, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym , a także opłat za przejazd pojazdów samochodowych po drogach krajowych, o których
mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym , powinny wykorzystywać co najmniej jedną z następujących technologii:
1)
lokalizację satelitarną;
2)
system łączności ruchomej opartej na standardzie GSM-GPRS, zgodny z normami państw
członkowskich Unii Europejskiej wdrażających normę GSM TS 03.60/23.060;
3)
system radiowy do obsługi transportu i ruchu drogowego pracujący w paśmie częstotliwości
5,8 GHz.
2.
Podmioty pobierające opłaty z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat
powinny umożliwiać świadczenie europejskiej usługi opłaty elektronicznej, począwszy
od daty określonej w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 6, jednak nie wcześniej
niż od dnia:
1)
1 stycznia 2009 r. - dla pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nie mniejszej niż
3,5 tony oraz pojazdów samochodowych przewożących więcej niż 9 pasażerów;
2)
1 stycznia 2011 r. - dla pozostałych pojazdów samochodowych.
3.
Podmioty pobierające opłaty z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat
powinny oferować urządzenia na potrzeby pobierania tych opłat do instalacji w pojazdach
samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym .
4.
Urządzenia, o których mowa w ust. 3, powinny być interoperacyjne i zdolne do komunikowania
się między systemami elektronicznego poboru opłat na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
oraz wszystkimi systemami używanymi na terytorium pozostałych państw członkowskich
Unii Europejskiej.
5.
Urządzenia, o których mowa w ust. 3, mogą być również wykorzystywane do innych celów
w transporcie drogowym, pod warunkiem że nie prowadzi to do dodatkowych obciążeń użytkowników
lub stworzenia dyskryminacji między nimi. Urządzenia mogą być połączone z zainstalowanym
w pojeździe samochodowym tachografem.
6.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
łączności, po wydaniu przez Komisję Europejską przepisów w sprawie europejskiej usługi
opłaty elektronicznej, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania techniczne lub operacyjne dla systemów elektronicznego poboru
opłat,
2)
szczegółowe wymagania techniczne dla urządzeń, o których mowa w ust. 3,
3)
datę udostępnienia europejskiej usługi opłaty elektronicznej dla pojazdów samochodowych,
z zachowaniem przepisu ust. 2
- mając na uwadze zapewnienie interoperacyjności systemów elektronicznego poboru opłat
oraz zapewnienie możliwie szerokiego i niedyskryminacyjnego dostępu do systemów elektronicznego
poboru opłat dla użytkowników.
Art. 13j12)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1440), która weszła w życie z dniem 24 września 2005 r..
Przepisów art. 13i nie stosuje się do:
1)
systemów opłat, których poboru nie dokonuje się środkami elektronicznymi;
2)
systemów elektronicznych opłat, które nie wymagają instalowania w pojazdach samochodowych
urządzeń na potrzeby poboru opłat;
3)
systemów opłat wprowadzanych na drogach powiatowych i gminnych, w odniesieniu do których
koszty dostosowania do wymagań wymienionych w art. 13i są niewspółmiernie wysokie
do korzyści.
Art. 14.
Art. 16.1 orzeczenie
1.
Budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do
inwestora tego przedsięwzięcia.
2.
Szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg, o których mowa w ust. 1, określa umowa
między zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej.
Rozdział 1a
Rozdział 2
Administracja drogowa
Art. 17.
1.
Do zakresu działania ministra właściwego do spraw transportu należy:
1)
określanie kierunków rozwoju sieci drogowej;
2)
wydawanie przepisów techniczno-budowlanych i eksploatacyjnych dotyczących dróg i drogowych
obiektów inżynierskich;
3)
koordynacja działań w zakresie przygotowania dróg na potrzeby obrony państwa;
4)
koordynacja działań na rzecz rozwiązywania problemów klęsk żywiołowych w zakresie
dróg publicznych;
6)
sprawowanie nadzoru nad Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad.
2.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej
określa, w drodze rozporządzenia, sposób koordynacji działań, o których mowa w ust.
1 pkt 3, uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia sprawnego współdziałania
właściwych organów i instytucji w tym zakresie.
Art. 18.2 orzeczenia
1.
Centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach dróg krajowych jest
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, do którego należy:
1)
wykonywanie zadań zarządcy dróg krajowych;
2)
realizacja budżetu państwa w zakresie dróg krajowych.
2.
Do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad należy również:
1)
współudział w realizacji polityki transportowej w zakresie dróg;
1a)
gromadzenie danych i sporządzanie informacji o sieci dróg publicznych;
2)
nadzór nad przygotowaniem infrastruktury drogowej na potrzeby obrony państwa;
3)
wydawanie zezwoleń na jednorazowy przejazd w określonym czasie i po ustalonej trasie
pojazdów nienormatywnych;
4)
współpraca z administracjami drogowymi innych państw i organizacjami międzynarodowymi;
5)
współpraca z organami samorządu terytorialnego w zakresie rozbudowy i utrzymania infrastruktury
drogowej;
6)
zarządzanie ruchem na drogach krajowych; 6a) ochrona zabytków drogownictwa;
7)
wykonywanie zadań związanych z przygotowywaniem i koordynowaniem budowy i eksploatacji
albo wyłącznie eksploatacji, autostrad płatnych, w tym:
a)
prowadzenie prac studialnych dotyczących autostrad płatnych, przygotowywanie dokumentów
wymaganych w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko - na etapie
wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady, o którym mowa w przepisach o ochronie
środowiska,
b)
współpraca z organami właściwymi w sprawach zagospodarowania przestrzennego, obrony
narodowej, geodezji i gospodarki gruntami, ewidencji gruntów i budynków, scalania
i wymiany gruntów, melioracji wodnych, ochrony gruntów rolnych i leśnych, ochrony
środowiska oraz ochrony zabytków,
c)
nabywanie, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa, nieruchomości pod autostrady i gospodarowanie
nimi w ramach posiadanego prawa do nieruchomości,
d)
opracowywanie projektów kryteriów oceny ofert w postępowaniu przetargowym i przeprowadzanie
postępowań przetargowych,
f)
uzgadnianie projektu budowlanego autostrady lub jej odcinka w zakresie zgodności z
przepisami techniczno-budowlanymi dotyczącymi autostrad płatnych,
g)
kontrola budowy i eksploatacji autostrady w zakresie przestrzegania warunków umowy
o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady,
h)
wykonywanie innych zadań, w sprawach dotyczących autostrad, określonych przez ministra
właściwego do spraw transportu;
8)
pobieranie opłat za przejazd zgodnie z przepisami o autostradach płatnych oraz o Krajowym
Funduszu Drogowym;
921)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.)
podejmowanie działań mających na celu wprowadzenie systemów elektronicznego poboru
opłat i szerokiego zastosowania tych systemów oraz współpraca w tym zakresie z innymi
podmiotami, w szczególności ze spółkami eksploatującymi autostrady płatne.
322)W brzmieniu ustalonym przez art. 33 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1217), która weszła w życie z dniem 27 października 2006 r..
Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród
osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do
spraw transportu. Prezes Rady Ministrów odwołuje Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych
i Autostrad.
422)W brzmieniu ustalonym przez art. 33 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1217), która weszła w życie z dniem 27 października 2006 r..
Minister właściwy do spraw transportu na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych
i Autostrad powołuje zastępców Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad spośród
osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy do spraw transportu
odwołuje zastępców Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.
Art. 18a.3 orzeczenia
1.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad realizuje swoje zadania przy pomocy
Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych
i Autostrad wykonuje również zadania zarządu dróg krajowych.
2.
W skład Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wchodzą oddziały w województwach.
3.
Obszar działania oddziału pokrywa się z obszarem województwa.
4.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad powołuje i odwołuje dyrektorów oddziałów
Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
5.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może upoważnić pracowników Generalnej
Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad do załatwiania określonych spraw w jego imieniu
w ustalonym zakresie, w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych.
6.
Minister właściwy do spraw transportu, w drodze zarządzenia, nadaje Generalnej Dyrekcji
Dróg Krajowych i Autostrad statut, określający jej wewnętrzną organizację.
7.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb sporządzania
informacji oraz gromadzenia i udostępniania danych o sieci dróg publicznych, obiektach
mostowych, tunelach oraz promach, uwzględniając potrzebę zapewnienia ich jednolitości
i kompletności.
8.
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad otrzymuje środki, ustalane corocznie
w ustawie budżetowej, na związane z budową autostrad prace studialne i dokumentacyjne,
nabywanie nieruchomości i gospodarowanie nimi, odszkodowania, należności z tytułu
ochrony gruntów leśnych, prace scaleniowe i wymienne, przebudowę urządzeń infrastruktury
technicznej, przeprowadzanie ratowniczych badań archeologicznych i badań ekologicznych
oraz opracowywanie ich wyników.
Art. 19.6 orzeczeń
1.
Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości
należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony
dróg, jest zarządcą drogi.
2.
Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, są dla dróg:
1)
krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
2)
wojewódzkich - zarząd województwa;
3)
powiatowych - zarząd powiatu;
4)
gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
3.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest zarządcą autostrady wybudowanej
na zasadach określonych w ustawie do czasu przekazania jej, w drodze porozumienia,
spółce, z którą zawarto umowę o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady. Spółka pełni funkcję zarządcy autostrady płatnej na warunkach określonych
w umowie o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, z wyjątkiem
zadań, o których mowa w art. 20 pkt 1, 8 i 17, które wykonuje Generalny Dyrektor Dróg
Krajowych i Autostrad.
4.
Zarządzanie drogami publicznymi może być przekazywane między zarządcami w trybie porozumienia,
regulującego w szczególności wzajemne rozliczenia finansowe.
5.
W granicach miast na prawach powiatu zarządcą wszystkich dróg publicznych, z wyjątkiem
autostrad i dróg ekspresowych, jest prezydent miasta.
725)Dodany przez art. 30 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym zadania zarządcy, o
których mowa w art. 20 pkt 3-5, 7, 11-13 oraz 15 i 16, może wykonywać partner prywatny.
Art. 20.3 orzeczenia
Do zarządcy drogi należy w szczególności:
1)
opracowywanie projektów planów rozwoju sieci drogowej oraz bieżące informowanie o
tych planach organów właściwych do sporządzania miejscowych planów zagospodarowania
przestrzennego;
2)
opracowywanie projektów planów finansowania budowy, przebudowy, remontu, utrzymania
i ochrony dróg oraz drogowych obiektów inżynierskich;
3)
pełnienie funkcji inwestora;
4)
utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń
zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą;
5)
realizacja zadań w zakresie inżynierii ruchu;
6)
przygotowanie infrastruktury drogowej dla potrzeb obronnych oraz wykonywanie innych
zadań na rzecz obronności kraju;
7)
koordynacja robót w pasie drogowym;
8)
wydawanie zezwoleń na zajęcie pasa drogowego i zjazdy z dróg oraz pobieranie opłat
i kar pieniężnych;
9)
prowadzenie ewidencji dróg, obiektów mostowych, tuneli, przepustów i promów oraz udostępnianie
ich na żądanie uprawnionym organom;
9a)
sporządzanie informacji o drogach publicznych oraz przekazywanie ich Generalnemu Dyrektorowi
Dróg Krajowych i Autostrad;
10)
przeprowadzanie okresowych kontroli stanu dróg i drogowych obiektów inżynierskich
oraz przepraw promowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na stan bezpieczeństwa
ruchu drogowego;
11)
wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających;
12)
przeciwdziałanie niszczeniu dróg przez ich użytkowników;
13)
przeciwdziałanie niekorzystnym przeobrażeniom środowiska mogącym powstać lub powstającym
w następstwie budowy lub utrzymania dróg;
14)
wprowadzanie ograniczeń lub zamykanie dróg i drogowych obiektów inżynierskich dla
ruchu oraz wyznaczanie objazdów drogami różnej kategorii, gdy występuje bezpośrednie
zagrożenie bezpieczeństwa osób lub mienia;
15)
dokonywanie okresowych pomiarów ruchu drogowego;
16)
utrzymywanie zieleni przydrożnej, w tym sadzenie i usuwanie drzew oraz krzewów;
17)
nabywanie nieruchomości pod pasy drogowe dróg publicznych i gospodarowanie nimi w
ramach posiadanego prawa do tych nieruchomości;
18)
nabywanie nieruchomości innych niż wymienione w pkt 17 na potrzeby zarządzania drogami
i gospodarowanie nimi w ramach posiadanego do nich prawa.
Art. 21.
1.
Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje
obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej
odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka
taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.
1a.
Zarządca drogi może upoważnić pracowników odpowiednio: urzędu marszałkowskiego, starostwa,
urzędu miasta lub gminy albo pracowników jednostki organizacyjnej będącej zarządem
drogi, do załatwiania spraw w jego imieniu, w ustalonym zakresie, a w szczególności
do wydawania decyzji administracyjnych.
2.
Zarządy dróg mają prawo do:
1)
wstępu na grunty przyległe do pasa drogowego, jeżeli jest to niezbędne do wykonywania
czynności związanych z utrzymaniem i ochroną dróg;
2)
urządzania czasowego przejazdu przez grunty przyległe do pasa drogowego w razie przerwy
w komunikacji na drodze;
3)
ustawiania na gruntach przyległych do pasa drogowego zasłon przeciwśnieżnych.
3.
Właścicielom lub użytkownikom gruntów, którzy ponieśli szkody w wyniku czynności wymienionych
w ust. 2, przysługuje odszkodowanie na zasadach określonych w przepisach o gospodarce
nieruchomościami.
Art. 22.3 orzeczenia
1.
Zarząd drogi sprawuje nieodpłatny trwały zarząd gruntami w pasie drogowym.
2.
Grunty, o których mowa w ust. 1, zarząd drogi może oddawać w najem, dzierżawę albo
je użyczać, w drodze umowy, na cele związane z potrzebami zarządzania drogami lub
potrzebami ruchu drogowego, a także na cele związane z potrzebami obsługi użytkowników
ruchu. Zarząd drogi może pobierać z tytułu najmu lub dzierżawy opłaty w wysokości
ustalonej w umowie. Przepisów art. 43 ust. 2 pkt 3 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami nie stosuje się.
2a27)Dodany przez art. 30 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym partner prywatny może
otrzymać w najem, dzierżawę albo użyczenie nieruchomości leżące w pasie drogowym,
w celu wykonywania działalności gospodarczej.
2b27)Dodany przez art. 30 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
Najem, dzierżawa albo użyczenie, o których mowa w ust. 2a, jest inną korzyścią będącą
wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym.
3.
W przypadku nabywania gruntów przeznaczonych pod pas drogowy zarząd drogi może wystąpić
z wnioskiem o dokonanie podziału lub scalenia i podziału nieruchomości, zgodnie z
przepisami o gospodarce nieruchomościami lub przepisami o scalaniu gruntów.
Rozdział 3
Skrzyżowania dróg z innymi drogami komunikacji lądowej i powietrznej oraz liniowymi urządzeniami technicznymi
Art. 25.
1.
Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona skrzyżowań dróg różnej kategorii,
wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa
i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tego skrzyżowania, należy do zarządcy
drogi właściwego dla drogi wyższej kategorii.
2.
Koszt budowy lub przebudowy skrzyżowania, o którym mowa w ust. 1, wraz z koniecznymi
drogowymi obiektami inżynierskimi w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa
i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tego skrzyżowania, ponosi zarządca
drogi, który wystąpił z inicjatywą budowy lub przebudowy takiego skrzyżowania.
3.
Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona skrzyżowania autostrady lub drogi
ekspresowej z innymi drogami publicznymi, wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi
w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi
z funkcjonowaniem tego skrzyżowania, należy do zarządcy autostrady lub drogi ekspresowej.
4.
Koszt budowy lub przebudowy skrzyżowania, o którym mowa w ust. 3, wraz z koniecznymi
drogowymi obiektami inżynierskimi w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa
i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tego skrzyżowania, ponosi zarządca
drogi, który wystąpił z inicjatywą budowy lub przebudowy takiego skrzyżowania.
Art. 26.
Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona budowli brzegowych przepraw promowych
zlokalizowanych w ciągu drogi wraz z urządzeniami i instalacjami oraz jednostkami
przeprawowymi (promami) należy do zarządcy tej drogi.
Art. 28.
1.
Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona skrzyżowań dróg z liniami kolejowymi
w poziomie szyn, wraz z zaporami, urządzeniami sygnalizacyjnymi, znakami kolejowymi,
jak również nawierzchnią drogową w obszarze między rogatkami, a w przypadku ich braku
- w odległości 4 m od skrajnych szyn, należy do zarządu kolei.
2.
Do zarządów kolei należy również:
1)
konserwacja znajdującej się nad skrajnią kolejową dolnej części konstrukcji wiaduktów
drogowych, łącznie z urządzeniami zabezpieczającymi;
2)
budowa i utrzymanie urządzeń odwadniających wiadukty kolejowe nad drogami, łącznie
z urządzeniami odprowadzającymi wodę poza koronę drogi;
3)
budowa skrzyżowań dróg z torami kolejowymi w różnych poziomach w razie budowy nowej
lub zmiany trasy istniejącej linii kolejowej, zwiększenia ilości torów, elektryfikacji
linii, zwiększenia szybkości lub częstotliwości ruchu pociągów.
Art. 28a.
1.
Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona torowiska tramwajowego umieszczonego
w pasie drogowym należy do podmiotu zarządzającego torowiskiem tramwajowym.
2.
Podmiot zarządzający torowiskiem tramwajowym, o którym mowa w ust. 1, uzgadnia z zarządcą
drogi warunki wykonania robót na terenie tego torowiska.
Art. 2930)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364), która weszła w życie z dniem 26 września 2005 r..
1.
Budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych
do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi
na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących
należy do zarządcy drogi.
3.
Zezwolenie na lokalizację zjazdu, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na czas nieokreślony,
z zastrzeżeniem ust. 5. W zezwoleniu na lokalizację zjazdu określa się miejsce lokalizacji
zjazdu i jego parametry techniczne, a w zezwoleniu na przebudowę zjazdu -jego parametry
techniczne, a także zamieszcza się, w przypadku obu zezwoleń, pouczenie o obowiązku:
1)
uzyskania przed rozpoczęciem prac budowlanych pozwolenia na budowę, a w przypadku
przebudowy zjazdu dokonania zgłoszenia budowy albo wykonania robót budowlanych oraz
uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na prowadzenie robót w pasie drogowym;
2)
uzgodnienia z zarządcą drogi, przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, projektu budowlanego
zjazdu.
4.
Ze względu na wymogi wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać
drogi publiczne, zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu
lub jego przebudowę albo wydać zezwolenie na lokalizację zjazdu na czas określony.
5.
Decyzja o wydaniu zezwolenia na lokalizację zjazdu, o którym mowa w ust. 1, wygasa,
jeżeli w ciągu 3 lat od jego wydania zjazd nie został wybudowany.
Art. 29a.
1.
Za wybudowanie lub przebudowę zjazdu:
1)
bez zezwolenia zarządcy drogi,
231)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 30.)
o powierzchni większej niż określona w zatwierdzonym projekcie budowlanym zjazdu
- zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości
10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z art. 40 ust. 4.
2.
Karę, o której mowa w ust. 1, zarządca drogi wymierza również za użytkowanie zjazdu
po terminie określonym w zezwoleniu zarządcy drogi.
3.
Termin płatności kary, o której mowa w ust. 1, wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzja
ustalająca jej wysokość stała się ostateczna.
Art. 30.
Utrzymywanie zjazdów, łącznie ze znajdującymi się pod nimi przepustami, należy do
właścicieli lub użytkowników gruntów przyległych do drogi.
Art. 31.
Art. 32.
1.
W przypadku gdy budowa lub przebudowa drogi w miejscu jej przecięcia się z inną drogą
transportu lądowego - z wyjątkiem skrzyżowania z linią kolejową w poziomie szyn, o
którym mowa w art. 28 ust. 1 - wodnego, korytarzem powietrznym w strefie lotniska
lub urządzeniem typu liniowego (w szczególności linią energetyczną lub telekomunikacyjną,
rurociągiem, taśmociągiem) powoduje naruszenie tych obiektów lub urządzeń albo konieczność
zmian dotychczasowego ich stanu, przywrócenie poprzedniego stanu lub dokonanie zmiany
należy do zarządcy drogi, z zastrzeżeniem ust. 2-4.
2.
Koszty przyłączy do urządzeń liniowych w granicach pasa drogowego, z zastrzeżeniem
ust. 4, pokrywa w całości zarządca drogi, a poza tymi granicami właściciel lub użytkownik
urządzeń.
3.
Koszty przełożenia urządzeń liniowych w pasie drogowym, wynikające z naruszenia lub
konieczności zmian stanu dotychczasowego urządzenia liniowego, w wysokości odpowiadającej
wartości tych urządzeń i przy zachowaniu dotychczasowych właściwości użytkowych i
parametrów technicznych, z zastrzeżeniem ust. 4, pokrywa zarządca drogi.
4.
Jeżeli w wyniku uzgodnień zarządcy drogi z zainteresowaną stroną zostaną wprowadzone
ulepszenia urządzeń, koszty tych ulepszeń pokrywa odpowiednio ich właściciel lub użytkownik.
5.
Przekazanie przez zarządcę drogi urządzeń, o których mowa w ust. 2-4, wykonanych w
pasie drogowym, osobie uprawnionej następuje nieodpłatnie, na podstawie protokołu
zdawczo-odbiorczego.
Art. 33.
Wykonanie skrzyżowań nowo budowanych lub przebudowywanych obiektów, o których mowa
w art. 32 ust. 1, oraz linii kolejowych, powodujące naruszenie stanu istniejącej drogi
lub konieczność dokonania zmian elementów drogi, należy do inwestora zlecającego budowę
lub przebudowę tych obiektów.
Rozdział 4
Pas drogowy
Art. 34.
Odległość granicy pasa drogowego od zewnętrznej krawędzi wykopu, nasypu, rowu lub
od innych urządzeń wymienionych w art. 4 pkt 1 i 2 powinna wynosić co najmniej 0,75
m, a dla autostrad i dróg ekspresowych - co najmniej 2 m.
Art. 35.
1.
Zarządca drogi sporządza i weryfikuje okresowo plany rozwoju sieci drogowej i przekazuje
je, niezwłocznie po sporządzeniu, organom właściwym w sprawie sporządzania planu zagospodarowania
przestrzennego.
2.
W planach zagospodarowania przestrzennego województwa i miejscowych planach zagospodarowania
przestrzennego przeznacza się pod przyszłą budowę dróg pas terenu o szerokości uwzględniającej
ochronę użytkowników dróg i terenu przyległego przed wzajemnym niekorzystnym oddziaływaniem.
3.
Zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą
na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę
sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w
zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą.
4.
W pasie terenu, o którym mowa w ust. 2, mogą być wznoszone tylko tymczasowe obiekty
budowlane oraz urządzenia budowlane związane z obiektami budowlanymi. Ich usunięcie
w wypadku budowy drogi następuje na koszt właściciela, bez odszkodowania.
5.
Nieruchomości położone w pasie, o którym mowa w ust. 2, stanowiące własność Skarbu
Państwa, przeznaczone pod przyszłą budowę drogi, nie mogą być zbyte bez zgody właściwego
zarządcy drogi.
Art. 36.
W przypadku zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi lub niezgodnie z
warunkami podanymi w tym zezwoleniu właściwy zarządca drogi orzeka, w drodze decyzji
administracyjnej, o jego przywróceniu do stanu poprzedniego. Przepisu tego nie stosuje
się w przypadku zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi lub niezgodnie
z warunkami podanymi w tym zezwoleniu, wymagającego podjęcia przez właściwy organ
nadzoru budowlanego decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego.
Art. 37.
Art. 38.
1.
Istniejące w pasie drogowym obiekty budowlane i urządzenia niezwiązane z gospodarką
drogową lub obsługą ruchu, które nie powodują zagrożenia i utrudnień ruchu drogowego
i nie zakłócają wykonywania zadań zarządu drogi, mogą pozostać w dotychczasowym stanie.
234)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 30..
Przebudowa lub remont obiektów budowlanych lub urządzeń, o których mowa w ust. 1,
wymaga zgody zarządcy drogi, a w przypadku gdy planowane roboty są objęte obowiązkiem
uzyskania pozwolenia na budowę, również uzgodnienia projektu budowlanego.
335)Dodany przez art. 2 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 30..
Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2, powinno nastąpić w terminie 14 dni od dnia
wystąpienia z wnioskiem o taką zgodę. Niezajęcie stanowiska w tym terminie uznaje
się jako wyrażenie zgody. Odmowa wyrażenia zgody następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Art. 39.
1.
Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie
lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać
bezpieczeństwu ruchu drogowego. W szczególności zabrania się:
1)
lokalizacji obiektów budowlanych, umieszczania urządzeń, przedmiotów i materiałów
niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego;
2)
włóczenia po drogach oraz porzucania na nich przedmiotów lub używania pojazdów niszczących
nawierzchnię drogi;
3)
poruszania się po drogach pojazdów nienormatywnych;
4)
samowolnego ustawiania, zmieniania i uszkadzania znaków drogowych i urządzeń ostrzegawczo-zabezpieczających;
5)
umieszczania reklam poza obszarami zabudowanymi, z wyjątkiem parkingów;
6)
umieszczania urządzeń zastępujących obowiązujące znaki drogowe;
7)
niszczenia rowów, skarp, nasypów i wykopów oraz samowolnego rozkopywania drogi;
8)
zaorywania lub zwężania w inny sposób pasa drogowego;
9)
odprowadzania wody i ścieków z urządzeń melioracyjnych, gospodarskich lub zakładowych
do rowów przydrożnych lub na jezdnię drogi;
10)
wypasania zwierząt gospodarskich;
11)
rozniecania ognisk w pobliżu drogowych obiektów inżynierskich i przepraw promowych
oraz przejeżdżania przez nie z otwartym ogniem;
12)
usuwania, niszczenia i uszkadzania zadrzewień przydrożnych.
337)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 30..
W szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym obiektów budowlanych
lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego
może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, z zastrzeżeniem
ust. 7, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej.
3a38)Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 30..
W decyzji, o której mowa w ust. 3, określa się w szczególności: rodzaj inwestycji,
sposób, miejsce i warunki jej umieszczenia w pasie drogowym oraz pouczenie inwestora,
że przed rozpoczęciem robót budowlanych jest zobowiązany do:
1)
uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy albo wykonywania robót budowlanych;
2)
uzgodnienia z zarządcą drogi, przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, projektu budowlanego
obiektu lub urządzenia, o którym mowa w ust. 3;
3)
uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na zajęcie pasa drogowego, dotyczącego prowadzenia
robót w pasie drogowym lub na umieszczenie w nim obiektu lub urządzenia.
4.
Utrzymanie obiektów i urządzeń, o których mowa w ust. 3, należy do ich posiadaczy.
5.
Jeżeli budowa, przebudowa lub remont drogi wymaga przełożenia urządzenia lub obiektu,
o którym mowa w ust. 3, koszt tego przełożenia ponosi:
1)
zarządca drogi - w przypadku gdy okres umieszczenia urządzenia lub obiektu w pasie
drogowym jest krótszy lub równy 4 lata, licząc od dnia wydania zezwolenia przez zarządcę
drogi, pod warunkiem zachowania dotychczasowych właściwości użytkowych oraz parametrów
technicznych urządzenia lub obiektu;
2)
właściciel urządzenia lub obiektu - w przypadku gdy:
a)
okres umieszczenia urządzenia lub obiektu w pasie drogowym jest dłuższy niż 4 lata,
licząc od dnia wydania zezwolenia przez zarządcę drogi,
b)
na żądanie właściciela wprowadzono ulepszenia w urządzeniu lub obiekcie.
6.
Zarządca drogi w trakcie budowy lub przebudowy drogi może zlokalizować w pasie drogowym
kanał technologiczny, służący umieszczeniu podziemnych urządzeń infrastruktury technicznej
niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, w szczególności
linii telekomunikacyjnych.
7.
Zarządca drogi udostępnia, w drodze umowy dzierżawy lub najmu, kanały technologiczne,
o których mowa w ust. 6, zainteresowanym podmiotom wybranym w drodze przetargu, z
zachowaniem przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zarządca drogi pobiera
z tego tytułu opłaty w wysokości ustalonej w umowie.
8.
Wykonywanie zadań związanych z zarządzaniem kanałami technologicznymi, o których mowa
w ust. 6, zarządca drogi może powierzyć, w drodze umowy, podmiotowi wyłonionemu w
drodze przetargu, z zachowaniem przepisów o zamówieniach publicznych.
Art. 40.3 orzeczenia
1.
Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem
i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi, w drodze decyzji administracyjnej.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
1)
prowadzenia robót w pasie drogowym;
2)
umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego;
3)
umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania
drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam;
4)
zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w pkt
1-3.
3.
Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
439)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 4, ustala
się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, stawki
opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego i liczby dni zajmowania pasa drogowego, przy czym zajęcie pasa drogowego
przez okres krótszy niż 24 godziny jest traktowane jak zajęcie pasa drogowego przez
1 dzień.
539)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, ustala się
jako iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut
poziomy urządzenia i stawki opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego pobieranej za każdy rok umieszczenia urządzenia w pasie drogowym,
przy czym za umieszczenie urządzenia w pasie drogowym lub na drogowym obiekcie inżynierskim
przez okres krótszy niż rok opłata obliczana jest proporcjonalnie do liczby dni umieszczenia
urządzenia w pasie drogowym lub na drogowym obiekcie inżynierskim.
6.
Opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, ustala się
jako iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut
poziomy obiektu budowlanego albo powierzchni reklamy, liczby dni zajmowania pasa drogowego
i stawki opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego.
7.
Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, ustala dla dróg, których
zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, wysokość stawek opłaty
za zajęcie 1 m2 pasa drogowego, z tym że stawki opłaty, o których mowa w ust. 4 i 6, nie mogą przekroczyć
10 zł za jeden dzień zajmowania pasa drogowego, a stawka opłaty, o której mowa w ust.
5, nie może przekroczyć 200 zł.
8.
Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, ustala dla
dróg, których zarządcą jest jednostka samorządu terytorialnego, wysokość stawek opłaty
za zajęcie 1 m2 pasa drogowego, z tym że stawki opłaty, o których mowa w ust. 4 i 6, nie mogą przekroczyć
10 zł za jeden dzień zajmowania pasa drogowego, a stawka opłaty, o której mowa w ust.
5, nie może przekroczyć 200 zł.
9.
Przy ustalaniu stawek, o których mowa w ust. 7 i 8, uwzględnia się:
1)
kategorię drogi, której pas drogowy zostaje zajęty;
2)
rodzaj elementu zajętego pasa drogowego;
3)
procentową wielkość zajmowanej szerokości jezdni;
4)
rodzaj zajęcia pasa drogowego;
5)
rodzaj urządzenia lub obiektu budowlanego umieszczonego w pasie drogowym.
1040)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Zajęcie pasa drogowego o powierzchni mniejszej niż 1 m2 lub powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy obiektu budowlanego lub
urządzenia mniejszej niż 1 m2 jest traktowane jak zajęcie 1 m2 pasa drogowego.
1140)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
12.
Za zajęcie pasa drogowego:
1)
bez zezwolenia zarządcy drogi,
2)
z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi,
3)
o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi
- zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości
10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
1341)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Termin uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 3, oraz kary, o której mowa w ust.
12, wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca ich wysokość stała się ostateczna,
z zastrzeżeniem ust. 13a.
13a42)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Opłatę roczną, o której mowa w ust. 5, za pierwszy rok umieszczenia urządzenia w pasie
drogowym uiszcza się w terminie określonym w ust. 13, a za lata następne w terminie
do dnia 15 stycznia każdego roku, z góry za dany rok.
1443)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
przepisu ust. 1 nie stosuje się w razie konieczności usunięcia awarii urządzeń niezwiązanych
z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, a znajdujących się
w pasie drogowym. Po zlokalizowaniu awarii prowadzący roboty niezwłocznie zawiadamia
o tym zarządcę drogi i w porozumieniu z nim określa termin i powierzchnię zajętego
pasa drogowego.
14a44)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Zarządca drogi określa, w drodze decyzji administracyjnej, warunki zajęcia pasa drogowego,
o którym mowa w ust. 14, oraz warunki jego przywrócenia do stanu poprzedniego, a także
ustala wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4.
14b44)Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Za wejście w pas drogowy, o którym mowa w ust. 14, bez zawiadomienia zarządcy drogi,
przekroczenie ustalonego terminu i powierzchni zajęcia pasa drogowego zarządca drogi
wymierza karę pieniężną zgodnie z ust. 12.
15.
Zajmujący pas drogowy jest obowiązany zapewnić bezpieczne warunki ruchu i przywrócić
pas do poprzedniego stanu użyteczności w określonym terminie.
16.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa warunki niezbędne do udzielania zezwoleń
na zajmowanie pasa drogowego na cele, o których mowa w ust. 2, mając na względzie
bezpieczeństwo użytkowania i ochronę dróg.
Art. 40a45)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9..
1.
Opłaty określone w art. 13 ust. 1 i 2, art. 13f ust. 1 i art. 40 ust. 3 oraz kary
pieniężne określone w art. 13g ust. 1, art. 29a ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 12, a
także opłaty z tytułu umów zawieranych na podstawie art. 22 ust. 2 i art. 39 ust.
7, są przekazywane odpowiednio do budżetów jednostek samorządu terytorialnego lub
na wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
1a46)Dodany przez art. 30 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym opłaty pobierane przez
partnera prywatnego, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 2 pkt 1,
oraz opłata dodatkowa, o której mowa w art. 13f ust. 1, stanowią przychody partnera
prywatnego.
2.
Opłaty za przejazdy pojazdów nienormatywnych, których trasa przebiega przez granicę
państwa, określone w art. 13c ust. 1 pkt 2, i kary, o których mowa w art. 13g ust.
1, dotyczące tych pojazdów, są przekazywane na wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej
Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, o którym mowa w ust. 1.
3.
Środki z opłat i kar gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Generalnej Dyrekcji
Dróg Krajowych i Autostrad, o którym mowa w ust. 1, są przekazywane w terminie do
10 dnia miesiąca następującego po miesiącu ich otrzymania na rachunek Krajowego Funduszu
Drogowego, z przeznaczeniem na budowę, przebudowę, remont, utrzymanie i ochronę dróg
krajowych, drogowych obiektów inżynierskich i przepraw promowych oraz na zakup urządzeń
do ważenia pojazdów.
Art. 40b.
1.
Osoby upoważnione przez naczelnika urzędu celnego są uprawnione do kontroli pojazdów
wykonujących międzynarodowy transport drogowy w zakresie masy, nacisków osi lub wymiarów
określonych przepisami Prawa o ruchu drogowym.
2.
W przypadku przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej, nacisków osi lub wymiarów
pojazdów naczelnicy urzędów celnych pobierają opłaty ustalone zgodnie z art. 13c ust.
4 i wymierzają kary pieniężne ustalone zgodnie z art. 13g ust. 2.
3.
Urzędy celne otrzymują prowizję od pobranych opłat i kar pieniężnych.
4.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość prowizji, o której
mowa w ust. 3, oraz sposób jej pobierania i rozliczania z Generalną Dyrekcją Dróg
Krajowych i Autostrad. Wysokość prowizji jest uzależniana od wysokości pobranych opłat.
Art. 40c.
1.
W przypadku stwierdzenia, że pojazd przekracza dopuszczalną masę całkowitą, naciski
osi, wymiary lub przejazd pojazdu odbywa się bez zezwolenia wymaganego przepisami
o ruchu drogowym, inspektor Inspekcji Transportu Drogowego oraz funkcjonariusz Policji
mają prawo wymierzania i pobierania kary pieniężnej, ustalonej zgodnie z art. 13g
ust. 2.
2.
Od decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie
do organu nadrzędnego w stosunku do organu, który karę tę wymierzył, w terminie 14
dni od dnia jej doręczenia.
Art. 40d47)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..1 orzeczenie
1.
W przypadku nieterminowego uiszczenia opłat określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2 i art.
40 ust. 3, opłat wynikających z umów zawieranych zgodnie z art. 22 ust. 2 i art. 39
ust. 7 oraz kar pieniężnych określonych w art. 29a ust. 1 i 2 i art. 40 ust. 12 pobiera
się odsetki ustawowe.
2.
Opłaty określone w art. 13 ust. 1 pkt 2 i art. 40 ust. 3 wraz z odsetkami za zwłokę,
opłaty określone w art. 13f ust. 1 oraz kary pieniężne określone w art. 29a ust. 1
i 2 i art. 40 ust. 12 wraz z odsetkami za zwłokę podlegają przymusowemu ściągnięciu
w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3.
Obowiązek uiszczenia opłat określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2, art. 13f ust. 1 i art.
40 ust. 3 oraz kar pieniężnych określonych w art. 13g ust. 1, art. 29a ust. 1 i 2
oraz w art. 40 ust. 12 przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
w którym opłaty lub kary powinny zostać uiszczone.
Art. 41.
1.
Koszty związane z określeniem tras przejazdu oraz przystosowaniem odcinków dróg do
przejazdu pojazdów nienormatywnych pokrywa dokonujący tych przejazdów.
2.
Koszty związane z:
1)
określeniem tras przejazdu - ustala organ właściwy do wydania zezwolenia na przejazd
pojazdu nienormatywnego;
2)
przystosowaniem odcinków dróg do przejazdu pojazdów nienormatywnych, z wyjątkiem kosztów
dostaw, usług i robót wskazanych w zezwoleniu na przejazd pojazdem nienormatywnym,
wykonywanych przez dokonującego przejazdu pojazdem nienormatywnym lub na jego rzecz
przez odpowiednie podmioty - ustala właściwy zarządca drogi.
3.
Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, określa sposób ustalania
kosztów, o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich pokrywania przez dokonującego przejazdu
pojazdem nienormatywnym, mając na uwadze długość przejazdu i stopień przystosowania
trasy przejazdu.
448)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz dróg
krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej
osi napędowej do 11,5 t, mając na uwadze stan techniczny dróg oraz ochronę dróg przed
zniszczeniem.
548)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz dróg
krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym
nacisku pojedynczej osi do 10 t, mając na uwadze potrzebę zapewnienia ruchu tranzytowego.
648)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Drogi inne niż określone na podstawie ust. 4 i 5 stanowią sieć dróg, po których mogą
poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t.
Art. 4249)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 30..
1.
Zabrania się umieszczania nadziemnych urządzeń liniowych, w szczególności linii energetycznej,
telekomunikacyjnej, rurociągu, taśmociągu, wzdłuż pasów drogowych, poza terenem zabudowy,
w odległości mniejszej niż 5 m od granicy pasa, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z potrzebami obronnymi i zadaniami
na rzecz obronności kraju oraz ochrony środowiska umieszczenie urządzenia liniowego
w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 może nastąpić za zgodą zarządcy drogi,
którą zarządca drogi wydaje inwestorowi przed uzyskaniem pozwolenia na budowę lub
zgłoszeniem budowy albo wykonywania robót budowlanych. Przepis art. 38 ust. 3 stosuje
się odpowiednio.
3.
Urządzenia liniowe, o których mowa w ust. 1, mogą być umieszczane:
1)
na obszarach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi - na skarpach nasypów drogowych,
z wyjątkiem nasypów spełniających jednocześnie funkcję wałów przeciwpowodziowych,
a w przypadku braku takiej możliwości - na krawędzi korony drogi,
2)
na terenach górskich, zalesionych i w parkach narodowych - w pasie drogowym poza koroną
drogi
- na warunkach określonych przez zarządcę drogi i za jego zgodą. Przepis art. 38 ust.
3 stosuje się odpowiednio.
4.
Zarządca drogi wydaje zgodę, o której mowa w ust. 3, przed uzyskaniem przez inwestora
pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy albo wykonywania robót budowlanych.
Art. 4349)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 30..
1.
Obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej
krawędzi jezdni co najmniej:
|
2.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze,
o której mowa w ust. 1 lp. 3 tabeli, w odległości mniejszej niż określona w ust. 1,
może nastąpić wyłącznie za zgodą zarządcy drogi, wydaną przed uzyskaniem przez inwestora
obiektu pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem budowy albo wykonywania robót budowlanych.
Przepis art. 38 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się przy sytuowaniu reklam poza terenem zabudowy.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 48-50.
(pominięte).51)Zamieszczone w obwieszczeniu.
Art. 51.
1.
Z dniem wejścia ustawy w życie:
1)
grunty państwowe położone poza granicami miast, oddane osobom fizycznym w zamian za
grunty zajęte pod budowę dróg publicznych, stają się z mocy prawa własnością tych
osób; grunty takie położone w granicach miast przechodzą na własność lub w użytkowanie
wieczyste osób fizycznych, stosownie do przepisów szczególnych;
2)
grunty oddane i zajęte pod drogi publiczne, wybudowane z udziałem czynu społecznego
i istniejące w tym dniu, stają się z mocy prawa własnością Państwa.
2.
Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do gruntów zajętych pod istniejące drogi publiczne,
w odniesieniu do których zostało wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe przed dniem
wejścia ustawy w życie.
Art. 52.
Traci moc ustawa z dnia 29 marca 1962 r. o drogach publicznych .
Art. 53.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1985 r.
Załączniki do ustawy z dnia 21 marca 1985 r.
Załącznik nr 1
Wielkości parametrów oraz stawki opłaty, o której mowa w art. 13c ust. 1 pkt 152)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Załącznik nr 2
Wielkości parametrów oraz kar pieniężnych, o których mowa w art. 13g ust. 152)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1)
Przepisy niniejszej ustawy wdrażają w zakresie swojej regulacji postanowienia dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/52/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie
interoperacyjności systemów elektronicznych opłat drogowych we Wspólnocie (Dz. Urz.
UE L 166 z 30.04.2004; str. 124). Dane dotyczące ogłoszenia niniejszego aktu prawa
Unii Europejskiej dotyczą jego ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
- wydanie specjalne.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie
ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 179,
poz. 1486), która weszła w życie z dniem 4 października 2005 r.
3)
Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o samorządzie
gminnym oraz ustawy o drogach publicznych (Dz. U. Nr 172, poz. 1441), która weszła
w życie z dniem 10 października 2005 r.
4)
Przez art. 52 pkt 8 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających
kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa
(Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 12 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę
o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego
(Dz. U. Nr 104, poz. 711), który wszedł w życie z dniem 1 października 2006 r.
6)
Dodany przez art. 30 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym
(Dz. U. Nr 169, poz. 1420), która weszła w życie z dniem 7 października 2005 r.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
8)
Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
9)
W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie
ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz.
2703), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r.
Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 157, poz. 1119 i Nr 187, poz. 1381.
11)
Dodany przez art. 30 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
12)
Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach
publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1440), która weszła
w życie z dniem 24 września 2005 r.
13)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 155, poz. 1297 i Nr 172, poz. 1440 oraz z 2006 r.
Nr 12, poz. 61.
14)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 141, poz. 1184, Nr 155, poz. 1297, Nr 163, poz. 1362,
Nr 172, poz. 1440, Nr 175, poz. 1462 i Nr 180, poz. 1494 i 1497 oraz z 2006 r. Nr
170, poz. 1217 i 1218, Nr 171, poz. 1225 i Nr 235, poz. 1701.
15)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r.
Nr 109, poz. 925, Nr 175, poz. 1462, Nr 179, poz. 1486 i Nr 180, poz. 1494 i 1497
oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 141, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 190, poz. 1400, Nr 191,
poz. 1410 i Nr 235, poz. 1701.
16)
Przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych
(Dz. U. Nr 123, poz. 780), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
17)
Przez art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach
publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1953), która
weszła w życie z dniem 9 grudnia 2003 r.
18)
Przez art. 65 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych
(Dz. U. Nr 127, poz. 627), która weszła w życie z dniem 2 stycznia 1995 r.
19)
Przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
20)
Przez art. 7 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę
o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), która weszła w życie
z dniem 21 sierpnia 2004 r.
21)
Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 12.
22)
W brzmieniu ustalonym przez art. 33 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym
zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1217), która
weszła w życie z dniem 27 października 2006 r.
23)
Przez art. 17 pkt 4 lit. c ustawy z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji
i funkcjonowaniu centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych
oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 25, poz. 253), która weszła w życie z dniem
1 kwietnia 2002 r.
24)
Przez art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o dochodach
jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999-2002 oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 216, poz. 1826), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
25)
Dodany przez art. 30 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
26)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 281, poz. 2782, z 2005 r. Nr 130, poz. 1087, Nr 169, poz. 1420 i Nr 175, poz. 1459
oraz z 2006 r. Nr 64, poz. 456, Nr 104, poz. 708 i Nr 220, poz. 1600 i 1601.
27)
Dodany przez art. 30 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
28)
Rozdział 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku
4, nie zawiera tych artykułów.
29)
Przez art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 1993 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych
oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 47, poz. 212), która weszła w życie z dniem
9 lipca 1993 r.
30)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie
ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz.
1364), która weszła w życie z dniem 26 września 2005 r.
31)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 30.
32)
Przez art. 1 pkt 32 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
33)
Przez art. 1 pkt 37 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
34)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
30.
35)
Dodany przez art. 2 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 30.
36)
Przez art. 1 pkt 39 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
37)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
30.
38)
Dodany przez art. 2 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 30.
39)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
40)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
41)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
42)
Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
43)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
44)
Dodany przez art. 1 pkt 4 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
45)
W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 9.
46)
Dodany przez art. 30 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
47)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
48)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
49)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 30.
50)
Przez art. 1 pkt 48 ustawy, o której mowa w odnośniku 17.
51)
Zamieszczone w obwieszczeniu.
52)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
*)
Jeżeli przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi składowych osi wielokrotnych pojazdów
silnikowych, przyczep i naczep o liczbie osi składowych większej niż trzy przekraczają
dopuszczalne wartości, opłatę ustala się od każdego przekroczenia oddzielnie.
**)
Jeżeli przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi składowych osi wielokrotnych pojazdów
silnikowych, przyczep i naczep o liczbie osi składowych większej niż trzy przekraczają
dopuszczalne wartości, karę ustala się od każdego przekroczenia oddzielnie.