Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 21 marca 2006 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Ewa Łętowska - przewodniczący,
Marian Grzybowski,
Wiesław Johann,
Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska - sprawozdawca,
Marian Zdyb,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie
w dniu 21 marca 2006 r. wniosku Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych
o stwierdzenie, że:
1)
art. 26c ust. 4a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej
oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych jest niezgodny z art. 2 Konstytucji,
2)
art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy powołanej w punkcie 1 jest niezgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji,
3)
art. 1 pkt 26 lit. f i pkt 27 w zakresie dotyczącym ust. 7a w związku z art. 19 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz o zmianie niektórych innych
ustaw , w odniesieniu do prowadzących zakłady pracy chronionej, którzy przed dniem 23 stycznia
2003 r. dokonali ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych
wydatków na nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych w związku z modernizacją
zakładu, utworzeniem lub przystosowaniem stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych,
budową lub rozbudową bazy rehabilitacyjnej, wypoczynkowej lub socjalnej oraz na zakup
środków transportu, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 22, art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 3 Konstytucji,
4)
art. 1 pkt 5 lit. a i b w związku z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz ustawy - Przepisy wprowadzające
ustawę o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz w związku z art. 19 pkt 2 w zakresie dotyczącym art. 1 pkt 18 ustawy powołanej
w punkcie 3 w zakresie, w jakim odnosi się do pracodawców, którzy przed dniem 31 grudnia
2003 r. zatrudnili osoby niepełnosprawne, które osiągnęły wiek emerytalny przed dniem,
na który pracodawca mógł z zachowaniem ustawowych lub umownych terminów wypowiedzenia
wypowiedzieć po dniu 30 grudnia 2003 r. stosunek pracy, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji,
orzeka:
1.
Art. 26c ust. 4a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej
oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy powołanej w punkcie 1 jest zgodny z art. 2 i z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
3.
Art. 1 pkt 26 lit. f i pkt 27 w zakresie dotyczącym ust. 7a w związku z art. 19 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz o zmianie niektórych innych
ustaw jest zgodny z art. 2 w związku z art. 22, art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 3 Konstytucji.
4.
Art. 1 pkt 5 lit. a i b w związku z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz ustawy - Przepisy wprowadzające
ustawę o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie w zakresie, w jakim pozbawia pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne, które
osiągnęły wiek emerytalny, dofinansowania do wynagrodzeń tych osób w okresie niezbędnym
do skutecznego wypowiedzenia tym osobom umów o pracę, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji.