Ustawaz dnia 15 grudnia 2006 r.o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie
Kodeksu cywilnego
Treść ustawy
Art. 1.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie
gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w ust. 1 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu:
„
8a)
wydatkach związanych z utrzymaniem lokalu - należy przez to rozumieć wydatki, ustalane
proporcjonalnie do powierzchni użytkowej lokalu w stosunku do powierzchni użytkowej
wszystkich lokali w danym budynku, obciążające właściciela, obejmujące: opłatę za
użytkowanie wieczyste gruntu, podatek od nieruchomości oraz koszty:
a)
konserwacji, utrzymania należytego stanu technicznego nieruchomości oraz przeprowadzonych
remontów,
b)
zarządzania nieruchomością,
c)
utrzymania pomieszczeń wspólnego użytkowania, windy, anteny zbiorczej, domofonu oraz
zieleni,
d)
ubezpieczenia nieruchomości,
e)
inne, o ile wynikają z umowy.
”
;
2)
w art. 8a:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Podwyżka w wyniku której wysokość czynszu albo innych opłat za używanie lokalu w skali
roku przekroczy albo następuje z poziomu wyższego niż 3% wartości odtworzeniowej lokalu
może nastąpić w uzasadnionych przypadkach, o których mowa w ust. 4a albo w ust. 4e.
Na pisemne żądanie lokatora właściciel, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego
żądania, pod rygorem nieważności podwyżki, przedstawi na piśmie przyczynę podwyżki
i jej kalkulację.
”
,
b)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4e w brzmieniu:
„
4a.
Jeżeli właściciel nie uzyskuje przychodów z czynszu albo innych opłat za używanie
lokalu na poziomie zapewniającym pokrycie wydatków związanych z utrzymaniem lokalu,
jak również zapewniającym zwrot kapitału i zysk, z zastrzeżeniem ust. 4c i 4d, wówczas
podwyżkę pozwalającą na osiągnięcie tego poziomu uważa się za uzasadnioną, o ile mieści
się w granicach określonych w ust. 4b.
4b.
Podwyższając czynsz albo inne opłaty za używanie lokalu, właściciel może ustalić:
1)
zwrot kapitału w skali roku na poziomie nie wyższym niż:
a)
1,5% nakładów poniesionych przez właściciela na budowę albo zakup lokalu lub
b)
10% nakładów poniesionych przez właściciela na trwałe ulepszenie istniejącego lokalu
zwiększające jego wartość użytkową
- aż do ich pełnego zwrotu;
2)
godziwy zysk.
4c.
Właściciel, który oddał lokal do używania na podstawie stosunku prawnego innego niż
najem, ustalając składniki wydatków związanych z utrzymaniem lokalu, stosuje przepisy
regulujące ten stosunek prawny; do opłat za używanie lokalu właściciel nie zalicza
zwrotu kapitału ani zysku.
4d.
W stosunkach najmu lokali socjalnych zysku nie zalicza się jako jednego ze składników
czynszu.
4e.
Podwyżkę czynszu albo innych opłat za używanie lokalu w wysokości nieprzekraczającej
w danym roku kalendarzowym średniorocznego wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych
ogółem w poprzednim roku kalendarzowym uważa się za uzasadnioną. Średnioroczny wskaźnik
cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym jest ogłaszany,
w formie komunikatu, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
”
,
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
W ciągu 2 miesięcy od dnia wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 1, lokator może:
1)
odmówić na piśmie przyjęcia podwyżki ze skutkiem rozwiązania stosunku prawnego, na
podstawie którego lokator zajmuje lokal, z upływem okresu wypowiedzenia, o którym
mowa w ust. 2, albo
2)
zakwestionować podwyżkę, o której mowa w ust. 4, wnosząc do sądu pozew o ustalenie,
na podstawie przepisów ust. 4a-4e, że podwyżka jest niezasadna albo jest zasadna,
lecz w innej wysokości; udowodnienie zasadności podwyżki ciąży na właścicielu.
”
,
d)
uchyla się ust. 6,
e)
po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu:
„
6a.
W przypadku:
1)
określonym w ust. 5 pkt 1 lokator jest obowiązany uiszczać czynsz albo inne opłaty
za używanie lokalu w dotychczasowej wysokości do dnia rozwiązania stosunku prawnego,
na podstawie którego lokator zajmuje lokal;
2)
określonym w ust. 5 pkt 2 lokator jest obowiązany uiszczać czynsz albo inne opłaty
za używanie lokalu w dotychczasowej wysokości do dnia uprawomocnienia się orzeczenia
sądu kończącego postępowanie w sprawie, z zastrzeżeniem ust. 6b;
3)
gdy lokator nie skorzysta z prawa przysługującego mu na podstawie ust. 5, wówczas
od upływu terminu wypowiedzenia jest obowiązany uiszczać czynsz albo inne opłaty za
używanie lokalu w wysokości wynikającej z wypowiedzenia.
6b.
W przypadku uznania przez sąd podwyżki wysokości czynszu albo innych opłat za używanie
lokalu za zasadną, choćby w innej wysokości niż wynikająca z wypowiedzenia, obowiązkiem
lokatora jest zapłata kwoty odpowiadającej różnicy między podwyższonym a dotychczasowym
czynszem albo innymi opłatami za używanie lokalu, za okres od upływu terminu wypowiedzenia.
”
,
f)
uchyla się ust. 7,
g)
dodaje się ust. 8 w brzmieniu:
„
8.
Przepisy ust. 1-6b nie mają zastosowania do podwyżek opłat niezależnych od właściciela.
”
;
3)
w art. 9 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:
„
1b.
Podwyższanie czynszu albo innych opłat za używanie lokalu, z wyjątkiem opłat niezależnych
od właściciela, nie może być dokonywane częściej niż co 6 miesięcy. Termin ten biegnie
od dnia, w którym podwyżka zaczęta obowiązywać.
”
;
4)
w art. 18:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Z zastrzeżeniem ust. 3, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, odpowiada wysokości
czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie
nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa w ust.
1, odszkodowania uzupełniającego.
”
,
b)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Jeżeli gmina nie dostarczyła lokalu socjalnego osobie uprawnionej do niego z mocy
wyroku, właścicielowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze do gminy, na podstawie
art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny .
”
.
Art. 2.1 orzeczenie
Do spraw wszczętych a niezakończonych, dotyczących ustalenia przez sąd, że podwyżka
czynszu albo innych opłat za używanie lokalu jest niezasadna albo jest zasadna, lecz
w innej wysokości, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.
1)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z
1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210,
z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r.
Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr
115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388
i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139,
poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117,
poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r.
Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983
i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450
i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr
49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91,
poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783,
z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438 oraz z 2006 r. Nr
133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166.