Ustawaz dnia 15 kwietnia 2005 r.o zmianie ustawy o ochronie informacji niejawnych oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym
obrocie papierami wartościowymi, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,
ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, ustawę z dnia 8 października
2004 r. o zasadach finansowania nauki.
Spis treści
Treść ustawy
Art. 1.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1:
a)
w ust. 2:
-
-pkt 2 otrzymuje brzmienie:„
2)
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i ich jednostek organizacyjnych, zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”, a także innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych,”, -
-pkt 5 otrzymuje brzmienie:„
5)
przedsiębiorców, jednostek naukowych lub badawczo-rozwojowych, zamierzających ubiegać się, ubiegających się o zawarcie lub wykonujących umowy związane z dostępem do informacji niejawnych albo wykonujących na podstawie przepisów prawa zadania związane z dostępem do informacji niejawnych.”,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania sprawdzającego, postępowania
odwoławczego oraz postępowania bezpieczeństwa przemysłowego stosuje się przepisy art. 6-8, art. 12, art. 14-16, art. 24 § 1 pkt 1-6 i § 2-4, art. 26 § 1, art. 28,
art. 29, art. 30 § 1-3, art. 35 § 1, art. 39, art. 41-47, art. 57-60, art. 61 § 3
i 4, art. 63 § 4, art. 64, art. 97 § 1 pkt 4 i § 2, art. 98, art. 101, art. 104, art.
105, art. 107, art. 112, art. 113, art. 156-158 oraz art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego .
”
;
2)
w art. 2:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
tajemnicą państwową - jest informacja określona w wykazie rodzajów informacji, stanowiącym
załącznik nr 1, której nieuprawnione ujawnienie może spowodować istotne zagrożenie
dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego,
obronności, bezpieczeństwa, stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa,
”
,
b)
pkt 7a otrzymuje brzmienie:
„
7a)
jednostką naukową - jest jednostka naukowa w rozumieniu przepisów o zasadach finansowania
nauki,
”
,
c)
pkt 9 otrzymuje brzmienie:
„
9)
siecią teleinformatyczną - jest organizacyjne i techniczne połączenie systemów teleinformatycznych,
”
,
d)
dodaje się pkt 10 i 11 w brzmieniu:
„
10)
akredytacją bezpieczeństwa teleinformatycznego - jest dopuszczenie systemu lub sieci
teleinformatycznej do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania
informacji niejawnych, na zasadach określonych w ustawie,
11)
dokumentacją bezpieczeństwa systemu lub sieci informatycznej - są Szczególne Wymagania
Bezpieczeństwa oraz Procedury Bezpiecznej Eksploatacji danego systemu lub sieci teleinformatycznej,
sporządzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie.
”
;
3)
w art. 14:
a)
w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
kontroli ochrony informacji niejawnych i przestrzegania przepisów obowiązujących w
tym zakresie, z uwzględnieniem prawidłowości postępowań sprawdzających prowadzonych
przez pełnomocników ochrony, z wyłączeniem postępowań, o których mowa w art. 30,
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Kierownicy jednostek organizacyjnych współdziałają ze służbami ochrony państwa w toku
przeprowadzanych przez nie postępowań sprawdzających, a w szczególności udostępniają
funkcjonariuszom albo żołnierzom, po przedstawieniu przez nich pisemnego upoważnienia,
pozostające w ich dyspozycji informacje i dokumenty niezbędne do stwierdzenia, czy
osoba objęta postępowaniem sprawdzającym daje rękojmię zachowania tajemnicy. Organy
i służby, o których mowa w art. 30, udostępniają pozostające w ich dyspozycji informacje
i dokumenty wyłącznie w przypadku, gdy w ich opinii osoba ta nie daje rękojmi zachowania
tajemnicy; w przeciwnym przypadku informują, że nie posiadają informacji i dokumentów
świadczących, że osoba objęta postępowaniem sprawdzającym nie daje tej rękojmi.
”
;
4)
w art. 17:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Czynności, o których mowa w art. 16 pkt 1-5 i 8, dokonywane przez służby ochrony państwa
w stosunku do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Senatu Rzeczypospolitej Polskiej,
wykonywane są w uzgodnieniu odpowiednio z Marszałkiem Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
i Marszałkiem Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Uzgodnienia dokonuje Prezes Rady Ministrów,
a w przypadku braku uzgodnienia czynność nie może być wykonana.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przygotowania
i prowadzenia kontroli w zakresie ochrony informacji niejawnych, w tym uzgadniania
kontroli w stosunku do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej,
uwzględniając zadania funkcjonariuszy i żołnierzy służb ochrony państwa nadzorujących
i wykonujących czynności kontrolne, dokumentowanie czynności kontrolnych oraz sporządzanie:
protokołu kontroli, wystąpienia pokontrolnego i informacji o wynikach kontroli.
”
;
5)
w art. 18:
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Kierownik jednostki organizacyjnej może powołać zastępcę pełnomocnika ochrony.
”
,
b)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Zastępcą pełnomocnika ochrony w jednostce organizacyjnej może być osoba, która spełnia
warunki określone w ust. 3.
”
,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Pełnomocnik ochrony kieruje wyodrębnioną, wyspecjalizowaną komórką organizacyjną do
spraw ochrony informacji niejawnych, zwaną dalej „pionem ochrony”, do której zadań
należy:
1)
zapewnienie ochrony informacji niejawnych, w tym ich ochrony fizycznej,
2)
zapewnienie ochrony systemów i sieci teleinformatycznych, w których są wytwarzane,
przetwarzane, przechowywane lub przekazywane informacje niejawne,
3)
kontrola ochrony informacji niejawnych oraz przestrzegania przepisów o ochronie tych
informacji,
4)
okresowa kontrola ewidencji, materiałów i obiegu dokumentów,
5)
opracowywanie planu ochrony informacji niejawnych w jednostce organizacyjnej i nadzorowanie
jego realizacji,
6)
szkolenie pracowników w zakresie ochrony informacji niejawnych na zasadach określonych
w rozdziale 8.
”
,
d)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Kierownik jednostki organizacyjnej może powierzyć pełnomocnikowi ochrony wykonywanie
innych zadań, o ile ich realizacja nie naruszy prawidłowego wykonywania zadań, o których
mowa w ust. 4.
”
;
6)
po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu:
„
Art. 18a.
1.
W jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2, pełnomocnik ochrony,
oprócz realizacji zadań określonych w art. 18 ust. 4 i 4a, zapewnia również ochronę
fizyczną tych jednostek.
2.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zadania pełnomocników
ochrony w zakresie ochrony informacji niejawnych w jednostkach organizacyjnych jemu
podległych i przez niego nadzorowanych, szczególne wymagania w zakresie ochrony fizycznej
informacji niejawnych, tryb opracowywania oraz niezbędne elementy planów ochrony tych
jednostek, a także sposób nadzorowania ich realizacji.
3.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, określi w szczególności zadania dotyczące
koordynowania oraz nadzorowania działalności pionów ochrony przez pełnomocników ochrony
bezpośrednio nadrzędnych jednostek organizacyjnych, podstawowe wymagania, jakim powinny
odpowiadać plany ochrony, podział stref bezpieczeństwa na rodzaje, a także warunki
dostępu do tych stref.
”
;
7)
w art. 20 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
muszą być chronione, odpowiednio do przyznanej klauzuli tajności, przy zastosowaniu
środków określonych w rozdziałach 9 i 10.
”
;
8)
w art. 21 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Uprawnienie do przyznawania, zmiany i znoszenia klauzuli tajności przysługuje wyłącznie
w zakresie posiadanego prawa dostępu do informacji niejawnych.
3.
Osoba, o której mowa w ust. 1, ponosi odpowiedzialność za przyznanie klauzuli tajności
i bez jej zgody albo bez zgody jej przełożonego klauzula nie może być zmieniona lub
zniesiona. Dotyczy to również osoby, która przekazała dane do dokumentu zbiorczego.
”
;
9)
w art. 23:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Informacje niejawne zaklasyfikowane jako stanowiące tajemnicę państwową oznacza się
klauzulą:
1)
„ściśle tajne” - zgodnie z wykazem stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy (część I),
2)
„tajne” - zgodnie z wykazem stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy (część II).
”
,
b)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób oznaczania materiałów,
umieszczania na nich klauzul tajności, a także sposób zmiany nadanej klauzuli, uwzględniając,
że materiały powinny być oznaczone w sposób zapewniający ich odróżnienie od materiałów
jawnych oraz mając na uwadze rodzaje klauzul tajności i materiałów.
4.
Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe oznaczenia
materiałów, które:
1)
mogą poprzedzać klauzule wymienione w ust. 1 i 2, oraz wynikający z tych oznaczeń
szczególny sposób postępowania z tak oznaczonymi materiałami; rozporządzenie powinno
określać w szczególności: rodzaje oznaczeń, sposób ich nanoszenia na materiały oraz
tryb wytwarzania, przetwarzania, przekazywania, udostępniania i przechowywania tak
oznaczonych informacji niejawnych, a także krąg upoważnionych adresatów ze względu
na wymóg wyższego stopnia ochrony tych materiałów,
2)
mogą poprzedzać lub następować bezpośrednio po klauzulach wymienionych w ust. 1 i
2 lub ich zagranicznych odpowiednikach, oraz wynikający z umów międzynarodowych, których
Rzeczpospolita Polska jest stroną, szczególny sposób postępowania z tak oznaczonymi
materiałami; rozporządzenie powinno określać w szczególności: rodzaje oznaczeń, sposób
ich nanoszenia na materiały oraz tryb wytwarzania, przetwarzania, przekazywania, udostępniania
i przechowywania tak oznaczonych informacji niejawnych, a także sposób oceny spełnienia
warunków dostępu do tych informacji przez osoby fizyczne, przedsiębiorców, jednostki
naukowe i badawczo-rozwojowe.
”
;
10)
art. 25 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 25.
1.
Informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową podlegają ochronie, w sposób określony
ustawą, przez okres 50 lat od daty ich wytworzenia.
2.
Chronione bez względu na upływ czasu pozostają:
1)
dane identyfikujące funkcjonariuszy i żołnierzy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Wojskowych Służb Informacyjnych oraz byłego Urzędu Ochrony Państwa,
wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze,
2)
dane identyfikujące osoby, które udzieliły pomocy w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych
organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do ich wykonywania na podstawie
ustawy,
3)
informacje niejawne uzyskane od organów innych państw lub organizacji międzynarodowych,
jeżeli taki był warunek ich udostępnienia.
3.
Informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową podlegają ochronie w sposób określony
ustawą przez okres:
1)
5 lat od daty wytworzenia - oznaczone klauzulą „poufne”,
2)
2 lat od daty wytworzenia - oznaczone klauzulą „zastrzeżone”.
4.
Osoba, o której mowa w art. 21 ust. 1, może:
1)
określić krótszy okres ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową,
2)
po dokonaniu przeglądu materiałów zawierających informacje niejawne stanowiące tajemnicę
służbową przedłużać okres ochrony tych informacji na kolejne okresy nie dłuższe niż
5 lat - dla oznaczonych klauzulą „poufne” i 2 lat - dla oznaczonych klauzulą „zastrzeżone”,
nie dłużej jednak niż na okres do 20 lat od daty wytworzenia tych informacji.
5.
Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, które spośród informacji niejawnych
oznaczonych klauzulą „tajne” przestały stanowić tajemnicę państwową, jeżeli od ich
powstania upłynęło co najmniej 20 lat, biorąc pod uwagę interesy obronności i bezpieczeństwa
państwa oraz inne istotne interesy państwa.
6.
Uprawnienia osoby, o której mowa w art. 21 ust. 1, w zakresie przyznawania, zmiany
lub znoszenia klauzuli tajności materiału oraz określania okresu, przez jaki informacja
niejawna podlega ochronie, przechodzą, w przypadku rozwiązania, zniesienia, likwidacji,
przekształcenia lub reorganizacji dotyczących stanowiska lub funkcji tej osoby, na
jej następcę prawnego. W razie braku następcy prawnego uprawnienia w tym zakresie
przechodzą na właściwą służbę ochrony państwa.
”
;
11)
w art. 26:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kierownik jednostki organizacyjnej określi stanowiska oraz rodzaje prac zleconych,
z którymi może łączyć się dostęp do informacji niejawnych, odrębnie dla każdej klauzuli
tajności.
”
,
b)
uchyla się ust. 2;
12)
w art. 27 dodaje się ust. 10 w brzmieniu:
„
10.
Udostępnianie informacji niejawnych sędziom i asesorom sądowym pełniącym czynności
sędziowskie oraz prokuratorom i asesorom prokuratury pełniącym czynności prokuratorskie
regulują przepisy o ustroju sądów powszechnych, o ustroju sądów wojskowych oraz o
prokuraturze.
”
;
13)
w art. 28:
a)
w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
nieposiadające obywatelstwa polskiego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej,
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Jeżeli z zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych wynika, na zasadzie
wzajemności, obowiązek dopuszczenia do informacji niejawnych obywateli obcych państw
mających wykonywać w Rzeczypospolitej Polskiej pracę w interesie innego państwa lub
organizacji międzynarodowej, postępowania sprawdzającego nie przeprowadza się.
”
;
14)
w art. 29 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
wobec żołnierzy pozostających w służbie czynnej i pracowników wojska,
”
;
15)
po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu:
„
Art. 29a.
Służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie sprawdzające, o którym mowa w art.
36 ust. 1, wobec osób, które na mocy umów międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą
Polską mają obowiązek uzyskania poświadczeń bezpieczeństwa upoważniających do dostępu
do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „poufne”, „tajne” lub „ściśle tajne”,
z wyłączeniem osób sprawujących urzędy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka
Sejmu, Marszałka Senatu i Prezesa Rady Ministrów.
”
;
16)
w art. 31 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Nie przeprowadza się postępowania sprawdzającego, jeżeli osoba, o której mowa w ust.
1, przedstawi odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa. Kierownik jednostki organizacyjnej
informuje w terminie 7 dni organ, który wydał poświadczenie bezpieczeństwa, o zatrudnieniu
osoby przedstawiającej to poświadczenie.
”
;
17)
w art. 33:
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b)
dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu:
„
2.
Poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych
klauzulą „ściśle tajne” uprawnia do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą:
1)
„tajne” - przez okres 7 lat od daty wystawienia,
2)
„poufne” albo „zastrzeżone” - przez okres 10 lat od daty wystawienia.
3.
Poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych
klauzulą „tajne” uprawnia do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą
„poufne” albo „zastrzeżone” przez okres 10 lat od daty wystawienia.
”
;
18)
w art. 36:
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2e w brzmieniu:
„
2a.
Poświadczenie bezpieczeństwa wydaje się na okres:
1)
10 lat w przypadku dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „zastrzeżone”
lub „poufne”,
2)
7 lat w przypadku dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „tajne”,
3)
5 lat w przypadku dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „ściśle tajne”.
2b.
Służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony umarzają postępowanie sprawdzające
w przypadku:
1)
śmierci osoby sprawdzanej,
2)
rezygnacji osoby sprawdzanej z ubiegania się albo zajmowania stanowiska lub wykonywania
pracy, łączących się z dostępem do informacji niejawnych,
3)
odstąpienia przez kierownika jednostki organizacyjnej od zamiaru obsadzenia osoby
sprawdzanej na stanowisku lub zlecenia jej prac związanych z dostępem do informacji
niejawnych.
2c.
Służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony mogą zawiesić postępowanie sprawdzające
w przypadku:
1)
długotrwałej choroby osoby sprawdzanej, uniemożliwiającej skuteczne przeprowadzenie
postępowania sprawdzającego,
2)
wyjazdu za granicę osoby sprawdzanej na okres przekraczający 30 dni,
3)
wszczęcia przeciwko osobie sprawdzanej postępowania karnego w sprawie o przestępstwo
lub przestępstwo skarbowe, umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego.
2d.
W przypadku umorzenia postępowania sprawdzającego służba ochrony państwa lub pełnomocnik
ochrony zawiadamiają wnioskodawcę oraz, w przypadkach, o których mowa w ust. 2b pkt
2 i 3, osobę sprawdzaną. W przypadku zawieszenia postępowania służba ochrony państwa
lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają wnioskodawcę i osobę sprawdzaną.
2e.
Zawieszone postępowanie podejmuje się po uzyskaniu informacji o zakończeniu choroby,
powrocie z zagranicy lub prawomocnym zakończeniu postępowania karnego. O podjęciu
postępowania służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają wnioskodawcę
i osobę sprawdzaną.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory:
1)
poświadczenia bezpieczeństwa,
2)
decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa,
3)
decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.
”
,
c)
w ust. 4:
-
-zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:„Poświadczenie bezpieczeństwa, decyzja o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa oraz decyzja o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa powinny zawierać odpowiednio:”,
-
-pkt 7 otrzymuje brzmienie:„
7)
stwierdzenie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub odmowy jego wydania bądź cofnięcia,”,
d)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Decyzja o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa i decyzja o jego cofnięciu
powinny zawierać także uzasadnienie faktyczne i prawne. Można odstąpić od uzasadnienia
faktycznego lub je ograniczyć w zakresie, w jakim udostępnienie informacji osobie
sprawdzanej mogłoby spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej
Polskiej, dotyczących porządku publicznego, obronności, bezpieczeństwa, stosunków
międzynarodowych lub gospodarczych państwa.
”
,
e)
uchyla się ust. 5;
19)
art. 37-39 otrzymują brzmienie:
„
Art. 37.
1.
Zwykłe postępowania sprawdzające przeprowadza, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art.
76 ust. 3, pełnomocnik ochrony na pisemne polecenie kierownika jednostki organizacyjnej.
2.
Służba ochrony państwa przeprowadza zwykłe postępowania sprawdzające wobec kandydatów
na pełnomocników ochrony i pełnomocników ochrony w jednostkach organizacyjnych na
pisemny wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska, zgodnie z właściwością określoną
w art. 29.
3.
Służba ochrony państwa przeprowadza zwykłe postępowania sprawdzające wobec osób innych
niż wymienione w ust. 2, gdy obowiązek taki wynika z umowy międzynarodowej zawartej
przez Rzeczpospolitą Polską.
4.
Zwykłe postępowanie sprawdzające obejmuje:
1)
sprawdzenie, w niezbędnym zakresie, w ewidencjach, rejestrach i kartotekach, a w szczególności
w Krajowym Rejestrze Karnym oraz Centralnym Zarządzie Służby Więziennej, danych zawartych
w wypełnionej i podpisanej przez osobę sprawdzaną ankiecie bezpieczeństwa osobowego,
zwanej dalej „ankietą”, której wzór wraz z instrukcją jej wypełnienia stanowi załącznik
nr 2; ankietę po wypełnieniu oznacza się odpowiednią klauzulą tajności,
2)
sprawdzenie, na pisemny wniosek pełnomocnika ochrony, przez odpowiednie służby ochrony
państwa, w ewidencjach i kartotekach niedostępnych powszechnie, zawartych w ankiecie
danych dotyczących osoby kandydującej lub zajmującej stanowisko związane z dostępem
do informacji niejawnych, oznaczonych klauzulą „poufne”,
3)
rozmowę z osobą sprawdzaną, jeżeli jest to konieczne na podstawie uzyskanych informacji,
4)
sprawdzenie akt stanu cywilnego dotyczących osoby sprawdzanej.
5.
W toku sprawdzeń, o których mowa w ust. 4 pkt 2, służby ochrony państwa mają prawo
przeprowadzić rozmowę z osobą sprawdzaną w celu usunięcia nieścisłości lub sprzeczności
zawartych w uzyskanych informacjach.
6.
Służby ochrony państwa przekazują pełnomocnikowi ochrony pisemną informację o wynikach
czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 2.
7.
Po zakończeniu zwykłego postępowania sprawdzającego z wynikiem pozytywnym pełnomocnik
ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych w ust. 2
i 3, wydają poświadczenie bezpieczeństwa i przekazują je osobie sprawdzanej, zawiadamiając
o tym osobę upoważnioną do obsady stanowiska. W przypadku negatywnego wyniku zwykłego
postępowania sprawdzającego pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach
postępowań określonych w ust. 2 i 3, odmawiają wydania poświadczenia bezpieczeństwa
i doręczają decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa osobie sprawdzanej,
zawiadamiając o tym osobę upoważnioną do obsady stanowiska.
8.
Pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych
w ust. 2 i 3, odmawiają wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba sprawdzana
świadomie podała w ankiecie nieprawdziwe lub niepełne dane, albo gdy nie zostaną usunięte
wątpliwości, o których mowa w art. 35 ust. 2.
9.
Pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych
w ust. 2 i 3, mogą odmówić wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba sprawdzana
została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia
publicznego, także popełnione za granicą.
Art. 38.
1.
Poszerzone postępowanie sprawdzające prowadzi właściwa służba ochrony państwa na pisemny
wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska. Postępowanie to obejmuje:
1)
czynności, o których mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1 i 3,
2)
sprawdzenie w ewidencjach i kartotekach niedostępnych powszechnie danych zawartych
w ankiecie,
3)
przeprowadzenie wywiadu w miejscu zamieszkania osoby sprawdzanej, jeżeli jest to konieczne
w celu potwierdzenia danych zawartych w ankiecie,
4)
rozmowę z przełożonymi osoby sprawdzanej oraz z innymi osobami, jeżeli jest to konieczne
na podstawie uzyskanych informacji o osobie sprawdzanej,
5)
w uzasadnionych przypadkach sprawdzenie stanu i obrotów na rachunku bankowym w trybie
art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. k) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz zadłużenia osoby sprawdzanej, a w szczególności wobec Skarbu Państwa, jeżeli
jest to konieczne w celu sprawdzenia danych zawartych w ankiecie; przepisy art. 82 § 1 i 2 oraz art. 182 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej stosuje się odpowiednio.
2.
Wywiad, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, przeprowadzają służby ochrony państwa i stosują
w tym zakresie odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego i wydane na jego podstawie przepisy dotyczące wywiadu środowiskowego.
Art. 39.
Specjalne postępowanie sprawdzające prowadzi właściwa służba ochrony państwa na pisemny
wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska. Postępowanie to obejmuje czynności,
o których mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1 i w art. 38 ust. 1 pkt 2-5, a ponadto:
1)
rozmowę z osobą sprawdzaną,
2)
rozmowę z trzema osobami wskazanymi przez osobę sprawdzaną w celu potwierdzenia tożsamości
tej osoby oraz innych informacji o osobie sprawdzanej.
”
;
20)
w art. 40 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
Do poszerzonego i specjalnego postępowania sprawdzającego przepisy art. 37 ust. 7
stosuje się odpowiednio.
4.
Służba ochrony państwa odmawia wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba
sprawdzana świadomie podała w ankiecie nieprawdziwe lub niepełne dane albo gdy nie
zostaną usunięte wątpliwości, o których mowa w art. 35 ust. 2 i 3.
”
;
21)
art. 42 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 42.
1.
Wszystkie czynności przeprowadzone w toku postępowań sprawdzających muszą być rzetelnie
udokumentowane i powinny być zakończone przed upływem:
1)
2 miesięcy - od daty pisemnego polecenia przeprowadzenia zwykłego postępowania sprawdzającego
lub złożenia wniosku o przeprowadzenie zwykłego postępowania sprawdzającego wraz z
wypełnioną ankietą,
2)
2 miesięcy - od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie poszerzonego postępowania
sprawdzającego wraz z wypełnioną ankietą,
3)
3 miesięcy - od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie specjalnego postępowania sprawdzającego
wraz z wypełnioną ankietą.
2.
Akta zakończonych postępowań sprawdzających są przechowywane jako wyodrębniona część
w archiwach służb, które przeprowadziły te postępowania, i mogą być udostępniane wyłącznie
na pisemne żądanie:
1)
sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego,
2)
służbom ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego oraz potwierdzenia faktu
wydania poświadczenia bezpieczeństwa,
3)
Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji
Wywiadu, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi
Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi
Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania,
4)
sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi.
3.
Akta zakończonych postępowań sprawdzających, prowadzonych w odniesieniu do osób ubiegających
się o stanowisko lub zlecenie pracy, z którymi łączy się dostęp do informacji niejawnych
stanowiących tajemnicę służbową, są przechowywane przez pełnomocnika ochrony i są
udostępniane do wglądu wyłącznie na pisemne żądanie:
1)
osobie sprawdzanej,
2)
sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego,
3)
Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji
Wywiadu, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi
Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi
Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania,
4)
sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi,
5)
osobie upoważnionej do obsady stanowiska, pełnomocnikom ochrony lub właściwym służbom
ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego lub kontroli, o której mowa
w art. 14 ust. 1 pkt 1.
4.
W przypadku rozwiązania, zniesienia, likwidacji, przekształcenia lub reorganizacji
jednostki organizacyjnej akta, o których mowa w ust. 3, przejmuje jej następca prawny,
a w jego braku - właściwa służba ochrony państwa.
5.
Służby ochrony państwa, każda w zakresie swojego działania, prowadzą ewidencje osób,
które uzyskały poświadczenie bezpieczeństwa, a także osób, które zajmują stanowiska
lub wykonują prace, z którymi łączy się dostęp do informacji niejawnych oznaczonych
klauzulą „poufne” lub stanowiących tajemnicę państwową, oraz ewidencje osób, którym
odmówiono wydania poświadczenia bezpieczeństwa, a także wobec których podjęto decyzję
o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.
6.
Dane z ewidencji, o których mowa w ust. 5, mogą obejmować wyłącznie:
1)
w odniesieniu do osoby - jej imię i nazwisko, numer PESEL, imię ojca, datę i miejsce
urodzenia, adres miejsca zamieszkania lub pobytu, nazwę i adres jednostki organizacyjnej,
w której osoba jest zatrudniona, nazwę komórki organizacyjnej i stanowiska oraz sygnaturę
akt postępowania sprawdzającego,
2)
w odniesieniu do stanowiska lub pracy zleconej - datę objęcia stanowiska lub rozpoczęcia
pracy, określenie, z dostępem do jakich informacji niejawnych łączy się to stanowisko,
datę wydania i numer poświadczenia bezpieczeństwa.
7.
Dane z ewidencji, o których mowa w ust. 5, są udostępniane wyłącznie na pisemne żądanie:
1)
sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego,
2)
służbom ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego oraz potwierdzenia faktu
wydania poświadczenia bezpieczeństwa,
3)
Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji
Wywiadu, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi
Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi
Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania,
4)
sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi.
Dane udostępnia szef właściwej służby ochrony państwa bądź upoważniony przez niego
funkcjonariusz lub żołnierz.
8.
Udostępnianie akt umorzonych postępowań sprawdzających oraz danych zebranych w ich
toku odbywa się odpowiednio na zasadach określonych w ust. 2, 3 i 7.
”
;
22)
art. 44-47 otrzymują brzmienie:
„
Art. 44.
1.
Na pisemny wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska, złożony co najmniej na
6 miesięcy przed upływem terminu ważności poświadczenia bezpieczeństwa, służba ochrony
państwa, organy i służby wymienione w art. 30 oraz pełnomocnicy ochrony, w przypadkach
postępowań sprawdzających wymienionych w art. 37 ust. 1, przeprowadzają kolejne postępowanie
sprawdzające.
2.
Kolejne postępowanie sprawdzające powinno być zakończone przed upływem terminu ważności
poświadczenia bezpieczeństwa. W przypadku kolejnego postępowania sprawdzającego terminy,
o których mowa w art. 42 ust. 1, nie mają zastosowania.
Art. 45.
1.
W przypadku gdy w odniesieniu do osoby, której wydano poświadczenie bezpieczeństwa,
zostaną ujawnione nowe fakty wskazujące, że nie daje ona rękojmi zachowania tajemnicy,
służby ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony przeprowadzają kontrolne postępowanie
sprawdzające z pominięciem terminów, o których mowa w art. 36 ust. 2a, i obowiązku
wypełnienia nowej ankiety przez osobę sprawdzaną.
2.
O wszczęciu kontrolnego postępowania sprawdzającego, o którym mowa w ust. 1, służby
ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają kierownika jednostki organizacyjnej
lub osobę odpowiedzialną za obsadę stanowiska wraz z wnioskiem o ograniczenie lub
wyłączenie dostępu do informacji niejawnych osobie sprawdzanej.
3.
Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej
lub osoba odpowiedzialna za obsadę stanowiska informują osobę sprawdzaną o wszczęciu
kontrolnego postępowania sprawdzającego oraz ograniczają lub wyłączają jej dostęp
do informacji niejawnych.
Art. 46.
Do kolejnego lub kontrolnego postępowania sprawdzającego stosuje się przepisy ustawy
odnoszące się do właściwego postępowania sprawdzającego, z uwzględnieniem art. 47.
Art. 47.
1.
Kontrolne postępowanie sprawdzające prowadzone przez służbę ochrony państwa lub pełnomocnika
ochrony, wszczęte na podstawie art. 45 ust. 1, kończy się:
1)
wydaniem decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa albo
2)
poinformowaniem osób, o których mowa w art. 45 ust. 2, i osoby sprawdzanej, o braku
zastrzeżeń w stosunku do osoby, którą objęto kontrolnym postępowaniem sprawdzającym,
z jednoczesnym potwierdzeniem jej dalszej zdolności do zachowania tajemnicy w zakresie
określonym w posiadanym przez nią poświadczeniu bezpieczeństwa.
2.
Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 41.
3.
Do kontrolnego postępowania sprawdzającego przepisy art. 36 ust. 2b-2e stosuje się
odpowiednio.
”
;
23)
w art. 48 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Pełnomocnik ochrony jest obowiązany przekazać właściwej służbie ochrony państwa dane
wymagane do ewidencji osób dopuszczonych do pracy lub służby na stanowiskach, z którymi
wiąże się dostęp do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową oznaczonych
klauzulą „poufne”, a także do ewidencji osób, którym odmówiono wydania poświadczenia
bezpieczeństwa lub wobec których podjęto decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.
”
;
24)
art. 48a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 48a.
1.
Od decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu
poświadczenia bezpieczeństwa służy osobie sprawdzanej odwołanie do Prezesa Rady Ministrów,
z zastrzeżeniem art. 48i ust. 1.
2.
Odwołanie nie wymaga uzasadnienia.
3.
Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia osobie sprawdzanej decyzji
o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu poświadczenia
bezpieczeństwa, za pośrednictwem właściwej służby ochrony państwa.
”
;
25)
w art. 48b dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Do postępowania odwoławczego przepisy art. 36 ust. 2d oraz 2e stosuje się odpowiednio.
”
;
26)
art. 48e i 48f otrzymują brzmienie:
„
Art. 48e.
1.
Prezes Rady Ministrów umarza postępowanie odwoławcze w przypadku:
1)
śmierci osoby sprawdzanej lub
2)
cofnięcia odwołania przez osobę sprawdzaną przed wydaniem decyzji, o której mowa w
art. 48f ust. 1.
2.
Prezes Rady Ministrów nie uwzględnia cofnięcia odwołania, jeżeli prowadziłoby to do
naruszającego prawo lub interes bezpieczeństwa państwa utrzymania w mocy decyzji o
odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa.
Art. 48f.
1.
Prezes Rady Ministrów wydaje decyzję, w której:
1)
utrzymuje w mocy decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzję
o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa albo
2)
uchyla decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa i nakazuje służbie ochrony
państwa wydanie poświadczenia bezpieczeństwa, albo
3)
uchyla decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.
2.
Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji lub je ograniczyć w zakresie, w
jakim udostępnienie informacji osobie sprawdzanej mogłoby spowodować istotne zagrożenie
dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego,
obronności, bezpieczeństwa, stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa.
”
;
27)
art. 48h otrzymuje brzmienie:
„
Art. 48h.
Decyzje i postanowienia doręcza się na piśmie osobie sprawdzanej i właściwej służbie
ochrony państwa, zawiadamiając o rozstrzygnięciu zawartym w decyzji lub postanowieniu
osobę upoważnioną do obsady stanowiska.
”
;
28)
w art. 48i ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Od wydanej przez pełnomocnika ochrony decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa
lub decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa - osobie sprawdzanej służy odwołanie
odpowiednio do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Wojskowych Służb
Informacyjnych.
”
;
29)
art. 48j otrzymuje brzmienie:
„
Art. 48j.
Osobie sprawdzanej przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję utrzymującą
w mocy decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzję o cofnięciu
poświadczenia bezpieczeństwa oraz na postanowienie, o którym mowa w art. 48c ust.
1, w terminie określonym w art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .
”
;
30)
w art. 48m pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
służby ochrony państwa stosuje się do Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej,
Agencji Wywiadu lub Służby Więziennej,
2)
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Wojskowych Służb Informacyjnych
stosuje się do Szefa Agencji Wywiadu, Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego
Żandarmerii Wojskowej, Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Dyrektora Generalnego
Służby Więziennej.
”
;
31)
art. 49 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 49.
1.
Szef Kancelarii: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu, Senatu lub Prezesa Rady
Ministrów albo minister właściwy dla określonego działu administracji rządowej, Prezes
Narodowego Banku Polskiego lub kierownik urzędu centralnego, a w przypadku ich braku
właściwa służba ochrony państwa, może wyrazić pisemną zgodę na udostępnienie informacji
niejawnych stanowiących tajemnicę państwową osobie lub jednostce organizacyjnej, wobec
której wszczęto postępowanie sprawdzające. Odpis zgody przekazuje się właściwej służbie
ochrony państwa.
2.
Zgodę na udostępnienie informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową osobie,
wobec której wszczęto zwykłe postępowanie sprawdzające, może wyrazić - w formie pisemnej
- kierownik jednostki organizacyjnej, w której ta osoba jest zatrudniona lub wykonuje
prace zlecone.
3.
W wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych przypadkach, z zastrzeżeniem art. 4 ust.
1, podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wyrazić pisemną zgodę na jednorazowe
udostępnienie określonych informacji niejawnych osobie nieposiadającej odpowiedniego
poświadczenia bezpieczeństwa lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej świadectwa
bezpieczeństwa przemysłowego.
4.
Wyrażenie zgody na udostępnienie informacji niejawnych określa zakres podmiotowy i
przedmiotowy udostępnienia oraz nie oznacza zmiany lub zniesienia ich klauzuli tajności.
”
;
32)
w art. 50 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jednostka organizacyjna, w której są wytwarzane, przetwarzane, przekazywane lub przechowywane
dokumenty zawierające informacje niejawne oznaczone klauzulą „poufne” lub stanowiące
tajemnicę państwową, ma obowiązek zorganizowania kancelarii, zwanej dalej „kancelarią
tajną”. W przypadku uzasadnionym względami organizacyjnymi kierownik jednostki organizacyjnej
może utworzyć więcej niż jedną kancelarię tajną.
”
;
33)
art. 51 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 51.
W kancelarii tajnej dokumenty o różnych klauzulach powinny być fizycznie od siebie
oddzielone i obsługiwane przez osobę posiadającą poświadczenie bezpieczeństwa odpowiednie
do najwyższej klauzuli wytwarzanych, przetwarzanych, przekazywanych lub przechowywanych
w kancelarii dokumentów.
”
;
34)
po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu:
„
Art. 52a.
1.
W jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2, dopuszcza się
organizowanie innych niż kancelaria tajna komórek organizacyjnych odpowiedzialnych
za rejestrowanie, przechowywanie, obieg i udostępnianie materiałów niejawnych.
2.
Do komórek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 51 i 52 stosuje
się odpowiednio.
”
;
35)
art. 53 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 53.
1.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie organizacji
i funkcjonowania kancelarii tajnych. Rozporządzenie powinno określać:
1)
strukturę organizacyjną kancelarii, z uwzględnieniem możliwości tworzenia jej oddziałów,
2)
podstawowe zadania kierownika kancelarii,
3)
zakres i warunki stosowania środków ochrony fizycznej, z uwzględnieniem klauzul tajności
przechowywanych przez kancelarię dokumentów,
4)
tryb obiegu informacji niejawnych,
5)
wzór karty zapoznania z dokumentem.
2.
Ministrowie właściwi do spraw: wewnętrznych, administracji publicznej, zagranicznych,
finansów publicznych, budżetu i instytucji finansowych, Minister Sprawiedliwości,
Prezes Narodowego Banku Polskiego, Prezes Najwyższej Izby Kontroli, Szefowie Kancelarii:
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu, Senatu oraz Prezesa Rady Ministrów, Szef
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu, Komendant Główny Policji,
Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Biura Ochrony Rządu, a także Prezes Instytutu
Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu określą,
w drodze zarządzenia, każdy w zakresie swojego działania, szczególny sposób organizacji
kancelarii tajnych, stosowania środków ochrony fizycznej oraz obiegu informacji niejawnych.
3.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, szczególny sposób organizacji
kancelarii tajnych oraz komórek organizacyjnych, o których mowa w art. 52a ust. 1,
stosowania środków ochrony fizycznej oraz obiegu informacji niejawnych.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób przyjmowania,
przewożenia, wydawania i ochrony materiałów w celu ich zabezpieczenia przed nieuprawnionym
ujawnieniem, utratą, uszkodzeniem lub zniszczeniem.
”
;
36)
w art. 54:
a)
w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
funkcjonariusze i żołnierze służb ochrony państwa - w stosunku do osób, o których
mowa w art. 27 ust. 3-8, a także w stosunku do pełnomocników ochrony i ich zastępców,
”
,
b)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Szkolenie uzupełniające pełnomocników ochrony i ich zastępców przeprowadza się nie
rzadziej niż co 5 lat.
”
;
37)
art. 55 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 55.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory zaświadczeń stwierdzających
odbycie szkolenia w zakresie ochrony informacji niejawnych, z uwzględnieniem odrębności
wynikających z wydawania zaświadczeń przez służby ochrony państwa i pełnomocników
ochrony.
”
;
38)
rozdział 10 „Bezpieczeństwo systemów i sieci teleinformatycznych” otrzymuje brzmienie:
„
Rozdział 10
Bezpieczeństwo systemów i sieci teleinformatycznych
Art. 60.
1.
Systemy i sieci teleinformatyczne, w których mają być wytwarzane, przetwarzane, przechowywane
lub przekazywane informacje niejawne, podlegają akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego
przez służby ochrony państwa.
2.
Akredytacja, o której mowa w ust. 1, następuje na podstawie dokumentów szczególnych
wymagań bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji.
3.
Urządzenia i narzędzia kryptograficzne, służące do ochrony informacji niejawnych stanowiących
tajemnicę państwową lub tajemnicę służbową oznaczonych klauzulą „poufne”, podlegają
badaniom i certyfikacji prowadzonym przez służby ochrony państwa.
4.
W wyniku badań i certyfikacji, o których mowa w ust. 3, służby ochrony państwa wydają
wzajemnie uznawane certyfikaty ochrony kryptograficznej.
5.
Wytwarzanie, przetwarzanie, przechowywanie lub przekazywanie informacji niejawnych
stanowiących tajemnicę państwową, odpowiednio do ich klauzuli tajności, jest dopuszczalne
po uzyskaniu certyfikatu akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego dla systemu
lub sieci teleinformatycznej, wydanego przez właściwą służbę ochrony państwa.
6.
Certyfikat, o którym mowa w ust. 5, wydaje się na podstawie:
1)
przeprowadzonych zgodnie z ustawą postępowań sprawdzających wobec osób mających dostęp
do systemu lub sieci teleinformatycznej,
2)
zatwierdzonych przez właściwą służbę ochrony państwa dokumentów szczególnych wymagań
bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji,
3)
audytu bezpieczeństwa systemu lub sieci teleinformatycznej, polegającego na weryfikacji
poprawności realizacji wymagań i procedur, określonych w dokumentach szczególnych
wymagań bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji.
7.
Szef właściwej służby ochrony państwa po zapoznaniu się z wynikiem analizy ryzyka
dla bezpieczeństwa informacji niejawnych może, bez spełnienia niektórych wymagań w
zakresie ochrony fizycznej, elektromagnetycznej lub kryptograficznej, dokonać, na
czas określony, nie dłuższy jednak niż na 2 lata, akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego
systemu lub sieci teleinformatycznej, którym przyznano określoną klauzulę tajności,
w przypadku gdy brak możliwości ich eksploatacji powodowałby zagrożenie dla porządku
publicznego, obronności, bezpieczeństwa albo interesów międzynarodowych państwa.
8.
Kierownicy jednostek organizacyjnych organów uprawnionych do prowadzenia na mocy odrębnych
przepisów czynności operacyjno-rozpoznawczych mogą podjąć decyzję o eksploatacji środków
technicznych umożliwiających uzyskiwanie, przetwarzanie, przechowywanie i przekazywanie
w sposób tajny informacji oraz utrwalanie dowodów, bez konieczności spełnienia wymagań
określonych w ust. 1 i 3 oraz 5 i 6, w przypadkach gdy ich spełnienie uniemożliwiałoby
lub w znacznym stopniu utrudniałoby realizację czynności operacyjnych.
Art. 61.
1.
Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa systemu lub sieci teleinformatycznej
powinny być kompletnym i wyczerpującym opisem ich budowy, zasad działania i eksploatacji.
Dokumenty te opracowuje się w fazie projektowania, bieżąco uzupełnia w fazie wdrażania
i modyfikuje w fazie eksploatacji przed dokonaniem zmian w systemie lub sieci teleinformatycznej.
2.
Procedury bezpiecznej eksploatacji opracowuje się i uzupełnia w fazie wdrażania oraz
modyfikuje w fazie eksploatacji przed dokonaniem zmian w systemie lub sieci teleinformatycznej.
3.
Dokumenty, o których mowa w ust. 1, oraz procedury, o których mowa w ust. 2, opracowuje
oraz przekazuje służbie ochrony państwa kierownik jednostki organizacyjnej, który
jest także odpowiedzialny za eksploatację i bezpieczeństwo systemu lub sieci teleinformatycznej.
4.
Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa oraz procedury bezpiecznej eksploatacji
systemów i sieci teleinformatycznych, w których mają być wytwarzane, przetwarzane,
przechowywane lub przekazywane informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową,
są w każdym przypadku indywidualnie zatwierdzane przez właściwą służbę ochrony państwa
w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania.
5.
Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa oraz procedury bezpiecznej eksploatacji
systemów i sieci teleinformatycznych, w których mają być wytwarzane, przetwarzane,
przechowywane lub przekazywane informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową,
są przedstawiane właściwej służbie ochrony państwa. Niewniesienie zastrzeżeń przez
służbę ochrony państwa do tych wymagań, w terminie 30 dni od dnia ich przedstawienia,
uprawnia do przejścia do kolejnej fazy budowy systemu lub sieci teleinformatycznej,
o której mowa w ust. 1.
Art. 62.
1.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podstawowe wymagania bezpieczeństwa
teleinformatycznego, jakim powinny odpowiadać systemy i sieci teleinformatyczne służące
do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania informacji niejawnych,
oraz sposób opracowywania dokumentów szczególnych wymagań bezpieczeństwa i procedur
bezpiecznej eksploatacji tych systemów i sieci.
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się w szczególności podstawowe wymagania
bezpieczeństwa teleinformatycznego w zakresie ochrony fizycznej, elektromagnetycznej,
kryptograficznej, niezawodności transmisji, kontroli dostępu w sieciach lub systemach
teleinformatycznych służących do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania
informacji niejawnych. W dokumentach szczególnych wymagań bezpieczeństwa określa się
środki ochrony kryptograficznej, elektromagnetycznej, technicznej i organizacyjnej
systemu lub sieci teleinformatycznej. Procedury bezpiecznej eksploatacji obejmują
sposób i tryb postępowania w sprawach związanych z bezpieczeństwem informacji niejawnych
oraz określają zakres odpowiedzialności użytkowników systemu lub sieci teleinformatycznych
i pracowników mających do nich dostęp.
Art. 63.
1.
Za przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 60 ust. 3-6, pobiera się opłaty.
2.
Z opłat, o których mowa w ust. 1, są zwolnione jednostki organizacyjne będące jednostkami
budżetowymi.
3.
Przedsiębiorcy obowiązani na podstawie odrębnych ustaw do wykonywania zadań publicznych
na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego
zwolnieni są z opłat za przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 60 ust. 5
i 6, w przypadku akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego systemów i sieci teleinformatycznych
niezbędnych do wykonania tych zadań.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których
mowa w ust. 1, z uwzględnieniem kosztów ponoszonych na przeprowadzenie czynności,
o których mowa w art. 60 ust. 3-6.
Art. 64.
1.
Kierownik jednostki organizacyjnej wyznacza:
1)
osobę lub zespół osób, odpowiedzialnych za funkcjonowanie systemów lub sieci teleinformatycznych
oraz za przestrzeganie zasad i wymagań bezpieczeństwa systemów i sieci teleinformatycznych,
zwane dalej „administratorem systemu”,
2)
pracownika lub pracowników pionu ochrony pełniących funkcje inspektorów bezpieczeństwa
teleinformatycznego, odpowiedzialnych za bieżącą kontrolę zgodności funkcjonowania
sieci lub systemu teleinformatycznego ze szczególnymi wymaganiami bezpieczeństwa oraz
za kontrolę przestrzegania procedur bezpiecznej eksploatacji, o których mowa w art.
61 ust. 2.
2.
Służby ochrony państwa udzielają kierownikom jednostek organizacyjnych pomocy niezbędnej
dla realizacji ich zadań, w szczególności wydając zalecenia w zakresie bezpieczeństwa
teleinformatycznego.
3.
Stanowiska lub funkcje administratora systemu albo inspektora bezpieczeństwa teleinformatycznego
mogą zajmować lub pełnić osoby określone w art. 18 ust. 5, posiadające poświadczenia
bezpieczeństwa odpowiednie do klauzuli informacji wytwarzanych, przetwarzanych, przechowywanych
lub przekazywanych w systemach lub sieciach teleinformatycznych, po odbyciu specjalistycznych
szkoleń z zakresu bezpieczeństwa teleinformatycznego prowadzonych przez służby ochrony
państwa.
”
;
39)
rozdział 11 „Bezpieczeństwo przemysłowe” otrzymuje brzmienie:
„
Rozdział 11
Bezpieczeństwo przemysłowe
Art. 65.
Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, zamierzający ubiegać się,
ubiegający się o zawarcie lub wykonujący umowę związaną z dostępem do informacji niejawnych,
zwaną dalej „umową”, albo wykonujący na podstawie przepisów prawa zadania związane
z dostępem do informacji niejawnych, mają obowiązek zapewnienia warunków do ochrony
informacji niejawnych.
Art. 66.
1.
Dokumentem potwierdzającym zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej
do ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową jest świadectwo
bezpieczeństwa przemysłowego wydane po przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego,
zwanego dalej „postępowaniem bezpieczeństwa przemysłowego”.
2.
Postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego przeprowadzają:
1)
Wojskowe Służby Informacyjne, jeżeli:
a)
zlecającym umowę lub zadanie mają być Siły Zbrojne oraz jednostki organizacyjne podległe
lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej,
b)
wykonawcami umowy lub zadania mają być jednostki organizacyjne wymienione w lit. a),
2)
Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1.
3.
Podział kompetencji określony w ust. 2 odnosi się również do:
1)
przedsiębiorców, jednostek naukowych lub badawczo-rozwojowych będących podwykonawcami
tych umów lub zadań,
2)
postępowań sprawdzających, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3.
4.
W zależności od stopnia zdolności do ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę
państwową o określonej klauzuli wydaje się świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego
odpowiednio:
1)
pierwszego stopnia - potwierdzające pełną zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej
lub badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji,
2)
drugiego stopnia - potwierdzające zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub
badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji, z wyłączeniem możliwości ich wytwarzania,
przechowywania, przekazywania lub przetwarzania we własnych systemach i sieciach teleinformatycznych,
3)
trzeciego stopnia - potwierdzające zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub
badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji, z wyłączeniem możliwości ich wytwarzania,
przechowywania, przekazywania lub przetwarzania w użytkowanych przez niego obiektach.
5.
Właściwa służba ochrony państwa nie przeprowadza postępowania bezpieczeństwa przemysłowego,
jeżeli przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa przedstawią odpowiednie
świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego wydane przez drugą służbę ochrony państwa.
Art. 67.
Służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie wobec przedsiębiorcy, jednostki naukowej
lub badawczo-rozwojowej, sprawdzające zdolność do ochrony informacji niejawnych stanowiących
tajemnicę służbową, tylko wtedy, gdy z umów międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą
Polską lub z prawa wewnętrznego strony zlecającej umowę wynika obowiązek uzyskania
świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego upoważniającego do wykonywania umów związanych
z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „poufne” lub jej zagranicznym
odpowiednikiem.
Art. 68.
1.
Właściwa służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego
na wniosek przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, o których mowa
w art. 1 ust. 2 pkt 5.
2.
We wniosku, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa
określają stopień świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, o które ubiegają się, z
uwzględnieniem klauzuli tajności.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się ankiety osób określonych w ust. 4
lub kopie posiadanych przez te osoby poświadczeń bezpieczeństwa wydanych przez służby
ochrony państwa i kwestionariusz bezpieczeństwa przemysłowego, o którym mowa w art.
69.
4.
W toku postępowania bezpieczeństwa przemysłowego przeprowadza się postępowanie sprawdzające
wobec:
1)
osoby lub osób, które u przedsiębiorcy, w jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej
zajmują stanowisko kierownika jednostki organizacyjnej, o którym mowa w art. 18 ust.
1,
2)
osób zatrudnionych w pionie ochrony,
3)
administratora systemu, o ile podmiot wnioskujący będzie wytwarzał, przechowywał,
przetwarzał lub przekazywał informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową we
własnych systemach i sieciach teleinformatycznych,
4)
osób wskazanych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego, mających kierować
wykonaniem umowy lub zadania albo uczestniczyć w ich bezpośredniej realizacji u przedsiębiorcy,
w jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej,
5)
osób wskazanych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego, które w imieniu przedsiębiorcy,
jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej uczestniczą w czynnościach zmierzających
do zawarcia umowy.
5.
Do osób, o których mowa w ust. 4, z wyjątkiem osób zajmujących stanowisko pełnomocnika
ochrony, pracownika pionu ochrony oraz administratora systemu, nie stosuje się wymogu
posiadania obywatelstwa polskiego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1.
6.
W toku postępowania bezpieczeństwa przemysłowego sprawdzeniu podlegają:
1)
struktura kapitału oraz powiązania kapitałowe przedsiębiorcy,
2)
struktura organizacyjna przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej
oraz ich władz i organów,
3)
sytuacja finansowa i źródła pochodzenia środków finansowych pozostających w dyspozycji
podmiotów określonych w pkt 2,
4)
osoby zarządzające lub wchodzące w skład organów zarządzających albo kontrolnych przedsiębiorcy,
jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, a także osoby działające z ich upoważnienia
- na podstawie danych zawartych w rejestrach, ewidencjach, kartotekach, w tym niedostępnych
powszechnie,
5)
system ochrony osób, materiałów i obiektów u przedsiębiorcy, w jednostce naukowej
lub badawczo-rozwojowej, ze szczególnym uwzględnieniem elementów systemu ochrony informacji
niejawnych.
7.
Do sprawdzenia, o którym mowa w ust. 6, stosuje się odpowiednio art. 14 ust. 3, z
tym że przez sprawdzenie rękojmi zachowania tajemnicy należy rozumieć sprawdzenie
zdolności finansowej i organizacyjnej do zapewnienia ochrony informacji niejawnych.
Art. 69.
1.
Sprawdzenie, o którym mowa w art. 68 ust. 6, prowadzi się na podstawie danych zawartych
w wypełnionym przez przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową kwestionariuszu
bezpieczeństwa przemysłowego.
2.
Kwestionariusz bezpieczeństwa przemysłowego zawiera w szczególności:
1)
dane identyfikujące podmiot podlegający sprawdzeniu, w tym jego status prawny,
2)
dane o strukturze kapitału i powiązaniach kapitałowych przedsiębiorcy,
3)
dane o sytuacji finansowej przedsiębiorcy,
4)
dane o strukturze organizacyjnej przedsiębiorcy,
5)
dane dotyczące osób, o których mowa w art. 68 ust. 6 pkt 4,
6)
dane o systemie ochrony przedsiębiorcy,
7)
wykaz pracowników posiadających poświadczenia bezpieczeństwa uprawniające do dostępu
do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową,
8)
wykaz pracowników, którzy powinni być poddani poszerzonemu lub specjalnemu postępowaniu
sprawdzającemu,
9)
wykaz osób, które ze strony przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej
wykonują lub będą wykonywać funkcje związane z ochroną informacji niejawnych,
10)
podpis osoby upoważnionej do składania oświadczeń woli w imieniu przedsiębiorcy, jednostki
naukowej lub badawczo-rozwojowej.
Art. 69a.
Postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego powinno być przeprowadzone bez zbędnej zwłoki
i zakończone w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia przedłożenia wszystkich
dokumentów niezbędnych do jego przeprowadzenia.
Art. 70.
1.
W przypadku pozytywnego wyniku postępowania, o którym mowa w art. 68 ust. 1, służba
ochrony państwa wydaje świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, które zachowuje ważność
od daty wydania przez okres:
1)
5 lat - w przypadku umów lub zadań, związanych z dostępem do informacji niejawnych
oznaczonych klauzulą „ściśle tajne”,
2)
7 lat - w przypadku umów lub zadań, związanych z dostępem do informacji niejawnych
oznaczonych klauzulą „tajne”,
3)
10 lat - w przypadku świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, wydanego w wyniku postępowania,
o którym mowa w art. 67.
2.
W okresie ważności świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego służba ochrony państwa
może przeprowadzić z urzędu sprawdzenie, w zakresie określonym w art. 68 ust. 6 i
7, w celu ustalenia, czy przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa
nie utracili zdolności do ochrony informacji niejawnych przed nieuprawnionym ujawnieniem.
Art. 71.
1.
Jednostka organizacyjna zlecająca wykonanie umowy lub zadania, związanych z dostępem
do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, jest odpowiedzialna za
wprowadzenie do umowy lub decyzji o zleceniu zadania instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego,
określającej:
1)
szczegółowe wymagania dotyczące ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę
państwową, które zostaną przekazane przedsiębiorcy, jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej
w związku z wykonywaniem umowy lub zadania, odpowiednie do ilości tych informacji,
klauzuli tajności oraz liczby osób mających do nich dostęp,
2)
skutki oraz zakres odpowiedzialności wykonawcy umowy lub zadania z tytułu niewykonania
lub nienależytego wykonania obowiązków wynikających z ustawy, a także nieprzestrzegania
wymagań określonych w instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego.
2.
W szczególności instrukcja bezpieczeństwa przemysłowego powinna określać:
1)
klauzule tajności poszczególnych materiałów lub rodzajów materiałów niejawnych, które
zostaną wytworzone przez przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową
w związku z wykonaniem umowy lub zadania,
2)
sposób postępowania z materiałami niejawnymi, które zostaną przekazane przedsiębiorcy,
jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej lub przez niego wytworzone w związku z
wykonaniem umowy lub zadania.
3.
Kierownik jednostki organizacyjnej, która zleca wykonanie umowy lub zadania, związanych
z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, wyznacza osobę
odpowiedzialną za nadzorowanie, kontrolę i doradztwo w zakresie wykonywania przez
przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową obowiązku ochrony przekazanych
im informacji niejawnych.
4.
Jeżeli w związku z wykonaniem umowy lub zadania zostaną wytworzone informacje niejawne,
odpowiednią klauzulę tajności nadaje osoba, o której mowa w art. 21 ust. 1, zgodnie
ze wskazaniami zawartymi w instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego, a w przypadku
ich braku, po uzgodnieniu z osobą, o której mowa w ust. 3.
5.
Jednostka organizacyjna zlecająca wykonanie umowy lub zadania, związanych z dostępem
do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, ma obowiązek:
1)
niezwłocznego informowania właściwej służby ochrony państwa o:
a)
nazwie i adresie przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, którym
zleca wykonanie umowy lub zadania,
b)
przedmiocie umowy lub zadania,
c)
najwyższej koniecznej klauzuli tajności informacji niejawnych, do których dostęp będzie
wiązał się z wykonaniem umowy lub zadania,
d)
naruszeniu przepisów o ochronie informacji niejawnych u przedsiębiorcy, w jednostce
naukowej lub badawczo-rozwojowej, którym zlecono wykonanie umowy lub zadania,
e)
zakończeniu wykonania umowy lub zadania,
2)
niezwłocznego przekazania właściwej służbie ochrony państwa:
a)
kopii instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego, o której mowa w ust. 1,
b)
kopii świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub
badawczo-rozwojowej, którym zlecono wykonanie umowy lub zadania.
Art. 71a.
1.
Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, w czasie trwania postępowania
bezpieczeństwa przemysłowego, a także w okresie ważności świadectwa bezpieczeństwa
przemysłowego, określonego w art. 70 ust. 1, mają obowiązek niezwłocznego informowania
właściwej służby ochrony państwa o:
1)
zmianach danych zawartych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego,
2)
ogłoszeniu upadłości, likwidacji lub rozwiązaniu jednostki organizacyjnej albo zakończeniu
przez nią działalności w innej formie,
3)
potrzebie zawarcia lub zawarciu umowy z podwykonawcą, związanej z dostępem do informacji
niejawnych,
4)
wypowiedzeniu umowy,
5)
zakończeniu wykonania umowy lub zadania,
6)
zawarciu nowej umowy lub podjęciu wykonania nowego zadania związanych z dostępem do
informacji niejawnych, ze szczególnym uwzględnieniem:
a)
nazwy i adresu jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie,
b)
przedmiotu umowy lub zadania,
c)
najwyższej klauzuli tajności informacji niejawnych, do których dostęp będzie wiązał
się z wykonaniem umowy lub zadania.
2.
Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, w czasie realizacji umowy
albo zadania, mają obowiązek niezwłocznego informowania osoby, o której mowa w art.
71 ust. 3, o:
1)
zmianach w systemie ochrony informacji niejawnych,
2)
zmianach osób wykonujących umowę lub zadanie,
3)
potrzebie zlecenia podwykonawcy wykonania umowy związanej z dostępem do informacji
niejawnych.
Art. 72.
1.
Świadome podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdziwych danych w kwestionariuszu
bezpieczeństwa przemysłowego albo niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 71a ust.
1 może stanowić podstawę do odmowy wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego.
2.
Utrata zdolności do ochrony informacji niejawnych stwierdzona w toku sprawdzenia,
o którym mowa w art. 70 ust. 2, lub kontroli, o których mowa w art. 14 ust. 1 i art.
16, stanowi podstawę do cofnięcia świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, a niewykonanie
obowiązku wynikającego z art. 71a ust. 1 może stanowić podstawę do cofnięcia świadectwa
bezpieczeństwa przemysłowego.
3.
O cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego służba ochrony państwa zawiadamia
niezwłocznie jednostki organizacyjne, które zleciły przedsiębiorcy, jednostce naukowej
lub badawczo-rozwojowej wykonanie umowy albo zadania.
4.
Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa mogą ponownie ubiegać się
o wydanie świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego w terminie nie krótszym niż rok
od dnia doręczenia decyzji o jego cofnięciu.
Art. 72a.
1.
Od decyzji o odmowie wydania lub decyzji o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego
przedsiębiorcy, jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej służy odwołanie do Prezesa
Rady Ministrów.
2.
Do odwołania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 5a
z wyłączeniem przepisów art. 48b ust. 3, art. 48e ust. 1 pkt 1, art. 48i oraz art.
48m.
3.
W przypadku likwidacji przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej
albo ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy Prezes Rady Ministrów umarza postępowanie
odwoławcze.
Art. 73.
1.
Świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, decyzja o odmowie wydania oraz decyzja o
cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego powinny zawierać:
1)
oznaczenie służby ochrony państwa, która wydała, odmówiła wydania bądź cofnęła świadectwo
bezpieczeństwa przemysłowego,
2)
miejsce i datę wystawienia,
3)
nazwę podmiotu i adres jego siedziby,
4)
podstawę prawną,
5)
stwierdzenie wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, odmowy wydania lub jego
cofnięcia,
6)
w przypadku wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego - jego stopień, klauzulę
tajności oraz termin ważności,
7)
imienną pieczęć i czytelny podpis upoważnionego funkcjonariusza albo żołnierza służby
ochrony państwa.
2.
Decyzja o odmowie wydania oraz decyzja o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego
powinny zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o dopuszczalności
i terminie wniesienia:
1)
odwołania do Prezesa Rady Ministrów,
2)
skargi do sądu administracyjnego.
3.
Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji lub je ograniczyć w zakresie, w
jakim udostępnienie mogłoby spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów
Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego, obronności, bezpieczeństwa,
stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa.
Art. 74.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory:
1)
kwestionariusza bezpieczeństwa przemysłowego,
2)
świadectw bezpieczeństwa przemysłowego,
3)
decyzji o odmowie wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego,
4)
decyzji o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego.
Art. 74a.
1.
Służby ochrony państwa pobierają opłaty za:
1)
przeprowadzenie postępowań bezpieczeństwa przemysłowego, o których mowa w art. 68
ust. 4,
2)
przeprowadzenie sprawdzeń, o których mowa w art. 68 ust. 6,
3)
przeprowadzenie postępowań sprawdzających, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i tryb pobierania
opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem kosztów ponoszonych na przeprowadzenie
czynności, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3 oraz art. 68 ust. 4 i 6.
Art. 75.
1.
Dane zgromadzone w postępowaniu, o którym mowa w art. 68 ust. 1, podlegają ochronie
i mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu określonym w ustawie, a ich przekazywanie
i udostępnianie innym osobom jest zabronione.
2.
Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępniane przez służby ochrony państwa
wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora dla celów postępowania karnego albo Prezydentowi
Rzeczypospolitej Polskiej lub Prezesowi Rady Ministrów, gdy wymaga tego istotny interes
Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Akta postępowań sprawdzających prowadzonych w odniesieniu do przedsiębiorców, jednostek
naukowych lub badawczo-rozwojowych są przechowywane jako wyodrębniona część w archiwach
służb ochrony państwa.
Art. 76.
1.
W przypadku gdy przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa zamierzają
ubiegać się lub ubiegają się o wykonanie umowy albo zadań związanych z dostępem do
informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową, świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego
nie jest wymagane, z zastrzeżeniem art. 67. Przepisy art. 71 ust. 1-4 oraz art. 71a
ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2.
Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, o których mowa w ust. 1,
są obowiązani powołać pełnomocnika ochrony oraz spełniać inne wymagania ustawy w zakresie
ochrony informacji niejawnych, stosownie do ich klauzuli tajności.
3.
Na wniosek przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, o których mowa
w ust. 1, zwykłe postępowanie sprawdzające wobec osób wymienionych w art. 68 ust.
4, z wyjątkiem osoby kandydata na pełnomocnika ochrony, może przeprowadzić pełnomocnik
ochrony jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie, o których
mowa w ust. 1. Wniosek składa się do kierownika jednostki organizacyjnej, która zleca
wykonanie takiej umowy lub zadania.
4.
Szkolenie w zakresie ochrony informacji niejawnych osób, wobec których przeprowadzono
postępowanie sprawdzające, o którym mowa w ust. 3, przeprowadza pełnomocnik ochrony
jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie, o których mowa
w ust. 1.
”
;
40)
załącznik nr 1 „Wykaz rodzajów informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową”
otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do niniejszej ustawy;
41)
załącznik nr 2 „Ankieta bezpieczeństwa osobowego” otrzymuje brzmienie określone w
załączniku nr 2 do niniejszej ustawy.
Art. 2.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi w art. 160 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej oraz informacji poufnej złożenie
zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa oraz przekazanie informacji służbom ochrony
państwa w związku z postępowaniami sprawdzającymi prowadzonymi na podstawie przepisów
o ochronie informacji niejawnych.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 105 w ust. 1 w pkt 2 lit. k otrzymuje brzmienie:
„
k)
służb ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej,
Służby Więziennej i ich posiadających pisemne upoważnienie funkcjonariuszy lub żołnierzy
w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie
przepisów o ochronie informacji niejawnych,
”
;
2)
po art. 105 dodaje się art. 105a w brzmieniu:
„
Art. 105a.
1.
Przetwarzanie przez banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów
oraz instytucje utworzone na podstawie art. 105 ust. 4, informacji stanowiących tajemnicę
bankową w zakresie dotyczącym osób fizycznych (konsumentów) może być wykonywane, z
zastrzeżeniem art. 104, 105 i 106-106c, w celu oceny zdolności kredytowej i analizy
ryzyka kredytowego.
2.
Instytucje, o których mowa w ust. 1, mogą, z zastrzeżeniem ust. 3, przetwarzać informacje
stanowiące tajemnicę bankową w zakresie dotyczącym osób fizycznych (konsumentów) po
wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z umowy zawartej z bankiem lub inną instytucją
ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, pod warunkiem uzyskania pisemnej zgody
osoby, której informacje te dotyczą. Zgoda ta może być w każdym czasie odwołana.
3.
Instytucje, o których mowa w ust. 1, mogą przetwarzać informacje stanowiące tajemnicę
bankową oraz informacje, o których mowa w art. 105 ust. 4 pkt 2 w zakresie dotyczącym
osób fizycznych (konsumentów) po wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z umowy zawartej
z bankiem lub inną instytucją ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, bez zgody
osoby, której informacje dotyczą, jeśli spełnione są łącznie następujące warunki:
1)
osoba ta nie wykonała zobowiązania lub dopuściła się zwłoki powyżej 60 dni w spełnieniu
świadczenia wynikającego z umowy zawartej z bankiem lub inną instytucją ustawowo upoważnioną
do udzielania kredytów,
2)
po zaistnieniu okoliczności, o której mowa w pkt 1, upłynęło co najmniej 30 dni od
poinformowania tej osoby przez bank lub inną instytucję ustawowo upoważnioną do udzielania
kredytów o zamiarze przetwarzania dotyczących jej informacji stanowiących tajemnicę
bankową, bez jej zgody.
4.
Przetwarzanie informacji stanowiących tajemnicę bankową w przypadkach, o których mowa
w ust. 3, może być wykonywane przez okres nie dłuższy niż 5 lat od dnia wygaśnięcia
zobowiązania.
5.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii właściwych
nadzorów, określi, w drodze rozporządzenia, zakres przetwarzanych informacji, o których
mowa w ust. 3, i tryb ich usuwania, uwzględniając właściwą ochronę praw osób, których
informacje te dotyczą, oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa środków zgromadzonych
w bankach i innych instytucjach ustawowo upoważnionych do udzielania kredytów.
”
;
3)
w art. 110 dodaje się pkt 6 w brzmieniu:
„
6)
służb ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej
i Służby Więziennej w związku z postępowaniami sprawdzającymi prowadzonymi na podstawie
przepisów o ochronie informacji niejawnych.
”
.
Art. 4.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 297 w § 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
służbom ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej,
Służbie Więziennej i ich posiadającym pisemne upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom
w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie
przepisów o ochronie informacji niejawnych.
”
;
2)
w art. 298:
a)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
sądowi, prokuratorowi, a także upoważnionym pisemnie przez prokuratora funkcjonariuszom
Policji lub Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w związku z toczącym się postępowaniem,
”
,
b)
po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
„
5a)
służbom ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej,
Służbie Więziennej i ich posiadającym pisemne upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom
w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie
przepisów o ochronie informacji niejawnych,
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wnioski, recenzje i umowy dotyczące projektów badawczych i projektów celowych, a także
informacje otrzymane w toku postępowań dotyczących tych projektów stanowią tajemnicę
przedsiębiorstw w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, z zastrzeżeniem
przepisów ust. 2 i 3 oraz art. 18 ust. 2.
”
.
Art. 6.
Banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów oraz instytucje
utworzone na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe obowiązane są dostosować przetwarzanie informacji zgromadzonych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy do wymagań w niej określonych, w terminie nie dłuższym niż
3 lata od wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 7.
Do postępowań sprawdzających oraz postępowań bezpieczeństwa przemysłowego wszczętych
i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy
tej ustawy.
Art. 8.
Poświadczenia bezpieczeństwa wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, ważne w tym
dniu, zachowują ważność w zakresie i okresie określonym ustawą z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 9.
Świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego wydane przedsiębiorcom, jednostkom naukowym
lub badawczo-rozwojowym w związku z wykonaniem umowy lub zadania łączącego się z dostępem
do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową zachowują ważność do czasu
zakończenia danej umowy lub zadania, ale nie dłużej niż 2 lata od dnia wejścia w życie
ustawy.
Art. 10.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych
niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu ich zastąpienia przez przepisy wykonawcze
wydane na podstawie upoważnień ustawowych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak
nie dłużej niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 11.
Ogłoszenie tekstu jednolitego ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych nastąpi w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.
Art. 12.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym
obrocie papierami wartościowymi, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,
ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, ustawę z dnia 8 października
2004 r. o zasadach finansowania nauki.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr
39, poz. 462, z 2001 r. Nr 22, poz. 247, Nr 27, poz. 298, Nr 56, poz. 580, Nr 110,
poz. 1189, Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 89,
poz. 804 i Nr 153, poz. 1271, z 2003 r. Nr 17, poz. 155 oraz z 2004 r. Nr 29, poz.
257.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r.
Nr 49, poz. 509, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387,
z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz. 1660, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692 oraz
z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 78, poz. 682.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271, Nr 169,
poz. 1385 i 1387 i Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535,
Nr 65, poz. 594, Nr 228, poz. 2260 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 64, poz. 594,
Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz.
1546 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 83, poz. 719 i Nr 85, poz. 727.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 64, poz. 594, Nr 91, poz. 868, Nr 171, poz. 1800 i Nr 173, poz. 1808.
6)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69,
poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641 oraz z 2005 r. Nr
10, poz. 70, Nr 48, poz. 461 i Nr 77, poz. 680.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 240, poz. 2055, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 84, poz. 774, Nr 124, poz. 1151,
Nr 170, poz. 1651 i Nr 223, poz. 2216, z 2004 r. Nr 64, poz. 594, Nr 91, poz. 871,
Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1205, Nr 146, poz. 1546 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r.
Nr 62, poz. 551 i Nr 83, poz. 719.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271, Nr 169,
poz. 1385 i 1387 i Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535,
Nr 65, poz. 594, Nr 228, poz. 2260 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 64, poz. 594,
Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz.
1546 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 83, poz. 719.
Załącznik nr 1 - Wykaz rodzajów informacji, które mogą stanowić tajemnicę państwową
I.
Informacje, które mogą być oznaczane klauzulą „ściśle tajne”:
1.
Informacje dotyczące zagrożeń zewnętrznych bezpieczeństwa państwa o charakterze militarnym,
plany i prognozowanie obronne oraz wynikające z nich decyzje i zadania.
2.
Szczegółowa struktura, organizacja i funkcjonowanie systemu kierowania państwem oraz
dowodzenia Siłami Zbrojnymi w czasie zagrożenia państwa lub wojny.
3.
Lokalizacja, wyposażenie, właściwości ochronne i organizacja obrony stanowisk kierowania
państwem i stanowisk dowodzenia Siłami Zbrojnymi w czasie zagrożenia państwa lub wojny.
4.
Szczegółowa organizacja, funkcjonowanie systemów łączności kierowania państwem i dowodzenia
Siłami Zbrojnymi w czasie wyższych stanów gotowości bojowej lub wojny.
5.
Centralny program mobilizacji gospodarki.
6.
Informacje dotyczące planowania, organizacji i funkcjonowania mobilizacyjnego rozwinięcia
Sił Zbrojnych.
7.
Szczegółowa struktura Sił Zbrojnych, rodzajów Sił Zbrojnych oraz okręgów wojskowych
i korpusów na czas wojny.
8.
Informacje dotyczące możliwości bojowych Sił Zbrojnych, rodzajów Sił Zbrojnych i okręgów
wojskowych oraz potencjalnego przeciwnika na przewidywanych obszarach i kierunkach
działań wojennych.
9.
Zadania bojowe Sił Zbrojnych i związków operacyjnych.
10.
Organizacja i funkcjonowanie systemu obrony powietrznej i przeciwlotniczej kraju.
11.
Organizacja, rozmieszczenie, zadania i możliwości działania systemu rozpoznania i
walki radioelektronicznej.
12.
Planowanie i realizacja przedsięwzięć w zakresie operacyjnego maskowania wojsk.
13.
Planowanie, realizacja, wyniki badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych o szczególnie
ważnym znaczeniu dla obronności i bezpieczeństwa państwa.
14.
Hasła i kody dostępu do urządzeń przechowujących, przetwarzających i przesyłających
informacje oznaczone klauzulą „ściśle tajne”.
15.
Szczególne wymagania bezpieczeństwa i procedury bezpiecznej eksploatacji systemów
i sieci teleinformatycznych służących do wytwarzania, przetwarzania, przekazywania
lub przechowywania informacji oznaczonych klauzulą „ściśle tajne”.
16.
Szczegółowe informacje dotyczące organizacji, form i metod pracy operacyjnej Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Wojskowych Służb Informacyjnych oraz
byłego Urzędu Ochrony Państwa, a także ich kierunki pracy operacyjnej i zainteresowań.
17.
Szczegółowa struktura organizacyjna oraz etatowa jednostek i komórek organizacyjnych
wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze w służbach, o których mowa w pkt 16,
a także systemy ewidencji danych o funkcjonariuszach i żołnierzach tych jednostek
i komórek organizacyjnych.
18.
Dane identyfikujące lub mogące doprowadzić do identyfikacji funkcjonariuszy i żołnierzy
służb, o których mowa w pkt 16, realizujących czynności operacyjno-rozpoznawcze.
19.
Dane identyfikujące lub mogące doprowadzić do identyfikacji osób niebędących funkcjonariuszami
lub żołnierzami służb, o których mowa w pkt 16, a które udzieliły pomocy tym służbom
w zakresie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.
20.
Dane identyfikujące lub mogące doprowadzić do identyfikacji świadków koronnych i osób
dla nich najbliższych oraz świadków, o których mowa w art. 184 Kodeksu postępowania
karnego.
21.
Informacje dotyczące dokumentów uniemożliwiających ustalenie danych identyfikujących
funkcjonariuszy, żołnierzy lub pracowników organów, służb i instytucji państwowych
uprawnionych do wykonania czynności operacyjno-rozpoznawczych lub środków, którymi
posługują się przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych.
22.
Informacje dotyczące dokumentów uniemożliwiających ustalenie danych identyfikujących
osoby udzielające organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do wykonywania
czynności operacyjno-ropoznawczych pomocy przy wykonywaniu tych czynności.
23.
Plany i stan zaopatrzenia w sprzęt i materiały techniki specjalnej przeznaczone do
wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych przez służby, o których mowa w pkt
16.
24.
Informacje dotyczące prowadzonych przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Wojskowe
Służby Informacyjne oraz były Urząd Ochrony Państwa kontroli operacyjnej, niejawnego
nabycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa ulegających przepadkowi,
albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione,
a także przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej oraz niejawnego nadzorowania,
wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa.
25.
Informacje dotyczące planowanych, wykonywanych i zrealizowanych czynności operacyjno-rozpoznawczych
przez służby, o których mowa w pkt 16, oraz informacje i przedmioty uzyskane w wyniku
tych czynności, które pozwalają na identyfikację osób udzielających im pomocy w zakresie
wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.
26.
Informacje o szczegółowych zasadach tworzenia, ewidencjonowania, gospodarowania i
wykorzystaniu funduszu operacyjnego i środków specjalnych w służbach, o których mowa
w pkt 16.
27.
Organizacja, funkcjonowanie i środki techniczne radiokontrwywiadowczej ochrony państwa.
28.
Informacje niejawne wymieniane przez Rzeczpospolitą Polską z Organizacją Traktatu
Północnoatlantyckiego, Unią Europejską i Unią Zachodnioeuropejską oraz z innymi organizacjami
międzynarodowymi i państwami, oznaczone klauzulą „TOP SECRET” lub równorzędną, jeżeli
wymagają tego umowy międzynarodowe, na zasadzie wzajemności.
29.
Informacje określone w pkt 16-19 i 23-26, będące w posiadaniu organów, służb i instytucji
państwowych, innych niż służby, o których mowa w pkt 16, uprawnionych na podstawie
ustaw do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, związane z działalnością
tych organów, służb lub instytucji.
II.
Informacje, które mogą być oznaczane klauzulą „tajne”:
1.
Planowanie, rozmieszczenie i stan rezerw państwowych.
2.
Resortowe i wojewódzkie programy mobilizacji gospodarki.
3.
Plany obrony cywilnej państwa oraz plany obrony cywilnej województw.
4.
Szczegółowe założenia systemu finansowego państwa w czasie podwyższonej gotowości
obronnej lub wojny.
5.
Stan rozwinięcia, ukompletowania i wyposażenia jednostek wojskowych w zakresie nieobjętym
postanowieniami Traktatu o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie (CFE).
6.
Szczegółowa struktura Sił Zbrojnych, rodzajów Sił Zbrojnych oraz okręgów wojskowych.
7.
Plany i prognozy rozwoju organizacyjnego i technicznego Sił Zbrojnych oraz poszczególnych
rodzajów wojsk.
8.
Lokalizacja, rodzaj i przeznaczenie oraz właściwości techniczno-ochronne budownictwa
specjalnego.
9.
Organizacja kompleksowego przygotowania jednolitej sieci telekomunikacyjnej państwa
dla potrzeb obronnych.
10.
Informacje dotyczące przygotowania, budowy, zarządzania oraz funkcjonowania systemów
i sieci telekomunikacyjnych, teleinformatycznych i pocztowych służących do przekazywania
informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, wykorzystywanych dla potrzeb
Sił Zbrojnych, służb ochrony państwa lub administracji publicznej w zakresie niezbędnym
do zabezpieczenia tych systemów i sieci.
11.
Zbiorcze informacje dotyczące produkcji specjalnej przemysłu obronnego, a także prognozy
rozwojowe, plany i zdolności produkcyjne oraz usługowe przedsiębiorców, jednostek
naukowych i badawczo-rozwojowych w zakresie realizacji zamówień na uzbrojenie i sprzęt
wojskowy.
12.
Wojskowe mapy specjalne i fotodokumenty przedstawiające uczytelnione obiekty inżynieryjnej
rozbudowy terenu prognozowanych rejonów i kierunków działań wojennych.
13.
Współrzędne określające położenie obiektów (budynków, budowli, urządzeń) usytuowanych
na terenach zamkniętych, o których mowa w przepisach szczególnych, jeżeli informacjom
dotyczącym tych obiektów organ zamykający teren przyznał klauzulę „tajne”.
14.
Fotogrametryczne zobrazowanie lotnicze lub naziemne zarejestrowane na dowolnym nośniku
oraz wysokorozdzielcze zdjęcia satelitarne, zawierające obraz obiektów, o których
mowa w pkt 13.
15.
Materiały geodezyjne i kartograficzne zawierające informacje o położeniu, rodzaju,
charakterze lub przeznaczeniu obiektów, o których mowa w pkt 13.
16.
Materiały uzyskane w wyniku przetworzenia zobrazowań satelitarnych, zawierające dodaną
informację o położeniu, rodzaju, charakterze lub przeznaczeniu obiektów, o których
mowa w pkt 13.
17.
Informacje dotyczące przestawienia gospodarki narodowej na rzecz obronności w czasie
podwyższonej gotowości obronnej państwa lub wojny.
18.
Informacje dotyczące przygotowania, organizacji oraz wykorzystywania transportu kolejowego,
drogowego i wodnego oraz ochrony obiektów komunikacyjnych w czasie podwyższonej gotowości
obronnej państwa lub wojny.
19.
Organizacja i funkcjonowanie systemu alarmowania wojsk oraz zadania jednostek wojskowych
i garnizonów w procesie osiągania wyższych stanów gotowości bojowej.
20.
Zadania ministrów, centralnych organów administracji rządowej, wojewodów, a także
innych konstytucyjnych organów władzy publicznej, związane z osiąganiem podwyższonej
gotowości obronnej państwa.
21.
Organizacja i funkcjonowanie systemu zaopatrywania Sił Zbrojnych w uzbrojenie, sprzęt
wojskowy i amunicję w procesie osiągania wyższych stanów gotowości bojowej.
22.
Dane oraz zasady funkcjonowania systemu ewidencji danych o osobach zajmujących stanowiska
związane z obronnością kraju.
23.
Informacje dotyczące systemu ochrony i obrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej
na czas podwyższonej gotowości obronnej państwa lub wojny.
24.
Organizacja ochrony, na wypadek wojny, dóbr kultury mających szczególne znaczenie
dla dziedzictwa kulturalnego narodu.
25.
Dane dotyczące tworzonych na wypadek wojny rezerw rzeczowych jednostek organizacyjnych
podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych.
26.
Szczegółowe informacje dotyczące organizacji, metod i środków służących do ochrony
informacji stanowiących tajemnicę państwową, których ujawnienie może spowodować brak
ich skuteczności, chyba że zawierają informacje oznaczone wyższą klauzulą tajności.
27.
Szczególne wymagania bezpieczeństwa i procedury bezpiecznej eksploatacji systemów
i sieci teleinformatycznych służących do wytwarzania, przetwarzania, przekazywania
lub przechowywania informacji oznaczonych klauzulą „tajne”.
28.
Informacje dotyczące planowania, rozmieszczenia, przeznaczenia i wyposażenia obiektów
i nieruchomości specjalnych oraz plany ich obrony i ochrony.
29.
Szczegółowe informacje dotyczące osób podejrzewanych o prowadzenie działalności godzącej
w bezpieczeństwo, obronność, niezależność, całość lub międzynarodową pozycję państwa
albo działalności terrorystycznej, uzyskane i przetwarzane przez służby, o których
mowa w części I w pkt 16, chyba że zawierają informacje oznaczone wyższą klauzulą
tajności.
30.
Szczegółowa struktura organizacyjna i etatowa jednostek organizacyjnych służb, o których
mowa w części I w pkt 16, chyba że zawiera informacje oznaczone wyższą klauzulą tajności.
31.
System ewidencji danych o funkcjonariuszach, żołnierzach i pracownikach służb, o których
mowa w części I w pkt 16, chyba że zawiera informacje oznaczone wyższą klauzulą tajności.
32.
Informacje określone w części I w pkt 16-19 i 23-26, będące w posiadaniu organów,
służb i instytucji państwowych, innych niż służby, o których mowa w części I w pkt
16, uprawnionych na podstawie ustaw do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,
związane z działalnością tych organów, służb lub instytucji, chyba że zawierają informacje
oznaczone wyższą klauzulą tajności.
33.
Szczegółowe informacje dotyczące systemu i sposobu ochrony granicy państwowej, w tym
działań antyterrorystycznych i antysabotażowych.
34.
Informacje z ewidencji operacyjnej, dotyczące pracy operacyjnej służb, o których mowa
w części I w pkt 16, chyba że zawierają informacje oznaczone wyższą klauzulą tajności.
35.
Szczegółowe informacje dotyczące ochrony i zabezpieczenia obiektów szczególnie ważnych
dla gospodarki narodowej albo ze względu na obronność lub bezpieczeństwo państwa.
36.
Szczegółowe informacje dotyczące planowanych, wykonywanych i zrealizowanych czynności
dochodzeniowo-śledczych, jeżeli ujawnienie tych informacji mogłoby stanowić przeszkodę
dla prawidłowego toku postępowania karnego.
37.
Projekty wynalazcze uznane za tajne zgodnie z przepisami prawa o własności przemysłowej.
38.
Informacje dla Rady Ministrów i jej organów, dotyczące potencjału strategicznego państwa
oraz strategicznych zamówień rządowych i ich realizacji.
39.
Instrukcje do negocjacji w sprawie zawierania umów finansowych o znaczeniu ogólnopaństwowym,
których ujawnienie mogłoby mieć wpływ na dalszy tok negocjacji.
40.
Wnioski o udzielenie poręczenia, umowy poręczenia oraz umowy o udzielenie poręczenia
dotyczące producentów sprzętu obronnego.
41.
Technologia produkcji i system zabezpieczeń znaków akcyzy w przedsiębiorstwach wytwarzających
te znaki.
42.
Informacje dotyczące zabezpieczeń przed podrabianiem i przerabianiem znaków pieniężnych,
papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa i Narodowy Bank Polski oraz
znaków akcyzy, na etapie ich projektowania i przygotowania do produkcji, z wyłączeniem
monet przeznaczonych na cele kolekcjonerskie.
43.
Informacje dotyczące technologii produkcji znaków pieniężnych, znaków akcyzy i papierów
wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski.
44.
Informacje dotyczące technologii produkcji oraz szczegółowych sposobów zabezpieczeń
dokumentów tożsamości, a także innych zabezpieczonych dokumentów wydawanych przez
organy władzy publicznej.
45.
Decyzje o skokowych zmianach kursu złotego w stosunku do walut obcych (dewaluacja,
rewaluacja) dokonywane przez Narodowy Bank Polski do czasu podania ich do publicznej
wiadomości.
46.
Wysokość stóp procentowych Narodowego Banku Polskiego - do czasu ich podania do publicznej
wiadomości.
47.
Przedział odchyleń kursu złotego od centralnego parytetu - do czasu podania ich do
publicznej wiadomości.
48.
Prace badawczo-rozwojowe o szczególnie istotnym znaczeniu dla interesu gospodarczego
państwa, zlecone przez ministrów i inne centralne organy państwowe.
49.
Informacje dotyczące rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych, których
ujawnienie naraziłoby na szkodę istotny interes gospodarczy państwa.
50.
Informacje o sposobie działania urządzeń kontrolno-sygnalizacyjnych i systemów alarmowych
zabezpieczających dostęp do miejsc składowania i stosowania materiałów jądrowych kategorii
I i II.
51.
Informacje dotyczące planów i zadań polityki zagranicznej, których ujawnienie naraziłoby
na szkodę istotny interes państwa lub innego podmiotu stosunków międzynarodowych,
do czasu oficjalnego ich ogłoszenia.
52.
Materiały, dokumenty, sprawozdania z negocjacji i konsultacji międzynarodowych oraz
umowy międzynarodowe lub ich części, które zostały uznane za odpowiadające informacjom
oznaczonym klauzulą „tajne” na wniosek jednej ze stron.
53.
Informacje polityczne, gospodarcze lub wojskowe dotyczące państw obcych, uzyskane
pod warunkiem zapewnienia ich tajności.
54.
Organizacja i funkcjonowanie poczty dyplomatycznej.
55.
System ochrony polskich przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych.
56.
Zadania polskich przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych na czas
wojny.
57.
Zadania w zakresie ochrony przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych
państw obcych w Rzeczypospolitej Polskiej w czasie wojny.
58.
Plany, prognozy i informacje na temat rozwoju obrotu z zagranicą sprzętem specjalnym
i uzbrojeniem oraz technologiami i usługami specjalnymi.
59.
Informacje niejawne wymieniane przez Rzeczpospolitą Polską z Organizacją Traktatu
Północnoatlantyckiego, Unią Europejską i Unią Zachodnioeuropejską oraz z innymi organizacjami
międzynarodowymi i państwami, oznaczone klauzulą „SECRET” lub równorzędną, jeżeli
wymagają tego umowy międzynarodowe, na zasadzie wzajemności.