art. 5 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin   (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, ze zm.) i art. 36 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy   (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693, ze zm.) rozumianych w ten sposób, że przepisy te wykluczają możliwość uwzględnienia w podstawie wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej stawki dodatku specjalnego należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym żołnierzom zawodowym pozostającym w dyspozycji organu wojskowego w dniu zwolnienia ze służby, z art. 67 ust. 1 w związku z art. 32 Konstytucji,

§ 1 pkt 5 lit. a i c zarządzenia nr 73 Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 października 1997 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o uposażeniu żołnierzy (Dz. Rozk. MON, poz. 161) oraz § 1 pkt 7 i § 2 ust. 1 zarządzenia nr 74 Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 października 1997 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. Rozk. MON, poz. 162) w zakresie, w jakim przepisy te cofają prawo wyboru stawki dodatku specjalnego dla żołnierzy zajmujących ostatnie stanowisko służbowe przed 31 grudnia 1997 r., jeżeli nie pozostawili oni w dniu wejścia w życie zarządzenia w okresie wypowiedzenia stosunku służbowego lub w odniesieniu do których nie został wydany rozkaz o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, a także § 35 w związku z § 9 oraz § 36, § 39 i § 40 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy   (Dz. U. Nr 90, poz. 1005, ze zm.) w zakresie, w jakim pomijają żołnierzy zwolnionych ze służby w okresie od 1 lipca 1999 r. do dnia wejścia w życie rozporządzenia, poprzez nienadanie mu mocy obowiązującej od 1 lipca 1999 r., lecz od 1 lipca 2000 r. (§ 39), z art. 2, art. 5, art. 64 ust. 2, art. 67 ust. 1 i art. 32 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,