Ustawaz dnia 3 czerwca 2005 r.o wyłączeniu bezprawności posiadania bez wymaganego pozwolenia lub rejestracji broni
lub amunicji przez osoby walczące o suwerenność i niepodległość Polski
Treść ustawy
Uznając szczególne zasługi dla Polski tych wszystkich obywateli polskich, którzy -
nie szczędząc zdrowia i życia, a także z narażeniem się na utratę wolności i na wszelkie
represje wobec siebie i najbliższych - walczyli o suwerenność i niepodległość Ojczyzny;
uznając, że dotychczas nie stworzono warunków prawnych, które pozwoliłyby tym osobom
w sposób godny i honorowy formalnie zalegalizować przechowywanie przez nie broni lub
amunicji, w posiadanie której weszły w związku ze swoim udziałem w walce o suwerenność
i niepodległość Polski;
stanowi się, co następuje:
Art. 1.
1.
Ustawę stosuje się do osób, które weszły w posiadanie broni lub amunicji w związku
ze swoim udziałem w walce o suwerenność i niepodległość Polski, jeżeli udział ten
jest określony jako podstawa do nabycia uprawnień kombatanckich w rozumieniu ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących
ofiarami represji wojennych i okresu powojennego .
2.
W razie śmierci osoby, o której mowa w ust. 1, ustawę stosuje się także do osób jej
najbliższych w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego.
3.
Ustawy nie stosuje się do osób, które dopuściły się któregokolwiek z czynów określonych
w art. 21 ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 3, ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących
ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.
Art. 2.
1.
Wyłącza się bezprawność posiadania bez wymaganego pozwolenia lub rejestracji określonej
w art. 1 broni lub amunicji, przez osoby wobec których stosuje się ustawę. Wyłączenie
dotyczy osób objętych ustawą, które podejmą działania na podstawie ust. 2 lub art.
3 ust. 1 lub 2 - w terminach, które dla tych działań określone są w przepisach niniejszej
ustawy.
2.
Osoby, wobec których stosuje się ustawę, mogą, w terminie 24 miesięcy od dnia jej
wejścia w życie, wystąpić o pozwolenie lub rejestrację tejże broni lub amunicji lub
zadysponować nimi w inny sposób na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji .
3.
W przypadku podjęcia działań na podstawie ust. 2 przyczyną odmowy wydania pozwolenia
lub rejestracji broni lub amunicji nie może być ich dotychczasowe posiadanie bez wymaganego
pozwolenia lub rejestracji.
4.
W razie wątpliwości, czy udział w walce o suwerenność i niepodległość osoby, o której
mowa w art. 1 ust. 1, lub osoby zmarłej, o której mowa w art. 1 ust. 2, stanowi podstawę
do nabycia uprawnień kombatanckich - Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych Żandarmeria
Wojskowa występują o opinię do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
Art. 3.
1.
Osoby, wobec których stosuje się ustawę, mogą - w terminie 24 miesięcy od dnia jej
wejścia w życie lub w terminie 30 dni od dnia uzyskania ostatecznej decyzji o odmowie
wydania pozwolenia lub rejestracji określonych w art. 2 ust. 2, jeżeli te decyzje
zostały uzyskane w terminie późniejszym niż 23 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy
- przekazać określoną w art. 1 broń lub amunicję wybranemu przez siebie muzeum w Polsce,
które ma prawo do gromadzenia w swoich zbiorach takiej broni lub amunicji. Tak przekazana
broń lub amunicja przechodzi na własność tego muzeum.
2.
Osoby, wobec których stosuje się ustawę, mogą - w terminie 24 miesięcy od dnia jej
wejścia w życie lub w terminie 30 dni od dnia uzyskania ostatecznej decyzji o odmowie
wydania pozwolenia lub rejestracji określonej w art. 2 ust. 2, jeżeli te decyzje zostały
uzyskane w terminie późniejszym niż 23 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy - złożyć
określoną w art. 1 broń lub amunicję w jednostce Policji lub Żandarmerii Wojskowej.
3.
Otrzymaną, w konsekwencji zastosowania ust. 2, broń lub amunicję Policja lub Żandarmeria
Wojskowa niezwłocznie przekazuje wybranemu przez siebie muzeum w Polsce, które ma
prawo do gromadzenia w swoich zbiorach takiej broni lub amunicji. Tak przekazana broń
lub amunicja przechodzi na własność tego muzeum.
Art. 4.
W przypadku gdy - na podstawie ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - niezbędne okaże się deponowanie broni lub amunicji będącej przedmiotem niniejszej
ustawy, koszty z tym związane ponosi:
1)
Policja, jeżeli przekazanie broni lub amunicji nastąpiło na podstawie art. 3 ust.
1 ustawy;
2)
Policja lub Żandarmeria Wojskowa, jeżeli złożenie broni lub amunicji nastąpiło na
podstawie art. 3 ust. 2 ustawy;
3)
osoba, która podjęła działania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy i uzyskała pozwolenie
na posiadanie broni lub amunicji lub ją zarejestrowała lub zadysponowała nimi w inny
sposób na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 181, poz. 1515, z 2003 r. Nr 72, poz. 658 oraz z 2004 r. Nr 46, poz. 444 i Nr 281,
poz. 2779.