Ustawaz dnia 12 marca 2004 r.o zmianie ustawy - Prawo atomowe oraz ustawy o opłacie skarbowej
Spis treści
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1:
a)
w ust. 1 w pkt 4 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
zasady wypełniania zobowiązań międzynarodowych, w tym w ramach Unii Europejskiej,
dotyczących bezpieczeństwa jądrowego, ochrony przed promieniowaniem jonizującym oraz
zabezpieczeń materiałów jądrowych i kontroli technologii jądrowych.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Ustawa ponadto określa zasady monitorowania skażeń promieniotwórczych i reguluje działania
podejmowane w przypadku zdarzeń radiacyjnych, jak również w przypadku długotrwałego
narażenia w następstwie zdarzenia radiacyjnego lub działalności wykonywanej w przeszłości.
”
,
c)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Ustawa określa również szczególne zasady ochrony osób przed zagrożeniami wynikającymi
ze stosowania promieniowania jonizującego w celach medycznych.
”
;
2)
art. 3 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 3.
W rozumieniu niniejszej ustawy użyte określenia oznaczają:
1)
audyt kliniczny - systematyczną kontrolę lub przegląd medycznych procedur radiologicznych,
mające na celu polepszenie jakości udzielanych pacjentowi świadczeń zdrowotnych poprzez
usystematyzowaną analizę, w ramach której praktyka, procedury i wyniki radiologiczne
są porównywane z uznanymi standardami oraz, w razie konieczności, modyfikację dotychczasowego
postępowania lub wprowadzenie nowych standardów,
2)
bezpieczeństwo jądrowe - stan osiągany przez całokształt przedsięwzięć organizacyjnych
i technicznych podejmowanych w celu zapobiegania powstaniu niekontrolowanej samopodtrzymującej
się reakcji rozszczepienia jądrowego związanej z działalnością z materiałami jądrowymi
oraz ograniczania jej skutków,
3)
dawka graniczna - wartość dawki promieniowania jonizującego, wyrażoną jako dawka skuteczna
lub równoważna, dla określonych osób, pochodzącą od kontrolowanej działalności zawodowej,
której, poza przypadkami przewidzianymi w ustawie, nie wolno przekroczyć,
4)
dawka pochłonięta - dawkę pochłoniętą określoną w załączniku do ustawy,
5)
dawka równoważna - dawkę równoważną określoną w załączniku do ustawy,
6)
dawka skuteczna (efektywna) - dawkę skuteczną (efektywną) określoną w załączniku do
ustawy,
7)
działania interwencyjne - działania, które zapobiegają narażeniu lub zmniejszają narażenie
ludzi w wyniku zdarzenia radiacyjnego, polegające na oddziaływaniu na źródło promieniowania
jonizującego, źródło skażeń promieniotwórczych, drogi rozprzestrzeniania tych skażeń
oraz na ludzi,
8)
jednostka organizacyjna - każdy podmiot wykonujący działalność związaną z narażeniem,
9)
likwidacja obiektu jądrowego - doprowadzenie obiektu lub urządzenia do stanu niewymagającego
ograniczeń z punktu widzenia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej w wykonywaniu
dowolnej działalności,
10)
likwidacja składowiska odpadów promieniotwórczych lub składowiska wypalonego paliwa
jądrowego - doprowadzenie terenu, na którym znajduje się składowisko odpadów promieniotwórczych
lub składowisko wypalonego paliwa jądrowego, do stanu niewymagającego ograniczeń z
punktu widzenia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej w wykonywaniu dowolnej
działalności,
11)
materiał jądrowy - rudy, materiały wyjściowe (źródłowe) lub specjalne materiały rozszczepialne,
o których mowa w art. 197 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
zwanego dalej „Traktatem Euratom”,
12)
medycyna nuklearna - wszelką działalność diagnostyczną związaną z podawaniem pacjentom
produktów radiofarmaceutycznych, a także z zabiegami terapeutycznymi przy użyciu produktów
radiofarmaceutycznych,
13)
medyczna procedura radiologiczna - opis czynności niezbędnych do przeprowadzenia badania
lub zabiegu z wykorzystaniem promieniowania jonizującego w celu postawienia diagnozy
bądź leczenia,
14)
medyczny wypadek radiologiczny - niezamierzone wydarzenie, takie jak błąd w obsłudze
urządzenia radiologicznego, awaria urządzenia radiologicznego lub przerwa w jego działaniu,
a także inne nieszczęśliwe zdarzenie, którego konsekwencje nie mogą być pominięte
z punktu widzenia ochrony radiologicznej pacjenta,
15)
narażenie - proces, w którym organizm ludzki podlega działaniu promieniowania jonizującego,
16)
narażenie wyjątkowe - narażenie osoby uczestniczącej w usuwaniu skutków zdarzenia
radiacyjnego lub w działaniach interwencyjnych, w czasie których może ona otrzymać
dawkę przekraczającą wartość rocznej dawki granicznej dla pracowników,
17)
obiekt jądrowy - obiekt lub urządzenie przeznaczone do wytwarzania, stosowania, przetwarzania,
wzbogacania izotopowego, przechowywania, składowania materiału jądrowego w ilości
umożliwiającej zrealizowanie samopodtrzymującej się reakcji rozszczepienia jądrowego,
w szczególności elektrownie, elektrociepłownie i ciepłownie z energetycznymi reaktorami
jądrowymi oraz badawcze, doświadczalne i inne reaktory jądrowe - od rozpoczęcia budowy
do zakończenia likwidacji,
18)
objętość tarczowa - objętość guza nowotworowego lub innych tkanek, które są napromieniane
w celu osiągnięcia planowanego efektu terapeutycznego,
19)
ochrona fizyczna - całokształt przedsięwzięć organizacyjnych i technicznych, mających
na celu skuteczne zabezpieczenie materiałów jądrowych przed kradzieżą lub aktami terroru,
dywersji i sabotażu,
20)
ochrona radiologiczna - zapobieganie narażeniu ludzi i skażeniu środowiska, a w przypadku
braku możliwości zapobieżenia takim sytuacjom - ograniczenie ich skutków do poziomu
tak niskiego, jak tylko jest to rozsądnie osiągalne, przy uwzględnieniu czynników
ekonomicznych, społecznych i zdrowotnych,
21)
ochrona radiologiczna pacjenta - zespół czynności i ograniczeń zmierzających do zminimalizowania
narażenia pacjenta na promieniowanie jonizujące, które nie będzie nadmiernie utrudniało
lub uniemożliwiało uzyskania pożądanych i uzasadnionych informacji diagnostycznych
lub efektów leczniczych,
22)
odpady promieniotwórcze - odpady stałe, ciekłe lub gazowe, zawierające substancje
promieniotwórcze lub skażone tymi substancjami, których wykorzystanie jest niecelowe
lub niemożliwe, zakwalifikowane do kategorii odpadów wymienionych w art. 47; niniejsza
definicja nie ma zastosowania do art. 62,
23)
ogranicznik dawki (limit użytkowy dawki) - ograniczenie przewidywanych dawek indywidualnych,
które mogą pochodzić od określonego źródła promieniowania jonizującego, uwzględnione
podczas planowania ochrony radiologicznej w celach związanych z optymalizacją,
24)
postępowanie z odpadami promieniotwórczymi - wszelkie działania, włącznie z likwidacją
obiektu, związane z przetwarzaniem, przemieszczaniem, przechowywaniem lub składowaniem
odpadów promieniotwórczych,
25)
postępowanie z wypalonym paliwem jądrowym - wszelkie działania włącznie z likwidacją
obiektu, związane z przerobem, przemieszczaniem, przechowywaniem lub składowaniem
wypalonego paliwa jądrowego,
26)
poziom interwencyjny - liczbową wartość dawki skutecznej lub równoważnej możliwej
do uniknięcia albo poziom zawartości izotopów promieniotwórczych w żywności, wodzie
przeznaczonej do spożycia przez ludzi i środkach żywienia zwierząt, których możliwość
przekroczenia oznacza konieczność rozważenia podjęcia określonych działań interwencyjnych,
27)
poziomy referencyjne - dawki promieniowania jonizującego na powierzchnię skóry w badaniach
rentgenodiagnostycznych lub poziomy aktywności - w przypadku podawania pacjentom produktów
radiofarmaceutycznych, dotyczące badań typowych pacjentów, dla poszczególnych kategorii
urządzeń radiologicznych; poziomy referencyjne nie mogą być przekraczane w przypadku
powszechnie stosowanych medycznych procedur radiologicznych, jeżeli stosuje się właściwe
sposoby postępowania i urządzenia techniczne; poziomy referencyjne mogą być przekraczane
w przypadku istnienia istotnych wskazań klinicznych,
28)
pracodawca zewnętrzny - pracodawcę zatrudniającego pracowników, o których mowa w art.
17 ust. 1 pkt 1, prowadzących dowolną działalność na terenie kontrolowanym u innego
pracodawcy,
29)
pracownik - pracownika w rozumieniu przepisów Prawa pracy, osobę wykonującą pracę
na podstawie innej niż stosunek pracy, jak również osobę wykonującą działalność na
własny rachunek, którzy w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące mogą otrzymać
dawki przekraczające wartości dawek granicznych określonych dla osób z ogółu ludności,
30)
pracownik zewnętrzny - pracownika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1, zatrudnionego
przez pracodawcę zewnętrznego lub wykonującego działalność na własny rachunek, prowadzącego
dowolną działalność na terenie kontrolowanym, za który nie jest odpowiedzialny ani
on, ani jego pracodawca,
31)
praktykant - osobę odbywającą szkolenie lub praktykę w jednostce organizacyjnej w
celu uzyskania określonych umiejętności,
32)
program bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej - system działań gwarantujący
spełnienie określonych wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej,
w zależności od prowadzonej działalności,
33)
promieniowanie jonizujące - promieniowanie składające się z cząstek bezpośrednio lub
pośrednio jonizujących albo z obu rodzajów tych cząstek lub fal elektromagnetycznych
o długości do 100 nm (nanometrów),
34)
promieniowanie naturalne - promieniowanie jonizujące emitowane ze źródeł pochodzenia
naturalnego ziemskiego i kosmicznego,
35)
przechowalnik wypalonego paliwa jądrowego - obiekt jądrowy przeznaczony do bezpiecznego,
stabilnego i chronionego przechowywania wypalonego paliwa jądrowego po jego wyładowaniu
z reaktora lub basenu przy reaktorze, a przed przekazaniem do przerobu lub składowania
w charakterze odpadu promieniotwórczego,
36)
przechowywanie odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego - magazynowanie
odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego z zamiarem ponownego ich
wydobycia w celu przetworzenia lub przerobu albo składowania,
37)
przerób wypalonego paliwa jądrowego - proces lub działanie zmierzające do wydobycia
części lub wszystkich izotopów promieniotwórczych z wypalonego paliwa jądrowego w
celu ich dalszego wykorzystania,
38)
przetwarzanie materiałów jądrowych - proces lub działanie zmierzające do zmiany postaci
fizycznej lub chemicznej (konwersja) materiału jądrowego, począwszy od konwersji rudy
uranu lub toru, aż do uzyskania materiału w postaci paliwa jądrowego lub dowolnej
postaci, nadającej się do innych zastosowań tych materiałów, w tym przerób wypalonego
paliwa jądrowego oraz przetwarzanie odpadów promieniotwórczych zawierających materiały
jądrowe,
39)
przetwarzanie odpadów promieniotwórczych - proces lub działanie zmierzające do minimalizacji
objętości odpadów, segregację odpadów według kategorii oraz przygotowanie ich do transportu
lub składowania,
40)
radiologia zabiegowa - wszelkie procedury lecznicze i diagnostyczne dokonywane poprzez
skórę pacjenta lub w inny sposób, wykonywane w znieczuleniu miejscowym lub znieczuleniu
ogólnym oraz przy użyciu obrazowania fluoroskopowego dla lokalizacji zmiany chorobowej
i dla monitorowania medycznej procedury radiologicznej, a także kontroli i dokumentowania
terapii,
41)
radioterapia - wszelką działalność terapeutyczną związaną z wykorzystaniem urządzeń
radiologicznych, w tym:
a)
terapię powierzchniową dla leczenia nowotworów położonych w skórze człowieka oraz
terapię głęboką dla leczenia nowotworów i ewentualnie niektórych innych zmian chorobowych
położonych w narządach i tkankach o innej lokalizacji (teleradioterapia),
b)
wprowadzanie źródła izotopowego bezpośrednio do narządów wewnętrznych śródtkankowo,
dojamowo, lub umieszczanie go na powierzchni ciała pacjenta (brachyterapia),
c)
zamierzone wprowadzenie do ustroju terapeutycznych ilości produktów radiofarmaceutycznych,
42)
rentgenodiagnostyka - wszelką działalność diagnostyczną związaną z wykorzystaniem
aparatów rentgenowskich,
43)
skażenie promieniotwórcze - skażenie przedmiotów, pomieszczeń, środowiska lub osób
przez niepożądaną obecność substancji promieniotwórczych, przy czym w szczególnym
przypadku ciała ludzkiego obejmuje zarówno skażenie zewnętrzne, jak i skażenie wewnętrzne,
niezależnie od drogi wniknięcia substancji promieniotwórczej do organizmu,
44)
składowanie odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego - złożenie
odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego w obiekcie do tego przeznaczonym
bez zamiaru ponownego ich wydobycia,
45)
substancja promieniotwórcza - substancję zawierającą jeden lub więcej izotopów promieniotwórczych
o takiej aktywności lub stężeniu promieniotwórczym, które nie mogą być pominięte z
punktu widzenia ochrony radiologicznej,
46)
system zarządzania jakością - zespół systematycznie planowanych i wykonywanych działań,
koniecznych dla wystarczającego zapewnienia, że dana struktura, układ lub ich części
składowe bądź procedury będą działać w sposób zadowalający, spełniając wymagania określone
w przepisach wydanych na podstawie art. 33c ust. 9 pkt 2,
47)
szkoda dla zdrowia człowieka - oszacowane ryzyko skrócenia długości i pogorszenia
jakości życia ludzi w następstwie narażenia na promieniowanie jonizujące; obejmuje
straty wynikające ze skutków somatycznych, nowotworów i poważnych zaburzeń genetycznych,
48)
teren kontrolowany - teren o kontrolowanym dostępie, objęty specjalnymi przepisami
mającymi na celu ochronę przed promieniowaniem jonizującym lub rozprzestrzenianiem
się skażeń promieniotwórczych,
49)
teren nadzorowany - teren objęty specjalnym nadzorem, w celu ochrony przed promieniowaniem
jonizującym,
50)
urządzenia radiologiczne - źródła promieniowania jonizującego lub urządzenia służące
do detekcji promieniowania jonizującego, wykorzystywane do celów leczniczych lub diagnostycznych,
51)
wypalone paliwo jądrowe - paliwo jądrowe, które zostało napromieniowane w rdzeniu
reaktora oraz na stałe usunięte z rdzenia,
52)
wzbogacanie izotopowe - proces polegający na rozdzielaniu izotopów uranu w celu zwiększenia
zawartości uranu 235 w produkcie wyjściowym,
53)
zagrożenie (narażenie potencjalne) - narażenie, które może nastąpić, przy czym prawdopodobieństwo
jego wystąpienia i wielkość mogą być zawczasu oszacowane,
54)
zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych lub składowiska wypalonego paliwa
jądrowego - zaprzestanie dostarczania odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa
jądrowego do składowiska, na podstawie decyzji właściwego organu, oraz wykonanie wszelkich
prac koniecznych dla zapewnienia bezpieczeństwa składowiska,
55)
zdarzenie radiacyjne - sytuację związaną z zagrożeniem, wymagającą podjęcia pilnych
działań w celu ochrony pracowników lub ludności,
56)
źródło promieniotwórcze - substancję promieniotwórczą przygotowaną do wykorzystywania
jej promieniowania jonizującego,
57)
źródło promieniowania jonizującego - źródło promieniotwórcze, urządzenie zawierające
takie źródło, urządzenie wytwarzające promieniowanie jonizujące lub urządzenie emitujące
substancje promieniotwórcze.
”
;
3)
art. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„
Art. 4.
1.
Wykonywanie działalności związanej z narażeniem, polegającej na:
1)
wytwarzaniu, przetwarzaniu, przechowywaniu, składowaniu, transporcie lub stosowaniu
materiałów jądrowych, źródeł i odpadów promieniotwórczych oraz wypalonego paliwa jądrowego
i obrocie nimi, a także na wzbogacaniu izotopowym,
2)
budowie, rozruchu, próbnej i stałej eksploatacji oraz likwidacji obiektów jądrowych,
3)
budowie, eksploatacji, zamknięciu i likwidacji składowisk odpadów promieniotwórczych
i składowisk wypalonego paliwa jądrowego oraz budowie i eksploatacji przechowalników
wypalonego paliwa jądrowego,
4)
produkowaniu, instalowaniu, stosowaniu i obsłudze urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze
oraz obrocie tymi urządzeniami,
5)
uruchamianiu i stosowaniu urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące,
6)
uruchamianiu pracowni, w których mają być stosowane źródła promieniowania jonizującego,
w tym pracowni rentgenowskich,
7)
zamierzonym dodawaniu substancji promieniotwórczych w procesie produkcyjnym wyrobów
powszechnego użytku i wyrobów medycznych, obrocie tymi wyrobami oraz przywozie na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wywozie z tego terytorium wyrobów powszechnego
użytku i wyrobów medycznych, do których dodano substancje promieniotwórcze,
8)
zamierzonym podawaniu substancji promieniotwórczych ludziom i zwierzętom w celu medycznej
lub weterynaryjnej diagnostyki, leczenia lub badań naukowych
- wymaga zezwolenia albo zgłoszenia w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony
radiologicznej, z zastrzeżeniem art. 6 pkt 1.
2.
Działalność polegająca na dodawaniu substancji promieniotwórczych do żywności, zabawek,
osobistych ozdób lub kosmetyków oraz przywozie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
i wywozie z tego terytorium takich wyrobów jest zabroniona.
Art. 5.
1.
Wniosek o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności, o której mowa w art. 4 ust.
1, zawiera:
1)
oznaczenie jednostki organizacyjnej ubiegającej się o wydanie zezwolenia, jej siedzibę
i adres,
2)
w przypadku przedsiębiorców - numer w rejestrze przedsiębiorców,
3)
określenie rodzaju, zakresu i miejsca wykonywania działalności związanej z narażeniem.
2.
Złożenia wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności, o której mowa w
art. 4 ust. 1, albo zgłoszenia wykonywania tej działalności dokonuje kierownik jednostki
organizacyjnej.
3.
Prezes Państwowej Agencji Atomistyki, zwany dalej „Prezesem Agencji”, wydaje zezwolenia
i przyjmuje zgłoszenia, z zastrzeżeniem ust. 4.
4.
Zezwolenie na uruchamianie i stosowanie aparatów rentgenowskich do celów diagnostyki
medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń
nienowotworowych oraz uruchamianie pracowni stosujących takie aparaty wydaje państwowy
wojewódzki inspektor sanitarny, a dla jednostek organizacyjnych:
1)
podległych lub podporządkowanych Ministrowi Obrony Narodowej lub nadzorowanych przez
niego albo dla których jest on organem założycielskim - komendant wojskowego ośrodka
medycyny prewencyjnej,
2)
podległych lub podporządkowanych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub przez
niego nadzorowanych albo dla których jest on organem założycielskim - państwowy inspektor
sanitarny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.
5.
Wydanie zezwolenia albo przyjęcie zgłoszenia następuje po stwierdzeniu, że spełnione
zostały wymagane prawem warunki wykonywania działalności związanej z narażeniem, wymagającej
zezwolenia albo zgłoszenia.
6.
Wydanie, odmowa wydania oraz cofnięcie zezwolenia, a także przyjęcie i odmowa przyjęcia
zgłoszenia następuje w drodze decyzji administracyjnej.
7.
Zezwolenie wydaje się na czas nieoznaczony, chyba że jednostka organizacyjna ubiegająca
się o wydanie zezwolenia złoży wniosek o wydanie zezwolenia na czas oznaczony.
8.
Organy, o których mowa w ust. 3 i 4, prowadzą rejestr jednostek organizacyjnych, których
działalność wymaga co najmniej zgłoszenia.
9.
Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zgłaszać organowi wydającemu zezwolenie
wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu.
10.
Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio do zgłoszenia.
11.
Organ wydający zezwolenie cofa zezwolenie, w przypadku gdy:
1)
wydano prawomocne orzeczenie zakazujące jednostce organizacyjnej wykonywania objętej
zezwoleniem działalności związanej z narażeniem,
2)
jednostka organizacyjna przestała spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane
do prowadzenia działalności określonej w zezwoleniu,
3)
jednostka organizacyjna nie usunęła, w wyznaczonym przez organ wydający zezwolenie
terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w zezwoleniu
lub z przepisami regulującymi działalność objętą zezwoleniem.
12.
W decyzji o cofnięciu zezwolenia należy określić sposób postępowania z posiadanymi
przez jednostkę organizacyjną materiałami jądrowymi, źródłami promieniotwórczymi,
odpadami promieniotwórczymi oraz wypalonym paliwem jądrowym.
13.
Koszty postępowania, o którym mowa w ust. 12, ponosi jednostka organizacyjna, której
cofnięto zezwolenie.
14.
Za wydanie zezwolenia pobiera się opłatę skarbową w wysokości określonej w przepisach
o opłacie skarbowej.
”
;
4)
w art. 7:
a)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
W jednostce organizacyjnej wykonującej działalność wymagającą zezwolenia istnieje
obowiązek opracowania i wdrożenia programu bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej,
zawierającego co najmniej opis urządzeń i procedur mających na celu ochronę pracownika,
ogółu ludności i środowiska przed zagrożeniem.
3.
W jednostce organizacyjnej wykonującej działalność wymagającą zezwolenia wewnętrzny
nadzór nad przestrzeganiem wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej
sprawuje osoba, która posiada uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej, z zastrzeżeniem
ust. 3a.
”
,
b)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Wymaganie, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy jednostki organizacyjnej wykonującej
działalność z aparatami rentgenowskimi do celów weterynaryjnych pracującymi w systemie
zdjęciowym oraz jednostki organizacyjnej wykonującej działalność z urządzeniami rentgenowskimi
przeznaczonymi do kontroli osób, przesyłek i bagażu.
”
,
c)
w ust. 5:
-
-pkt 3 otrzymuje brzmienie:„
3)
zdała egzamin z zakresu szkolenia określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 12 ust. 2 lub 3,”, -
-w pkt 4 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:„
5)
posiada staż pracy w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące, określony w przepisach wydanych na podstawie art. 12 ust. 2 lub 3.”,
d)
po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu:
„
6a.
Szkolenie osób ubiegających się o uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej, z
wyjątkiem uprawnień inspektora ochrony radiologicznej w pracowniach rentgenowskich
stosujących aparaty rentgenowskie do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej,
radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych prowadzą jednostki,
które zostały wpisane do rejestru Prezesa Agencji.
6b.
Szkolenie osób ubiegających się o uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej w
pracowniach rentgenowskich stosujących aparaty rentgenowskie do celów diagnostyki
medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń
nienowotworowych prowadzą jednostki, które zostały wpisane do rejestru Głównego Inspektora
Sanitarnego.
”
,
e)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie
do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej
i radioterapii schorzeń nienowotworowych nadaje Główny Inspektor Sanitarny.
”
;
5)
po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu:
„
Art. 7a.
Kierownik jednostki organizacyjnej zasięga opinii inspektora ochrony radiologicznej
na temat badania i sprawdzania urządzeń ochronnych i przyrządów pomiarowych, obejmującej
w szczególności:
1)
ocenę urządzeń mających wpływ na ochronę radiologiczną - przed dopuszczeniem do ich
stosowania,
2)
dopuszczenie do stosowania nowych lub zmodyfikowanych źródeł promieniowania jonizującego,
z punktu widzenia ochrony radiologicznej,
3)
częstotliwość sprawdzania skuteczności stosowanych środków i technik ochrony przed
promieniowaniem,
4)
częstotliwość wzorcowania przyrządów pomiarowych, sprawdzanie ich sprawności i właściwego
użytkowania.
”
;
6)
w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kierownik jednostki organizacyjnej przed podjęciem działalności związanej z wprowadzeniem
nowych rodzajów zastosowań promieniowania jonizującego sporządza uzasadnienie, które
powinno wykazać, że spodziewane w wyniku wykonywania tej działalności korzyści naukowe,
ekonomiczne, społeczne i inne będą większe niż możliwe, powodowane przez tę działalność,
szkody dla zdrowia człowieka i stanu środowiska.
”
;
7)
po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu:
„
Art. 8a.
Kierownik jednostki organizacyjnej zawiadamia pisemnie organ, który wydał zezwolenie
albo przyjął zgłoszenie, o przewidywanym przekształceniu jednostki organizacyjnej
lub zakończeniu przez nią działalności i uzgadnia z nim, na piśmie, sposób postępowania
z posiadanymi źródłami promieniotwórczymi, materiałami jądrowymi lub odpadami promieniotwórczymi
oraz przeprowadza na koszt jednostki organizacyjnej kontrolę dozymetryczną oraz dekontaminację
miejsca wykonywania działalności i jego otoczenia po zakończeniu działalności.
”
;
8)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9.
1.
Kierownik jednostki organizacyjnej zapewnia wykonywanie działalności zgodnie z zasadą
optymalizacji, wymagającą, aby - przy rozsądnym uwzględnieniu czynników ekonomicznych
i społecznych - liczba narażonych pracowników i osób z ogółu ludności była jak najmniejsza,
a otrzymywane przez nich dawki promieniowania jonizującego były możliwie małe, z zastrzeżeniem
art. 33c.
2.
Kierownik jednostki organizacyjnej przeprowadza ocenę narażenia pracowników, a jeżeli
z analizy optymalizacyjnej wynika taka konieczność, ustala dla nich dalsze ograniczenia
narażenia, tak, żeby otrzymane przez nich dawki promieniowania jonizującego były nie
wyższe niż ustalone dla nich ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek).
3.
Jeżeli ograniczniki dawek (limity użytkowe dawek) zostaną ustalone w zezwoleniu, to
możliwość ich przekroczenia podlega zgłoszeniu przez kierownika jednostki organizacyjnej
organowi, który wydał zezwolenie.
”
;
9)
po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu:
„
Art. 9a.
1.
Prezes Agencji może w zezwoleniu nałożyć na jednostkę organizacyjną obowiązek utworzenia
wyspecjalizowanej, wyodrębnionej organizacyjnie służby ochrony radiologicznej, wspomagającej
inspektora ochrony radiologicznej w wykonywaniu zadań z zakresu ochrony radiologicznej.
2.
Wyspecjalizowana służba ochrony radiologicznej, o której mowa w ust. 1, może być wspólna
dla kilku jednostek organizacyjnych, jeżeli kierownicy tych jednostek tak postanowią
w zawartej umowie.
”
;
10)
w art. 11:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić prowadzenie wstępnych
i okresowych - nie rzadziej niż co 5 lat, szkoleń pracowników w zakresie bezpieczeństwa
jądrowego i ochrony radiologicznej, zgodnie z opracowanym przez siebie programem.
Szkoleniem objęci są również pracownicy uczestniczący w transporcie materiałów jądrowych,
źródeł promieniotwórczych, odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Szkolenia, o których mowa w ust. 2, obejmują w szczególności:
1)
ogólne procedury ochrony radiologicznej i podejmowane środki ostrożności związane
z działalnością wykonywaną przez jednostkę organizacyjną,
2)
procedury ochrony radiologicznej i podejmowane środki ostrożności związane z konkretnym
stanowiskiem pracy,
3)
w przypadku kobiet - także informację o konieczności niezwłocznego powiadomienia kierownika
jednostki organizacyjnej o ciąży oraz informację o ryzyku skażenia promieniotwórczego
dziecka karmionego piersią przez matkę, w przypadku gdy istnieje możliwość skażenia
promieniotwórczego ciała matki.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Programy szkoleń, opracowane przez kierownika jednostki organizacyjnej działającej
na podstawie zezwolenia, podlegają zatwierdzeniu przez organ, który wydał zezwolenie.
”
;
11)
w art. 12:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
„
1a.
Z wnioskiem o nadanie uprawnień, o których mowa w ust. 1, może wystąpić kierownik
jednostki organizacyjnej, w której ma być zatrudniona osoba na stanowisku wymagającym
uprawnienia, lub kierownik jednostki nadrzędnej.
1b.
Koszty uzyskania uprawnień ponosi występujący z wnioskiem o nadanie uprawnień.
1c.
Szkolenie osób ubiegających się o uprawnienia, o których mowa w ust. 1, prowadzą jednostki,
które zostały wpisane do rejestru Prezesa Agencji.
”
,
b)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje stanowisk, o których mowa w ust. 1,
2)
szczegółowe warunki i tryb nadawania przez Prezesa Agencji uprawnień inspektora ochrony
radiologicznej oraz uprawnień dla osób, które mogą być zatrudnione na stanowiskach
określonych w ust. 1, sposób powoływania komisji egzaminacyjnej, tryb jej pracy, sposób
przeprowadzenia egzaminu, wzór zaświadczenia o uzyskaniu uprawnienia, tryb wnoszenia
opłaty za egzamin, jej wysokość oraz wynagrodzenie członków komisji egzaminacyjnej,
3)
wymagany zakres szkolenia, warunki, jakie muszą spełniać jednostki przeprowadzające
szkolenie, program i formy organizowania szkoleń, a także tryb uzyskiwania wpisu do
rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 6a, oraz do rejestru, o którym mowa w ust. 1c,
4)
ramowy zakres obowiązków i uprawnień inspektora ochrony radiologicznej, któremu uprawnienia
nadaje Prezes Agencji
- mając na celu zapewnienie przestrzegania wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony
radiologicznej w jednostce organizacyjnej, a także sprawowania w sposób odpowiedni
wewnętrznego nadzoru nad przestrzeganiem tych wymagań.
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki i tryb nadawania przez Głównego Inspektora Sanitarnego uprawnień
inspektora ochrony radiologicznej w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie
do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej
i radioterapii schorzeń nienowotworowych, uwzględniając sposób powoływania komisji
egzaminacyjnej, tryb jej pracy, sposób przeprowadzenia egzaminu, wzór zaświadczenia
o uzyskaniu uprawnienia, tryb wnoszenia opłaty za egzamin, jej wysokość oraz wynagrodzenie
członków komisji egzaminacyjnej,
2)
wymagany zakres szkolenia, warunki, jakie muszą spełniać jednostki przeprowadzające
szkolenie, uwzględniając program i formy przeprowadzania szkoleń, a także tryb uzyskiwania
wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 7 ust. 6b,
3)
ramowy zakres obowiązków i uprawnień inspektora ochrony radiologicznej, któremu uprawnienia
nadaje Główny Inspektor Sanitarny
- mając na celu zapewnienie przestrzegania wymagań ochrony radiologicznej w jednostce
organizacyjnej.
”
;
12)
w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Dawek granicznych nie stosuje się do osób poddawanych działaniu promieniowania jonizującego
w celach medycznych, o których mowa w art. 33a ust. 1.
”
;
13)
uchyla się art. 15;
14)
w art. 17:
a)
w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
kategorię A obejmującą pracowników, którzy mogą być narażeni na dawkę skuteczną przekraczającą
6 mSv (milisiwertów) w ciągu roku lub na dawkę równoważną przekraczającą trzy dziesiąte
wartości dawek granicznych dla soczewek oczu, skóry i kończyn, określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 25 pkt 1,
2)
kategorię B obejmującą pracowników, którzy mogą być narażeni na dawkę skuteczną przekraczającą
1 mSv w ciągu roku lub na dawkę równoważną przekraczającą jedną dziesiątą wartości
dawek granicznych dla soczewek oczu, skóry i kończyn, określonych w przepisach wydanych
na podstawie art. 25 pkt 1, i którzy nie zostali zaliczeni do kategorii A.
”
,
b)
ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„
4.
Pracownicy kategorii B podlegają ocenie narażenia prowadzonej na podstawie pomiarów
dozymetrycznych w środowisku pracy w sposób pozwalający stwierdzić prawidłowość zaliczenia
pracowników do tej kategorii, chyba że kierownik jednostki organizacyjnej zadecyduje
o objęciu ich systematycznymi pomiarami dawek indywidualnych. Zezwolenie może zawierać
warunek prowadzenia oceny narażenia pracowników kategorii B wykonujących prace określone
w tym zezwoleniu na podstawie pomiarów dawek indywidualnych.
5.
W przypadku gdy pomiar dawki indywidualnej jest niemożliwy lub niewłaściwy, ocena
dawki indywidualnej otrzymanej przez pracownika kategorii A może być dokonana na podstawie
wyników pomiarów dawek indywidualnych przeprowadzonych dla innych narażonych pracowników
tej kategorii albo na podstawie wyników pomiarów dozymetrycznych w środowisku pracy.
”
,
c)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:
„
7a.
Klasyfikacji medycznej pracownika kategorii A dokonuje uprawniony lekarz, który sprawuje
nadzór medyczny nad tym pracownikiem.
”
;
15)
art. 18 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 18.
1.
W celu dostosowania działań i środków ochrony radiologicznej pracowników do wielkości
i rodzajów zagrożeń, kierownik jednostki organizacyjnej wprowadza podział lokalizacji
miejsc pracy na:
1)
tereny kontrolowane, tam, gdzie istnieje możliwość otrzymania dawek określonych dla
pracowników kategorii A, istnieje możliwość rozprzestrzeniania się skażeń promieniotwórczych
lub mogą występować duże zmiany mocy dawki promieniowania jonizującego,
2)
tereny nadzorowane, tam, gdzie istnieje możliwość otrzymania dawek określonych dla
pracowników kategorii B i które nie zostały zaliczone do terenów kontrolowanych.
2.
Za spełnienie wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25 pkt 2
dla terenów kontrolowanych i nadzorowanych jest odpowiedzialny kierownik jednostki
organizacyjnej, który podejmuje określone działania w celu spełnienia tych wymagań
po zasięgnięciu opinii inspektora ochrony radiologicznej i lekarza medycyny pracy.
”
;
16)
w art. 19 ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
W szczególnych przypadkach, z wyłączeniem zdarzeń radiacyjnych, pracownicy kategorii
A, za ich zgodą i za zgodą Prezesa Agencji, mogą otrzymać określone przez Prezesa
Agencji dawki przekraczające wartości dawek granicznych, jeżeli jest to konieczne
dla wykonania określonego zadania w określonym miejscu pracy i w określonym czasie.
2.
Niedopuszczalne jest narażenie, o którym mowa w ust. 1, praktykantów, uczniów, studentów
oraz kobiet w ciąży, a kobiet karmiących piersią, jeżeli w wyniku narażenia jest prawdopodobne
powstanie skażeń promieniotwórczych ciała.
3.
Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany uzasadnić konieczność narażenia,
o którym mowa w ust. 1, i z wyprzedzeniem szczegółowo omówić związane z tym kwestie
z zainteresowanymi pracownikami - ochotnikami lub ich przedstawicielami, oraz z uprawnionym
lekarzem i inspektorem ochrony radiologicznej, a także poinformować zainteresowanych
pracowników - ochotników o ryzyku związanym z narażeniem, o którym mowa w ust. 1,
i o niezbędnych środkach ostrożności.
”
;
17)
w art. 20 ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
Osoba uczestnicząca w usuwaniu skutków zdarzenia radiacyjnego oraz w działaniach interwencyjnych
nie może otrzymać w czasie trwania tych działań dawki przekraczającej wartość rocznej
dawki granicznej dla pracowników, z wyjątkiem sytuacji narażenia wyjątkowego, o którym
mowa w ust. 2 i 3.
2.
W sytuacji narażenia wyjątkowego wynikającego z działań mających na celu:
1)
zapobieżenie poważnej utracie zdrowia,
2)
uniknięcie dużego napromieniowania znacznej liczby osób,
3)
zapobieżenie katastrofie na większą skalę
- należy dołożyć wszelkich starań, żeby osoba uczestnicząca w takich działaniach nie
otrzymała dawki skutecznej przekraczającej 100 mSv.
3.
Osoba uczestnicząca w ratowaniu życia ludzkiego może otrzymać dawkę skuteczną przekraczającą
100 mSv, jednakże należy dołożyć wszelkich starań, żeby nie otrzymała dawki skutecznej
przekraczającej 500 mSv.
”
;
18)
w art. 21:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Pomiary dawek indywidualnych oraz pomiary służące ocenie dawek od narażenia wewnętrznego
są dokonywane przez podmioty posiadające akredytację otrzymaną na podstawie odrębnych
przepisów, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
„
4.
Inspektor ochrony radiologicznej, do czasu dokonania pomiarów dawek indywidualnych
oraz pomiarów służących ocenie dawek od narażenia wewnętrznego przez podmiot posiadający
akredytację, dokonuje wstępnej operacyjnej oceny dawek indywidualnych otrzymanych
przez pracowników zewnętrznych wykonujących działalność na terenie kontrolowanym w
jednostce organizacyjnej.
5.
Inspektor ochrony radiologicznej może, do czasu dokonania pomiarów dawek indywidualnych
oraz pomiarów służących ocenie dawek od narażenia wewnętrznego przez podmiot posiadający
akredytację, dokonać wstępnej operacyjnej oceny dawek indywidualnych otrzymanych przez
innych niż pracownicy zewnętrzni pracowników wykonujących pracę w jednostce organizacyjnej.
”
;
19)
art. 22 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 22.
Przed zatrudnieniem pracownika w warunkach narażenia kierownik jednostki organizacyjnej
jest obowiązany wystąpić do Prezesa Agencji z wnioskiem o informację z centralnego
rejestru dawek o dawkach otrzymanych przez tego pracownika w roku kalendarzowym, w
którym występuje z wnioskiem, oraz w okresie czterech poprzednich lat kalendarzowych.
”
;
20)
w art. 23:
a)
w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
w zakładach górniczych, jaskiniach i innych miejscach pod powierzchnią ziemi oraz
w uzdrowiskach,
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
inne niż wymienione w ust. 3 rodzaje działalności zawodowej związanej z występowaniem
promieniowania naturalnego prowadzącego do wzrostu narażenia pracowników lub ludności
istotnego z punktu widzenia ochrony radiologicznej,
2)
sposoby dokonywania oceny narażenia powstałego w związku z wykonywaniem działalności,
o której mowa w ust. 1, tryb postępowania mającego na celu zmniejszenie tego narażenia
oraz inne działania mające na celu ochronę radiologiczną narażonych pracowników i
ludności
- uwzględniając zalecenia Unii Europejskiej, przepisy wydane na podstawie art. 25
pkt 1, specyfikę wykonywanej działalności zawodowej i specyfikę pracy osoby narażonej.
”
;
21)
po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu:
„
Art. 23a.
Jeżeli w następstwie działalności wykonywanej w przeszłości, w szczególności polegającej
na wydobyciu i przerobie rud uranu oraz na gromadzeniu osadów promieniotwórczych wód
kopalnianych, utrzymuje się skażenie promieniotwórcze środowiska istotne z punktu
widzenia bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, użytkownik terenu, na
którym utrzymuje się to skażenie, wyznacza granice tego terenu, prowadzi na nim pomiary
kontrolne narażenia, a jeżeli jest to uzasadnione, także reguluje dostęp do tego terenu
oraz wykorzystanie ziemi i położonych na nim budynków.
”
;
22)
w art. 25 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
dawki graniczne promieniowania jonizującego i wskaźniki pozwalające na wyznaczenie
tych dawek stosowane przy ocenie narażenia oraz sposób i częstotliwość dokonywania
oceny narażenia pracowników i ogółu ludności, uwzględniając - przy ustalaniu dawek
granicznych dla pracowników - dawki dla uczniów, studentów, praktykantów, kobiet karmiących
piersią, a w przypadku kobiet w ciąży ograniczenia wynikające z możliwości napromienienia
płodu,
”
;
23)
art. 29 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 29.
1.
Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić pracownikom zewnętrznym
ochronę radiologiczną równoważną ochronie, jaką zapewnia pracownikom zatrudnionym
w jednostce organizacyjnej.
2.
Każdemu pracownikowi zewnętrznemu Prezes Agencji wydaje indywidualny dokument narażenia
pracownika zewnętrznego (paszport dozymetryczny), w którym pracodawca zewnętrzny i
kierownik jednostki organizacyjnej umieszczają informacje określone w przepisach wydanych
na podstawie ust. 3 pkt 2.
3.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe obowiązki kierownika jednostki organizacyjnej, pracodawcy zewnętrznego
i pracownika zewnętrznego w zakresie ochrony radiologicznej pracowników zewnętrznych
narażonych podczas pracy na terenie kontrolowanym, uwzględniając sposoby ochrony stosowane
wobec pracowników jednostki organizacyjnej,
2)
informacje umieszczane przez kierownika jednostki organizacyjnej, pracodawcę zewnętrznego
i uprawnionego lekarza w paszporcie dozymetrycznym, mając na uwadze dostarczenie informacji
zapewniających objęcie pracownika ochroną przed promieniowaniem,
3)
tryb wydawania oraz wzór paszportu dozymetrycznego, uwzględniając konieczność nadania
każdemu paszportowi indywidualnego numeru, a także zapewnienie umieszczenia informacji,
o których mowa w pkt 2.
”
;
24)
art. 32 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 32.
Od orzeczeń lekarskich, o których mowa w art. 17 ust. 7a i 8 oraz w art. 31 ust. 2,
pracownikowi służy odwołanie do sądu pracy.
”
;
25)
po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu:
„
Art. 32a.
Przepisy art. 10, 11, 14, 17, 21, 22, 26 i 29-32 - stosuje się odpowiednio do uczniów,
studentów i praktykantów.
”
;
26)
w art. 33:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Dotacja może być przeznaczona na:
1)
eksploatację badawczych reaktorów jądrowych,
2)
likwidację badawczych reaktorów jądrowych,
3)
eksploatację przechowaIników wypalonego paliwa jądrowego pochodzącego z badawczych
reaktorów jądrowych,
4)
utrzymanie i rozwój programów bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej związanych
z wykorzystaniem przez jednostki naukowe i badawczo-rozwojowe wiązek promieniowania
jonizującego na potrzeby medyczne do celów innych niż diagnostyka i radioterapia,
5)
działalność w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej oraz ochrony
obiektów jądrowych i ochrony fizycznej materiałów jądrowych w jednostkach organizacyjnych
działających w Otwocku-Świerku, a także w zakresie ochrony radiologicznej i ochrony
Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych,
6)
sporządzanie ocen oddziaływania obiektów jądrowych, miejsc wydobywania rud uranu i
toru oraz składowisk odpadów promieniotwórczych na środowisko oraz wykonywanie badań
i analiz niezbędnych do sporządzenia tych ocen,
7)
wykonywanie pomiarów mocy dawki promieniowania jonizującego lub skażeń promieniotwórczych
kraju,
8)
utrzymanie wzorców promieniowania jonizującego oraz utrzymanie i rozwój systemów zapewnienia
jakości wzorcowania przyrządów dozymetrycznych,
9)
tworzenie i wykorzystywanie modeli obliczeniowych służących do oceny sytuacji radiacyjnej,
niezbędnych do podjęcia odpowiednich działań w kraju na wypadek zdarzeń radiacyjnych,
oraz tworzenie modeli niezbędnych do przeprowadzania analiz służących uzasadnianiu
wprowadzenia działań interwencyjnych,
10)
akredytację laboratoriów wykonujących działalność, o której mowa w art. 21 ust. 2
oraz w art. 27 ust. 2,
11)
inwestycje służące wykonywaniu działalności, o której mowa w pkt 1-10.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Wysokość dotacji nie może być większa niż koszty poniesione w związku z wykonywaną
działalnością, pomniejszone o dochody uzyskane z tej działalności i środki pochodzące
z innych źródeł, a ponadto w przypadku działalności, o której mowa w ust. 2 pkt 1,
4, 5, 8 i 10, nie może przekraczać 85% kosztów wykonywanej działalności.
”
;
27)
po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu:
„
Rozdział 3a
Stosowanie promieniowania jonizującego w celach medycznych
Art. 33a.
1.
Stosowanie promieniowania jonizującego w celach medycznych obejmuje ekspozycje:
1)
pacjentów, wynikającą z badań lekarskich i leczenia, w tym ze wstępnych i okresowych
badań pracowników,
2)
osób poddawanych przesiewowym badaniom z zastosowaniem promieniowania jonizującego,
3)
zdrowych osób lub pacjentów uczestniczących w eksperymentach medycznych,
4)
osób poddawanych badaniom z zastosowaniem promieniowania jonizującego w celach medyczno-prawnych,
kiedy podjęcie tych badań nie wynika ze wskazań zdrowotnych,
5)
osób, które poza obowiązkami zawodowymi, świadomie i z własnej woli udzielają pomocy
pacjentom i opiekują się nimi.
2.
Ekspozycje, o których mowa w ust. 1, wymagają uzasadnienia. Uzasadnienie jest oparte
na przewadze oczekiwanych korzyści zdrowotnych dla pacjenta lub społeczeństwa nad
uszczerbkiem zdrowotnym, który ekspozycja może spowodować.
3.
Warunkiem właściwego uzasadnienia jest zastosowanie radiologicznej procedury diagnostycznej
lub leczniczej, której skuteczność w określonej sytuacji klinicznej została udowodniona
lub powszechnie uznana. W procesie uzasadnienia ocenia się również korzyści i rodzaje
ryzyka związane ze stosowaniem alternatywnych procedur, służących temu samemu celowi,
prowadzących do mniejszej ekspozycji na promieniowanie jonizujące lub nienarażających
na jego działanie.
4.
Skierowanie pacjenta na określone badanie z zastosowaniem promieniowania jonizującego
wynika z uzasadnionego przekonania lekarza lub innej osoby upoważnionej do kierowania
na takie badanie, że jego wynik dostarczy informacji, które przyczynią się do postawienia
prawidłowego rozpoznania lub wykluczenia choroby, oceny jej przebiegu i postępów leczenia
oraz, że korzyści z tego tytułu przewyższą możliwe ujemne następstwa dla zdrowia,
które mogą być związane z narażeniem na promieniowanie jonizujące.
5.
Skierowanie, o którym mowa w ust. 4, może być wystawione po upewnieniu się, że inne
alternatywne, nieinwazyjne i nienarażające na działanie promieniowania jonizującego
metody, a także wcześniej wykonane badania z zastosowaniem promieniowania jonizującego
nie mogą dostarczyć równoważnych informacji.
6.
W szczególnych przypadkach, podlegających każdorazowo odrębnej ocenie, można wykonać
badanie z zastosowaniem promieniowania jonizującego, jeżeli nie zostało ono uzasadnione
w sposób, o którym mowa w ust. 3-5.
7.
Dokonanie badania z zastosowaniem promieniowania jonizującego uzasadnionego w sposób,
o którym mowa w ust. 6, odnotowuje się w dokumentacji chorego. Dotyczy to w szczególności
ekspozycji w celach medyczno-prawnych.
8.
W przypadku zaistnienia okoliczności wykluczających lub ograniczających zakres zastosowania
procedury radiologicznej u pacjenta, pomimo że jest ona ogólnie uzasadniona, o odstąpieniu
od jej wykonania lub o zakresie jej zastosowania decyduje lekarz kierujący lub wykonujący
badanie.
9.
Dokonywanie ekspozycji na promieniowanie jonizujące w celach medycznych w wyniku procedury,
która nie została uzasadniona w sposób określony w ust. 3-5, jest niedopuszczalne,
z zastrzeżeniem ust. 6.
Art. 33b.
1.
Skierowanie na leczenie promieniowaniem jonizującym wydaje lekarz onkolog lub lekarz
innej specjalności właściwej ze względu na rodzaj schorzenia, po rozważeniu uzasadnień
dla innych sposobów leczenia, wynikających z natury choroby, stanu pacjenta i możliwych
przeciwwskazań do radioterapii.
2.
O podjęciu i zakresie leczenia lub odstąpieniu od niego decyduje specjalista z zakresu
radioterapii onkologicznej, kierując się:
1)
rokowaniem co do powodzenia leczenia,
2)
zaawansowaniem i naturą choroby,
3)
koniecznością jednoczesnego lub zastępczego innego leczenia,
4)
stanem zdrowia pacjenta,
5)
ewentualnymi przeciwwskazaniami do radioterapii.
3.
Lekarz kierujący pacjenta na badanie lub leczenie promieniowaniem jonizującym uzasadnia
swoją decyzję w skierowaniu. Lekarz prowadzący badanie lub leczenie jest obowiązany
ocenić poprawność uzasadnienia skierowania i odpowiada za wybór odpowiedniej procedury
oraz jej poprawną realizację.
Art. 33c.
1.
Właściwe badanie i leczenie przy użyciu promieniowania jonizującego wymaga optymalizacji
ochrony radiologicznej pacjenta przed jego niepożądanym działaniem.
2.
W badaniach diagnostycznych rentgenowskich i z zakresu medycyny nuklearnej ogranicza
się efektywne dawki promieniowania do możliwie najniższego poziomu - przy uwzględnieniu
czynników ekonomicznych i społecznych - który zapewni uzyskanie wyniku badania o założonych
walorach diagnostycznych. Optymalizacja ochrony radiologicznej pacjenta jest także
realizowana przez redukcję do minimum badań niepotrzebnie powtarzanych i wadliwie
wykonanych.
3.
W radiologii zabiegowej, poza wymaganiami określonymi w ust. 2, podejmuje się wszystkie
niezbędne kroki, mające na celu zapobieżenie popromiennym uszkodzeniom skóry i tkanek
pod nią położonych w wyniku stosowania zlokalizowanej długotrwałej ekspozycji, zwłaszcza
na wiązkę promieniowania X o dawce dużej mocy.
4.
W radioterapii optymalizacja ochrony radiologicznej pacjenta wymaga możliwie maksymalnej
ochrony przed promieniowaniem zdrowych narządów i tkanek przy realizacji napromienienia
objętości tarczowej przepisaną dawką leczniczą, zaaplikowaną w takim reżimie czasowym,
który zapewni jej maksymalną skuteczność (wyleczalność choroby).
5.
Osoby wykonujące i nadzorujące wykonywanie badań i zabiegów leczniczych są obowiązane
do podnoszenia swoich kwalifikacji zgodnie z wymaganiami, o których mowa w art. 33i
ust. 2.
6.
Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym, kobiety w ciąży i kobiety karmiące piersią, a
także osoby z otoczenia i rodziny pacjentów poddanych terapii przy użyciu produktów
radiofarmaceutycznych, podlegają szczególnej ochronie w związku z ekspozycją na promieniowanie
w diagnostyce i terapii.
7.
Zakłady opieki zdrowotnej wykonujące zabiegi lub leczenie z zakresu radioterapii,
medycyny nuklearnej, radiologii zabiegowej i rentgenodiagnostyki są obowiązane podjąć
działania zmierzające do zapobieżenia medycznym wypadkom radiologicznym. W tym celu
dokonuje się kontroli fizycznych parametrów urządzeń radiologicznych oraz klinicznych
audytów wewnętrznych i zewnętrznych, a także wprowadza się system zarządzania jakością.
8.
Koszty przeprowadzania klinicznych audytów wewnętrznych i zewnętrznych, o których
mowa w ust. 7, ponoszą zakłady opieki zdrowotnej.
9.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki bezpiecznego
stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej,
o których mowa w art. 33a ust. 1, w tym:
1)
zasady i metody dobrej praktyki medycznej, zmierzającej do ograniczenia dawek dla
pacjentów w rentgenodiagnostyce, diagnostyce radioizotopowej i radiologii zabiegowej,
włączając w to poziomy referencyjne oraz fizyczne parametry badań rentgenowskich warunkujących
uznanie postępowania za zgodne z dobrą praktyką medyczną,
2)
wymagania i szczegółowe zasady realizacji systemu zarządzania jakością w rentgenodiagnostyce,
radiologii zabiegowej, medycynie nuklearnej i radioterapii,
3)
wymagania dotyczące szkolenia specjalistycznego osób wykonujących i nadzorujących
wykonywanie badań i zabiegów leczniczych,
4)
szczególne zasady dotyczące ekspozycji na promieniowanie jonizujące w diagnostyce
i terapii dzieci, kobiet w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży i kobiet karmiących piersią,
5)
zasady zabezpieczenia przed nadmierną ekspozycją osób z otoczenia i rodzin pacjentów
po terapii przy użyciu produktów radiofarmaceutycznych,
6)
szczegółowe wymagania dotyczące badań przesiewowych i eksperymentów medycznych wynikające
ze specyfiki wykonywania ekspozycji w celach medycznych,
7)
szczegółowe zasady zapobiegania nieszczęśliwym wypadkom radiologicznym w radioterapii,
medycynie nuklearnej, radiologii zabiegowej i rentgenodiagnostyce oraz sposoby i tryb
postępowania po ich wystąpieniu,
8)
ograniczniki dawek dla osób, o których mowa w art. 33a ust. 1 pkt 3 i 5,
9)
zasady wykonywania kontroli fizycznych parametrów urządzeń radiologicznych oraz klinicznych
audytów wewnętrznych i zewnętrznych nad przestrzeganiem wymogów ochrony radiologicznej
pacjenta
- mając na celu zapewnienie wysokiej jakości świadczonych usług medycznych i uwzględniając
standardy obowiązujące w Unii Europejskiej.
Art. 33d.
1.
Prowadzenie działalności związanej z narażeniem na promieniowanie jonizujące w celach
medycznych, polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu radioterapii
onkologicznej, w tym leczenia chorób nowotworowych przy użyciu produktów radiofarmaceutycznych,
wymaga zgody ministra właściwego do spraw zdrowia.
2.
Zgoda, o której mowa w ust. 1, może być wydana podmiotowi, który:
1)
dysponuje odpowiednią liczbą personelu o właściwych kwalifikacjach,
2)
dysponuje urządzeniami radiologicznymi niezbędnymi dla wykonywania badań diagnostycznych
i leczenia,
3)
stosuje właściwe procedury postępowania medycznego,
4)
posiada system zarządzania jakością w zakresie świadczonych usług medycznych z wykorzystaniem
promieniowania jonizującego.
3.
Zgoda, o której mowa w ust. 1, jest wydawana po uzyskaniu:
1)
pozytywnej opinii konsultanta krajowego do spraw radioterapii onkologicznej lub konsultanta
krajowego do spraw medycyny nuklearnej,
2)
pozytywnej opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.
4.
Zgoda może być cofnięta na stałe lub czasowo na wniosek komisji, o której mowa w art.
33g ust. 1 pkt 1 lub 2, w przypadku gdy zakład opieki zdrowotnej nie spełnia wymogów
określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymagania
dla zakładów opieki zdrowotnej ubiegających się o wydanie zgody, o której mowa w ust.
1, dotyczące wyposażenia w terapeutyczne i diagnostyczne urządzenia radiologiczne,
wyposażenia pomocniczego oraz liczebności i kwalifikacji personelu, a także zakres
dokumentacji niezbędnej do uzyskania przez zakład opieki zdrowotnej zgody, o której
mowa w ust. 1, mając na względzie bezpieczeństwo personelu i pacjentów.
Art. 33e.
1.
Prowadzenie działalności związanej z narażeniem na promieniowanie jonizujące w celach
medycznych polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu badań rentgenodiagnostycznych,
badań diagnostycznych i leczenia chorób nienowotworowych oraz paliatywnego leczenia
chorób nowotworowych z wykorzystaniem produktów radiofarmaceutycznych oraz zabiegów
z zakresu radiologii zabiegowej wymaga zgody państwowego wojewódzkiego, inspektora
sanitarnego, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W przypadku zakładów opieki zdrowotnej podległych lub podporządkowanych Ministrowi
Obrony Narodowej lub nadzorowanych przez niego albo dla których jest on organem założycielskim,
zgodę, o której mowa w ust. 1, wydaje komendant wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej,
a w przypadku zakładów opieki zdrowotnej podległych lub podporządkowanych ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych albo dla których jest
on organem założycielskim - państwowy inspektor sanitarny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
i Administracji.
3.
Zgoda, o której mowa w ust. 1 i 2, może być wydana podmiotowi, który:
1)
dysponuje odpowiednią liczbą personelu o właściwych kwalifikacjach,
2)
dysponuje urządzeniami radiologicznymi niezbędnymi dla wykonywania badań diagnostycznych
i leczenia,
3)
stosuje właściwe procedury postępowania medycznego,
4)
posiada system zarządzania jakością świadczonych usług medycznych w zakresie, o którym
mowa w ust. 1.
4.
Zgoda, o której mowa w ust. 1 i 2, jest wydawana po uzyskaniu opinii właściwego terenowo
konsultanta wojewódzkiego do spraw radiologii - diagnostyki obrazowej lub medycyny
nuklearnej.
5.
Opinię, o której mowa w ust. 4, konsultant wojewódzki wydaje nie później niż w terminie
14 dni od dnia otrzymania od organu wydającego zgodę wniosku o wydanie opinii.
6.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, dla zakładów
opieki zdrowotnej udzielających świadczeń zdrowotnych z zakresu rentgenodiagnostyki,
radiologii zabiegowej, diagnostyki i terapii radioizotopowej chorób nienowotworowych,
minimalne wymagania dotyczące wyposażenia w urządzenia radiologiczne, wyposażenia
pomocniczego oraz kwalifikacji personelu, a także zakres dokumentacji niezbędnej do
uzyskania zgody, o której mowa w ust. 1 i 2, mając na względzie bezpieczeństwo personelu
i pacjentów.
7.
Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się do rentgenowskich aparatów stomatologicznych oraz
urządzeń służących wyłącznie do densytometru kości.
Art. 33f.
Zezwolenia i zgody, o których mowa w art. 5 ust. 4 oraz art. 33d ust. 1 i art. 33e
ust. 1 i 2, są przekazywane niezwłocznie przez organ wydający do Głównego Inspektora
Sanitarnego, który prowadzi ich centralny rejestr.
Art. 33g.
1.
Powołuje się komisje do spraw procedur i audytów klinicznych zewnętrznych, zwane dalej
„komisjami”, w zakresie:
1)
radioterapii onkologicznej,
2)
medycyny nuklearnej,
3)
radiologii - diagnostyki obrazowej i radiologii zabiegowej.
2.
W skład komisji wchodzą odpowiednio:
1)
konsultanci krajowi do spraw radioterapii onkologicznej, medycyny nuklearnej oraz
radiologii - diagnostyki obrazowej,
2)
eksperci zaproponowani przez Polskie Lekarskie Towarzystwo Radiologiczne, Polskie
Towarzystwo Medycyny Nuklearnej, Polskie Towarzystwo Onkologiczne oraz Polskie Towarzystwo
Fizyki Medycznej,
3)
przedstawiciele ministra właściwego do spraw zdrowia, Ministra Obrony Narodowej oraz
ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
3.
Przewodniczącymi komisji są odpowiedni konsultanci krajowi, o których mowa w ust.
2 pkt 1, a ich członków powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zdrowia.
4.
Komisje ustalają swoje regulaminy pracy, które są zatwierdzane przez ministra właściwego
do spraw zdrowia.
5.
Komisje opracowują, w formie pisemnej, wzorcowe procedury radiologiczne dla uzasadnionych
ekspozycji medycznych uznanych za standardowe.
6.
Zakład opieki zdrowotnej tworzy na podstawie procedur, o których mowa w ust. 5, udokumentowane
robocze procedury postępowania wymagane przez system zarządzania jakością.
7.
Wykaz procedur wzorcowych podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Zdrowia.
8.
Procedury wzorcowe podlegają ocenie, w przypadku gdy pojawiają się nowe dane o ich
skuteczności lub konsekwencji stosowania.
9.
Procedury uznane, na podstawie oceny, o której mowa w ust. 8, za niewystarczająco
skuteczne są usuwane z wykazu, o którym mowa w ust. 7.
10.
Nowe rodzaje zastosowań promieniowania jonizującego w celach medycznych podlegają
ocenie komisji i po ich uzasadnieniu mogą zostać wprowadzone do wykazu, o którym mowa
w ust. 7.
11.
Komisje mogą złożyć wniosek o czasowe lub stałe cofnięcie zgody na udzielanie świadczeń
w zakresie radioterapii onkologicznej, medycyny nuklearnej oraz radiologii - diagnostyki
obrazowej oraz radiologii zabiegowej przez zakład opieki zdrowotnej, w przypadku gdy
zakład nie spełnia podstawowych wymagań jakości usług i bezpieczeństwa pacjentów zgodnych
z wymaganiami przepisów wydanych na podstawie art. 33c ust. 9, art. 33d ust. 5 i art.
33e ust. 6.
12.
W przypadku wniosku o czasowe cofnięcie zgody właściwa komisja przedstawia zakres
działań, które zakład opieki zdrowotnej jest obowiązany podjąć dla ponownego uzyskania
zgody.
13.
Niewykonanie działań, o których mowa w ust. 12, skutkuje wnioskiem o stałe cofnięcie
zgody.
14.
Komisje przeprowadzają nie rzadziej niż co 4 lata audyt kliniczny zewnętrzny obejmujący
przegląd poprawności stosowanych procedur w zakresie udzielanych świadczeń oraz kwalifikacje
personelu, w tym również w zakresie określonym w art. 33i, a także w zakresie wyposażenia
w aparaturę, warunków lokalowych i systemu zarządzania jakością.
15.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania
dotyczące formy i treści procedur wzorcowych i roboczych, o których mowa w ust. 5
i 6, uwzględniając zalecenia Unii Europejskiej.
Art. 33h.
Eksperymenty medyczne z zastosowaniem promieniowania jonizującego mogą być wykonywane
wyłącznie w ramach badań naukowych lub kontrolowanych badań klinicznych przez medyczne
jednostki naukowe.
Art. 33i.
1.
Konsultanci krajowi w dziedzinie radioterapii onkologicznej, medycyny nuklearnej,
radiologii - diagnostyki obrazowej, fizyki medycznej, inżynierii medycznej, a także
tych dziedzin medycyny, w których wykonuje się zabiegi z zakresu radiologii zabiegowej,
w opracowywanych programach specjalizacji uwzględniają szkolenie z ochrony radiologicznej
pacjenta, w zakresie zgodnym z zaleceniami Unii Europejskiej i konsultują jego program
z Centrum, o którym mowa w art. 33j ust. 1.
2.
Specjaliści z dziedzin medycznych, o których mowa w ust. 1, oraz medyczny personel
pomocniczy są obowiązani do ustawicznego kształcenia z zakresu ochrony radiologicznej
pacjenta poprzez uczestnictwo w szkoleniu podyplomowym oraz w formach określonych
przez odpowiednich konsultantów krajowych, na zasadach określonych przepisami regulującymi
obowiązek doskonalenia zawodowego w zawodach medycznych.
Art. 33j.
1.
Minister właściwy do spraw zdrowia tworzy Krajowe Centrum Ochrony Radiologicznej w
Ochronie Zdrowia, zwane dalej „Centrum”, działające w formie zakładu budżetowego.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, organizację,
tryb działania i szczegółowe zadania Centrum, mając na uwadze zapewnienie monitorowania
stanu ochrony radiologicznej niezbędnego przy stosowaniu promieniowania jonizującego
w celach medycznych.
3.
Do zadań Centrum należy:
1)
monitorowanie stanu ochrony radiologicznej wynikającego ze stosowania promieniowania
jonizującego w celach medycznych w oparciu o:
a)
działalność kontrolną Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
b)
sprawozdania komisji,
c)
informacje uzyskiwane z kontroli dawek indywidualnych, ocen narażenia populacji pochodzącego
od źródeł promieniowania stosowanych w celach medycznych,
d)
badania naukowe,
2)
składanie rocznych sprawozdań ministrowi właściwemu do spraw zdrowia z oceny wdrożenia
wymagań bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego w celach medycznych,
3)
zapewnienie wsparcia merytorycznego i fachowego doradztwa dla komórek organizacyjnych
higieny radiacyjnej wojewódzkich stacji sanitarno-epidemiologicznych w zakresie medycznych
zastosowań promieniowania jonizującego,
4)
opracowywanie metod i procedur badań parametrów technicznych urządzeń radiologicznych,
5)
opiniowanie projektów przepisów w dziedzinie ochrony radiologicznej pacjenta,
6)
udział w komisjach wyjaśniających przyczyny wypadków wynikających ze stosowania promieniowania
jonizującego w medycynie,
7)
konsultowanie programów szkoleniowych z zakresu ochrony radiologicznej dla lekarzy
specjalistów różnych dziedzin,
8)
współpraca z Prezesem Agencji, Głównym Inspektorem Sanitarnym, Głównym Inspektorem
Sanitarnym Wojska Polskiego oraz Głównym Inspektorem Sanitarnym Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych i Administracji,
9)
przeprowadzanie w okresach 5-letnich oceny dawki dla ludności, wynikającej z medycznych
zastosowań promieniowania jonizującego.
4.
Centrum może prowadzić odpłatnie działalność polegającą na:
1)
prowadzeniu działalności szkoleniowej z zakresu ochrony radiologicznej,
2)
opracowaniu, tłumaczeniu oraz publikowaniu materiałów szkoleniowych,
3)
certyfikowaniu laboratoriów prowadzących dla celów ochrony radiologicznej pacjentów
ocenę parametrów technicznych aparatury rentgenodiagnostycznej,
4)
skalowaniu aparatury kontrolno-pomiarowej do pomiaru promieniowania jonizującego dla
celów ochrony radiologicznej.
Art. 33k.
1.
Główny Inspektor Sanitarny prowadzi krajową bazę danych urządzeń radiologicznych.
2.
Państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni, komendanci wojskowych ośrodków medycyny
prewencyjnej, państwowi inspektorzy sanitarni Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji
oraz Prezes Agencji przesyłają Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu, nie rzadziej niż
raz w roku, informacje dotyczące urządzeń radiologicznych, na których stosowanie wydają
zezwolenia.
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, organizację bazy
danych urządzeń radiologicznych, a także zakres informacji, o których mowa w ust.
2, i sposób ich przekazywania, z uwzględnieniem konieczności prowadzenia właściwej
polityki w zakresie zapewnienia dostępności usług diagnostycznych i terapeutycznych
oraz gospodarki i wymiany urządzeń radiologicznych.
”
;
28)
art. 34 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 34.
Obiekty jądrowe oraz związane z nimi budynki i urządzenia, których uszkodzenie lub
zakłócenie pracy mogłoby spowodować skutki istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa
jądrowego i ochrony radiologicznej, podlegają obowiązkowej ochronie fizycznej zgodnie
z przepisami dotyczącymi ochrony osób i mienia.
”
;
29)
w art. 35 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Obowiązek spełnienia wymagań bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej oraz
ochrony fizycznej obiektu jądrowego, a także budynków i urządzeń, o których mowa w
art. 34, w okresie ustalania lokalizacji, projektowania, budowy, rozruchu i próbnej
eksploatacji spoczywa na inwestorze, a w okresie stałej eksploatacji lub likwidacji
obiektu - na kierowniku jednostki eksploatującej.
2.
Niezależnie od obowiązków inwestora obowiązek spełnienia wymagań bezpieczeństwa jądrowego
i ochrony radiologicznej oraz ochrony fizycznej spoczywa na innych uczestnikach procesu
inwestycyjnego, odpowiednio do zakresu ich zadań.
”
;
30)
dotychczasową treść art. 36 oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
W przypadku gdy obiekt jądrowy został umieszczony w projekcie miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego, projekt planu wymaga uzgodnienia z Prezesem Agencji w trybie określonym
w ustawie, o której mowa w ust. 1.
”
;
31)
rozdział 5 otrzymuje brzmienie:
„
Rozdział 5
Materiały i technologie jądrowe
Art. 40.
W rozumieniu niniejszego rozdziału użyte określenia oznaczają:
1)
dokumentacja jądrowa:
a)
dokumenty dotyczące pochodzenia, stanu lub ruchu materiałów jądrowych,
b)
deklaracje, powiadomienia (notyfikacje) i sprawozdania przekazywane do Komisji Europejskiej,
dotyczące materiałów jądrowych i urządzeń, w których materiały jądrowe były, są lub
mają być stosowane, przetwarzane, przechowywane lub transportowane,
c)
dokumenty dotyczące pracy urządzeń, o których mowa w lit. b),
d)
dokumentację projektowo-eksploatacyjną zawierającą podstawowe charakterystyki techniczne
obiektu wskazane w przepisach Unii Europejskiej dotyczących zabezpieczeń materiałów
jądrowych,
e)
deklaracje i plany działania związane z wykorzystaniem materiałów jądrowych,
f)
oceny, zalecenia, polecenia i decyzje Komisji Europejskiej w sprawach dotyczących
zabezpieczeń materiałów jądrowych,
2)
ewidencja materiałów jądrowych - dokumentowanie zgodnie z wymaganiami zabezpieczeń
materiałów jądrowych, oddzielnie dla każdego rejonu bilansu materiałowego, w oparciu
o prowadzoną rachunkowość materiałową, informacji o stanie inwentarza materiałów wyjściowych
i specjalnych materiałów rozszczepialnych, dotyczące w szczególności ilości, rodzaju,
lokalizacji, zmian w inwentarzu oraz pochodzenia i przeznaczenia tych materiałów,
3)
Euratom - Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
4)
kontrola technologii jądrowych - działania podejmowane w celu stwierdzenia, czy działalność
badawczo-rozwojowa, zdefiniowana w art. 18 lit. a) Protokołu dodatkowego, działalność
wytwórcza wymieniona w aneksie I do Protokołu dodatkowego, oraz urządzenia, części
urządzeń i materiały wymienione w aneksie II do Protokołu dodatkowego, a także pozyskiwane
z zagranicy lub przekazywane za granicę technologie jądrowe, dotyczą zastosowań nieprowadzących
do wykorzystania materiałów jądrowych w sposób niezgodny z wymaganiami Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej,
5)
obiekt - urządzenie zdefiniowane w art. 98 lit. l) Porozumienia,
6)
Porozumienie - Porozumienie między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Międzynarodową
Agencją Energii Atomowej o stosowaniu zabezpieczeń w związku z Układem o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, podpisane w Wiedniu dnia 8 marca 1972 r.,
7)
Protokół dodatkowy - Protokół dodatkowy między Rzecząpospolitą Polską a Międzynarodową Agencją Energii
Atomowej do Porozumienia między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Międzynarodową
Agencją Energii Atomowej o stosowaniu zabezpieczeń w związku z Układem o nierozprzestrzenianiu
broni jądrowej, sporządzony w Wiedniu dnia 30 września 1997 r. ,
8)
rejon bilansu materiałowego - rejon w obiekcie lub poza nim określony w art. 98 lit.
m) Porozumienia,
9)
technologie jądrowe - technologie związane z jądrowym cyklem paliwowym, w szczególności:
a)
służące do wytwarzania, przetwarzania, wzbogacania izotopowego lub stosowania materiałów
wyjściowych (źródłowych) lub specjalnych materiałów roszczepialnych w obiektach jądrowych
b)
stosowane w postępowaniu z wysoko - i średnio - aktywnymi odpadami promieniotwórczymi
zawierającymi specjalne materiały rozszczepialne,
c)
służące do wytwarzania urządzeń lub ich części niezbędnych do wytwarzania, przetwarzania,
napromieniowania lub stosowania materiałów wyjściowych (źródłowych), specjalnych materiałów
rozszczepialnych, ciężkiej wody, deuteru, trytu lub jądrowo czystego grafitu,
10)
teren obiektu - teren obiektu zdefiniowany w art. 18 lit. b) Protokołu dodatkowego,
11)
Układ - Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, sporządzony w Moskwie, Waszyngtonie
i Londynie dnia 1 lipca 1968 r. ,
12)
zabezpieczenia materiałów jądrowych - zespół środków prawnych i organizacyjnych oraz
rozwiązań praktycznych, ustanowionych w ramach Układu, Porozumienia, Protokołu dodatkowego
i Traktatu Euratom oraz przepisów wydanych na jego podstawie, w zamiarze niedopuszczenia
do wykorzystania materiałów jądrowych stosowanych w pokojowej działalności do wytwarzania
broni jądrowej, innych jądrowych urządzeń wybuchowych lub do celów nieznanych.
Art. 41.
1.
Materiały jądrowe, z wyjątkiem rud uranu i toru, podlegają ochronie fizycznej.
2.
Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z materiałami
jądrowymi opracowuje system ochrony fizycznej, który zatwierdza Prezes Agencji.
3.
Okresową kontrolę systemu, o którym mowa w ust. 2, przeprowadza Prezes Agencji.
Art. 41a.
1.
Prezes Agencji wypełnia zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie zabezpieczeń
materiałów jądrowych i kontroli technologii jądrowych.
2.
Prezes Agencji prowadzi krajowy system gromadzenia i przetwarzania danych związanych
z wypełnianiem zadań, o których mowa w ust. 1, oraz bilansuje w skali kraju stan ilościowy
materiałów wyjściowych i specjalnych materiałów rozszczepialnych.
3.
W celu wypełnienia zadań, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji prowadzi działalność
kontrolną obejmującą:
1)
podlegające ewidencji materiałów jądrowych materiały wyjściowe i specjalne materiały
rozszczepialne, wytwarzane, przetwarzane, przechowywane lub stosowane na terenie obiektu
albo transportowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem materiałów
przewożonych tranzytem, które podlegają zabezpieczeniom,
2)
dokumentację jądrową,
3)
pomieszczenia i urządzenia znajdujące się na terenie obiektu,
4)
miejsca poza terenem obiektu, w szczególności miejsca dawnego wydobycia i przerobu
rud uranu i toru, oraz niezwiązane z terenem obiektu miejsca składowania odpadów promieniotwórczych,
które mogą zawierać specjalne materiały rozszczepialne,
5)
plany i programy działalności badawczo-rozwojowej w zakresie technologii jądrowych,
6)
wytwarzanie części urządzeń oraz urządzeń i materiałów wymienionych w aneksie I do
Protokołu dodatkowego,
7)
przywóz oraz wywóz urządzeń, części urządzeń i materiałów wymienionych w aneksie II
do Protokołu dodatkowego.
4.
Materiały, o których mowa w ust. 3 pkt 1, przestają podlegać kontroli z chwilą ich
użycia w produktach finalnych stosowanych do celów niejądrowych w postaci uniemożliwiającej
ich odzyskanie, a także z chwilą ich zużycia lub rozrzedzenia w stopniu, który z punktu
widzenia zabezpieczeń materiałów jądrowych uznany zostaje za wystarczający, by stwierdzić,
że odzysk tych materiałów jest praktycznie niemożliwy.
5.
Kontrola, o której mowa w ust. 3 pkt 1-4, jest prowadzona w formie inspekcji przez
inspektorów dozoru jądrowego oraz w drodze analizy kopii dokumentacji jądrowej i sprawozdań
przekazywanych Prezesowi Agencji przez kierownika jednostki organizacyjnej.
6.
Kontrola, o której mowa w ust. 3 pkt 5-7, jest prowadzona w drodze analizy informacji
uzyskanych przez Prezesa Agencji zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 42
pkt 1.
7.
Przepisy ust. 1 oraz ust. 3 pkt 7 nie naruszają przepisów o obrocie z zagranicą towarami,
technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także
dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.
8.
W sprawach dotyczących kontroli działalności badawczo-rozwojowej w zakresie technologii
jądrowych, w szczególności wieloletnich planów takiej działalności, Prezes Agencji
współdziała z ministrem właściwym do spraw nauki.
Art. 41b.
1.
Podejmowanie i prowadzenie działalności polegającej na wykorzystaniu materiałów jądrowych
lub technologii jądrowych do budowy broni jądrowej lub jądrowych ładunków wybuchowych
jest zabronione.
2.
O zamiarze prowadzenia działań badawczo-rozwojowych związanych z jądrowym cyklem paliwowym,
zdefiniowanych w art. 18 lit. a) Protokołu dodatkowego, oraz o wytwarzaniu urządzeń,
części urządzeń i materiałów związanych z technologiami jądrowymi wymienionych w aneksie
I do Protokołu dodatkowego, a także ich wykorzystaniu, chociażby działania te nie
podlegały obowiązkowi uzyskania zezwolenia albo zgłoszenia, o którym mowa w art. 4
ust. 1, kierownik jednostki informuje Prezesa Agencji.
3.
Przywóz i wywóz urządzeń, części urządzeń i materiałów wymienionych w aneksie II do
Protokołu dodatkowego wymaga poinformowania Prezesa Agencji.
4.
W przypadku gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że działalność, o której mowa w
ust. 2, może naruszać zakaz, o którym mowa w ust. 1, Prezes Agencji może żądać dodatkowych
informacji lub przeprowadzić weryfikację tej działalności w miejscu jej prowadzenia.
Art. 41c.
1.
Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność związaną z materiałami
jądrowymi umożliwia inspektorom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu oraz inspektorom
Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej dokonanie kontroli prowadzonej przez siebie
działalności w zakresie określonym wymaganiami zabezpieczeń materiałów jądrowych,
zapewniając w szczególności dostęp do dokumentacji jądrowej, materiałów jądrowych
oraz budynków i urządzeń obiektu oraz do innych zabudowań należących do tej jednostki.
2.
Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność związaną z materiałami
jądrowymi dostarcza Prezesowi Agencji kopie dokumentacji jądrowej przekazywanej do
Komisji Europejskiej oraz z niej otrzymywanej.
3.
Kierownik jednostki nieprowadzącej działalności związanej z materiałami jądrowymi
umożliwia inspektorom dozoru jądrowego, inspektorom Euratomu oraz inspektorom Międzynarodowej
Agencji Energii Atomowej dostęp do zabudowań i urządzeń znajdujących się na terenie
obiektu w celu potwierdzenia, że działalność taka nie jest prowadzona.
4.
Użytkownik gruntów lub zabudowań na terenie niebędącym obecnie terenem obiektu, w
odniesieniu do których zachodzi uzasadnione podejrzenie, że były w przeszłości wykorzystywane
do prowadzenia działalności z materiałami jądrowymi, umożliwia inspektorom dozoru
jądrowego oraz inspektorom Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej dostęp do nich
w celu uzyskania informacji wyjaśniającej czy i jaka działalność z takimi materiałami
była lub jest prowadzona, w tym pobierania próbek ze środowiska.
5.
Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność polegającą na składowaniu
odpadów promieniotwórczych mogących zawierać specjalne materiały rozszczepialne umożliwia
inspektorom dozoru jądrowego, inspektorom Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej
oraz inspektorom Euratomu dostęp do tego terenu w celu uzyskania informacji o składowaniu
tych odpadów oraz pobierania próbek ze środowiska.
6.
Za zgodą Prezesa Agencji w kontroli, o której mowa w ust. 4, mogą także brać udział
inspektorzy Euratomu.
Art. 42.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe obowiązki dotyczące zabezpieczeń materiałów jądrowych, w tym obowiązki:
a)
kierowników jednostek prowadzących działalność na terenach obiektów,
b)
użytkowników gruntów i zabudowań w miejscach poza terenami obiektów,
c)
przewoźników materiałów jądrowych i pośredników zajmujących się obrotem materiałami
jądrowymi,
d)
kierowników składowisk odpadów promieniotwórczych,
e)
kierowników jednostek podejmujących lub prowadzących działalność badawczo-rozwojową
związaną z jądrowym cyklem paliwowym, w dziedzinie technologii jądrowych,
f)
kierowników jednostek prowadzących działalność w zakresie wytwarzania lub wykorzystania
urządzeń, części urządzeń i materiałów związanych z technologiami jądrowymi,
g)
kierowników jednostek wykorzystujących materiały jądrowe do celów nie jądrowych
- uwzględniając konieczność wykonania zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej
Polskiej zawartych w Układzie, Porozumieniu, Protokole dodatkowym i Traktacie Euratom,
2)
materiały jądrowe podlegające ochronie fizycznej oraz rodzaje przedsięwzięć organizacyjnych
i technicznych w zakresie ochrony fizycznej, ustalając kategorie materiałów jądrowych
oraz sposób przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 41 ust. 3, uwzględniając
konieczność zapewnienia właściwego poziomu ochrony fizycznej dla poszczególnych kategorii
materiałów jądrowych oraz ocenę skuteczności systemu ochrony fizycznej.
”
;
32)
w art. 43 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną ze źródłami promieniotwórczymi
ma obowiązek zabezpieczyć je przed uszkodzeniem, kradzieżą lub dostaniem się w ręce
osób nieuprawnionych.
”
;
33)
w art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Kontroli urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze dokonuje jednostka organizacyjna,
która ma zezwolenie na instalowanie tych urządzeń lub obrót nimi, a kontroli urządzeń
wytwarzających promieniowanie jonizujące dokonuje jednostka organizacyjna, która ma
zezwolenie na ich uruchamianie.
”
;
34)
art. 46 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 46.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki
bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi, uwzględniając:
1)
dodatkowe wymagania techniczne dotyczące takich urządzeń i pracowni je stosujących
nieokreślone w przepisach wydanych na podstawie art. 45,
2)
sposób prowadzenia nadzoru w zakresie ochrony radiologicznej pacjenta.
”
;
35)
w art. 47 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Odpady promieniotwórcze są kwalifikowane ze względu na poziom aktywności lub moc dawki
na powierzchni do kategorii odpadów: niskoaktywnych, średnioaktywnych i wysokoaktywnych.
Kategorie mogą być podzielone na podkategorie ze względu na okres połowicznego rozpadu
zawartych w odpadach izotopów promieniotwórczych lub moc cieplną.
”
;
36)
w art. 57 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Gminie, na terenie której znajduje się Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych,
przysługuje coroczna opłata z budżetu państwa:
1)
od dnia przyjęcia pierwszego odpadu do składowiska do dnia podjęcia decyzji o zamknięciu
składowiska - w wysokości 400% dochodów z tytułu podatku od nieruchomości znajdujących
się na terenie gminy, uzyskanych w roku poprzednim, jednak nie większa niż 8 550 tys.
zł,
2)
po podjęciu decyzji o zamknięciu składowiska - w wysokości 50% dochodów z tytułu podatku
od nieruchomości znajdujących się na terenie gminy, uzyskanych w roku zamknięcia składowiska,
przez okres odpowiadający okresowi eksploatacji składowiska.
”
;
37)
art. 59 i 60 otrzymują brzmienie:
„
Art. 59.
Przygotowując do transportu i transportując materiały jądrowe, źródła promieniowania
jonizującego, z wyłączeniem urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące, odpady
promieniotwórcze i wypalone paliwo jądrowe należy uwzględnić zagrożenia, jakie mogą
stwarzać ich właściwości fizykochemiczne, a także spełnić wymagania i warunki obowiązujące
w transporcie towarów niebezpiecznych, określone w odrębnych przepisach.
Art. 60.
Narażenie osób uczestniczących w transporcie, w tym również dokonujących załadunku
i wyładunku przewożonych materiałów jądrowych, odpadów promieniotwórczych, wypalonego
paliwa jądrowego i źródeł promieniowania jonizującego, z wyłączeniem urządzeń wytwarzających
promieniowanie jonizujące, podlega kontroli, a otrzymane przez te osoby dawki promieniowania
nie mogą przekraczać dawek granicznych określonych dla pracowników w przepisach wydanych
na podstawie art. 25 pkt 1.
”
;
38)
po art. 61 dodaje się art. 61a w brzmieniu:
„
Art. 61a.
1.
Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność polegającą na transporcie
materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, odpadów promieniotwórczych lub wypalonego
paliwa jądrowego, wymagającą zezwolenia, składa sprawozdanie z dokonanych w roku kalendarzowym
transportów materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych, odpadów promieniotwórczych
lub wypalonego paliwa jądrowego Prezesowi Agencji. Wymagania dotyczące sprawozdań
Prezes Agencji określa w zezwoleniu.
2.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do transportu na terenie jednostek organizacyjnych,
o którym mowa w art. 61.
”
;
39)
w art. 62:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wywóz z tego terytorium materiałów
jądrowych, źródeł promieniotwórczych i urządzeń zawierających takie źródła, a także
przywóz oraz wywóz odpadów promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego, odbywa
się na podstawie zezwolenia albo zgłoszenia na wykonywanie działalności określonej
w art. 4 ust. 1 i w zakresie tego zezwolenia albo zgłoszenia, z zastrzeżeniem ust.
2.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Odpadami promieniotwórczymi w rozumieniu niniejszego artykułu są materiały, w których
substancje promieniotwórcze przekraczają wartości aktywności całkowitej i stężenia
promieniotwórczego, określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 6 pkt 1.
”
,
c)
w ust. 2 i 3 wyrazy „ten obszar” zastępuje się wyrazami „to terytorium”,
d)
w ust. 4:
-
-pkt 2 otrzymuje brzmienie:„
2)
przesłanki udzielania przez Prezesa Agencji zgody na przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywóz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tranzyt przez to terytorium odpadów promieniotwórczych, sposób postępowania w sprawie ubiegania się o zgodę oraz wzór dokumentu związanego z tym postępowaniem, uwzględniając rozwiązania przyjęte w Unii Europejskiej,”, -
-dodaje się pkt 3 w brzmieniu:„
3)
przesłanki udzielania przez Prezesa Agencji zgody na przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywóz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tranzyt przez to terytorium wypalonego paliwa jądrowego, sposób postępowania w sprawie ubiegania się o zgodę oraz wzór dokumentu związanego z tym postępowaniem, mając na względzie konieczność zapewnienia bezpiecznego postępowania z wypalonym paliwem jądrowym.”;
40)
w art. 63:
a)
w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
przez państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, komendanta wojskowego ośrodka
medycyny prewencyjnej lub państwowego inspektora sanitarnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
i Administracji - w zakresie działalności, na której wykonywanie organy te wydają
zezwolenia.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób sprawowania
nadzoru i przeprowadzania kontroli w zakresie przestrzegania warunków ochrony radiologicznej
w jednostkach organizacyjnych stosujących aparaty rentgenowskie do celów diagnostyki
medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń
nienowotworowych.
”
;
41)
w art. 64:
a)
w ust. 4 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
zatwierdzanie programów szkoleń, o których mowa w art. 11 ust. 3, z wyłączeniem programów
szkoleń opracowywanych przez kierowników jednostek organizacyjnych stosujących aparaty
rentgenowskie do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii
powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Inspektorzy dozoru jądrowego prowadzą kontrolę na podstawie upoważnienia wydanego
przez Prezesa Agencji albo Głównego Inspektora Dozoru Jądrowego, z zastrzeżeniem ust.
6.
”
,
c)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Jeżeli istnieje zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi albo dla środowiska naturalnego,
inspektorzy dozoru jądrowego mogą prowadzić kontrolę na podstawie legitymacji służbowej.
W takiej sytuacji upoważnienie do przeprowadzenia kontroli doręcza się kierownikowi
kontrolowanej jednostki organizacyjnej w terminie 3 dni od dnia rozpoczęcia kontroli.
”
;
42)
art. 69 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 69.
1.
W razie stwierdzenia w czasie kontroli nieprawidłowości mogących mieć wpływ na bezpieczeństwo
jądrowe i ochronę radiologiczną, Prezes Agencji może skierować wystąpienie pokontrolne
w sprawie usunięcia tych nieprawidłowości do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej
lub kierownika jednostki nadrzędnej.
2.
Kierownik jednostki, do której skierowano wystąpienie pokontrolne, jest obowiązany,
w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania, do zawiadomienia Prezesa Agencji o terminie
i sposobie usunięcia nieprawidłowości.
”
;
43)
w art. 72 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Czas pracy pracowników wykonujących zadania Centrum do Spraw Zdarzeń Radiacyjnych
ustala Prezes Agencji na zasadach przewidzianych w Kodeksie pracy. Nie narusza to innych przepisów w zakresie czasu pracy zawartych w ustawie o służbie
cywilnej.
”
;
44)
w art. 73 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Stacje i placówki, o których mowa w art. 72 ust. 2 pkt 1, działają w Państwowej Agencji
Atomistyki, w jednostkach Polskiej Akademii Nauk i w jednostkach ministrów właściwych
do spraw wewnętrznych, środowiska, gospodarki, szkolnictwa wyższego, rolnictwa, zdrowia
oraz Ministra Obrony Narodowej.
”
;
45)
w art. 74 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
współdziała z ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, środowiska, gospodarki,
szkolnictwa wyższego, rolnictwa, zdrowia i Ministrem Obrony Narodowej oraz z Prezesem
Polskiej Akademii Nauk,
”
;
46)
art. 77 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 77.
1.
Prezes Agencji, wykonując zadania wynikające z międzynarodowego systemu powiadamiania
o zdarzeniach radiacyjnych w zakresie wczesnego powiadamiania o awarii jądrowej, pomocy
w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiacyjnego, ochrony fizycznej materiałów
jądrowych i o nielegalnym obrocie tymi materiałami, jak również realizując zobowiązania
Rzeczypospolitej Polskiej wynikające z dwustronnych umów międzynarodowych, powołuje
krajowe punkty kontaktowe.
2.
Do zadań krajowych punktów kontaktowych należy w szczególności:
1)
przyjmowanie z Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, Komisji Europejskiej oraz
punktów kontaktowych innych państw i organizacji międzynarodowych powiadomień o awariach
jądrowych, o bezprawnym użyciu, przemieszczeniu, przetworzeniu lub zawładnięciu materiałami
jądrowymi albo o realnej groźbie popełnienia któregokolwiek z tych czynów, a także
przyjmowanie próśb tych państw o udzielenie pomocy w przypadku zdarzenia radiacyjnego
i informowanie ich o tym, czy pomoc może być udzielona oraz o warunkach i zakresie
tej pomocy,
2)
przekazywanie do Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, Komisji Europejskiej oraz
punktów kontaktowych, o których mowa w pkt 1, powiadomień o powstałych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej zdarzeniach radiacyjnych oraz faktach bezprawnego użycia,
przemieszczenia, przetworzenia lub zawładnięcia materiałami jądrowymi albo o realnej
groźbie popełnienia któregokolwiek z tych czynów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
albo innego państwa, a także przekazywanie próśb Rzeczypospolitej Polskiej o udzielenie
pomocy w przypadku zdarzenia radiacyjnego,
3)
przekazywanie do punktów kontaktowych, o których mowa w pkt 1, innych informacji,
do których udzielania Rzeczpospolita Polska jest obowiązana zgodnie z zawartymi umowami
międzynarodowymi.
”
;
47)
w art. 80 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
przekazuje przewodniczącemu odpowiedniego rządowego zespołu do spraw kryzysowych informacje
o zdarzeniu radiacyjnym oraz prognozy rozwoju sytuacji radiacyjnej kraju.
”
;
48)
w art. 84 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zdarzenie radiacyjne powodujące zagrożenie jednostki organizacyjnej, województwa albo
kraju wymaga podjęcia stosownych działań interwencyjnych określonych odpowiednio w
zakładowym, wojewódzkim albo krajowym planie postępowania awaryjnego.
”
;
49)
w art. 85 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, akcją likwidacji zagrożenia i usuwania skutków
zdarzenia kieruje wojewoda właściwy dla miejsca zdarzenia, podejmując stosowne działania
interwencyjne określone w wojewódzkim planie postępowania awaryjnego, z zastrzeżeniem
art. 84 ust. 5.
”
;
50)
art. 86 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 86.
W przypadku stwierdzenia podniesionego poziomu mocy dawki promieniowania jonizującego
lub wystąpienia skażeń promieniotwórczych, których przyczyna nie jest znana, lub spowodowanych
aktem terroru, z wyłączeniem zdarzeń radiacyjnych, o których mowa w art. 82, oraz
w przypadku znalezienia porzuconej substancji promieniotwórczej, akcją likwidacji
zagrożenia i usuwania skutków zdarzenia kieruje wojewoda, właściwy dla województwa,
na obszarze którego stwierdzono podniesiony poziom mocy dawki promieniowania jonizującego,
wystąpienie skażeń promieniotwórczych lub znaleziono porzuconą substancję promieniotwórczą,
podejmując stosowne działania interwencyjne określone w wojewódzkim planie postępowania
awaryjnego, z zastrzeżeniem art. 84 ust. 5.
”
;
51)
w art. 87 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
wartości poziomów interwencyjnych dla poszczególnych rodzajów działań interwencyjnych,
o których mowa w art. 90, oraz kryteria odwołania tych działań, uwzględniając zalecenia
właściwych organizacji międzynarodowych.
”
;
52)
art. 88-94 otrzymują brzmienie:
„
Art. 88.
1.
Decyzja o wprowadzeniu działań interwencyjnych, o których mowa w art. 90, może być
podjęta po:
1)
przekazaniu przez Prezesa Agencji informacji, że w wyniku zdarzenia radiacyjnego powodującego
zagrożenia, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 i 3, może nastąpić przekroczenie
poziomów interwencyjnych,
2)
stwierdzeniu w wyniku analizy celowości prowadzenia działań interwencyjnych, że zmniejszenie
szkody związanej z promieniowaniem uzasadnia spowodowane przez te działania szkody
i koszty, w tym koszty społeczne.
2.
Przy dokonywaniu analizy celowości prowadzenia działań interwencyjnych, o których
mowa w art. 90, należy uwzględnić:
1)
dotychczasowy oraz przewidywany przebieg i zasięg zdarzenia,
2)
występujące lub mogące wystąpić wartości dawek promieniowania jonizującego,
3)
liczebność grup osób zagrożonych,
4)
skutki zdrowotne tych działań,
5)
przewidywaną wysokość kosztów oraz skalę skutków ekonomicznych i społecznych tych
działań.
3.
Rodzaj, skala i czas trwania działań interwencyjnych są tak dobrane, żeby korzyści
związane ze zmniejszeniem szkód dla zdrowia, pomniejszone o szkody związane z interwencją,
były jak największe.
Art. 89.
1.
Wprowadzenie działań interwencyjnych, o których mowa w art. 90, w związku ze zdarzeniem
radiacyjnym, którego zasięg skutków nie przekracza obszaru jednego województwa, następuje
w drodze aktu prawa miejscowego wydanego przez wojewodę właściwego dla miejsca zdarzenia.
2.
Wprowadzenie działań interwencyjnych, o których mowa w art. 90, w związku ze zdarzeniem
radiacyjnym, którego zasięg skutków przekracza obszar jednego województwa, następuje
w drodze rozporządzenia Rady Ministrów.
3.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, oprócz ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej, podaje się do publicznej wiadomości przez rozplakatowanie w miejscach publicznych
na obszarze objętym działaniami interwencyjnymi oraz przez ogłoszenie w środkach masowego
przekazu na tym obszarze.
4.
W aktach prawnych, o których mowa w ust. 1 i 2, określa się przyczyny, datę wprowadzenia
oraz obszar i przewidywany czas obowiązywania działań interwencyjnych, a także rodzaj
niezbędnych działań interwencyjnych.
5.
W sprawach publikacji aktów prawnych, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy
ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe .
6.
Odwołanie działań interwencyjnych, o których mowa w art. 90, na całym obszarze ich
obowiązywania lub na części tego obszaru następuje w trybie przewidzianym dla ich
ogłoszenia.
Art. 90.
Działaniami interwencyjnymi wprowadzanymi w razie możliwości przekroczenia poziomów
interwencyjnych są:
1)
ewakuacja,
2)
nakaz pozostania w pomieszczeniach zamkniętych,
3)
podanie preparatów ze stabilnym jodem,
4)
zakaz lub ograniczenie: spożywania skażonej żywności i skażonej wody przeznaczonej
do spożycia przez ludzi, żywienia zwierząt skażonymi środkami żywienia zwierząt i
pojenia skażoną wodą oraz wypasu zwierząt na skażonym terenie,
5)
czasowe przesiedlenie ludności,
6)
stałe przesiedlenie ludności.
Art. 91.
Działaniami interwencyjnymi, o których mowa w art. 90, kieruje:
1)
wojewoda właściwy dla miejsca zdarzenia radiacyjnego - w przypadku zdarzenia radiacyjnego
powodującego zagrożenie publiczne o zasięgu wojewódzkim,
2)
minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku zdarzenia radiacyjnego powodującego:
a)
zagrożenie publiczne o zasięgu krajowym,
b)
zagrożenie publiczne o zasięgu wojewódzkim, gdy podjęcie i prowadzenie działań interwencyjnych
przekracza możliwości służb podległych wojewodzie.
Art. 92.
1.
Ludność, która w przypadku wystąpienia zdarzenia radiacyjnego mogłaby otrzymać dawkę
promieniowania jonizującego przekraczającą dawkę graniczną dla ogółu ludności, jest
okresowo informowana o możliwych do zastosowania środkach ochrony zdrowia oraz o działaniach,
jakie powinna podjąć w razie wystąpienia zdarzenia radiacyjnego (informacja wyprzedzająca).
2.
Po wystąpieniu zdarzenia radiacyjnego, ludność, która może otrzymać dawkę promieniowania
jonizującego przekraczającą dawkę graniczną dla osób z ogółu ludności, jest niezwłocznie
informowana o tym zdarzeniu, podejmowanych działaniach, a w razie potrzeby o stosownych
środkach ochrony zdrowia.
3.
Podmioty właściwe w sprawach opracowywania i przekazywania informacji, o której mowa
w ust. 2, zakres tej informacji oraz sposób jej przekazywania są określone odpowiednio
w wojewódzkim i krajowym planie postępowania awaryjnego.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, grupy ludności, którym jest przekazywana
informacja wyprzedzająca, podmioty właściwe w sprawie opracowywania i przekazywania
informacji wyprzedzającej, zakres tej informacji oraz sposób i częstotliwość jej przekazywania,
mając na względzie potrzebę przygotowania ludności na wystąpienie zdarzenia radiacyjnego,
a także uwzględniając rodzaje działalności, które w przypadku zdarzenia radiacyjnego
mogą prowadzić do narażenia ludności na dawkę promieniowania jonizującego przekraczającą
dawkę graniczną.
Art. 93.
1.
Koszty działań interwencyjnych i usuwania skutków zdarzenia radiacyjnego są pokrywane
przez jednostkę organizacyjną, z której przyczyny powstało zdarzenie radiacyjne.
2.
W razie zdarzenia radiacyjnego niepowstałego z przyczyny jednostki organizacyjnej
koszty, o których mowa w ust. 1, są pokrywane przez sprawcę tego zdarzenia, a w razie
zdarzenia, którego sprawca nie jest znany lub nie można od sprawcy uzyskać pokrycia
kosztów oraz w razie zdarzenia powstałego poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
- z budżetu państwa.
Art. 94.
Raport o zdarzeniu radiacyjnym, po zakończeniu działań interwencyjnych, o których
mowa w art. 90, przekazują:
1)
wojewoda - ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, w przypadku, o którym mowa
w art. 91 pkt 1,
2)
minister właściwy do spraw wewnętrznych i Prezes Agencji - Prezesowi Rady Ministrów,
w przypadkach, o których mowa w art. 91 pkt 2.
”
;
53)
art. 97 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 97.
1.
Po zdarzeniu radiacyjnym żywność i środki żywienia zwierząt podlegają kontroli na
zgodność z maksymalnymi dozwolonymi poziomami skażeń promieniotwórczych, zgodnie z
przepisami obowiązującymi w Unii Europejskiej.
2.
Żywność i środki żywienia zwierząt, w których zawartość skażeń promieniotwórczych
przekracza poziomy, o których mowa w ust. 1, nie są wprowadzane do obrotu, a także
nie mogą być wywożone do państw niebędących członkami Unii Europejskiej.
3.
O każdym przypadku przekroczenia poziomów skażeń promieniotwórczych, o których mowa
w ust. 1, jest informowana Komisja Europejska.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podmioty właściwe do:
1)
prowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1,
2)
wydawania decyzji o niedopuszczeniu do obrotu lub o zakazie wywozu do państw niebędących
członkami Unii Europejskiej żywności i środków żywienia zwierząt, o których mowa w
ust. 2,
3)
informowania Komisji Europejskiej w sprawach, o których mowa w ust. 3
- kierując się koniecznością zapewnienia wykonania przepisów obowiązujących w Unii
Europejskiej dotyczących maksymalnych dozwolonych poziomów skażeń radioaktywnych żywności
i środków żywienia zwierząt po awarii jądrowej w Czarnobylu, jak i po przyszłym zdarzeniu
radiacyjnym.
”
;
54)
uchyla się art. 98;
55)
art. 99 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 99.
Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, poziom zawartości substancji
promieniotwórczych w surowcach i wyrobach przemysłowych przywożonych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej po zdarzeniach radiacyjnych, uwzględniając dawki graniczne
promieniowania jonizującego i sposób postępowania z tymi wyrobami.
”
;
56)
w art. 100:
a)
w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie:
„
c)
urządzenie, w którym jest przechowywany lub składowany materiał jądrowy, z wyjątkiem
przechowywania związanego z przewozem takiego materiału,
”
,
b)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
szkoda jądrowa:
a)
szkodę na osobie,
b)
szkodę w mieniu,
c)
szkodę w środowisku jako dobru wspólnym - koszty zastosowanych środków mających na
celu przywrócenie stanu środowiska naturalnego, jako dobra wspólnego, sprzed jego
naruszenia, chyba że naruszenie jest nieznaczne
- w zakresie, w jakim szkoda powstała lub wynika z promieniowania jonizującego emitowanego
przez jakiekolwiek źródło promieniowania wewnątrz urządzenia jądrowego lub emitowanego
przez paliwo jądrowe, materiały promieniotwórcze, odpady lub materiał jądrowy, pochodzące
z urządzenia jądrowego, powstałe w nim lub wprowadzone do niego, jeżeli wynikają one
z właściwości promieniotwórczych tej substancji lub z połączenia właściwości promieniotwórczych
z trującymi, wybuchowymi lub innymi niebezpiecznymi właściwościami takiej substancji,
”
,
c)
pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie:
„
7)
środki zapobiegawcze - wszelkie właściwe środki podjęte po wypadku jądrowym celem
zapobieżenia szkodzie jądrowej określonej w pkt 5 lub jej zmniejszenia,
8)
wypadek jądrowy - jakiekolwiek zdarzenie lub serię zdarzeń mających to samo źródło
pochodzenia, które powodują szkodę jądrową lub poważne i bezpośrednie zagrożenie jej
powstaniem,
”
;
57)
po art. 100 dodaje się art. 100a w brzmieniu:
„
Art. 100a.
1.
Naprawienie szkody jądrowej następuje na zasadach określonych w przepisach Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w niniejszej ustawie.
2.
Naprawienie szkody jądrowej w środowisku naturalnym jako dobru wspólnym polega na
zwrocie kosztów środków przywracających stan środowiska naturalnego sprzed jego naruszenia
zastosowanych przez upoważnione do tego organy lub na podstawie ich decyzji przez
inne podmioty.
3.
Naprawienie szkody jądrowej obejmuje także zwrot kosztów środków zapobiegawczych.
4.
Jeżeli zastosowanie środków zapobiegawczych spowodowało szkodę na osobie, w mieniu
lub środowisku jako dobru wspólnym, szkodę taką traktuje się jak szkodę jądrową określoną
w art. 100 pkt 5.
”
;
58)
w art. 102 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Granicą odpowiedzialności osoby eksploatującej za szkodę jądrową jest kwota stanowiąca
równowartość 150 mln SDR.
2.
Jeżeli roszczenia z tytułu szkody jądrowej przekraczają kwotę, o której mowa w ust.
1, osoba eksploatująca ustanawia fundusz ograniczenia odpowiedzialności. Do postępowania
w sprawie ustanowienia funduszu i jego podziału stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu morskiego o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie, z zastrzeżeniem ust. 3-5.
”
;
59)
w art. 103:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa
Agencji oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1, termin powstania obowiązku
ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc pod uwagę poszczególne typy
urządzeń jądrowych, o których mowa w art. 100 pkt 1.
”
,
b)
po ust. 4 dodaje się ust. 5-9 w brzmieniu:
„
5.
Do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o której
mowa w ust. 1, są uprawnione organy dozoru jądrowego.
6.
Spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o której mowa w ust. 1, ustala
się na podstawie polisy lub innego dokumentu ubezpieczenia, potwierdzającego zawarcie
umowy tego ubezpieczenia, wystawionego osobie eksploatującej przez zakład ubezpieczeń.
7.
Osoba eksploatująca, która nie spełniła obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o
której mowa w ust. 1, jest obowiązana wnieść opłatę na rzecz budżetu państwa w wysokości
20% minimalnej sumy gwarancyjnej, określonej w przepisach wydanych na podstawie ust.
4. Wniesienie opłaty nie zwalnia z obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o której
mowa w ust. 1.
8.
Jeżeli osoba eksploatująca nie okaże dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy ubezpieczenia,
o której mowa w ust. 1, lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, organ dozoru
jądrowego wzywa osobę eksploatującą, aby w terminie 30 dni:
1)
przedstawiła dokumenty potwierdzające zawarcie umowy ubezpieczenia w terminie określonym
w przepisach wydanych na podstawie ust. 4 albo
2)
w razie braku dokumentów potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia, uiściła opłatę
ustaloną w ust. 7, oraz okazała dokumenty potwierdzające późniejsze zawarcie umowy
ubezpieczenia.
9.
Opłata ustalona w ust. 7 podlega egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
”
;
60)
w art. 110 pkt 10 otrzymuje brzmienie:
„
10)
współpraca z właściwymi jednostkami innych państw i organizacjami międzynarodowymi
w zakresie objętym ustawą oraz wspomaganie kontaktów polskich jednostek naukowych
i przemysłowych z tymi organizacjami,
”
;
61)
w art. 116, art. 119 ust. 2 i 3, art. 121 ust. 3 i art. 129 użyte w różnych przypadkach
wyrazy „minister właściwy do spraw gospodarki” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw Skarbu Państwa”;
62)
w art. 117 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Dyrektora Zakładu powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, który
dokonuje w stosunku do niego czynności z zakresu Prawa pracy.
”
;
63)
po art. 119 dodaje się art. 119a w brzmieniu:
„
Art. 119a.
W razie konieczności dokonania nieplanowanego odbioru, transportu i unieszkodliwiania
przez Zakład odpadów promieniotwórczych pochodzących z nielegalnego obrotu lub niewiadomego
źródła koszty tych usług są pokrywane z budżetu państwa.
”
;
64)
tytuł rozdziału 15 otrzymuje brzmienie:
„
Administracyjne kary pieniężne i przepisy karne
”
;
65)
art. 123 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 123.
1.
Kierownikowi jednostki organizacyjnej, który:
1)
bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom albo bez wymaganego zgłoszenia podejmuje
działalność określoną w art. 4 ust. 1 albo dokonuje przywozu lub wywozu, o którym
mowa w art. 62 ust. 1, albo dokonuje bez wymaganej zgody przywozu, wywozu lub tranzytu,
o którym mowa w art. 62 ust. 2, albo nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art.
8a, albo zatrudnia pracowników bez uprawnień, kwalifikacji lub umiejętności określonych
w przepisach ustawy,
2)
będąc odpowiedzialnym za bezpieczeństwo jądrowe i ochronę radiologiczną, dopuszcza
do narażenia pracownika lub innej osoby z naruszeniem przepisów art. 14 ust. 1 w związku
z art. 25 pkt 1 oraz art. 19 ust. 1 i art. 20 ust. 1-3,
3)
nie dopełnia obowiązków w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej
przy pracy z materiałami jądrowymi, źródłami promieniowania jonizującego, odpadami
promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym lub przy ich przygotowaniu do transportu
i składowaniu,
4)
utracił lub pozostawił bez właściwego zabezpieczenia powierzony mu materiał jądrowy,
źródło promieniowania jonizującego albo odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo
jądrowe,
5)
nie dopełnia obowiązku kontroli dozymetrycznej lub prowadzenia ewidencji materiałów
jądrowych, źródeł promieniowania jonizującego, odpadów promieniotwórczych i wypalonego
paliwa jądrowego,
6)
uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie czynności kontrolnych w zakresie bezpieczeństwa
jądrowego i ochrony radiologicznej albo nie udziela informacji lub udziela informacji
nieprawdziwej albo zataja prawdę w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej
- wymierza się karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej pięciokrotności kwoty
przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym
popełnienie czynu, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie
art. 20 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych .
2.
Pracownikowi zatrudnionemu w obiekcie jądrowym, który nie zawiadamia kierownika jednostki
organizacyjnej lub organu dozoru jądrowego o zdarzeniu lub stanie mogącym sprowadzić
zagrożenie dla bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, wymierza się karę
pieniężną w wysokości nieprzekraczającej dwukrotności przeciętnego wynagrodzenia,
o którym mowa w ust. 1.
”
;
66)
w art. 124 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, komendant wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej
lub państwowy inspektor sanitarny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji
- jeżeli organy te są właściwe do wydania zezwolenia.
”
;
67)
art. 127 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 127.
Kto nie stosuje się do zakazu wypasu zwierząt na skażonym terenie lub zakazu żywienia
zwierząt skażonymi środkami żywienia zwierząt i pojenia skażoną wodą
-
-podlega karze aresztu lub grzywny.
”
;
68)
użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy „polski obszar celny” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.
Art. 2.
W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej w załączniku do ustawy w części IV w poz. 37 wprowadza się następujące zmiany:
1)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
|
2)
pkt 7 otrzymuje brzmienie:
|
Art. 3.
1.
Podmioty prowadzące w dniu wejścia w życie ustawy działalność związaną z narażeniem
na promieniowanie jonizujące w celach medycznych, o której mowa w:
1)
art. 33d ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, są obowiązane, do dnia 31 grudnia 2005 r.,
do uzyskania zgody na wykonywanie tej działalności;
2)
art. 33e ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, są obowiązane, do dnia 31 grudnia 2006 r.,
do uzyskania zgody na wykonywanie tej działalności.
2.
Zezwolenia na uruchamianie i stosowanie aparatów rentgenowskich o energii promieniowania
do 300 keV w celach medycznych wydane na podstawie dotychczasowych przepisów stają
się odpowiednio zezwoleniami na uruchamianie i stosowanie aparatów rentgenowskich
do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej
i radioterapii schorzeń nienowotworowych w rozumieniu niniejszej ustawy.
3.
Uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej w pracowniach rentgenowskich stosujących
aparaty rentgenowskie o energii promieniowania do 300 keV w celach medycznych nadane
na podstawie dotychczasowych przepisów stają się uprawnieniami inspektora ochrony
radiologicznej w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie do celów diagnostyki
medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń
nienowotworowych w rozumieniu niniejszej ustawy.
Art. 4.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 12 ust. 2 i 3, art. 15 ust. 3, art. 25 pkt 1, art. 46, art. 63 ust. 3 i art.
121 ust. 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie art. 12
ust. 2 i 3, art. 25 pkt 1, art. 33c ust. 9, art. 33d ust. 5, art. 33e ust. 6, art.
33g ust. 15, art. 46, art. 63 ust. 3 i art. 121 ust. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 5.
Ogłoszenie tekstu jednolitego ustawy - Prawo atomowe nastąpi w terminie 3 miesięcy
od dnia ogłoszenia ustawy.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 1:
-
-pkt 26 i 36, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.,
-
-pkt 61 i 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
1)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 100, poz. 1085 i
Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145 oraz z 2003 r. Nr
80, poz. 717 i Nr 124, poz. 1152.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z
1989 r. Nr 34, poz. 187, z 1990 r. Nr 29, poz. 173, z 1991 r. Nr 100, poz. 442, z
1996 r. Nr 114, poz. 542, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r.
Nr 90, poz. 999, z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 oraz z 2002 r. Nr 153, poz. 1271.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43, Nr 60,
poz. 610, Nr 76, poz. 811, Nr 87, poz. 954, Nr 100, poz. 1085 i Nr 129, poz. 1441,
z 2002 r. Nr 71, poz. 655, Nr 135, poz. 1143, Nr 141, poz. 1178 i 1180 i Nr 216, poz.
1824, z 2003 r. Nr 7, poz. 78, Nr 96, poz. 874, Nr 124, poz. 1154, Nr 128, poz. 1176,
Nr 170, poz. 1651 i Nr 190, poz. 1864 oraz z 2004 r. Nr 49, poz. 466, Nr 54, poz.
535 i Nr 62, poz. 574.
Załącznik - Określenia: dawki pochłoniętej, równoważnej i skutecznej (efektywnej)
Dawka pochłonięta D: energia promieniowania jonizującego przekazana materii w elemencie objętości podzielona
przez masę tego elementu, wyrażona wzorem:
\(
D = d\bar \varepsilon /dm
\)
gdzie
|
|
- |
|
|
|
- |
|
Dawka pochłonięta oznacza dawkę uśrednioną w tkance lub narządzie. Legalną jednostką
miary dawki pochłoniętej jest grej o oznaczeniu „Gy”.
Dawka równoważna HT: dawka pochłonięta w tkance lub narządzie T, ważona dla rodzaju i energii promieniowania
jonizującego R, wyrażona wzorem:
\(
H_T = \sum\limits_R {w_R D_{T,R} }
\)
gdzie
|
|
- |
|
|
|
- |
|
Legalną jednostką miary dawki równoważnej jest siwert o oznaczeniu „Sv”.
Dawka skuteczna (efektywna) E: suma ważonych dawek równoważnych od zewnętrznego i wewnętrznego napromienienia tkanek
i narządów, wyrażona wzorem:
\(
E = \sum\limits_T {w_T H_T = \sum\limits_T {w_T \sum\limits_R {w_R D_{T,R} } } }
\)
gdzie
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|