Ustawaz dnia 5 marca 2004 r.o zmianie ustawy o usługach turystycznych oraz o zmianie ustawy - Kodeks wykroczeń
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu:
„
Art. 1a.
Przepisy ustawy dotyczące świadczenia usług hotelarskich w obiektach, o których mowa
w art. 35 ust. 2, stosuje się także do rolników wynajmujących pokoje i miejsca na
ustawienie namiotów w prowadzonych gospodarstwach rolnych.
”
;
2)
w art. 3 pkt 7a otrzymuje brzmienie:
„
7a)
przewodnik turystyczny - osobę zawodowo oprowadzającą turystów lub odwiedzających
po wybranych obszarach, miejscowościach i obiektach oraz udzielającą o nich informacji,
”
;
3)
art. 7 i art. 8 otrzymują brzmienie:
„
Art. 7.
1.
Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana w tym ograniczenie zakresu terytorialnego zezwolenia,
stwierdzenie wygaśnięcia lub cofnięcie zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
następuje w formie decyzji administracyjnej.
2.
Organem właściwym do udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany w tym ograniczenia zakresu
terytorialnego zezwolenia, stwierdzenia wygaśnięcia lub cofnięcia zezwolenia, o którym
mowa w art. 4 ust. 1, jest wojewoda właściwy dla siedziby przedsiębiorcy, a w wypadku
przedsiębiorcy zagranicznego mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej - wybrany przez niego wojewoda.
3.
Organem właściwym do udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany w tym ograniczenia zakresu
terytorialnego zezwolenia, stwierdzenia wygaśnięcia lub cofnięcia zezwolenia, o którym
mowa w art. 4 ust. 1, przedsiębiorcy zagranicznemu, który utworzył oddział na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, jest
wojewoda właściwy ze względu na siedzibę oddziału.
4.
Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, powinien zawierać:
1)
oznaczenie przedsiębiorcy wraz z podaniem jego siedziby i adresu, a w wypadku gdy
przedsiębiorcą jest osoba fizyczna - miejsca zamieszkania i adresu,
2)
określenie przedmiotu działalności: organizowanie imprez turystycznych lub pośredniczenie
na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych,
3)
określenie zakresu terytorialnego działalności objętej zezwoleniem,
4)
wskazanie głównego miejsca wykonywania działalności objętej zezwoleniem (zakładu głównego)
oraz oddziałów,
5)
imiona i nazwiska osób upoważnionych do kierowania działalnością przedsiębiorstwa
oraz działalnością jego oddziałów.
5.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, należy dołączyć dokumenty potwierdzające spełnienie
warunków, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2:
1)
odpowiednio odpis z Krajowego Rejestru Sądowego albo zaświadczenie o wpisie do ewidencji
działalności gospodarczej lub ich odpowiedniki, w wypadku przedsiębiorcy zagranicznego
mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
2)
kopię wydanego przez właściwy urząd statystyczny zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym
REGON lub jego odpowiednika, w wypadku przedsiębiorcy zagranicznego mającego siedzibę
na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
3)
w odniesieniu do osób upoważnionych do kierowania działalnością przedsiębiorstwa oraz
działalnością jego oddziałów:
a)
odpis umowy o pracę, z wyłączeniem informacji o wysokości wynagrodzenia, lub inny
dokument upoważniający do kierowania działalnością,
b)
zaświadczenie o niekaralności za przestępstwa przeciwko zdrowiu i życiu, wiarygodności
dokumentów, mieniu oraz przeciwko obrotowi gospodarczemu,
c)
dokumenty potwierdzające posiadanie wykształcenia i praktyki, o których mowa w art.
6,
4)
umowę gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, albo umowę ubezpieczenia na rzecz klientów,
o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2.
6.
Zezwolenie, o którym mowa w art. 4 ust. 1, powinno zawierać w szczególności:
1)
numer zezwolenia,
2)
oznaczenie przedsiębiorcy wraz z jego numerem identyfikacyjnym REGON lub jego odpowiednikiem,
w wypadku przedsiębiorcy zagranicznego mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej,
3)
wskazanie siedziby i adresu przedsiębiorcy, a w wypadku gdy przedsiębiorcą jest osoba
fizyczna - miejsca zamieszkania i adresu,
4)
wskazanie adresu zakładu głównego oraz adresów oddziałów,
5)
określenie przedmiotu i zakresu terytorialnego działalności,
6)
imiona i nazwiska oraz daty urodzenia osób upoważnionych do kierowania działalnością
przedsiębiorstwa oraz działalnością jego oddziałów,
7)
pouczenie o obowiązkach przedsiębiorcy w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej
objętej zezwoleniem oraz o skutkach związanych z niewywiązaniem się z tych obowiązków.
7.
Wojewoda odmawia udzielenia zezwolenia albo ogranicza jego zakres terytorialny w stosunku
do wniosku o udzielenie zezwolenia, jeżeli przedsiębiorca nie spełnia wymagań niezbędnych
do jego udzielenia.
8.
Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać właściwemu wojewodzie zmiany danych zawartych
we wniosku i załączonych dokumentach w terminie 14 dni od dnia powstania tych zmian.
9.
W wypadku zgłoszenia zmiany danych, o których mowa w ust. 6 pkt 2-6, właściwy wojewoda
wydaje decyzję administracyjną o zmianie zezwolenia.
Art. 8.
1.
Wojewoda niezwłocznie przesyła kopię zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, kopię
ostatecznej decyzji o zmianie w tym o ograniczeniu zakresu terytorialnego zezwolenia,
cofnięciu, o stwierdzeniu wygaśnięcia zezwolenia oraz o stwierdzeniu prowadzenia działalności
bez wymaganego zezwolenia, a także dane dotyczące formy zapewnienia pokrycia kosztów
i zwrotu wpłat, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, ministrowi właściwemu do spraw
turystyki.
2.
Minister właściwy do spraw turystyki, na podstawie ostatecznych decyzji i danych dotyczących
form zapewnienia pokrycia kosztów i zwrotu wpłat, o których mowa w ust. 1, prowadzi
centralny rejestr zezwoleń, zwany dalej „rejestrem”.
3.
W ramach rejestru prowadzi się także wykaz przedsiębiorców oraz wykaz obejmujący imiona
i nazwiska oraz daty urodzenia osób kierujących działalnością przedsiębiorstwa w imieniu
przedsiębiorców, którym cofnięto zezwolenie lub którzy prowadzili działalność bez
wymaganego zezwolenia, wraz ze wskazaniem terminu, w którym upływa okres, o którym
mowa w art. 10a ust. 2. Podstawą dokonania wpisu w wykazie jest ostateczna decyzja
właściwego wojewody o cofnięciu zezwolenia lub o stwierdzeniu prowadzenia działalności,
o której mowa w art. 4 ust. 1, bez wymaganego zezwolenia.
4.
Z wykazów, o których mowa w ust. 3, wykreśla się przedsiębiorcę oraz osobę kierującą
działalnością przedsiębiorstwa w imieniu przedsiębiorcy, po upływie okresu, o którym
mowa w art. 10a ust. 2.
5.
Wpisu do rejestru dokonuje się z urzędu, na podstawie ostatecznych decyzji i danych,
o których mowa w ust. 1.
6.
Minister właściwy do spraw turystyki, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe
zasady i tryb prowadzenia centralnego rejestru zezwoleń, wskazując w szczególności
dokumenty i dane, na podstawie których dokonuje się wpisu do rejestru, oraz zakres
danych gromadzonych w księdze rejestrowej i jej wzór.
7.
Wojewoda prowadzi ewidencję wydanych na terenie województwa zezwoleń i związanych
z nimi umów gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, o których mowa w art. 5 ust.
1 pkt 2, oraz udziela informacji o wydanych zezwoleniach na zasadach ustalonych dla
rejestru.
”
;
4)
w art. 9 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
W razie ustalenia w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1, że przedsiębiorca prowadzi
działalność bez wymaganego zezwolenia lub z przekroczeniem zakresu terytorialnego,
wojewoda wydaje decyzję administracyjną o stwierdzeniu prowadzenia działalności, o
której mowa w art. 4 ust. 1, bez wymaganego zezwolenia lub z przekroczeniem zakresu
terytorialnego. Decyzja powinna w szczególności zawierać określenie przedsiębiorcy,
który prowadził działalność bez wymaganego zezwolenia lub z przekroczeniem zakresu
terytorialnego, imię i nazwisko oraz datę urodzenia osoby lub osób kierujących taką
działalnością oraz datę stwierdzenia prowadzenia działalności bez zezwolenia lub z
przekroczeniem terytorialnego zakresu. W decyzji zamieszcza się także pouczenie o
skutkach wynikających z art. 10a ust. 2 i 3.
”
;
5)
w art. 10a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wojewoda cofa zezwolenie albo ogranicza jego zakres terytorialny, w wypadku gdy:
1)
został zawiadomiony przez sąd o prawomocnym orzeczeniu zakazu prowadzenia przez przedsiębiorcę
działalności objętej zezwoleniem,
2)
przedsiębiorca naruszył obowiązki określone ustawą, powodując zagrożenie bezpieczeństwa
lub dóbr osobistych klientów, a także poważne zagrożenie interesów majątkowych klientów,
3)
przedsiębiorca nie usunie, w wyznaczonym terminie, stwierdzonych uchybień, pomimo
wezwania, o którym mowa w art. 9 ust. 2,
4)
przedsiębiorca nie przedłoży dokumentów potwierdzających zawarcie kolejnej umowy gwarancji
lub ubezpieczenia, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, przed upływem terminu obowiązywania
umowy poprzedniej,
5)
przedsiębiorca działa jednocześnie jako agent turystyczny, który:
a)
prowadzi działalność na rzecz organizatora turystyki nieposiadającego zezwolenia lub
b)
w umowie zawieranej z klientem nie wskazuje jednoznacznie właściwego organizatora
turystyki, którego reprezentuje, lub
c)
działa bez ważnej umowy agencyjnej,
6)
przedsiębiorca używa zezwolenia lub powołuje się na posiadane zezwolenie organizatora
turystyki lub pośrednika turystycznego, prowadząc działalność gospodarczą polegającą
na sprzedaży prawa do korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym
czasie w każdym roku, w celu wprowadzenia w błąd klientów co do rzeczywistego charakteru
prowadzonej przez siebie działalności.
”
;
6)
w art. 10b dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Prowadzenie przez agenta turystycznego działalności, o której mowa w ust. 1, jest
traktowane jak prowadzenie działalności przez organizatora turystyki bez wymaganego
zezwolenia. Przepis art. 10a ust. 2 stosuje się odpowiednio.
”
;
7)
w art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Powierzenie przez organizatora turystyki wykonywania zadań przewodnika turystycznego
lub pilota wycieczek osobie nieuprawnionej lub nieposiadającej znajomości języka,
o którym mowa w art. 31, albo nieposiadającej aktualnego zaświadczenia lekarskiego
o braku przeciwwskazań do wykonywania zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek,
wydanego zgodnie z przepisami wymienionymi w art. 23 ust. 1, może stanowić podstawę
cofnięcia lub ograniczenia zakresu terytorialnego zezwolenia, o którym mowa w art.
4 ust. 1.
”
;
8)
w art. 19a wyrazy „art. 10b” zastępuje się wyrazami „art. 10b ust. 1”;
9)
art. 20 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 20.
1.
Przewodnikiem turystycznym lub pilotem wycieczek może być osoba, która posiada uprawnienia
określone ustawą.
2.
Do zadań przewodnika turystycznego należy oprowadzanie wycieczek oraz fachowe udzielanie
ich uczestnikom informacji o kraju, odwiedzanych miejscowościach, obszarach i obiektach.
3.
Do zadań pilota wycieczek należy sprawowanie, w imieniu organizatora turystyki, opieki
nad uczestnikami imprezy turystycznej w niezbędnym zakresie, wynikającym z charakteru
imprezy, czuwanie nad sposobem wykonywania usług świadczonych na rzecz uczestników
podczas imprezy oraz przyjmowanie od nich reklamacji dotyczących świadczonych im usług,
a także reprezentowanie organizatora turystyki wobec kontrahentów świadczących usługi
w trakcie trwania imprezy.
4.
Pilot wycieczek ma obowiązek potwierdzić klientowi przyjęcie reklamacji, a w wypadku
jej niezałatwienia, przekazania jej niezwłocznie organizatorowi turystyki.
5.
W wypadku odmowy uwzględnienia reklamacji organizator turystyki jest obowiązany szczegółowo
uzasadnić na piśmie przyczyny odmowy.
6.
Jeżeli organizator turystyki nie ustosunkuje się do reklamacji na piśmie, w terminie
30 dni od dnia zakończenia imprezy turystycznej, a w wypadku zgłoszenia tej reklamacji
po zakończeniu imprezy turystycznej w terminie 30 dni od jej złożenia, uważa się,
że uznał reklamację za uzasadnioną.
”
;
10)
w art. 21 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
przewodników terenowych dla poszczególnych województw, regionów oraz tras turystycznych.
”
;
11)
w art. 22 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
odbyła szkolenie teoretyczne i praktyczne oraz zdała egzamin na przewodnika turystycznego
lub na pilota wycieczek, z zastrzeżeniem art. 22a.
”
;
12)
po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu:
„
Art. 22a.
1.
Osoby wymienione w art. 49 ust. 1, które nie potwierdziły posiadanych uprawnień w
terminie określonym w art. 49 ust. 2, dopuszcza się odpowiednio do egzaminu na przewodnika
turystycznego lub pilota wycieczek bez konieczności odbycia szkolenia teoretycznego
i praktycznego.
2.
Osoby posiadające uprawnienia przewodnika turystycznego dopuszcza się do egzaminu
umożliwiającego uzyskanie uprawnień obejmujących dodatkowy zakres terytorialny bez
konieczności odbycia szkolenia teoretycznego i praktycznego.
”
;
13)
art. 23 i art. 24 otrzymują brzmienie:
„
Art. 23.
1.
Osoba ubiegająca się o nadanie uprawnień przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek
podlega badaniom lekarskim wstępnym, a osoba posiadająca takie uprawnienia - badaniom
okresowym, w trybie i zakresie określonych w przepisach o badaniach lekarskich pracowników.
2.
Przewodnik turystyczny lub pilot wycieczek, który nie przedstawi właściwemu wojewodzie
aktualnego zaświadczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań do wykonywania zadań przewodnika
turystycznego lub pilota wycieczek, wydanego zgodnie z przepisami, o których mowa
w ust. 1, nie może wykonywać zadań wymagających posiadania odpowiednio uprawnień przewodnika
turystycznego lub pilota wycieczek.
Art. 24.
1.
Szkolenie, o którym mowa w art. 22 pkt 5, mogą prowadzić jednostki organizacyjne lub
osoby upoważnione na podstawie decyzji administracyjnej wojewody właściwego ze względu
na ich siedzibę lub miejsce zamieszkania, a w wypadku jednostek organizacyjnych lub
osób mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej - wybranego przez nich wojewody, zwane dalej „organizatorami szkolenia”,
które:
1)
do prowadzenia zajęć teoretycznych dysponują kadrą wykładowców posiadających wykształcenie
wyższe,
2)
do prowadzenia zajęć praktycznych dysponują kadrą instruktorów posiadających udokumentowaną
praktykę w zakresie wykonywania zadań odpowiednio przewodnika turystycznego lub pilota
wycieczek w wymiarze co najmniej 50 dni w okresie 5 lat poprzedzających dzień złożenia
wniosku o udzielenie upoważnienia,
3)
zapewnią warunki umożliwiające realizację zajęć, w tym także praktycznych, oraz odpowiednią
obsługę biurową wraz z przechowywaniem i udostępnianiem dokumentacji szkolenia.
2.
Potwierdzeniem posiadania praktyki, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest zaświadczenie
wydane przez organizatora turystyki lub jednostkę organizacyjną powierzającą zadania
odpowiednio przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.
3.
Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na przeprowadzenie jednego szkolenia
lub na stałe.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać w szczególności:
1)
numer upoważnienia,
2)
oznaczenie organu udzielającego upoważnienia,
3)
datę wydania upoważnienia,
4)
oznaczenie organizatora szkolenia,
5)
wskazanie siedziby i adresu zakładu głównego organizatora szkolenia oraz oddziałów,
6)
imię i nazwisko osoby (osób) kierujących szkoleniem,
7)
określenie przedmiotu i zakresu szkolenia,
8)
okres, na który udziela się upoważnienia stosownie do ust. 3,
9)
pouczenie o obowiązkach organizatora szkolenia w związku z prowadzeniem działalności
objętej upoważnieniem oraz o skutkach związanych z niewywiązaniem się z tych obowiązków.
5.
Organizator szkolenia jest obowiązany zgłaszać organowi, który udzielił upoważnienia,
zmiany danych, o których mowa w ust. 4 pkt 5 i 6.
6.
W wypadku zgłoszenia zmian danych, o których mowa w ust. 4 pkt 5 i 6, organ, który
udzielił upoważnienia, wydaje decyzję administracyjną o zmianie upoważnienia.
7.
Upoważnienie może zostać cofnięte, jeżeli organizator szkolenia przestał spełniać
warunki określone w ust. 1 lub gdy szkolenie jest prowadzone niezgodnie z wydanym
upoważnieniem.
”
;
14)
po art. 24 dodaje się art. 24a i 24b w brzmieniu:
„
Art. 24a.
1.
Wojewoda jest upoważniony do kontroli organizatorów szkoleń w zakresie:
1)
spełniania wymagań niezbędnych do uzyskania upoważnienia,
2)
zgodności prowadzonej działalności z wydanym upoważnieniem.
2.
Kontroli, o której mowa w ust. 1, dokonują osoby imiennie upoważnione przez wojewodów.
3.
Wojewoda może wezwać organizatora szkolenia do usunięcia stwierdzonych uchybień w
wyznaczonym terminie, pod rygorem cofnięcia upoważnienia.
4.
Cofnięcie upoważnienia do szkolenia oraz stwierdzenie jego prowadzenia bez wymaganego
upoważnienia następuje w formie decyzji administracyjnej.
5.
Organizator szkolenia, któremu cofnięto upoważnienie do szkolenia, a także organizator
szkolenia, który prowadził szkolenie bez wymaganego upoważnienia, nie może uzyskać
żadnego z upoważnień, o których mowa w art. 24 ust. 3, w okresie 3 lat od daty wydania
decyzji o cofnięciu upoważnienia lub o stwierdzeniu prowadzenia szkolenia bez wymaganego
upoważnienia.
Art. 24b.
Minister właściwy do spraw turystyki, w drodze rozporządzenia, określi:
1)
warunki, jakie powinien spełniać organizator szkolenia ubiegający się o upoważnienie
do szkolenia przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, z uwzględnieniem w szczególności
warunków materialnych umożliwiających realizację zajęć, kwalifikacji kadry wykładowców
i instruktorów, oraz warunki przechowywania i udostępniania dokumentacji szkolenia,
2)
warunki, jakim powinien odpowiadać wniosek o upoważnienie do szkolenia przewodników
turystycznych i pilotów wycieczek oraz tryb i szczegółowe zasady kontroli szkoleń,
z uwzględnieniem w szczególności dokumentów, jakie powinny być załączane do wniosku
oraz ze szczególnym uwzględnieniem zakresu, procedury i częstotliwości dokonywania
kontroli szkoleń.
”
;
15)
art. 25 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 25.
1.
Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powoływana przez wojewodę właściwego ze
względu na:
1)
obszar uprawnień - dla przewodników turystycznych,
2)
miejsce organizacji kursu - dla pilotów wycieczek.
2.
W wypadku gdy obszar uprawnień, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje terytorium
wykraczające poza jedno województwo, egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powoływana
przez wojewodę właściwego ze względu na zakres terytorialny jednej z części obszaru,
którego dotyczą uprawnienia przewodnika turystycznego.
3.
Wyboru komisji egzaminacyjnej w wypadku, o którym mowa w ust. 2, dokonuje osoba ubiegająca
się o nadanie uprawnień przewodnika turystycznego.
4.
Do komisji egzaminacyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, powołuje się przedstawicieli
stowarzyszeń zrzeszających przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz organizacji
zrzeszających organizatorów turystyki, a także przedstawiciela wojewódzkiego konserwatora
zabytków, jeżeli na obszarze objętym uprawnieniami, o które ubiega się kandydat na
przewodnika turystycznego, znajdują się obiekty zabytkowe i muzea.
5.
Do komisji egzaminacyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, można powołać także nauczycieli
akademickich specjalizujących się w dziedzinie turystyki.
6.
Za sprawdzenie kwalifikacji osób ubiegających się o uprawnienia przewodnika turystycznego
lub pilota wycieczek oraz za sprawdzenie znajomości języka obcego przewodnika turystycznego
lub pilota wycieczek pobiera się opłaty.
”
;
16)
art. 27-29 otrzymują brzmienie:
„
Art. 27.
Uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek cofa się, jeżeli przewodnik
turystyczny lub pilot wycieczek:
1)
zostanie skazany prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa, o którym mowa w
art. 22 pkt 4,
2)
nie zda egzaminu sprawdzającego, o którym mowa w art. 26 ust. 2,
3)
wykonuje zadania przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, nie przedstawiając
uprzednio właściwemu wojewodzie aktualnego orzeczenia o braku przeciwwskazań do wykonywania
zadań odpowiednio przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, wydanego zgodnie
z art. 23.
Art. 28.
1.
Uprawnienia przewodnika turystycznego i pilota wycieczek osobom będącym obywatelami
Rzeczypospolitej Polskiej nadaje, odmawia nadania, zawiesza i przywraca oraz cofa
wojewoda właściwy dla miejsca ich zamieszkania, a w wypadku nieposiadania miejsca
zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - wojewoda wybrany przez te osoby
ubiegające się o te uprawnienia, w formie decyzji administracyjnej, z zastrzeżeniem
ust. 2 i 3.
2.
Uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek osobom niebędącym obywatelami
Rzeczypospolitej Polskiej, nieposiadającym miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, spełniającym warunki określone w art. 22, nadaje, odmawia ich nadania, zawiesza,
przywraca oraz cofa wojewoda wybrany przez osobę ubiegającą się o te uprawnienia.
3.
Uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek obywatelom państw członkowskich
Unii Europejskiej nieposiadającym miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, którzy nabyli kwalifikacje do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego
lub pilota wycieczek w tych państwach, nadaje, zawiesza, przywraca oraz cofa wojewoda
wybrany przez osobę ubiegającą się o te uprawnienia. Podstawę do nadania uprawnień
stanowi decyzja ministra właściwego do spraw turystyki o uznaniu kwalifikacji do wykonywania
zawodu przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, wydana na podstawie odrębnych przepisów.
4.
Ewidencję nadanych uprawnień przewodnika turystycznego i pilota wycieczek prowadzą
wojewodowie, o których mowa w ust. 1-3.
5.
Nadanie uprawnień przewodnika turystycznego i pilota wycieczek dokumentuje się poprzez
wydanie odpowiedniej legitymacji i identyfikatora.
Art. 29.
1.
Osoby wykonujące zadania przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek podlegają
kontroli. Kontrola obejmuje:
1)
posiadanie uprawnień co do ich obszaru i ważności,
2)
poprawność wykonywania zadań przewodnika turystycznego i pilota wycieczek.
2.
Kontroli podlega także zapewnienie przez organizatorów turystyki opieki przewodnika
turystycznego lub pilota wycieczek nad uczestnikami imprezy turystycznej, przewidzianej
w art. 30 i art. 31.
3.
Kontroli, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonują osoby imiennie upoważnione przez wojewodów.
4.
Osoby dokonujące kontroli powiadamiają o stwierdzonych uchybieniach wojewodę właściwego
ze względu na miejsce dokonanej kontroli.
5.
Wojewoda, o którym mowa w ust. 4, przekazuje otrzymane wyniki kontroli wojewodzie,
który nadał uprawnienia przewodnikowi turystycznemu lub pilotowi wycieczek.
”
;
17)
w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Organizatorzy turystyki podlegający obowiązkowi uzyskania zezwolenia, o którym mowa
w art. 4 ust. 1, organizujący wycieczki, w których uczestniczy co najmniej 10 osób
realizujących wspólny program, są obowiązani, jeżeli umowa nie stanowi inaczej, zapewnić
uczestnikom opiekę osób posiadających uprawnienia:
1)
przewodnika turystycznego - dla wycieczek w kraju,
2)
pilota wycieczek - dla wycieczek w kraju i za granicą.
”
;
18)
art. 31 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 31.
1.
Organizator turystyki organizujący wycieczki za granicą jest obowiązany zapewnić opiekę
pilota wycieczek posiadającego znajomość języka powszechnie znanego w kraju odwiedzanym
lub języka uzgodnionego z kontrahentem zagranicznym.
2.
Organizator turystyki organizujący wycieczki dla turystów z zagranicy jest obowiązany
zapewnić usługi przewodnika turystycznego i opiekę pilota wycieczek posiadających
znajomość języka obcego umożliwiającą swobodny kontakt z uczestnikami lub języka uzgodnionego
z kontrahentem zagranicznym.
”
;
19)
w art. 33 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw turystyki, w drodze rozporządzenia, określi sposób
wykonywania funkcji przewodnika turystycznego w muzeach i zabytkach oraz szkolenia,
ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki zbiorów muzealnych i zabytków w programach
szkoleń.
”
,
20)
uchyla się art. 33a;
21)
art. 34 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 34.
1.
Minister właściwy do spraw turystyki, w drodze rozporządzenia, określi:
1)
właściwość terytorialną wojewodów powołujących komisje egzaminacyjne dla przewodników
turystycznych i pilotów wycieczek, z uwzględnieniem w szczególności podziału administracyjnego
kraju,
2)
kwalifikacje, skład, sposób powoływania i odwoływania członków komisji egzaminacyjnych,
o których mowa w art. 25, zasady egzaminowania kandydatów na przewodników turystycznych
i pilotów wycieczek oraz wzór świadectwa wydawanego przez te komisje, ze szczególnym
uwzględnieniem sposobu powoływania zespołów egzaminacyjnych,
3)
warunki, jakim powinien odpowiadać wniosek o nadanie uprawnień przewodnika turystycznego
i pilota wycieczek, z uwzględnieniem w szczególności dokumentów, jakie powinny być
załączane do wniosku,
4)
programy szkolenia kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, z
uwzględnieniem w szczególności minimalnego wymiaru godzin zajęć dla poszczególnych
przedmiotów stanowiących program szkolenia,
5)
warunki uzyskiwania poszczególnych klas przewodników górskich, zakres terytorialny
uprawnień przewodników górskich i stopień trudności tras oraz wycieczek prowadzonych
przez przewodników górskich posiadających uprawnienia określonej klasy, ze szczególnym
uwzględnieniem programów podstawowego szkolenia specjalistycznego oraz programów uzupełniającego
szkolenia dla przewodników górskich poszczególnych klas,
6)
miasta i obszary, na których organizatorzy turystyki, zgodnie z art. 30 ust. 1, mają
obowiązek zapewnienia opieki przewodnika turystycznego, ze szczególnym uwzględnieniem
największych miast o znaczeniu historycznym i kulturowym oraz obszarów posiadających
szczególne walory turystyczne,
7)
skład i zasady działania komisji egzaminacyjnych języków obcych, o których mowa w
art. 32 ust. 3, wzór świadectwa wydawanego przez te komisje oraz tryb wyłaniania kandydatów
do umieszczenia na liście ministra właściwego do spraw turystyki, o której mowa w
art. 32 ust. 3, ze szczególnym uwzględnieniem wymagań, które kandydaci do umieszczenia
na tej liście powinni spełniać, oraz sposobu dokumentowania tych wymagań,
8)
wysokość opłat za sprawdzenie kwalifikacji osób ubiegających się o uprawnienia przewodnika
turystycznego lub pilota wycieczek, sprawdzenie znajomości języka obcego przez komisję
egzaminacyjną języków obcych, o której mowa w art. 32 ust. 3, oraz wysokość wynagrodzenia
egzaminatorów, z uwzględnieniem w szczególności wysokości opłat za poszczególne części
egzaminów, zasad ich zwrotu w wypadku nieprzystąpienia do egzaminu oraz zasad wynagradzania
egzaminatorów za przygotowywanie pytań do egzaminu,
9)
wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień przewodnika turystycznego i
pilota wycieczek, a także tryb okazywania legitymacji przewodnika turystycznego i
pilota wycieczek upoważnionym organom oraz sposób noszenia identyfikatorów podczas
wykonywania zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, ze szczególnym uwzględnieniem
danych dotyczących rodzaju potwierdzanych uprawnień i terminów ważności tych uprawnień.
2.
Minister właściwy do spraw turystyki ogłasza, w drodze obwieszczenia, na wniosek wojewody
lub wojewodów, zakres terytorialny regionów oraz przebieg tras turystycznych, o których
mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać:
1)
określenie regionu, ze szczególnym uwzględnieniem przebiegu jego granic lub określenie
przebiegu trasy turystycznej,
2)
uzasadnienie zawierające w szczególności opis miejscowości i obiektów o znaczeniu
historycznym, kulturowym i krajobrazowym lub posiadających szczególne znaczenie turystyczne,
znajdujących się na trasach turystycznych.
”
;
22)
w art. 35 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
wymagania co do wielkości obiektu, jego wyposażenia oraz zakresu świadczonych usług,
ustalone dla rodzaju i kategorii, do których obiekt został zaszeregowany,
”
;
23)
w art. 36 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
kempingi (campingi) - obiekty strzeżone, umożliwiające nocleg w namiotach, samochodach
mieszkalnych (campobusach) i przyczepach samochodowych, przyrządzanie posiłków, parkowanie
samochodów, a także świadczące usługi związane z pobytem klientów; obiekty te mogą
dodatkowo umożliwiać nocleg w domkach turystycznych lub innych obiektach stałych,
”
;
24)
w art. 37 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
kempingów (campingów) - cztery kategorie oznaczone gwiazdkami,
”
;
25)
art. 39 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 39.
1.
Przed rozpoczęciem świadczenia usług hotelarskich w obiekcie hotelarskim, o którym
mowa w art. 35 ust. 1, przedsiębiorca jest obowiązany uzyskać zaszeregowanie tego
obiektu do odpowiedniego rodzaju i kategorii.
2.
W razie rozpoczęcia świadczenia usług w obiekcie hotelarskim, który posiada zaszeregowanie,
o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić do właściwego wojewody
o potwierdzenie lub zmianę dotychczasowego zaszeregowania.
3.
Przed rozpoczęciem świadczenia usług hotelarskich w obiekcie, o którym mowa w art.
35 ust. 2, przedsiębiorca lub rolnik zamierzający świadczyć usługi hotelarskie w gospodarstwie
rolnym jest obowiązany zgłosić ten obiekt do ewidencji wymienionej w art. 38 ust.
3.
4.
Przedsiębiorcy świadczący usługi hotelarskie w obiektach, o których mowa w art. 35,
mają obowiązek informowania właściwego organu o okolicznościach powodujących zmianę
rodzaju lub kategorii obiektu hotelarskiego oraz o zakończeniu świadczenia usług hotelarskich.
5.
Rolnicy świadczący usługi hotelarskie w gospodarstwie rolnym mają obowiązek informowania
właściwego organu o zakończeniu świadczenia usług hotelarskich.
”
;
26)
po art. 39 dodaje się art. 39a w brzmieniu:
„
Art. 39a.
1.
Przedsiębiorca, który zamierza rozpocząć świadczenie usług hotelarskich w obiekcie
hotelarskim, może ubiegać się o przyrzeczenie zaszeregowania obiektu hotelarskiego
do odpowiedniego rodzaju i kategorii, zwane dalej „promesą”.
2.
Promesę wydaje, na wniosek przedsiębiorcy, wojewoda właściwy ze względu na miejsce
położenia obiektu hotelarskiego.
3.
Promesa jest wydawana w formie decyzji administracyjnej na czas określony nie dłuższy
niż dwa lata.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać w szczególności:
1)
oznaczenie przedsiębiorcy wraz z podaniem jego siedziby i adresu, a w wypadku gdy
przedsiębiorcą jest osoba fizyczna - miejsca zamieszkania i adresu,
2)
nazwę obiektu, jeżeli usługi będą świadczone z użyciem nazwy własnej obiektu,
3)
określenie położenia obiektu, wraz z podaniem jego adresu,
4)
wskazanie rodzaju obiektu hotelarskiego i kategorii, o które ubiega się przedsiębiorca.
5.
Do wniosku dołącza się ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę lub zmianę sposobu
użytkowania obiektu.
6.
W okresie ważności promesy przedsiębiorca nie może świadczyć usług hotelarskich w
obiekcie, z zastrzeżeniem ust. 7. Przedsiębiorca może używać nazwy rodzajowej i oznaczenia
kategorii do celów informacyjnych i promocyjnych obiektu hotelarskiego.
7.
Wojewoda może, w drodze postanowienia, zezwolić na rozpoczęcie świadczenia usług hotelarskich
przez przedsiębiorcę, który otrzymał promesę, po złożeniu przez niego kompletnego
wniosku o zaszeregowanie obiektu hotelarskiego do odpowiedniego rodzaju i kategorii.
”
;
27)
art. 42 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 42.
1.
Zaszeregowanie, odmowa zaszeregowania, potwierdzenie zaszeregowania bądź zmiana zaszeregowania
obiektu hotelarskiego do określonego rodzaju, nadanie, odmowa nadania lub zmiana kategorii,
odmowa wpisu do ewidencji obiektów hotelarskich i wykreślenie z ewidencji obiektów
hotelarskich, a także nakazanie wstrzymania świadczenia usług hotelarskich następuje
w formie decyzji administracyjnej.
2.
Podstawą odmowy wpisu do ewidencji obiektów hotelarskich jest decyzja o odmowie zaszeregowania
lub o odmowie potwierdzenia zaszeregowania obiektu hotelarskiego do określonego rodzaju
i kategorii.
”
;
28)
art. 45 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 45.
Minister właściwy do spraw turystyki, w drodze rozporządzenia, określa:
1)
wymagania dla poszczególnych rodzajów i kategorii obiektów hotelarskich co do wyposażenia
oraz zakresu świadczonych usług, w tym usług gastronomicznych, oraz warunki dopuszczenia
odstępstw od tych wymagań, ze szczególnym uwzględnieniem wymagań w zakresie:
a)
zewnętrznych elementów zagospodarowania i urządzenia,
b)
instalacji i urządzeń technicznych,
c)
podstawowych elementów dotyczących funkcji, programu obsługowego i użyteczności obiektu,
d)
części mieszkalnej,
e)
oferty usług podstawowych i uzupełniających,
2)
szczegółowe zasady i tryb zaliczania obiektów hotelarskich do poszczególnych rodzajów
i kategorii, z uwzględnieniem w szczególności sposobu oceny obiektu hotelarskiego,
3)
sposób dokumentowania spełnienia wymagań, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2, z
uwzględnieniem w szczególności rodzajów dokumentów, jakie powinny być dołączone do
wniosku o zaszeregowanie,
4)
minimalne wymagania co do wyposażenia obiektów świadczących usługi hotelarskie, o
których mowa w art. 35 ust. 2, ze szczególnym uwzględnieniem wymagań w zakresie zagospodarowania
terenu, określenia wyposażenia podstawowego oraz norm dotyczących jednostek mieszkalnych
i ich wyposażenia,
5)
tryb sprawowania kontroli nad przestrzeganiem w poszczególnych obiektach wymagań co
do wyposażenia i świadczenia usług, odpowiadających rodzajowi i kategorii obiektu,
o których mowa w art. 40, z uwzględnieniem w szczególności częstotliwości dokonywania
kontroli i warunków kontroli,
6)
sposób prowadzenia ewidencji obiektów hotelarskich oraz innych obiektów, w których
są świadczone usługi hotelarskie, ze szczególnym uwzględnieniem danych, jakie powinna
zawierać karta ewidencyjna obiektów hotelarskich, a także innych obiektów, w których
są świadczone usługi hotelarskie.
”
;
29)
w art. 51a w ust. 2 wyrazy „art. 34 ust. 2 pkt 3” zastępuje się wyrazami „art. 34 ust. 1 pkt 8”.
Art. 2.
W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń w art. 601 w § 4 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
świadcząc usługi hotelarskie, używa oznaczeń, które mogą wprowadzić klientów w błąd
co do rodzaju lub kategorii obiektu hotelarskiego,
”
.
Art. 3.
Do postępowań w sprawach o udzielenie zezwolenia na organizowanie imprez turystycznych
oraz o udzielenie zezwolenia na pośredniczenie na zlecenie klientów w zawieraniu umów
o świadczenie usług turystycznych, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 4.
Sprawy o nadanie, zawieszenie, przywrócenie oraz cofnięcie uprawnień przewodnika turystycznego
lub pilota wycieczek osobom niebędącym obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej, nieposiadającym
miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wszczęte przed dniem
wejścia w życie ustawy, zostaną rozpatrzone przez wojewodów właściwych do rozpatrzenia
sprawy na podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 5.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34 i 45 ustawy, o której
mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie niniejszej ustawy, nie dłużej niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w
życie niniejszej ustawy.
Art. 6.
Ogłoszenie tekstu jednolitego ustawy o usługach turystycznych nastąpi w terminie 6
miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r.
1)
Zmiany ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1981 r. Nr 24, poz. 124, z 1982 r. Nr 16,
poz. 125, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i Nr 44, poz. 203, z 1984 r. Nr 54, poz. 275, z
1985 r. Nr 14, poz. 60 i Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr
20, poz. 135 i Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 51, poz. 297,
Nr 72, poz. 422 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i Nr 91, poz. 408, z
1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1995 r. Nr 6, poz. 29 i Nr
60, poz. 310, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 60, poz. 369, Nr 85, poz. 539, Nr 98,
poz. 602, Nr 104, poz. 661, Nr 106, poz. 677, Nr 111, poz. 724, Nr 123, poz. 779,
Nr 133, poz. 884 i Nr 141, poz. 942, z 1998 r. Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 83,
poz. 931 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 73, poz. 852, Nr 74, poz.
855 i Nr 117, poz. 1228, z 2001 r. Nr 100, poz. 1081, Nr 106, poz. 1149, Nr 125, poz.
1371, Nr 128, poz. 1409 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 19, poz. 185, Nr 25, poz.
253 i Nr 135, poz. 1145 oraz z 2004 r. Nr 11, poz. 95.