Rozdział 1

Przepisy wstępne Art. 1. Ustawa reguluje opodatkowanie wyrobów podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, oraz określa zasady i tryb wprowadzania do obrotu wyrobów objętych akcyzą i oznaczania niektórych z tych wyrobów znakami akcyzy. Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) wyroby akcyzowe - wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy; 2) wyroby akcyzowe zharmonizowane - paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 2 do ustawy; 3) wyroby akcyzowe niezharmonizowane - wyroby akcyzowe inne niż wyroby akcyzowe zharmonizowane; 4) terytorium kraju - terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 5) terytorium państwa członkowskiego - terytorium państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej, które według prawa Wspólnoty jest traktowane ja- ko terytorium tego państwa członkowskiego dla celów stosowania przepi- sów dotyczących wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, z wyłączeniem terytorium kraju; 6) terytorium Wspólnoty Europejskiej - terytorium kraju, jak również terytoria państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej; 7) terytorium państwa trzeciego - terytorium inne niż terytorium kraju i teryto- rium państwa członkowskiego; 8) eksport - wywóz wyrobów akcyzowych z terytorium kraju poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej potwierdzony przez graniczny urząd celny państwa członkowskiego, z którego dokonano faktycznego wyprowadzenia tych wy- robów poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej; nie jest eksportem wy- wóz tych wyrobów, jeżeli są oznaczone znakami akcyzy; 9) import - przywóz wyrobów akcyzowych z terytoriów państw trzecich na te- rytorium kraju; 10) dostawa wewnątrzwspólnotowa - przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego; 11) nabycie wewnątrzwspólnotowe - przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju; 12) skład podatkowy - miejsce określone w zezwoleniu wydanym przez właści- wego naczelnika urzędu celnego, podlegające szczególnemu nadzorowi po- datkowemu na podstawie przepisów o służbie celnej, w którym wyroby ak- cyzowe zharmonizowane są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy i mogą być poddane czynnościom zgodnie z ustalonymi warunkami; 13) zarejestrowany handlowiec - podmiot, któremu wydano zezwolenie na na- bywanie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z innego państwa członkowskiego z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej;14) niezarejestrowany han- dlowiec - podmiot, któremu wydano jednorazowe zezwolenie na nabycie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z innego państwa członkowskie- go z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w ramach pro- wadzonej działalności gospodarczej; 15) administracyjny dokument towarzyszący - dokument, na podstawie którego przemieszcza się wyroby akcyzowe zharmonizowane z zastosowaniem pro- cedury zawieszenia poboru akcyzy; 16) uproszczony dokument towarzyszący - dokument, na podstawie którego przemieszcza się wyroby akcyzowe zharmonizowane z zapłaconą akcyzą; 17) znaki akcyzy - znaki służące do oznaczania wyrobów akcyzowych lub opa- kowań jednostkowych wyrobów akcyzowych, podlegających obowiązkowi oznaczania; 18) faktura - dokument w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; 19) biokomponenty - wyroby wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz.U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217) wytwarzane w sposób określony w art. 11 wymienionej ustawy; 20) biopaliwa ciekłe – wyroby wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 11 i ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. Art. 3. 1. Do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie od- powiadającym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). 2. Do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wy- robów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). 3. Zmiany w klasyfikacjach statystycznych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie powo- dują zmian w opodatkowaniu wyrobów akcyzowych, jeżeli nie zostały określone w ustawie.

Rozdział 2

Obowiązek podatkowy i podstawa opodatkowania Art. 4. 1. Opodatkowaniu akcyzą podlegają: 1) produkcja wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 2) wyprowadzenie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ze składu podat- kowego; 3) sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju; 4) eksport i import wyrobów akcyzowych; 5) nabycie wewnątrzwspólnotowe i dostawa wewnątrzwspólnotowa. 2. Za sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju uważa się również: 1) przekazanie lub zużycie wyrobów akcyzowych na potrzeby reprezentacji al- bo reklamy; 2) przekazanie przez podatnika wyrobów akcyzowych na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników; 3) zamianę wyrobów akcyzowych oraz wydanie wyrobów akcyzowych w za- mian za inne czynności podlegające opodatkowaniu; 4) wydanie wyrobów akcyzowych w zamian za wierzytelności; 5) wydanie wyrobów akcyzowych w miejsce świadczenia pieniężnego; 6) darowiznę wyrobów akcyzowych; 7) wydanie wyrobów akcyzowych w zamian za czynności niepodlegające opo- datkowaniu; 8) świadczenie usług polegających na wytwarzaniu wyrobów akcyzowych w ramach umowy o dzieło lub innej umowy; 9) zużycie wyrobów akcyzowych na potrzeby prowadzonej działalności go- spodarczej; 10) zużycie wyrobów akcyzowych niezgodne z ich przeznaczeniem, w przypad- ku gdy do wyrobów tych zastosowano zwolnienie lub obniżono stawki ak- cyzy. 3. Opodatkowaniu akcyzą podlega także nabycie lub posiadanie przez podatnika wyrobów akcyzowych, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości. 4. Czynności, o których mowa w ust. 1-3, podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. 5. Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1-3, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności określonej w tych przepisach, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości. Art. 5. 1. Akcyzie podlegają ubytki lub niedobory wyrobów akcyzowych zharmonizowa- nych powstałe w czasie produkcji, magazynowania, przerobu, zużycia lub prze- wozu. 2. Zwalnia się od akcyzy ubytki lub niedobory powstające podczas wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, do wysokości ustalonej przez właściwego naczelnika urzędu celnego dla danego podatnika akcyzy. 3. Właściwy naczelnik urzędu celnego ustala dla poszczególnych podatników ak- cyzy, z urzędu lub na wniosek podatnika: 1) normy dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych zharmonizowanych powstających w czasie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, w wysokości nie wyższej niż określone w rozporządzeniu wydanym na pod- stawie ust. 6; 2) dopuszczalne normy zużycia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, w przypadku ich zużycia do wytwarzania innych wyrobów. 4. Właściwy naczelnik urzędu celnego ustalając normy dopuszczalnych ubytków oraz dopuszczalne normy zużycia, o których mowa w ust. 3, uwzględnia: 1) rodzaj produkowanych wyrobów; 2) specyfikę poszczególnych etapów produkcji i pozostałych czynności, o któ- rych mowa w ust. 1; 3) technologię produkcji wyrobów. 5. Decyzje, o których mowa w ust. 3, są ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Mini- stra Finansów. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wysokość maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków niektórych wy- robów akcyzowych zharmonizowanych oraz szczegółowy zakres i sposób ich ustalania, uwzględniając rodzaj wyrobów, specyfikę poszczególnych etapów produkcji i pozostałych czynności, o których mowa w ust. 1, a także technologię produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, szczegółowe zasady i terminy ogłaszania norm, o których mowa w ust. 3, uwzględniając konieczność zapewnienia dostępu do informacji o decyzjach wydawanych przez właściwych naczelników urzędów celnych ustalających normy dopuszczalnych ubytków oraz dopuszczalne normy zużycia wyrobów ak- cyzowych zharmonizowanych dla poszczególnych podatników akcyzy. Art. 6. 1. Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności podlegających opodatkowaniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. 2. Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają obowiązek potwierdzania fakturą czynności, o których mowa w ust. 1, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia wy- konania czynności. 3. Jeżeli czynności, o których mowa w ust. 1, zostały wykonane z naruszeniem wa- runków oraz form określonych przepisami prawa, obowiązek podatkowy po- wstaje z dniem dokonania tych czynności, a jeżeli dnia tego nie można określić - z dniem, w którym uprawniony podmiot stwierdził dokonanie takiej czynności. 4. W przypadku ubytków lub niedoborów wyrobów akcyzowych zharmonizowa- nych obowiązek podatkowy powstaje z dniem ich powstania, a jeżeli tego dnia nie można ustalić - z dniem ich stwierdzenia przez uprawniony podmiot. 5. W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem jej wydania. 6. Jeżeli nie można określić dnia, w którym powstaje obowiązek podatkowy dla wyrobów akcyzowych, za datę jego powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony podmiot stwierdził dokonanie czynności podlegających opodatko- waniu. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, późniejszy termin (moment) powstania obowiązku podatkowego niż wymieniony w ust. 1-6 oraz szczegółowy sposób ustalania i dokumentowa- nia terminu (momentu) powstania obowiązku podatkowego, uwzględniając: 1) rodzaj środka transportu użytego do przewozu wyrobów akcyzowych; 2) rodzaje wykonywanych czynności podlegających opodatkowaniu; 3) specyfikę wyrobu akcyzowego; 4) rodzaje dokumentów przewozowych, na podstawie których dokonuje się przemieszczania wyrobów akcyzowych. Art. 7. 1. W eksporcie wyrobów akcyzowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem po- twierdzenia przez urząd celny dokonania eksportu. 2. W imporcie wyrobów akcyzowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem: 1) powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego albo 2) objęcia wyrobów akcyzowych procedurą celną: uszlachetniania czynnego, odprawy czasowej lub przetwarzania pod kontrolą. 3. W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego obowiązek podatkowy powstaje z dniem otrzymania wyrobów akcyzowych, będących przedmiotem tego naby- cia, nie później jednak niż z dniem otrzymania faktury dokumentującej nabycie, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. 4. W przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej obowiązek podatkowy powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia wykonania czynności. Art. 8. Dla wymiaru akcyzy stawki akcyzy są wyrażane w: 1) procencie podstawy opodatkowania; 2) kwocie na jednostkę wyrobu; 3) procencie maksymalnej ceny detalicznej; 4) kwocie na jednostkę wyrobu i w procencie maksymalnej ceny detalicznej. Art. 9. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przedstawia wraz z założe- niami do ustawy budżetowej wysokość planowanych stawek akcyzy na wyroby akcyzowe na dany rok budżetowy. 2. Podstawą dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych do obniżenia stawek akcyzy określonych w dziale III są założenia ustawy budżetowej na dany rok oraz wysokość stawek minimalnych wynikających z przepisów prawa Wspólnoty Europejskiej. Art. 10. 1. Podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest: 1) kwota należna z tytułu sprzedaży na terytorium kraju wyrobów akcyzowych pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy, na- leżne od tych wyrobów; 2) kwota jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego; 3) kwota należna z tytułu dostawy wyrobów akcyzowych na terytorium pań- stwa członkowskiego, w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej; 4) wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, w przy- padku importu, z uwzględnieniem ust. 6-9. 2. Podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w kwocie na jednostkę wyrobu jest ilość wyrobów akcyzowych. 3. Podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie maksymalnej ceny detalicznej jest cena detaliczna wyznaczona i wydrukowana na opakowaniu jednostkowym. 4. Podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w kwocie na jednostkę wyrobu i w procencie maksymalnej ceny detalicznej jest ilość wyro- bów akcyzowych oraz cena detaliczna wyznaczona i wydrukowana na opako- waniu jednostkowym. 5. Jeżeli nie można określić kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, to podstawę opodatkowania ustala się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na rynku krajowym w obrocie wyrobami akcyzowymi tego samego rodzaju, w dniu powstania obowiązku podatkowego pomniejszonych o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy. 6. Jeżeli przedmiotem dopuszczenia do obrotu są produkty kompensacyjne powsta- łe w wyniku procedury uszlachetnienia biernego, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością wyrobów wywiezionych czasowo, po- większona o należne cło. 7. Podstawą opodatkowania w imporcie wyrobów akcyzowych objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywo- zowych lub procedurą przetwarzania pod kontrolą celną jest wartość celna po- większona o cło, które byłoby należne, gdyby wyroby te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu. 8. Podstawa opodatkowania w imporcie wyrobów akcyzowych obejmuje również prowizję oraz koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały do niej włączone, a już poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na tery- torium kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymie- nione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie któ- rego wyroby są importowane. 9. Do podstawy opodatkowania w imporcie wyrobów akcyzowych dolicza się okre- ślone w odrębnych przepisach opłaty oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu wyrobów.

Rozdział 3

Podatnicy akcyzy. Właściwość organów podatkowych Art. 11. 1. Podatnikami akcyzy są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organiza- cyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu, zwane dalej „podatnikami”. 2. Podatnikami są również podmioty: 1) nabywające lub posiadające wyroby akcyzowe, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości; 2) u których powstają nadmierne ubytki lub niedobory wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, o których mowa w art. 5 ust. 1; 3) będące zleceniobiorcami usług polegających na wytwarzaniu wyrobów ak- cyzowych w ramach umowy o dzieło lub innej umowy. Art. 12. Organy egzekucyjne, określone w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w ad- ministracji, oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne, w rozumie- niu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, są płatnikami akcyzy od sprzedaży wyrobów akcyzowych dokonywanej w trybie egzekucji. Art. 13. 1. Organami podatkowymi w zakresie akcyzy stosownie do ich właściwości są na- czelnik urzędu celnego i dyrektor izby celnej, właściwi ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. 2. Jeżeli czynności podlegające opodatkowaniu są wykonywane na terenie właści- wości miejscowej dwóch lub więcej organów podatkowych, właściwość miej- scową ustala się dla: 1) osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej - ze względu na ich siedzibę i adres; 2) osób fizycznych - ze względu na ich miejsce zamieszkania. 3. W przypadku importu organem podatkowym w zakresie akcyzy jest naczelnik urzędu celnego właściwy, na podstawie przepisów prawa celnego, do wymiaru należności celnych. 4. W przypadku osób fizycznych, które dokonują nabycia wewnątrzwspólnotowego poza prowadzoną działalnością gospodarczą lub dokonują tego nabycia, nie prowadząc działalności gospodarczej, organem podatkowym jest naczelnik urzędu celnego właściwy ze względu na ich miejsce zamieszkania. 5. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 1-4, organem podatkowym jest Naczelnik Urzędu Celnego I w Warszawie. 6. Zadania w zakresie akcyzy na terytorium kraju wykonują odpowiednio naczelni- cy urzędów celnych i dyrektorzy izb celnych wyznaczeni przez ministra właści- wego do spraw finansów publicznych. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wykaz urzędów celnych i izb celnych, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są właściwi do wykonywania zadań w zakresie akcyzy na terytorium kraju, oraz terytorialny zasięg ich działania, z uwzględnieniem liczby podatni- ków prowadzących działalność na danym obszarze. Art. 14. 1. Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wyrobów akcyzo- wych są obowiązani przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu dla podatnika na- czelnikowi urzędu celnego. Zgłoszenie rejestracyjne zawiera w szczególności dane identyfikacyjne podatnika, jego siedzibę i adres (miejsce zamieszkania) oraz określenie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej. 2. Właściwy naczelnik urzędu celnego pisemnie potwierdza przyjęcie zgłoszenia rejestracyjnego podatnika. 3. Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę naczelnikowi urzędu celnego w terminie 7 dni, li- cząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Art. 15. 1. Naczelnik urzędu celnego prowadzi rejestr podatników. Rejestr ten zawiera w szczególności dane identyfikacyjne podatnika, jego siedzibę i adres (miejsce zamieszkania) oraz określenie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej. 2. Na wniosek zainteresowanego właściwy naczelnik urzędu celnego jest obowią- zany do wydania zaświadczenia stwierdzającego, że podatnik jest zarejestrowa- nym podatnikiem. Zainteresowanym jest każdy mający interes prawny w uzy- skaniu informacji o zarejestrowanym podatniku. Art. 16. 1. Jeżeli podatnik zaprzestał wykonywania czynności podlegających opodatkowa- niu, jest obowiązany w terminie 7 dni złożyć zgłoszenie o zaprzestaniu wyko- nywania tych czynności naczelnikowi urzędu celnego, który dokonał rejestracji; zgłoszenie stanowi podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru podatników przez naczelnika urzędu celnego. 2. W przypadku zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej przez podat- nika zgłoszenia o zaprzestaniu działalności dokonuje jego następca prawny lub inne osoby, które na podstawie odrębnych przepisów przejmują prawa i obo- wiązki podatnika. 3. W przypadku gdy zaprzestanie wykonywania czynności podlegających opodat- kowaniu lub zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej nie zostało zgłoszone zgodnie z ust. 1 i 2, właściwy naczelnik urzędu celnego, który doko- nał rejestracji, z urzędu wykreśla podatnika z rejestru. Właściwy naczelnik urzę- du celnego powiadamia podatnika o wykreśleniu go z rejestru. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wzór zgłoszenia rejestracyjnego, wzór potwierdzenia zgłoszenia oraz wzór zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodat- kowaniu lub zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowej identyfikacji podatników. Art. 17. 1. Jeżeli postępowanie dotyczy towaru, którego rodzaj lub ilość wskazuje na prze- znaczenie do działalności gospodarczej, pełnomocnikiem podatnika w postępo- waniach w zakresie akcyzy prowadzonych przed organami podatkowymi może być wyłącznie: pracownik podatnika, agent celny, adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Przepis ust. 1 w stosunku do agentów celnych ma zastosowanie po zdaniu przez nich egzaminu uzupełniającego w zakresie przepisów dotyczących poboru akcy- zy. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, zakres i sposób przeprowadzenia egzaminu uzupełniającego przez komi- sję, o której mowa w art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 622), a także wysokość opłat egzaminacyjnych przeznaczo- nych na pokrycie działalności i wynagrodzenia jej członków, uwzględniając po- trzebę sprawnego przeprowadzenia egzaminu oraz sprawdzenia kwalifikacji osób przystępujących do egzaminu.

Rozdział 4

Deklaracja podatkowa. Terminy płatności akcyzy Art. 18. 1. Podatnicy są obowiązani składać w urzędzie celnym deklaracje dla podatku ak- cyzowego, zwane dalej „deklaracjami podatkowymi”, za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. 2. Przepis ust. 1 nie dotyczy podatników w przypadku dokonywanego przez nich importu. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wzory deklaracji podatkowych, uwzględniając konieczność przedstawie- nia objaśnień co do sposobu prawidłowego składania deklaracji podatkowych, terminu i miejsca ich składania, pouczenia podatnika o odpowiedzialności za niezłożenie deklaracji podatkowej, jak również zapewnienia prawidłowego obli- czenia wysokości akcyzy. Art. 19. 1. Podatnicy są obowiązani do obliczenia i zapłaty akcyzy za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek właściwej izby celnej, chyba że z przepisów ustawy wynika inny termin płatności. 2. W przypadku wyrobów akcyzowych zharmonizowanych podatnicy są również obowiązani do obliczenia i zapłaty akcyzy wstępnie za okresy dzienne. 3. Wstępne wpłaty akcyzy za okresy dzienne dokonuje się nie później niż 25 dnia po dniu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Wpłaty dzienne dokonywane za miesiąc rozliczeniowy są uwzględniane przy rozliczeniu akcyzy, o której mowa w ust. 1, za dany miesiąc rozliczeniowy. 4. Wpłaty dzienne dokonywane w miesiącu rozliczeniowym są pomniejszane o: 1) kwotę stanowiącą wartość podatkowych znaków akcyzy, wpłaconą w celu otrzymania tych znaków; 2) kwoty przysługujących podatnikowi zwolnień i pomniejszeń akcyzy. 5. Pomniejszenie wpłat dziennych, o których mowa w ust. 4 pkt 1, może być doko- nane nie wcześniej niż następnego dnia po naniesieniu znaków akcyzy na dany wyrób zgodnie z przepisami szczególnymi. 6. Przepisy ust. 1-5 nie dotyczą akcyzy płaconej przez podatników od dokonywa- nego przez nich importu. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, szczegółowy tryb i warunki dokonywania rozliczeń oraz dłuższe niż wymienione w ust. 1-5 okresy płatności akcyzy, uwzględniając sytuację go- spodarczą państwa oraz poszczególnych grup podatników, a także częstotliwość powstawania obowiązku podatkowego w akcyzie.

Rozdział 5

Postępowanie w przypadku importu wyrobów akcyzowych Art. 20. 1. Podatnicy dokonujący importu wyrobów akcyzowych są obowiązani do oblicze- nia i wykazania kwoty akcyzy w zgłoszeniu celnym, z uwzględnieniem obowią- zujących stawek. 2. Jeżeli organ celny stwierdzi, iż w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wy- kazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidło- wej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę akcyzy w decy- zji dotyczącej należności celnych przywozowych. 3. Po przyjęciu zgłoszenia celnego podatnik może wystąpić do naczelnika urzędu celnego o wydanie decyzji określającej kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości. 4. W przypadkach innych niż określone w ust. 1-3 naczelnik urzędu celnego okre- śla kwotę akcyzy należnej z tytułu importu wyrobów akcyzowych w drodze de- cyzji. 5. W przypadku określenia kwoty akcyzy w decyzji naczelnika urzędu celnego po- datnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tej decyzji, zapłacić różnicę między akcyzą wynikającą z tej decyzji a akcyzą pobraną przez ten organ. Art. 21. 1. Podatnik dokonujący importu wyrobów akcyzowych jest obowiązany do zapłaty akcyzy w terminie i na warunkach określonych w przepisach prawa celnego dla należności celnych. 2. Podatnik jest obowiązany do zapłaty należnej akcyzy również wtedy, gdy towary zostały zwolnione od należności celnych przywozowych lub stawki celne zosta- ły zawieszone albo obniżone do zerowej stawki celnej. 3. Naczelnik urzędu celnego zabezpiecza kwotę akcyzy, jeżeli nie została ona uisz- czona, w przypadkach i trybie stosowanych przy zabezpieczaniu należności cel- nych na podstawie przepisów prawa celnego, z wyjątkiem przypadków, gdy to- war został objęty procedurą zawieszenia poboru akcyzy i zostało złożone zabez- pieczenie akcyzowe w rozumieniu przepisów ustawy. Art. 22. 1. W zakresie nieuregulowanym w ustawie w odniesieniu do importu stosuje się odpowiednio przepisy prawa celnego o terminach i sposobach uiszczania należ- ności celnych, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapła- ty, odroczenia płatności oraz innych ułatwień płatniczych określonych tymi przepisami. 2. Jeżeli zgodnie z przepisami prawa celnego powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy z tytułu importu wyrobów akcyzowych. 3. W przypadku gdy w wyniku kontroli zgłoszenia celnego okaże się, że kwota ak- cyzy została nadpłacona, podatnikowi przysługuje zwrot nadpłaconej akcyzy w trybie i na zasadach określonych w przepisach Ordynacji podatkowej. 4. Do przedawnienia należności z tytułu akcyzy stosuje się przepisy Ordynacji po- datkowej.

Rozdział 6

Zwolnienia Art. 23. 1. Zwalnia się od akcyzy eksport wyrobów akcyzowych. 2. Zwalnia się od akcyzy piwo, wino i napoje fermentowane, o których mowa w art. 68-70, wytworzone domowym sposobem przez osoby fizyczne na własny użytek i nieprzeznaczone do sprzedaży. 3. Zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii. 4. Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych ustaw nie mają zastosowania do akcyzy. Art. 24. 1. Zwalnia się od akcyzy dodatki lub domieszki do paliw silnikowych oraz towary przeznaczone do użycia jako paliwa silnikowe inne niż paliwa silnikowe lub ole- je opałowe wymienione w poz. 5 załącznika nr 1 do ustawy, w przypadku gdy są zużywane do innych celów niż napędowe, opałowe lub jako dodatki lub do- mieszki do paliw silnikowych. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, warunki, jakie muszą spełnić podmioty w celu stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając; 1) rodzaj prowadzonej działalności; 2) specyfikę obrotu wyrobami akcyzowymi i przeznaczenie tych wyrobów; 3) przepisy prawa Wspólnoty Europejskiej. Art. 25. 1. Zwolnienie od akcyzy stosuje się również: 1) gdy uzasadnia to ważny interes związany z bezpieczeństwem publicznym, obronnością państwa lub ochroną środowiska; 2) gdy wynika to z przepisów prawa Wspólnoty Europejskiej; 3) gdy wynika to z umów międzynarodowych; 4) wobec organizacji międzynarodowych, przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz członków personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami pol- skimi i nie mają stałego pobytu na terytorium kraju - w zakresie, jaki wyni- ka z porozumień międzynarodowych i zasady wzajemności; 5) gdy wynika to z konieczności uniknięcia wielokrotnego opodatkowania wy- robów akcyzowych. 2. Zwolnienie od akcyzy może być stosowane w przypadku, gdy na podstawie przepisów prawa celnego wyroby akcyzowe są objęte zawieszającą procedurą celną lub zwolnione od należności celnych przywozowych. 3. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być całkowite lub częściowe. Zwolnienie może być realizowane również przez zwrot kwoty akcyzy. 4. Wyroby akcyzowe zharmonizowane zwolnione od akcyzy mogą podlegać szcze- gólnemu nadzorowi podatkowemu na podstawie odrębnych przepisów. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, szczegółowy zakres zwolnień od akcyzy oraz warunki i tryb ich stoso- wania, uwzględniając specyfikę obrotu wyrobami akcyzowymi, przeznaczenie tych wyrobów oraz możliwość sprawowania szczególnego nadzoru podatkowe- go, a także wpływ czynników losowych i sił wyższych na powstawanie ubytków wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

Rozdział 1

Procedura zawieszenia poboru akcyzy Art. 26. 1. Pobór akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest zawieszony, je- żeli wyroby są: 1) produkowane, przetwarzane lub magazynowane w składzie podatkowym; 2) przemieszczane między składami podatkowymi na terytorium kraju; 3) zwolnione od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub dostarczane na- bywcom upoważnionym do nabycia zwolnionego od akcyzy wyrobu. 2. Pobór akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest również zawie- szony, jeżeli wyroby są: 1) przemieszczane między składami podatkowymi na terytorium Wspólnoty Europejskiej; 2) eksportowane ze składu podatkowego do odbiorcy na terytorium państwa trzeciego, a przewóz tych wyrobów odbywa się przez terytorium Wspólnoty Europejskiej; 3) dostarczane ze składu podatkowego na terytorium kraju do nabywcy będą- cego podmiotem upoważnionym przez właściwy organ podatkowy państwa członkowskiego do stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy; 4) nabywane z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy na teryto- rium kraju przez prowadzącego skład podatkowy. 3. Pobór akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych: 1) zawiesza się, jeżeli wyroby te są objęte zawieszającą procedurą celną; 2) może być zawieszony, jeżeli wyroby te otrzymały inne przeznaczenie celne na podstawie przepisów prawa celnego lub są przemieszczane do składu podatkowego. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, wykaz wyrobów akcyzowych zharmonizowanych importowanych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie ust. 3 pkt 2 oraz szczegółowy sposób stosowania i dokumentowania procedury zawieszenia po- boru akcyzy w przypadku, o którym mowa w ust. 1-3, uwzględniając specyfikę poszczególnych wyrobów akcyzowych, międzynarodowe przepisy celne doty- czące procedur zawieszających, przepisy prawa Wspólnoty Europejskiej oraz przepisy dotyczące ułatwień transportowych. Art. 27. 1. Jeżeli procedura zawieszenia poboru akcyzy jest związana z prowadzeniem skła- du podatkowego, to warunkiem zawieszenia poboru akcyzy jest zezwolenie na prowadzenie przez podmiot składu podatkowego wydane przez właściwego na- czelnika urzędu celnego. 2. Jeżeli procedura zawieszenia poboru akcyzy dotyczy zarejestrowanego handlow- ca lub niezarejestrowanego handlowca w dostawie wewnątrzwspólnotowej, to warunkiem zawieszenia poboru akcyzy jest upoważnienie wydane przez wła- ściwy organ podatkowy państwa członkowskiego do odbioru przez nabywcę wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zastosowaniem procedury zawie- szenia poboru akcyzy. 3. Warunkiem zawieszenia poboru akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizo- wanych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie jest zaświad- czenie potwierdzające zamówienie na odbiór przez podatnika wyrobów akcyzo- wych zharmonizowanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcy- zy, wydane przez właściwego naczelnika urzędu celnego. 4. Jeżeli procedura zawieszenia poboru akcyzy jest związana z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, to warunkiem zawieszenia poboru akcyzy jest łączne spełnienie przez podatnika następujących warunków: 1) dołączenie do przewożonych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych administracyjnego dokumentu towarzyszącego; 2) złożenie we właściwym urzędzie celnym zabezpieczenia akcyzowego. 5. Warunkiem zawieszenia poboru akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizo- wanych, które są objęte zawieszającą procedurą celną albo otrzymały inne prze- znaczenie celne na podstawie przepisów prawa celnego, jest złożenie we wła- ściwym urzędzie celnym zabezpieczenia akcyzowego. 6. Procedura zawieszenia poboru akcyzy nie ma zastosowania wobec wyrobów ak- cyzowych zharmonizowanych oznaczonych znakami akcyzy w dostawie we- wnątrzwspólnotowej i obrocie na terytorium kraju, z wyjątkiem przemieszczania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych między składami podatkowymi tego samego podatnika. 7. Podatnicy wykonujący czynności z zastosowaniem procedury zawieszenia pobo- ru akcyzy są objęci przepisami o szczególnym nadzorze podatkowym. Art. 28. 1. Zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy następuje w przypadku: 1) otrzymania przez podatnika administracyjnego dokumentu towarzyszącego z potwierdzeniem odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych przez nabywcę; zobowiązanie podatkowe w akcyzie ciążące na tym podatniku wygasa z dniem otrzymania przez podatnika administracyjnego dokumentu towarzyszącego z potwierdzeniem odbioru tych wyrobów przez nabywcę, w części objętej potwierdzeniem; 2) wyprowadzenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ze składu podat- kowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy; obowiązek podatkowy powstaje w dniu wyprowadzenia tych wyrobów poza teren składu podatko- wego; 3) wyrobów akcyzowych zharmonizowanych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli wyroby te zostały zużyte w innym ce- lu; obowiązek podatkowy powstaje z dniem ich zużycia; 4) zużycia wyrobu akcyzowego zharmonizowanego w składzie podatkowym, z wyjątkiem przypadków, gdy wyrób ten jest przeznaczony do wyproduko- wania innego wyrobu akcyzowego zharmonizowanego; obowiązek podat- kowy powstaje z dniem jego zużycia. 5) niedostarczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ze składu podat- kowego do miejsca przeznaczenia; obowiązek podatkowy powstaje z dniem wyprowadzenia wyrobów ze składu podatkowego, a jeżeli dnia tego nie można określić - z dniem stwierdzenia przez uprawniony podmiot o ich nie- dostarczeniu. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, inne przypadki, w których następuje zakończenie procedury zawie- szenia poboru akcyzy, sposób dokumentowania i terminy uzyskania potwierdze- nia odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz szczegółowe wa- runki i tryb zwrotu akcyzy w przypadku otrzymania potwierdzenia odbioru po upływie wyznaczonego terminu, uwzględniając: 1) specyfikę produkcji poszczególnych wyrobów akcyzowych zharmonizowa- nych i obrotu tymi wyrobami; 2) konieczność zapewnienia właściwej kontroli i sprawowania szczególnego nadzoru podatkowego nad wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi; 3) specyfikę zastosowanych środków transportu używanych do przewozu wy- robów akcyzowych zharmonizowanych; 4) przepisy prawa Wspólnoty Europejskiej. Art. 29. 1. Zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy następuje również w przy- padku: 1) cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego; 2) zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą; 3) likwidacji przedsiębiorstwa podatnika. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, podatnicy są obowiązani do sporzą- dzenia spisu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, zwanego dalej „spisem z natury”, na dzień, odpowiednio, cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatko- waniu lub likwidacji przedsiębiorstwa podatnika. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, podatnicy obowiązani są: 1) sporządzić spis z natury, w terminie 30 dni, licząc od dnia cofnięcia zezwo- lenia, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu lub likwidacji przedsiębiorstwa; 2) powiadomić właściwy urząd celny o sporządzonym spisie z natury, ustalonej wartości wyrobów akcyzowych zharmonizowanych i kwocie należnej akcy- zy, w terminie 14 dni, licząc od dnia zakończenia sporządzenia tego spisu. 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, obowiązek podatkowy powstaje w dniu sporządzenia spisu z natury, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia cofnięcia zezwolenia, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opo- datkowaniu lub likwidacji przedsiębiorstwa podatnika. 5. Jeżeli spis z natury nie został sporządzony w terminie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, lub został sporządzony w sposób nierzetelny, właściwy naczelnik urzędu celnego określa: 1) wartość wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w drodze oszacowania, 2) wysokość zobowiązania podatkowego w akcyzie - przy zastosowaniu najwyższej dla danego wyrobu akcyzowego zharmonizo- wanego stawki akcyzy, obowiązującej w dniu, w którym powstał obowiązek po- datkowy w akcyzie.

Rozdział 2

Składy podatkowe Art. 30. 1. W składzie podatkowym może być prowadzona działalność polegająca na pro- dukcji, przetwarzaniu lub magazynowaniu wyrobów akcyzowych zharmonizo- wanych oraz na ich przyjmowaniu i wysyłce. 2. Produkcja i przetwarzanie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych mogą od- bywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji win gronowych uzyskanych z winogron pochodzących z upraw własnych, o których mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 22 stycznia 2004 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. Nr 34, poz. 292, z późn. zm.¹⁾), w ilości mniejszej niż 1000 hl w ciągu roku ka- lendarzowego. 3. Prowadzącym skład podatkowy może być wyłącznie podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego. 4. W składzie podatkowym miejsce przeznaczone do magazynowania wyrobów ak- cyzowych zharmonizowanych powinno być wyodrębnione i przeznaczone tylko do przechowywania tych wyrobów. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, szczegółowe warunki dotyczące prowadzenia składów podatko- wych, w tym dotyczące miejsca, w którym wyroby akcyzowe zharmonizowane będą magazynowane, uwzględniając: 1) specyfikę produkcji poszczególnych wyrobów akcyzowych zharmonizowa- nych i obrotu tymi wyrobami; 2) konieczność właściwego zabezpieczenia wyrobów akcyzowych przed ich wyprowadzeniem ze składu w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepi- sami; 3) konieczność zapewnienia właściwej kontroli i sprawowania szczególnego nadzoru podatkowego; 4) specyfikę zastosowanych środków transportu używanych do przewozu wy- robów akcyzowych zharmonizowanych. Art. 31. 1. Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego jest wydawane podmiotowi, który spełnia łącznie następujące warunki: 1) prowadzi co najmniej jeden rodzaj działalności polegającej na produkcji, przetwarzaniu lub magazynowaniu wyrobów akcyzowych zharmonizowa- nych; 2) jest podatnikiem podatku od towarów i usług; 3) jest podmiotem, którego działalnością kierują osoby, które nie zostały ska- zane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu lub za przestępstwo skar- bowe; 4) nie zalega z cłem, podatkami stanowiącymi dochód budżetu państwa, skład- kami na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne; 5) złoży zabezpieczenie akcyzowe; 6) nie zostało jemu cofnięte zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, koncesja lub zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w zakre- sie wyrobów akcyzowych ze względu na naruszenie przepisów prawa w okresie ostatnich 3 lat, licząc od dnia złożenia wniosku o wydanie zezwole- nia. 1a. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do rolników występujących z wnioskiem o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, w którym będą wy- konywane, zgodnie z ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199), wyłącznie czynności polega- jące na wytwarzaniu na własny użytek estru lub czystego oleju roślinnego, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 11 lit. c tej ustawy. 2. Podmiot prowadzący działalność polegającą na magazynowaniu wyrobów akcy- zowych zharmonizowanych wyprodukowanych lub przetworzonych przez inny podmiot, poza warunkami określonymi w ust. 1, obowiązany jest dodatkowo spełniać warunki w zakresie: 1) minimalnej wysokości obrotu wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi; 2) wysokości złożonego zabezpieczenia akcyzowego; 3) sposobu i minimalnego okresu magazynowania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, w przypadku podatników, o których mowa w ust. 2, wymagane mini- malne wysokości obrotu wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi dla po- szczególnych grup wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, sposób ustalania wysokości składanego zabezpieczenia akcyzowego oraz sposób i minimalny okres magazynowania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, uwzględnia- jąc: 1) specyfikę obrotu poszczególnymi wyrobami akcyzowymi zharmonizowa- nymi; 2) możliwości techniczne gwarantujące prawidłowe wykonywanie działalności w zakresie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 3) konieczność zapewnienia właściwej kontroli i sprawowania szczególnego nadzoru podatkowego; 4) zasady bezpieczeństwa zaopatrzenia na terytorium kraju w paliwa ciekłe wynikające z odrębnych przepisów. Art. 32. 1. Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego wydaje właściwy naczelnik urzędu celnego na pisemny wniosek zainteresowanego podmiotu. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności dane identyfikacyj- ne podatnika, jego siedzibę i adres (miejsce zamieszkania), numer w rejestrze przedsiębiorców, numer identyfikacyjny REGON oraz określenie rodzaju i za- kresu prowadzonej działalności, na którą jest wydawane zezwolenie. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się w szczególności plan składu podatkowego oraz dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w art. 31. 4. Prowadzący skład podatkowy jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu celnego o zmianach danych zawartych we wniosku w termi- nie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Art. 33. Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego zawiera w szczególności wskaza- nie: 1) numeru akcyzowego; 2) rodzaju prowadzonej działalności; 3) rodzaju wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 4) miejsc, w których będzie prowadzona działalność wraz z numerami akcy- zowymi tych miejsc; 5) rodzaju i wysokości zabezpieczenia akcyzowego, a także terminu obowią- zywania zabezpieczenia. Art. 34. 1. Właściwy naczelnik urzędu celnego wydając zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, nadaje numer akcyzowy. 2. W przypadku gdy podmiot prowadzi działalność w kilku składach zlokalizowa- nych w różnych miejscach, zezwolenie oraz numer akcyzowy są wydawane od- rębnie dla każdego składu. 3. Podatnik jest obowiązany umieszczać numer akcyzowy w dokumencie towarzy- szącym oraz innych dokumentach przewozowych. 4. W przypadku gdy podatnik posiada więcej niż jeden skład podatkowy, jest obo- wiązany w deklaracji podatkowej wykazywać wszystkie numery akcyzowe składów podatkowych, których deklaracja ta dotyczy. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi komputerową bazę danych, która zawiera wykaz podatników prowadzących skład podatkowy, miejsc zatwierdzonych jako skład podatkowy oraz zarejestrowanych handlow- ców. 6. Wykaz, o którym mowa w ust. 5, zawiera w szczególności: 1) dane identyfikacyjne podatnika, jego siedzibę i adres (miejsce zamieszka- nia), określenie rodzaju prowadzonej działalności oraz określenie rodzaju wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 2) numery akcyzowe podatników prowadzących skład podatkowy, miejsc za- twierdzonych jako skład podatkowy oraz zarejestrowanych handlowców. 7. Dane z wykazu w zakresie numerów akcyzowych podatników, o których mowa w ust. 6, są: 1) potwierdzane na wniosek zainteresowanych podmiotów; 2) udostępniane właściwym władzom państw członkowskich. Art. 35. 1. Właściwy naczelnik urzędu celnego odmawia w drodze decyzji administracyjnej wydania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego w przypadku, gdy udzielenie zezwolenia może powodować zagrożenie ważnego interesu publicz- nego, a także w przypadku gdy proponowana lokalizacja składu podatkowego, stan lub wielkość pomieszczeń, w których ma być prowadzony skład podatko- wy, albo stan ich wyposażenia uniemożliwi sprawowanie szczególnego nadzoru podatkowego. 2. Właściwy naczelnik urzędu celnego cofa z urzędu zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, jeżeli: 1) po uzyskaniu zezwolenia w terminie 3 miesięcy nie podjęto działalności lub ją przerwano na czas dłuższy niż 3 miesiące, bez powiadomienia właściwe- go naczelnika urzędu celnego; 2) prowadzący skład podatkowy prowadzi działalność niezgodnie z przepisami prawa podatkowego lub otrzymanym zezwoleniem; 3) utraciło ważność złożone zabezpieczenie akcyzowe lub jego wysokość jest niewystarczająca na zabezpieczenie w pełnej kwocie zobowiązania podat- kowego, a prowadzący skład nie uzupełnił jego w terminie pomimo wezwa- nia; 4) został naruszony którykolwiek z warunków określonych w art. 31. 3. Naczelnik nie cofa zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, jeżeli po- datnik dokona zapłaty zaległości z tytułu cła, podatków stanowiących dochód budżetu państwa, składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne w terminie 7 dni, licząc od dnia ujawnienia zaległości, z tym że w przypadku gdy zobowiąza- nie podatkowe zostało określone przez organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji określającej kwo- tę zobowiązania. 4. Właściwy naczelnik urzędu celnego cofa zezwolenie na prowadzenie składu po- datkowego również na wniosek podatnika. 5. W przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego wła- ściwy naczelnik urzędu celnego przesyła informację o cofnięciu tego zezwolenia właściwemu organowi koncesyjnemu lub zezwalającemu na prowadzenie dzia- łalności gospodarczej. Art. 36. 1. Prowadzący skład podatkowy jest obowiązany zawiadomić najpóźniej w termi- nie 3 dni przed dniem dokonania wysyłki właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze wyprowadzenia ze składu podatkowego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy; zawiadomienie powinno określać odbiorcę, rodzaj i ilość wyrobów akcyzowych zharmonizowa- nych wyprowadzonych ze składu podatkowego. 2. W przypadku wyprowadzenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ze składu podatkowego z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy prowadzący skład podatkowy jest obowiązany wystawić administracyjny doku- ment towarzyszący. 3. Prowadzący skład podatkowy jest obowiązany prowadzić ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową umożliwiającą: 1) ustalenie ilości wyrobów akcyzowych zharmonizowanych objętych procedu- rą zawieszenia poboru akcyzy oraz wyłączonych z tej procedury; 2) wyodrębnienie kwoty akcyzy należnej do zapłaty oraz kwoty akcyzy, której pobór podlega zawieszeniu; 3) określenie ilości wyprodukowanych wyrobów akcyzowych zharmonizowa- nych. 4. Druki administracyjnego dokumentu towarzyszącego są wydawane przez na- czelnika urzędu celnego po uprzedniej ich ewidencji. 5. Zwrot administracyjnego dokumentu towarzyszącego z potwierdzeniem odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych stanowi zakończenie procedury za- wieszenia poboru akcyzy. 6. Prowadzący skład podatkowy jest obowiązany potwierdzić odbiór wyrobów ak- cyzowych zharmonizowanych przez uzyskanie pieczęci właściwego urzędu cel- nego na administracyjnym dokumencie towarzyszącym. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, sposób prowadzenia ewidencji ilościowej lub ilościowo - wartościowej, o której mowa w ust. 3, wzór formularza administracyjnego dokumentu towa- rzyszącego, sposób ewidencji i obiegu kart administracyjnego dokumentu towa- rzyszącego oraz terminy ich zwrotu, sposób potwierdzania odbioru oraz sposób postępowania w przypadku braku zwrotu administracyjnego dokumentu towa- rzyszącego, uwzględniając: 1) konieczność zapewnienia przepływu informacji dotyczących przemieszcza- nia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, od których nie zapłacono akcyzy; 2) konieczność właściwego zabezpieczenia należności budżetu państwa; 3) przepisy prawa Wspólnoty Europejskiej.

Rozdział 3

Zarejestrowani handlowcy Art. 37. 1. Naczelnik urzędu celnego może, na pisemny wniosek zainteresowanego podmio- tu wydać zezwolenie na nabywanie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy. Naczelnik urzędu celne- go wydając zezwolenie nadaje numer akcyzowy. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera dane identyfikacyjne podatnika, jego siedzibę i adres (miejsce zamieszkania), numer w rejestrze przedsiębiorców oraz numer identyfikacyjny REGON. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się w szczególności plan miejsca odbioru i przechowywania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nabytych przez zarejestrowanego handlowca oraz dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w art. 31 ust. 1 pkt 2-6. 4. Zezwolenie jest udzielane podmiotom, które spełniają warunki wymienione w art. 31 ust. 1 pkt 2-6. 5. Zarejestrowany handlowiec jest obowiązany do powiadamiania właściwego na- czelnika urzędu celnego o zmianach danych zawartych we wniosku w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. 6. Do odmowy wydania lub cofnięcia zezwolenia na nabywanie wyrobów akcyzo- wych zharmonizowanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcy- zy stosuje się odpowiednio art. 35. Art. 38. Zezwolenie na prowadzenie działalności jako zarejestrowanego handlowca zawiera w szczególności wskazanie: 1) numeru akcyzowego; 2) rodzaju prowadzonej działalności; 3) rodzaju wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 4) miejsc, w których będą odbierane i przechowywane wyroby akcyzowe zharmonizowane, wraz z numerami akcyzowymi tych miejsc; 5) rodzaju i wysokości zabezpieczenia akcyzowego, a także terminu obowią- zywania zabezpieczenia. Art. 39. 1. Zarejestrowany handlowiec nie może magazynować ani wysyłać wyrobów akcy- zowych zharmonizowanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru ak- cyzy. 2. Zarejestrowany handlowiec jest obowiązany umieszczać numer akcyzowy w do- kumencie towarzyszącym oraz innych dokumentach przewozowych. 3. Obowiązek podatkowy dla zarejestrowanego handlowa powstaje z dniem naby- cia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. 4. Za datę nabycia uważa się dzień, w którym wyroby akcyzowe zharmonizowane zostały wprowadzone na miejsce, określone w zezwoleniu, o którym mowa w art. 38 pkt 4. 5. Zarejestrowany handlowiec jest obowiązany: 1) potwierdzić odbiór wyrobów akcyzowych zharmonizowanych przez uzy- skanie pieczęci właściwego urzędu celnego na administracyjnym dokumen- cie towarzyszącym; 2) prowadzić ewidencję nabytych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. 6. Zarejestrowany handlowiec powinien posiadać wyodrębnione miejsce przezna- czone do odbierania i przechowywania wyrobów akcyzowych zharmonizowa- nych. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia: 1) warunki dotyczące miejsca, w którym będą odbierane i przechowywane wy- roby akcyzowe zharmonizowane nabyte przez zarejestrowanego handlowca; 2) sposób prowadzenia ewidencji nabytych wyrobów akcyzowych zharmoni- zowanych; 3) poziom minimalnej kwoty zabezpieczenia akcyzowego. 8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określając poziom minimal- nej kwoty zabezpieczenia akcyzowego, uwzględni rodzaj wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, a ustalając warunki dotyczące miejsca, w którym będą od- bierane i przechowywane wyroby akcyzowe zharmonizowane, konieczność za- pewnienia właściwej kontroli i sprawowania szczególnego nadzoru podatkowe- go.

Rozdział 4

Niezarejestrowani handlowcy Art. 40. 1. Naczelnik urzędu celnego może na pisemny wniosek zainteresowanego podmio- tu wydać jednorazowe zezwolenie na nabycie wyrobów akcyzowych zharmoni- zowanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy . 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera dane identyfikacyjne podatnika, jego siedzibę i adres (miejsce zamieszkania), numer w rejestrze przedsiębiorców oraz numer identyfikacyjny REGON. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się w szczególności opis miejsca odbioru oraz dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w art. 31 ust. 1 pkt 2-4 i 6. 4. Jednorazowe zezwolenie jest udzielane podmiotom, które spełniają warunki wymienione w art. 31 ust. 1 pkt 2-4 i 6. 5. Do odmowy lub cofnięcia jednorazowego zezwolenia na nabywanie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zastosowaniem procedury zawieszenia pobo- ru akcyzy stosuje się odpowiednio art. 35. Art. 41. Jednorazowe zezwolenie na prowadzenie działalności jako niezarejestrowanego han- dlowca zawiera wskazanie: 1) rodzaju prowadzonej działalności; 2) rodzaju wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 3) miejsca odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nabywanych przez niezarejestrowanego handlowca; 4) rodzaju i wysokości jednorazowego zabezpieczenia. Art. 42. 1. Niezarejestrowany handlowiec nie może magazynować ani wysyłać wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zastosowaniem procedury zawieszenia pobo- ru akcyzy. 2. Obowiązek podatkowy dla niezarejestrowanego handlowca powstaje z dniem nabycia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. 3. Za datę nabycia uważa się dzień, w którym wyroby akcyzowe zharmonizowane zostały wprowadzone na miejsce odbioru, określone w zezwoleniu, o którym mowa w art. 41 pkt 3. 4. Niezarejestrowany handlowiec jest obowiązany: 1) przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych na teryto- rium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólno- towym do właściwego naczelnika urzędu celnego i złożyć jednorazowe za- bezpieczenie w formie depozytu w gotówce lub gwarancji bankowej; 2) potwierdzić odbiór wyrobów akcyzowych zharmonizowanych przez uzy- skanie pieczęci właściwego urzędu celnego na administracyjnym dokumen- cie towarzyszącym; 3) złożyć deklarację uproszczoną i dokonać zapłaty akcyzy na terytorium kraju w terminie 3 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego; 4) prowadzić ewidencję nabywanych wyrobów akcyzowych zharmonizowa- nych. 5. Niezarejestrowany handlowiec powinien posiadać wyodrębnione miejsce prze- znaczone do odbierania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia: 1) minimalną kwotę jednorazowego zabezpieczenia składanego przez niezare- jestrowanego handlowca; 2) warunki dotyczące miejsca, w którym będą odbierane wyroby akcyzowe zharmonizowane nabyte przez niezarejestrowanego handlowca. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określając poziom minimal- nej kwoty jednorazowego zabezpieczenia uwzględni rodzaj wyrobów akcyzo- wych zharmonizowanych, a ustalając warunki dotyczące miejsca, w którym bę- dą odbierane wyroby akcyzowe zharmonizowane - konieczność zapewnienia właściwej kontroli i sprawowania szczególnego nadzoru podatkowego. 8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wzór zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, wzór deklaracji uproszczonej oraz sposób prowadzenia ewidencji nabywanych wyro- bów akcyzowych zharmonizowanych, uwzględniając konieczność zapewnienia informacji dotyczących ilości nabywanych wyrobów akcyzowych zharmonizo- wanych oraz kwot należnej do zapłaty akcyzy.

Rozdział 5

Zabezpieczenie akcyzowe Art. 43. 1. Prowadzący skład podatkowy, zarejestrowani handlowcy, a także podmioty, któ- re nabywają wyroby akcyzowe zharmonizowane zwolnione z akcyzy ze względu na ich przeznaczenie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy oraz przedstawiciele podatkowi są obowiązani do złożenia zabezpieczenia akcy- zowego w kwocie pokrywającej zobowiązanie podatkowe. 2. Zabezpieczenie akcyzowe może być złożone na czas oznaczony lub nieoznaczo- ny. 3. Zabezpieczenie akcyzowe może być stosowane w formie zabezpieczenia gene- ralnego lub ryczałtowego. 4. Naczelnik urzędu celnego może wyrazić zgodę, aby zabezpieczenie akcyzowe zostało złożone przez osobę trzecią zamiast podmiotu, od którego jest wymaga- ne złożenie zabezpieczenia akcyzowego. Art. 44. 1. Właściwy naczelnik urzędu celnego zwalnia podmiot prowadzący skład podat- kowy i korzystający z procedury zawieszenia poboru akcyzy oraz podmiot, któ- ry nabywa wyroby akcyzowe zharmonizowane zwolnione z akcyzy ze względu na ich przeznaczenie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego, jeżeli podmioty te spełniają warunki określone w ust. 2. 2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do podmiotów spełniają- cych następujące warunki: 1) mają swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju; 2) korzystają z procedury zawieszenia poboru akcyzy co najmniej od roku; 3) ich sytuacja finansowa i posiadany majątek zapewniają wywiązywanie się z zobowiązań podatkowych; 4) nie naruszyły w sposób istotny przepisów prawa celnego lub przepisów po- datkowych w okresie ostatnich 3 lat; 5) zobowiązały się do zapłacenia, na pierwsze pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, kwoty należnej z tytułu powstania zobowiązania podatko- wego. <2a. Przepisów ust. 2 pkt 2 - 4 nie stosuje się do rolników prowadzących skład podatkowy, w którym są wykonywane, zgodnie z ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, wyłącznie czynności po- legające na wytwarzaniu na własny użytek estru lub czystego oleju roślin- nego, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 11 lit. c tej ustawy.> 3. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, jest udzielane na czas oznaczony w drodze decyzji na pisemny wniosek podmiotu. 4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera w szczególności określenie rodzaju prowadzonej działalności, wielkości planowanych obrotów oraz wysokości kwo- ty zwolnienia. 5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 2. 6. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się w przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy dla dostaw i nabycia wewnątrzwspólno- towego oraz przemieszczania między składami podatkowymi na terytorium kra- ju wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. 7. Naczelnik urzędu celnego cofa zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, w przypad- ku gdy podmiot prowadzący skład podatkowy naruszy którykolwiek z warun- ków określonych w ust. 2. 8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, przypadki, tryb i szczegółowy sposób udzielania i cofania zwol- nień, o których mowa w ust. 1 oraz wzór wniosku, o którym mowa w ust. 4, uwzględniając rodzaj prowadzonej działalności, wysokość zobowiązania podat- kowego oraz konieczność zapewnienia przepływu informacji o zwolnieniach z zabezpieczenia akcyzowego. Art. 45. 1. Właściwy naczelnik urzędu celnego ustala wysokość zabezpieczenia generalne- go na poziomie równym: dodany ust. 2a w art.

Rozdział 6

Procedura przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą Art. 54. 1. Dostawa lub nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych zharmoni- zowanych, od których została zapłacona akcyza, są dokonywane na podstawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego. Uproszczony dokument towarzy- szący może być zastąpiony przez dokument handlowy w przypadku, gdy doku- ment ten zawiera takie same dane, jakie są wymagane dla uproszczonego doku- mentu towarzyszącego. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wzór oraz sposób obiegu uproszczonego dokumentu towarzyszącego, w tym przypadki, w których urząd celny potwierdza nabycie wewnątrzwspólnoto- we, uwzględniając konieczność zapewnienia przepływu informacji dotyczących przemieszczania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Art. 55. 1. W przypadku gdy podatnik prowadzący działalność gospodarczą nabywa wyro- by akcyzowe zharmonizowane z akcyzą zapłaconą na terytorium państwa człon- kowskiego na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju, jest obowiązany: 1) przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych na teryto- rium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólno- towym do właściwego naczelnika urzędu celnego i złożyć zabezpieczenie akcyzowe; 2) potwierdzić odbiór wyrobów akcyzowych zharmonizowanych na uprosz- czonym dokumencie towarzyszącym; 3) złożyć deklarację uproszczoną i dokonać zapłaty akcyzy na terytorium kraju w terminie 10 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego; 4) prowadzić ewidencję nabywanych wyrobów akcyzowych zharmonizowa- nych. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, obowiązek podatkowy powstaje z dniem otrzymania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych przez podmiot prowadzą- cy działalność gospodarczą, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia do- konania wysyłki określonej w uproszczonym dokumencie towarzyszącym. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wzór zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym i wzór deklaracji uproszczonej oraz sposób prowadzenia ewidencji nabywanych wyro- bów akcyzowych zharmonizowanych, uwzględniając konieczność zapewnienia informacji dotyczących ilości nabywanych wyrobów akcyzowych zharmonizo- wanych oraz kwot należnej do zapłaty akcyzy. Art. 56. 1. Nie podlegają akcyzie wyroby akcyzowe zharmonizowane z akcyzą zapłaconą na terytorium państwa członkowskiego nabywane przez osobę fizyczną i przy- wożone przez tę osobę osobiście na własny użytek. 2. W przypadku przywozu przez osobę fizyczną wyrobów akcyzowych zharmoni- zowanych w celach handlowych na terytorium kraju, obowiązek podatkowy po- wstaje w dniu nabycia tych wyrobów. Jeżeli nie można określić dnia nabycia wyrobów, za datę nabycia uznaje się dzień stwierdzony przez uprawniony pod- miot. Przepis art. 55 ust. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, ilości wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, które wskazują na przeznaczenie tych wyrobów do celów handlowych, uwzględniając: 1) szczegółowy tryb dokumentowania przywozu wyrobów akcyzowych zhar- monizowanych; 2) status nabywcy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 3) przepisy prawa Wspólnoty Europejskiej; 4) rodzaj wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 5) sposób wprowadzania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych na teryto- rium kraju. Art. 57. 1. Jeżeli osoba fizyczna nabywa wyroby akcyzowe zharmonizowane z akcyzą za- płaconą na terytorium państwa członkowskiego i wyroby te są jej dostarczane na terytorium kraju, to takie nabycie może być dokonane wyłącznie za pośrednic- twem przedstawiciela podatkowego. 2. Przedstawiciela podatkowego na terytorium kraju wyznacza sprzedawca. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na przedstawicielu podatkowym i sprzedawcy; obowiązek podatkowy powstaje z dniem dostarczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych do odbiorcy na terytorium kraju. Art. 58. 1. Przedstawicielem podatkowym jest prowadzący skład podatkowy albo zareje- strowany handlowiec. 2. Przedstawiciel podatkowy jest obowiązany: 1) uzyskać zezwolenie na wykonywanie czynności w charakterze przedstawi- ciela podatkowego na terytorium kraju; 2) przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych na teryto- rium kraju zgłaszać każdą przesyłkę takich wyrobów właściwemu naczelni- kowi urzędu celnego i składać w imieniu sprzedawcy zabezpieczenie akcy- zowe; 3) dokonywać zapłaty należnej akcyzy; 4) składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklarację podatkową; 5) prowadzić ewidencję wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, dostarcza- nych na terytorium kraju przez sprzedawcę, którego jest przedstawicielem. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, szczegółowe czynności wykonywane przez przedstawiciela podat- kowego oraz sposób prowadzenia ewidencji określonej w ust. 2 pkt 5, uwzględ- niając konieczność zapewnienia informacji dotyczących ilości nabywanych za pośrednictwem przedstawiciela podatkowego wyrobów akcyzowych oraz kwot należnej do zapłaty akcyzy. Art. 59. 1. Zezwolenie na wykonywanie czynności w charakterze przedstawiciela podatko- wego wydaje naczelnik urzędu celnego na pisemny wniosek sprzedawcy. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności dane identyfikacyj- ne sprzedawcy, jego siedzibę i adres (miejsce zamieszkania), określenie rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, dane identyfikacyjne podmiotu wskaza- nego jako przedstawiciela podatkowego, o których mowa w art. 37 ust. 2, oraz oświadczenie o wyrażeniu zgody przez podmiot wskazany jako przedstawiciel podatkowy. 3. Sprzedawca jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu celnego o zmianach danych zawartych we wniosku w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. 4. Do odmowy wydania lub cofnięcia zezwolenia na wykonywanie czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego stosuje się odpowiednio art. 35. Art. 60. 1. Podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe zharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy. Zwrot akcyzy następuje na wniosek podmiotu. 2. Zwrot przysługuje również w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych zhar- monizowanych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju. 3. Zwrotowi nie podlega akcyza od dostaw wewnątrzwspólnotowych i eksportu wyrobów oznaczonych znakami akcyzy. 4. Naczelnik urzędu celnego dokonuje weryfikacji wniosku, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności dokumenty towarzyszące przemieszczaniu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz dokumenty potwierdzające za- płatę akcyzy w państwach członkowskich lub eksport. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy, terminy zwrotu, minimalną kwotę zwrotu, wzór wniosku o zwrot oraz wykaz dokumentów w odniesieniu do dostaw wewnątrzwspólnotowych oraz eksportu wyrobów akcyzowych zharmo- nizowanych, uwzględniając: 1) sytuację gospodarczą poszczególnych grup podmiotów będących podatni- kami akcyzy; 2) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi; 3) konieczność zapewnienia informacji dotyczących ilości dostarczanych lub eksportowanych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 4) konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanej akcyzy.

Rozdział 7

Zezwolenia Art. 61. 1. Zezwolenia na: 1) prowadzenie składu podatkowego; 2) prowadzenie działalności jako zarejestrowanego handlowca; 3) prowadzenie działalności jako niezarejestrowanego handlowca; 4) wykonywanie czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego - są wydawane oraz cofane w drodze decyzji administracyjnej. 2. Do postępowania w sprawach zezwoleń stosuje się przepisy działu IV Ordynacji podatkowej. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia: 1) szczegółowy sposób wydawania oraz cofania zezwoleń na prowadzenie składu podatkowego, na prowadzenie działalności jako zarejestrowanego handlowca, na prowadzenie działalności jako niezarejestrowanego han- dlowca, a także na wykonywanie czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego; 2) wzór wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, na prowadzenie działalności jako zarejestrowanego handlowca, na prowa- dzenie działalności jako niezarejestrowanego handlowca oraz na wykony- wanie czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego, a także rodzaje dokumentów, które powinny być dołączane do tych wniosków. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 3, uwzględnia: 1) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi; 2) sytuację gospodarczą poszczególnych grup podatników; 3) potrzebę uzyskania dostatecznych informacji o podatniku wpływających na określenie zabezpieczenia akcyzowego, warunków działania podmiotu oraz warunków sprawowania szczególnego nadzoru podatkowego; 4) konieczność zapewnienia swobody przepływu wyrobów akcyzowych.

Rozdział 1

Paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz Art. 62. 1. Do paliw silnikowych i olejów opałowych w rozumieniu ustawy zalicza się: 1) wyroby wymienione w poz. 1-12 załącznika nr 2 do ustawy; 2) pozostałe wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub uży- wane jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silni- kowych, bez względu na symbol PKWiU i kod CN. 2. Olejami opałowymi są również inne wyroby, z wyjątkiem węgla, koksu, torfu i innych porównywalnych z nimi węglowodorów stałych oraz gazu ziemnego, służące do celów opałowych; ciężkimi olejami opałowymi są oleje opałowe, w których zawartość siarki przekracza 3%. Art. 63. 1. Producentem paliw silnikowych w rozumieniu ustawy jest również podmiot, któ- ry wytwarza paliwa silnikowe w drodze mieszania lub przeklasyfikowania kom- ponentów paliwowych, a także który dokonuje rozlewu gazu płynnego. 2. Producentem olejów opałowych w rozumieniu ustawy jest również podmiot, któ- ry wytwarza oleje opałowe w drodze mieszania lub przeklasyfikowania kompo- nentów paliwowych, a także który dokonuje rozlewu gazu płynnego oraz bar- wienia i znakowania olejów opałowych. Art. 64. Podstawą opodatkowania paliw silnikowych i olejów opałowych jest liczba litrów gotowego wyrobu w temperaturze 15^oC, a w przypadku ciężkich olejów opałowych, gazu płynnego i metanu jest liczba kilogramów gotowego wyrobu. Art. 65. 1. Stawka akcyzy na paliwa silnikowe wynosi 2 000 zł od 1 000 litrów gotowego wyrobu, na oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe 233 zł od 1 000 litrów gotowego wyrobu, na ciężkie oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe 60 zł od 1 000 kilogramów gotowego wyrobu, a na gaz płynny i metan używany do napędu pojazdów samochodowych 700 zł od 1 000 kilogramów gotowego wy- robu. 1a. W przypadku użycia olejów opałowych lub olejów napędowych, przeznaczo- nych na cele opałowe, które nie spełniają, warunków określonych w odrębnych przepisach, w szczególności wymogów w zakresie prawidłowego znakowania i barwienia, użycia ich niezgodnie z przeznaczeniem, a także sprzedaży ich za pomocą odmierzaczy paliw ciekłych, stawka akcyzy wynosi: 1) dla olejów opałowych lub olejów napędowych, przeznaczonych na cele opa- łowe - 2 000 zł od 1 000 litrów gotowego wyrobu; 2) dla ciężkich olejów opałowych przeznaczonych na cele opałowe - 1 800 zł od 1 000 kilogramów gotowego wyrobu. 1b. Stawka akcyzy wynosi w przypadku: 1) benzyn silnikowych o kodach CN 2710 11 45 lub 2710 11 49 - 1 565,00 zł/1 000 l; 2) wyrobów powstałych ze zmieszania benzyn, o których mowa w pkt 1, z bio- komponentami, zawierających powyżej 2% biokomponentów, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - stawka akcyzy określona w pkt 1 obniżona o 1,565 zł od każdego litra biokomponentów dodanych do tych benzyn, z tym że kwota należnej akcyzy nie może być niższa niż 10,00 zł/1 000 l; 3) olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41 - 1 048, 00 zł/1 000 l; 4) wyrobów powstałych ze zmieszania olejów napędowych, o których mowa w pkt 3, z biokomponentami, zawierających powyżej 2% biokomponentów, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - stawka akcyzy określona w pkt 3 obniżona o 1,048 zł od każdego litra bio- komponentów dodanych do tych olejów napędowych, z tym że kwota na- leżnej akcyzy nie może być niższa niż 10,00 zł/1 000 l; 5) biokomponentów, stanowiących samoistne paliwa, spełniających wymaga- nia jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczonych do na- pędu silników spalinowych, bez względu na kod CN - 10,00 zł/1 000 l. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządze- nia, obniżać stawki akcyzy określone w ust. 1 oraz różnicować je w zależności od rodzaju wyrobu, a także określać warunki ich stosowania, uwzględniając: 1) przebieg realizacji budżetu; 2) sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podatników; 3) potrzebę ochrony środowiska naturalnego, a także udział w tych wyrobach komponentów wytwarzanych z surowców odnawialnych. Art. 66. 1. Dla celów kontroli obrotu paliwami silnikowymi i olejami opałowymi może zo- stać wprowadzony obowiązek ich znakowania i barwienia. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wprowadzając obowiązek znakowania i barwienia, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warun- ki, sposób i tryb znakowania i barwienia paliw silnikowych i olejów opałowych, uwzględniając techniczne możliwości zapewniające nieusuwalność znacznika i prawidłowe barwienie.

Rozdział 2

Napoje alkoholowe Art. 67. Do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się piwo, wino, napoje fer- mentowane, produkty pośrednie oraz alkohol etylowy. Art. 68. 1. Do piwa w rozumieniu ustawy zalicza się wyroby wymienione w poz. 13 załącz- nika nr 2 do ustawy oraz wszelkie wyroby będące mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, oznaczone symbolem PKWiU 15.94.10 i kodem CN 2206 00, w których rzeczywista zawartość alkoholu przekracza 0,5% objętości. 2. Producentem piwa w rozumieniu ustawy jest podmiot dokonujący wyrobu lub rozlewu piwa. 3. Podstawą opodatkowania piwa jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu na 1 stopień Plato. 4. Stawka akcyzy dla piwa wynosi 6,86 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, sposób ustalania podstawy opodatkowania piwa, uwzględniając podsta- wy opodatkowania stosowane w państwach członkowskich. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządze- nia, obniżać stawki akcyzy określone w ust. 4 oraz różnicować je w zależności od rodzaju wyrobu, a także określać warunki ich stosowania. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, uwzględnia: 1) przebieg realizacji budżetu; 2) sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podatników; 3) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi; 4) specyfikę produkcji piwa, w szczególności przez małe i średnie browary, produkujące mniej niż 200 000 hektolitrów piwa w skali roku. Art. 69. 1. Winem w rozumieniu ustawy są: 1) wino niemusujące - wszelkie wyroby oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.93.12 i 15.95.10 oraz kodami CN 2204 i 2205 o rzeczywistej zawartości alkoholu od 1,2% do 15% objętości, pod warunkiem że cały al- kohol zawarty w gotowym wyrobie pochodzi wyłącznie z procesu fermen- tacji alkoholowej, a także o rzeczywistej zawartości alkoholu od 15% do 18% objętości, pod warunkiem że wino takie nie zawiera żadnych dodatków wzbogacających oraz że cały alkohol zawarty w gotowym wyrobie pocho- dzi wyłącznie z procesu fermentacji alkoholowej; 2) wino musujące - wszelkie wyroby oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.93.11 i 15.95.10 oraz kodami CN 2204 10, 2204 21 10, 2204 29 10 i 2205 o rzeczywistej zawartości alkoholu od 1,2% do 15% objętości, pod warunkiem że cały alkohol zawarty w gotowym wyrobie pochodzi wy- łącznie z procesu fermentacji alkoholowej, znajdujące się w butelkach za- mkniętych korkiem w kształcie grzybka, umocowanym za pomocą węzłów lub spinek, albo wykazujące nadciśnienie wynoszące co najmniej 3 bary, spowodowane obecnością dwutlenku węgla w roztworze. 2. Producentem wina, w rozumieniu ustawy, jest podmiot dokonujący wyrobu lub rozlewu wina. 3. Podstawą opodatkowania wina jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu. 4. Stawka akcyzy na wino wynosi 300 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządze- nia, obniżać stawki akcyzy określone w ust. 4 oraz różnicować je w zależności od rodzaju wyrobu, a także określać warunki ich stosowania. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, uwzględnia: 1) przebieg realizacji budżetu; 2) sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podatników; 3) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi. Art. 70. 1. Napojami fermentowanymi w rozumieniu ustawy są: 1) inne niemusujące napoje fermentowane - wszelkie wyroby oznaczone od- powiednio symbolami PKWiU 15.93.12 i 15.95.10 oraz kodami CN 2204 i 2205, z wyjątkiem wyrobów określonych w art. 69, a także wyroby ozna- czone symbolem PKWiU 15.94.10 i kodem CN 2206 00, o rzeczywistej za- wartości alkoholu od 1,2% do 10% objętości oraz o rzeczywistej zawartości alkoholu powyżej 10% objętości, lecz nie więcej niż 15% objętości, pod warunkiem że cały alkohol zawarty w gotowym wyrobie pochodzi wyłącz- nie z procesu fermentacji alkoholowej; 2) inne musujące napoje fermentowane - wszelkie wyroby oznaczone odpo- wiednio symbolami PKWiU 15.93.11 i 15.95.10 oraz kodami CN 2204 10, 2204 21 10, 2204 29 10 i 2205, nieokreślone w art. 69, o rzeczywistej za- wartości alkoholu od 1,2% do 15% objętości, pod warunkiem że cały alko- hol zawarty w gotowym wyrobie pochodzi wyłącznie z procesu fermentacji alkoholowej, znajdujące się w butelkach zamkniętych korkiem w kształcie grzybka, umocowanym za pomocą węzłów lub spinek, albo wykazujące nadciśnienie wynoszące co najmniej 3 bary, spowodowane obecnością dwu- tlenku węgla w roztworze. 2. Producentem napojów fermentowanych w rozumieniu ustawy jest podmiot do- konujący wyrobu lub rozlewu napojów fermentowanych. 3. Podstawą opodatkowania napojów fermentowanych jest liczba hektolitrów go- towego wyrobu. 4. Stawka akcyzy na napoje fermentowane wynosi 300 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządze- nia, obniżać stawki akcyzy określone w ust. 4 oraz różnicować je w zależności od rodzaju wyrobu, a także określać warunki ich stosowania. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, uwzględnia: 1) przebieg realizacji budżetu; 2) sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podatników; 3) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi. Art. 71. 1. Produktami pośrednimi w rozumieniu ustawy są wszelkie wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu od 1,2% do 22% objętości, oznaczone odpowiednio symbo- lami PKWiU 15.93.11, 15.93.12, 15.94.10 i 15.95.10 oraz kodami CN 2204 10, 2204 21 10, 2204 29 10, 2204, 2206 00 i 2205, z wyjątkiem wyrobów określo- nych w art. 68-70. 2. Producentem produktów pośrednich w rozumieniu ustawy jest podmiot dokonu- jący wyrobu lub rozlewu produktów pośrednich. 3. Podstawą opodatkowania produktów pośrednich jest liczba hektolitrów gotowe- go wyrobu. 4. Stawka akcyzy na produkty pośrednie wynosi 300 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządze- nia, obniżać stawki akcyzy określone w ust. 4 oraz różnicować je w zależności od rodzaju wyrobu, a także określać warunki ich stosowania. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, uwzględnia: 1) przebieg realizacji budżetu; 2) sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podatników; 3) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi. Art. 72. 1. Alkoholem etylowym w rozumieniu ustawy są wszelkie wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2% objętości oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.91.10, 15.92.11 i 15.92.12 oraz kodami CN 2208 i 2207, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego gru- powania PKWiU i kodu CN oraz napoje zawierające rozcieńczony lub nieroz- cieńczony spirytus oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.91.10 i 15.92.11 oraz kodami CN 2208 i 2207 10 00, a także wyroby o rzeczywistej za- wartości alkoholu przekraczającej 22% objętości, oznaczone odpowiednio sym- bolami PKWiU 15.93.11, 15.93.12, 15.94.10 i 15.95.10 oraz kodami CN 2204 10, 2204 21 10, 2204 29 10, 2204, 2206 00 i 2205. 2. Producentem alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy jest podmiot dokonujący wyrobu, oczyszczania, skażania, wydzielania z innego wyrobu lub odwadniania alkoholu etylowego, a także podmiot dokonujący wyrobu lub rozlewu napojów alkoholowych destylowanych. 3. Podstawą opodatkowania alkoholu etylowego jest liczba hektolitrów czystego alkoholu o temperaturze 20^oC zawartego w gotowym wyrobie. 4. Stawka akcyzy na alkohol etylowy wynosi 6300 zł od 1 hektolitra czystego alko- holu zawartego w gotowym wyrobie. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządze- nia, obniżać stawki akcyzy określone w ust. 4, a także określać warunki ich sto- sowania. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, uwzględnia: 1) przebieg realizacji budżetu; 2) sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podatników; 3) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi.

Rozdział 3

Wyroby tytoniowe Art. 73. 1. Wyrobami tytoniowymi w rozumieniu załącznika nr 4 do ustawy są: 1) papierosy; 2) cygara i cygaretki; 3) tytoń do palenia: a) cięty tytoń do ręcznego sporządzania papierosów, b) inny tytoń do palenia - oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 16.00.11 i 16.00.12-30 oraz kodami CN 2402 i 2403 10. 2. Producentem wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy jest podmiot wytwa- rzający je lub dokonujący ich pakowania. 3. Stawki akcyzy na wyroby tytoniowe wynoszą: 1) dla papierosów - 120 zł za każde 1000 sztuk i 50% maksymalnej ceny deta- licznej; 2) dla cygar i cygaretek - 150 zł za każde 1000 sztuk; 3) dla tytoniu do palenia: a) ciętego tytoniu do ręcznego sporządzania papierosów - 120 zł za każdy 1 kilogram i 50% maksymalnej ceny detalicznej, b) innego tytoniu do palenia – 60% maksymalnej ceny detalicznej. 4. Za maksymalną cenę detaliczną przyjmuje się cenę wyznaczoną i wydrukowaną przez producenta, importera lub podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego na opakowaniu jednostkowym wyrobu tytoniowego. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, minimalną stawkę akcyzy na papierosy w wysokości 90% całkowi- tej kwoty podatku akcyzowego naliczonego od ceny równej najpopularniejszej kategorii cenowej, uwzględniając: 1) przebieg realizacji budżetu; 2) sytuację rynkową w obrocie wyrobami tytoniowymi; 3) sytuację poszczególnych grup podatników. 6. Najpopularniejszą kategorią cenową jest kategoria cenowa, na którą istniał naj- większy popyt rynkowy i która osiągnęła najwyższą sprzedaż w okresie po- przedniego roku kalendarzowego, obliczona według ilości sprzedanych papiero- sów, na podstawie maksymalnych cen detalicznych, w przeliczeniu na 1000 sztuk, ustalana na dzień 1 stycznia każdego następnego roku. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządze- nia, obniżać stawki akcyzy na wyroby tytoniowe, a także określać warunki ich stosowania, uwzględniając: 1) przebieg realizacji budżetu; 2) sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podatników; 3) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi. 8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, obniżając stawki akcyzy w przypadku papierosów, obniża w takim samym stopniu stawkę kwotową i pro- centową, przy czym stawka procentowa nie może być niższa niż 25% maksy- malnej ceny detalicznej. Art. 74. 1. Obowiązek podatkowy, poza przypadkami określonymi w art. 4, powstaje rów- nież, gdy podmioty dokonują sprzedaży wyrobów tytoniowych, z wyłączeniem cygar i cygaretek: 1) w opakowaniach nie oznaczonych ceną detaliczną; 2) powyżej maksymalnej ceny detalicznej; 3) połączonej z przyznaniem nabywcy nieodpłatnej premii w postaci innych towarów lub usług, stosując cenę wyższą od maksymalnej ceny detalicznej; 4) w połączeniu ze sprzedażą innych towarów lub usług, stosując cenę wyższą od maksymalnej ceny detalicznej. 2. W przypadku sprzedaży wyrobów tytoniowych w opakowaniach nieoznaczonych ceną detaliczną stosuje się stawkę akcyzy w wysokości 400%, liczoną od pod- stawy opodatkowania określonej w art. 10 ust. 1 pkt 1. 3. Do sprzedaży wyrobów, o której mowa w ust. 1 pkt 2-4, stosuje się stawkę akcy- zy w wysokości 70% maksymalnej ceny detalicznej, wydrukowanej na opako- waniu jednostkowym.

Rozdział 4

Wyroby akcyzowe niezharmonizowane Art. 75. 1. Stawka akcyzy na wyroby akcyzowe niezharmonizowane wynosi 65% podstawy określonej w art. 10, z wyjątkiem stawki na energię elektryczną. 2. Stawka akcyzy na energię elektryczną wynosi 0,02 zł za 1 kWh. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządze- nia, obniżać stawki akcyzy określone w ust. 1 i 2 oraz różnicować je w zależno- ści od rodzaju wyrobu, a także określać warunki ich stosowania. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, uwzględnia: 1) przebieg realizacji budżetu; 2) sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podatników; 3) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi. Art. 76. 1. Podatnicy dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych są obowiązani po dokonaniu przywozu na terytorium kra- ju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego i dokonać zapłaty akcyzy w terminie 5 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, obowiązek podatkowy powstaje z dniem dokonania przywozu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia dokonania nabycia. Art. 77. 1. Podatnicy dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodar- czej są obowiązani posiadać dokumenty potwierdzające wykonanie dostawy tych wyrobów do innego państwa członkowskiego. 2. Dokumentami potwierdzającymi dokonanie przez podatnika dostawy wewnątrz- wspólnotowej w szczególności są: dokumenty przewozowe, faktura i specyfika- cja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą. 3. Podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe niezharmonizowane na teryto- rium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na teryto- rium kraju, przysługuje zwrot akcyzy. Zwrot akcyzy następuje na wniosek pod- miotu. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, sposób i rodzaje dokumentów potwierdzających dostawę wewnątrz- wspólnotową, szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzo- wych niezharmonizowanych w przypadku dostaw wewnątrzwspólnotowych oraz terminy zwrotu akcyzy, uwzględniając: 1) sytuację gospodarczą poszczególnych grup podatników; 2) sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi niezharmonizowanymi; 3) konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanej akcyzy. Art. 78. 1. Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą dokonujący nabycia wewnątrz- wspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych nie- zharmonizowanych są obowiązani składać we właściwym urzędzie celnym in- formacje podsumowujące o dokonanych nabyciach i dostawach wewnątrz- wspólnotowych, zwane dalej „informacjami podsumowującymi”, za okresy kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu: 1) nabycia wewnątrzwspólnotowego – w przypadku informacji podsumowują- cych dotyczących nabyć wewnątrzwspólnotowych; 2) dostawy wewnątrzwspólnotowej – w przypadku informacji podsumowują- cych dotyczących dostaw wewnątrzwspólnotowych. 2. Informacja podsumowująca zawiera dane identyfikacyjne podatnika, jego siedzi- bę i adres (miejsce zamieszkania), określenie rodzaju prowadzonej działalności, określenie ilości i rodzaju wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, dane identyfikacyjne odbiorcy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej oraz do- stawcy w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego, łączną wartość nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz łączną wartość dostawy wewnątrzwspólnotowej. 3. W przypadku stwierdzenia błędów w złożonych informacjach podsumowują- cych, podatnik, który złożył informację podsumowującą, jest obowiązany złożyć niezwłocznie korektę informacji podsumowującej. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wzór informacji podsumowującej wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego jej wypełnienia, terminu i miejsca składania oraz wzór korekty informacji podsumowującej wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnie- nia, uwzględniając konieczność zapewnienia informacji dotyczących ilości na- bywanych wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych. Art. 79. Podatnik ma prawo do obniżenia kwoty akcyzy o kwotę akcyzy zapłaconą przy na- byciu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, związaną ze sprzedażą opodat- kowaną lub zapłaconą od importu. Art. 80. 1. Akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. 2. Podatnikami akcyzy od samochodów są: 1) podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed pierw- szą jego rejestracją na terytorium kraju; 2) importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. 3. Obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje: 1) w przypadku sprzedaży - z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia wydania wyrobu; 2) w przypadku importu - z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego; 3) w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego - z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ru- chu drogowym. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, dane dotyczące samochodów osobowych, w tym dopuszczalną ła- downość, dla celów poboru akcyzy, uwzględniając rozwiązania stosowane w od- rębnych przepisach podatkowych i konieczność zapewnienia prawidłowego po- boru akcyzy. Art. 81. 1. Podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobo- wych niezarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są obowiązane: 1) po przywozie na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właści- wego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego; 2) dokonać zapłaty akcyzy nie później niż z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wzór deklaracji uproszczonej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 oraz w art. 76 ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia informacji dotyczących licz- by nabywanych samochodów osobowych oraz kwoty należnej do zapłaty akcy- zy. Art. 82. 1. Sprzedający jest obowiązany do wykazania na wystawionej fakturze kwoty ak- cyzy od dokonywanej odsprzedaży samochodu osobowego. 2. W przypadku wystawienia przez podatnika faktury, w której została wykazana kwota akcyzy, jest on obowiązany zapłacić akcyzę także wówczas, gdy dana sprzedaż nie była objęta obowiązkiem podatkowym albo została zwolniona z podatku. 3. W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podsta- wą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić. 4. Podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego jest obowiązany przy do- konywaniu rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym przedstawić, wydany przez właściwego naczelnika urzędu celnego, dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju. 5. W przypadku sprzedaży samochodu przed jego pierwszą rejestracją przez podat- nika, o którym mowa w ust. 4, podatnik ten jest obowiązany przekazać nabywcy dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 4, uwzględniając zasady reje- stracji samochodów osobowych oraz zasady nabycia wewnątrzwspólnotowego. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, szczegółowy tryb obiegu dokumentu, o którym mowa w ust. 4, uwzględniając sytuację na rynku w zakresie obrotu samochodami osobowymi oraz sposoby nabywania samochodów. Art. 82a. 1. Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uza- sadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego sa- mochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przy- czyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. 2. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wyso- kości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. 3. Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania ustalona z uwzględnieniem opinii biegłego odbiega co najmniej o 33% od zadeklarowanej podstawy opodatkowa- nia, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi podatnik. 4. Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na pod- stawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowe- go, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.

Rozdział 1

Obowiązek oznaczania znakami akcyzy Art. 83. 1. Obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy podlegają wyroby akcyzowe wymie- nione w załączniku nr 3 do ustawy. 2. Do postępowania w sprawach znaków akcyzy stosuje się przepisy ustawy - Or- dynacja podatkowa. Art. 84. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych powierza wykonanie znaków akcyzy wytwórcy zapewniającemu bezpieczeństwo wytwarzania i przechowy- wania tych znaków. 2. Wytwórca znaków może zbywać znaki akcyzy wyłącznie ministrowi właściwe- mu do spraw finansów publicznych. 3. Wytwórca znaków może wydawać znaki akcyzy wyłącznie podmiotom upoważ- nionym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub podmio- tom upoważnionym przez właściwych naczelników urzędów celnych. Art. 85. 1. Podatkowe znaki akcyzy są potwierdzeniem wpłaty kwoty stanowiącej wartość podatkowych znaków akcyzy. 2. Legalizacyjne znaki akcyzy są potwierdzeniem prawa podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy do wprowadzenia wyrobu akcyzowego do obrotu. Art. 86. 1. Obowiązek oznaczania wyrobów akcyzowych podatkowymi znakami akcyzy ciąży na producentach, importerach, podmiotach dokonujących nabycia we- wnątrzwspólnotowego, przedstawicielach podatkowych oraz na podmiotach do- konujących pakowania, rozlania lub rozważenia wyrobów w opakowania jed- nostkowe, a także przepakowania, ponownego rozlania lub rozważenia wyrobów akcyzowych w inne opakowania jednostkowe. 2. Obowiązek oznaczania wyrobów akcyzowych legalizacyjnymi znakami akcyzy powstaje w przypadku wystąpienia w obrocie wyrobów akcyzowych nieozna- czonych, oznaczonych nieprawidłowo lub nieodpowiednimi znakami akcyzy lub wyrobów akcyzowych z uszkodzonymi znakami akcyzy. 3. W przypadku wyrobów, o których mowa w ust. 2, przeznaczonych do dalszego obrotu, posiadacz tych wyrobów, a w odniesieniu do wyrobów akcyzowych zbywanych przez właściwy organ władzy publicznej – nabywca tych wyrobów, jest obowiązany zakupić znaki akcyzy i oznaczać nimi wyroby. 4. Posiadacz wyrobów, o których mowa w ust. 2, jest obowiązany sporządzić ich spis i przedstawić go do potwierdzenia właściwemu naczelnikowi urzędu celne- go wykonującemu zadania w zakresie akcyzy na terytorium kraju. Art. 87. 1. Wyroby akcyzowe podlegające obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy muszą być prawidłowo oznaczone odpowiednimi znakami akcyzy przed zakończeniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, a w przypadku win gronowych, o któ- rych mowa w art. 30 ust. 2, przed ich przekazaniem do magazynu wyrobów go- towych lub dokonaniem ich sprzedaży. 2. Wyroby akcyzowe podlegające obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy, bez ich uprzedniego prawidłowego oznaczenia odpowiednimi znakami akcyzy, nie mogą być: 1) importowane; 2) przywiezione na terytorium kraju w wyniku nabycia wewnątrzwspólnoto- wego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. 3. Z uwzględnieniem ust. 1 i 2, wyroby akcyzowe podlegające obowiązkowi ozna- czania znakami akcyzy nie mogą być przedmiotem obrotu na terytorium kraju bez ich uprzedniego prawidłowego oznaczenia odpowiednimi znakami akcyzy. Art. 88. 1. Z obowiązku oznaczania znakami akcyzy zwalnia się wyroby akcyzowe, które są: 1) całkowicie niezdatne do użytku; 2) wytworzone na terytorium kraju i przeznaczone przez producenta do doko- nania dostawy wewnątrzwspólnotowej lub na eksport; 3) wprowadzane do składów celnych, składów wolnocłowych i wolnych obsza- rów celnych, a przeznaczone do zbycia w sklepach wolnocłowych; 4) przewożone przez terytorium kraju (tranzyt). 2. W przypadku importu z obowiązku oznaczania znakami akcyzy zwalnia się wy- roby akcyzowe, które są zwolnione od należności celnych przywozowych na podstawie przepisów prawa celnego oraz zwolnione z akcyzy. 3. W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego z obowiązku oznaczania znaka- mi akcyzy zwalnia się wyroby akcyzowe zwolnione z akcyzy. 4. Producenci, importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowe- go są obowiązane do prowadzenia ewidencji rodzaju, ilości i wartości wyrobów akcyzowych określonych w ust. 1. 5. Wyroby akcyzowe określone w ust. 1 pkt 2 i 3 mogą być wydane lub przywie- zione na terytorium kraju bez znaków akcyzy, pod warunkiem pisemnego po- wiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego wykonującego zadania w zakresie akcyzy na terytorium kraju, w terminie co najmniej 7 dni przed plano- wanym dniem wydania wyrobów akcyzowych albo ich przywozu na terytorium kraju. Właściwy naczelnik urzędu celnego wykonujący zadania w zakresie ak- cyzy na terytorium kraju może zarządzić konwojowanie wyrobów akcyzowych do granicy terytorium kraju w przypadku ich wywozu lub do momentu wprowa- dzenia do składu celnego, składu wolnocłowego albo wolnego obszaru celnego w przypadku ich przywozu. Konwojowanie odbywa się na koszt producenta lub odbiorcy tych wyrobów. 6. Wyroby akcyzowe określone w ust. 1 pkt 4 nie są oznaczane znakami akcyzy pod warunkiem złożenia zabezpieczenia w kwocie pokrywającej mogące po- wstać zobowiązanie podatkowe. Zabezpieczenie jest składane w trybie i na za- sadach stosowanych przy zabezpieczaniu należności celnych na podstawie prze- pisów prawa celnego. Art. 89. 1. Zwolnienie z obowiązku oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy mo- że być stosowane również: 1) jeżeli uzasadnia to ważny interes państwa lub podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów znakami akcyzy; 2) jeżeli wynika to z przepisów prawa Wspólnoty Europejskiej lub umów mię- dzynarodowych; 3) z uwagi na przeznaczenie niektórych wyrobów akcyzowych, w postaci pró- bek do badań naukowych, laboratoryjnych lub jakościowych. 2. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1, mogą być stosowane, przez czas oznaczo- ny, w odniesieniu do poszczególnych grup wyrobów akcyzowych lub ze wzglę- du na ich przeznaczenie. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, szczegółowy zakres zwolnień, tryb i warunki ich stosowania oraz termi- ny wprowadzenia obowiązku oznaczania znakami akcyzy dla poszczególnych grup wyrobów akcyzowych, z uwzględnieniem sytuacji rynkowej w obrocie wy- robami akcyzowymi, specyfiki obrotu tymi wyrobami oraz konieczności zapew- nienia kontroli nad tym obrotem.

Rozdział 2

Tryb i zasady umieszczania znaków akcyzy Art. 90. 1. Znaki akcyzy mogą mieć w szczególności postać banderol, znaków cechowych lub odcisków pieczęci. 2. Znak akcyzy jest umieszczany na opakowaniu jednostkowym wyrobu akcyzo- wego lub na wyrobie akcyzowym w ten sposób, aby zdjęcie znaku lub otwarcie opakowania w miejscu przeznaczonym do jego otwierania albo użycie wyrobu powodowały trwałe i widoczne uszkodzenie znaku w sposób uniemożliwiający jego wtórne wykorzystanie, chyba że znak akcyzy jest umieszczony bezpośred- nio na wyrobie akcyzowym w sposób trwały. 3. Opakowaniem jednostkowym jest opakowanie bezpośrednio chroniące wyrób akcyzowy, samodzielne, jednorazowego lub wielokrotnego użytku, umożliwia- jące jego przystosowanie, przystosowane lub przeznaczone do przechowywania, eksponowania i sprzedaży w nim lub z niego wyrobu, posiadające zamknięcie lub wskazane miejsce i sposób otwierania, które umożliwia przystosowanie, jest przystosowane lub umożliwia bezpośrednie lub pośrednie spożycie wyrobu, a także przystosowane do pakowania, przechowywania i przewożenia go w opa- kowaniach zbiorczych lub transportowych. Art. 91. Właściwy naczelnik urzędu celnego w przypadku nietypowych opakowań jednost- kowych wyrobów akcyzowych może, na pisemny wniosek podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, wskazać sposób nanoszenia znaków akcyzy na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub wyroby ak- cyzowe z uwzględnieniem ogólnych zasad nanoszenia znaków akcyzy. Art. 92. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia: 1) postacie wprowadzanych znaków akcyzy i ich wzory, elementy znaku akcy- zy oraz szczegółowe sposoby ich umieszczania na typowych dla danego ro- dzaju wyrobów akcyzowych opakowaniach jednostkowych; 2) istotne elementy sposobu nanoszenia znaków akcyzy oraz wzór wniosku o wskazanie sposobu nanoszenia znaków akcyzy. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia: 1) konieczność zapewnienia kontroli nad obrotem wyrobami akcyzowymi oraz nad prawidłowością umieszczania znaków akcyzy; 2) rodzaje wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczania zna- kami akcyzy; 3) różnorodność stosowanych opakowań jednostkowych; 4) konieczność zastosowania w znakach akcyzy odpowiednich zabezpieczeń. Art. 93. 1. Znaki akcyzy mogą być zdjęte z wyrobów oznaczonych tymi znakami, jeżeli wy- roby akcyzowe nie będą wprowadzane do obrotu na terytorium kraju. 2. Zgodę na zdjęcie znaków akcyzy wydaje właściwy naczelnik urzędu celnego na pisemny wniosek podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy lub właściciela wyrobów oznaczonych znakami akcyzy. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia: 1) szczegółowe przypadki, w których znaki akcyzy mogą być zdjęte z wyrobu akcyzowego; 2) tryb i warunki zdejmowania znaków akcyzy; 3) wzór wniosku o zdjęcie znaków akcyzy. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, uwzględnia przypadki zwrotu wyrobów akcyzowych w związku z występującymi w nich wadami fizycznymi lub niewykonaniem zo- bowiązań wynikających z zawartych umów sprzedaży tych wyrobów oraz przy- padki wyprowadzenia wyrobów poza terytorium kraju, a także konieczność za- pewnienia bezpieczeństwa systemu znaków akcyzy. Art. 94. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wprowadzić obowiązek kasowania nanoszonych na wyroby akcyzowe znaków akcyzy w celu uniemoż- liwienia ich powtórnego wykorzystania. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wprowadzając obowiązek kasowania znaków akcyzy, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wa- runki, sposób i tryb kasowania znaków akcyzy, uwzględniając konieczność za- pewnienia bezpieczeństwa systemu znaków akcyzy.

Rozdział 3

Procedura otrzymywania znaków akcyzy Art. 95. 1. Podatkowe znaki akcyzy otrzymują: 1) producenci; 2) importerzy; 3) podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego; 4) przedstawiciele podatkowi; 5) podmioty dokonujące pakowania, rozlania, rozważenia wyrobów akcyzo- wych w opakowania jednostkowe oraz przepakowania, ponownego rozlania lub rozważenia wyrobów akcyzowych w inne opakowania jednostkowe. 2. Legalizacyjne znaki akcyzy są sprzedawane: 1) posiadaczom występujących w obrocie wyrobów akcyzowych nieoznaczo- nych, oznaczonych nieprawidłowo lub nieodpowiednimi znakami akcyzy lub wyrobów z uszkodzonymi znakami akcyzy; 2) nabywcom wyrobów określonych w pkt 1, zbywanych przez właściwy organ władzy publicznej. 3. Podmioty obowiązane do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy składają wstępne zapotrzebowanie na te znaki. 4. Niezłożenie wstępnego zapotrzebowania powoduje, że wynikające z tego skutki braku znaków akcyzy obciążają podmiot obowiązany do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, który nie dopełnił obowiązku w tym zakresie. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, termin i sposób składania wstępnego zapotrzebowania na znaki akcyzy oraz wzór wstępnego zapotrzebowania, uwzględniając konieczność zapewnienia podmiotom obowiązanym do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy odpowiedniej liczby i rodzajów tych znaków. Art. 96. 1. Decyzję w sprawie wydania podatkowych znaków akcyzy lub sprzedaży legali- zacyjnych znaków akcyzy wydaje właściwy naczelnik urzędu celnego na pisem- ny wniosek podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych zna- kami akcyzy. 2. Składając wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawca dołącza odpowied- nio dokumenty o: 1) braku zaległości podatkowych w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa; 2) rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej i posiadaniu zezwolenia lub koncesji; 3) rejestracji podatkowej; 4) zawartych umowach i kontraktach handlowych; 5) złożonym zabezpieczeniu należności podatkowych; 6) uprawnieniu do: a) prowadzenia składu podatkowego, b) wykonywania czynności zarejestrowanego handlowca, c) wykonywania czynności niezarejestrowanego handlowca, d) wykonywania czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego; 7) posiadanych wyrobach akcyzowych. 3. Przed wydaniem decyzji w sprawie wydania albo sprzedaży znaków akcyzy podmiot obowiązany do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, któ- ry złożył wniosek o: 1) wydanie podatkowych znaków akcyzy - wpłaca kwotę stanowiącą wartość podatkowych znaków akcyzy oraz kwotę na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy; 2) sprzedaż legalizacyjnych znaków akcyzy - wpłaca należność za te znaki. 4. Kwota wpłacana na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy stanowi co najmniej 80% całkowitych kosztów ich wytworzenia. 5. Wpływy uzyskane ze sprzedaży legalizacyjnych znaków akcyzy oraz wpływy z tytułu kwot wpłacanych na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy sta- nowią dochód budżetu państwa. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wysokość: 1) kwot stanowiących wartość podatkowych znaków akcyzy; 2) kwot wpłacanych na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy; 3) należności z tytułu sprzedaży legalizacyjnych znaków akcyzy - uwzględniając konieczność zabezpieczenia wpływów z tytułu akcyzy oraz nadzoru nad wpływami z tytułu sprzedaży legalizacyjnych znaków akcyzy i kwot wpłacanych na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy. Art. 97. 1. Naczelnik urzędu celnego odmawia wydania lub sprzedaży znaków akcyzy, jeże- li: 1) nie zostanie wpłacona kwota stanowiąca wartość podatkowych znaków ak- cyzy i kwota na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy; 2) nie zostanie wniesiona należność za legalizacyjne znaki akcyzy; 3) nie zostaną złożone wymagane dokumenty. 2. Naczelnik urzędu celnego, kierując się możliwością ponoszenia przez wniosko- dawcę obciążeń z tytułu należności publicznoprawnych stanowiących dochód budżetu państwa, może odmówić wydania podatkowych znaków akcyzy wnio- skodawcy, który: 1) ma zaległości podatkowe w podatkach stanowiących dochód budżetu pań- stwa; 2) jest postawiony w stan upadłości albo likwidacji, z wyjątkiem likwidacji przedsiębiorstwa państwowego w celu jego prywatyzacji. 3. W przypadku odmowy wydania podatkowych znaków akcyzy lub sprzedaży le- galizacyjnych znaków akcyzy odpowiednio kwota stanowiąca wartość podatko- wych znaków akcyzy i kwota na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy albo należność za legalizacyjne znaki akcyzy podlegają zwrotowi przez naczel- nika urzędu celnego, do którego zostały wpłacone, w terminie 7 dni, licząc od dnia wydania decyzji o odmowie. Art. 98. 1. Znaki akcyzy są wydawane przez: 1) właściwego naczelnika urzędu celnego; 2) wytwórcę znaków akcyzy; 3) podmiot wskazany przez ministra właściwego do spraw finansów publicz- nych. 2. Wydanie znaków akcyzy przez właściwego naczelnika urzędu celnego, ich wy- twórcę lub podmiot wskazany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych następuje na podstawie upoważnienia do odbioru znaków wydane- go przez właściwego naczelnika urzędu celnego, na wniosek podmiotu obowią- zanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy. Art. 99. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzór wniosku o wydanie znaków akcyzy, o sprzedaż znaków akcyzy oraz o wydanie upoważnień do odbioru znaków, a także wzór tego upoważnienia; 2) szczegółowy wykaz i sposób składania dokumentów załączanych przez wnioskodawcę do wniosku - uwzględniając konieczność identyfikacji rodzaju i liczby wydawanych znaków akcyzy oraz identyfikacji podmiotów obowiązanych do oznaczania wyrobów akcy- zowych znakami akcyzy, a także częstotliwość składania wniosków. Art. 100. 1. Organem właściwym w sprawach wydawania i sprzedaży znaków akcyzy oraz wydawania upoważnień do odbioru znaków są naczelnicy urzędów celnych wy- znaczeni przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, których właściwość miejscową ustala się ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszka- nia podmiotu obowiązanego do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami ak- cyzy. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, wykaz urzędów celnych, których naczelnicy są właściwi w sprawach wydawania i sprzedaży znaków akcyzy oraz wydawania upoważnień do odbioru znaków, a także terytorialny zasięg ich działania, uwzględniając terytorialne rozmieszczenie podmiotów obowiązanych do oznaczania wyrobów znakami ak- cyzy.

Rozdział 4

Prawa i obowiązki wynikające ze stosowania znaków akcyzy Art. 101. 1. Znaków akcyzy oraz upoważnień do odbioru znaków akcyzy nie można zbywać lub na jakichkolwiek innych zasadach odstępować lub przekazywać odpłatnie lub nieodpłatnie innym podmiotom. 2. Znaki akcyzy są zwracane: 1) właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, od którego odebrano znaki; 2) podmiotowi wskazanemu przez ministra właściwego do spraw finansów pu- blicznych, od którego odebrano znaki; 3) wytwórcy znaków. 3. Importerzy, podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz przed- stawiciele podatkowi mogą przekazać znaki akcyzy podmiotowi mającemu sie- dzibę poza terytorium kraju w celu naniesienia ich na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub wyroby akcyzowe, będące przedmiotem importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego. Art. 102. 1. Podmioty obowiązane do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy są obowiązane prowadzić ewidencję znaków akcyzy. 2. W przypadku utraty, zniszczenia, uszkodzenia, wydania lub zwrotu znaków ak- cyzy sporządza się protokół zaistnienia danego faktu. 3. Znaki akcyzy muszą być przechowywane i przewożone w sposób zapewniający zabezpieczenie przed kradzieżą, zniszczeniem lub uszkodzeniem. 4. Za uszkodzone znaki akcyzy uważa się oryginalne znaki akcyzy, w których trwa- łe i widoczne naruszenie właściwości fizycznych pozwala na identyfikację zna- ków co do oryginalności, rodzaju, nazwy, wymiarów, serii, numeru ewidencyj- nego lub daty wytworzenia. 5. Za zniszczone znaki akcyzy uważa się oryginalne znaki akcyzy, w których trwa- łe i widoczne naruszenie właściwości fizycznych uniemożliwia identyfikację znaku co do jego rodzaju, nazwy, serii, numeru identyfikacyjnego oraz daty wy- tworzenia. 6. Za utracone znaki akcyzy uważa się oryginalne znaki akcyzy otrzymane przez podmiot obowiązany do oznaczania wyrobów akcyzowych tymi znakami, który je utracił w następstwie innych okoliczności niż: 1) naniesienie na wyrób akcyzowy lub opakowanie jednostkowe wyrobu akcy- zowego i wprowadzenie wyrobu do obrotu z naniesionym znakiem akcyzy; 2) zwrot znaków akcyzy do właściwego naczelnika urzędu celnego lub pod- miotu wskazanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicz- nych, od którego podmiot ten odebrał znaki akcyzy, albo do ich wytwórcy; 3) przekazanie przez importera, podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspól- notowego lub przedstawiciela podatkowego podmiotowi mającemu siedzibę poza terytorium kraju w celu naniesienia na opakowania jednostkowe wy- robu akcyzowego lub wyrób akcyzowy będący przedmiotem importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego; 4) przejęcie znaków akcyzy przez właściwy organ władzy publicznej w związ- ku z kontrolą systemu znaków akcyzy. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, mając na celu zapewnienie odpowiedniej kontroli nad wydanymi znakami akcyzy, określi, w drodze rozpo- rządzenia, zakres i sposób prowadzenia ewidencji znaków akcyzy, sposób ich przewozu i przechowywania oraz sposób sporządzania protokołu i jego wzór. Art. 103. 1. Importer, podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz przedsta- wiciel podatkowy są obowiązani uzyskać od podmiotu mającego siedzibę poza terytorium kraju rozliczenia z przekazanych mu znaków akcyzy. 2. Dokument rozliczeniowy powinien zawierać informacje o rodzaju i ilości zna- ków akcyzy zużytych do naniesienia na opakowania jednostkowe wyrobów ak- cyzowych lub na wyroby akcyzowe oraz znaków akcyzy utraconych, zniszczo- nych, uszkodzonych i niewykorzystanych. 3. Znaki akcyzy uszkodzone oraz niewykorzystane powinny być zwrócone orga- nowi, który je wydał, w terminie 14 dni, licząc od dnia ich otrzymania od pod- miotu mającego siedzibę poza terytorium kraju. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia, szczegółowe warunki, tryb i termin dokonywania rozliczeń, uwzględnia- jąc konieczność zapewnienia prawidłowego i terminowego rozliczania znaków akcyzy. Art. 104. 1. Uszkodzone znaki akcyzy nie mogą być użyte do naniesienia na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub wyroby akcyzowe. 2. W przypadku gdy uszkodzenie znaku akcyzy nastąpiło u podmiotów dokonują- cych obrotu wyrobami akcyzowymi oznaczonymi tymi znakami, innych niż producenci, importerzy, podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowe- go, przedstawiciele podatkowi, podmioty dokonujące pakowania, rozlania, roz- ważenia wyrobów akcyzowych w opakowania jednostkowe albo przepakowania, ponownego rozlania lub rozważenia wyrobów akcyzowych w inne opakowania jednostkowe, wyroby te nie mogą być zbywane. Wyroby akcyzowe z uszkodzo- nymi znakami muszą być oznaczone nowymi znakami. Z czynności tej sporzą- dza się protokół. 3. Znaki akcyzy uszkodzone przed ich naniesieniem są zwracane, w terminie 14 dni, licząc od dnia stwierdzenia ich uszkodzenia, organowi, który je wydał. Art. 105. 1. W przypadku wprowadzenia nowego wzoru znaku akcyzy podmioty posiadające dotychczasowe znaki są obowiązane, w terminie 14 dni, licząc od dnia wprowa- dzenia tego wzoru, zwrócić niewykorzystane znaki organowi, który je wydał. 2. Dotychczasowe znaki akcyzy naniesione na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe przed wprowadzeniem nowego wzoru znaku akcyzy zachowują ważność przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia wprowadzenia nowego wzoru. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, dłuższy termin niż określony w ust. 2, do jakiego znaki akcyzy na- niesione, przed wprowadzeniem nowego wzoru, na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe zachowują ważność, uwzględ- niając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa systemu znaków akcyzy i kon- troli nad obrotem wyrobami akcyzowymi. Art. 106. 1. Zwracającemu niewykorzystane i nieuszkodzone znaki akcyzy przysługuje, z za- strzeżeniem art. 107 ust. 4, bezzwłocznie odpowiednio zwrot wpłaconych kwot stanowiących wartość podatkowych znaków akcyzy lub należności za legaliza- cyjne znaki akcyzy. 2. Zwrotowi nie podlegają kwoty wpłacone na pokrycie kosztów wytworzenia zna- ków akcyzy. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze roz- porządzenia, inne przypadki zwrotu wpłaconych kwot stanowiących wartość podatkowych znaków akcyzy, uwzględniając zasady dotyczące przemieszczania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz przypadki, w których wyrób ak- cyzowy nie będzie wprowadzany do obrotu na terytorium kraju. Art. 107. 1. Podmioty obowiązane do oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy ma- ją obowiązek, w okresie 12 miesięcy od dnia otrzymania znaków, nanieść je na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyrób, a w przypadku importu i nabycia wewnątrzwspólnotowego - sprowadzić na terytorium kraju wyroby oznaczone tymi znakami lub zwrócić znaki akcyzy organowi, który je wydał. 2. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, znaki akcyzy tracą ważność i nie mogą być nanoszone na opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych lub na wyroby akcyzowe. 3. Znaki, o których mowa w ust. 2, podlegają zwrotowi w terminie 30 dni, licząc od dnia utraty ich ważności, organowi, który je wydał. 4. Zwracającemu znaki, o których mowa w ust. 2, nie przysługuje zwrot wpłaco- nych kwot stanowiących wartość podatkowych znaków akcyzy, kwot wpłaco- nych na pokrycie kosztów wytworzenia znaków akcyzy ani należności za legali- zacyjne znaki akcyzy. Art. 108. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób zwrotu znaków akcyzy, uwzględniając konieczność zapewnienia ochrony tych znaków. Art. 109. 1. W razie wystąpienia strat znaków akcyzy wskutek ich utraty, uszkodzenia lub zniszczenia w procesie oznaczania wyrobów akcyzowych tymi znakami, w gra- nicach dopuszczalnej normy strat, producentom, a także podmiotom dokonują- cym pakowania, rozlania lub rozważenia wyrobów akcyzowych w opakowania jednostkowe albo przepakowania, ponownego rozlania lub rozważenia wyrobów akcyzowych w inne opakowania jednostkowe przysługuje odpowiednio zwrot wpłaconych kwot stanowiących wartość podatkowych znaków akcyzy albo pra- wo do otrzymania w zamian nowych znaków, pod warunkiem przedstawienia protokołu stwierdzającego utratę, uszkodzenie lub zniszczenie znaków oraz zwrotu uszkodzonych lub zniszczonych znaków. 2. W zamian za znaki akcyzy utracone, uszkodzone lub zniszczone w procesie oznaczania wyrobów akcyzowych, wydaje się znaki akcyzy odpowiadające co do rodzaju i serii znakom utraconym, uszkodzonym i zniszczonym. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporzą- dzenia: 1) normy dopuszczalnych strat znaków akcyzy powstałych w procesie ozna- czania w stosunku do łącznej liczby znaków wykorzystanych w ciągu mie- siąca kalendarzowego do oznaczenia wyrobów akcyzowych; 2) zespół czynności, które składają się na proces oznaczania znakami akcyzy - uwzględniając konieczność kontroli prawidłowości wykorzystania znaków ak- cyzy przez podmioty obowiązane do oznaczania wyrobów znakami akcyzy.