Ustawaz dnia 8 października 2004 r.o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz ustawy - Kodeks karny wykonawczy
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 237 w § 3 w pkt 18 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 19 w brzmieniu:
„
19)
przestępstw określonych w rozdziale XVI ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oraz w art. 5-8 Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, sporządzonego w Rzymie
dnia 17 lipca 1998 r. , zwanego dalej „Statutem”.
”
;
2)
w art. 602 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Z zastrzeżeniem przepisów rozdziałów 65b i 66a, ekstradycja jest wydaniem osoby ściganej
albo skazanego, na wniosek państwa obcego, w celach określonych w § 2.
”
;
3)
po rozdziale 66 dodaje się rozdział 66a w brzmieniu:
„
Rozdział 66a
Współpraca z Międzynarodowym Trybunałem Karnym
Art. 611g.
§ 1.
Wniosek o współpracę Międzynarodowego Trybunału Karnego, zwanego dalej „Trybunałem”,
w zależności od stadium postępowania, wykonuje właściwy sąd lub prokurator za pośrednictwem
Ministra Sprawiedliwości.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do wniosku o pomoc prawną kierowanego do Trybunału
przez sąd lub prokuratora.
Art. 611h.
§ 1.
W wypadku wniosku Trybunału o dostarczenie osoby Trybunałowi, w rozumieniu przepisów
Statutu, zwanego dalej „wnioskiem o przekazanie osoby”, przed pierwszym przesłuchaniem
należy pouczyć osobę, której dotyczy wniosek, o jej uprawnieniach określonych w Statucie
oraz o możliwości podniesienia zarzutu prawomocnego zakończenia prowadzonego przeciwko
niej postępowania karnego o czyn, którego dotyczy wniosek o przekazanie osoby.
§ 2.
W wypadku wystąpienia przesłanek uzasadniających zarzut, o którym mowa w § 1, sąd
powiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości, który może odroczyć wykonanie wniosku o
przekazanie osoby.
§ 3.
Przy orzekaniu w przedmiocie dopuszczalności przekazania osoby przepisów art. 604
nie stosuje się.
§ 4.
Jeżeli po wydaniu przez sąd postanowienia o dopuszczalności przekazania osoby Trybunałowi
Minister Sprawiedliwości odroczył wykonanie wniosku o przekazanie osoby z powodu toczącego
się w Rzeczypospolitej Polskiej postępowania karnego albo odbywania przez tę osobę
kary pozbawienia wolności za inne przestępstwo, osobę, której wniosek o przekazanie
osoby dotyczy, można tymczasowo przekazać Trybunałowi na zasadach ustalonych z Trybunałem.
§ 5.
Ustaleń z Trybunałem, o których mowa w § 4, dokonuje Minister Sprawiedliwości.
Art. 611i.
§ 1.
W wypadku nieprzewidzianego lądowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby
przekazywanej Trybunałowi drogą powietrzną Minister Sprawiedliwości może zwrócić się
do Trybunału o przekazanie wniosku o zezwolenie na ten przewóz.
§ 2.
Jeżeli w ciągu 96 godzin od chwili nieprzewidzianego lądowania nie wpłynie wniosek,
o którym mowa w § 1, osobę przekazywaną zwalnia się.
Art. 611j.
§ 1.
Na wniosek Trybunału o tymczasowe aresztowanie lub o aresztowanie i przekazanie osoby
ściganej sąd stosuje tymczasowe aresztowanie.
§ 2.
Tymczasowe aresztowanie, o którym mowa w § 1, można uchylić lub zmienić na łagodniejszy
środek zapobiegawczy w wypadkach określonych w Statucie. Przepisów art. 257-259 nie
stosuje się.
§ 3.
W postępowaniu w przedmiocie uchylenia lub zmiany środka zapobiegawczego sąd lub prokurator
uwzględnia stanowisko Trybunału.
Art. 611k.
Minister Sprawiedliwości przed rozpatrzeniem wniosku Trybunału o zgodę na ściganie,
ukaranie lub pozbawienie wolności osoby przekazanej za przestępstwo popełnione przed
przekazaniem, inne niż to, z powodu którego nastąpiło przekazanie, może zwrócić się
do Trybunału o nadesłanie dodatkowych informacji, a także protokołu zawierającego
oświadczenie osoby przekazanej dotyczące przestępstwa określonego w tym wniosku.
Art. 611l.
Minister Sprawiedliwości może wyrazić zgodę na przekazanie Trybunałowi osoby wydanej
lub przekazanej innemu państwu.
Art. 611m.
Jeżeli udzielenie pomocy prawnej przewidzianej w Statucie, w zakresie lub w sposób
określony we wniosku Trybunału, byłoby sprzeczne z zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej
Polskiej, sąd lub prokurator nie rozstrzyga w przedmiocie wniosku i przekazuje akta
sprawy Ministrowi Sprawiedliwości w celu dokonania ustaleń z Trybunałem.
Art. 611n.
Jeżeli wniosek Trybunału o udzielenie pomocy prawnej dotyczy czynności innej niż przewidziana
w Statucie, której wykonanie, mimo ustaleń dokonanych z Trybunałem, jest w dalszym
ciągu niedopuszczalne na mocy ustawy i pomoc prawna nie może być udzielona pod żadnym
warunkiem, w późniejszym terminie lub w inny sposób, sąd lub prokurator odmawia udzielenia
tej pomocy.
Art. 611o.
§ 1.
Jeżeli wniosek Trybunału dotyczy udostępnienia dokumentu lub innego dowodu zawierającego
informacje, których ujawnienie mogłoby zagrażać bezpieczeństwu Rzeczypospolitej Polskiej,
sąd lub prokurator nie rozstrzyga w przedmiocie wniosku i przekazuje akta sprawy Ministrowi
Sprawiedliwości, który w porozumieniu z właściwym organem dokonuje ustaleń z Trybunałem.
§ 2.
Jeżeli mimo dokonania ustaleń z Trybunałem w dalszym ciągu udzielenie pomocy prawnej
mogłoby zagrażać bezpieczeństwu Rzeczypospolitej Polskiej, sąd lub prokurator odmawia
jej udzielenia.
Art. 611p.
Jeżeli wniosek Trybunału dotyczy wydania dokumentu lub innego dowodu, udostępnionego
organowi lub instytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez inne państwo lub organizację
międzynarodową z zastrzeżeniem zachowania w tajemnicy informacji zawartej w tym dokumencie
lub dowodzie, wydanie może nastąpić wyłącznie po wyrażeniu zgody przez udostępniającego
dany dokument lub dowód.
Art. 611r.
§ 1.
Przy wykonywaniu wniosku o współpracę, na żądanie Trybunału, Prokuratorowi Trybunału
oraz innym osobom upoważnionym przez Trybunał zapewnia się obecność przy wykonywaniu
czynności, których dotyczy wniosek.
§ 2.
Osoby, o których mowa w § 1, mogą zwracać się o zadawanie określonych pytań oraz utrwalać
przebieg czynności na potrzeby postępowania prowadzonego przed Trybunałem.
§ 3.
Prokuratorowi Trybunału umożliwia się samodzielne dokonywanie czynności procesowych
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach i w warunkach określonych w Statucie.
Art. 611s.
Ustaleń z Trybunałem, o których mowa w przepisach Statutu, innych niż określone w
niniejszym rozdziale, dokonuje Minister Sprawiedliwości.
”
;
4)
art. 615 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 615.
§ 1.
W stosunkach z międzynarodowymi trybunałami karnymi i ich organami działającymi na
podstawie umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, albo powołanymi
przez organizacje międzynarodowe ukonstytuowane umową ratyfikowaną przez Rzeczpospolitą
Polską stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego działu.
§ 2.
Przepisów niniejszego działu nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której
Rzeczpospolita Polska jest stroną, albo akt prawny regulujący działanie międzynarodowego
trybunału karnego stanowi inaczej.
§ 3.
Przepisów niniejszego działu można nie stosować wobec państwa obcego, z którym Rzeczpospolita
Polska nie ma w tym przedmiocie umowy, a państwo to nie zapewnia wzajemności.
§ 4.
Jeżeli umowa międzynarodowa albo akt prawny regulujący działanie międzynarodowego
trybunału karnego tego wymaga. Minister Sprawiedliwości zawiadamia międzynarodowy
trybunał karny o wszczęciu postępowania przeciwko osobie o popełnienie przestępstwa
podlegającego ściganiu przez ten trybunał.
§ 5.
Jeżeli co do tego samego czynu tej samej osoby wszczęto postępowanie karne w Rzeczypospolitej
Polskiej i przed międzynarodowym trybunałem karnym, Minister Sprawiedliwości przekazuje
ściganie temu trybunałowi, jeżeli wymagają tego akty prawne regulujące działanie trybunału.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy w art. 253 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w razie przeszkody uniemożliwiającej doprowadzenie
lub przyjęcie tymczasowo aresztowanego albo skazanego do aresztu śledczego lub zakładu
karnego oraz w razie nieprzewidzianego lądowania podczas przewozu drogą powietrzną
lub nieprzewidzianej przerwy w przewozie inną drogą osoby przekazywanej na zasadach
i w warunkach określonych w Rzymskim Statucie Międzynarodowego Trybunału Karnego, sporządzonym w Rzymie dnia 17
lipca 1998 r. . Decyzję w tym przedmiocie podejmuje komendant jednostki Policji, Straży Granicznej,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Żandarmerii Wojskowej.
”
.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188 oraz z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr
69, poz. 626 i Nr 93, poz. 889.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z
1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz.
1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255 oraz z
2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626 i Nr 93, poz. 889.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083,
z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122,
poz. 1318, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, Nr 111, poz. 1194 i Nr 151, poz. 1686, z 2002 r.
Nr 74, poz. 676, Nr 121, poz. 1033 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750 oraz z 2004 r. Nr 93, poz. 889 i Nr 210, poz.
2135.