Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 24 sierpnia 2004 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o systemie oceny zgodności
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Zasady funkcjonowania oceny zgodności wyrobów z zasadniczymi i szczegółowymi wymaganiami
- Rozdział 3 - Akredytacja, autoryzacja oraz notyfikacja
- Rozdział 4 - Centrum Akredytacji
- Rozdział 5 - Opłaty
- Rozdział 6 - System kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu
- Rozdział 7 - Odpowiedzialność karna
- Rozdział 8 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 9 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych
ustaw ,
2)
ustawą z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe ,
3)
ustawą z dnia 29 sierpnia 2003 r. o zmianie ustawy o systemie oceny zgodności oraz
zmianie niektórych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów ,
5)
ustawą z dnia 12 marca 2004 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) ,
6)
ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych ,
7)
ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych ,
8)
ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyposażeniu morskim ,
9)
ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku
z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 24 sierpnia 2004 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 49-57, 60, 61 i 64 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności , które stanowią:
„
Art. 49.
W ustawie z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy w art. 8 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
„
5a)
nadzór i kontrola przestrzegania przez pracodawców obowiązku wyposażania stanowisk
pracy w maszyny i inne urządzenia techniczne oraz dostarczania pracownikom środków
ochrony indywidualnej, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności określone
w odrębnych przepisach,
”
.
Art. 50.
W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 113:
a)
w ust. 1 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„
4)
powiadamia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jako organ nadzoru w
rozumieniu odrębnych przepisów, w przypadku stwierdzenia, że wyrób stosowany w zakładzie
górniczym, inny niż określony w przepisach wydanych na podstawie art. 111 ust. 2,
nie spełnia wymagań dotyczących oceny zgodności, określonych w odrębnych przepisach,
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Wniesienie odwołania od decyzji wydanej na podstawie ust. 1 pkt 1-3 nie wstrzymuje
jej wykonania.
”
;
2)
po art. 117 dodaje się art. 117a i 117b w brzmieniu:
„
Art. 117a.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego jest organem wyspecjalizowanym nadzoru nad wyrobami
wprowadzonymi do obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności , w zakresie wyrobów przeznaczonych do stosowania w zakładach górniczych.
Art. 117b.
Pracownikom upoważnionym przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego do wykonywania kontroli
w ramach nadzoru nad wyrobami wprowadzonymi do obrotu przysługuje prawo wstępu do
siedzib, obiektów i urządzeń przedsiębiorców produkujących, importujących lub wprowadzających
do obrotu wyroby, a także do zakładów górniczych oraz siedzib, obiektów i urządzeń
podmiotów wymienionych w art. 112, jak również prawo dostępu do niezbędnych dokumentów
oraz żądania informacji i wyjaśnień. Pracownicy upoważnieni mogą żądać informacji
również od jednostek notyfikowanych w zakresie wyników badań dotyczących kontrolowanych
wyrobów.
”
.
Art. 51.
W ustawie z dnia 22 stycznia 2000 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu:
„
Art. 15a.
W przypadku braku laboratorium akredytowanego w zakresie badań, którym produkt powinien
być poddany, organ nadzoru może wskazać producentowi laboratorium, które posiada akredytację
na podobne badania oraz gwarantuje zastosowanie w pełni udokumentowanych i sprawdzonych
w praktyce metod.
”
.
Art. 52.
W ustawie z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie
niektórych ustaw wprowadza się następujące zmiany:
1)
skreśla się art. 53;
2)
w art. 54 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
art. 47, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
”
.
Art. 53.
W ustawie z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 90:
a)
w ust. 1 po wyrazach „zakres zastosowania” dodaje się wyrazy „, z zastrzeżeniem ust.
1a”,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Podmiot wprowadzający do obrotu urządzenie radiowe jest obowiązany zawiadomić Prezesa
URTiP, co najmniej na 28 dni przed planowanym wprowadzeniem urządzenia do obrotu,
o zamiarze wprowadzenia do obrotu takiego urządzenia. Zawiadomienie powinno zawierać
niezbędne informacje dotyczące przeznaczenia, właściwości technicznych i eksploatacyjnych
oraz zakresu zastosowania wprowadzanego do obrotu urządzenia radiowego.
”
,
c)
w ust. 2 wyraz „Przepisu ust. 1” zastępuje się wyrazami „Przepisów ust. 1, 1a i 3”,
d)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje urządzeń radiowych objętych obowiązkiem określonym w ust. 1a, biorąc pod uwagę
zakresy częstotliwości wykorzystywanych przez urządzenie,
2)
sposób, zakres i tryb udzielania informacji, o której mowa w ust. 1a, w tym wzór formularza
zgłoszenia takiej informacji, biorąc pod uwagę, aby zakres udzielanej informacji był
niezbędny do prowadzenia skutecznego nadzoru nad urządzeniami radiowymi wprowadzonymi
do obrotu.
”
;
2)
w art. 91 w ust. 2 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
raport techniczny zawierający sprawozdanie z badań technicznych urządzenia radiowego
wraz z opinią potwierdzającą spełnianie przez nie zasadniczych wymagań, wystawione
przez akredytowane laboratorium badawcze, indywidualnemu użytkownikowi urządzenia
radiowego, niebędący przedmiotem oferty handlowej,
”
;
3)
w art. 110 w ust. 1:
a)
w pkt 3 po wyrazach „oraz rynku” dodaje się wyrazy „aparatury, w tym rynku”,
b)
w pkt 4 po wyrazach „usług telekomunikacyjnych i pocztowych” dodaje się wyrazy „oraz
rynku aparatury, w tym rynku urządzeń telekomunikacyjnych,”;
4)
w art. 117:
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b)
dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Prezes URTiP jest uprawniony również do kontroli aparatury, w tym urządzeń telekomunikacyjnych,
znajdującej się w obrocie handlowym, pełniąc w tym zakresie funkcję organu wyspecjalizowanego
w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności .
”
;
5)
w art. 118:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 3 otrzymuje brzmienie:„
3)
prowadzenia oględzin kontrolowanych sieci telekomunikacyjnych i aparatury, w tym urządzeń telekomunikacyjnych,”, -
-po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:„
5a)
nieodpłatnego pobierania próbek wprowadzonej do obrotu handlowego aparatury, w tym urządzeń telekomunikacyjnych, w celu przeprowadzenia badań w zakresie spełniania przez aparaturę zasadniczych wymagań,”, -
-pkt 6 otrzymuje brzmienie:„
6)
wykonywania czynności kontrolno-pomiarowych, badań sieci telekomunikacyjnych, urządzeń telekomunikacyjnych oraz innej aparatury, a także kontroli jakości świadczonych usług telekomunikacyjnych.”,
b)
w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
nieodpłatne udostępnienie podlegających kontroli sieci telekomunikacyjnych, urządzeń
telekomunikacyjnych oraz innej aparatury, w celu przeprowadzenia badań.
”
,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Do pobierania i badania próbek aparatury w zakresie spełniania przez nią zasadniczych
wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 5a, stosuje się odpowiednio przepisy art. 27-31 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej .
”
;
6)
po art. 120 dodaje się art. 120a w brzmieniu:
„
Art. 120a.
W przypadku stwierdzenia, że wprowadzona do obrotu handlowego aparatura, w tym urządzenia
telekomunikacyjne, nie spełniają zasadniczych wymagań, Prezes URTiP:
1)
podejmuje decyzję o wycofaniu z obrotu handlowego aparatury niezgodnej z wymaganiami
określonymi w odrębnych przepisach;
2)
przekazuje niezwłocznie organowi nadzoru wyniki kontroli wraz z odpowiednią dokumentacją
oraz kopię decyzji, o której mowa w pkt 1.
”
;
7)
art. 121 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 121.
1.
W przypadku stwierdzenia, że aparatura nie spełnia wymagań zasadniczych, w szczególności
powoduje zakłócenie pracy aparatury spełniającej zasadnicze wymagania, Prezes URTiP
może w decyzji, o której mowa w art. 119, nakazać:
1)
czasowe wstrzymanie używania aparatury niespełniającej wymagań zasadniczych;
2)
zmianę sposobu używania aparatury;
3)
zastosowanie na koszt podmiotu, wobec którego wydano decyzję, środków technicznych
prowadzących do spełniania przez aparaturę zasadniczych wymagań, w szczególności prowadzących
do eliminacji zakłóceń;
4)
czasowe zajęcie aparatury, w celu przeprowadzenia badań niezbędnych do ustalenia przyczyn
powodujących niezgodność aparatury z zasadniczymi wymaganiami, w szczególności ustalenia
przyczyn zakłóceń.
2.
Decyzja, o której mowa w art. 119, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
3.
Prezes URTiP może uzależnić wydanie zajętej aparatury od zgody jej użytkownika na
usunięcie, na koszt użytkownika, przyczyn powodujących niezgodność aparatury z zasadniczymi
wymaganiami, w szczególności przyczyn zakłóceń.
”
;
8)
w art. 124 w ust. 1:
a)
po pkt 14 dodaje się pkt 14a w brzmieniu:
„
14a)
wprowadza do obrotu handlowego urządzenia telekomunikacyjne bez przekazania Prezesowi
URTiP informacji w trybie i zakresie, o którym mowa w art. 90 ust. 1,
”
,
b)
po pkt 16 dodaje się pkt 16a w brzmieniu:
„
16a)
nie wypełnia obowiązków nałożonych decyzją wydaną na podstawie art. 119 lub art. 120a
pkt 1,
”
.
Art. 54.
W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Inspekcja Handlowa, zwana dalej „Inspekcją”, jest wyspecjalizowanym organem kontroli
powołanym do ochrony interesów i praw konsumentów oraz interesów gospodarczych państwa.
”
;
2)
w art. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
zasadniczych wymaganiach - należy przez to rozumieć zasadnicze wymagania, o których
mowa w art. 5 pkt 16 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności ,
”
;
3)
w art. 3 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
kontrola produktów wprowadzonych do obrotu w zakresie zgodności z zasadniczymi wymaganiami
określonymi w przepisach odrębnych z wyłączeniem produktów podlegających nadzorowi
innych właściwych organów,
”
;
4)
w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Główny Inspektor może, na wniosek Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
lub z własnej inicjatywy, zlecić wojewódzkiemu inspektorowi przeprowadzenie dodatkowej
kontroli, jeżeli jest to niezbędne do zbadania:
1)
zjawisk lub procesów gospodarczych zachodzących na rynku;
2)
zgodności produktu z zasadniczymi wymaganiami albo zgodności produktu z ogólnymi wymaganiami
bezpieczeństwa określonymi w odrębnych ustawach.
”
;
5)
w art. 18:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Jeżeli produkt nie spełnia zasadniczych wymagań albo produkt nie spełnia ogólnych
wymagań bezpieczeństwa, wojewódzki inspektor może, w drodze decyzji, zakazać przedsiębiorcy
prezentowania, oferowania, reklamowania, wprowadzania do obrotu i dostarczania produktu
na okres niezbędny do przeprowadzenia kontroli lub badań albo do czasu spełnienia
wymagań, albo w drodze decyzji, zarządzić wycofanie produktu z obrotu.
”
,
b)
w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”,
c)
w ust. 3 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”.
Art. 55.
W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów w art. 26 po pkt 14 dodaje się pkt 14a w brzmieniu:
„
14a)
nadzór nad wyrobami wprowadzonymi do obrotu w zakresie ich zgodności z zasadniczymi
wymaganiami zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności ,
”
.
Art. 56.
W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w art. 32 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Badania laboratoryjne związane z oceną jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
o której mowa w art. 31, są przeprowadzane w laboratoriach Inspekcji albo w innych
laboratoriach posiadających akredytację.
”
.
Art. 57.
W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 9 w pkt 7 skreśla się wyrazy „udzielenie notyfikacji do dokonywania czynności
oceny zgodności i”;
2)
w art. 16 w pkt 9 skreśla się wyrazy „notyfikacji do dokonywania czynności oceny zgodności
lub”;
3)
w art. 24 w ust. 1:
a)
w pkt 4 skreśla się wyrazy „notyfikacji do dokonywania czynności oceny zgodności lub”,
b)
w pkt 6 skreśla się wyrazy „notyfikacji lub”.
”
„
Art. 60.
Z dniem wejścia w życie ustawy zadania określone w art. 7 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji wykonuje spółka powołana na mocy art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji
oraz zmianie niektórych ustaw .
Art. 61.
1.
Kadencja Dyrektora Polskiego Centrum Akredytacji powołanego na podstawie ustawy, o
której mowa w art. 67 ust. 1, upływa z dniem 31 grudnia 2003 r.
2.
Kadencja Rady do Spraw Akredytacji powołanej na podstawie ustawy, o której mowa w
art. 67 ust. 1, upływa z dniem 31 grudnia 2003 r.
”
„
Art. 64.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej ustawy, nie dłużej
niż przez okres 12 miesięcy, obowiązują dotychczasowe przepisy wykonawcze, o ile nie
są sprzeczne z przepisami tej ustawy.
”
;
2)
art. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie
niektórych ustaw , który stanowi:
„
Art. 9.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy
art. 1 pkt 50, w części dotyczącej obowiązku przeprowadzania kontroli, wchodzą w życie
z dniem 1 stycznia 2004 r.
”
;
3)
art. 96 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe , który stanowi:
„
Art. 96.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 7-12, art. 15 i art. 19, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 51 i art. 52 ust. 1 i ust. 3-5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;
3)
art. 84 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a i b, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
4)
art. 84 pkt 2 lit. c, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej.
”
;
4)
art. 10, 11 i 13 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o zmianie ustawy o systemie oceny
zgodności oraz zmianie niektórych ustaw , które stanowią:
„
Art. 10.
Wyroby podlegające obowiązkowej certyfikacji na znak bezpieczeństwa „B” i posiadające
ten znak wydany na podstawie odrębnych przepisów, wprowadzane do obrotu po dniu uzyskania
przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, podlegają ocenie zgodności
na podstawie przepisów ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 11.
Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie
upoważnień zmienionych tą ustawą zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów
wykonawczych na podstawie upoważnień w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej
jednak niż do dnia 31 grudnia 2005 r.
”
„
Art. 13.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 7, który
wchodzi w życie z dniem 1 października 2003 r.
”
;
5)
art. 44 i 46 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów , które stanowią:
„
Art. 44.
Przepisy art. 6 ust. 1 i ust. 3 pkt 3, art. 20 ust. 4, art. 28, art. 29, art. 33 i
art. 39 stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii
Europejskiej.
”
„
Art. 46.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
art. 10 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu
(EMAS) , który stanowi:
„
Art. 10.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej.
”
;
7)
art. 42 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych , który stanowi:
„
Art. 42.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej.
”
;
8)
art. 106 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych , który stanowi:
„
Art. 106.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej.
”
;
9)
art. 23 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyposażeniu morskim , który stanowi:
„
Art. 23.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej.
”
;
10)
art. 113 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw
w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej , który stanowi:
„
Art. 113.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem:
1)
art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art.
97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem
30 kwietnia 2004 r.;
2)
art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem
2 maja 2004 r.
”
.
Załącznik
-
Tekst jednolity ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodnościI)Odnośnik nr 1 dodany do tytułu ustawy przez art. 78 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), która weszła w życie
z dniem 1 maja 2004 r.1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich:
1)
dyrektywy 73/23/EWG z dnia 19 lutego 1973 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do wyposażenia elektrycznego przewidzianego do stosowania
w niektórych granicach napięcia ,
2)
dyrektywy 87/404/EWG z dnia 25 czerwca 1987 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw
państw członkowskich odnoszących się do prostych zbiorników ciśnieniowych ,
3)
dyrektywy 88/378/EWG z dnia 3 maja 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących bezpieczeństwa zabawek ,
4)
dyrektywy 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych ,
5)
dyrektywy 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej ,
6)
dyrektywy 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej ,
7)
dyrektywy 90/384/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw
państw członkowskich odnoszących się do wag nieautomatycznych ,
8)
dyrektywy 90/396/EWG z dnia 29 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do urządzeń spalania paliw gazowych ,
9)
dyrektywy 90/488/EWG z dnia 17 września 1990 r. zmieniającej dyrektywę 87/404/EWG
w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do prostych
zbiorników ciśnieniowych ,
10)
dyrektywy 92/31/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. zmieniającej dyrektywę 89/336/EWG w
sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do kompatybilności
elektromagnetycznej ,
11)
dyrektywy 92/42/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie wymogów sprawności dla nowych
kotłów wody gorącej opalanych paliwem płynnym lub gazowym ,
12)
dyrektywy 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących
wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego ,
13)
dyrektywy 93/68/EWG z dnia 22 lipca 1993 r. zmieniającej dyrektywy 87/404/EWG (proste
zbiorniki ciśnieniowe), 88/378/EWG (bezpieczeństwo zabawek), 89/106/EWG (wyroby budowlane),
89/336/EWG (kompatybilność elektromagnetyczna), 89/392/EWG (maszyny), 89/686/EWG (środki
ochrony osobistej), 90/384/EWG (wagi nieautomatyczne), 90/385/EWG (urządzenia medyczne
aktywnego osadzania), 90/396/EWG (urządzenia spalania paliw gazowych), 91/263/EWG
(wyposażenie terminali telekomunikacyjnych), 92/42/EWG (nowe kotły wody gorącej opalane
paliwem płynnym lub gazowym) i 73/23/EWG (wyposażenie elektryczne przewidziane do
stosowania w pewnych granicach napięcia) ,
14)
dyrektywy 93/95/EWG z dnia 29 października 1993 r. zmieniającej dyrektywę 89/686/EWG
w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia
ochrony osobistej ,
15)
dyrektywy 94/9/WE z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku
w przestrzeniach zagrożonych wybuchem ,
16)
dyrektywy 94/25/WE z dnia 16 czerwca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do łodzi rekreacyjnych ,
17)
dyrektywy 95/16/WE z dnia 29 czerwca 1995 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących dźwigów ,
18)
dyrektywy 96/57/WE z dnia 3 września 1996 r. w sprawie wymagań efektywności energetycznej
chłodziarek, chłodziarko-zamrażarek i zamrażarek typu domowego ,
19)
dyrektywy 96/58/WE z dnia 3 września 1996 r. zmieniającej dyrektywę 89/686/EWG w sprawie
zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony
osobistej ,
20)
dyrektywy 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków ,
21)
dyrektywy 97/23/WE z dnia 29 maja 1997 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych ,
22)
dyrektywy 97/68/WE z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń
gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających
się po drogach ,
23)
dyrektywy 98/37/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do maszyn ,
24)
dyrektywy 1999/5/WE z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych
urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności ,
25)
dyrektywy 2000/55/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie wymogów efektywności energetycznej
stateczników do oświetlenia fluorescencyjnego .
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej
ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej
- dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie
specjalne.
1)
dyrektywy 73/23/EWG z dnia 19 lutego 1973 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do wyposażenia elektrycznego przewidzianego do stosowania
w niektórych granicach napięcia ,
2)
dyrektywy 87/404/EWG z dnia 25 czerwca 1987 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw
państw członkowskich odnoszących się do prostych zbiorników ciśnieniowych ,
3)
dyrektywy 88/378/EWG z dnia 3 maja 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących bezpieczeństwa zabawek ,
4)
dyrektywy 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych ,
5)
dyrektywy 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej ,
6)
dyrektywy 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej ,
7)
dyrektywy 90/384/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw
państw członkowskich odnoszących się do wag nieautomatycznych ,
8)
dyrektywy 90/396/EWG z dnia 29 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do urządzeń spalania paliw gazowych ,
9)
dyrektywy 90/488/EWG z dnia 17 września 1990 r. zmieniającej dyrektywę 87/404/EWG
w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do prostych
zbiorników ciśnieniowych ,
10)
dyrektywy 92/31/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. zmieniającej dyrektywę 89/336/EWG w
sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do kompatybilności
elektromagnetycznej ,
11)
dyrektywy 92/42/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie wymogów sprawności dla nowych
kotłów wody gorącej opalanych paliwem płynnym lub gazowym ,
12)
dyrektywy 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących
wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego ,
13)
dyrektywy 93/68/EWG z dnia 22 lipca 1993 r. zmieniającej dyrektywy 87/404/EWG (proste
zbiorniki ciśnieniowe), 88/378/EWG (bezpieczeństwo zabawek), 89/106/EWG (wyroby budowlane),
89/336/EWG (kompatybilność elektromagnetyczna), 89/392/EWG (maszyny), 89/686/EWG (środki
ochrony osobistej), 90/384/EWG (wagi nieautomatyczne), 90/385/EWG (urządzenia medyczne
aktywnego osadzania), 90/396/EWG (urządzenia spalania paliw gazowych), 91/263/EWG
(wyposażenie terminali telekomunikacyjnych), 92/42/EWG (nowe kotły wody gorącej opalane
paliwem płynnym lub gazowym) i 73/23/EWG (wyposażenie elektryczne przewidziane do
stosowania w pewnych granicach napięcia) ,
14)
dyrektywy 93/95/EWG z dnia 29 października 1993 r. zmieniającej dyrektywę 89/686/EWG
w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia
ochrony osobistej ,
15)
dyrektywy 94/9/WE z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku
w przestrzeniach zagrożonych wybuchem ,
16)
dyrektywy 94/25/WE z dnia 16 czerwca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do łodzi rekreacyjnych ,
17)
dyrektywy 95/16/WE z dnia 29 czerwca 1995 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących dźwigów ,
18)
dyrektywy 96/57/WE z dnia 3 września 1996 r. w sprawie wymagań efektywności energetycznej
chłodziarek, chłodziarko-zamrażarek i zamrażarek typu domowego ,
19)
dyrektywy 96/58/WE z dnia 3 września 1996 r. zmieniającej dyrektywę 89/686/EWG w sprawie
zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony
osobistej ,
20)
dyrektywy 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków ,
21)
dyrektywy 97/23/WE z dnia 29 maja 1997 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych ,
22)
dyrektywy 97/68/WE z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń
gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających
się po drogach ,
23)
dyrektywy 98/37/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do maszyn ,
24)
dyrektywy 1999/5/WE z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych
urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności ,
25)
dyrektywy 2000/55/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie wymogów efektywności energetycznej
stateczników do oświetlenia fluorescencyjnego .
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o zmianie ustawy o systemie oceny zgodności oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 170, poz. 1652), która weszła w życie z dniem 15 października 2003 r.)
zasady funkcjonowania systemu oceny zgodności z zasadniczymi i szczegółowymi wymaganiami
dotyczącymi wyrobów;
2)
zasady i tryb udzielania akredytacji oraz autoryzacji;
3)
sposób zgłaszania Komisji Europejskiej i państwom członkowskim Unii Europejskiej autoryzowanych
jednostek oraz autoryzowanych laboratoriów;
4)
zadania Polskiego Centrum Akredytacji;
53)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
zasady działania systemu kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu.
24)W brzmieniu ustalonym przez art. 90 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 93, poz. 896), która weszła w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej..
Przepisów ustawy nie stosuje się do wyrobów będących wyrobami medycznymi w rozumieniu
ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych .
35)Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; w brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. Nr 92, poz. 881), która weszła w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej..
Przepisów art. 7, art. 13 ust. 1 i 2, art. 40, art. 40b-40k, art. 41-41c, art. 42
oraz art. 45 nie stosuje się do wyrobów budowlanych w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych . Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zasadniczych wymaganiach, w przypadku wyrobów
budowlanych należy przez to rozumieć wymagania podstawowe, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane .
47)Dodany przez art. 21 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyposażeniu morskim (Dz. U. Nr 93, poz. 899), która weszła w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej..
Do oceny zgodności wyrobów będących wyposażeniem morskim w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyposażeniu morskim , akredytacji, autoryzacji oraz notyfikacji, kontroli spełniania przez wyposażenie
morskie wymagań i postępowania w zakresie wyposażenia morskiego niezgodnego z wymaganiami
stosuje się odpowiednio przepisy art. 4, art. 5 pkt 1, 2, 4-13 i 15-17, art. 6 ust.
3, art. 15-36 i art. 38-44 ustawy, z zastrzeżeniem zmian wynikających z ustawy o wyposażeniu
morskim.
Art. 2.
Celem ustawy jest:
1)
eliminowanie zagrożeń stwarzanych przez wyroby dla życia lub zdrowia użytkowników
i konsumentów oraz mienia, a także zagrożeń dla środowiska;
2)
znoszenie barier technicznych w handlu i ułatwianie międzynarodowego obrotu towarowego;
3)
stworzenie warunków do rzetelnej oceny wyrobów i procesów ich wytwarzania przez kompetentne
i niezależne podmioty.
Art. 3.
System oceny zgodności tworzą:
18)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
przepisy określające zasadnicze i szczegółowe wymagania dotyczące wyrobów;
2)
przepisy oraz normy określające działanie podmiotów uczestniczących w procesie oceny
zgodności.
Art. 3a9)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
System kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu obejmuje:
1)
kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych wymagań;
2)
postępowanie w sprawie wprowadzonych do obrotu wyrobów niezgodnych z zasadniczymi
wymaganiami;
3)
monitorowanie systemu kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu.
Art. 4.
W procesie oceny zgodności uczestniczą producenci, ich upoważnieni przedstawiciele,
importerzy, jednostki certyfikujące, jednostki kontrolujące oraz laboratoria.
Art. 5.4 orzeczenia
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
wyrobie - należy przez to rozumieć rzecz ruchomą, bez względu na stopień jej przetworzenia,
przeznaczoną do wprowadzenia do obrotu, z wyjątkiem artykułów rolno-spożywczych oraz
środków żywienia zwierząt;
210)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wprowadzeniu do obrotu - należy przez to rozumieć przekazanie po raz pierwszy wyrobu
użytkownikowi, konsumentowi bądź sprzedawcy przez producenta, jego upoważnionego przedstawiciela
lub importera;
3)
oznakowaniu CE - należy przez to rozumieć oznakowanie potwierdzające zgodność danego
wyrobu lub procesu jego wytwarzania z zasadniczymi wymaganiami;
4)
laboratorium - należy przez to rozumieć laboratorium badawcze lub laboratorium pomiarowe;
511)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
upoważnionym przedstawicielu - należy przez to rozumieć osobę fizyczną lub prawną
mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w Unii Europejskiej, wyznaczoną
przez producenta do działania w jego imieniu;
611)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
jednostce kontrolującej - należy przez to rozumieć jednostkę dokonującą sprawdzenia
projektu wyrobu, wyrobu lub procesu jego wytwarzania oraz ustalenia ich zgodności
z zasadniczymi lub szczegółowymi wymaganiami;
7)
jednostce certyfikującej - należy przez to rozumieć niezależną od podmiotów wymienionych
w pkt 2 jednostkę dokonującą certyfikacji, o której mowa w pkt 8;
812)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
certyfikacji - należy przez to rozumieć działanie jednostki certyfikującej, wykazujące,
że należycie zidentyfikowany wyrób lub proces jego wytwarzania są zgodne z zasadniczymi
lub szczegółowymi wymaganiami;
912)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
certyfikacie zgodności - należy przez to rozumieć dokument wydany przez notyfikowaną
jednostkę certyfikującą, potwierdzający, że wyrób i proces jego wytwarzania są zgodne
z zasadniczymi wymaganiami;
1012)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
deklaracji zgodności - należy przez to rozumieć oświadczenie producenta lub jego upoważnionego
przedstawiciela stwierdzające na jego wyłączną odpowiedzialność, że wyrób jest zgodny
z zasadniczymi wymaganiami;
11)
akredytacji - należy przez to rozumieć uznanie przez jednostkę akredytującą kompetencji
jednostki certyfikującej, jednostki kontrolującej oraz laboratorium do wykonywania
określonych działań;
12)
autoryzacji - należy przez to rozumieć zakwalifikowanie przez ministra lub kierownika
urzędu centralnego, właściwego ze względu na przedmiot oceny zgodności, zgłaszającej
się jednostki lub laboratorium do procesu notyfikacji;
13)
notyfikacji - należy przez to rozumieć zgłoszenie Komisji Europejskiej i państwom
członkowskim Unii Europejskiej autoryzowanych jednostek certyfikujących i kontrolujących
oraz autoryzowanych laboratoriów właściwych do wykonywania czynności określonych w
procedurach oceny zgodności;
1413)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
normach zharmonizowanych - należy przez to rozumieć normy krajowe wprowadzające normy
europejskie opracowane i zatwierdzone przez europejskie organizacje normalizacyjne
na podstawie mandatu udzielonego przez Komisję Europejską, których numery i tytuły
zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
1513)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
dyrektywach nowego podejścia - należy przez to rozumieć dyrektywy Wspólnoty Europejskiej,
uchwalone zgodnie z zasadami zawartymi w uchwale Rady Unii Europejskiej z dnia 7 maja 1985 r., w sprawie nowego podejścia do
harmonizacji technicznej oraz normalizacji;
16)
zasadniczych wymaganiach - należy przez to rozumieć wymagania, które powinien spełniać
wyrób wprowadzany do obrotu, określone w dyrektywach nowego podejścia;
1714)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
szczegółowych wymaganiach - należy przez to rozumieć wymagania, które powinien spełniać
wyrób wprowadzany do obrotu, określone w innych aktach prawnych Wspólnoty Europejskiej
niż dyrektywy nowego podejścia.
Rozdział 2
Zasady funkcjonowania oceny zgodności wyrobów z zasadniczymi i szczegółowymi wymaganiami
Art. 6.1 orzeczenie
116)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Wprowadzane do obrotu wyroby podlegają ocenie zgodności z:
1)
zasadniczymi wymaganiami określonymi w rozporządzeniach wydanych na podstawie art.
9 ust. 1 albo
217)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 2 ustawy wymienionej w odnośniku 5 jako druga.)
szczegółowymi wymaganiami określonymi w rozporządzeniach wydanych na podstawie art.
10 ust. 1 albo
3)
zasadniczymi i szczegółowymi wymaganiami określonymi w odrębnych ustawach.
2.
Dokonanie oceny zgodności, o której mowa w ust. 1, jest obowiązkowe przed wprowadzeniem
wyrobu do obrotu.
3.
Niezależnie od oceny zgodności, o której mowa w ust. 1, dozwolone jest dokonywanie
dobrowolnej oceny zgodności na warunkach uzgodnionych w umowie zawartej przez zainteresowane
strony.
Art. 718)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Podczas dokonywania oceny zgodności z zasadniczymi wymaganiami wyrób może być poddawany:
1)
badaniom przez:
a)
producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela, jeżeli nie jest wymagane przeprowadzenie
badań przez laboratorium niezależne od dostawcy i odbiorcy,
b)
notyfikowane laboratorium, jeżeli jest wymagane przeprowadzenie badań przez laboratorium
niezależne od dostawcy i odbiorcy;
2)
sprawdzeniu zgodności z zasadniczymi wymaganiami - przez notyfikowaną jednostkę kontrolującą;
3)
certyfikacji - przez notyfikowaną jednostkę certyfikującą.
2.
Pozytywny wynik oceny zgodności z zasadniczymi wymaganiami dokonywanej przez notyfikowaną
jednostkę certyfikującą stanowi podstawę do wydania producentowi lub jego upoważnionemu
przedstawicielowi certyfikatu zgodności.
Art. 8.1 orzeczenie
119)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Producent lub jego upoważniony przedstawiciel, który poddał wyrób lub proces jego
wytwarzania ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami i potwierdził ich zgodność,
wystawia deklarację zgodności lub umieszcza oznakowanie CE, zgodnie z wymaganiami
określonymi w dyrektywach nowego podejścia.
2.
Zabrania się umieszczania na wyrobie, który nie spełnia zasadniczych wymagań oraz
dla którego producent lub jego upoważniony przedstawiciel nie wystawił deklaracji
zgodności, oznakowania CE lub znaku podobnego mogącego wprowadzać w błąd użytkownika
wyrobu.
320)Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Zabrania się wprowadzania do obrotu wyrobów nieposiadających oznakowania CE, jeżeli
zgodnie z aktami prawnymi wdrażającymi dyrektywy nowego podejścia wyroby te podlegają
wyłącznie oznakowaniu CE.
Art. 921)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..1 orzeczenie
1.
Minister właściwy ze względu na przedmiot oceny zgodności określi, w drodze rozporządzeń,
zasadnicze wymagania dla wyrobów podlegających ocenie zgodności oraz procedury oceny
zgodności, biorąc pod uwagę rodzaje wyrobów oraz stopień stwarzanych przez nie zagrożeń,
a także inne wymagania zawarte w dyrektywach nowego podejścia.
2.
Minister właściwy ze względu na przedmiot oceny zgodności określi, wydając rozporządzenia,
o których mowa w ust. 1, w szczególności metody badań, sposób oznakowania wyrobów
oraz wzór znaku.
Art. 1021)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Minister właściwy ze względu na przedmiot oceny zgodności może określić, w drodze
rozporządzeń, szczegółowe wymagania dla wyrobów, które mogą stwarzać zagrożenie albo
służą ochronie lub ratowaniu życia, zdrowia, mienia lub środowiska, biorąc pod uwagę
rodzaje wyrobów oraz stopień stwarzanych przez nie zagrożeń, a także inne wymagania
zawarte w innych aktach prawnych Wspólnoty Europejskiej niż dyrektywy nowego podejścia.
2.
Minister właściwy ze względu na przedmiot oceny zgodności, wydając rozporządzenia,
o których mowa w ust. 1, określi, w zależności od rodzaju wyrobów, w szczególności
sposoby identyfikacji i oznakowania wyrobów oraz warunki i tryb przeprowadzania badań.
Art. 11.
Art. 1223)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..1 orzeczenie
Domniemywa się, że wyroby, na których umieszczono oznakowanie CE lub dla których sporządzono
dokumentację potwierdzającą spełnienie zasadniczych wymagań w innych krajach niż Rzeczpospolita
Polska, są zgodne z zasadniczymi wymaganiami określonymi w obowiązujących przepisach.
Art. 13.1 orzeczenie
1.
Domniemywa się, że wyrób spełnia zasadnicze wymagania, jeżeli jest zgodny z normami
zharmonizowanymi.
2.
W przypadku gdy producent lub jego upoważniony przedstawiciel nie wykaże zgodności
wyrobu z normami zharmonizowanymi, jest obowiązany wykazać zgodność wyrobu z zasadniczymi
wymaganiami na podstawie innych dowodów.
324)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego ogłasza, co najmniej raz na kwartał, w
drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
numery i tytuły nowo ustanowionych norm zharmonizowanych wraz z tytułami aktów prawnych
wdrażających dyrektywy nowego podejścia i miejscem ich publikacji.
425)Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego ogłasza raz na 12 miesięcy, w drodze obwieszczenia,
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” numery i tytuły ustanowionych
w danym roku norm zharmonizowanych wraz z tytułami aktów prawnych wdrażających dyrektywy
nowego podejścia i miejscem ich publikacji.
Art. 13a26)Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Producent lub jego upoważniony przedstawiciel są obowiązani przechowywać dokumentację
dotyczącą wyrobów oraz wyników dokonanej oceny zgodności.
Art. 14.
Notyfikowane jednostki certyfikujące, notyfikowane jednostki kontrolujące oraz notyfikowane
laboratoria, o których mowa w art. 21 ust. 1, dokonują oceny zgodności z uwzględnieniem
przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.
Rozdział 3
Akredytacja, autoryzacja oraz notyfikacja
Art. 1527)W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) (Dz. U. Nr 70, poz. 631), która weszła w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej..
1.
Akredytacja jest udzielana przez Polskie Centrum Akredytacji, zwane dalej „Centrum
Akredytacji”, na wniosek zainteresowanej jednostki certyfikującej, jednostki kontrolującej,
laboratorium lub innego podmiotu przeprowadzającego oceny zgodności lub weryfikacje,
po dokonaniu ich oceny i potwierdzeniu, że spełniają wymagania i warunki określone
w odpowiednich Polskich Normach, a w przypadku braku Polskich Norm - w odpowiednich
dokumentach organizacji międzynarodowych.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej:
1)
oznaczenie jednostki certyfikującej lub kontrolującej, laboratorium lub innego podmiotu
przeprowadzającego oceny zgodności lub weryfikacje, ubiegających się o akredytację,
ich siedziby i adresu;
2)
numer w rejestrze właściwym dla jednostki certyfikującej lub kontrolującej, laboratorium
lub innego podmiotu przeprowadzającego oceny zgodności lub weryfikacje;
3)
określenie zakresu akredytacji.
3.
Centrum Akredytacji, w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku
o udzielenie akredytacji, jest obowiązane do zawiadomienia wnioskującej jednostki
certyfikującej, kontrolującej, laboratorium lub innego podmiotu przeprowadzającego
oceny zgodności lub weryfikacje o udzieleniu bądź odmowie udzielenia akredytacji.
4.
Odmowa udzielenia akredytacji następuje po stwierdzeniu, że jednostka certyfikująca
lub kontrolująca, laboratorium albo inny podmiot przeprowadzający oceny zgodności
lub weryfikacje nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 1.
Art. 1628)W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 27..
1.
Dokumentem potwierdzającym udzielenie akredytacji jest certyfikat akredytacji.
2.
Certyfikat, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej:
1)
oznaczenie jednostki udzielającej akredytacji;
2)
oznaczenie jednostki certyfikującej lub kontrolującej, laboratorium lub innego podmiotu
przeprowadzającego oceny zgodności lub weryfikacje, ich siedziby i adresu;
3)
numer i oznaczenie certyfikatu akredytacji;
4)
wskazanie Polskiej Normy lub dokumentów, o których mowa w art. 15 ust. 1;
5)
zakres udzielonej akredytacji oraz okres jej ważności;
6)
datę wydania i podpis Dyrektora Centrum Akredytacji.
3.
W przypadku naruszenia warunków akredytacji może nastąpić ograniczenie zakresu akredytacji,
zawieszenie akredytacji lub jej cofnięcie.
4.
Ograniczenie zakresu akredytacji następuje, jeżeli akredytowana jednostka certyfikująca
lub kontrolująca albo akredytowane laboratorium lub inny akredytowany podmiot przeprowadzający
oceny zgodności lub weryfikacje nie wypełnia warunków określonych w certyfikacie akredytacji.
5.
Zawieszenie akredytacji następuje, jeżeli akredytowana jednostka certyfikująca lub
kontrolująca albo akredytowane laboratorium lub inny akredytowany podmiot przeprowadzający
oceny zgodności lub weryfikacje nie spełnia wszystkich warunków określonych w certyfikacie
akredytacji albo nie wywiązuje się z zobowiązań wynikających z akredytacji.
6.
Cofnięcie akredytacji następuje w przypadku nieusunięcia przez akredytowaną jednostkę
certyfikującą lub kontrolującą albo akredytowane laboratorium lub inny akredytowany
podmiot przeprowadzający oceny zgodności lub weryfikacje przyczyn będących podstawą
zawieszenia akredytacji.
7.
Zawieszenie, cofnięcie lub ograniczenie zakresu akredytacji może nastąpić również
na wniosek akredytowanej jednostki certyfikującej lub kontrolującej albo akredytowanego
laboratorium lub innego akredytowanego podmiotu przeprowadzającego oceny zgodności
lub weryfikacje.
8.
Centrum Akredytacji jest obowiązane informować ministrów i kierowników urzędów centralnych,
właściwych ze względu na przedmiot oceny zgodności, o ograniczeniu, zawieszeniu lub
cofnięciu akredytacji jednostce notyfikowanej.
Art. 17.
129)W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 27..
W przypadku odmowy udzielenia, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia zakresu akredytacji
jednostce certyfikującej lub kontrolującej, laboratorium lub innemu podmiotowi przeprowadzającemu
oceny zgodności lub weryfikacje przysługuje odwołanie.
2.
Odwołanie wnosi się do Komitetu Odwoławczego, o którym mowa w art. 36 ust. 1, w terminie
14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o odmowie udzielenia, zawieszeniu, cofnięciu
bądź ograniczeniu zakresu akredytacji.
3.
Odwołanie rozpatruje zespół trzech ekspertów, wyznaczonych spośród stałych członków
Komitetu Odwoławczego przez Przewodniczącego Komitetu Odwoławczego, w terminie 60
dni od dnia doręczenia odwołania.
4.
W przypadku gdy rozpatrzenie odwołania wymaga szczególnej wiedzy lub w rozpatrywanej
dziedzinie nie ma ekspertów wśród stałych członków Komitetu Odwoławczego, Przewodniczący
Komitetu Odwoławczego może powołać dodatkowego eksperta w skład zespołu rozpatrującego
odwołanie.
530)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188), która weszła w życie z dniem 24 sierpnia 2003 r..
Nadanie pisma z odwołaniem w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego lub
w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do Komitetu Odwoławczego.
Art. 18.
1.
Po rozpatrzeniu odwołania, o którym mowa w art. 17 ust. 1, Komitet Odwoławczy:
1)
stwierdza zasadność odwołania i przekazuje sprawę Centrum Akredytacji do ponownego
rozpoznania albo
2)
oddala odwołanie.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jednostce certyfikującej, jednostce kontrolującej
oraz laboratorium przysługuje odwołanie do sądu powszechnego.
Art. 19.
1.
Jednostki certyfikujące, jednostki kontrolujące oraz laboratoria w celu uzyskania
notyfikacji mogą ubiegać się o autoryzację.
2.
Jednostki certyfikujące, jednostki kontrolujące oraz laboratoria, o których mowa w
ust. 1, powinny spełniać następujące kryteria:
1)
posiadać personel o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie wyrobów i danej procedury
oceny zgodności;
2)
być niezależne i bezstronne w stosunku do podmiotów bezpośrednio lub pośrednio związanych
z procesem produkcji wyrobu;
3)
dysponować odpowiednim sprzętem;
4)
przestrzegać przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie
chronionych.
3.
Autoryzacja jest udzielana na wniosek jednostki certyfikującej, jednostki kontrolującej
albo laboratorium, spełniających kryteria określone w ust. 2, pod warunkiem:
1)
uzyskania certyfikatu akredytacji;
2)
ubezpieczenia się od odpowiedzialności cywilnej w wysokości odpowiedniej dla ryzyka
związanego z prowadzoną działalnością;
3)
spełnienia dodatkowych kryteriów określonych w rozporządzeniach wydanych na podstawie
art. 9 ust. 1 albo wymagań określonych w odrębnych ustawach.
4.
Wniosek o udzielenie autoryzacji zawiera:
1)
oznaczenie jednostki certyfikującej lub kontrolującej albo laboratorium ubiegających
się o autoryzację, ich siedziby i adresu;
2)
numer w rejestrze właściwym dla jednostki certyfikującej lub kontrolującej albo laboratorium;
3)
określenie zakresu autoryzacji.
5.
Do wniosku o udzielenie autoryzacji dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie
kryteriów, o których mowa w ust. 2 i 3.
6.
Warunki, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, nie dotyczą jednostek certyfikujących,
jednostek kontrolujących i laboratoriów jednostek administracji rządowej wykonujących
w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną
przyrządów pomiarowych na podstawie ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach .
7.
Warunek, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, nie dotyczy akredytowanych jednostek certyfikujących
lub kontrolujących oraz akredytowanych laboratoriów wykonujących czynności w zakresie
wyrobów wykorzystywanych na cele obronności lub bezpieczeństwa państwa oraz służących
do ochrony informacji niejawnych.
Art. 20.
1.
Autoryzacji dokonuje minister albo kierownik urzędu centralnego właściwy ze względu
na przedmiot oceny zgodności, zwany dalej „ministrem albo kierownikiem urzędu centralnego”,
w drodze decyzji administracyjnej.
2.
Minister albo kierownik urzędu centralnego może, w drodze decyzji administracyjnej,
ograniczyć zakres autoryzacji lub cofnąć autoryzację w przypadku stwierdzenia naruszenia
warunków autoryzacji, o których mowa w art. 19 ust. 3, w zależności od charakteru
i znaczenia naruszenia; minister albo kierownik urzędu centralnego niezwłocznie informuje
ministra właściwego do spraw gospodarki o podjętej decyzji.
3.
Minister albo kierownik urzędu centralnego jest obowiązany informować organ nadzoru,
o którym mowa w art. 38 ust. 1, o ograniczeniu lub cofnięciu autoryzacji.
Art. 21.
1.
Ministrowie i kierownicy urzędów centralnych zgłaszają ministrowi właściwemu do spraw
gospodarki autoryzowane jednostki certyfikujące i jednostki kontrolujące oraz autoryzowane
laboratoria w celu ich notyfikowania Komisji Europejskiej i państwom członkowskim
Unii Europejskiej.
2.
Zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, podlegają również akredytowane jednostki certyfikujące
i kontrolujące oraz akredytowane laboratoria, o których mowa w art. 19 ust. 7.
3.
W przypadku gdy notyfikowana jednostka certyfikująca i jednostka kontrolująca oraz
notyfikowane laboratorium nie spełniają wymagań określonych w rozporządzeniach wydanych
na podstawie art. 9 ust. 1 albo w odrębnych ustawach i nie wywiązują się ze swoich
obowiązków, a także została im cofnięta autoryzacja lub zakres autoryzacji został
ograniczony, minister właściwy do spraw gospodarki cofa notyfikację lub ogranicza
jej zakres; minister właściwy do spraw gospodarki o podjętej decyzji informuje Komisję
Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” informacje o notyfikowanych jednostkach
certyfikujących i jednostkach kontrolujących oraz notyfikowanych laboratoriach, a
także o zmianie zakresu notyfikacji i jej cofnięciu.
Art. 22.
Minister oraz kierownik urzędu centralnego sprawują nadzór nad notyfikowanymi jednostkami
certyfikującymi i jednostkami kontrolującymi oraz notyfikowanymi laboratoriami w zakresie
określonym w art. 19 ust. 3.
Art. 23.
Notyfikowane jednostki certyfikujące są obowiązane informować o zawieszonych lub cofniętych
certyfikatach zgodności, wraz z uzasadnieniem, organ nadzoru, o którym mowa w art.
38 ust. 1, a także inne notyfikowane jednostki; organ nadzoru informuje Komisję Europejską
o zawieszonych oraz cofniętych certyfikatach wraz z uzasadnieniem.
Art. 24.1 orzeczenie
1.
Minister oraz kierownik urzędu centralnego są uprawnieni do kontroli notyfikowanych
jednostek certyfikujących i jednostek kontrolujących oraz notyfikowanych laboratoriów.
2.
Czynności kontrolne przeprowadza się na podstawie upoważnienia wydanego przez ministra
albo kierownika urzędu centralnego, które zawiera:
1)
oznaczenie osoby dokonującej kontroli;
2)
nazwę kontrolowanej notyfikowanej jednostki certyfikującej lub kontrolującej albo
notyfikowanego laboratorium;
3)
zakres kontroli.
3.
Osoby upoważnione przez ministra oraz kierownika urzędu centralnego do dokonania kontroli
są uprawnione do:
1)
wstępu na teren nieruchomości, obiektu i lokalu notyfikowanej jednostki certyfikującej
i kontrolującej oraz notyfikowanego laboratorium w dniach i godzinach ich pracy;
2)
żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień oraz okazania dokumentów związanych z działalnością
objętą notyfikacją;
3)
żądania udzielenia, w wyznaczonym terminie, pisemnych i ustnych wyjaśnień w sprawach
objętych zakresem kontroli.
4.
Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego
upoważnionej.
5.
Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół i przedstawia organom kontrolowanej
notyfikowanej jednostki certyfikującej i jednostki kontrolującej oraz notyfikowanemu
laboratorium.
6.
Minister oraz kierownik urzędu centralnego mogą upoważnić do dokonywania kontroli,
o której mowa w ust. 1, inny organ wyspecjalizowany w przeprowadzaniu kontroli działalności
objętej notyfikacją.
Rozdział 4
Centrum Akredytacji
Art. 25.
1.
Centrum Akredytacji jest krajową jednostką akredytującą.
2.
Centrum Akredytacji jest państwową osobą prawną.
3.
Nadzór nad Centrum Akredytacji sprawuje minister właściwy do spraw gospodarki.
Art. 2632)W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 27..
1.
Do zakresu działania Centrum Akredytacji należy w szczególności:
1)
akredytowanie jednostek certyfikujących lub kontrolujących, laboratoriów lub innych
podmiotów przeprowadzających oceny zgodności lub weryfikacje;
2)
sprawowanie nadzoru nad akredytowanymi jednostkami certyfikującymi lub kontrolującymi
oraz akredytowanymi laboratoriami lub innymi akredytowanymi podmiotami przeprowadzającymi
oceny zgodności lub weryfikacje, w zakresie przestrzegania przez nie warunków akredytacji;
3)
prowadzenie wykazu akredytowanych jednostek certyfikujących lub kontrolujących oraz
akredytowanych laboratoriów lub innych akredytowanych podmiotów przeprowadzających
oceny zgodności lub weryfikacje;
4)
organizowanie szkoleń i prowadzenie działalności wydawniczej w zakresie akredytacji.
2.
Centrum Akredytacji może zawierać z zagranicznymi jednostkami akredytującymi porozumienia
o wzajemnym uznawaniu kompetencji akredytowanych jednostek certyfikujących lub kontrolujących
oraz akredytowanych laboratoriów lub innych akredytowanych podmiotów przeprowadzających
oceny zgodności lub weryfikacje.
Art. 27.
1.
Centrum Akredytacji kieruje Dyrektor Polskiego Centrum Akredytacji, zwany dalej „Dyrektorem
Centrum”.
2.
Dyrektora Centrum powołuje minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze konkursu,
na okres 5 lat, spośród kandydatów posiadających:
1)
wykształcenie wyższe;
2)
co najmniej pięcioletni staż pracy na stanowisku kierowniczym;
3)
doświadczenie zawodowe w wykonywaniu pracy związanej z dokonywaniem oceny zgodności.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb
przeprowadzania konkursu, o którym mowa w ust. 2, uwzględniając konieczność zapewnienia
powszechnej dostępności ogłoszenia o konkursie.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, określi
w szczególności skład komisji konkursowej, sposób jej powoływania i działania.
5.
Minister właściwy do spraw gospodarki odwołuje Dyrektora Centrum przed upływem okresu,
na który został powołany, w przypadku:
1)
choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań;
2)
naruszenia przez niego obowiązków;
3)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne;
4)
rezygnacji ze stanowiska.
6.
Do zadań Dyrektora Centrum należy:
1)
reprezentowanie Centrum Akredytacji;
2)
podejmowanie decyzji w sprawach dotyczących działalności Centrum Akredytacji;
3)
współpraca z Radą do Spraw Akredytacji, w tym zasięganie opinii Rady w sprawach, o
których mowa w art. 35 ust. 2;
4)
zatwierdzanie rocznych planów finansowych Centrum Akredytacji;
5)
sporządzanie rocznych sprawozdań z działalności Centrum Akredytacji i przedstawianie
ich ministrowi właściwemu do spraw gospodarki.
Art. 28.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze zarządzenia, nadaje statut Centrum
Akredytacji, określając w szczególności strukturę organizacyjną Centrum Akredytacji.
Art. 29.
1.
Centrum Akredytacji prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.
2.
Przychodami Centrum Akredytacji są:
1)
przychody z prowadzonej działalności, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1, 2 i 4;
2)
inne przychody.
3.
Koszty działalności Centrum Akredytacji, w tym wynagrodzenia pracowników, są pokrywane
z przychodów, o których mowa w ust. 2.
5.
Dyrektor Centrum określi zasady wynagradzania pracowników Centrum Akredytacji.
Art. 30.
1.
Podstawą gospodarki finansowej Centrum Akredytacji jest roczny plan finansowy, zatwierdzany
przez Dyrektora Centrum.
2.
Zasady prowadzenia rachunkowości przez Centrum Akredytacji określają odrębne przepisy.
Art. 31.
Centrum Akredytacji finansuje inwestycje ze środków własnych.
Art. 32.
Sprawozdania finansowe zatwierdza Dyrektor Centrum.
Art. 33.
1.
Centrum Akredytacji tworzy następujące fundusze:
1)
fundusz podstawowy;
2)
fundusz z aktualizacji wyceny;
3)
fundusz płac;
4)
zakładowy fundusz świadczeń socjalnych;
5)
zakładowy fundusz nagród.
2.
Zasady tworzenia funduszy, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 4, regulują odrębne przepisy.
3.
Zakładowy fundusz nagród stanowi 8,5% funduszu płac.
4.
Fundusz podstawowy zwiększa się o:
1)
część zatwierdzonego zysku bilansowego za poprzedni rok obrotowy;
2)
wartość składników majątkowych przejętych nieodpłatnie na podstawie decyzji i orzeczeń
właściwych organów lub na podstawie odrębnych przepisów, w tym wartość majątku przekazanego
Centrum Akredytacji w momencie jego powołania jako wyposażenie i przeznaczonego do
wykonywania zadań statutowych.
5.
Fundusz podstawowy zmniejsza się o:
1)
wartość składników majątkowych przekazanych nieodpłatnie na podstawie decyzji i orzeczeń
właściwych organów lub na podstawie odrębnych przepisów;
2)
stratę bilansową.
Art. 34.
Zatwierdzony zysk Centrum Akredytacji przeznacza na:
1)
fundusz podstawowy - 70%;
2)
wpłatę do budżetu państwa - 30%.
Art. 35.
1.
Przy Centrum Akredytacji działa Rada do Spraw Akredytacji, zwana dalej „Radą”, jako
organ opiniodawczo-doradczy Dyrektora Centrum w sprawach należących do zakresu działania
Centrum Akredytacji.
2.
Do zadań Rady należy opiniowanie:
1)
stanu i kierunków rozwoju akredytacji;
2)
działalności merytorycznej Centrum Akredytacji;
3)
rocznych planów i sprawozdań z działalności Centrum Akredytacji.
3.
Kadencja Rady trwa 6 lat.
4.
Rada liczy nie więcej niż 20 osób. W skład Rady wchodzą proporcjonalnie, w liczbie
zapewniającej brak dominacji którejkolwiek ze stron, osoby reprezentujące organy administracji
rządowej, krajową jednostkę normalizacyjną oraz ogólnopolskie organizacje: konsumenckie,
pracodawców, gospodarcze i naukowo-techniczne.
5.
Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek organów, jednostki i organizacji,
o których mowa w ust. 4, powołuje oraz odwołuje członków Rady.
6.
Przewodniczącego i jego dwóch zastępców wybiera Rada spośród swojego grona.
7.
Organizację i tryb pracy Rady określa regulamin uchwalony przez Radę.
8.
Obsługę organizacyjną Rady zapewnia Centrum Akredytacji.
Art. 36.
1.
Przy Centrum Akredytacji działa Komitet Odwoławczy, liczący nie więcej niż 10 ekspertów
posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w zakresie akredytacji.
2.
Do zadań Komitetu Odwoławczego należy rozpatrywanie odwołań w sprawach odmowy udzielenia,
zawieszenia, cofnięcia lub ograniczenia zakresu akredytacji.
334)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek ministrów i kierowników urzędów
centralnych właściwych ze względu na przedmiot akredytacji, po uzyskaniu pozytywnej
opinii Centrum Akredytacji o zgłoszonych kandydatach, w drodze zarządzenia, powołuje
i odwołuje członków Komitetu Odwoławczego.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze zarządzenia, tryb działania
Komitetu Odwoławczego.
5.
Obsługę organizacyjną i finansową Komitetu Odwoławczego zapewnia Centrum Akredytacji.
Rozdział 5
Opłaty
Art. 37.
135)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Za czynności związane z:
1)
obowiązkową oceną zgodności wyrobów,
2)
badaniami na potrzeby oceny zgodności wyrobów,
3)
certyfikacją,
4)
sprawdzaniem zgodności wyrobów z wymaganiami, dokonywane przez notyfikowane jednostki
kontrolujące,
5)
akredytacją jednostek certyfikujących, jednostek kontrolujących i laboratoriów
- pobiera się opłaty.
2.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, uiszcza wnioskodawca.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do
spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania opłat za czynności,
o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem okoliczności, że stawki tych opłat powinny
zapewnić pokrycie kosztów ich przeprowadzenia.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do
spraw gospodarki, może określić, w drodze rozporządzenia, maksymalne wysokości opłat,
o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem uzasadnionych kosztów.
Rozdział 6
System kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu36)Tytuł w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
Art. 3837)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..1 orzeczenie
1.
System kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu, zwany dalej „systemem”, tworzą Prezes
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Prezesem UOKiK”, i organy wymienione
w ust. 2 i 3, zwane dalej „organami wyspecjalizowanymi”.
2.
Kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych wymagań prowadzą:
1)
wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej;
2)
inspektorzy pracy;
3)
Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty;
4)
organy Inspekcji Ochrony Środowiska;
5)
Prezes Urzędu Transportu Kolejowego;
6)
organy nadzoru budowlanego;
7)
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego;
8)
dyrektorzy urzędów morskich.
3.
Postępowania w zakresie wprowadzonych do obrotu wyrobów niezgodnych z zasadniczymi
wymaganiami prowadzą:
1)
Główny Inspektor Inspekcji Handlowej;
2)
okręgowy inspektor pracy;
3)
Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty;
4)
wojewódzki inspektor ochrony środowiska;
5)
Prezes Urzędu Transportu Kolejowego;
6)
organy nadzoru budowlanego;
7)
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego;
8)
dyrektorzy urzędów morskich.
Art. 3937)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Prezes UOKiK jest organem monitorującym system.
2.
Do zadań Prezesa UOKiK należy:
1)
współpraca z organami wyspecjalizowanymi;
2)
opiniowanie okresowych planów kontroli przeprowadzanych przez organy wyspecjalizowane;
3)
przekazywanie organom wyspecjalizowanym informacji wskazujących, że wyrób wprowadzony
do obrotu nie spełnia zasadniczych wymagań;
4)
prowadzenie rejestru wyrobów niezgodnych z zasadniczymi wymaganiami, zwanego dalej
„rejestrem”, oraz gromadzenie informacji dotyczących systemu kontroli wyrobów wprowadzonych
do obrotu.
3.
Do zadań organów wyspecjalizowanych należy:
1)
prowadzenie kontroli spełniania przez wyroby zasadniczych wymagań i niezwłoczne informowanie
Prezesa UOKiK o wynikach przeprowadzanych kontroli;
2)
prowadzenie postępowań w sprawie wprowadzonych do obrotu wyrobów niezgodnych z zasadniczymi
wymaganiami i przekazywanie Prezesowi UOKiK informacji o wszczęciu i zakończeniu tych
postępowań;
3)
niezwłoczne przekazywanie Prezesowi UOKiK kopii wydanych decyzji;
4)
współpraca z Prezesem UOKiK;
5)
przedstawianie Prezesowi UOKiK do zaopiniowania okresowych planów kontroli wyrobów
wprowadzonych do obrotu;
6)
sporządzanie i przekazywanie Prezesowi UOKiK rocznych sprawozdań z przeprowadzanych
kontroli.
Art. 39a38)Dodany przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Prezes UOKiK prowadzi rejestr.
2.
W rejestrze są gromadzone w szczególności:
1)
dane umożliwiające identyfikację wyrobu;
2)
informacje o:
a)
rodzaju i zakresie niezgodności wyrobu z zasadniczymi wymaganiami,
b)
środkach, jakie zastosowano w odniesieniu do wyrobu niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami,
c)
zagrożeniach, jakie może spowodować wyrób niezgodny z zasadniczymi wymaganiami, wraz
z określeniem tych zagrożeń.
339)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 3 lit. a ustawy wymienionej w odnośniku 5 jako druga..
Prezes UOKiK dokonuje wpisów do rejestru w przypadku wydania decyzji, o których mowa:
1)
w art. 41c ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3;
2)
w art. 30 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i 6 oraz art. 32 ustawy
z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych.
4.
Prezes UOKiK, na wniosek organu wyspecjalizowanego lub z urzędu, usuwa wpis w rejestrze,
w przypadku gdy:
1)
osoba wprowadzająca wyrób do obrotu udowodni, że wycofała z obrotu wszystkie egzemplarze
wyrobu niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami; wpis usuwa się nie wcześniej niż w
terminie 6 miesięcy od zakończenia kontroli, o której mowa w art. 40 ust. 1;
2)
niezgodności wyrobu z zasadniczymi wymaganiami zostały usunięte; wpis usuwa się nie
wcześniej niż przed upływem 12 miesięcy od dnia przeprowadzenia kontroli, o której
mowa w art. 41b ust. 2 i art. 41c ust. 9.
4a40)Dodany przez art. 38 pkt 3 lit. b ustawy wymienionej w odnośniku 5 jako druga..
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do wyrobów budowlanych w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych, z tym że terminy usunięcia wpisu liczy się od dnia, w których stały się ostateczne
decyzje, o których mowa w ust. 3 pkt 2.
5.
Informacje zawarte w rejestrze są publicznie dostępne.
6.
Prezes UOKiK może w każdym czasie podać do publicznej wiadomości informacje zawarte
w rejestrze.
7.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób prowadzenia rejestru,
mając na względzie w szczególności zapewnienie prawidłowości działania rejestru.
Art. 39b38)Dodany przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Prezes UOKiK gromadzi informacje dotyczące systemu, w szczególności dotyczące wyników
kontroli i prowadzonych postępowań.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępnia się organom wyspecjalizowanym i organom
celnym.
3.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób przepływu informacji pomiędzy Prezesem UOKiK, organami wyspecjalizowanymi oraz
organami celnymi,
2)
wzory formularzy stosowanych przy gromadzeniu informacji dotyczących funkcjonowania
systemu
- mając na względzie potrzebę monitorowania systemu.
Art. 4041)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Organy wyspecjalizowane prowadzą kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych wymagań,
zwaną dalej „kontrolą”, z urzędu lub na wniosek Prezesa UOKiK.
2.
W kontroli prowadzonej przez organ wyspecjalizowany może uczestniczyć, za jego zgodą,
pracownik UOKiK upoważniony przez Prezesa UOKiK, do czynności którego stosuje się
przepisy niniejszego rozdziału dotyczące osoby kontrolującej.
3.
Do kontroli prowadzonej przez organy wyspecjalizowane, w zakresie nieuregulowanym
w ustawie, stosuje się przepisy dotyczące zakresu działania tych organów.
Art. 40a42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Podmioty wymienione w art. 4, a także sprzedawcy wyrobów podlegających ocenie zgodności
są obowiązani współdziałać, z należytą starannością, z organami wyspecjalizowanymi,
w zakresie niezbędnym do ustalenia, czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania.
Art. 40b42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Organy wyspecjalizowane przeprowadzają kontrolę u podmiotów objętych zakresem kontroli,
zwanych dalej „kontrolowanymi”.
2.
Kontrolowany oraz inne podmioty posiadające dowody lub informacje niezbędne do ustalenia,
czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania, są obowiązani do przekazania tych dowodów
i udzielania informacji na żądanie organu prowadzącego kontrolę.
3.
Żądanie, o którym mowa w ust. 2, powinno zawierać:
1)
określenie rodzaju dowodów oraz rodzaju i zakresu informacji, którego dotyczy;
2)
wskazanie celu żądania;
3)
określenie terminu udostępnienia dowodów lub udzielenia informacji;
4)
pouczenie o skutkach nieudostępnienia żądanych dowodów lub informacji albo udostępnienia
dowodów lub informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd.
Art. 40c42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Jeżeli kontrolowany lub podmioty, o których mowa w art. 40b ust. 2, nie udzielą informacji
lub nie współdziałają w toku kontroli, ustaleń dokonuje się na podstawie dowodów,
danych lub informacji dostępnych organowi wyspecjalizowanemu przeprowadzającemu kontrolę.
2.
Jeżeli kontrolowany lub podmioty, o których mowa w art. 40b ust. 2, przedstawią wprowadzające
w błąd lub nieprawdziwe dowody, dane lub informacje, organ wyspecjalizowany przeprowadzający
kontrolę pomija je przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy.
3.
Kontrolowanego lub podmioty, o których mowa w art. 40b ust. 2, informuje się o skutkach
działań określonych w ust. 1 i 2.
Art. 40d42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Informacje uzyskane w toku kontroli przez organ wyspecjalizowany nie podlegają ujawnieniu,
pod warunkiem że przekazujący je wskaże przyczynę, dla której wnioskuje o ich nieujawnienie,
z zastrzeżeniem ust. 3.
2.
Informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, rozumiane jako nieujawnione do wiadomości
publicznej informacje techniczne, technologiczne oraz organizacyjne przedsiębiorstwa
lub inne informacje, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu
zachowania ich poufności, uzyskane w toku kontroli, mogą być wykorzystane wyłącznie
do celów, dla których zostały zgromadzone, z zastrzeżeniem ust. 3.
3.
Jeżeli zachodzi potrzeba ujawnienia informacji oraz dowodów uzyskanych w toku kontroli,
Prezes UOKiK lub organ wyspecjalizowany ujawni je w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia
podjętych w postępowaniu rozstrzygnięć.
Art. 40e42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Kontrolę przeprowadza się w obecności kontrolowanego lub jego upoważnionego pracownika.
2.
Kontrolowany lub jego upoważniony pracownik są obowiązani umożliwić wykonywanie kontroli,
a w szczególności:
1)
zapewnić wgląd w dokumenty objęte zakresem kontroli;
2)
wydać za pokwitowaniem wyroby lub dokumenty, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia
ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli;
3)
udzielić niezbędnej pomocy technicznej, jeżeli dokumenty będące przedmiotem kontroli
zostały zapisane na elektronicznych nośnikach informacji;
4)
udostępnić obiekty i pomieszczenia, w których znajdują się dokumenty i wyroby objęte
zakresem kontroli;
5)
udzielać wszelkich wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli;
6)
udostępnić dokumenty w celu sporządzenia kopii; zgodność kopii z oryginałem dokumentu
potwierdza kontrolowany.
Art. 40f42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
W toku kontroli osoba kontrolująca w szczególności może:
1)
badać akta i dokumenty w zakresie objętym kontrolą;
2)
dokonywać oględzin terenów, obiektów, pomieszczeń, wyrobów i innych rzeczy w zakresie
objętym kontrolą;
3)
legitymować osoby w celu stwierdzenia ich tożsamości, jeżeli jest to niezbędne na
potrzeby kontroli;
4)
żądać udzielenia, w wyznaczonym terminie, pisemnych i ustnych wyjaśnień w sprawach
objętych zakresem kontroli;
5)
przesłuchiwać osoby w charakterze strony lub świadka, jeżeli jest to niezbędne do
wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności sprawy;
6)
zasięgać opinii biegłych, jeżeli jest to niezbędne na potrzeby kontroli;
7)
zabezpieczać dowody;
8)
pobierać nieodpłatnie próbki wyrobów do badań;
9)
zbierać inne niezbędne dowody w zakresie objętym kontrolą.
2.
Osoba kontrolująca jest uprawniona do wstępu oraz poruszania się na terenie, w obiektach
i pomieszczeniach kontrolowanego za okazaniem legitymacji służbowej oraz upoważnienia
do przeprowadzenia kontroli, bez obowiązku uzyskiwania przepustki określonej w regulaminie
wewnętrznym.
3.
Osoba kontrolująca podlega przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązującym
w jednostce kontrolowanej.
Art. 40g42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Przedmiotem kontroli może być wyrób, prawidłowość oznakowania wyrobu oraz dokumentacja
techniczna wyrobu.
2.
Osoba kontrolująca może w toku kontroli żądać od osoby zobowiązanej do przechowywania
dokumentów związanych z oceną zgodności przedstawienia, w wyznaczonym terminie, w
szczególności:
1)
deklaracji zgodności;
2)
nazwy i adresu producenta wyrobu;
3)
wykazu uwzględnionych norm zharmonizowanych lub rozwiązań przyjętych w celu stwierdzenia
zgodności wyrobu z zasadniczymi wymaganiami;
4)
ogólnego opisu wyrobu, schematu wyrobu oraz instrukcji obsługi wyrobu.
3.
W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do zgodności wyrobu z zasadniczymi wymaganiami
osoba kontrolująca może dodatkowo zażądać od osoby zobowiązanej do przechowywania
dokumentów związanych z oceną zgodności przedstawienia, w wyznaczonym terminie, w
szczególności:
1)
sprawozdania z przeprowadzonych badań;
2)
informacji o systemie zarządzania jakością.
4.
W przypadku gdy kontrolowany wyrób stwarza zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub
środowiska, osoba kontrolująca może zażądać od osoby zobowiązanej do przechowywania
dokumentów związanych z oceną zgodności przedstawienia, w wyznaczonym terminie, pełnej
dokumentacji technicznej.
5.
Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 2-4, sporządzono w języku obcym, osoba kontrolująca
może żądać, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli, tłumaczenia tych dokumentów
na język polski.
Art. 40h42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy osoba zobowiązana do przechowywania dokumentów związanych z oceną
zgodności nie przedstawi tych dokumentów osobie kontrolującej lub z przedstawionych
dokumentów nie wynika, że wyrób spełnia zasadnicze wymagania, organ wyspecjalizowany
może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu laboratorium
w celu ustalenia, czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania.
Art. 40i42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
W przypadku zabezpieczenia dowodów, pobrania próbek, dokonania oględzin lub przeprowadzenia
innych czynności sporządza się protokół.
2.
W celu poddania wyrobu badaniom, o których mowa w art. 40h, organ wyspecjalizowany
pobiera nieodpłatnie próbki.
3.
Równocześnie z pobraniem próbki wyrobu należy pobrać i zabezpieczyć dodatkową próbkę
z tej samej partii wyrobu w ilości odpowiadającej ilości pobranej do badań (próbka
kontrolna).
4.
Próbka kontrolna jest przechowywana przez kontrolowanego, do czasu jej zwolnienia
przez organ wyspecjalizowany, w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech
charakterystycznych wyrobu; w tym czasie nie może być wprowadzana do obrotu.
5.
Próbki kontrolnej nie pobiera się, jeżeli:
1)
pobranie próbki byłoby utrudnione ze względu na wartość, rodzaj lub ilość wyrobu;
2)
przechowanie próbki w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych
wyrobu jest niemożliwe.
6.
Po przeprowadzeniu badań sporządza się sprawozdanie z badań, które dołącza się do
protokołu kontroli.
Art. 40j42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
W przypadku stwierdzenia, że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań, opłaty związane
z badaniami ponosi osoba, która wprowadziła wyrób do obrotu.
2.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, organ wyspecjalizowany ustala na podstawie uzasadnionych
kosztów badań, z uwzględnieniem rodzaju badanego wyrobu oraz stopnia skomplikowania
i zakresu przeprowadzonych badań.
3.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.
4.
W przypadku stwierdzenia, że wyrób spełnia zasadnicze wymagania, opłaty związane z
badaniami ponosi Skarb Państwa.
5.
Do opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
Art. 40k42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
W przypadku gdy w wyniku kontroli organ wyspecjalizowany, który ją prowadził, stwierdzi,
że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań, może, w drodze decyzji, na okres nie dłuższy
niż 2 miesiące zakazać dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i
sprzedawcy.
2.
W przypadku wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego
z zasadniczymi wymaganiami organ wyspecjalizowany prowadzący postępowanie może, w
drodze decyzji, przedłużyć zakaz, o którym mowa w ust. 1, do czasu zakończenia postępowania.
3.
W przypadku gdy organ wyspecjalizowany prowadzący postępowanie stwierdzi, że wyrób
spełnia zasadnicze wymagania, uchyla decyzję, o której mowa w ust. 1.
Art. 40l42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Organ wyspecjalizowany, który przeprowadził kontrolę, przekazuje Prezesowi UOKiK informacje
dotyczące ustaleń kontroli, w szczególności informację, czy wyrób spełnia zasadnicze
wymagania, a w przypadku stwierdzenia niezgodności z zasadniczymi wymaganiami - czy
mogą być one usunięte.
Art. 40m42)Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy przepisy szczególne dopuszczają możliwość, przed wprowadzeniem do
obrotu, prezentowania na targach, wystawach i pokazach oraz w innych miejscach wyrobów
niezgodnych z zasadniczymi wymaganiami, organy wyspecjalizowane mogą prowadzić kontrolę
przestrzegania sposobu ich prezentowania, określonego przez te przepisy.
Art. 4143)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Postępowanie w sprawie wprowadzonych do obrotu wyrobów niezgodnych z zasadniczymi
wymaganiami, zwane dalej „postępowaniem”, wszczyna się z urzędu, w przypadku gdy ustalenia
kontroli wskazują, że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań.
2.
Postępowanie nie może być prowadzone dłużej niż 4 miesiące.
Art. 41a44)Dodany przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Stroną postępowania jest osoba, która wprowadziła do obrotu wyrób niezgodny z zasadniczymi
wymaganiami, wobec której postępowanie zostało wszczęte.
2.
Organizacja społeczna może występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu
tylko w przypadku, gdy osoba będąca stroną postępowania jest członkiem tej organizacji.
3.
Przepisy art. 40b ust. 2 i 3 oraz art. 40c i art. 40d stosuje się odpowiednio do stron
postępowania.
Art. 41b44)Dodany przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Organ prowadzący postępowanie może, w drodze postanowienia, wyznaczyć stronie postępowania
termin na usunięcie niezgodności wyrobu z zasadniczymi wymaganiami lub wycofanie wyrobu
z obrotu.
2.
Organ prowadzący postępowanie może przeprowadzić albo zlecić przeprowadzenie kontroli
mającej na celu ustalenie, czy niespełnienie przez wyrób zasadniczych wymagań zostało
faktycznie usunięte lub wyrób został wycofany z obrotu. Przepisy art. 40 ust. 2 i
3 oraz art. 40a-40l stosuje się odpowiednio.
Art. 41c44)Dodany przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Do terminu określonego w art. 41 ust. 2 nie wlicza się okresów, o których mowa w art.
41b.
2.
Organ prowadzący postępowanie wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli:
1)
stwierdzi, że wyrób spełnia zasadnicze wymagania;
2)
niezgodność wyrobu z zasadniczymi wymaganiami została usunięta albo wyrób został wycofany
z obrotu;
3)
postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
3.
Jeżeli w wyniku kontroli, stwierdzono że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań, a
strona postępowania nie podjęła działań, o których mowa w art. 41b ust. 1, organ prowadzący
postępowanie może, w drodze decyzji:
1)
nakazać wycofanie wyrobu z obrotu;
2)
zakazać dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i sprzedawcy;
3)
ograniczyć dalsze przekazywanie wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i sprzedawcy;
4)
nakazać stronie postępowania powiadomić konsumentów lub użytkowników wyrobu o stwierdzonych
niezgodnościach z zasadniczymi wymaganiami, określając termin i sposób ich powiadomienia.
4.
W decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, organ prowadzący postępowanie może także
nakazać odkupienie wyrobu na żądanie osób, które faktycznie nim władają. Przepisy
o rękojmi za wady stosuje się odpowiednio.
5.
W przypadku wydania decyzji stwierdzającej, że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań,
organ prowadzący postępowanie może nakazać zniszczenie wyrobu na koszt strony postępowania,
jeżeli w inny sposób nie może usunąć zagrożeń spowodowanych przez wyrób.
6.
Środki, o których mowa w ust. 3-5, stosuje się w zależności od rodzaju stwierdzonych
niezgodności wyrobu z zasadniczymi wymaganiami oraz stopnia zagrożenia powodowanego
przez wyrób, mając na celu wyłącznie odwrócenie grożącego niebezpieczeństwa lub usunięcie
już istniejącego oraz zapewnienie bezpieczeństwa, zdrowia i życia konsumentów.
7.
Środki, o których mowa w ust. 3-5, mogą zostać wprowadzone na czas określony lub nieokreślony.
8.
Jeżeli wymaga tego interes konsumentów lub użytkowników wyrobu, organ prowadzący postępowanie
nadaje decyzji, o której mowa w ust. 3, rygor natychmiastowej wykonalności.
9.
W celu stwierdzenia, czy decyzje, o których mowa w ust. 3, zostały wykonane, organ
prowadzący postępowanie może przeprowadzić kontrolę. Przepisy art. 40 ust. 2 i 3 oraz
art. 40a-40l stosuje się odpowiednio.
Art. 4245)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W zakresie nieuregulowanym do postępowania w sprawie wprowadzonych do obrotu wyrobów
niezgodnych z zasadniczymi wymaganiami stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 43.
Art. 43a47)Dodany przez art. 39 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275), która weszła w życie z dniem 31 stycznia 2004 r.; stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, zgodnie z art. 44 tej ustawy..
1.
Zasady postępowania organów celnych w przypadku, gdy podczas kontroli celnej wyrobów,
które mają być dopuszczone do obrotu, organ stwierdzi, że istnieją uzasadnione okoliczności
wskazujące, że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań, określają przepisy odrębne.
2.
Opinie w sprawie spełniania przez wyrób zasadniczych wymagań na wniosek organów celnych
wydają organy wyspecjalizowane.
3.
O działaniach podjętych w odniesieniu do zatrzymanych wyrobów organy celne informują
organ nadzoru.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy tryb postępowania organów celnych przy zatrzymywaniu wyrobów,
2)
tryb wydawania i postępowania z opinią wydaną przez organ wyspecjalizowany,
3)
szczegółowy sposób umieszczania przez organy celne adnotacji na dokumentach towarzyszących
wyrobom zatrzymanym przez organy celne
- mając na uwadze w szczególności konieczność zapobiegania przywozowi na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej wyrobów, które nie spełniają zasadniczych wymagań, oraz
biorąc pod uwagę przepisy Wspólnoty Europejskiej obowiązujące w tym zakresie.
Art. 4445)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Prezes UOKiK niezwłocznie informuje Komisję Europejską o decyzjach, o których mowa
w art. 41c ust. 3 pkt 1-3 oraz ust. 5.
Rozdział 7
Odpowiedzialność karna
Art. 4545)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kto wprowadza do obrotu wyroby niezgodne z zasadniczymi wymaganiami,
podlega grzywnie do 100 000 zł.
Art. 4645)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kto umieszcza oznakowanie CE na wyrobie, który nie spełnia zasadniczych wymagań albo
dla którego producent lub jego upoważniony przedstawiciel nie wystawił deklaracji
zgodności,
podlega grzywnie do 100 000 zł.
Art. 4745)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kto umieszcza na wyrobie znak podobny do oznakowania CE, mogący wprowadzić w błąd
nabywcę i użytkownika tego wyrobu,
podlega grzywnie do 100 000 zł.
Art. 47a48)Dodany przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kto wprowadza do obrotu wyrób podlegający oznakowaniu CE, a nieoznakowany takim oznakowaniem,
podlega grzywnie do 100 000 zł.
Art. 48.
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 49-57.
(pominięte).50)Zamieszczone w obwieszczeniu.
Rozdział 9
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 58.
Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o Polskim Centrum Akredytacji utworzonym
na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 67 ust. 1, należy przez to rozumieć
Polskie Centrum Akredytacji określone w ustawie.
Art. 59.
Pracownicy Polskiego Centrum Akredytacji utworzonego na podstawie ustawy, o której
mowa w art. 67 ust. 1, stają się w dniu wejścia w życie ustawy pracownikami Polskiego
Centrum Akredytacji.
Art. 60.
(pominięty).50)Zamieszczone w obwieszczeniu.
Art. 61.
(pominięty).50)Zamieszczone w obwieszczeniu.
Art. 62.
Art. 63.
W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 64.
(pominięty).50)Zamieszczone w obwieszczeniu.
Art. 6552)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Przepisy art. 6-8, art. 14, art. 21-24 i art. 44 stosuje się od dnia uzyskania przez
Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, chyba że wcześniej wejdzie
w życie Protokół do Układu Europejskiego między Rzecząpospolitą Polską a Wspólnotami
Europejskimi w sprawie Oceny Zgodności i Dopuszczania Wyrobów Przemysłowych, zwany
dalej „Protokołem”.
2.
Przepis art. 12 stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa
w Unii Europejskiej, a dla wyrobów objętych zakresem Protokołu - od dnia jego wejścia
w życie.
3.
Przepis art. 43 stosuje się do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa
w Unii Europejskiej.
Art. 66.
Traci moc rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o dozorze nad artykułami
żywności i przedmiotami użytku .
Art. 67.
1.
Traci moc ustawa z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie
niektórych ustaw .
2.
Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej traci
moc ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji .
Art. 68.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem art. 52, który wchodzi
w życie z dniem ogłoszenia.53)Ustawa została ogłoszona dnia 7 października 2002 r.
I)
Odnośnik nr 1 dodany do tytułu ustawy przez art. 78 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), która weszła w życie
z dniem 1 maja 2004 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich:
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej
ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej
- dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie
specjalne.
1)
dyrektywy 73/23/EWG z dnia 19 lutego 1973 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do wyposażenia elektrycznego przewidzianego do stosowania
w niektórych granicach napięcia ,
2)
dyrektywy 87/404/EWG z dnia 25 czerwca 1987 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw
państw członkowskich odnoszących się do prostych zbiorników ciśnieniowych ,
3)
dyrektywy 88/378/EWG z dnia 3 maja 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących bezpieczeństwa zabawek ,
4)
dyrektywy 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych ,
5)
dyrektywy 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej ,
6)
dyrektywy 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej ,
7)
dyrektywy 90/384/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw
państw członkowskich odnoszących się do wag nieautomatycznych ,
8)
dyrektywy 90/396/EWG z dnia 29 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do urządzeń spalania paliw gazowych ,
9)
dyrektywy 90/488/EWG z dnia 17 września 1990 r. zmieniającej dyrektywę 87/404/EWG
w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do prostych
zbiorników ciśnieniowych ,
10)
dyrektywy 92/31/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. zmieniającej dyrektywę 89/336/EWG w
sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do kompatybilności
elektromagnetycznej ,
11)
dyrektywy 92/42/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie wymogów sprawności dla nowych
kotłów wody gorącej opalanych paliwem płynnym lub gazowym ,
12)
dyrektywy 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących
wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego ,
13)
dyrektywy 93/68/EWG z dnia 22 lipca 1993 r. zmieniającej dyrektywy 87/404/EWG (proste
zbiorniki ciśnieniowe), 88/378/EWG (bezpieczeństwo zabawek), 89/106/EWG (wyroby budowlane),
89/336/EWG (kompatybilność elektromagnetyczna), 89/392/EWG (maszyny), 89/686/EWG (środki
ochrony osobistej), 90/384/EWG (wagi nieautomatyczne), 90/385/EWG (urządzenia medyczne
aktywnego osadzania), 90/396/EWG (urządzenia spalania paliw gazowych), 91/263/EWG
(wyposażenie terminali telekomunikacyjnych), 92/42/EWG (nowe kotły wody gorącej opalane
paliwem płynnym lub gazowym) i 73/23/EWG (wyposażenie elektryczne przewidziane do
stosowania w pewnych granicach napięcia) ,
14)
dyrektywy 93/95/EWG z dnia 29 października 1993 r. zmieniającej dyrektywę 89/686/EWG
w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia
ochrony osobistej ,
15)
dyrektywy 94/9/WE z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku
w przestrzeniach zagrożonych wybuchem ,
16)
dyrektywy 94/25/WE z dnia 16 czerwca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do łodzi rekreacyjnych ,
17)
dyrektywy 95/16/WE z dnia 29 czerwca 1995 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących dźwigów ,
18)
dyrektywy 96/57/WE z dnia 3 września 1996 r. w sprawie wymagań efektywności energetycznej
chłodziarek, chłodziarko-zamrażarek i zamrażarek typu domowego ,
19)
dyrektywy 96/58/WE z dnia 3 września 1996 r. zmieniającej dyrektywę 89/686/EWG w sprawie
zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony
osobistej ,
20)
dyrektywy 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków ,
21)
dyrektywy 97/23/WE z dnia 29 maja 1997 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw
członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych ,
22)
dyrektywy 97/68/WE z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń
gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających
się po drogach ,
23)
dyrektywy 98/37/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw
członkowskich odnoszących się do maszyn ,
24)
dyrektywy 1999/5/WE z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych
urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności ,
25)
dyrektywy 2000/55/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie wymogów efektywności energetycznej
stateczników do oświetlenia fluorescencyjnego .
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 29 sierpnia
2003 r. o zmianie ustawy o systemie oceny zgodności oraz zmianie niektórych ustaw
(Dz. U. Nr 170, poz. 1652), która weszła w życie z dniem 15 października 2003 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 90 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych
(Dz. U. Nr 93, poz. 896), która weszła w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej.
5)
Dodany przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; w brzmieniu
ustalonym przez art. 38 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych
(Dz. U. Nr 92, poz. 881), która weszła w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 6, poz. 41, Nr 92, poz. 881, Nr 93, poz. 888 i Nr 96, poz. 959.
7)
Dodany przez art. 21 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyposażeniu morskim (Dz.
U. Nr 93, poz. 899), która weszła w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską
członkostwa w Unii Europejskiej.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
9)
Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
12)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
15)
Przez art. 1 pkt 4 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 2 ustawy wymienionej w odnośniku 5 jako druga.
18)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
19)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
20)
Dodany przez art. 1 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
21)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
22)
Przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
23)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
24)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
25)
Dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
26)
Dodany przez art. 1 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
27)
W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o krajowym
systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) (Dz. U. Nr 70, poz. 631), która weszła w życie
z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.
28)
W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 27.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 27.
30)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe
(Dz. U. Nr 130, poz. 1188), która weszła w życie z dniem 24 sierpnia 2003 r.
31)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1800,
z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 i Nr 166, poz. 1360, z 2003 r. Nr 170, poz. 1652 oraz
z 2004 r. Nr 49, poz. 665, Nr 93, poz. 896 i Nr 141, poz. 1493.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 27.
33)
Przez art. 1 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
34)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
36)
Tytuł w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
37)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
38)
Dodany przez art. 1 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
39)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 3 lit. a ustawy wymienionej w odnośniku 5
jako druga.
40)
Dodany przez art. 38 pkt 3 lit. b ustawy wymienionej w odnośniku 5 jako druga.
41)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
42)
Dodany przez art. 1 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
43)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
44)
Dodany przez art. 1 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
45)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
46)
Wygasł z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej,
zgodnie z art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
47)
Dodany przez art. 39 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów
(Dz. U. Nr 229, poz. 2275), która weszła w życie z dniem 31 stycznia 2004 r.; stosuje
się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej,
zgodnie z art. 44 tej ustawy.
48)
Dodany przez art. 1 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
49)
Przez art. 1 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
50)
Zamieszczone w obwieszczeniu.
51)
Przez art. 1 pkt 28 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
52)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
53)
Ustawa została ogłoszona dnia 7 października 2002 r.