Ustawaz dnia 30 kwietnia 2004 r.o zmianie ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 14:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli odrębna ustawa lub ratyfikowana umowa międzynarodowa nie stanowią inaczej,
kościół lub inny związek wyznaniowy powiadamia ministra właściwego do spraw wyznań
religijnych i wojewodę właściwego ze względu na siedzibę jednostki organizacyjnej
kościoła lub innego związku wyznaniowego o utworzeniu, zmianie nazwy, siedziby, granic
lub połączeniu, podziale i zniesieniu diecezji (okręgów i porównywalnych jednostek
organizacyjnych) oraz parafii (zborów, gmin i porównywalnych jednostek organizacyjnych).
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Jeżeli odrębna ustawa lub ratyfikowana umowa międzynarodowa nie stanowią inaczej,
kościół lub inny związek wyznaniowy powiadamia w terminie 30 dni ministra właściwego
do spraw wyznań religijnych i wojewodę właściwego ze względu na siedzibę kościoła
lub innego związku wyznaniowego o zmianie siedziby oraz o zmianie osób wchodzących
do kierowniczych organów wykonawczych, podając ich imiona i nazwiska, obywatelstwo
i miejsce zamieszkania.
”
;
2)
uchyla się art. 15;
3)
art. 23 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 23.
Ministrowie właściwi do spraw oświaty i wychowania oraz do spraw szkolnictwa wyższego,
po zasięgnięciu opinii władz kościołów i innych związków wyznaniowych, określą, w
drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres stosowania do nauczycieli, wychowawców i
uczących się w szkołach, o których mowa w art. 21 oraz art. 22 ust. 3, uprawnień i
świadczeń społecznych, a także nakładania obowiązków przewidzianych dla pracowników
i uczących się w szkołach publicznych i szkołach wyższych, z uwzględnieniem równouprawnienia
kościołów i innych związków wyznaniowych.
”
;
4)
art. 31 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 31.
1.
Prawo wniesienia wniosku, o którym mowa w art. 30, przysługuje co najmniej 100 obywatelom
polskim posiadającym pełną zdolność do czynności prawnych, zwanych dalej „wnioskodawcami”.
2.
Wnioskodawcy składają listę zawierającą ich notarialnie poświadczone podpisy potwierdzające
treść wniosku, o którym mowa w ust. 1, i deklaracji o utworzeniu kościoła lub innego
związku wyznaniowego, imię i nazwisko, datę urodzenia, miejsce zamieszkania oraz rodzaj,
serię i numer dokumentu tożsamości oraz numer PESEL każdego z wnioskodawców.
3.
Wnioskodawcy mogą wybrać spośród siebie co najmniej pięcioosobowy komitet założycielski
reprezentujący ich w postępowaniu w sprawie wpisu do rejestru.
”
;
5)
w art. 32:
a)
w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
adres siedziby kościoła lub innego związku wyznaniowego oraz dane osób wchodzących
do kierowniczych organów wykonawczych:
a)
imiona i nazwisko,
b)
datę urodzenia,
c)
adres zamieszkania,
d)
nazwę, serię i numer dokumentu tożsamości,
e)
nr PESEL,
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W przypadku wybrania komitetu założycielskiego, o którym mowa w art. 31 ust. 3, wniosek
o wpis do rejestru powinien zawierać także podpisany przez wnioskodawców protokół
z wyboru tego komitetu określający datę i miejsce wyborów oraz następujące dane osób
wchodzących w jego skład:
1)
imiona i nazwisko,
2)
datę urodzenia,
3)
adres zamieszkania,
4)
rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości,
5)
nr PESEL
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli kościół lub inny związek wyznaniowy przewiduje tworzenie jednostek organizacyjnych
mających osobowość prawną, statut powinien określać ich nazwy, teren działania, siedziby,
zakres uprawnień, zasady tworzenia, znoszenia i przekształcania tych jednostek, ich
organy, zakres kompetencji, tryb podejmowania decyzji, sposób powoływania i odwoływania
tych organów, sposób reprezentowania na zewnątrz oraz zaciągania zobowiązań majątkowych,
a także przeznaczenie majątku pozostałego po zakończeniu likwidacji osoby prawnej
kościoła lub innego związku wyznaniowego.
”
;
6)
w art. 34 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Do kościołów i innych związków wyznaniowych wpisanych do rejestru stosuje się odpowiednio
art. 14.
”
;
7)
art. 36 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 36.
1.
Wykreśleniu z rejestru podlega:
1)
kościół lub inny związek wyznaniowy, którego sytuacja prawna i majątkowa została uregulowana
w odrębnej ustawie,
2)
kościół lub inny związek wyznaniowy, który zawiadomił organ rejestrowy o zaprzestaniu
swojej działalności,
3)
kościół lub inny związek wyznaniowy, który utracił cechy warunkujące uzyskanie wpisu
do rejestru; dotyczy to w szczególności kościoła lub innego związku wyznaniowego,
który w ciągu 3 lat nie odpowiedział na żądanie organu rejestrowego i nie zaktualizował
wpisów do rejestru w zakresie określonym w art. 32 ust. 1 pkt 4.
2.
Wykreślenie z rejestru następuje na podstawie decyzji organu rejestrowego.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 36a ust. 2, wykreślenie
z rejestru następuje po przeprowadzeniu likwidacji.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, likwidatorami są członkowie organu kościoła
lub innego związku wyznaniowego uprawnionego do reprezentowania na zewnątrz i zaciągania
zobowiązań majątkowych, jeżeli statut lub, w razie braku odpowiednich postanowień
statutu, decyzja właściwego organu kościoła lub innego związku wyznaniowego nie stanowi
inaczej.
5.
Organ rejestrowy, w drodze decyzji, zarządza likwidację i wyznacza likwidatora:
1)
w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i art. 36a ust. 2,
2)
w razie braku możliwości ustalenia likwidatora, o którym mowa w ust. 4.
6.
Przed zniesieniem osoby prawnej, o której mowa w art. 32 ust. 3, kościół lub inny
związek wyznaniowy zarządza jej likwidację i wyznacza likwidatora informując o tym
organ rejestrowy oraz określa przeznaczenie majątku pozostałego po zakończeniu likwidacji.
7.
Do obowiązków likwidatora stosuje się odpowiednio art. 37 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach .
8.
Jeżeli statut kościoła lub innego związku wyznaniowego nie stanowi inaczej, majątek
pozostały po zakończeniu postępowania likwidacyjnego kościoła lub innego związku wyznaniowego
albo osób prawnych, o których mowa w art. 32 ust. 3, może być przeznaczony wyłącznie
na cele charytatywno-opiekuńcze w drodze decyzji organu rejestrowego.
”
;
8)
w art. 36a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Organ rejestrowy lub prokurator może wystąpić do sądu okręgowego o stwierdzenie niezgodności
działania kościoła lub innego związku wyznaniowego z przepisami prawa, o których mowa
w art. 27 ust. 1, lub ze statutem, o którym mowa w art. 32.
”
;
9)
w art. 38d ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Minister właściwy do spraw wyznań religijnych po zasięgnięciu opinii władz kościołów,
o których mowa w art. 38a ust. 1 pkt 1-4, określi, w drodze rozporządzenia, liczebność
Komisji, szczegółowy tryb postępowania regulacyjnego oraz wynagrodzenie dla członków
Komisji i personelu pomocniczego, uwzględniając w szczególności organizację pracy
Komisji, zadania współprzewodniczących zespołów orzekających, oraz sposób prowadzenia
i protokołowania rozpraw, orzekania i nadawania klauzul wykonalności orzeczeniom i
ugodom.
”
.
Art. 2.
1.
Wnioski kościelnych osób prawnych, o których mowa w:
1)
art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 4 lipca 1991 r. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego
Kościoła Prawosławnego ,
2)
art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego
w Rzeczypospolitej Polskiej ,
3)
art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan
Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej
- mogą być zgłaszane w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy. Roszczenia niezgłoszone
w tym terminie wygasają.
2.
Wnioski, o których mowa w art. 47 ust. 1 ustawy powołanej w ust. 1 pkt 1, składa się
do Komisji Regulacyjnej do Spraw Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.
Do wniosków stosuje się przepisy art. 47-50 ustawy powołanej w ust. 1 pkt 1.
3.
Wnioski, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy powołanej w ust. 1 pkt 2 oraz w art.
40 ust. 1 ustawy powołanej w ust. 1 pkt 3, składa się do Międzykościelnej Komisji
Regulacyjnej. Do wniosków stosuje się przepisy art. 38a-38g ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania.
Art. 3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 i art. 38d nowelizowanej
ustawy zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie art.
23 i art. 38d w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres
6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z
1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106,
poz. 668 i Nr 117, poz. 756 oraz z 2004 r. Nr 68, poz. 623.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr
106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756 oraz z 2004 r. Nr 68, poz. 623.