Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 5 maja 2004 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marek Safjan - przewodniczący,
Teresa Dębowska-Romanowska,
Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska,
Janusz Niemcewicz,
Mirosław Wyrzykowski - sprawozdawca,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem sądu przedstawiającego pytanie prawne oraz Sejmu i Prokuratora
Generalnego, na rozprawie w dniu 5 maja 2004 r., pytania prawnego Sądu Rejonowego
dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi o zbadanie zgodności:
1)
art. 32 ust. 6 od pierwszego średnika do kropki ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r.
- Prawo prasowe - „tekst sprostowania nie może być komentowany w tym samym numerze lub audycji; nie
odnosi się to do odpowiedzi; nie wyklucza to jednak prostej zapowiedzi polemiki lub
wyjaśnień” z art. 31 ust. 3 w związku z art. 54 ust. 1 Konstytucji, art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i art. 19 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz
2)
art. 46 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe z art. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji,
orzeka:
1.
Art. 32 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe w zakresie, w jakim zabrania komentowania tekstu sprostowania w tym samym numerze
lub audycji, w której sprostowanie to zostało opublikowane, jest zgodny z art. 31
ust. 3 w związku z art. 54 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz z art. 19 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.
2.
Art. 46 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 6 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie,
w jakim nie definiując pojęcia sprostowania i odpowiedzi, zakazuje pod groźbą kary
komentowania tekstu sprostowania w tym samym numerze lub audycji, w której sprostowanie
to zostało opublikowane, jest niezgodny z art. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji przez
to, że nie zachowuje wymaganej precyzji określenia znamion czynu zagrożonego karą.