Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 19 maja 2003 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Ewa Łętowska - przewodniczący,
Marian Grzybowski,
Wiesław Johann,
Marek Mazurkiewicz - sprawozdawca,
Mirosław Wyrzykowski,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie
w dniu 19 maja 2003 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
1)
art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach w brzmieniu określonym ustawą z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz o zmianie
niektórych ustaw w zakresie, w jakim przepis ten różnicuje czas przebywania cudzoziemców na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, uprawniający do ubiegania się o zezwolenie na osiedlenie,
z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji;
2)
art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim przepisy te
określają nowe, mniej korzystne w stosunku do ustawy przed nowelizacją, warunki niezbędne
dla otrzymania zezwolenia na osiedlenie się, bez ustanowienia w tym zakresie przepisów
przejściowych, z konstytucyjną zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego
przez nie prawa, tj. z art. 2 Konstytucji;
3)
art. 24a ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim przepis ten różnicuje
cudzoziemców i obywateli polskich, współmałżonków cudzoziemców w zakresie uprawnienia
do składania wniosku o osiedlenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej współmałżonka
cudzoziemca, z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji,
orzeka:
I
1.
Art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach w zakresie, w jakim przepis ten różnicuje czas przebywania cudzoziemców na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, uprawniający do ubiegania się o zezwolenie na osiedlenie,
nie jest niezgodny z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim przepisy te
określają nowe, mniej korzystne w stosunku do ustawy przed nowelizacją, warunki niezbędne
dla otrzymania zezwolenia na osiedlenie się, nie jest niezgodny z zasadą zaufania
obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa, tj. z art. 2 Konstytucji.
3.
Art. 24a ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim przepis ten pozbawia
obywateli polskich uprawnienia do składania w tym trybie wniosku o połączenie ich
z członkami rodziny - cudzoziemcami, jest niezgodny z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji.
II
Art. 24a ust. 1 ustawy powołanej w punkcie I. 3. w zakresie zaskarżenia traci moc
z dniem 31 grudnia 2003 r.