Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 11 marca 2003 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Ewa Łętowska - przewodniczący,
Wiesław Johann - sprawozdawca,
Jerzy Stępień,
Mirosław Wyrzykowski,
Bohdan Zdziennicki,
protokolant: Dorota Raczkowska,
po rozpoznaniu, z udziałem skarżącego oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie
w dniu 11 marca 2003 r., skargi konstytucyjnej Waldemara Grędy o zbadanie zgodności:
a)
art. 382 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego , rozumianego jako upoważniający sąd odwoławczy do zmiany korzystnych dla pozwanego
ustaleń faktycznych, stanowiących podstawę wydania wyroku sądu pierwszej instancji,
bez przeprowadzania dalszego postępowania dowodowego, uzasadniającego przeciwne, samodzielne
ustalenia, a także w zakresie, w jakim wyłącza zasadę bezstronności, z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 32 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 i art. 78, z art. 78
oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
art. 384 ustawy powołanej w punkcie a) w zakresie, w jakim zakaz reformationis in peius nie obejmuje przedmiotowo - w postępowaniu apelacyjnym, toczącym się na skutek wyłącznie
apelacji pozwanego - korzystnych dla pozwanego ustaleń sądu pierwszej instancji i
upoważnia sąd odwoławczy do zmiany korzystnego dla pozwanego ustalenia sądu pierwszej
instancji na ustalenie niekorzystne z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 32 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 i art. 78, z art. 78
oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
c)
art. 385 ustawy powołanej w punkcie a) w zakresie, w jakim w pojęciu bezzasadności
apelacji mieści się przypadek stwierdzenia przez sąd apelacyjny błędu w istotnych
ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia z art. 2 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
orzeka:
1.
Art. 382 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego jest zgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 i nie jest niezgodny z art. 32 ust. 1, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Art. 385 ustawy powołanej w punkcie 1 nie jest niezgodny z art. 2 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto postanawia:
na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym umorzyć postępowanie w zakresie art. 384 ustawy powołanej w punkcie 1 z powodu niedopuszczalności
wydania orzeczenia.