Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 24 listopada 2003 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Andrzej Mączyński - przewodniczący,
Marian Grzybowski,
Ewa Łętowska,
Mirosław Wyrzykowski - sprawozdawca,
Marian Zdyb,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu, z udziałem wnioskodawcy oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie
w dniu 24 listopada 2003 r., wniosku Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej o stwierdzenie,
że:
1)
art. 13 ust. 7 zdanie drugie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim jest niezgodny z art. 227 ust. 5 Konstytucji RP, dlatego że przewiduje powoływanie, w określonej sytuacji, poszczególnych członków
Rady Polityki Pieniężnej na okres krótszy niż ustanowiona w wyżej wymienionym przepisie
Konstytucji sześcioletnia kadencja członków tej Rady;
2)
art. 13 ust. 8 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim przewiduje możliwość ponownego powołania do składu Rady
Polityki Pieniężnej w sytuacji, gdy poprzednie powołanie nastąpiło w trakcie kadencji,
jest niezgodny z art. 227 ust. 5 Konstytucji RP,
orzeka:
1.
Art. 13 ust. 7 zdanie drugie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim jest niezgodny z art. 227 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Art. 13 ust. 8 ustawy powołanej w punkcie 1 w części, w jakiej przewiduje możliwość ponownego powołania do Rady Polityki
Pieniężnej, jeżeli poprzednie powołanie nastąpiło w trakcie kadencji na okres krótszy
niż 3 lata, jest niezgodny z art. 227 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem skutków powołania dokonanego przed wejściem w życie niniejszego wyroku.