Ustawaz dnia 27 sierpnia 2003 r.o zmianie ustawy o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu
z żywnością wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 1 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 1.
1.
Ustawa określa wymagania dla materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością
w zakresie bezpieczeństwa dla zdrowia lub życia człowieka.
2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1)
substancji pokrywających lub powlekających środki spożywcze, które stanowią część
środków spożywczych i mogą być spożywane razem z tymi środkami,
2)
materiałów i wyrobów:
a)
używanych w stacjonarnych instalacjach i urządzeniach wodociągowych publicznych i
prywatnych,
b)
będących zabytkami,
3)
materiałów i wyrobów przeznaczonych na eksport do państw niebędących członkami Unii
Europejskiej.
”
;
2)
w art. 2:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością - wszelkie produkty, które
w stanie gotowym do użytkowania są przeznaczone do kontaktu z żywnością lub pozostają
w kontakcie z żywnością i są przeznaczone do tego celu, zwane dalej „materiałami i
wyrobami”,
”
,
b)
pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
żywność - środki spożywcze określone przepisami o warunkach zdrowotnych żywności i
żywienia.
”
;
3)
art. 3 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 3.
1.
Materiały i wyroby wprowadzane do obrotu użytkowane w normalnych lub możliwych do
przewidzenia warunkach nie mogą powodować przenikania (migracji) do żywności substancji
z materiałów i wyrobów w ilościach stanowiących zagrożenie dla zdrowia lub życia człowieka
lub powodujących nie do przyjęcia zmiany w składzie żywności, lub pogorszenie się
jej cech organoleptycznych.
2.
Materiały i wyroby powinny być wytwarzane lub przetwarzane zgodnie z zasadami dobrej
praktyki produkcyjnej, aby w normalnych lub możliwych do przewidzenia warunkach ich
użytkowania spełniały wymagania, o których mowa w ust. 1.
3.
W procesie wytwarzania lub przetwarzania materiałów i wyrobów stosuje się substancje
znajdujące się w wykazach, o których mowa w ust. 4, albo dopuszczone do stosowania
na podstawie pozwolenia, o którym mowa w art. 4.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki
oraz ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzeń:
1)
wykaz substancji, których stosowanie jest dozwolone w procesie wytwarzania lub przetwarzania
materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, z uwzględnieniem dopuszczalnych limitów
migracji lub zawartości tych substancji oraz innych ograniczeń i specyfikacji dla
substancji lub materiałów i wyrobów, a także sposób sprawdzania zgodności tych materiałów
i wyrobów z ustalonymi limitami,
2)
wykaz substancji, których stosowanie jest dozwolone w procesie wytwarzania lub przetwarzania
materiałów i wyrobów z innych tworzyw niż określone w pkt 1, z uwzględnieniem dopuszczalnych
limitów migracji lub zawartości tych substancji oraz innych ograniczeń i specyfikacji
dla substancji lub materiałów i wyrobów, a także sposób sprawdzania zgodności tych
materiałów i wyrobów z ustalonymi limitami
- uwzględniając substancje objęte wykazem substancji dopuszczonych do stosowania przez
Komisję Europejską oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa zdrowia lub życia człowieka.
”
;
4)
art. 4 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 4.
Stosowanie innych substancji niż określone w wykazach, o których mowa w art. 3 ust.
4, oraz w rejestrze, o którym mowa w art. 12, zwanych dalej „nowymi substancjami”,
wymaga uzyskania pozwolenia.
”
;
5)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5.
1.
Pozwolenie, o którym mowa w art. 4, wydaje na wniosek producenta Główny Inspektor
Sanitarny.
2.
Wniosek o wydanie pozwolenia powinien zawierać:
1)
imię i nazwisko lub nazwę oraz adres lub siedzibę producenta,
2)
nazwę i charakterystykę nowej substancji,
3)
określenie zastosowania nowej substancji oraz uzasadnienie technologiczne stosowania
tej substancji.
3.
Do wniosku o wydanie pozwolenia producent jest obowiązany dołączyć:
1)
odpis, wyciąg albo zaświadczenie z Krajowego Rejestru Sądowego albo z ewidencji działalności
gospodarczej,
2)
dokumentację niezbędną do oceny nowej substancji.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakres dokumentacji
niezbędnej do oceny nowej substancji, o której mowa w ust. 3 pkt 2, a także jednostki
naukowe właściwe do dokonania oceny ze względu na przedmiot wniosku, mając na względzie
zapewnienie bezpieczeństwa zdrowia lub życia człowieka.
5.
Koszty oceny, o której mowa w ust. 4, ponosi producent ubiegający się o pozwolenie.
”
;
6)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 7.
1.
Pozwolenie wydaje się na okres do 2 lat, jednakże w przypadku określonym w art. 14
ust. 2 pozwolenie wygasa w dniu umieszczenia nowej substancji w wykazach, o których
mowa w art. 3 ust. 4.
2.
Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, obowiązuje wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
”
;
7)
art. 12 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 12.
Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejestr substancji, na które wydane zostały pozwolenia.
”
;
8)
w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia na wniosek producenta, złożony za pośrednictwem
Głównego Inspektora Sanitarnego, występuje do Komisji Europejskiej o umieszczenie
nowej substancji określonej w pozwoleniu, o którym mowa w art. 4, w wykazie substancji
dozwolonych do stosowania w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Do wystąpienia
dołącza się dokumentację, o której mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2.
”
;
9)
w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Minister właściwy do spraw zdrowia w razie otrzymania nowych danych lub po ponownej
ocenie istniejących danych wskazujących, że stosowanie substancji, o których mowa
w art. 3 ust. 4 albo art. 4, albo używanie materiałów lub wyrobów zagraża zdrowiu
lub życiu człowieka, mając na celu zapobieganie ujemnym skutkom dla zdrowia lub życia
człowieka, w drodze rozporządzenia:
1)
zakazuje czasowo lub ogranicza wytwarzanie, przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu
materiałów i wyrobów z udziałem takich substancji,
2)
nakazuje wycofanie z obrotu materiałów i wyrobów określonych w pkt 1.
”
;
10)
art. 16 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 16.
1.
Materiały i wyroby niepozostające w kontakcie z żywnością w chwili wprowadzenia do
obrotu są oznakowane w formie nadruków, etykiet lub ulotek informacyjnych w sposób
widoczny, czytelny i trwały w języku zrozumiałym dla konsumenta.
2.
Oznakowanie powinno zawierać:
1)
określenie „do kontaktu z żywnością” lub wskazania określające zastosowanie materiałów
i wyrobów lub symbol, którego wzór określa załącznik do ustawy,
2)
informacje o warunkach użytkowania materiałów i wyrobów, jeżeli jest to niezbędne
dla zdrowia lub życia człowieka albo ze względów użytkowych,
3)
nazwę lub nazwę handlową i adres producenta lub zarejestrowany oddział albo zarejestrowany
znak handlowy producenta.
3.
Materiały i wyroby wytworzone z zastosowaniem nowych substancji powinny być oznakowane
w sposób określony w pozwoleniu.
4.
Oznakowanie umieszcza się w odniesieniu do materiałów i wyrobów wprowadzanych do obrotu:
1)
detalicznego:
a)
w formie nadruku umieszczonego bezpośrednio na materiałach i wyrobach lub na ich opakowaniu
albo na etykietach przytwierdzonych do materiałów i wyrobów lub do ich opakowań,
b)
w postaci napisów łatwo widocznych dla kupującego, umieszczonych w bezpośrednim sąsiedztwie
materiału lub wyrobu; jednakże w odniesieniu do danych, o których mowa w ust. 2 pkt
3, ten sposób oznakowania jest dopuszczalny wyłącznie w przypadku braku technicznych
możliwości umieszczenia oznakowania bezpośrednio na materiale lub wyrobie na etapie
ich produkcji lub sprzedaży,
2)
hurtowego:
a)
w dokumentach towarzyszących materiałom i wyrobom,
b)
na etykietach lub opakowaniach albo bezpośrednio na materiałach i wyrobach.
5.
Oznakowanie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, dotyczy wyłącznie materiałów i wyrobów,
które spełniają kryteria określone w art. 3.
6.
Umieszczenie elementów oznakowania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie jest obowiązkowe
w przypadku materiałów i wyrobów, które z istoty i w sposób oczywisty są przeznaczone
do kontaktu z żywnością.
”
;
11)
w art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kto wprowadza do obrotu materiały lub wyroby niespełniające wymagań określonych w
art. 3, oznakowane w sposób nieodpowiadający wymogom, o których mowa w art. 16, lub
nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 11,
podlega karze aresztu albo grzywny albo obu tym karom łącznie.
”
;
12)
art. 23 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 23.
Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej dopuszcza
się do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej materiały i wyroby pochodzące
z państw członkowskich Unii Europejskiej, dla których nie ustanowiono wykazu substancji
dozwolonych do stosowania lub innych szczególnych wymagań określonych przez Komisję
Europejską, pod warunkiem że są one dopuszczone do obrotu zgodnie z prawem w którymkolwiek
z tych państw.
”
.
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
8, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa
w Unii Europejskiej.