Ustawaz dnia 22 maja 2003 r.o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy zmieniającej ustawę
o zawodach pielęgniarki i położnej
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Udzielanie świadczeń, o których mowa w ust. 1, położna wykonuje przede wszystkim przez:
1)
prowadzenie działalności edukacyjno-zdrowotnej w zakresie przygotowania do życia w
rodzinie, metod planowania rodziny oraz ochrony macierzyństwa i ojcostwa,
2)
rozpoznawanie ciąży i sprawowanie opieki nad kobietą w przebiegu ciąży fizjologicznej
oraz przeprowadzanie badań niezbędnych w monitorowaniu ciąży fizjologicznej,
3)
kierowanie na badania konieczne do jak najwcześniejszego rozpoznania ciąży wysokiego
ryzyka,
4)
prowadzenie porodu fizjologicznego oraz monitorowanie płodu z wykorzystaniem aparatury
medycznej,
5)
przyjmowanie porodu sitami natury wraz z nacięciem i szyciem naciętego krocza,
6)
podejmowanie koniecznych działań w sytuacjach nagłych, do czasu przybycia lekarza,
w tym przyjęcie porodu z położenia miednicowego oraz ręczne wydobycie łożyska,
7)
sprawowanie opieki nad matką i monitorowanie przebiegu okresu poporodowego,
8)
badanie noworodków i opiekę nad nimi,
9)
realizację zleceń lekarskich w procesie diagnostyki, leczenia i rehabilitacji,
10)
samodzielne udzielanie w określonym zakresie świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych,
leczniczych i rehabilitacyjnych,
11)
profilaktykę chorób kobiecych i patologii położniczych.
”
;
2)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych oraz Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj
i zakres świadczeń, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 5 i art. 5 ust. 2 pkt 10, udzielanych
przez pielęgniarkę albo położną samodzielnie bez zlecenia lekarskiego, uwzględniając
w szczególności: rodzaj świadczeń, do udzielania których wymagane są dodatkowe kwalifikacje
uzyskane w toku kształcenia podyplomowego, wraz z określeniem tych kwalifikacji, rodzaje
materiałów pobieranych do celów diagnostycznych, wykaz badań diagnostycznych do przeprowadzania
oraz wykaz leków, do podawania których samodzielnie bez zlecenia lekarskiego jest
uprawniona pielęgniarka i położna.
”
;
3)
w art. 7:
a)
w ust. 2:
-
-uchyla się pkt 2,
-
-w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie:„
a)
studiów magisterskich jednolitych lub uzupełniających lub”,
b)
w ust. 3:
-
-uchyla się pkt 2,
-
-w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie:„
a)
studiów magisterskich jednolitych lub uzupełniających lub”,
c)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Studia, o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. b) i w ust. 3 pkt 3 lit. b), trwają co
najmniej 6 semestrów i obejmują 4 600 godzin, w tym co najmniej 50 % stanowią zajęcia
praktyczne.
”
;
4)
w art. 8:
a)
w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
w pkt 3 lit. a) - uzyskuje tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa,
3)
w pkt 3 lit. b) - uzyskuje tytuł zawodowy licencjata pielęgniarstwa.
”
,
b)
w ust. 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
w pkt 3 lit. a) - uzyskuje tytuł zawodowy magistra położnictwa,
3)
w pkt 3 lit. b) - uzyskuje tytuł zawodowy licencjata położnictwa.
”
;
5)
w art. 8c ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Do czasu ponownego uzyskania akredytacji sposób i tryb przeprowadzenia egzaminu dyplomowego
ustala minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze decyzji administracyjnej, po zasięgnięciu
opinii ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.
”
;
6)
uchyla się art. 10;
7)
po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu:
„
Rozdział 2a
Kształcenie podyplomowe pielęgniarek i położnych
Art. 10b.
1.
Pielęgniarka, położna ma obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności
zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach kształcenia podyplomowego.
2.
Kształcenie podyplomowe powinno zawierać treści programowe zgodne z aktualnym stanem
wiedzy medycznej.
Art. 10c.
1.
Ustala się następujące rodzaje kształcenia podyplomowego:
1)
szkolenie specjalizacyjne, zwane dalej „specjalizacją”,
2)
kursy kwalifikacyjne,
3)
kursy specjalistyczne,
4)
kursy dokształcające.
2.
Specjalizacja ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę, położną specjalistycznych kwalifikacji
w określonej dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie
zdrowia oraz tytułu specjalisty w tej dziedzinie.
3.
Kurs kwalifikacyjny ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę, położną specjalistycznych
kwalifikacji do udzielania określonych świadczeń zdrowotnych wchodzących w zakres
danej dziedziny pielęgniarstwa lub dziedziny mającej zastosowanie w ochronie zdrowia.
4.
Kurs specjalistyczny ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę, położną kwalifikacji
do wykonywania określonych czynności zawodowych przy udzielaniu świadczeń pielęgnacyjnych,
zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych lub rehabilitacyjnych.
5.
Kurs dokształcający ma na celu pogłębienie i aktualizację wiedzy i umiejętności zawodowych
pielęgniarki, położnej.
6.
Kształcenie podyplomowe może być prowadzone w trybie dziennym, wieczorowym, zaocznym
lub mieszanym.
Art. 10d.
Organizatorami kształcenia podyplomowego mogą być:
1)
jednostki organizacyjne uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia
kształcenia podyplomowego, w szczególności: medyczne szkoły wyższe, szkoły prowadzące
działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, medyczne jednostki
badawczo-rozwojowe,
2)
osoby fizyczne, jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi i osoby prawne,
które uzyskały zezwolenie okręgowej rady pielęgniarek i położnych, właściwej dla miejsca
prowadzenia kształcenia podyplomowego, na prowadzenie kształcenia podyplomowego.
Art. 10e.
1.
Kształcenie podyplomowe jest prowadzone na podstawie programów kształcenia sporządzanych
dla danego jego rodzaju i trybu przez organizatora kształcenia podyplomowego, zwanego
dalej „organizatorem kształcenia”.
2.
Program kształcenia dla specjalizacji, kursu kwalifikacyjnego i kursu specjalistycznego
opracowuje się na podstawie ramowego programu kształcenia. Program kształcenia zawiera
w szczególności:
1)
założenia organizacyjno-programowe określające: rodzaj i cel kształcenia, czas jego
trwania, sposób organizacji, sposób sprawdzania efektów kształcenia, wykaz umiejętności
zawodowych będących przedmiotem kształcenia,
2)
plan nauczania określający przedmioty lub moduły kształcenia oraz liczbę godzin zajęć
teoretycznych i praktycznych,
3)
programy nauczania poszczególnych przedmiotów lub modułów kształcenia, zawierające:
a)
wykaz umiejętności wynikowych,
b)
treści nauczania,
c)
wskazówki metodyczne,
d)
wykaz literatury.
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, dziedziny pielęgniarstwa
oraz dziedziny mające zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być prowadzona
specjalizacja i kursy kwalifikacyjne, oraz ramowe programy specjalizacji, uwzględniając
w szczególności:
1)
założenia organizacyjno-programowe,
2)
plan nauczania określający przedmioty nauczania i liczbę godzin oraz zawierający rozkład
zajęć z uwzględnieniem szkolenia praktycznego,
3)
programy nauczania poszczególnych przedmiotów, zawierające wykaz umiejętności wynikowych
i treści nauczania,
4)
kwalifikacje kadry dydaktycznej.
4.
Ramowe programy kursów kwalifikacyjnych i ramowe programy kursów specjalistycznych
opracowuje Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych, zwane dalej
„Centrum”, w porozumieniu z Naczelną Radą Pielęgniarek i Położnych. Centrum jest państwową
jednostką budżetową podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, finansowaną z
części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.
Ramowy program uwzględnia w szczególności:
1)
założenia organizacyjno-programowe,
2)
plan nauczania, określający przedmioty nauczania i liczbę godzin oraz zawierający
rozkład zajęć z uwzględnieniem szkolenia praktycznego,
3)
programy nauczania poszczególnych przedmiotów, zawierające wykaz umiejętności wynikowych
i treści nauczania,
4)
kwalifikacje kadry dydaktycznej.
5.
Ramowe programy, o których mowa w ust. 4, Centrum podaje do wiadomości w formie publikacji
oraz informacji na stronie internetowej Centrum.
Art. 10f.
1.
Organizatorzy kształcenia, o których mowa w art. 10d pkt 1, przed rozpoczęciem kształcenia
są obowiązani uzyskać zatwierdzenie programu kształcenia dla danego rodzaju i trybu
kształcenia.
2.
Program kształcenia zatwierdza dyrektor Centrum, po stwierdzeniu jego zgodności z
ramowym programem, a w przypadku kursów dokształcających - zgodności z aktualnym stanem
wiedzy w zakresie, którego dotyczy kurs.
3.
Zatwierdzenie i odmowa zatwierdzenia programu kształcenia następuje w drodze decyzji
administracyjnej.
Art. 10g.
1.
Uzyskanie przez organizatorów kształcenia, o których mowa w art. 10d pkt 2, zezwolenia
na prowadzenie kształcenia podyplomowego danego rodzaju i w określonym trybie wymaga
spełnienia następujących warunków:
1)
posiadania programu kształcenia zgodnego z ramowym programem, a w przypadku kursów
dokształcających - zgodnego z aktualnym stanem wiedzy w zakresie, którego dotyczy
kurs,
2)
zapewnienia kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego rodzaju kształcenia,
3)
zapewnienia odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy dydaktycznej, w tym
dla szkolenia praktycznego,
4)
posiadania wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia
oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.
2.
Zezwolenia na prowadzenie danego rodzaju i trybu kształcenia podyplomowego udziela
- w uzgodnieniu z Centrum - na podstawie uchwały okręgowa rada pielęgniarek i położnych
właściwa dla miejsca prowadzenia kształcenia, z zastrzeżeniem ust. 3.
3.
Zezwolenia, o którym mowa w ust. 2, w przypadku jednostek organizacyjnych samorządu
pielęgniarek i położnych oraz utworzonych przez nie spółek prawa handlowego, w których
posiadają one udziały lub akcje, lub innych utworzonych przez nie podmiotów, udziela
- w uzgodnieniu z Centrum - na podstawie uchwały Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych.
4.
W celu uzgodnienia, o którym mowa w ust. 2 i 3, okręgowa rada pielęgniarek i położnych
lub Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych przekazuje do Centrum kopie dokumentów,
o których mowa w art. 10h ust. 2 i 3.
5.
Zezwolenia na prowadzenie danego rodzaju i trybu kształcenia podyplomowego udziela
się na okres od 2 do 5 lat, biorąc pod uwagę rodzaj kształcenia oraz wnioskowany przez
organizatora kształcenia okres, na który ubiega się o udzielenie zezwolenia.
6.
Kopię zezwolenia, o którym mowa w ust. 2 i 3, okręgowa rada pielęgniarek i położnych
lub Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych przesyła do Centrum.
Art. 10h.
1.
Organizator kształcenia, o którym mowa w art. 10d pkt 2, w celu uzyskania zezwolenia
na prowadzenie kształcenia podyplomowego danego rodzaju i w określonym trybie, składa
wniosek do okręgowej rady pielęgniarek i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, nie później niż na 3 miesiące przed planowanym rozpoczęciem kształcenia
podyplomowego.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
oznaczenie wnioskodawcy, miejsce jego zamieszkania lub siedzibę,
2)
określenie formy organizacyjno-prawnej organizatora kształcenia,
3)
określenie rodzaju i trybu kształcenia podyplomowego oraz dziedziny pielęgniarstwa
lub dziedziny mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, w której ma być prowadzone
kształcenie,
4)
informację o miejscu prowadzenia kształcenia podyplomowego, z uwzględnieniem miejsca
odbywania zajęć teoretycznych i szkolenia praktycznego,
5)
zobowiązanie do spełnienia warunków niezbędnych do pełnej realizacji programu kształcenia,
w tym zapewnienia kadry dydaktycznej oraz bazy dydaktycznej i warunków organizacyjnych
właściwych dla tego programu.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1)
zaświadczenie o wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego albo zaświadczenie o wpisie
do ewidencji działalności gospodarczej,
2)
program kształcenia,
3)
informację o kadrze dydaktycznej,
4)
informację o bazie dydaktycznej,
5)
regulamin organizacyjny kształcenia,
6)
informację o wewnętrznym systemie monitorowania jakości kształcenia.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o udzielenie zezwolenia
na prowadzenie kształcenia podyplomowego, uwzględniając dane określone w ust. 2 i
3.
Art. 10i.
1.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie kształcenia podyplomowego powinien
być rozpatrzony w terminie 30 dni od dnia jego złożenia.
2.
W razie stwierdzenia braków we wniosku lub nieprawidłowości w programie kształcenia
organizator kształcenia jest wzywany do uzupełnienia wniosku lub dokonania zmian w
programie kształcenia, w terminie nie krótszym niż 7 dni.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, termin do rozpatrzenia wniosku biegnie od dnia
złożenia uzupełnionego wniosku lub poprawionego programu kształcenia.
Art. 10j.
1.
Organizator kształcenia wnosi opłatę za wydanie zezwolenia na prowadzenie kształcenia
podyplomowego.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust.
1, z uwzględnieniem kosztów związanych z postępowaniem w sprawie wydania zezwolenia
oraz rodzaju kształcenia podyplomowego, którego dotyczy zezwolenie.
3.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód, wydającej zezwolenie na prowadzenie
kształcenia, okręgowej izby pielęgniarek i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych.
Art. 10k.
1.
Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie kształcenia podyplomowego następuje w przypadku
stwierdzenia:
1)
nieprawidłowej realizacji programu kształcenia,
2)
niezrealizowania programu kształcenia,
3)
niewypełnienia zaleceń, o których mowa w art. 10v ust. 12.
2.
Okręgowa rada pielęgniarek i położnych lub Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych
informuje Centrum o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie kształcenia podyplomowego.
Art. 10l.
1.
Od uchwały okręgowej rady pielęgniarek i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych o odmowie udzielenia zezwolenia na prowadzenie kształcenia podyplomowego
lub cofnięciu zezwolenia organizatorowi kształcenia przysługuje odwołanie do ministra
właściwego do spraw zdrowia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem okręgowej rady pielęgniarek
i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, w terminie 30 dni od dnia
doręczenia uchwały.
2.
Do uchwał okręgowej rady pielęgniarek i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych w sprawie udzielenia zezwolenia, odmowy udzielenia zezwolenia lub jego
cofnięcia stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych.
Art. 10m.
1.
Zezwolenie na prowadzenie kształcenia podyplomowego wygasa w przypadku:
1)
upływu terminu, na który zostało udzielone,
2)
zaprzestania prowadzenia kształcenia podyplomowego danego rodzaju i w określonym trybie.
2.
Organizator kształcenia niezwłocznie informuje udzielającą zezwolenia okręgową radę
pielęgniarek i położnych lub Naczelną Radę Pielęgniarek i Położnych oraz Centrum o
zaprzestaniu prowadzenia kształcenia podyplomowego danego rodzaju i w określonym trybie.
Art. 10n.
Zmiana trybu kształcenia lub programu kształcenia, z wyjątkiem zmian polegających
na uzupełnieniu programu o aktualne treści nauczania, może być dokonana wyłącznie
w trybie i na zasadach określonych dla udzielenia zezwolenia.
Art. 10o.
1.
Organizator kształcenia informuje Centrum o planowanych terminach rozpoczęcia i zakończenia
specjalizacji oraz kursów kwalifikacyjnych i kursów specjalistycznych, dwa razy w
ciągu roku - do dnia 30 czerwca i do dnia 31 grudnia, na kolejnych sześć miesięcy.
2.
Organizator kształcenia, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie kształcenia podyplomowego,
informuje wydającą zezwolenie okręgową radę pielęgniarek i położnych lub Naczelną
Radę Pielęgniarek i Położnych o planowanych terminach rozpoczęcia i zakończenia specjalizacji
oraz kursów kwalifikacyjnych i kursów specjalistycznych, dwa razy w ciągu roku - do
dnia 30 czerwca i do dnia 31 grudnia, na kolejnych sześć miesięcy.
Art. 10p.
1.
Centrum prowadzi rejestr organizatorów kształcenia, którzy uzyskali zezwolenie na
prowadzenie kształcenia podyplomowego lub uzyskali zatwierdzenie programu kształcenia.
2.
Do rejestru, o którym mowa w ust. 1, wpisuje się następujące dane:
1)
oznaczenie organizatora kształcenia, adres jego zamieszkania lub siedziby,
2)
formę organizacyjno-prawną organizatora kształcenia,
3)
numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego albo ewidencji działalności gospodarczej,
4)
datę wydania zezwolenia oraz okres, na jaki zezwolenie zostało udzielone, albo datę
zatwierdzenia programu kształcenia,
5)
określenie rodzaju i trybu kształcenia,
6)
miejsce prowadzenia kształcenia,
7)
planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia specjalizacji oraz kursów kwalifikacyjnych
i kursów specjalistycznych.
3.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest jawny.
4.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, tryb dokonywania wpisów do rejestru,
o którym mowa w ust. 1, oraz szczegółowy sposób prowadzenia rejestru, z uwzględnieniem
dokumentów stanowiących podstawę wpisu, oraz możliwości prowadzenia rejestru w formie
elektronicznej.
Art. 10r.
1.
Pielęgniarka, położna po odbyciu specjalizacji i zdaniu egzaminu państwowego uzyskuje
tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie
w ochronie zdrowia.
2.
Egzamin państwowy, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza odrębnie dla każdej dziedziny
pielęgniarstwa lub dziedziny mającej zastosowanie w ochronie zdrowia państwowa komisja
egzaminacyjna powołana przez ministra właściwego do spraw zdrowia na wniosek dyrektora
Centrum.
3.
W skład państwowej komisji egzaminacyjnej wchodzi nie więcej niż 12 osób.
4.
Członkom państwowej komisji egzaminacyjnej przysługuje:
1)
wynagrodzenie za przeprowadzenie egzaminu państwowego, o którym mowa w ust. 1, w kwocie
nie wyższej niż 1 500 zł, która jest waloryzowana w każdym roku średniorocznym wskaźnikiem
cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, ustalonym w ustawie budżetowej,
2)
zwrot kosztów podróży na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 775 § 2 Kodeksu pracy.
5.
Wynagrodzenia członków państwowej komisji egzaminacyjnej oraz zwrot kosztów podróży
są finansowane z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy
do spraw zdrowia.
6.
Obsługę organizacyjną państwowej komisji egzaminacyjnej zapewnia Centrum.
Art. 10s.
1.
Pielęgniarka, położna przystępująca do egzaminu państwowego, o którym mowa w art.
10r ust. 1, jest obowiązana do wniesienia opłaty za ten egzamin.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust.
1, z uwzględnieniem kosztów związanych z przeprowadzeniem egzaminu.
3.
Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.
Art. 10t.
Organizator kształcenia obowiązany jest prowadzić i przechowywać:
1)
dokumentację przebiegu kształcenia podyplomowego, w tym protokoły przebiegu egzaminów
lub innych form zakończenia kształcenia,
2)
rejestr wydanych zaświadczeń o odbyciu określonego rodzaju kształcenia podyplomowego.
Art. 10u.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, kierując się obowiązkiem zapewnienia właściwej jakości i dostępności
kształcenia podyplomowego, z zachowaniem jasnych i obiektywnych kryteriów oceny oraz
biorąc pod uwagę koszty związane z przeprowadzeniem egzaminu państwowego, określi,
w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki i tryb odbywania kształcenia podyplomowego przez pielęgniarki
i położne, w tym:
a)
warunki, jakie musi spełniać pielęgniarka, położna przystępująca do kształcenia podyplomowego,
b)
tryb postępowania kwalifikacyjnego,
c)
czas trwania kształcenia,
d)
warunki ukończenia poszczególnych rodzajów kształcenia,
e)
wzory dokumentacji przebiegu kształcenia,
2)
warunki i tryb przeprowadzania egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 10r ust.
1, w tym:
a)
terminy przeprowadzania egzaminu państwowego,
b)
kwalifikacje członków państwowej komisji egzaminacyjnej,
c)
wzór dyplomu potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty,
3)
wysokość wynagrodzenia członków państwowej komisji egzaminacyjnej, o którym mowa w
art. 10r ust. 4.
Art. 10v.
1.
Nadzór nad realizacją kształcenia podyplomowego sprawuje minister właściwy do spraw
zdrowia.
2.
Nadzorowi podlega w szczególności:
1)
zgodność realizacji zajęć z programem kształcenia,
2)
prawidłowość prowadzonej dokumentacji przebiegu kształcenia,
3)
zapewnienie odpowiedniej jakości kształcenia.
3.
Nadzór, o którym mowa w ust. 1, wykonywany jest przez pracowników Centrum oraz osoby
upoważnione przez ministra właściwego do spraw zdrowia do wykonywania czynności kontrolnych,
a w szczególności przez krajowych i wojewódzkich konsultantów w dziedzinach pielęgniarstwa
i pielęgniarstwa ginekologiczno-położniczego oraz przez przedstawicieli okręgowej
rady pielęgniarek i położnych właściwej dla miejsca prowadzenia kształcenia.
4.
Osoby, o których mowa w ust. 3, wykonując czynności kontrolne, za okazaniem upoważnienia,
mają prawo:
1)
wstępu do pomieszczeń dydaktycznych,
2)
udziału w zajęciach w charakterze obserwatora,
3)
wglądu do prowadzonej przez organizatora kształcenia dokumentacji przebiegu kształcenia,
4)
żądania od organizatora kształcenia ustnych i pisemnych wyjaśnień,
5)
badania opinii uczestników kształcenia i kadry dydaktycznej,
6)
udziału w egzaminie końcowym w charakterze obserwatora, z wyjątkiem egzaminu państwowego,
o którym mowa w art. 10r ust. 1.
5.
Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który powinien zawierać:
1)
nazwę i adres siedziby organizatora kształcenia,
2)
miejsce odbywania kształcenia,
3)
datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych,
4)
imiona i nazwiska osób wykonujących te czynności,
5)
opis stanu faktycznego,
6)
stwierdzone nieprawidłowości,
7)
wnioski osób wykonujących czynności kontrolne,
8)
datę i miejsce sporządzenia protokołu,
9)
informację o braku zastrzeżeń albo informację o odmowie podpisania protokołu przez
organizatora kształcenia oraz o przyczynie tej odmowy.
6.
Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz organizator kształcenia.
7.
Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem, organizator kształcenia
zgłosi umotywowane zastrzeżenia co do faktów stwierdzonych w trakcie kontroli i opisanych
w protokole, osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane zbadać dodatkowo te
fakty i uzupełnić protokół.
8.
Odmowa podpisania protokołu przez organizatora kształcenia nie stanowi przeszkody
do podpisania protokołu przez osoby wykonujące czynności kontrolne.
9.
Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się organizatorowi kształcenia.
10.
Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji
na temat organizacji i prowadzenia kształcenia podyplomowego oraz wyników prowadzonego
postępowania.
11.
Organizator kształcenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu, ma prawo do
wniesienia zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz ustaleń
zawartych w protokole.
12.
Na podstawie ustaleń zawartych w protokole minister właściwy do spraw zdrowia wydaje
organizatorowi kształcenia zalecenia pokontrolne, mające na celu usunięcie stwierdzonych
nieprawidłowości, i określa termin ich realizacji.
Art. 10w.
1.
Specjalizacja jest finansowana ze środków publicznych przeznaczonych na ten cel w
budżecie państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia,
w ramach posiadanych środków i ustalonych limitów miejsc szkoleniowych dla pielęgniarek,
położnych, które mogą corocznie rozpocząć specjalizację finansowaną z tych środków.
2.
Limity miejsc szkoleniowych, o których mowa w ust. 1, oraz kwotę dofinansowania jednego
miejsca szkoleniowego w danym roku określa minister właściwy do spraw zdrowia, po
zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, i ogłasza w formie obwieszczenia
w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia, w terminie do dnia 15
grudnia na rok następny, uwzględniając w szczególności zapotrzebowanie na specjalistów
z poszczególnych dziedzin pielęgniarstwa i dziedzin mających zastosowanie w ochronie
zdrowia.
3.
Wyboru organizatora kształcenia prowadzącego specjalizację finansowaną ze środków
publicznych dokonuje minister właściwy do spraw zdrowia, stosując przepisy ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych .
4.
Przepisy ust. 1-3 nie ograniczają możliwości odbywania specjalizacji poza limitem
miejsc szkoleniowych, o których mowa w ust. 1, finansowanych ze środków publicznych.
Art. 10x.
1.
Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje tytuł specjalisty uzyskany przez pielęgniarkę,
położną w państwach członkowskich Unii Europejskiej za równoważny tytułowi specjalisty
w określonej dziedzinie pielęgniarstwa albo dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie
zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zakres programu kształcenia odbytego w
państwach członkowskich Unii Europejskiej odpowiada zakresowi programu kształcenia
wymaganemu do uzyskania tytułu specjalisty w Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Jeżeli zakres programu kształcenia odbytego w państwach członkowskich Unii Europejskiej
nie odpowiada zakresowi programu kształcenia wymaganemu do uzyskania tytułu specjalisty
w danej dziedzinie pielęgniarstwa albo dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie
zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw zdrowia może uznać
tytuł specjalisty uzyskany w państwach członkowskich Unii Europejskiej za równoważny
tytułowi specjalisty w danej dziedzinie pielęgniarstwa albo dziedzinie mającej zastosowanie
w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej, uwzględniając posiadane przez pielęgniarkę,
położną kwalifikacje zawodowe i doświadczenie zawodowe oraz po przeprowadzeniu testu
sprawdzającego umiejętności lub odbyciu stażu adaptacyjnego.
3.
Staż adaptacyjny, o którym mowa w ust. 2, obejmuje wykonywanie czynności zawodowych
pod nadzorem pielęgniarki, położnej posiadającej tytuł specjalisty w danej dziedzinie
pielęgniarstwa albo dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia.
4.
Jeżeli dla tytułu specjalisty uzyskanego w państwach członkowskich Unii Europejskiej
brak jest odpowiednika w Rzeczypospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw zdrowia
może uznać tytuł specjalisty uzyskany w państwach członkowskich Unii Europejskiej
za równoważny tytułowi specjalisty w pokrewnej dziedzinie pielęgniarstwa albo dziedzinie
mającej zastosowanie w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zakres
programu kształcenia odbytego w państwach członkowskich Unii Europejskiej odpowiada
w 70 % zakresowi programu kształcenia wymaganemu do uzyskania tytułu specjalisty w
Rzeczypospolitej Polskiej.
5.
Jeżeli dla tytułu specjalisty uzyskanego w państwach członkowskich Unii Europejskiej
brak jest odpowiednika w Rzeczypospolitej Polskiej, a program kształcenia odbytego
w państwach członkowskich Unii Europejskiej odpowiada w zakresie od 40 % do 70 % zakresowi
programu kształcenia wymaganemu do uzyskania tytułu specjalisty w określonej dziedzinie
pielęgniarstwa albo dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej
Polskiej, minister właściwy do spraw zdrowia może uznać tytuł specjalisty uzyskany
w państwach członkowskich Unii Europejskiej za równoważny tytułowi specjalisty w określonej
dziedzinie pielęgniarstwa albo w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia
w Rzeczypospolitej Polskiej po odbyciu przez pielęgniarkę, położną szkolenia uzupełniającego
w zakresie programu tej specjalizacji.
6.
Uznanie tytułu specjalisty uzyskanego w państwach członkowskich Unii Europejskiej
za równoważny tytułowi specjalisty w określonej dziedzinie pielęgniarstwa albo dziedzinie
mającej zastosowanie w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odmowa uznania
następuje w drodze decyzji administracyjnej.
7.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, uwzględniając aktualny stan wiedzy medycznej i kierując się koniecznością
zachowania jasnych i obiektywnych kryteriów oceny, określi, w drodze rozporządzenia,
tryb uznawania tytułu specjalisty uzyskanego przez pielęgniarkę, położną w państwach
członkowskich Unii Europejskiej za równoważny tytułowi specjalisty w określonej dziedzinie
pielęgniarstwa albo w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej
Polskiej, w tym:
1)
warunki i tryb przeprowadzania testu sprawdzającego umiejętności oraz odbywania stażu
adaptacyjnego, o których mowa w ust. 2 i 3,
2)
rodzaje dokumentów potwierdzających przebieg kształcenia i uzyskane specjalistyczne
kwalifikacje uprawniające do posługiwania się tytułem specjalisty,
3)
wzór zaświadczenia o uznaniu tytułu specjalisty uzyskanego w państwach członkowskich
Unii Europejskiej za równoważny tytułowi specjalisty w Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
8)
w art. 20 dodaje się ust. 4-8 w brzmieniu:
„
4.
Pielęgniarka, położna udzielająca świadczeń zdrowotnych w ramach indywidualnej praktyki,
indywidualnej specjalistycznej praktyki lub grupowej praktyki pielęgniarek, położnych
ma obowiązek prowadzenia indywidualnej dokumentacji medycznej pacjenta.
5.
Pielęgniarka, położna obowiązana do prowadzenia dokumentacji medycznej, o której mowa
w ust. 4, jest uprawniona do uzyskiwania i przetwarzania danych osobowych pacjenta,
obejmujących:
1)
nazwisko i imię (imiona),
2)
datę urodzenia,
3)
oznaczenie płci,
4)
adres zameldowania lub pobytu,
5)
numer PESEL, jeżeli został nadany, w przypadku noworodka - numer PESEL matki, w przypadku
osób, które nie mają nadanego numeru PESEL - rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość,
6)
w przypadku gdy pacjentem jest osoba małoletnia - nazwisko i imiona jej rodziców lub
jej przedstawiciela ustawowego, adres ich zameldowania lub pobytu,
7)
dane o stanie zdrowia oraz udzielonych przez pielęgniarkę, położną świadczeniach zdrowotnych.
6.
Pielęgniarka, położna udostępnia dokumentację medyczną, o której mowa w ust. 4, do
wglądu oraz umożliwia sporządzenie z niej wypisów, odpisów lub kopii na koszt wnioskodawcy,
z zastrzeżeniem ust. 7.
7.
Udostępnienie dokumentacji medycznej, o której mowa w ust. 4, następuje na wniosek:
pacjenta, jego przedstawiciela ustawowego, osoby upoważnionej przez pacjenta lub podmiotów
uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów, a w razie śmierci pacjenta - osoby
upoważnionej przez pacjenta do uzyskiwania dokumentacji po jego zgonie.
8.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentacji medycznej, o której
mowa w ust. 4, sposób jej prowadzenia i przechowywania oraz szczegółowe warunki jej
udostępniania, uwzględniając w szczególności przeznaczenie dokumentacji, szczegółowe
dane objęte dokumentowaniem oraz sposób udostępniania danych.
”
;
9)
w art. 25 w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
posiada specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie
w ochronie zdrowia.
”
;
10)
po art. 25c dodaje się art. 25d w brzmieniu:
„
Art. 25d.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb postępowania
w sprawach wydawania zezwoleń i wpisu do rejestru indywidualnych praktyk, indywidualnych
specjalistycznych praktyk i grupowych praktyk pielęgniarek i położnych oraz dane objęte
wpisem do rejestru, uwzględniając w szczególności wzór wniosku o udzielenie zezwolenia
i wpis do rejestru, dokumenty wymagane w postępowaniu, wzór zezwolenia i wzór zaświadczenia
potwierdzającego wpis do rejestru.
”
;
11)
w art. 28:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Za wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 i art. 25a ust. 3, pielęgniarka,
położna wnosi opłatę.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek
i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie zezwolenia,
o którym mowa w art. 25 ust. 1 i art. 25a ust. 3, z uwzględnieniem kosztów związanych
z postępowaniem w sprawie wydania zezwolenia oraz rodzaju praktyki objętej zezwoleniem.
”
;
12)
w art. 37 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Zaświadczenie o prawie wykonywania zawodu wydane na podstawie przepisów obowiązujących
przed dniem 28 grudnia 1999 r. traci moc po upływie terminu określonego w ust. 1.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 3 lutego 2001 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej w art. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu:
„
Art. 10a.
1.
Pielęgniarka, położna, będąca obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
ma prawo posługiwać się w języku oryginalnym tytułem uzyskanym w toku kształcenia
akademickiego, używanym w państwie członkowskim swego pochodzenia lub państwie członkowskim,
z którego przybywa, do którego jest uprawniona, jeżeli ten tytuł lub jego skrót nie
jest tożsamy z tytułem zawodowym używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
do którego pielęgniarka, położna nie jest uprawniona.
2.
Jeżeli tytuł uzyskany w toku kształcenia akademickiego przez pielęgniarkę, położną
będącą obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie jest tożsamy i może
być mylony z tytułem zawodowym używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do
którego pielęgniarka, położna nie jest uprawniona, w szczególności gdy jego uzyskanie
wymaga na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dodatkowego wykształcenia, którego
pielęgniarka, położna, będąca obywatelem państwa członkowskiego, nie posiada, może
posługiwać się tytułem używanym w państwie członkowskim swego pochodzenia lub państwie
członkowskim, z którego przybywa, w języku oryginalnym, przy jednoczesnym zamieszczeniu
obok tytułu nazwy instytucji lub komisji egzaminacyjnej, która go nadała.”;
”
.
”
.
Art. 3.
1.
Szkoła wyższa, w tym wyższa szkoła zawodowa, począwszy od roku akademickiego 2003/2004,
może prowadzić wyższe studia zawodowe na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo,
obejmujące co najmniej 4 semestry, przeznaczone dla pielęgniarek, położnych, które
posiadają świadectwo dojrzałości i ukończyły liceum medyczne lub szkołę policealną
albo szkołę pomaturalną, kształcącą w zawodzie pielęgniarki, położnej.
2.
Studia, o których mowa w ust. 1, są prowadzone w systemie dziennym, zaocznym lub wieczorowym.
3.
Szkoła wyższa, w tym wyższa szkoła zawodowa, może określić warunki zaliczania studentom
praktyki, biorąc pod uwagę miejsce zatrudnienia i staż pracy w zawodzie pielęgniarki,
położnej.
4.
Absolwent studiów, o których mowa w ust. 1, na kierunku pielęgniarstwo uzyskuje tytuł
zawodowy licencjata pielęgniarstwa, a studiów na kierunku położnictwo - tytuł zawodowy
licencjata położnictwa.
5.
Uchwała senatu określająca zasady i tryb przyjmowania na studia, o których mowa w
ust. 1, na rok akademicki 2003/2004, jest podawana do publicznej wiadomości w sposób
określony w statucie szkoły wyższej, w tym wyższej szkoły zawodowej, do dnia 31 maja
2003 r.
6.
Ostatnia rekrutacja na studia, o których mowa w ust. 1, zostanie przeprowadzona na
rok akademicki 2010/2011.
Art. 4.
Limity miejsc szkoleniowych, o których mowa w art. 10 w ust. 2 ustawy, o której mowa
w art. 1 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na rok 2003 oraz
kwotę dofinansowania jednego miejsca szkoleniowego w roku 2003 minister właściwy do
spraw zdrowia ogłosi w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 5.
Wydane przed dniem wejścia w życie ustawy zezwolenia na wykonywanie indywidualnej,
indywidualnej specjalistycznej oraz grupowej praktyki pielęgniarek i położnych są
równoważne zezwoleniom na wykonywanie indywidualnej, indywidualnej specjalistycznej
oraz grupowej praktyki pielęgniarek i położnych, wydanym według wzoru określonego
w przepisach wydanych na podstawie art. 25d ustawy, o której mowa w art. 1 niniejszej
ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 6.
1.
Kształcenie podyplomowe pielęgniarek i położnych rozpoczęte przed dniem wejścia w
życie ustawy jest prowadzone na dotychczasowych zasadach, do czasu jego zakończenia.
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ustawy, o której mowa
w art. 1 niniejszej ustawy, zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych
na podstawie art. 6 ustawy, o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.