Ustawaz dnia 7 czerwca 2002 r.o zniesieniu Generalnego Inspektora Celnego, o zmianie ustawy o kontroli skarbowej
oraz o zmianie niektórych innych ustaw
Treść ustawy
Art. 1.
Ustawa reguluje zasady i tryb zniesienia Generalnego Inspektora Celnego i podległych
mu organów, zasady przeniesienia zadań i kompetencji znoszonych organów Inspekcji
Celnej, a także zmiany w zadaniach i kompetencji kontroli skarbowej.
Art. 2.
1.
Znosi się:
1)
centralny organ administracji rządowej - Generalnego Inspektora Celnego,
2)
terenowe organy administracji rządowej - regionalnych inspektorów celnych,
3)
inspektorów kontroli skarbowej, jako organy kontroli skarbowej.
2.
Likwiduje się:
1)
Generalny Inspektorat Celny - urząd obsługujący Generalnego Inspektora Celnego,
2)
regionalne inspektoraty celne - urzędy obsługujące regionalnych inspektorów celnych.
3.
Dotychczasowe zadania i kompetencje Inspekcji Celnej przechodzą do zakresu działania
organów kontroli skarbowej, z wyjątkiem zadań w zakresie rozpoznawania, zapobiegania,
wykrywania i zwalczania przestępstw i wykroczeń w zakresie nielegalnego obrotu z zagranicą
środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, bronią i materiałami jądrowymi
i promieniotwórczymi oraz wprowadzania na polski obszar celny odpadów szkodliwych
i substancji niebezpiecznych, ściganych na podstawie odrębnych przepisów.
4.
Dotychczasowe zadania i kompetencje inspektorów kontroli skarbowej jako organów kontroli
skarbowej w zakresie postępowania kontrolnego przejmują odpowiednio - Generalny Inspektor
Kontroli Skarbowej oraz nowo utworzone organy kontroli skarbowej - dyrektorzy urzędów
kontroli skarbowej.
Art. 3.
W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Celem kontroli skarbowej jest również badanie zgodności z prawem gospodarowania mieniem
innych państwowych osób prawnych, przeciwdziałanie i zwalczanie naruszeń prawa obowiązującego
w zakresie obrotu towarowego z zagranicą i obrotu towarami przywożonymi z zagranicy
oraz zapobieganie i ujawnianie przestępstw określonych w art. 228-231 Kodeksu karnego wśród osób zatrudnionych lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych podległych
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.
”
;
2)
w art. 2:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 2 otrzymuje brzmienie:„
2)
kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami pochodzącymi z Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych, podlegającymi zwrotowi, z wyłączeniem środków zaliczanych do dochodów własnych jednostek samorządu terytorialnego,” -
-po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:„
2a)
kontrola zgodności z prawem przywozu towarów dopuszczonych do obrotu na polskim obszarze celnym lub mających inne przeznaczenie celne oraz wywozu za granicę, a także kontrola i ujawnianie towarów nielegalnie wprowadzonych na polski obszar celny,” -
-dodaje się pkt 6-8 w brzmieniu:„
6)
prowadzenie działalności analitycznej i prognostycznej w odniesieniu do negatywnych zjawisk występujących w obszarze właściwości kontroli skarbowej oraz przedstawianie w tym zakresie informacji i analiz organom administracji rządowej,7)
ujawnianie składników majątkowych podmiotów zobowiązanych do uiszczenia należności publicznych lub podejrzanych o czyny zagrożone karą grzywny lub karami pieniężnymi, w celu zapewnienia skuteczności poboru tych należności oraz wykonania orzeczeń lub mandatów karnych,8)
kontrola oświadczeń o stanie majątkowym osób - obowiązanych, na podstawie odrębnych przepisów, do ich składania - zatrudnionych lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.”,
b)
w ust. 2 wyraz „gminy” zastępuje się wyrazami „jednostek samorządu terytorialnego”;
3)
w art. 3:
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
kontrolę dewizową,
”
b)
dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu:
„
4)
rozpoznawanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń związanych z obrotem
z zagranicą towarami i technologiami objętymi kontrolą międzynarodową, naruszających
prawa ochrony dóbr kultury narodowej, narodowego zasobu archiwalnego i ochrony własności
intelektualnej, wprowadzania na polski obszar celny i wyprowadzania z tego obszaru
środków płatniczych pochodzących z przestępstw, a także ściganych na mocy umów i porozumień
międzynarodowych,
5)
zapobieganie i ujawnianie przestępstw, o których mowa w art. 228-231 Kodeksu karnego, popełnianych przez osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych
podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.
”
;
4)
w art. 4 w ust. 1:
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
wydatkujący, przekazujący i otrzymujący środki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt
2,
”
b)
dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„
4)
osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi
właściwemu do spraw finansów publicznych, zobowiązane, na podstawie odrębnych przepisów,
do składania oświadczeń o stanie majątkowym.
”
;
5)
w art. 6:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Czynności związane z realizacją zadań ustawowych wykonują inspektorzy kontroli skarbowej
i pracownicy jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, zwani dalej odpowiednio
«inspektorami» i «pracownikami». Inspektorzy i pracownicy, wykonując czynności służbowe,
posługują się legitymacjami służbowymi i znakami identyfikacyjnymi.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Inspektorzy prowadzą postępowanie przygotowawcze, w trybie i na zasadach określonych
w przepisach Kodeksu postępowania karnego, Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu karnego skarbowego, w sprawach z zakresu kontroli skarbowej.
”
,
c)
dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
„
4.
Inspektorów powołuje i odwołuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.
5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
wzory legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych, organy właściwe do ich wydawania,
sposób ich wydawania, wymiany, składania do depozytu i zwrotu oraz posługiwania się
nimi, uwzględniając w szczególności zapewnienie właściwej ich ochrony.
”
;
6)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 7.
1.
Organy administracji rządowej i samorządowej oraz inne państwowe, gminne, powiatowe
i wojewódzkie jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać, nieodpłatnie udostępniać
informacje oraz udzielać pomocy organom kontroli skarbowej oraz inspektorom i pracownikom
przy wykonywaniu zadań określonych w ustawie.
2.
Organy kontroli skarbowej są uprawnione do korzystania z informacji gromadzonych przez
organy celne i podatkowe, w tym również z danych w formie zapisu informatycznego,
z zastrzeżeniem zachowania zasad określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych.
3.
Organy kontroli skarbowej współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych
w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.
4.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb współdziałania organów
kontroli skarbowej oraz inspektorów i pracowników z organami i jednostkami, o których
mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności kontroli skarbowej.
”
;
7)
po art. 7 dodaje się art. 7a i 7b w brzmieniu:
„
Art. 7a.
Organy kontroli skarbowej współpracują i współdziałają z innymi organami i instytucjami
państwowymi oraz zagranicznymi, w tym z organami odpowiedzialnymi za ochronę interesów
finansowych Unii Europejskiej, a także z organizacjami międzynarodowymi w zakresie
niezbędnym dla realizacji zadań ustawowych.
Art. 7b.
Organy kontroli skarbowej mogą zbierać i wykorzystywać w celu realizacji ustawowych
zadań informacje, w tym dane osobowe, oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów o
ochronie danych osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą.
Administrator danych jest obowiązany udostępnić dane osobowe na podstawie imiennego
upoważnienia organu kontroli skarbowej, okazanego przez inspektora lub pracownika
wraz z legitymacją służbową. Informacja o udostępnieniu tych danych podlega ochronie
zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.
”
;
8)
w art. 8:
a)
w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej jako organ wyższego stopnia nad dyrektorami
urzędów kontroli skarbowej,
3)
dyrektor urzędu kontroli skarbowej.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Wyłączenie organu kontroli skarbowej następuje z przyczyn określonych w art. 130 § 1 pkt 1-4, 6 i 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa .
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Dyrektorów urzędów kontroli skarbowej powołuje spośród inspektorów oraz odwołuje minister
właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego Inspektora Kontroli
Skarbowej.
”
;
9)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9.
1.
Jednostkami organizacyjnymi kontroli skarbowej są urzędy kontroli skarbowej i urząd
obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
siedziby i terytorialny zasięg działania urzędów kontroli skarbowej, biorąc pod uwagę
administracyjny podział kraju.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
organizację urzędów kontroli skarbowej, zapewniając sprawne wykonywanie zadań kontroli
skarbowej.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze zarządzenia, nadaje statut
urzędom kontroli skarbowej.
”
;
10)
po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu:
„
Art. 9a.
1.
Właściwość miejscową dyrektorów urzędów kontroli skarbowej określa się według terytorialnego
zasięgu działania urzędu kontroli skarbowej.
2.
Właściwość miejscowa i zakres zadań organów kontroli skarbowej są ustalane z uwzględnieniem
również zadań i terytorialnego zasięgu działania organów kontroli skarbowej określonych
w przepisach odrębnych, w szczególności przepisach o wprowadzeniu programów pilotażowych,
określonych w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych .
3.
Jeżeli podmiot posiada oddziały (zakłady) na terenie działania innego urzędu kontroli
skarbowej niż właściwy dla siedziby tego podmiotu, do przeprowadzenia czynności kontrolnych
w tym oddziale (zakładzie) uprawniony jest również inspektor upoważniony przez dyrektora
urzędu kontroli skarbowej właściwego ze względu na miejsce położenia tego oddziału
(zakładu).
4.
Organ kontroli skarbowej właściwy miejscowo w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego
pozostaje właściwy aż do dnia jego zakończenia, chociażby w toku postępowania zmieniły
się podstawy właściwości.
5.
Jeżeli kontrola dotyczy okresu, w którym właściwym miejscowo był inny organ kontroli
skarbowej niż w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego, właściwym do prowadzenia
postępowania za cały okres objęty kontrolą jest dyrektor urzędu kontroli skarbowej
właściwy miejscowo w dniu wszczęcia tego postępowania.
6.
Inspektorzy prowadzą czynności kontrolne według terytorialnego zasięgu działania urzędów
kontroli skarbowej, w których są zatrudnieni.
7.
Inspektorzy zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów
publicznych są upoważnieni do prowadzenia czynności kontrolnych na całym terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
8.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może upoważnić inspektora zatrudnionego w urzędzie
kontroli skarbowej do przeprowadzenia czynności kontrolnych poza obszarem terytorialnego
zasięgu działania tego urzędu.
”
;
11)
w art. 10:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej sprawuje nadzór nad działalnością dyrektorów
urzędów kontroli skarbowej, inspektorów zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra
właściwego do spraw finansów publicznych oraz pracowników operacyjnych w zakresie
realizacji zadań określonych w ustawie.
”
,
b)
w ust. 2:
-
-pkt 5 otrzymuje brzmienie:„
5)
upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych do przeprowadzania czynności kontrolnych, a także, w uzasadnionych przypadkach, decyduje o zmianie inspektora lub pracownika prowadzącego czynności kontrolne,” -
-po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:„
5a)
wydaje decyzje i wyniki kontroli w sprawach określonych w ustawie oraz może upoważnić inspektora do wydania decyzji lub wyniku kontroli w jego imieniu,” -
-pkt 7 otrzymuje brzmienie:„
7)
upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych w urzędach kontroli skarbowej do przeprowadzania czynności kontrolnych poza obszarem terytorialnego zasięgu działania danego urzędu,” -
-dodaje się pkt 10 w brzmieniu:„
10)
ustala zasady i kryteria dokonywania ocen kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 39 ust. 2a.”,
c)
w ust. 3 wyrazy „jednostki organizacyjnej wyodrębnionej w tym celu w strukturze Ministerstwa Finansów” zastępuje się wyrazami „komórki organizacyjnej wyodrębnionej w tym celu w strukturze urzędu obsługującego
ministra właściwego do spraw finansów publicznych”;
12)
w art. 11:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Dyrektor urzędu kontroli skarbowej kieruje pracą urzędu kontroli skarbowej.
”
,
b)
w ust. 2:
-
-pkt 3 otrzymuje brzmienie:„
3)
upoważnia inspektorów i pracowników do przeprowadzenia czynności kontrolnych,” -
-po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:„
3a)
wydaje decyzje i wyniki kontroli w sprawach określonych w ustawie, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach może upoważnić inspektora do wydawania decyzji lub wyniku kontroli w jego imieniu,” -
-pkt 4 otrzymuje brzmienie:„
4)
dokonuje, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, zmiany inspektora lub pracownika prowadzącego czynności kontrolne,”;
13)
po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu:
„
Rozdział 2a
Uprawnienia kontroli skarbowej oraz zasady użycia środków przymusu bezpośredniego i broni palnej
Art. 11a.
1.
Inspektorzy i pracownicy wykonujący czynności związane z realizacją zadań ustawowych,
określonych w art. 2 i 3 ustawy, mają prawo do:
1)
legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości,
2)
zatrzymywania i przeszukiwania osób oraz przeszukiwania pomieszczeń, bagażu i ładunku
w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego,
3)
zatrzymywania pojazdów i innych środków przewozowych w celu przeprowadzenia kontroli
przewożonych towarów lub dokumentów przewozowych dotyczących tych towarów, a także
badania towarów i pobierania ich próbek, oraz przeprowadzenia kontroli rodzaju używanego
paliwa przez pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu mechanicznego,
4)
zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek organizacyjnych, przedsiębiorców
i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej
osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.
2.
Jeżeli przy dokonywaniu czynności służbowych zaistniała konieczność zdjęcia nałożonych
uprzednio zamknięć celnych, inspektorzy i pracownicy mają obowiązek ponownego nałożenia
zamknięć celnych i odnotowania tego faktu w treści odpowiedniego dokumentu.
3.
Osoba posiadająca towary jest zobowiązana, na jej koszt, do wykonywania czynności
umożliwiających przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, a w szczególności
do rozładowania, okazania oraz załadowania towaru po zakończeniu czynności.
4.
Osobie przysługuje zażalenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na zasadność
lub sposób dokonania czynności, o której mowa w ust. 3.
Art. 11b.
1.
W toku wykonywania czynności służbowych inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do
poszanowania godności człowieka oraz respektowania innych praw i wolności obywatelskich.
2.
Inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do wykonywania czynności służbowych w sposób
możliwie najmniej naruszający dobra osobiste i majątkowe osób i przedsiębiorców, których
te czynności dotyczą.
3.
Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki pozostające
w dyspozycji organów kontroli skarbowej, inspektorów i pracowników są bezcelowe lub
okazały się nieskuteczne.
4.
W razie uzasadnionej potrzeby zatrzymaną osobę należy niezwłocznie poddać badaniu
lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.
5.
Zatrzymanie pojazdów mechanicznych i innych środków przewozowych może być dokonywane
tylko przez umundurowanych inspektorów i pracowników, znajdujących się w pobliżu oznakowanego
pojazdu służbowego.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór i sposób oznakowania pojazdów służbowych, uwzględniając w szczególności zapewnienie
jednoznacznej identyfikacji pojazdów.
Art. 11c.
1.
Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1 i 3, przysługuje
zażalenie do właściwego miejscowo prokuratora rejonowego.
2.
Z czynności wymienionych w art. 11a ust. 1 pkt 2-4 sporządza się protokół, a z czynności
wymienionej w art. 11a ust. 1 pkt 1 - notatkę służbową.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wykonywania
czynności, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2, a także sposób i tryb
współpracy z Policją w tym zakresie, uwzględniając w szczególności zapewnienie ich
sprawności i skuteczności oraz zasady zatrzymywania pojazdów obowiązujące w Policji.
Art. 11d.
1.
Inspektorzy i pracownicy mogą stosować środki przymusu bezpośredniego wobec osób niepodporządkowujących
się ich poleceniom wydanym w celu realizacji zadań określonych w art. 11g ust. 1.
2.
Środki przymusu bezpośredniego mogą być użyte jedynie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia
podporządkowania się poleceniom, o których mowa w ust. 1, lub do skutecznego odparcia
bezpośredniego i bezprawnego zamachu na inspektora lub inną osobę.
3.
Dopuszczalne jest stosowanie tylko takich środków przymusu bezpośredniego, jakie odpowiadają
potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji, i pod warunkiem, że w inny dostępny
w tej sytuacji sposób nie można skutecznie oraz bezpiecznie wykonać czynności służbowych.
Art. 11e.
1.
Uprawnia się inspektorów i pracowników do stosowania następujących środków przymusu
bezpośredniego:
1)
siły fizycznej,
2)
indywidualnych technicznych i chemicznych środków lub urządzeń przeznaczonych do obezwładniania
i konwojowania osób albo do zatrzymywania oraz unieruchamiania pojazdów mechanicznych
i innych środków przewozowych.
2.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, warunki i sposoby użycia środków
przymusu bezpośredniego, a także szczegółowe rodzaje i tryb wyposażania w środki,
o których mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniając zapewnienie możliwie najmniejszej dolegliwości
dla osób.
Art. 11f.
1.
Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 11e ust. 1 okazały się niewystarczające
lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, inspektor
i pracownik ma prawo użycia broni palnej wyłącznie:
1)
w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność
własną lub innej osoby oraz w celu przeciwdziałania czynnościom zmierzającym w oczywisty
sposób bezpośrednio do takiego zamachu,
2)
przeciwko osobie niepodporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia
broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu, zdrowiu
lub wolności inspektora, pracownika albo innej osoby,
3)
przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie i przemocą odebrać broń palną inspektorowi,
pracownikowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej,
4)
w celu odparcia niebezpiecznego, bezpośredniego i gwałtownego zamachu na obiekty administracji
skarbowej,
5)
w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni było dopuszczalne w przypadkach
określonych w pkt 1-3.
2.
Użycie broni palnej powinno nastąpić w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę
osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia tej osoby
życia ani narażać osób postronnych na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia.
3.
W broń palną może być wyposażony, przeszkolony w zakresie związanym z jej używaniem,
inspektor i pracownik zatrudniony w wyodrębnionej komórce, o której mowa w art. 11g
ust. 1.
4.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób postępowania
przy użyciu broni palnej, biorąc pod uwagę użycie jej jako środka ostatecznego.
Art. 11g.
1.
Uprawnienia, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 11d ust. 1, art.
11e ust. 1 i art. 11f ust. 1, przysługują inspektorom i pracownikom zatrudnionym w
wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli skarbowej wyłącznie przy realizacji
zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1a, 2a, 4 i 7 oraz art. 3 pkt 4. Inspektorom
i pracownikom tym przysługuje umundurowanie służbowe i broń służbowa.
2.
Osoby zatrudnione w wyodrębnionych komórkach kontroli skarbowej, o których mowa w
ust. 1, muszą odpowiadać kryteriom określonym w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji .
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb tworzenia i wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, o których mowa w ust.
1, oraz liczbę zatrudnionych w nich inspektorów i pracowników, uwzględniając potrzeby
wynikające z konieczności zapewnienia właściwej realizacji zadań ustawowych,
2)
tryb naboru do komórek, o których mowa w ust. 1, w sposób uwzględniający szczególny
charakter zadań w nich wykonywanych oraz umożliwiający sprawdzenie posiadania przez
kandydatów predyspozycji do wykonywania zadań służbowych.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, wzory umundurowania oraz kryteria
i tryb przydziału broni służbowej i umundurowania, z uwzględnieniem ilości i rodzajów
składników umundurowania oraz okresu ich używalności.
”
;
14)
w art. 12 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Kontrola skarbowa może być również prowadzona poza planem kontroli, w oparciu o uzyskane
informacje lub materiały albo przeprowadzone analizy.
”
;
15)
art. 13 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 13.
1.
Wszczęcie postępowania kontrolnego, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1, następuje w formie
postanowienia.
2.
Datą wszczęcia postępowania kontrolnego jest dzień doręczenia kontrolowanemu postanowienia
o wszczęciu postępowania kontrolnego, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1.
3.
Czynności kontrolne przeprowadza inspektor wraz z upoważnionymi pracownikami po doręczeniu
kontrolowanemu upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz okazaniu
legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych.
4.
W czynnościach, o których mowa w ust. 3, mogą uczestniczyć osoby uprawnione na podstawie
ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, a w przypadku dokonywania
kontroli środków przekazanych Rzeczypospolitej Polskiej przez instytucje Unii Europejskiej
- przedstawiciele organów Unii Europejskiej.
5.
Jeżeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości
prawnej, doręcza się upoważnienie oraz okazuje legitymację i znak identyfikacyjny
członkowi zarządu, wspólnikowi lub innej osobie upoważnionej do reprezentowania lub
prowadzenia spraw kontrolowanego.
6.
W razie nieobecności kontrolowanego lub osób, o których mowa w ust. 5, doręcza się
upoważnienie oraz okazuje się legitymacje służbowe i znaki identyfikacyjne - pracownikowi
lub innej osobie wykonującej czynności na rzecz kontrolowanego w miejscu wszczęcia
postępowania lub czynności kontrolnych; z czynności tej sporządza się protokół i przedstawia
się niezwłocznie kontrolowanemu.
7.
Upoważnienie do przeprowadzenia czynności kontrolnych jest wydawane przez dyrektora
urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i określa:
1)
imię i nazwisko inspektora, imiona i nazwiska pracowników, wykonujących czynności
kontrolne, a także osób, o których mowa w ust. 4, jeżeli osoby takie będą brać udział
w czynnościach kontrolnych,
2)
numer legitymacji służbowej inspektora i upoważnionych pracowników,
3)
oznaczenie kontrolowanego,
4)
termin ważności upoważnienia,
5)
zakres kontroli,
6)
prawa i obowiązki kontrolowanego.
”
;
16)
w art. 14:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, postępowanie
kontrolne może być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej i znaku identyfikacyjnego
kontrolowanemu lub osobom wymienionym w art. 13 ust. 6.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kontrolowanemu należy niezwłocznie doręczyć postanowienie
o wszczęciu postępowania kontrolnego oraz upoważnienie do przeprowadzenia czynności
kontrolnych; niedopełnienie tych obowiązków powoduje nieważność postępowania kontrolnego.
O nieważności przeprowadzonego postępowania kontrolnego informuje się kontrolowanego,
a materiały pochodzące z kontroli zostają zniszczone.
”
,
b)
w ust. 3 wyrazy „ust. 2” zastępuje się wyrazami „ust. 6”,
c)
w ust. 5 użyty dwukrotnie wyraz „inspektor” zastępuje się wyrazami „organ kontroli skarbowej”;
17)
po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu:
„
Art. 14a.
1.
Na żądanie organu kontroli skarbowej podmiot uprawniony, na podstawie odrębnych przepisów,
do odebrania oświadczenia o stanie majątkowym jest obowiązany przekazać temu organowi
poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię tego oświadczenia - w terminie 14 dni
od dnia otrzymania żądania.
2.
W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8, nie stosuje się art.
13 ust. 6, art. 14, art. 20 ust. 2 i art. 27 ust. 1 pkt 7.
”
;
18)
w art. 15 w ust. 1 wyrazy „na zawiadomieniu o wszczęciu postępowania” zastępuje się wyrazami „na upoważnieniu do przeprowadzenia czynności kontrolnych”;
19)
w art. 16:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Czynności kontrolne przeprowadzane są w godzinach prowadzenia działalności, przede
wszystkim w siedzibie kontrolowanego, w miejscu przechowywania dokumentacji lub jej
prowadzenia oraz w innych miejscach związanych z prowadzoną przez kontrolowanego działalnością
gospodarczą, a w przypadku kontroli oświadczeń o stanie majątkowym - przede wszystkim
w jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Na żądanie inspektora kontrolowany będący osobą fizyczną jest obowiązany złożyć oświadczenie
o stanie majątkowym na określony dzień, w postępowaniu w zakresie, o którym mowa w
art. 2 ust. 1 pkt 8, lub jeżeli z toczącego się postępowania wynika, że nie ujawnił
wszystkich obrotów lub przychodów mających istotne znaczenie dla ustalenia wysokości
zobowiązania podatkowego. Przepis art. 233 Kodeksu karnego stosuje się, o czym należy pouczyć kontrolowanego.
”
,
c)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w postępowaniu w zakresie, o którym mowa w
art. 2 ust. 1 pkt 8.
”
;
20)
w art. 17:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Czynności określone w ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8 kontrolowany jest obowiązany wykonać
nieodpłatnie.
”
,
b)
w ust. 5 skreśla się wyrazy „pkt 1”;
21)
w art. 18 skreśla się ust. 2;
22)
w art. 20 w ust. 2 wyrazy „art. 9 ust. 4” zastępuje się wyrazami „art. 9a ust. 1”;
23)
w art. 21:
a)
w ust. 1 wyraz „wyniku” zastępuje się wyrazem „ustaleń”,
b)
w ust. 4 wyrazy „ust. 1” zastępuje się wyrazami „ust. 1-3”;
24)
w art. 22 w ust. 2 po wyrazach „podpisania protokołu” dodaje się wyrazy „, a w przypadku protokołu badania dokumentów i ewidencji w terminie 14 dni,”;
25)
w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Po rozpatrzeniu przez inspektora zastrzeżeń, o których mowa w ust. l, organ kontroli
skarbowej wydaje:
1)
decyzję lub decyzje w rozumieniu ustawy - Ordynacja podatkowa - gdy ustalenia dotyczą
podatków i innych należności budżetowych, których określanie lub ustalanie należy
do właściwości urzędów skarbowych,
2)
wynik kontroli - gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości innych niż wymienione w pkt
1, w szczególności w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym lub gdy nieprawidłowości
nie stwierdzono, albo gdy ustalenia dotyczą należności celnych.
”
;
26)
art. 26 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 26.1 orzeczenie
1.
Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1, służy odwołanie do właściwej izby
skarbowej - jeżeli decyzję wydał dyrektor urzędu kontroli skarbowej.
2.
Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1, wydanej przez Generalnego Inspektora
Kontroli Skarbowej oraz od decyzji, o której mowa w ust. 3, nie służy odwołanie, jednakże
stronie służy wniosek do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy.
3.
Do uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dyrektora urzędu
kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej właściwy jest Generalny
Inspektor Kontroli Skarbowej; w sprawach o wznowienie postępowania zakończonego decyzją
ostateczną Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej właściwy jest ten organ.
4.
Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy -
Ordynacja podatkowa dotyczące odwołań.
”
;
27)
w art. 27:
a)
w ust. 1 w pkt 8 wyraz „inspektora” zastępuje się wyrazami „organu kontroli skarbowej”,
b)
w ust. 2 po wyrazach „Wynik kontroli” dodaje się wyrazy „, z zastrzeżeniem ust. 2a,”
c)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Wynik kontroli zawierający ustalenia w zakresie:
1)
należności celnych - doręcza się właściwemu naczelnikowi urzędu celnego i kontrolowanemu,
2)
oświadczenia o stanie majątkowym - doręcza się kontrolowanemu.
”
,
d)
w ust. 3 po wyrazie „obowiązany” dodaje się wyrazy „, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w ust. 2a”;
28)
w art. 31 po wyrazach „stosuje się” dodaje się wyraz „odpowiednio”;
29)
w art. 33:
a)
w ust. 1 w zdaniu wstępnym wyrazy „w sprawie karnej skarbowej” zastępuje się wyrazami „w sprawie o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia
skarbowe”,
b)
w ust. 4 wyrazy „wiadomości stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie tajemnicy
państwowej i służbowej” zastępuje się wyrazami „informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie
informacji niejawnych”;
30)
w art. 33a:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie, o którym mowa w art.
33 ust. 1-3, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej
może wystąpić również w związku z postępowaniem kontrolnym, po uprzednim wezwaniu
kontrolowanego do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia instytucji
finansowych do przekazania tych informacji, jeżeli kontrolowany uprzednio:
1)
nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo
2)
nie upoważni organu kontroli skarbowej do wystąpienia do instytucji finansowych wymienionych
w art. 33 ust. 1-3 o przekazanie tych informacji, albo
3)
w terminie wyznaczonym przez organ kontroli skarbowej nie udzieli informacji lub upoważnienia,
o których mowa w pkt 1 lub 2.
”
,
b)
w ust. 2 w pkt 2 w lit. a)-c) wyraz „podatnik” zastępuje się wyrazem „kontrolowany”,
c)
w ust. 5 wyrazy „postępowań karnych skarbowych i kontrolnych” zastępuje się wyrazami „postępowań w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe i wykroczenia
skarbowe, a także postępowań kontrolnych,”;
31)
w art. 33b:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W toku postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe
i wykroczenia skarbowe, prowadzonego przez inspektora, bądź w toku postępowania kontrolnego
prowadzonego przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora
Kontroli Skarbowej dostęp do informacji, o których mowa w art. 33, przysługuje wyłącznie
inspektorowi prowadzącemu postępowanie lub czynności kontrolne oraz właściwym organom
kontroli skarbowej.
”
,
b)
w ust. 2 wyrazy „tajemnicy państwowej i służbowej” zastępuje się wyrazami „informacji niejawnych”,
c)
w ust. 3 wyrazy „karnego skarbowego” zastępuje się wyrazami „w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe”;
32)
w art. 34a w ust. 1:
a)
w pkt 1 wyrazy „karnego skarbowego” zastępuje się wyrazami „postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe”,
b)
w pkt 2 wyrazy „karnym skarbowym” zastępuje się wyrazami „postępowaniem w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe
i wykroczenia skarbowe”,
c)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
sądowi administracyjnemu - w razie złożenia przez stronę skargi,
”
d)
w pkt 4 wyrazy „ministrowi właściwemu do spraw sprawiedliwości” zastępuje się wyrazami „Ministrowi Sprawiedliwości”,
e)
w pkt 5 w lit. b) wyrazy „Naczelnym Sądem Administracyjnym” zastępuje się wyrazami „sądem administracyjnym”;
33)
w art. 34b:
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „, Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej”,
b)
w ust. 3 w pkt 1 skreśla się wyrazy „oraz organom Inspekcji Celnej”,
c)
w ust. 4 po wyrazach „ust. 2” dodaje się wyrazy „i 3”;
34)
w art. 34c skreśla się wyrazy „oraz w art. 150 § 1 i 2 ustawy karnej skarbowej”;
35)
w art. 35 wyrazy „dyrektora urzędu” zastępuje się wyrazem „organu”;
36)
rozdział 3b otrzymuje brzmienie:
„
Rozdział 3b
Szczególny nadzór podatkowy
Art. 35b.
1.
Szczególnemu nadzorowi podatkowemu, z zastrzeżeniem ust. 3, podlega:
1)
produkcja oraz obrót, w tym eksport i import, wyrobami akcyzowymi określonymi na podstawie
art. 35h ust. 1 pkt 1,
2)
urządzanie gier w kasynach gry i na automatach, tam gdzie się one znajdują.
2.
Szczególny nadzór podatkowy polega na kontroli:
1)
czynności związanych z produkcją i obrotem wyrobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
w szczególności wytwarzania, uszlachetniania, przerabiania, zużywania, skażania, rozlewu,
przyjmowania, magazynowania, wydawania, przewozu i niszczenia oraz stosowania i oznaczania
tych wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, zgodnie z odrębnymi przepisami,
2)
ilości i jakości wyrobów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przebiegu procesów technologicznych
i ruchu towarowego dotyczącego tych wyrobów oraz ich wydajności, ubytków i zużycia,
3)
otwarcia i zamknięcia stołów gry w kasynach gry oraz obliczania rezultatów gier na
stołach i na automatach,
4)
dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym mowa w pkt 1-3.
3.
Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 35c.
1.
Szczególny nadzór podatkowy wykonują jednostki organizacyjne kontroli skarbowej przez
swoich pracowników, zwanych dalej «pracownikami szczególnego nadzoru podatkowego».
2.
Czynności kontrolne, o których mowa w art. 35b ust. 2, są wykonywane na podstawie
upoważnień wydawanych przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora
Kontroli Skarbowej.
3.
Szczególny nadzór podatkowy może być wykonywany jako nadzór stały.
4.
Sprawowanie stałego nadzoru polega na wykonywaniu czynności kontrolnych, o których
mowa w art. 35b ust. 2, przez komórkę organizacyjną jednostki organizacyjnej kontroli
skarbowej utworzoną w tym celu na terenie podmiotu podlegającego szczególnemu nadzorowi
podatkowemu, zwaną dalej «komórką stałego nadzoru».
5.
Do wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego stosuje się odpowiednio art. 9a, art.
10 ust. 2 pkt 5 i 7, art. 16-22, art. 34 i art. 34a-34c oraz, w zakresie nieuregulowanym
w ustawie, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 35d.
1.
Pracownicy szczególnego nadzoru podatkowego są uprawnieni do:
1)
żądania powtórzenia, jeżeli to możliwe, każdej czynności, w wyniku której uzyskuje
się dane o przyjmowanych, wydawanych lub wprowadzanych do procesu produkcyjnego surowcach,
materiałach, produkcji w toku i półfabrykatach oraz uzyskanych produktach, wyrobach
gotowych i wysokości strat produkcyjnych,
2)
pobierania próbek surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych w celu ich zbadania,
3)
nakładania zabezpieczeń urzędowych na urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące
do działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym w celu uniemożliwienia dostępu
do ich wnętrz bez uszkodzenia zabezpieczenia urzędowego, a także na dokumentację,
o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4, w celu jej urzędowego uwierzytelnienia,
4)
uczestniczenia w dokonywanych przez podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu
czynnościach, o których mowa w art. 35b ust. 2 pkt 1-3,
5)
żądania zamknięcia dokumentacji, o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4, w celu umożliwienia
porównania rzeczywistego stanu zapasów ze stanem ewidencyjnym.
2.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują pracownikom szczególnego nadzoru
podatkowego także w stosunku do podmiotów wykonujących działalność w zakresie, o którym
mowa w art. 35b ust. 1, bez zachowania warunków oraz form określonych przepisami prawa.
Art. 35e.
1.
Podmioty podlegające szczególnemu nadzorowi podatkowemu są obowiązane zapewnić warunki
i środki do sprawnego przeprowadzania kontroli, w tym:
1)
przesłać do urzędu kontroli skarbowej, co najmniej na 14 dni przed rozpoczęciem działalności
w zakresie, o którym mowa w art. 35b ust. 1, zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą
tej działalności, a w przypadku wznowienia działalności, po przerwie trwającej dłużej
niż 3 miesiące - zgłoszenie dotyczące wznowienia tej działalności,
2)
zapewnić warunki do przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia podmiotu,
3)
przygotować i oznaczyć urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące do działalności
objętej szczególnym nadzorem podatkowym,
4)
przechowywać w oddzielnych naczyniach i pomieszczeniach wyroby objęte szczególnym
nadzorem podatkowym,
5)
dostosować urządzenia, pomieszczenia i naczynia, o których mowa w pkt 3, do nakładania
zabezpieczeń urzędowych, a ponadto dostarczyć potrzebną ilość plomb, laku lub masy
plastycznej do pieczęci oraz inne materiały do nałożenia zabezpieczeń urzędowych,
6)
posiadać legalizowane przyrządy pomiarowe, odczynniki i sprzęt techniczny, niezbędne
do kontroli ilości i jakości surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych,
7)
zgłaszać urzędowi kontroli skarbowej albo komórce stałego nadzoru informacje o terminach
czynności, o których mowa w art. 35b ust. 2 pkt 1-3,
8)
przeprowadzać czynności, o których mowa w art. 35b ust. 2 pkt 1-3, w obecności pracownika
szczególnego nadzoru podatkowego,
9)
prowadzić dokumentację, o której mowa art. 35b ust. 2 pkt 4, związaną z prowadzeniem
działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym,
10)
dokonać zamknięcia prowadzonej dokumentacji, o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4,
na żądanie pracownika szczególnego nadzoru podatkowego w celu umożliwienia porównania
rzeczywistego stanu zapasów ze stanem ewidencyjnym,
11)
zgłaszać w terminie 2 dni urzędowi kontroli skarbowej albo komórce stałego nadzoru
przypadki zniszczenia lub kradzieży wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym
bądź znaków skarbowych akcyzy,
12)
zgłaszać bezzwłocznie urzędowi kontroli skarbowej albo komórce stałego nadzoru przypadki
zdarzeń związanych z działaniem lub stanem urządzeń, pomieszczeń i naczyń, o których
mowa w pkt 3, wskazujących na niebezpieczeństwo strat lub zniszczenia wyrobów akcyzowych
objętych szczególnym nadzorem podatkowym.
2.
Za stan pomieszczeń, urządzeń i naczyń służących do wykonywania działalności w zakresie,
o którym mowa w art. 35b ust. 1, oraz za stan nałożonych na nie zabezpieczeń urzędowych
odpowiedzialny jest podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu.
3.
Koszty związane z realizacją obowiązków określonych w ust. 1 obciążają podmioty podlegające
szczególnemu nadzorowi podatkowemu.
Art. 35f.
1.
Podmioty podejmujące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 35b ust. 1, podlegają
przed rozpoczęciem jej prowadzenia urzędowemu sprawdzeniu przez pracowników szczególnego
nadzoru podatkowego.
2.
Urzędowemu sprawdzeniu podlegają również podmioty prowadzące działalność w zakresie,
o którym mowa w art. 35b ust. 1, po przerwie w tej działalności trwającej dłużej niż
3 miesiące, a także na żądanie urzędu kontroli skarbowej.
3.
Urzędowe sprawdzenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, polega na przeprowadzeniu czynności
sprawdzających w celu ustalenia, czy zostały zapewnione warunki i środki do sprawnego
przeprowadzania czynności kontrolnych, o których mowa w art. 35b ust. 2.
Art. 35g.
1.
Rozpoczęcie produkcji lub obrotu wyrobami objętymi szczególnym nadzorem podatkowym
bez przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w art. 35f ust. 1 i 2, stanowi
wytwarzanie lub obrót, o którym mowa w art. 29 pkt 4 Kodeksu karnego skarbowego.
2.
Wyroby będące przedmiotem produkcji lub obrotu, o którym mowa w ust. 1, podlegają
przepadkowi zgodnie z przepisami Kodeksu karnego skarbowego.
Art. 35h.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
wyroby akcyzowe, które w związku z wykonywaniem działalności w zakresie, o którym
mowa w art. 35b ust. 1 pkt 1, są objęte szczególnym nadzorem podatkowym,
2)
zakres i szczegółowe zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego w stosunku
do poszczególnych wyrobów podlegających temu nadzorowi,
3)
zakres i szczegółowe zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego przy oznaczaniu
wyrobów znakami skarbowymi akcyzy,
4)
szczegółowe zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego, w zakresie określonym
w art. 35b ust. 1 pkt 2,
5)
wzory upoważnień, o których mowa w art. 35c ust. 2,
6)
szczegółowe zasady sprawowania stałego nadzoru, a także zasady kontroli doraźnych
i okresowych,
7)
szczegółowe zasady i tryb pobierania próbek, o których mowa w art. 35d ust. 1 pkt
2,
8)
szczegółowe zasady i tryb nakładania zabezpieczeń urzędowych, o których mowa w art.
35d ust. 1 pkt 3, oraz rodzaje lub formy tych zabezpieczeń,
9)
tryb dokonywania i zakres zgłoszeń, o których mowa w art. 35e ust. 1 pkt 1, 7, 11
i 12,
10)
szczegółowy zakres przygotowywania i oznaczania pomieszczeń, urządzeń i naczyń, o
których mowa w art. 35e ust. 1 pkt 3,
11)
zakres i szczegółowe zasady urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w art. 35f ust.
1 i 2.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów
publicznych powinien uwzględnić w szczególności:
1)
wyroby akcyzowe o szczególnym znaczeniu dla budżetu państwa oraz wyroby podlegające
obowiązkowi oznaczania znakami skarbowymi akcyzy,
2)
zróżnicowanie form i sposobów wykonywania nadzoru oraz zakresu wymagań, które powinny
zostać spełnione przez podmioty podlegające temu nadzorowi - w zależności od rodzaju
podmiotu, rodzaju wykonywanej działalności oraz grupy wyrobów objętych szczególnym
nadzorem podatkowym,
3)
zapewnienie skuteczności i sprawności sprawowania szczególnego nadzoru podatkowego.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
niektóre rodzaje prowadzonej dokumentacji, o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4,
jej wzory, a także szczegółowe zasady jej przygotowania i prowadzenia - uwzględniając
zakres dokumentacji nieodzownej do wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego,
2)
tryb niszczenia wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym w przypadku stwierdzenia
ich nieprzydatności do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia - w sposób zapewniający
skuteczną kontrolę tej czynności,
3)
szczegółowe zasady i warunki przyjmowania, magazynowania, wydawania i przewożenia
wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym - w sposób zapewniający stałą i skuteczną
kontrolę ilości i jakości wyrobów.
”
;
37)
w art. 36:
a)
w ust. 1 wyrazy „w art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3” zastępuje się wyrazami „w art. 2 ust. 1 pkt 2a, 5 i 8 oraz w art. 3”,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W celu wykrycia przestępstw:
1)
skarbowych, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej
przekraczają pięćdziesięciokrotną wysokość najniższego wynagrodzenia za pracę określonego
na podstawie odrębnych przepisów,
2)
przeciwko obrotowi gospodarczemu, określonych w art. 297-306 Kodeksu karnego, powodujących szkodę majątkową lub skierowanych przeciwko mieniu, jeżeli wysokość
szkody lub wartość mienia przekracza pięćdziesięciokrotną wysokość najniższego wynagrodzenia
za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,
3)
przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w związku z pełnioną funkcją publiczną
lub funkcją związaną ze szczególną odpowiedzialnością,
4)
ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych
- sąd okręgowy na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej złożony
po uzyskaniu zgody Prokuratora Generalnego może, w drodze postanowienia, zarządzić,
na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, stosowanie środków technicznych umożliwiających
w sposób niejawny uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów.
”
,
c)
w ust. 6 po wyrazach „operacyjno-rozpoznawczych” dodaje się wyrazy „, określonych w ust. 3,”;
38)
po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu:
„
Art. 36a.
1.
Dane identyfikujące abonenta sieci telekomunikacyjnej lub zakończenia sieci, między
którymi wykonano połączenie, oraz dane dotyczące uzyskania próby połączenia między
określonymi zakończeniami sieci, a także okoliczności i rodzaj wykonywanego połączenia,
mogą być ujawnione kontroli skarbowej oraz przez nią przetwarzane - wyłącznie w celu
zapobiegania lub wykrywania przestępstw.
2.
Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, następuje na pisemny wniosek Generalnego
Inspektora Kontroli Skarbowej.
3.
Operatorzy sieci telekomunikacyjnych są obowiązani udostępnić dane, o których mowa
w ust. 1, pracownikom wskazanym we wniosku Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
4.
Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pomocą sieci telekomunikacyjnej.
5.
Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie ust. 2, które nie zawierają
informacji mających znaczenie dla postępowania kontrolnego lub postępowania w sprawie
o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, podlegają niezwłocznemu komisyjnemu i protokolarnemu
zniszczeniu.
”
;
39)
po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu:
„
Art. 37a.
1.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zapewnia ochronę form i metod wykonywania czynności
operacyjno-rozpoznawczych, własnych obiektów i danych identyfikujących pracowników
i inspektorów. Udzielenie informacji dotyczących czynności operacyjno-rozpoznawczych
może nastąpić wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, skierowane z powodu uzasadnionego
podejrzenia popełnienia, w związku z prowadzonymi czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi,
przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, z zastrzeżeniem zachowania zasad
określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie informacji
stanowiących tajemnicę skarbową.
2.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy operacyjni mogą posługiwać
się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych ich identyfikujących oraz środków,
którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.
3.
Organy administracji publicznej obowiązane są do udzielania wywiadowi skarbowemu,
w granicach swojej właściwości, niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania
dokumentów, o których mowa w ust. 2.
4.
Pracownikom operacyjnym przysługuje prawo do stosowania środków przymusu bezpośredniego
oraz posiadania i użycia broni palnej. Art. 11d-11f oraz art. 11g ust. 2 stosuje się
odpowiednio.
5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje, tryb wydawania i
sposób posługiwania się i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2, uwzględniając
cel wydania, zapewnienie ich ochrony oraz wyjątkowe przesłanki ich użycia.
”
;
40)
w art. 38:
a)
w ust. 1 wyrazy „postępowanie kontrolne” zastępuje się wyrazami „czynności kontrolne”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do wyłączenia inspektora stosuje się odpowiednio art. 130 ustawy - Ordynacja podatkowa.
”
,
c)
w ust. 3:
-
-w zdaniu wstępnym wyrazy „pracownikom urzędu kontroli” zastępuje się wyrazami „upoważnionym pracownikom”,
-
-skreśla się pkt 4-7;
41)
w art. 42 w ust. 3 wyrazy „o pracownikach urzędów państwowych” zastępuje się wyrazami „o służbie cywilnej”;
42)
art. 43 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 43.
W sprawach z zakresu stosunku pracy, nieuregulowanych w niniejszej ustawie, do inspektorów
stosuje się przepisy ustawy o służbie cywilnej, a do innych pracowników urzędów kontroli
skarbowej odpowiednio przepisy ustawy o służbie cywilnej lub ustawy o pracownikach
urzędów państwowych.
”
Art. 4.
W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 23 dodaje się § 3a w brzmieniu:
„
§ 3a.
W stosunku do dyrektora izby celnej nadzór nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje
dyrektor izby skarbowej, właściwej ze względu na siedzibę tego dyrektora izby celnej.
”
,
2)
w art. 155a w § 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
organ kontroli skarbowej,
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w art. 13 w ust. 3 w pkt 1 po wyrazach „urzędów celnych i izb celnych” dodaje się wyrazy „, jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej”.
Art. 6.
W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej w art. 11a w ust. 3 wyrazy „Inspekcji Celnej” zastępuje się wyrazami „pracowników kontroli skarbowej”.
Art. 7.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 30 w ust. 1 w pkt 5 wyrazy „organom Inspekcji Celnej” zastępuje się wyrazami „funkcjonariuszom celnym”.
Art. 8.
W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych w art. 5:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
W ramach programów pilotażowych wprowadzonych w celu potwierdzenia przydatności rozwiązań
organizacyjnych usprawniających działanie administracji skarbowej i celnej organy
podległe ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wykonują zadania należące
do właściwości rzeczowej i miejscowej innych organów podległych temu ministrowi.
1b.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wprowadzić, w drodze rozporządzenia,
na czas określony program pilotażowy, o którym mowa w ust. 1a, określając rodzaje
zadań wykonywanych przez organy objęte programem, a także miejsce ich wykonywania
lub terytorialny zasięg działania tych organów oraz czas trwania pilotażu, biorąc
w szczególności pod uwagę sprawdzenie możliwości usprawnienia pracy urzędów i obsługi
podatników.
”
,
b)
ust. 9 otrzymuje brzmienie:
„
9.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw administracji publicznej określa, w drodze rozporządzenia, terytorialny zasięg
działania oraz siedziby urzędów i izb skarbowych. W rozporządzeniu tym może zostać
ustalony terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego - wyłącznie w
sprawach niektórych kategorii podatników - obejmujący terytorialny zasięg działania
innego urzędu skarbowego, uwzględniając potrzeby właściwego zorganizowania wykonywania
zadań, zwłaszcza z zakresu poboru podatków oraz sprawnej obsługi podatnika.
”
Art. 9.
W ustawie z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 7 § 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Organy celne mogą zbierać i wykorzystywać w celu realizacji ustawowych zadań informacje,
w tym dane osobowe, oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych,
także bez wiedzy i zgody osoby, której dane dotyczą. Administrator danych jest obowiązany
udostępnić dane na podstawie imiennego upoważnienia organu celnego, okazanego przez
funkcjonariusza celnego wraz z legitymacją służbową. Informacja o udostępnieniu tych
danych podlega ochronie zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.
”
;
2)
w art. 19014 w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
za strefę nadgraniczną - uważa się obszar przylegający po obydwu stronach granicy
Rzeczypospolitej Polskiej o szerokości 15 kilometrów oraz cały obszar gmin, których
chociażby część położona jest w tym obszarze.
”
;
3)
w art. 2621 w § 1 po wyrazach „dyrektora izby celnej” dodaje się wyrazy „, z zastrzeżeniem art. 278 § 3,”;
4)
po art. 263 dodaje się art. 2631 w brzmieniu:
„
Art. 2631.
§ 1.
Organy celne przestrzegają z urzędu swojej właściwości miejscowej i rzeczowej.
§ 2.
Właściwość miejscowa i rzeczowa organów celnych jest ustalana z uwzględnieniem również
zakresu zadań i terytorialnego zasięgu działania tych organów określonych na podstawie
przepisów odrębnych, a w szczególności przepisów o wprowadzeniu programów pilotażowych,
o których, mowa w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych .
”
;
5)
w art. 2771:
a)
dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1,
b)
dodaje się § 2 w brzmieniu:
„
§ 2.
Ponadto organ celny może zatrzymać pojazd lub inny środek przewozowy i dokonać kontroli
rodzaju paliwa, poprzez pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu lub innego środka
przewozowego. W razie stwierdzenia nieprawidłowości organ celny sporządza protokół
i przekazuje go właściwym organom.
”
;
6)
w art. 27710 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Zatrzymanie środków transportu może być dokonane tylko przez umundurowanych funkcjonariuszy
celnych znajdujących się w pobliżu oznakowanego pojazdu służbowego.
”
;
7)
po art. 27718 dodaje się nowe tytuły IXb i IXc w brzmieniu:
„
Tytuł IXb
Czynności operacyjno-rozpoznawcze
Art. 27719.
W celu ustalenia zgodności z przepisami prawa przywozu towarów na polski obszar celny
oraz wywozu towarów z tego obszaru organy celne organizują i realizują czynności operacyjno-rozpoznawcze.
Art. 27720.
§ 1.
Czynności operacyjno-rozpoznawcze organów celnych polegają na uzyskiwaniu, gromadzeniu,
przetwarzaniu i sprawdzaniu w sposób jawny lub niejawny informacji dotyczących wymiany
towarowej z zagranicą, jeżeli zachodzi przypuszczenie narażenia interesów i praw majątkowych
Skarbu Państwa albo konieczność uzyskania rozpoznania w tym zakresie.
§ 2.
Organy celne są uprawnione do korzystania z informacji gromadzonych przez organy uprawnione
do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych na podstawie odrębnych ustaw, w
tym również z danych zgromadzonych w formie zapisu informatycznego, z zachowaniem
zasad określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub informacji stanowiących
tajemnicę skarbową.
§ 3.
Zabronione jest udzielanie informacji uzyskanych w wyniku czynności operacyjno-rozpoznawczych
osobom i instytucjom innym niż sąd i prokurator lub organy uprawnione na mocy odrębnych
ustaw do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych albo wykorzystywanie tych
informacji w celu innym niż ściganie przestępstw i wykroczeń lub przeprowadzenie kontroli
celnej.
§ 4.
Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli zatajenie informacji prowadziłoby do zagrożenia
życia, zdrowia lub wolności człowieka albo gdy ustawa lub zawarta przez Rzeczpospolitą
Polską umowa międzynarodowa nakłada obowiązek udzielenia takich informacji określonemu
organowi.
§ 5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych zapewnia ochronę form i metod wykonywania
czynności operacyjno-rozpoznawczych.
Art. 27721.
§ 1.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu wykrycia
przestępstw:
1)
skarbowych polegających na uszczupleniu należności publicznoprawnej dużej wartości
albo gdy wartość przedmiotu czynu zabronionego jest duża,
2)
przeciwko obrotowi gospodarczemu, jeżeli mogą spowodować znaczną szkodę majątkową,
3)
ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych albo w celu ustalenia tożsamości
osób uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa,
minister właściwy do spraw finansów publicznych przed wszczęciem postępowania karnego
bądź postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe może zarządzić niejawne nadzorowanie
przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli nie stworzy
to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.
§ 2.
O wydanym w trybie § 1 zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora Generalnego,
którego także informuje się o przebiegu i wynikach podjętych czynności. Prokurator
Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.
§ 3.
Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w § 1, organy i instytucje państwowe są obowiązane
dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa w stanie
nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości lub części.
§ 4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości
określa, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,
o których mowa w § 1, oraz sposób dokumentowania czynności operacyjno-rozpoznawczych
uwzględniając zapewnienie zachowania porządku publicznego oraz możliwość podjęcia
czynności niejawnych dopiero w wypadku, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo
zachodzi wysokie prawdopodobieństwo ich nieskuteczności lub nieprzydatności do ustalenia
zgodności z prawem przywozu lub wywozu towarów.
Art. 27722.
§ 1.
Funkcjonariusze celni przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych mogą korzystać
z pomocy osób niezatrudnionych w administracji celnej.
§ 2.
Dane o osobach, o których mowa w § 1, mogą być ujawnione wyłącznie na żądanie sądu
w wypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez te osoby przestępstwa ściganego
z oskarżenia publicznego.
§ 3.
Tworzy się fundusz operacyjny, którym dysponuje minister właściwy do spraw finansów
publicznych. Środki na ten fundusz są corocznie zapewniane w budżecie państwa w części,
której dysponentem jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.
§ 4.
Za udzielenie pomocy, o której mowa w § 1, może być przyznane wynagrodzenie z funduszu,
o którym mowa w § 3.
§ 5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, formy, metody, tryb i warunki
wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, mając w szczególności na uwadze zapewnienie
możliwie najmniejszej dolegliwości tych czynności oraz sposób pokrywania z funduszu
operacyjnego ich kosztów, z uwzględnieniem wynagrodzeń, o których mowa w § 4.
Art. 27723.
§ 1.
Czynności, o których mowa w art. 27720 -27722, wykonują funkcjonariusze celni zatrudnieni w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych
administracji celnej.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, wykaz wyodrębnionych komórek
organizacyjnych, o których mowa w § 1, tryb naboru do nich oraz sposób i zakres szkoleń,
uwzględniając potrzeby wynikające z konieczności zapewnienia właściwej realizacji
zadań ustawowych.
Tytuł IXc
Zasady użycia środków przymusu bezpośredniego
Art. 27724.
§ 1.
Funkcjonariusze celni mogą stosować środki przymusu bezpośredniego wobec osób niepodporządkowujących
się ich poleceniom wydanym w celu realizacji zadań ustawowych.
§ 2.
Środki przymusu bezpośredniego mogą być użyte wyłącznie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia
podporządkowania się poleceniom, o których mowa w § 1, lub do skutecznego odparcia
bezpośredniego i bezprawnego zamachu na funkcjonariusza celnego.
§ 3.
Dopuszczalne jest stosowanie tylko takich środków przymusu bezpośredniego, które odpowiadają
potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji, i pod warunkiem, że w inny sposób nie
można skutecznie oraz bezpiecznie wykonać czynności służbowych.
Art. 27725.
§ 1.
Funkcjonariusze celni są uprawnieni do stosowania następujących środków przymusu bezpośredniego:
1)
użycia siły fizycznej,
2)
użycia indywidualnych technicznych i chemicznych środków lub urządzeń przeznaczonych
do obezwładniania i konwojowania osób albo do zatrzymywania oraz unieruchamiania pojazdów
mechanicznych i innych środków przewozowych.
§ 2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje oraz warunki i sposoby użycia
środków przymusu bezpośredniego, a także sposób wyposażania funkcjonariuszy celnych
w środki, o których mowa w § 1 pkt 2, uwzględniając zapewnienie możliwie najmniejszej
dolegliwości dla osób.
”
;
8)
w art. 278:
a)
dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1,
b)
dodaje się § 2 i 3 w brzmieniu:
„
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,
dyrektora izby celnej do prowadzenia w pierwszej instancji postępowań w sprawach,
o których mowa w art. 5 § 1, w art. 51 § 1 i w art. 257 § 2, 3 i 4. Rozporządzenie powinno szczegółowo określać zakres spraw,
które może prowadzić dyrektor izby celnej, uwzględniając potrzebę zapewnienia jednolitości
rozstrzygania spraw w tych postępowaniach.
§ 3.
W wypadku, o którym mowa w § 2, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez dyrektora
izby celnej służy odwołanie do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
”
Art. 10.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w pkt 37 po wyrazach „Straż Graniczną” dodaje się wyrazy „, kontrolę skarbową, Służbę Celną”;
2)
w art. 6 w ust. 1 po pkt 3a dodaje się pkt 3b w brzmieniu:
„
3b)
umundurowany inspektor kontroli skarbowej lub funkcjonariusz celny,
”
;
3)
w art. 39 w ust. 2 w pkt 5 po wyrazach „Straży Granicznej” dodaje się wyrazy „, inspektora kontroli skarbowej, funkcjonariusza celnego”;
4)
w art. 53 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a i 5b w brzmieniu:
„
5a)
kontroli skarbowej,
5b)
Służby Celnej,
”
;
5)
w art. 66 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy
do spraw finansów publicznych oraz Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw transportu określą, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne
pojazdów specjalnych i używanych do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, kontroli skarbowej, Służby Celnej,
Służby Więziennej i straży pożarnej.
”
;
6)
w art. 68 w ust. 11 w pkt 3 po wyrazach „Straży Granicznej” dodaje się przecinek i wyrazy „kontroli skarbowej, Służby Celnej”;
7)
w art. 76 w ust. 3 po wyrazach „Straży Granicznej” dodaje się przecinek i wyrazy „kontroli skarbowej, Służby Celnej”;
8)
w art. 80c w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„
8)
organom kontroli skarbowej i organom celnym,
”
;
9)
w art. 100c w ust. 1 dodaje się pkt 10 w brzmieniu:
„
10)
organom celnym.
”
Art. 11.
W ustawie z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach w art. 75d w ust. 2 skreśla się pkt 6.
Art. 12.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 15:
a)
dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1,
b)
dodaje się § 2 w brzmieniu:
„
§ 2.
Właściwość rzeczowa i miejscowa jest ustalana z uwzględnieniem również zakresu zadań
i terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych
przepisów, w szczególności przepisów o wprowadzeniu programów pilotażowych, o których
mowa w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych .
”
;
2)
w art. 299 w § 3 skreśla się pkt 2.
Art. 13.
W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej w art. 8 skreśla się ust. 3.
Art. 14.
W ustawie z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i
usługami art. 16 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 16.
Obowiązkowi uzyskania pozwolenia nie podlegają towary zwolnione od cła na podstawie
art. 1901 -19043 i art. 194 Kodeksu celnego.
”
Art. 15.
W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie w załączniku do ustawy skreśla się pkt 15.
Art. 16.
W ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych w art. 14:
a)
w ust. 2 skreśla się wyrazy „inspekcji celnej i”,
b)
w ust. 5 w pkt 2 skreśla się wyrazy „inspekcji celnej i”.
Art. 17.
W ustawie z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej w art. 1:
a)
w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
rozpoznawanie, wykrywanie, zwalczanie i zapobieganie przestępstw i wykroczeń związanych
z wprowadzaniem na polski obszar celny oraz wyprowadzaniem z polskiego obszaru celnego
towarów objętych ograniczeniami lub zakazami, w szczególności takich jak: odpady szkodliwe,
substancje chemiczne, materiały jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające i substancje
psychotropowe oraz broń, amunicja, materiały wybuchowe i technologie objęte kontrolą
międzynarodową, a także przestępstw naruszających prawa ochrony dóbr kultury i własności
intelektualnej,
”
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Czynności związane z realizacją zadań określonych w art. 1 ust. 2 wykonuje się, podejmując
czynności operacyjno-rozpoznawcze i kontrolne zgodnie z przepisami Kodeksu celnego oraz prowadząc postępowanie przygotowawcze zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego.
”
Art. 18.
W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 53:
a)
w § 37 skreśla się pkt 4,
b)
w § 39:
-
-w pkt 1 skreśla się wyrazy „a jeżeli dochodzenie prowadzi funkcjonariusz Inspekcji Celnej - Generalny Inspektor Celny,”
-
-w pkt 3 skreśla się wyrazy „Generalny Inspektor Celny albo”;
2)
w art. 118:
a)
w § 1 skreśla się pkt 4,
b)
dodaje się § 4 w brzmieniu:
„
§ 4.
Czynności procesowe organu, o którym mowa w § 1 pkt 3, mogą wykonywać również upoważnieni
funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbie celnej, której podlega urząd celny.
”
;
3)
w art. 133 w § 1:
a)
w pkt 1 skreśla się wyrazy „a w sprawach ujawnionych w zakresie swego działania przez Inspekcję Celną - funkcjonariusz
tej Inspekcji,”
b)
w pkt 2 skreśla się wyrazy „a w tych sprawach ujawnionych w zakresie swego działania przez urząd kontroli skarbowej
- inspektor kontroli skarbowej.”,
c)
dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
inspektor kontroli skarbowej - w sprawach, ujawnionych w zakresie działania kontroli
skarbowej, o których mowa w pkt 1 i 2.
”
;
4)
w art. 150:
a)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Czynność, o której mowa w art. 75 § 2 Kodeksu postępowania karnego, jest dokonywana przez Policję, Straż Graniczną, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
inspektora kontroli skarbowej lub Żandarmerię Wojskową, a gdy dochodzenie jest prowadzone
przez inny niż inspektor kontroli skarbowej finansowy organ dochodzenia - przez Policję
na żądanie tego organu.
”
,
b)
w § 4 po wyrazach „Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego” dodaje się przecinek i wyrazy „inspektora kontroli skarbowej”;
5)
w art. 179:
a)
w § 1 skreśla się wyrazy „lub organ Inspekcji Celnej”,
b)
w § 3 skreśla się użyte dwukrotnie w różnych przypadkach wyrazy „lub organ Inspekcji Celnej”,
c)
w § 4 skreśla się wyrazy „lub organ Inspekcji Celnej”.
Art. 19.
W ustawie z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego
wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł w art. 14 w ust. 1 skreśla się wyrazy „a także organy inspekcji celnej”.
Art. 20.
W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami
i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania
międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych ustaw wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 w pkt 11 skreśla się wyrazy „oraz Generalnego Inspektora Celnego”;
2)
w art. 29 w ust. 2 skreśla się wyrazy „oraz Generalny Inspektor Celny”.
Art. 21.
W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji
kryminalnych w art. 19 skreśla się pkt 4.
Art. 22.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych w art. 14:
a)
w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „Inspekcją Celną” zastępuje się wyrazami „organami celnymi”,
b)
w ust. 2 wyrazy „Inspekcją Celną” zastępuje się wyrazami „organami celnymi”.
Art. 23.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym w art. 67 w ust. 1 wyrazy „Inspekcją Celną” zastępuje się wyrazami „inspektorami kontroli skarbowej”,
Art. 24.
1.
Postępowania kontrolne wszczęte i niezakończone przez organy Inspekcji Celnej oraz
inspektorów kontroli skarbowej jako organy kontroli skarbowej przed dniem wejścia
w życie ustawy przejmują organy kontroli skarbowej, właściwe miejscowo dla siedziby
likwidowanego organu, z tym że do postępowań wszczętych przez organy Inspekcji Celnej
stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 31. Wszystkie już podjęte w postępowaniu
czynności pozostają w mocy.
2.
Obowiązki i uprawnienia Generalnego Inspektora Celnego jako strony w sprawach, w których
w dniu wejścia w życie ustawy przysługuje lub została wniesiona skarga do sądu administracyjnego,
przejmuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.
3.
Postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe wszczęte i
niezakończone przez funkcjonariuszy Inspekcji Celnej przed dniem wejścia w życie ustawy
przejmowane są przez inspektorów kontroli skarbowej.
4.
Przyjęte i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie ustawy sprawy skarg i wniosków
podlegające rozpatrzeniu przez organy Inspekcji Celnej w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego przejmują odpowiednio właściwe organy kontroli skarbowej.
5.
Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy postępowania w sprawach
odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy Inspekcji Celnej i pracowników zatrudnionych
w regionalnych inspektoratach celnych rzecznicy dyscyplinarni i komisje dyscyplinarne
przekazują odpowiednio rzecznikom dyscyplinarnym albo komisjom dyscyplinarnym jednostek
organizacyjnych kontroli skarbowej. Postępowania w takich sprawach wobec pracowników
i funkcjonariuszy zatrudnionych w Generalnym Inspektoracie Celnym przejmuje rzecznik
dyscyplinarny i komisja dyscyplinarna Ministerstwa Finansów.
6.
Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy przez organy Inspekcji
Celnej inne niż określone w ust. 1-5 przejmuje minister właściwy do spraw finansów
publicznych.
7.
Prawa i obowiązki Generalnego Inspektora Celnego wynikające z umów i porozumień, w
tym międzynarodowych, przejmuje minister właściwy do spraw finansów publicznych.
Art. 25.
1.
Z dniem 1 lipca 2002 r. przechodzą w stan likwidacji urzędy, o których mowa w art.
2 ust. 2. Likwidację urzędów prowadzi się pod ich dotychczasową nazwą z dodatkiem
„w likwidacji”.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych powoła, w drodze zarządzenia, likwidatora
urzędów obsługujących znoszone organy Inspekcji Celnej oraz określi:
1)
tryb i warunki likwidacji urzędów,
2)
zakres zadań i uprawnień likwidatora.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględni w zarządzeniu przekazanie
dokumentacji właściwym organom oraz inne działania zapewniające sprawne przeprowadzenie
likwidacji.
Art. 26.1 orzeczenie
1.
Nieruchomości pozostające w trwałym zarządzie Inspekcji Celnej przechodzą nieodpłatnie
w trwały zarząd urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do innego mienia pozostającego w zarządzie
i używaniu Inspekcji Celnej.
3.
Należności i zobowiązania Inspekcji Celnej stają się należnościami i zobowiązaniami
ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Art. 27.3 orzeczenia
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy urzędów, o których mowa w art. 2 ust. 2,
stają się odpowiednio pracownikami urzędów kontroli skarbowej, właściwych miejscowo
dla siedziby likwidowanego organu, a pracownicy zatrudnieni w Generalnym Inspektoracie
Celnym stają się pracownikami Ministerstwa Finansów.
2.
Kierownicy urzędów, o których mowa w art. 2 ust. 2, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia
ustawy, są obowiązani zawiadomić na piśmie pracowników o zmianach, jakie mają nastąpić
w zakresie ich stosunków pracy. Przepisy art. 231 § 4 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.
3.
Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie 3 miesięcy
od dnia przejścia do nowego urzędu, jeżeli przed upływem tego terminu nie zostaną
im zaproponowane nowe warunki pracy i płacy albo w razie nieprzyjęcia nowych warunków
pracy lub płacy, zaproponowanych im we wskazanym terminie.
4.
Osobom, o których mowa w ust. 1, przez okres 3 miesięcy przysługuje wynagrodzenie
w wysokości nie niższej od dotychczasowego.
5.
Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem może nastąpić za wypowiedzeniem.
6.
W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 3, lub wypowiedzenia,
o którym mowa w ust. 5, pracownikom przysługują świadczenia przewidziane dla pracowników,
z którymi stosunki pracy rozwiązuje się z powodu likwidacji urzędu.
7.
Przepisów ust. 2 zdanie drugie oraz ust. 3 i 5 nie stosuje się do urzędników służby
cywilnej, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej ,
8.
Funkcjonariusze Inspekcji Celnej stają się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
inspektorami kontroli skarbowej. Dodatek skarbowy określony w art. 40 ust. 1 ustawy,
o której mowa w art. 3, przysługuje od dnia przyjęcia nowych warunków pracy i płacy.
9.
W szczególnych przypadkach, w celu zapewnienia ciągłości prowadzonych przez Inspekcję
Celną postępowań, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może powołać na stanowisko
wicedyrektora urzędu kontroli skarbowej kierownika lub zastępcę kierownika jednostki
organizacyjnej Inspekcji Celnej.
10.
Inspektorzy, o których mowa w ust. 8, są zobowiązani w terminie roku od dnia wejścia
w życie rozporządzenia, o którym mowa w ust. 11, do złożenia uzupełniającego egzaminu
kwalifikacyjnego. Przepis art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 3, stosuje
się odpowiednio.
11.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
zakres i tryb składania uzupełniającego egzaminu kwalifikacyjnego dla inspektorów,
o których mowa w ust. 8, uwzględniając zakres zadań kontroli skarbowej.
Art. 28.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, dokona przeniesienia
planowanych dochodów i wydatków budżetowych między częściami, działami i rozdziałami
budżetu państwa w zakresie dotyczącym Generalnego Inspektoratu Celnego oraz określi
limity zatrudnienia i kwoty wynagrodzeń w podziale na części i działy budżetu państwa,
z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych, wynikającego z ustawy budżetowej.
2.
Do przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się ograniczeń wynikających
z art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych .
Art. 29.
1.
Środki finansowe, określone w art. 36 ustawy, o której mowa w art. 31, uzyskane po
dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania
jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej oraz na nagrody dla byłych funkcjonariuszy
Inspekcji Celnej, którzy bezpośrednio przyczynili się do uzyskania dodatkowych wpływów
należności budżetowych lub ujawnienia przestępstw.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, określi
sposób gospodarowania oraz rozdysponowania środków i przyznawania nagród, o których
mowa w ust. 1, zapewniając ochronę nabytych przez funkcjonariuszy uprawnień.
Art. 30.
1.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą
ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.
2.
Realizacja czynności związanych z wykonywaniem zadań ustawowych do czasu wydania znaków
identyfikacyjnych, określonych w art. 6 ust. 1a ustawy, o której mowa w art. 3, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie jest uzależniona od ich okazania.
Art. 31.
Traci moc ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. o Inspekcji Celnej .
Art. 32.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2002 r., z wyjątkiem:
1)
art. 27 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia,
2)
art. 2, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2002 r.,
3)
art. 9 pkt 7 i art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.