Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 29 maja 2002 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marek Mazurkiewicz - przewodniczący,
Jadwiga Skórzewska-Łosiak,
Jerzy Stępień,
Mirosław Wyrzykowski - sprawozdawca,
Marian Zdyb,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu z udziałem sądów przedstawiających pytania prawne, Sejmu i Ministra
Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na rozprawie w dniu 29 maja 2002 r.:
1)
pytania prawnego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy, czy:
a)
art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji,
b)
art. 225 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji,
c)
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat
za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych jest zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji,
2)
pytania prawnego Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, czy:
a)
art. 225 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych oraz art. 16 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji dlatego, że zawarte w nich upoważnienia
ustawowe mają charakter blankietowy lub nie zawierają wytycznych odnośnie do treści
rozporządzenia wykonawczego,
b)
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat
za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych jest zgodne z art. 92 ust. 1 i art. 2 Konstytucji przez to, że nie realizuje celu
wyrażonego w ustawach upoważniających i narusza inne ustawy,
c)
§ 1 pkt 2, § 2, § 3, § 5, § 7 i § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności
radców prawnych są zgodne z zakresem delegacji ustawowej z art. 225 ust. 3 ustawy o radcach prawnych i art. 16 ust. 3 ustawy - Prawo o adwokaturze w
zakresie, w jakim ustalają stawki minimalne opłat, chociaż rozporządzenie miało osobno,
w oparciu o upoważnienie zawarte w art. 225 ust. 2 i art. 16 ust. 2 cytowanych ustaw, ustalić opłaty stosowane przez sąd orzekający
o kosztach procesu i osobno stawki minimalne wynagrodzenia ustalane przez radcę prawnego
(adwokata) z klientem w umowie zastępstwa prawnego, zaś rozporządzenie to w niedopuszczalny
sposób łączy oba zakresy spraw przekazanych do uregulowania,
d)
§ 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat
za czynności adwokackie i czynności radców prawnych jest zgodny z art. 3531, art. 735 oraz art. 744 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny , a przez to również z art. 92 ust. 1 Konstytucji,
orzeka:
I.
1.
Art. 16 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze oraz art. 225 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji, ponieważ nie określają wytycznych dotyczących
treści aktu.
2.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat
za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych jest niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ upoważnienie ustawowe, na podstawie którego zostało wydane, nie odpowiada
wymogom art. 92 ust. 1 Konstytucji.
II.
Utrata mocy obowiązującej przepisów powołanych w pkt I.1 oraz rozporządzenia powołanego
w pkt I.2 wyroku nastąpi z dniem 31 maja 2003 r.
Ponadto postanawia:
1)
umorzyć postępowanie, uznając wydanie orzeczenia za zbędne, w zakresie badania zarzutów
dotyczących zgodności § 1 pkt 2, § 2, § 3, § 5, § 7 i § 15 ust. 2 rozporządzenia powołanego
w pkt I.2 wyroku z art. 225 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych powołanej w pkt I.1 wyroku z art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze powołanej w pkt I.1 wyroku oraz z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji,
2)
umorzyć postępowanie, uznając wydanie orzeczenia za zbędne, w zakresie badania zgodności
§ 4 rozporządzenia powołanego w pkt I.2 wyroku z art. 3531, art. 735 i art. 744 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji.