Ustawaz dnia 18 grudnia 2002 r.o zmianie ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich
komisjach dialogu społecznego
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych
i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Do układów, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepisy art. 239-24113 Kodeksu pracy, z wyłączeniem art. 2412 § 2 oraz art. 2419 § 3-5.
”
;
2)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.
1.
Stronę pracowników w Komisji reprezentują przedstawiciele reprezentatywnych organizacji
związkowych.
2.
Za reprezentatywne organizacje związkowe uznaje się ogólnokrajowe związki zawodowe,
ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych i ogólnokrajowe organizacje
międzyzwiązkowe (konfederacje) zrzeszające, z zastrzeżeniem ust. 3, co najmniej 500 000
pracowników.
3.
Organizacja związkowa ubiegająca się o uznanie jej za reprezentatywną organizację
związkową przy ustalaniu liczby pracowników, o której mowa w ust. 2, nie uwzględnia
pracowników zrzeszonych w tych spośród jej organizacji członkowskich, które są lub
w okresie roku przed złożeniem wniosku o stwierdzenie reprezentatywności były zrzeszone
w reprezentatywnej organizacji związkowej mającej przedstawicieli w składzie Komisji.
4.
Strona pracowników może zapraszać do udziału w pracach Komisji, z głosem doradczym,
przedstawicieli związków zawodowych i organizacji związkowych niespełniających kryteriów
określonych w ust. 2 i 3 oraz przedstawicieli organizacji społecznych i zawodowych.
”
;
3)
w art. 7:
a)
uchyla się ust. 2,
b)
w ust. 3 skreśla się wyraz „również”,
c)
w ust. 4 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:
„
Organizacja pracodawców ubiegająca się o uznanie jej za reprezentatywną organizację
pracodawców przy ustalaniu liczby pracowników, o której mowa w ust. 3, nie uwzględnia
pracowników zatrudnionych przez tych spośród zrzeszanych pracodawców, którzy są lub
w okresie roku przed złożeniem wniosku o stwierdzenie reprezentatywności byli zrzeszeni
w reprezentatywnej organizacji pracodawców mającej przedstawicieli w składzie Komisji.
”
;
4)
w art. 8:
a)
w ust. 1 wyrazy „art. 6 ust. 3” zastępuje się wyrazami „art. 6 ust. 2”,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„
3.
Z wnioskami, o których mowa w ust. 1 i 2, organizacje związkowe i organizacje pracodawców
występują co 4 lata. Okres 4 lat liczy się od dnia uprawomocnienia się uprzednio wydanego
orzeczenia.
4.
Z upływem 4 lat od uprawomocnienia się orzeczenia o stwierdzeniu reprezentatywności
organizacja związkowa i organizacja pracodawców traci uprawnienia organizacji reprezentatywnej
w rozumieniu art. 6 i art. 7, chyba że udokumentuje Prezydium Trójstronnej Komisji
do Spraw Społeczno-Gospodarczych złożenie wniosku o ponowne stwierdzenie reprezentatywności.
W takim przypadku organizacja ta zachowuje status organizacji reprezentatywnej do
czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądu o ponownym stwierdzeniu reprezentatywności.
”
;
5)
w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Do właściwości wojewódzkiej komisji dialogu społecznego należy wyrażanie opinii w
sprawach objętych zakresem zadań związków zawodowych lub organizacji pracodawców będących
w kompetencji administracji rządowej i samorządowej z terenu województwa oraz wyrażanie
opinii, o których mowa w art. 17b ust. 1 i 4.
”
;
6)
po art. 17 dodaje się art. 17a-17c w brzmieniu:
„
Art. 17a.
1.
Wojewódzka komisja dialogu społecznego może rozpatrywać sprawy społeczne lub gospodarcze
powodujące konflikty między pracodawcami i pracownikami, jeżeli uzna te sprawy za
istotne dla zachowania spokoju społecznego.
2.
Sprawy, o których mowa w ust. 1, mogą być na piśmie przedstawiane wojewódzkiej komisji
dialogu społecznego przez każdą z jej stron, związki zawodowe i organizacje pracodawców
niewchodzące w skład wojewódzkiej komisji dialogu społecznego, organy administracji
publicznej oraz strony, których konflikt dotyczy.
Art. 17b.
1.
W sprawach, o których mowa w art. 17a, wojewódzka komisja dialogu społecznego wyraża
opinię lub podejmuje uchwałę o konieczności wyznaczenia osoby z misją dobrej woli,
którą będzie osoba z listy mediatorów, o której mowa w przepisach o rozwiązywaniu
sporów zbiorowych, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W wyjątkowych przypadkach, jeżeli wymaga tego interes społeczny, przewodniczący wojewódzkiej
komisji dialogu społecznego może samodzielnie zadecydować o konieczności wyznaczenia
osoby z misją dobrej woli.
3.
Z wnioskiem do ministra właściwego do spraw pracy o wyznaczenie osoby, o której mowa
w ust. 1, występuje przewodniczący wojewódzkiej komisji dialogu społecznego.
4.
Osoba z misją dobrej woli pomaga stronom, których konflikt dotyczy, w jego rozwiązaniu.
Jeżeli nie jest możliwe rozwiązanie konfliktu, jego strony lub osoba z misją dobrej
woli występują do wojewódzkiej komisji dialogu społecznego o wyrażenie przez nią opinii.
Art. 17c.
1.
Osobie z misją dobrej woli na czas prowadzenia misji dobrej woli przysługuje zwolnienie
od pracy.
2.
Osobie z misją dobrej woli przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot poniesionych przez
nią kosztów przejazdu i zakwaterowania określone w umowie zawartej przez tę osobę
z wojewodą. Wynagrodzenie to nie może być wyższe od wynagrodzenia określonego dla
mediatorów z listy mediatorów, o którym mowa w przepisach dotyczących rozwiązywania
sporów zbiorowych.
3.
Wynagrodzenie i koszty, o których mowa w ust. 2, są pokrywane ze środków budżetu państwa
przeznaczonych na działalność urzędu wojewódzkiego.
”
.
Art. 2.
Organizacja, której przedstawiciele zostali powołani do składu Trójstronnej Komisji
do Spraw Społeczno-Gospodarczych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje
status organizacji reprezentatywnej do dnia 31 grudnia 2005 r.
Art. 3.
Do postępowań o stwierdzenie reprezentatywności organizacji, wszczętych przed dniem
wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.