Ustawaz dnia 23 listopada 2002 r.o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz o zmianie ustawy o zmianie ustawy -
Prawo o ruchu drogowym
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2:
a)
pkt 37 otrzymuje brzmienie:
„
37)
pojazd używany do celów specjalnych - pojazd samochodowy przystosowany w sposób szczególny
do przewozu osób lub ładunków, używany przez Siły Zbrojne, Policję, Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Straż Graniczną, kontrolę skarbową. Służbę Celną, jednostki
ochrony przeciwpożarowej, Inspekcję Transportu Drogowego i Służbę Więzienną,
”
,
b)
pkt 54 otrzymuje brzmienie:
„
54)
dopuszczalna masa całkowita - największą określoną właściwymi warunkami technicznymi
masę pojazdu obciążonego osobami i ładunkiem, dopuszczonego do poruszania się po drodze,
”
,
c)
pkt 56 otrzymuje brzmienie:
„
56)
dopuszczalna ładowność - największą masę ładunku i osób, jaką może przewozić pojazd,
która stanowi różnicę dopuszczalnej masy całkowitej i masy własnej pojazdu,
”
;
2)
w art. 53:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Pojazdem uprzywilejowanym w ruchu drogowym może być pojazd samochodowy:
1)
jednostek ochrony przeciwpożarowej,
2)
pogotowia ratunkowego,
3)
Policji,
4)
jednostki ratownictwa chemicznego,
5)
Straży Granicznej,
6)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
7)
Agencji Wywiadu,
8)
Sił Zbrojnych,
9)
Służby Więziennej,
10)
Biura Ochrony Rządu,
11)
Inspekcji Transportu Drogowego,
12)
jednostki niewymienionej w pkt 1-11, jeżeli jest używany w związku z ratowaniem życia
lub zdrowia ludzkiego - na podstawie zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
”
,
b)
w ust. 1a wyrazy „w ust. 1 pkt 9” zastępuje się wyrazami „w ust. 1 pkt 12”;
3)
w art. 66:
a)
dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
„
1a.
Autobus o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 10 t, samochód ciężarowy
i pojazd silnikowy, o którym mowa w art. 2 pkt 35, o dopuszczalnej masie całkowitej
przekraczającej 12 t, powinien być wyposażony w homologowany ogranicznik prędkości
montowany przez producenta lub jednostkę przez niego uprawnioną, ograniczający maksymalną
prędkość autobusu do 100 km/h, a samochodu ciężarowego i pojazdu silnikowego, o którym
mowa w art. 2 pkt 35, do 85 km/h, tak aby prędkość rzeczywista tego pojazdu nie mogła
przekroczyć 90 km/h.
1b.
Przepis ust. 1a nie dotyczy pojazdu:
1)
specjalnego lub używanego do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Sił Zbrojnych i jednostek ochrony
przeciwpożarowej,
2)
zabytkowego,
3)
nierozwijającego, ze względów konstrukcyjnych, prędkości większej niż odpowiednio
określone w ust. 1a,
4)
używanego do prowadzenia badań naukowych na drogach,
5)
przeznaczonego wyłącznie do robót publicznych na obszarach miejskich.
1c.
Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze szczególne zagrożenia występujące
podczas przewozu towarów niebezpiecznych, może określić w drodze rozporządzenia niższe
niż ustalone w ust. 1a wartości ustawień urządzeń ograniczających maksymalną prędkość
pojazdów przewożących niektóre towary niebezpieczne.
”
,
b)
w ust. 4 pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
5)
wymiany nadwozia pojazdu posiadającego cechy identyfikacyjne, o których mowa w ust.
3a pkt 1,
6)
dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z wyjątkiem:
a)
pojazdu, na którego typ zostało wydane świadectwo homologacji lub decyzja zwalniająca
pojazd z homologacji,
b)
pojazdu, w którym zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność
gospodarczą w tym zakresie.
”
;
4)
w art. 66a w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
w którym dokonano wymiany ramy, podwozia lub silnika na odpowiednio ramę, podwozie
lub silnik bez numeracji fabrycznej,
”
;
5)
w art. 68:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Producent lub importer nowego pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, motoroweru,
tramwaju lub przyczepy oraz przedmiotów ich wyposażenia lub części jest obowiązany
uzyskać na każdy nowy typ tych pojazdów świadectwo homologacji wydane przez ministra
właściwego do spraw transportu.
”
,
b)
w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
regulaminach stanowiących załączniki do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych
wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane
w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych
wymagań, sporządzonego w Genewie dnia 20 marca 1958 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 104, poz.
1135 i 1136), przyjętych do stosowania przez Rzeczpospolitą Polską wraz ze zmianami
obowiązującymi od daty wejścia ich w życie,
”
;
6)
w art. 81:
a)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
Okresowe badanie techniczne pojazdu jest przeprowadzane corocznie, z zastrzeżeniem
ust. 4-7.
4.
Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej
masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej
masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od
dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 2 lat od dnia przeprowadzenia
badania, a potem corocznie. Nie dotyczy to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne,
taksówki osobowej, pojazdu samochodowego konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu
osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do zarobkowego transportu drogowego osób,
pojazdu marki „SAM”, pojazdu zasilanego gazem lub pojazdu uprzywilejowanego, które
podlegają corocznym badaniom technicznym.
”
,
b)
dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Okresowe badanie techniczne ciągnika rolniczego przeprowadza się przed upływem 3 lat
od dnia pierwszej rejestracji, a następnie przed upływem każdych kolejnych 2 lat od
dnia przeprowadzenia badania.
”
,
c)
w ust. 5 wyrazy „Przepis ust. 4 dotyczy” zastępuje się wyrazami „Przepisy ust. 4 i 4a dotyczą”;
7)
w art. 84a w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
szczegółowe wymagania w stosunku do stacji, o których mowa w art. 83 ust. 4, przeprowadzających
badania techniczne w określonym zakresie, wzór zezwolenia oraz innych dokumentów związanych
z jego wydaniem,
”
;
8)
w art. 140 w ust. 1:
a)
pkt 1a otrzymuje brzmienie:
„
1a)
stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego, wydanego po przeprowadzeniu
badania psychologicznego w trybie określonym w art. 124 ust. 1 pkt 3 i 4, istnienia
przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem,
”
,
b)
w pkt 4 lit. b) i c) otrzymują brzmienie:
„
b)
badaniu lekarskiemu w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3-5,
c)
badaniu psychologicznemu w trybie określonym w art. 124 ust. 1 pkt 3 lub 4.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym w art. 6 wyrazy „oraz art. 1 pkt 81, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w
życie ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym
psychologów (Dz. U. Nr 73, poz. 763 i Nr 154, poz. 1798).” zastępuje się wyrazami „oraz art. 1 pkt 81 w zakresie art. 124a ust. 1 pkt 3, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 2,
który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2006 r.”.
Art. 3.
1.
Przepisu art. 1 pkt 3 lit. a nie stosuje się do pojazdów zarejestrowanych przed dniem
1 stycznia 1988 r.
2.
Do pojazdów zarejestrowanych w okresie od dnia 1 stycznia 1988 r. do dnia 31 grudnia
2002 r. wymóg określony w art. 1 pkt 3 lit. a stosuje się od dnia 1 stycznia 2004 r.
Art. 4.
1.
Do dnia 30 czerwca 2006 r. świadectwa potwierdzające zgodność stosowanych metod badawczych
oraz posiadanych warunków lokalowych ze szczegółowymi warunkami przeprowadzania badań
psychologicznych wydają jednostki badawczo-rozwojowe, jednostki organizacyjne szkół
wyższych lub placówki naukowe Polskiej Akademii Nauk.
2.
Do dnia 30 czerwca 2006 r. dodatkowym wymogiem uzyskania zezwolenia, o którym mowa
w art. 124a Prawa o ruchu drogowym, jest świadectwo, o którym mowa w ust. 1.
3.
Do dnia 30 czerwca 2006 r. dodatkowym wymogiem, jaki powinna spełniać osoba uprawniona
do przeprowadzania badań psychologicznych i orzekania w zakresie zdolności do prowadzenia
pojazdów mechanicznych, o której mowa w art. 124a Prawa o ruchu drogowym, jest osoba,
która:
1)
posiada dyplom ukończenia wyższych studiów psychologicznych;
2)
odbędzie co najmniej dwutygodniową praktykę w zakresie psychologicznych badań kierowców
w jednostce, o której mowa w ust. 1, lub ukończy z wynikiem pozytywnym kurs organizowany
przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
3 lit. a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.