Ustawaz dnia 6 czerwca 2002 r.o zmianie ustawy o ochronie zwierząt
Treść ustawy
Art. 1.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
używanymi w procedurach doświadczalnych,
”
;
2)
w art. 3 po wyrazach „przepisów ustawy” dodaje się wyrazy „Inspekcja Weterynaryjna oraz inne”, a po wyrazach „z samorządem lekarsko-weterynaryjnym” skreśla się wyrazy „, Państwową Inspekcją Weterynaryjną”;
3)
w art. 4:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
doświadczeniu na zwierzęciu - rozumie się przez to każdą formę wykorzystania zwierzęcia
(kręgowca) do badań naukowych, testów i celów dydaktycznych, łącznie z uśmiercaniem
zwierzęcia do tych celów,
”
b)
w pkt 4 wyrazy „podmiot gospodarczy prowadzący” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcę wykonującego”,
c)
w pkt 7 wyrazy „w chowie i hodowli” zastępuje się wyrazami „w chowie lub hodowli”,
d)
pkt 18 otrzymuje brzmienie:
„
18)
zwierzętach gospodarskich - rozumie się przez to zwierzęta gospodarskie w rozumieniu
przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich,
”
e)
pkt 19 otrzymuje brzmienie:
„
19)
zwierzętach laboratoryjnych - rozumie się przez to myszy, szczury, świnki morskie,
chomiki syryjskie (złote), króliki, psy, koty, przepiórki oraz zwierzęta naczelne,
z wyjątkiem człowieka, utrzymywane wyłącznie w celu wykorzystania w doświadczeniach
naukowych i testach przez podmiot zarejestrowany na podstawie przepisów o zwalczaniu
chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej,
”
f)
w pkt 20 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 21-23 w brzmieniu:
„
21)
zwierzętach wolno żyjących (dzikich) - rozumie się przez to zwierzęta nieudomowione
żyjące w warunkach niezależnych od człowieka,
22)
hodowli zwierząt laboratoryjnych - rozumie się przez to utrzymywanie zwierząt przeznaczonych
wyłącznie do doświadczeń lub testów,
23)
jednostce prowadzącej doświadczenia lub testy - rozumie się przez to jednostkę organizacyjną
uprawnioną do dokonywania doświadczeń lub testów, w której mogą być przetrzymywane
zwierzęta w przeznaczonych do tego celu pomieszczeniach.
”
;
4)
w art. 6 w ust. 2:
a)
w pkt 12 wyrazy „w chowie i hodowli” zastępuje się wyrazami „w chowie lub hodowli”,
b)
w pkt 13 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 14 i 15 w brzmieniu:
„
14)
trzymanie zwierząt na uwięzi, która powoduje u nich uszkodzenie ciała lub cierpienie
oraz nie zapewnia możliwości niezbędnego ruchu,
15)
organizowanie walk zwierząt
”
;
5)
w art. 7:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi
lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego
ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane:
1)
schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub
2)
państwowej jednostce organizacyjnej prowadzącej gospodarstwo rolne, jeżeli jest to
zwierzę gospodarskie, lub
3)
ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane
do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach
zoologicznych.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
„
1a.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, podejmowana jest z urzędu lub na wniosek Policji,
lekarza weterynarii lub upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której
statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.
1b.
Przekazanie zwierzęcia, o którym mowa w ust. 1, następuje za zgodą podmiotu, któremu
zwierzę ma być przekazane.
1c.
W przypadku braku zgody, o której mowa w ust. 1b, lub wystąpienia innych okoliczności
uniemożliwiających przekazanie zwierzęcia podmiotom, o których mowa w ust. 1, zwierzę
może zostać nieodpłatnie przekazane innej osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej
nieposiadającej osobowości prawnej albo osobie fizycznej, która zapewni mu właściwą
opiekę.
”
,
c)
w ust. 3 wyrazy „inspektor Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce lub upoważniony przedstawiciel
organizacji społecznej o podobnym statutowym celu działania” zastępuje się wyrazami „upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania
jest ochrona zwierząt,”;
6)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 10.
1.
Prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia
organu gminy właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania
psa, wydawanego na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać
takiego psa.
2.
Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się, a wydane cofa się, jeżeli pies
będzie lub jest utrzymywany w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla
ludzi lub zwierząt.
3.
Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Związku
Kynologicznego w Polsce, ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz ras psów uznawanych
za agresywne, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i zwierząt.
”
;
7)
w art. 11:
a)
w ust. 2 wyrazy „Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z Ministrem Ochrony Środowiska,
Zasobów Naturalnych i Leśnictwa” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw administracji publicznej w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw środowiska”,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wyłapywanie bezdomnych zwierząt oraz rozstrzyganie o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami
odbywa się wyłącznie na mocy uchwały rady gminy podjętej po uzgodnieniu z powiatowym
lekarzem weterynarii oraz po zasięgnięciu opinii upoważnionego przedstawiciela organizacji
społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.
”
,
c)
w ust. 4 wyrazy „Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami w Polsce oraz inne organizacje społeczne o podobnym
statutowym celu działania” zastępuje się wyrazami „Organizacje społeczne, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt,”;
8)
po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu:
„
Art. 11a.
1.
Rada gminy może w drodze uchwały przyjąć program zapobiegający bezdomności zwierząt
obejmujący w szczególności:
1)
sterylizację albo kastrację zwierząt,
2)
poszukiwanie nowych właścicieli dla zwierząt,
3)
usypianie ślepych miotów.
2.
Koszty realizacji programu, o którym mowa w ust. 1, ponosi gmina.
”
;
9)
w art. 12:
a)
w ust. 2 wyrazy „chowu i hodowli” zastępuje się wyrazami „chowu lub hodowli”,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Zabrania się podawania zwierzętom gospodarskim substancji o działaniu hormonalnym,
tyreostatycznym i beta-agonistycznym w celu innym niż leczniczy, z zastrzeżeniem ust.
3a.
”
,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Dopuszcza się stosowanie substancji o działaniu hormonalnym w rozrodzie zwierząt gospodarskich.
”
,
d)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu:
„
4a.
Z zastrzeżeniem ust. 4b zabrania się utrzymywania cieląt:
1)
powyżej 8 tygodnia życia w pojedynczych boksach,
2)
na uwięzi, z wyjątkiem pory karmienia, a w czasie jej trwania nie dłużej niż jedną
godzinę.
4b.
Przepis ust. 4a pkt 1 nie dotyczy gospodarstw rolnych, w których jednocześnie utrzymywane
jest mniej niż 6 cieląt.
”
,
e)
po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
„
6a.
Utrzymujący zwierzęta gospodarskie przechowuje przez okres 3 lat dokumentację weterynaryjną
dotyczącą przebiegu leczenia, przeprowadzonych zabiegów weterynaryjnych oraz padłych
zwierząt.
”
,
f)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska określi, w drodze rozporządzenia, minimalne warunki utrzymywania poszczególnych
gatunków zwierząt gospodarskich, mając na względzie zapewnienie im właściwej opieki.
”
;
10)
w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wprowadzenie dotychczas niestosowanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej technologii
chowu zwierząt wymaga uzyskania zezwolenia wojewody stwierdzającego, że technologia
spełnia wymogi określone ustawą.
”
;
11)
w art. 15:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Warunki występów zwierząt, o których mowa w ust. 1, muszą być określone w przygotowanym
przez organizatora występu scenariuszu lub odpowiednim programie zatwierdzonym przez
Głównego Lekarza Weterynarii albo wskazaną przez niego osobę.
”
,
b)
skreśla się ust. 6;
12)
w art. 17:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Tresura zwierząt do celów widowiskowo-rozrywkowych i obronnych nie może być prowadzona
w sposób powodujący ich cierpienie.
”
,
b)
ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„
8.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
kultury określi, w drodze rozporządzenia, minimalne warunki utrzymywania poszczególnych
gatunków zwierząt wykorzystywanych do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych,
sportowych i specjalnych, mając na względzie zapewnienie im właściwej opieki.
”
,
c)
skreśla się ust. 9;
13)
w art. 18 w ust. 1 wyrazy „państwowej służby weterynaryjnej” zastępuje się wyrazami „Inspekcji Weterynaryjnej”;
14)
w art. 19 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Utworzenie nowego ogrodu zoologicznego wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw
środowiska wydawanego po zasięgnięciu opinii marszałka województwa właściwego ze względu
na miejsce utworzenia ogrodu zoologicznego, a także opinii organizacji zrzeszającej
przedstawicieli ogrodów zoologicznych.
”
;
15)
w art. 21 wyrazy „o których mowa w art. 23 ust. 1” zastępuje się wyrazami „o których mowa w art. 33a ust. 1”;
16)
art. 22 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 22.
1.
Pozyskiwanie zwierząt wolno żyjących (dzikich) w celu preparowania ich zwłok wymaga
zezwolenia wojewody właściwego ze względu na miejsce wykonywania eksponatów.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się, jeżeli zwłoki zwierząt będą preparowane
wyłącznie w celu naukowym, dydaktycznym lub edukacyjnym.
3.
W zezwoleniu ustala się warunki i sposób pozyskiwania zwierząt, o których mowa w ust.
1, po uzyskaniu opinii starosty właściwego ze względu na miejsce pozyskiwania tych
zwierząt.
4.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do zwierząt wolno żyjących (dzikich), których pozyskiwanie
regulują odrębne przepisy.
5.
Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się, a wydane cofa, jeżeli:
1)
zachodzi uzasadniona potrzeba ochrony zasobów genetycznych,
2)
przemawiają za tym względy sanitarne.
”
;
17)
po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu:
„
Art. 22a.
Pozyskiwanie zwierząt wolno żyjących (dzikich) w celu tworzenia kolekcji spreparowanych
zwłok tych zwierząt wymaga zgody wojewody właściwego ze względu na miejsce tworzenia
takiej kolekcji.
”
;
18)
skreśla się art. 23;
19)
w art. 24:
a)
w ust. 2:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
transportu zwierząt:a)
w okresie okołoporodowym, który odpowiada 10% czasu trwania ciąży danego gatunku przed porodem i 48 godzinom po porodzie,b)
młodych do czasu zagojenia pępowiny albo oddzielonych od matek i niezdolnych do przyjmowania stałych pokarmów,” -
-w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu:„
3)
transportu zwierząt jednokopytnych wielopoziomowymi środkami transportu przeznaczonymi do przewozu zwierząt oraz transportu grup koni, których kopyta są podkute,4)
transportu zwierząt chorych oraz rannych lub niesprawnych ruchowo, z wyjątkiem transportu zwierząt:a)
do leczenia,b)
do uboju sanitarnego,c)
przeznaczonych do doświadczeń.”,
b)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4g w brzmieniu:
„
4a.
Wykonywanie zarobkowego transportu drogowego zwierząt może odbywać się wyłącznie przy
użyciu środków transportu dopuszczonych do tego celu.
4b.
Środek transportu drogowego może być dopuszczony do użycia w transporcie zwierząt,
jeżeli spełnia wymogi, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz w przepisach wydanych
na podstawie ust. 5.
4c.
Decyzję w sprawie dopuszczenia środka transportu drogowego do użycia w transporcie
zwierząt wydaje powiatowy lekarz weterynarii na wniosek zainteresowanego przewoźnika.
4d.
Decyzja, o której mowa w ust. 4c, zawiera w szczególności:
1)
określenie numeru rejestracyjnego środka transportu drogowego,
2)
określenie gatunku zwierząt, które mogą być transportowane przy użyciu danego środka,
3)
określenie terminu ważności decyzji, z tym że nie może on być dłuższy niż 12 miesięcy,
4)
rozstrzygnięcie, czy środek transportu może być wykorzystany do wykonywania transportu
zwierząt trwającego dłużej niż osiem godzin.
4e.
Powiatowy lekarz weterynarii cofa decyzję o dopuszczeniu środka transportu drogowego
do użycia w transporcie zwierząt, jeżeli nie spełnia on wymagań, o których mowa w
ust. 4b.
4f.
Przewoźnik może zatrudniać do transportu zwierząt wyłącznie kierowców i konwojentów
posiadających kwalifikacje niezbędne do transportowania zwierząt, potwierdzone przez
powiatowego lekarza weterynarii.
4g.
Decyzję, o której mowa w ust. 4c, dokumenty potwierdzające kwalifikacje, o których
mowa w ust. 4f, oraz plan trasy przewoźnik dołącza do dokumentów przewozowych.
”
,
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
rolnictwa oraz w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w
drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób transportu zwierząt, uwzględniając
maksymalny czas transportu zwierząt, częstotliwość i czas trwania obowiązkowych postojów,
zasady tworzenia i funkcjonowania punktów etapowych, wzór planu trasy oraz szczegółowe
wymagania, jakie powinny spełniać środki transportu do przewozu zwierząt, sposób postępowania
ze zwierzętami chorymi i padłymi, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia odpowiednich
i humanitarnych warunków transportu zwierząt.
”
,
d)
po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki i tryb potwierdzania kwalifikacji dla kierowców i konwojentów, o których mowa
w ust. 4f, uwzględniając w szczególności wzory zaświadczeń potwierdzających te kwalifikacje,
sposób przeprowadzenia egzaminów i powoływania komisji egzaminacyjnych oraz szczegółowe
programy szkoleń.
”
;
20)
w art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Zabiegi lekarsko-weterynaryjne i zootechniczne lub inne zabiegi wynikające z technologii
produkcji mogą być wykonywane na zwierzętach wyłącznie przez osoby posiadające kwalifikacje
określone odrębnymi przepisami, z zachowaniem koniecznej ostrożności, w sposób zapewniający
ograniczenie cierpień i stresu zwierzęcia.
”
;
21)
w art. 28:
a)
w ust. 1 w zdaniu drugim wyrazy „doświadczenia i testy” zastępuje się wyrazami „doświadczenia lub testy”, a wyraz „powtarzalność” zastępuje się wyrazem „powtarzanie”,
b)
w ust. 3 wyrazy „Przewodniczący Komitetu Badań Naukowych” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw nauki”,
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Krajowa Komisja Etyczna ustala ogólne zasady funkcjonowania lokalnych komisji etycznych
i wydawania przez nie opinii o dopuszczalności przeprowadzania doświadczeń lub testów
na zwierzętach oraz rozpatruje odwołania od opinii lokalnych komisji etycznych. Zezwolenie
na prowadzenie badań wydaje kierownik jednostki organizacyjnej upoważnionej do przeprowadzania
doświadczeń lub testów na zwierzętach, o której mowa w ust. 8, po uzyskaniu pozytywnej
opinii odpowiedniej komisji etycznej.
”
,
d)
skreśla się ust. 7,
e)
ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„
8.
Doświadczenia i testy na zwierzętach mogą być przeprowadzane wyłącznie w umieszczonych
w wykazie, o którym mowa w ust. 10, jednostkach organizacyjnych szkół wyższych, instytutach
naukowo-badawczych, placówkach naukowych Polskiej Akademii Nauk, urzędowych laboratoriach
weterynaryjnych oraz wytwórniach leków lub biopreparatów i przez osoby posiadające
odpowiednie kwalifikacje oraz indywidualne zezwolenie wydane przez kierownika właściwej
jednostki organizacyjnej.
”
,
f)
po ust. 8 dodaje się ust. 8a i 8b w brzmieniu:
„
8a.
Kierownik jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 8, wyznacza, w porozumieniu
z lokalną komisją etyczną, osobę odpowiedzialną za opiekę nad zwierzętami, zapewnienie
zachowania warunków bytowania określonych w ustawie i przepisach wydanych na jej podstawie
oraz za przebieg doświadczeń zgodnych z protokołem zatwierdzonym przez lokalną komisję
etyczną.
8b.
Jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 8, jest obowiązana do prowadzenia dokumentacji
dotyczącej zwierząt wykorzystywanych do doświadczeń lub testów obejmującej w szczególności
liczby i gatunki zwierząt nabytych w tym celu, miejsce ich pochodzenia i dane dostawców
oraz dokumentację doświadczeń przeprowadzanych na tych zwierzętach. Dokumentacja ta
ma być przechowywana przez okres 3 lat i udostępniana Inspekcji Weterynaryjnej na
każde jej żądanie.
”
,
g)
ust. 9 otrzymuje brzmienie:
„
9.
Procedura doświadczeń lub testów przeprowadzanych na zwierzętach musi być zgodna z
opinią lokalnej komisji etycznej, o której mowa w ust. 5, i podlega kontroli.
”
,
h)
dodaje się ust. 10 i 11 w brzmieniu:
„
10.
Minister właściwy do spraw nauki prowadzi wykaz jednostek, o których mowa w ust. 8,
i ogłasza go w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski».
11.
Minister właściwy do spraw nauki, w drodze rozporządzenia, określi tryb składania
wniosków o umieszczenie w wykazie i o skreślenie z tego wykazu, mając na względzie
konieczność ujednolicenia wymagań dotyczących składanych wniosków.
”
;
22)
w art. 29:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Do doświadczeń i testów należy używać zwierząt umożliwiających uzyskanie celu naukowego
lub diagnostycznego.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
Z zastrzeżeniem ust. 5 zabrania się używania do doświadczeń i testów zwierząt niepochodzących
z hodowli zwierząt laboratoryjnych.
1b.
Zabrania się używania do doświadczeń zwierząt bezdomnych.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Zezwolenie na hodowlę zwierząt laboratoryjnych jest wydawane, jeżeli zwierzęta utrzymywane
będą w warunkach odpowiednich dla danego gatunku, a w szczególności będą miały zapewnioną
możliwość ruchu, dostateczne zaopatrzenie w karmę i wodę oraz właściwą opiekę.
”
,
d)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:
„
3a.
Wniosek o wydanie zezwolenia na hodowlę zwierząt laboratoryjnych zawiera w szczególności
następujące dane:
1)
imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy,
2)
określenie gatunku zwierząt, które będą przedmiotem hodowli,
3)
wskazanie udokumentowanego tytułu prawnego do obiektów i gruntów, na których ma być
prowadzona wnioskowana działalność,
4)
wskazanie posiadanych kwalifikacji i doświadczenia wnioskodawcy i osób odpowiedzialnych
za opiekę nad zwierzętami w zakresie hodowli zwierząt laboratoryjnych,
5)
dotyczące wyposażenia obiektów, w których ma być prowadzona wnioskowana działalność.
3b.
Zezwolenie na hodowlę zwierząt laboratoryjnych może zostać cofnięte, jeżeli zwierzęta
utrzymywane są w sposób niezgodny z warunkami, o których mowa w ust. 3.
”
,
e)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
nauki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki utrzymywania zwierząt
w hodowlach zwierząt laboratoryjnych oraz w jednostkach prowadzących doświadczenia
lub testy, mając na względzie konieczność zapewnienia tym zwierzętom właściwej opieki
i warunków bytowania, a w szczególności minimalnej przestrzeni umożliwiającej swobodę
ruchu oraz odpowiedniego pojenia i karmienia, biorąc pod uwagę humanitarne traktowanie
tych zwierząt.
”
,
f)
po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Dopuszcza się używanie do doświadczeń lub testów:
1)
zwierząt wolno żyjących (dzikich) albo gospodarskich, jeżeli cel doświadczenia lub
testu nie może być osiągnięty przy użyciu innych zwierząt,
2)
zwierząt gatunków uznanych za zagrożone wyginięciem, o których mowa w Załączniku I do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami
gatunków zagrożonych wyginięciem, sporządzonej w Waszyngtonie dnia 3 marca 1973 r. , jeżeli doświadczenie lub test ma na celu ochronę tych gatunków albo kiedy użycie
tych zwierząt jest niezbędne dla osiągnięcia ważnego celu biomedycznego.
”
;
23)
art. 32 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 32.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi:
1)
szczegółowy sposób powoływania, organizację, działalność, sposób finansowania Krajowej
Komisji Etycznej oraz lokalnych komisji etycznych, o których mowa w art. 28 ust. 3
i 4, uwzględniając tryb wyłaniania kandydatów do poszczególnych komisji, a także sposób
ustalania ich wynagrodzeń, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnego działania
komisji oraz wprowadzenie kadencyjności pełnienia funkcji przez członków tych komisji,
2)
szczegółowe warunki przeprowadzania doświadczeń lub testów na zwierzętach oraz sposób
ich kontrolowania, uwzględniając określenie sposobu prowadzenia rejestru zwierząt
laboratoryjnych oraz dokumentacji doświadczeń lub testów przeprowadzanych na zwierzętach
przez jednostki organizacyjne uprawnione do ich przeprowadzania, mając na względzie
potrzebę prowadzenia właściwej dokumentacji doświadczeń lub testów, kwalifikacje osób
kierujących doświadczeniami lub testami, a także zapewnienie właściwej kontroli nad
wykonywaniem tych doświadczeń lub testów.
”
;
24)
tytuł rozdziału 10 otrzymuje brzmienie:
„
Ubój, uśmiercanie i ograniczenie populacji zwierząt
”
;
25)
w art. 33:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Uśmiercanie zwierząt może odbywać się wyłącznie w sposób humanitarny polegający na
zadawaniu przy tym minimum cierpienia fizycznego i psychicznego.
”
,
b)
w ust. 3 wyrazy „inspektor Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce lub innej organizacji o podobnym
statutowym celu działania” zastępuje się wyrazami „członek Polskiego Związku Łowieckiego, inspektor organizacji społecznej, której statutowym
celem działania jest ochrona zwierząt”;
26)
po art. 33 dodaje się art. 33a w brzmieniu:
„
Art. 33a.
1.
W przypadku gdy zwierzęta stanowią nadzwyczajne zagrożenie dla życia, zdrowia lub
gospodarki człowieka, w tym gospodarki łowieckiej, dopuszcza się podjęcie działań
mających na celu ograniczenie populacji tych zwierząt.
2.
Wojewoda, po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody, organizacji społecznej,
której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, oraz Polskiego Związku Łowieckiego,
określi, w drodze rozporządzenia porządkowego, miejsce, warunki, czas i sposoby ograniczenia
populacji zwierząt, o których mowa w ust. 1.
3.
Zdziczałe psy i koty przebywające bez opieki i dozoru człowieka na terenie obwodów
łowieckich w odległości większej niż 200 m od zabudowań mieszkalnych i stanowiące
zagrożenie dla zwierząt dziko żyjących, w tym zwierząt łownych, mogą być zwalczane
przez dzierżawców lub zarządców obwodów łowieckich. Art. 33 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
”
;
27)
w art. 34:
a)
w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
uboju lub uśmiercania zwierząt kręgowych przy udziale dzieci lub w ich obecności,
”
b)
skreśla się ust. 5,
c)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje
osób uprawnionych do zawodowego uboju, dopuszczalne metody uboju i uśmiercania zwierząt
stosownie do gatunku, mając na względzie zapewnienie humanitarnych warunków uboju
i uśmiercania zwierząt.
”
;
28)
dodaje się rozdział 10a w brzmieniu:
„
Rozdział 10a
Nadzór nad przestrzeganiem przepisów o ochronie zwierząt
Art. 34a.
1.
Inspekcja Weterynaryjna sprawuje nadzór nad przestrzeganiem przepisów o ochronie zwierząt.
2.
W zakresie wykonywania nadzoru, o którym mowa w ust. 1, pracownicy Inspekcji Weterynaryjnej
oraz osoby wyznaczone przez organy tej Inspekcji posiadają uprawnienia określone w
przepisach o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa
oraz o Inspekcji Weterynaryjnej.
3.
Organizacje społeczne, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, mogą
współdziałać z Inspekcją Weterynaryjną w sprawowaniu nadzoru, o którym mowa w ust.
1.
4.
Przy wykonywaniu nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o ochronie zwierząt w zakresie
utrzymywania zwierząt wykorzystywanych do doświadczeń i testów oraz przeprowadzenia
tych doświadczeń lub testów Inspekcja Weterynaryjna współpracuje z Krajową Komisją
Etyczną oraz z lokalnymi komisjami etycznymi.
”
;
29)
w art. 35:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kto zabija, uśmierca zwierzę albo dokonuje uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów
art. 6 ust. 1, art. 33 lub art. 34 ust. 1-4 albo znęca się nad nim w sposób określony
w art. 6 ust. 2 i art. 31,
podlega karze pozbawienia wolności do roku, ograniczenia wolności albo grzywnie.
”
,
b)
w ust. 5 skreśla się wyrazy „rzecz Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce lub na inny”;
30)
w art. 37:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kto narusza nakazy albo zakazy określone w art. 9, art. 12 ust. 1-6, art. 13 ust.
1, art. 14, art. 15 ust. 1-5, art. 16, art. 17 ust. 1-7, art. 18, art. 19, art. 22
ust. 1, art. 22a, art. 24 ust. 1-3, art. 25, art. 27, art. 28 ust. 1, 5 i 8-9, art.
29 ust. 1 i art. 30,
podlega karze aresztu lub grzywny.
”
,
b)
w ust. 4 skreśla się wyrazy „rzecz Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce lub na inny”;
31)
po art. 37 dodaje się art. 37a-37c w brzmieniu:
„
Art. 37a.
1.
Kto prowadzi hodowlę lub utrzymuje psa rasy uznawanej za agresywną bez wymaganego
zezwolenia,
podlega karze aresztu lub grzywny.
2.
W razie ukarania za wykroczenie, o którym mowa w ust. 1, można orzec przepadek zwierzęcia.
Art. 37b.
Kto, wykonując działalność w zakresie zarobkowego transportu drogowego zwierząt:
1)
transportuje zwierzęta środkami transportu, które nie zostały dopuszczone do użycia
w transporcie zwierząt przez powiatowego lekarza weterynarii, lub
2)
nie zapewnia transportowanym zwierzętom warunków transportu określonych w ustawie
oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 5 i 6,
podlega karze aresztu lub grzywny.
Art. 37c.
1.
Kto prowadzi hodowlę zwierząt laboratoryjnych:
1)
bez wymaganego zezwolenia lub
2)
nie zapewnia zwierzętom utrzymywanym w tych hodowlach właściwych warunków bytowania,
podlega karze aresztu lub grzywny.
2.
W razie ukarania za wykroczenie, o którym mowa w ust. 1, można orzec przepadek zwierząt.
”
;
32)
art. 38 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 38.
1.
Sąd przekazuje zawiadomienie o wydanym prawomocnym orzeczeniu o przepadku zwierzęcia
organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, biorącej
udział w postępowaniu lub innej organizacji o takim samym statutowym celu działania.
2.
Organizacja społeczna, o której mowa w ust. 1, po otrzymaniu zawiadomienia jest obowiązana
powiadomić niezwłocznie powiatowego lekarza weterynarii o wejściu w posiadanie zwierzęcia.
3.
Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, powiatowy lekarz weterynarii
niezwłocznie przeprowadza badanie zwierzęcia.
4.
Organizacja społeczna, o której mowa w ust. 2, przekazuje zwierzę nieodpłatnie:
1)
schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub
2)
państwowej jednostce organizacyjnej prowadzącej gospodarstwo rolne, jeżeli jest to
zwierzę gospodarskie, lub
3)
ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane
do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach
zoologicznych.
5.
Przekazanie zwierzęcia, o którym mowa w ust. 4, następuje za zgodą podmiotu, któremu
zwierzę ma być przekazane.
6.
W przypadku braku zgody, o której mowa w ust. 5, lub wystąpienia innych okoliczności
uniemożliwiających przekazanie zwierzęcia podmiotom, o których mowa w ust. 4, zwierzę
może zostać nieodpłatnie przekazane innej osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej
nieposiadającej osobowości prawnej albo osobie fizycznej, która zapewni mu właściwą
opiekę.
7.
Z przekazania zwierzęcia sporządza się protokół, który zawiera:
1)
datę przekazania zwierzęcia,
2)
nazwę, siedzibę i adres organizacji społecznej przekazującej zwierzę,
3)
nazwę i siedzibę osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej albo imię, nazwisko,
miejsce zamieszkania i adres osoby fizycznej, której zwierzę jest przekazywane,
4)
określenie gatunku, wieku i płci zwierzęcia,
5)
informację o stanie zdrowia zwierzęcia.
8.
Koszty wykonania orzeczenia o przepadku zwierzęcia ponosi skazany.
”
;
33)
w art. 39:
a)
w ust. 1 wyrazy „Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami w Polsce oraz inne organizacje społeczne, których” zastępuje się wyrazami „organizacja społeczna, której”,
b)
skreśla się ust. 2;
34)
art. 40 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 40.
Organizacje społeczne, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, mogą
współdziałać z właściwymi instytucjami państwowymi i samorządowymi w ujawnianiu oraz
ściganiu przestępstw i wykroczeń określonych w ustawie.
”
Art. 2.
1.
Kierowcy i konwojenci zatrudnieni do przewozu zwierząt są obowiązani do potwierdzenia,
do dnia 31 grudnia 2003 r., kwalifikacji do transportu tych zwierząt.
2.
Przewoźnicy wykonujący działalność w zakresie zarobkowego transportu drogowego zwierząt
są obowiązani do spełnienia wymogów wynikających z niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia
2003 r.
Art. 3.
Jednostki organizacyjne prowadzące w dniu wejścia w życie ustawy doświadczenia lub
testy na zwierzętach są obowiązane do złożenia wniosku o umieszczenie ich w wykazie,
o którym mowa w art. 28 ust. 10 ustawy określonej w art. 1, w terminie 12 miesięcy
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 4.
Postępowanie wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy dotyczące wydania zezwolenia
na:
1)
utrzymywanie psa rasy uznanej za agresywną,
2)
hodowlę zwierząt laboratoryjnych
- toczy się na podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 5.
Inspekcja Weterynaryjna wykonuje nadzór w zakresie:
1)
utrzymywania zwierząt wykorzystywanych do doświadczeń i testów oraz przeprowadzania
tych doświadczeń i testów,
2)
utrzymywania i wykorzystywania zwierząt do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych,
sportowych i specjalnych,
3)
tresury zwierząt dla celów widowiskowo-rozrywkowych i obronnych,
4)
utrzymywania zwierząt w ogrodach zoologicznych oraz hodowlach zwierząt zarejestrowanych
zgodnie z odrębnymi przepisami
- od dnia 1 stycznia 2003 r.
Art. 6.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak
niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują moc
dotychczasowe przepisy wykonawcze, jeżeli nie są z nią sprzeczne.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.