Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 18 lipca 2001 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kulturze fizycznej
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Struktura organizacyjna kultury fizycznej
- Rozdział 3 - Wychowanie fizyczne
- Rozdział 4 - Sport
- Rozdział 5 - Sport profesjonalny
- Rozdział 6 - Odpowiedzialność dyscyplinarna i rozstrzyganie sporów w sporcie
- Rozdział 7 - Rekreacja i rehabilitacja ruchowa
- Rozdział 8 - Kadry kultury fizycznej
- Rozdział 9 - Zwalczanie dopingu w sporcie
- Rozdział 10 - Zasady bezpieczeństwa w dziedzinie kultury fizycznej
- Rozdział 11 - Przepisy karne
- Rozdział 12 - Zmiany w przepisach obowiązujących. Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ,
2)
ustawą z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym ,
3)
ustawą z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze
Sądowym ,
4)
ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych ,
5)
ustawą z dnia 11 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej ,
6)
ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa ,
7)
ustawą z dnia 4 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej ,
8)
ustawą z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej ,
9)
ustawą z dnia 20 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy
o grach losowych i zakładach wzajemnych ,
10)
ustawą z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej ,
11)
ustawą z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej ,
12)
ustawą z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania
aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw i zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
art. 58-60 oraz art. 63 i 64 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej , które stanowią:
„
Art. 58.
W ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 3, poz. 19, Nr
25, poz. 187 i Nr 31, poz. 214, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1988 r. Nr 19, poz. 132,
z 1989 r. Nr 4, poz. 24 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 197 i 198, Nr 36,
poz. 206 i Nr 72, poz. 423, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i Nr 104, poz. 450, z 1992 r.
Nr 53, poz. 252, Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1993 r. Nr 129, poz. 602, z
1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 113, poz. 547 oraz z 1995 r. Nr 138,
poz. 681) w art. 5 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
«
4)
trenerów zatrudnionych w szkołach i klasach z rozszerzonym programem wychowania fizycznego,
szkołach i klasach sportowych, szkołach i klasach mistrzostwa sportowego, placówkach
wychowania pozaszkolnego oraz w uczniowskich klubach sportowych, a także trenerów
zatrudnionych w innych klubach sportowych, dla których praca z dziećmi i młodzieżą
stanowi podstawowe zajęcie - w porozumieniu z Prezesem Urzędu Kultury Fizycznej i
Sportua)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2000 r. o zmianie
ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych (Dz.
U. Nr 9, poz. 117), która weszła w życie z dniem 26 lutego 2000 r., z mocą obowiązującą
od dnia 1 stycznia 2000 r..
»
Art. 59.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz.
419, Nr 113, poz. 547 i Nr 123, poz. 602 oraz z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz.
654) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 21 w ust. 1:
a)
dodaje się pkt 10a w brzmieniu:
«
10a)
wartość otrzymanego ubioru reprezentacyjnego i sportowego członka polskiej reprezentacji
olimpijskiej,
»
b)
dodaje się pkt 40a w brzmieniu:
«
40a)
nagrody wypłacane przez Polski Komitet Olimpijski i Polski Komitet Paraolimpijski
za uzyskanie wyników na igrzyskach olimpijskich i paraolimpijskich,
»
;
2)
w art. 22 w ust. 9 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
«
3a)
z tytułu uprawiania sportu, z wyłączeniem sportu profesjonalnego, oraz z tytułu prowadzenia
zawodów sportowych przez sędziego - 50%,
»
.
Art. 60.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z
1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163,
Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz.
602 i Nr 127, poz. 627 oraz z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz.
478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704) w art. 17 w ust. 1 dodaje się pkt 41 w brzmieniu:
«
4l)
dochody przekazane na rzecz Polskiego Komitetu Olimpijskiego oraz Polskiego Komitetu
Paraolimpijskiego w części przeznaczonej na przygotowanie, wyposażenie i uczestnictwo
krajowej reprezentacji w igrzyskach olimpijskich i paraolimpijskich,».
”
”
„
Art. 63.
1.
W sprawach o rejestrację stowarzyszeń kultury fizycznej, wszczętych i niezakończonych
decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy ustawy
- Prawo o stowarzyszeniach.
2.
Postępowanie likwidacyjne stowarzyszeń kultury fizycznej, wszczęte przed dniem wejścia
w życie ustawy, prowadzi się na podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 64.
Dotychczasowe organy rejestracyjne stowarzyszeń kultury fizycznej i ich związków,
w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, przekażą dokumentację tych
stowarzyszeń i ich związków, z wyjątkiem uczniowskich klubów sportowych, do właściwych
sądów rejestrowych.
”
;
2)
art. 8 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
osób prawnych , który stanowi:
„
Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. i ma zastosowanie do dochodów uzyskanych
od tego dnia.
”
;
3)
art. 88 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym , który stanowi:
„
Art. 88.
Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych ustawą - Przepisy wprowadzające
ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym, z wyjątkiem:
1)
przepisów art. 6, art. 19 ust. 4, art. 48, art. 54, art. 83 i art. 87, które wchodzą
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,
2)
przepisów art. 85, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
”
;
4)
art. 99 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym
Rejestrze Sądowym , który stanowi:
„
Art. 99.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
art. 28 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych , który stanowi:
„
Art. 28.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
19, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
”
;
6)
art. 2 ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej , który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
”
;
7)
art. 150 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa , który stanowi:
„
Art. 150.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt
2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.
2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,
art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.
a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
”
;
8)
art. 2-5 ustawy z dnia 4 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej , które stanowią:
„
Art. 2.
Do dnia 30 czerwca 2002 r. w skład ligi zawodowej, o której mowa w art. 36 ustawy
wymienionej w art. 1, mogą wchodzić oprócz sportowych spółek akcyjnych również stowarzyszenia
kultury fizycznej.
Art. 3.
W styczniu i lutym 2000 r. świadczenie, o którym mowa w art. 28a ustawy wymienionej
w art. 1, przysługuje w wysokości przeciętnego wynagrodzenia w 1998 r., ogłoszonego
na podstawie art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38,
poz. 360, Nr 70, poz. 774 i Nr 72, poz. 801 i 802).
Art. 4.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w art. 1 zachowują moc dotychczasowe
przepisy wykonawcze, z wyjątkiem przepisów wydanych na podstawie art. 48 ust. 1 i
3 ustawy, o której mowa w art. 1.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
”
;
9)
art. 100 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej , który stanowi:
„
Art. 100.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem przepisów art. 4 pkt
3 i 4, rozdziału 5 i 6 oraz art. 89, art. 90 i art. 98 ust. 1 i 2, które wchodzą w
życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, oraz art. 13 w zakresie dotyczącym możliwości
realizacji określonych obowiązków za pośrednictwem rachunku w spółdzielczej kasie
oszczędnościowo-kredytowej, art. 79 oraz art. 88 ust. 2 i 3, które wchodzą w życie
po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
10)
art. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej oraz
ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych , który stanowi:
„
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia z mocą obowiązującą od
dnia 1 stycznia 2000 r.
”
;
11)
art. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej , który stanowi:
„
Art. 2.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2000 r.
”
;
12)
art. 75 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej , który stanowi:
„
Art. 75.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
13)
art. 78 i 79 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych
do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw , które stanowią:
„
Art. 78.
Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują
moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.
Art. 79.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów:
1)
art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,
2)
art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,
3)
art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.
”
a)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2000 r. o zmianie
ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych (Dz.
U. Nr 9, poz. 117), która weszła w życie z dniem 26 lutego 2000 r., z mocą obowiązującą
od dnia 1 stycznia 2000 r.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Kultura fizyczna jest częścią kultury narodowej, chronionej przez prawo. Obywatele,
bez względu na wiek, płeć, wyznanie, rasę oraz stopień i rodzaj niepełnosprawności
- korzystają z równego prawa do różnych form kultury fizycznej.
2.
Ustawa określa zasady działalności w sferze kultury fizycznej, a także zadania organów
administracji rządowej i samorządu terytorialnego, stowarzyszeń kultury fizycznej
i ich związków oraz innych podmiotów w zakresie zapewnienia prawidłowej realizacji
procesu wychowania fizycznego, uprawiania sportu i rekreacji ruchowej oraz prowadzenia
rehabilitacji ruchowej.
Art. 2.
1.
Podstawowymi celami kultury fizycznej jest dbałość o prawidłowy rozwój psychofizyczny
i zdrowie wszystkich obywateli.
2.
Cele, o których mowa w ust. 1, realizowane są w szczególności poprzez:
1)
wychowanie fizyczne,
2)
sport,
3)
rekreację ruchową,
4)
rehabilitację ruchową.
Art. 3.
W rozumieniu niniejszej ustawy:
1)
kulturą fizyczną jest wiedza, wartości, zwyczaje, działania podejmowane dla zapewnienia
rozwoju psychofizycznego, wychowania, doskonalenia uzdolnień i sprawności fizycznej
człowieka, a także dla zachowania oraz przywracania jego zdrowia,
2)
wychowanie fizyczne jest procesem kształtującym harmonijny rozwój psychofizyczny dzieci
i młodzieży,
3)
sport jest formą aktywności człowieka, mającą na celu doskonalenie jego sił psychofizycznych,
indywidualnie lub zbiorowo, według reguł umownych,
4)
sport wyczynowy jest formą działalności człowieka, podejmowaną dobrowolnie, w drodze
rywalizacji, dla uzyskania maksymalnych wyników sportowych,
5)
sport profesjonalny jest rodzajem sportu wyczynowego, uprawianym w celach zarobkowych,
6)
zawodnikiem jest osoba uprawiająca amatorsko albo profesjonalnie określoną dyscyplinę
sportu i uczestnicząca we współzawodnictwie sportowym,
7)
współzawodnictwo sportowe jest indywidualną lub zbiorową rywalizacją osób zmierzających,
zwłaszcza w trakcie zawodów sportowych, do pokonania czasu, przestrzeni, przeszkód
lub przeciwnika,
8)
rekreacja ruchowa jest formą aktywności fizycznej, podejmowaną dla wypoczynku i odnowy
sił psychofizycznych,
9)
rehabilitacja ruchowa jest procesem mającym na celu przywrócenie, poprawę lub utrzymanie
psychofizycznej sprawności osób czasowo lub trwale niepełnosprawnych za pomocą specjalnych
zabiegów i ćwiczeń fizycznych - w oparciu o wiedzę medyczną.
Art. 41)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r..
Organy administracji rządowej i jednostki samorządu terytorialnego tworzą warunki
prawno-organizacyjne i ekonomiczne dla rozwoju kultury fizycznej.
Rozdział 2
Struktura organizacyjna kultury fizycznej
Art. 5.
12)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 9, poz. 117), która weszła w życie z dniem 26 lutego 2000 r., z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2000 r..
Centralnym organem administracji rządowej w zakresie kultury fizycznej jest Prezes
Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu.
22)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 9, poz. 117), która weszła w życie z dniem 26 lutego 2000 r., z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2000 r..
Zadania Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu oraz sposób ich realizacji określa
ustawa.
44)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 2 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Jednostki samorządu terytorialnego realizują zadania w zakresie kultury fizycznej
jako zadania własne.
Art. 6.
1.
Podstawową jednostką organizacyjną realizującą cele i zadania w zakresie kultury fizycznej
jest klub sportowy.
2.
Kluby sportowe, uczestniczące we współzawodnictwie sportowym, tworzone są w formie:
1)
stowarzyszeń, zwanych dalej „stowarzyszeniami kultury fizycznej”,
2)
spółek akcyjnych, zwanych dalej „sportowymi spółkami akcyjnymi”.
3.
Kluby sportowe, które nie uczestniczą we współzawodnictwie sportowym, mogą być tworzone
w innych, niż wymienione w ust. 2, przewidzianych prawem formach organizacyjnych.
Art. 7.
1.
Szczególnym rodzajem klubu sportowego jest uczniowski klub sportowy.
2.
Uczniowski klub sportowy działa na zasadach przewidzianych w ustawie z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach , z wyłączeniem przepisów dotyczących rejestracji.
3.
Członkami uczniowskiego klubu sportowego mogą być w szczególności uczniowie, rodzice
i nauczyciele.
45)W brzmieniu ustalonym przez art. 111 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Uczniowskie kluby sportowe podlegają wpisowi do ewidencji, prowadzonej przez starostów
właściwych ze względu na siedzibę klubów.
5.
Uczniowskie kluby sportowe posiadają osobowość prawną.
Art. 8.
1.
Kluby sportowe, o których mowa w art. 6 ust. 2, w liczbie co najmniej trzech mogą
zakładać związki klubów, zwane dalej „związkami sportowymi”.
2.
Członkami wspierającymi związku sportowego mogą być również kluby, o których mowa
w art. 6 ust. 3, oraz inne osoby prawne i jednostki organizacyjne, których celem jest
działalność w zakresie kultury fizycznej.
3.
Do stowarzyszeń kultury fizycznej i związków sportowych stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy, o której mowa w art. 7 ust. 2, ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy.
Art. 9.
1.
Do podstawowych zadań związków sportowych należy w szczególności:
1)
prowadzenie działalności w zakresie sportu i rekreacji ruchowej,
2)
organizowanie zawodów, imprez sportowych i rekreacyjnych,
3)
prowadzenie działalności wychowawczej i popularyzatorskiej w zakresie kultury fizycznej,
4)
szkolenie oraz doskonalenie kadr trenersko-instruktorskich,
5)
wspieranie działalności uczniowskich klubów sportowych.
2.
Szczegółowe zadania związków sportowych oraz sposób ich realizacji określają statuty
związków sportowych.
Art. 10.
1.
Związkiem sportowym o zasięgu ogólnokrajowym, działającym tylko w jednej dyscyplinie
lub dziedzinie sportu, jest polski związek sportowy.
2.
W danej dyscyplinie lub dziedzinie sportu może działać tylko jeden polski związek
sportowy.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do związków sportowych zrzeszających sportowców niepełnosprawnych.
4.
Polski związek sportowy może być utworzony jedynie za zezwoleniem Prezesa Urzędu Kultury
Fizycznej i Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2., który zatwierdza statut związku oraz wszelkie jego zmiany.
5.
Do zadań polskiego związku sportowego należy w szczególności:
1)
organizacja i realizacja współzawodnictwa sportowego,
2)
nadawanie klubom sportowym licencji uprawniających do udziału we współzawodnictwie
sportowym,
3)
reprezentowanie, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 1, sportu polskiego w międzynarodowych
organizacjach sportowych oraz organizowanie udziału w międzynarodowym współzawodnictwie
sportowym,
4)
przygotowywanie kadry narodowej do uczestnictwa w międzynarodowym współzawodnictwie
sportowym.
67)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 1 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268), która weszła w życie z dniem 30 marca 2001 r..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,
wykaz dyscyplin i dziedzin sportu, w których mogą działać polskie związki sportowe,
oraz szczegółowe warunki i tryb udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 4, uwzględniając
tendencje światowe do tworzenia się nowych dyscyplin.
Art. 11.
1.
Polski Komitet Olimpijski jest związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych, działającym
na podstawie Prawa o stowarzyszeniach, w celu zapewnienia udziału reprezentacji kraju
w igrzyskach olimpijskich, propagowania zasad olimpizmu, reprezentowania polskiego
sportu w Międzynarodowym Komitecie Olimpijskim oraz wobec narodowych komitetów olimpijskich
i innych międzynarodowych organizacji.
2.
Polski Komitet Olimpijski ustala skład reprezentacji kraju na igrzyska olimpijskie.
3.
Polski Komitet Olimpijski ma wyłączne prawo wykorzystywania i używania symboliki olimpijskiej
określonej w Karcie olimpijskiej oraz nazw „Igrzyska Olimpijskie” i „Komitet Olimpijski”.
Art. 12.1 orzeczenie
1.
W celu zapewnienia udziału reprezentacji polskich sportowców niepełnosprawnych w igrzyskach
paraolimpijskich oraz reprezentowania kraju w Międzynarodowym Komitecie Paraolimpijskim
może zostać utworzony Polski Komitet Paraolimpijski.
2.
Polski Komitet Paraolimpijski jest związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych,
których celem statutowym jest organizacja, upowszechnianie oraz działalność na rzecz
rozwoju sportu osób niepełnosprawnych.
Art. 13.
18)W brzmieniu ustalonym przez art. 84 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 121, poz. 769), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r..
Stowarzyszenie kultury fizycznej oraz związek sportowy podlegają obowiązkowi wpisu
do Krajowego Rejestru Sądowego.
310)W brzmieniu ustalonym przez art. 84 pkt 1 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 8..
Stowarzyszenie kultury fizycznej oraz związek sportowy uzyskują osobowość prawną z
chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego.
5.
Do wniosku o zarejestrowanie polskiego związku sportowego należy dołączyć dowód zezwolenia
i zatwierdzenia statutu związku przez Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2..
Art. 14.
Sąd rejestrowy odmawia zarejestrowania stowarzyszenia kultury fizycznej lub związku
sportowego, jeżeli jego założenie byłoby sprzeczne z ustawą lub nie spełnia określonych
prawem warunków.
Art. 15.
113)W brzmieniu ustalonym przez art. 111 pkt 4 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Nadzór nad działalnością stowarzyszeń kultury fizycznej oraz związków sportowych należy,
jako zadanie z zakresu administracji rządowej, z zastrzeżeniem ust. 2, do starosty
właściwego ze względu na ich siedzibę.
2.
Organem nadzorującym działalność polskich związków sportowych i związków sportowych
o zasięgu ogólnokrajowym działających w wielu dyscyplinach lub dziedzinach sportu
jest Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2..
3.
Organ nadzorujący może dokonywać kontroli działalności stowarzyszenia kultury fizycznej
i związku sportowego.
Art. 16.
Jeżeli działalność stowarzyszenia kultury fizycznej lub związku sportowego jest niezgodna
z prawem lub narusza postanowienia statutu, organ nadzorujący może:
1)
zażądać usunięcia w określonym terminie dostrzeżonego uchybienia,
2)
udzielić władzom stowarzyszenia kultury fizycznej lub związku sportowego ostrzeżenia,
3)
zawiesić w czynnościach poszczególnych członków władz stowarzyszenia kultury fizycznej
lub związku sportowego,
4)
wystąpić do sądu o zastosowanie jednego ze środków, o których mowa w art. 17.
Art. 17.
1.
Sąd na wniosek organu nadzorującego może w drodze postanowienia:
1)
zawiesić wykonanie uchwały lub decyzji niezgodnej z prawem oraz zażądać jej uchylenia,
a w razie nieuchylenia w wyznaczonym terminie - uchylić taką uchwałę lub decyzję,
2)
zawiesić w czynnościach władze stowarzyszenia kultury fizycznej lub związku sportowego
i wyznaczyć kuratora do czasu wyboru nowych władz,
3)
zawiesić działalność stowarzyszenia kultury fizycznej lub związku sportowego na okres
nie dłuższy niż rok,
414)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 84 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 8.)
rozwiązać stowarzyszenie kultury fizycznej lub związek sportowy, jeżeli swoją działalnością
w sposób rażący narusza przepisy prawa lub postanowienia statutu, i wykreślić je z
Krajowego Rejestru Sądowego.
2.
Kurator, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, obowiązany jest do zwołania w terminie 3 miesięcy
walnego zebrania członków w celu wyboru nowych władz stowarzyszenia kultury fizycznej
lub związku sportowego. Do tego czasu kuratorowi przysługują statutowe uprawnienia
władz stowarzyszenia kultury fizycznej lub związku sportowego.
Art. 18.
W razie rozwiązania stowarzyszenia kultury fizycznej lub związku sportowego, sąd zarządzajego likwidację oraz, w przypadku braku stosownych postanowień statutu lub uchwały
walnego zebrania członków, określa przeznaczenie jego majątku.
Rozdział 3
Wychowanie fizyczne
Art. 19.
1.
Przedszkola, szkoły, placówki oświatowo-wychowawcze oraz szkoły wyższe działające
w systemie dziennym obowiązane są do prowadzenia zajęć wychowania fizycznego.
215)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej (Dz. U. Nr 72, poz. 839), która weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2000 r..
Obowiązkowy wymiar zajęć wychowania fizycznego dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjów
wynosi 5 godzin lekcyjnych, a dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych - 4 godziny lekcyjne,
w ciągu tygodnia, z zastrzeżeniem art. 61.
316)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Zajęcia, o których mowa w ust. 1, prowadzone są również w jednostkach organizacyjnych
podległych Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
Szefowi Urzędu Ochrony Państwa oraz Szefowi Obrony Cywilnej Kraju.
416)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z Ministrem
Obrony Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii
Szefa Urzędu Ochrony Państwa, określi, w drodze rozporządzenia, wzorcowy program zajęć
dla jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 3, ustalając wykaz jednostek
organizacyjnych, które będą realizować plany i programy zajęć wychowania fizycznego.
Art. 2017)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 15..
1.
W celu kształcenia młodzieży o szczególnych uzdolnieniach sportowych oraz odpowiednich
warunkach zdrowotnych mogą być tworzone klasy lub szkoły sportowe albo szkoły mistrzostwa
sportowego, realizujące programy szkolenia w określonych dyscyplinach sportu.
2.
Programy szkolenia, o których mowa w ust. 1, dopuszcza do użytku szkolnego minister
właściwy do spraw oświaty i wychowania, po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra właściwego
do spraw kultury fizycznej i sportu, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Rozdział 4
Sport
Art. 21.
Uprawianie sportu jest dobrowolne i odbywa się zgodnie z przepisami niniejszej ustawy,
postanowieniami statutów i regulaminów związków sportowych oraz sportowych organizacji
międzynarodowych.
Art. 22.1 orzeczenie
1.
Sport uprawiać mogą zawodnicy posiadający status zawodnika profesjonalnego albo amatora.
218)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 4 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej (Dz. U. Nr 96, poz. 1106), która weszła w życie z dniem 18 grudnia 1999 r..
Zawodnikami posiadającymi status zawodnika profesjonalnego są osoby uprawiające sport
na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej i otrzymujący za to wynagrodzenie.
3.
Zawodnicy posiadający status amatora mogą otrzymywać wyłącznie stypendium sportowe.
Okres pobierania stypendium zalicza się do okresu zatrudnienia w rozumieniu przepisów
o zatrudnieniu oraz przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym.
4.
Stypendia sportowe dla członków kadry narodowej i olimpijskiej finansowane są ze środków
budżetu państwa.
519)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb
zaliczania okresów pobierania stypendiów sportowych do okresu zatrudnienia, od którego
zależą uprawnienia pracownicze wynikające ze stosunku pracy.
619)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i tryb przyznawania, wstrzymywania i cofania oraz wysokość stypendiów
sportowych, o których mowa w ust. 4, uwzględniając obowiązki zawodnika pobierającego
stypendium, skutki ich niewykonywania oraz podstawę i sposób ustalania wysokości stypendium.
Art. 23.
1.
Osoby niepełnoletnie mogą być zawodnikami za zgodą swoich przedstawicieli ustawowych.
2.
Zasady uprawiania sportu przez osoby niepełnosprawne określają przepisy statutów i
regulaminów organizacji krajowych i międzynarodowych zajmujących się sportem osób
niepełnosprawnych.
320)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 4 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw oświaty i wychowania, określi, w drodze rozporządzenia, zasady
współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży, uwzględniając rodzaje zawodów i szczeble
rozgrywek oraz warunki uczestnictwa zawodników.
Art. 24.
1.
Zawodnicy obowiązani są posiadać licencje, zezwalające na uprawianie określonych dyscyplin
sportu.
2.
Licencje przyznaje właściwy w danej dziedzinie lub dyscyplinie sportu polski związek
sportowy.
321)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 5 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady przyznawania i pozbawiania licencji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając
wymogi do uzyskania licencji, okres jej ważności, dokument przyznający licencję, przypadki,
kiedy polski związek sportowy może pozbawić zawodnika licencji, oraz określi organ
odwoławczy od decyzji polskiego związku sportowego.
Art. 25.
1.
Podstawowymi obowiązkami zawodnika jest w szczególności:
1)
reprezentowanie kraju w międzynarodowych zawodach sportowych,
2)
aktywny udział w procesie szkoleniowym i we współzawodnictwie sportowym,
3)
poddawanie się obowiązkowym badaniom lekarskim,
4)
przestrzeganie regulaminów sportowych i zasad rywalizacji sportowej.
2.
Szczegółowe prawa i obowiązki zawodnika, w tym status zawodnika amatora i zawodnika
posiadającego status zawodnika profesjonalnego, określa właściwy polski związek sportowy.
3.
W przypadku niewykonywania obowiązków określonych w ust. 1, zawodnik może ponosić
odpowiedzialność dyscyplinarną na zasadach określonych w niniejszej ustawie, statutach
i regulaminach stowarzyszeń kultury fizycznej i związków sportowych oraz umowach o
pracę.
4.
Zasady organizacji współzawodnictwa sportowego oraz, z zastrzeżeniem art. 11 ust.
2, skład kadry narodowej w danej dyscyplinie lub dziedzinie sportowej ustala właściwy
polski związek sportowy w porozumieniu z Prezesem Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2..
5.
Szkota wyższa umożliwia studentowi, który jest zawodnikiem, uprawianie sportu bez
konieczności przerywania studiów. Warunki i tryb odbywania studiów przez studenta
będącego zawodnikiem określają regulaminy studiów, ustalane zgodnie z odrębnymi przepisami.
Art. 26.
1.
Zawodnik nie może reprezentować jednocześnie w tej samej dyscyplinie lub dziedzinie
sportu więcej niż jednego klubu sportowego lub związku sportowego.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy zawodnika polskiego klubu, który uzyskał zgodę na reprezentowanie
innej organizacji sportowej, jeżeli przepisy międzynarodowych federacji sportowych
i polskich związków sportowych dopuszczają taką możliwość.
3.
Zasady i tryb zmiany przynależności do klubu sportowego zawodników ustala właściwy
polski związek sportowy, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i
Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2..
Art. 27.
1.
Kluby sportowe, z chwilą powołania zawodnika do kadry narodowej, obowiązane są umożliwić
mu uczestniczenie w jej przygotowaniach oraz udział w międzynarodowych zawodach sportowych.
2.
Organy administracji rządowej zapewniają warunki, środki dla szkolenia sportowego
oraz opiekę medyczną osobom należącym do kadry narodowej.
3.
W razie powołania zawodnika - członka kadry narodowej do odbycia zasadniczej służby
w obronie cywilnej, warunki szkolenia sportowego i przygotowań do udziału w reprezentacji
narodowej zapewnia mu podmiot, który utworzył formację obrony cywilnej, w której zawodnik
pełni służbę.
4.
W razie powołania zawodnika, o którym mowa w ust. 3, do pełnienia służby w formacjach
uzbrojonych niewchodzących w skład Sił Zbrojnych, warunki szkolenia sportowego i przygotowań
do udziału w reprezentacji narodowej zapewnia minister, któremu podlega formacja.
522)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 6 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej
i sportu, określi, w drodze rozporządzenia, warunki szkolenia sportowego i przygotowań
do udziału w reprezentacji narodowej zawodnika, o którym mowa w ust. 3, powołanego
do czynnej służby wojskowej, ustalając ośrodki, w których będzie prowadzone szkolenie
sportowe, system zatwierdzania planów szkoleniowych oraz obowiązki związane z ubezpieczeniem
zawodników.
Art. 28.1 orzeczenie
1.
Zawodnikom, którzy osiągnęli wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym
lub krajowym, mogą być przyznawane wyróżnienia i nagrody ze środków budżetu państwa.
223)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze w rozporządzenia,
rodzaje wyróżnień i wysokość nagród, o których mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady
i tryb ich przyznawania, uwzględniając osiągnięcia sportowe, za które zawodnicy otrzymują
nagrody, oraz organ przyznający wyróżnienia i nagrody.
Art. 28a24)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w przypisie 18, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2000 r..1 orzeczenie
1.
Reprezentantom Polski na igrzyskach olimpijskich zimowych lub letnich, którzy:
1)
zdobyli co najmniej jeden medal olimpijski,
2)
ukończyli 35 rok życia i nie uprawiają wyczynowo sportu,
3)
mają obywatelstwo polskie,
4)
mają stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
5)
nie byli karani za przestępstwo umyślne
- przysługuje świadczenie pieniężne z budżetu państwa, zwane dalej „świadczeniem”.
2.
Świadczenie przysługuje w danym roku kalendarzowym w wysokości przeciętnego wynagrodzenia
w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanego na podstawie art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych , z tym że świadczenie za styczeń i luty przysługuje w wysokości świadczenia w grudniu
poprzedniego roku kalendarzowego.
3.
Świadczenie przyznaje Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu na wniosek osoby zainteresowanej
lub z własnej inicjatywy.
4.
Osoby zainteresowane obowiązane są udokumentować spełnienie warunków, o których mowa
w ust. 1, w tym przedstawić zaświadczenie Polskiego Komitetu Olimpijskiego o zdobyciu
medalu olimpijskiego.
5.
Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu wydaje decyzje w przedmiocie przyznania świadczenia
w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku.
6.
Świadczenie wypłaca się poczynając od miesiąca, w którym zostało przyznane.
7.
Świadczenie ulega zawieszeniu począwszy od miesiąca, w którym osoba je otrzymująca
nie spełnia któregokolwiek z warunków wymaganych do przyznania świadczenia.
8.
W zakresie postępowania dotyczącego ustalenia lub odmowy przyznania świadczenia mają
zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
9.
Świadczenie wypłacane jest co miesiąc przez Urząd Kultury Fizycznej i Sportu.
Rozdział 5
Sport profesjonalny
Art. 29.1 orzeczenie
1.
Działalność w zakresie sportu profesjonalnego prowadzą sportowe spółki akcyjne i polskie
związki sportowe.
3.
Sportowe współzawodnictwo profesjonalne organizuje właściwy polski związek sportowy.
4.
Uprawnienie, o którym mowa w ust. 3, polski związek sportowy może przekazać, za zgodą
Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2., innym podmiotom.
Art. 30.
Art. 31.
1.
Do podstawowych zadań sportowych spółek akcyjnych należy uczestnictwo w profesjonalnych
zawodach sportowych, promocja sportu oraz prowadzenie działalności na rzecz jego rozwoju.
2.
Sportowe spółki akcyjne działają na podstawie przepisów Kodeksu handlowego26)Obecnie: ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94,
poz. 1037), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., stosownie do art. 629
tej ustawy.dotyczących spółek akcyjnych, ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy.
3.
Nazwa sportowej spółki akcyjnej może być obrana dowolnie, powinna jednak zawierać
dodatek „Sportowa Spółka Akcyjna”.
4.
Sportowe spółki akcyjne są członkami właściwych polskich związków sportowych.
Art. 32.
1.
2.
3.
4.
W sportowych spółkach akcyjnych nie mogą być wydawane akcje uprzywilejowane.
5.
Osoba fizyczna bądź prawna posiadająca więcej niż 1% kapitału akcyjnego w jednej sportowej
spółce akcyjnej nie może posiadać więcej niż 1% kapitału akcyjnego w jakiejkolwiek
innej sportowej spółce akcyjnej.
6.
Akcjonariuszom lub członkom władz statutowych sportowej spółki akcyjnej zabrania się
udzielania pożyczek lub poręczania pożyczki innej spółce działającej w tej samej dyscyplinie
sportu.
Art. 33.
Zarząd sportowej spółki akcyjnej musi uzyskać zgodę, udzieloną większością głosów
walnego zgromadzenia akcjonariuszy, na przyjęcie preliminarza wydatków w dziedzinie
działalności sportowej.
Art. 34.
1.
Sportowe spółki akcyjne nie będą mogły dokonywać podziału dywidendy, dopóki nie zostanie
utworzony kapitał zapasowy w wysokości co najmniej połowy średniej wydatków z dwóch
ostatnich lat obrachunkowych. Podczas dwóch pierwszych lat obrachunkowych połowa ta
jest połową budżetu początkowego albo połową średniej wydatków z ostatniego roku obrachunkowego.
Kapitałem zapasowym spółka nie może dysponować.
2.
Kapitał zapasowy spółka przeznacza wyłącznie na zabezpieczenie roszczeń zawodników.
3.
Termin spłaty pożyczki udzielonej sportowej spółce akcyjnej przez akcjonariusza lub
członka jej władz będzie jednorazowo przedłużony do końca okresu obrachunkowego, w
którym ten termin przypada, jeżeli spółka nie osiągnęła zysku w poprzednim roku obrachunkowym.
Art. 35.
129)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w przypisie 18..
Sportowa spółka akcyjna może być klubem sportowym jednosekcyjnym lub wielosekcyjnym.
W danej dyscyplinie lub dziedzinie sportu sportowa spółka akcyjna może prowadzić tylko
jedną sekcję sportową.
2.
Sportowa spółka akcyjna ma obowiązek informowania Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej
i Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2. o wszelkich zmianach w statucie, składach władz i regulaminach, w terminie 30 dni
od daty uchwalenia tych zmian.
Art. 36.
1.
Polski związek sportowy, któremu udzielona została koncesja na działalność w zakresie
sportu profesjonalnego, może utworzyć ligę zawodową.
2.
W skład ligi zawodowej wchodzą wyłącznie sportowe spółki akcyjne.
3.
Zasady funkcjonowania ligi zawodowej ustalane są w formie umowy pomiędzy właściwym
polskim związkiem sportowym i sportowymi spółkami akcyjnymi wchodzącymi w skład ligi.
Umowa ta powinna zawierać postanowienia gwarantujące właściwemu polskiemu związkowi
sportowemu realizację zobowiązań krajowych i zagranicznych oraz wykonywanie uprawnień
dyscyplinarnych.
Art. 36a30)Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w przypisie 18..3 orzeczenia
Sportowa spotka akcyjna przystępująca do ligi zawodowej w miejsce sekcji stowarzyszenia
kultury fizycznej przejmuje z dniem zgłoszenia do ligi zawodowej ogół praw i obowiązków
majątkowych oraz niemajątkowych tej sekcji.
Rozdział 6
Odpowiedzialność dyscyplinarna i rozstrzyganie sporów w sporcie
Art. 37.1 orzeczenie
1.
Spory związane z naruszeniem, w czasie lub w związku z zawodami sportowymi, reguł
technicznych i dyscyplinarnych określonych przez właściwe polskie związki sportowe
rozstrzygane są w trybie i na zasadach określonych w ich regulaminach sportowych.
2.
Organy dyscyplinarne uprawnione do orzekania w sprawach wymienionych w ust. 1, ich
kompetencje, tryb postępowania oraz rodzaje wymierzanych kar określa statut właściwego
polskiego związku sportowego.
Art. 38.
1.
Związki sportowe mogą ustanawiać stałe sądy polubowne.
2.
Do sądów polubownych, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy części pierwszej
księgi trzeciej Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Art. 39.
1.
Strony mogą poddać pod rozstrzygnięcie sądów polubownych, o których mowa w art. 38
ust. 1, spory majątkowe związane z działalnością sportową.
231)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 121, poz. 770), który wszedł w życie z dniem 22 października 1997 r..
Stronami postępowania przed sądem polubownym mogą być kluby i związki sportowe, osoby
fizyczne uprawiające sport oraz zajmujące się jego organizacją lub upowszechnianiem,
przedsiębiorcy prowadzący działalność sportową, a także inne osoby prawne, bez względu
na ich siedzibę i miejsce zamieszkania.
3.
Art. 40.
1.
Przy Polskim Komitecie Olimpijskim działa Trybunał Arbitrażowy do Spraw Sportu, zwany
dalej „Trybunałem”, jako stały sąd polubowny.
2.
Trybunał wydaje orzeczenia w sprawach poddanych jego właściwości na podstawie zapisu
na sąd polubowny.
3.
Do Trybunału stosuje się odpowiednio przepis art. 39.
4.
Organizację Trybunału, tryb postępowania, sposób finansowania jego działalności oraz
zasady powoływania arbitrów określa Zarząd Polskiego Komitetu Olimpijskiego.
Art. 41.1 orzeczenie
1.
Na zasadach określonych w statutach polskich związków sportowych do Trybunału mogą
być zaskarżane decyzje dyscyplinarne lub regulaminowe właściwych organów polskich
związków sportowych, których przedmiotem jest:
1)
wykluczenie lub skreślenie ze związku, klubu lub organizacji sportowej zawodnika,
sędziego lub działacza sportowego,
2)
dyskwalifikacja dożywotnia osób, o których mowa w pkt 1,
3)
pozbawienie zawodnika lub zespołu sportowego tytułu mistrza kraju albo zdobywcy Pucharu
Polski,
4)
przeniesienie zespołu sportowego do niższej klasy rozgrywek,
5)
zakaz reprezentowania sportu polskiego w zawodach międzynarodowych lub międzynarodowych
rozgrywkach pucharowych.
2.
Prawo zaskarżania decyzji w sprawach, o których mowa w ust. 1, przysługuje, niezależnie
od postanowień zawartych w statucie, osobie uprawnionej, jeżeli decyzja ta została
wydana w trybie wewnątrzorganizacyjnym, w którym:
1)
nastąpiło naruszenie przepisów prawa lub regulaminów sportowych,
2)
strona została pozbawiona prawa do obrony.
Rozdział 7
Rekreacja i rehabilitacja ruchowa
Art. 42.
133)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 5 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Organizowanie działalności w dziedzinie rekreacji ruchowej oraz tworzenie odpowiednich
warunków materialno-technicznych dla jej rozwoju jest obowiązkiem organów administracji
rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego, klubów sportowych oraz stowarzyszeń
kultury fizycznej i ich związków.
2.
Zadania w zakresie określonym w ust. 1 realizowane są w szczególności poprzez:
1)
popularyzację walorów rekreacji ruchowej,
2)
organizowanie zajęć, zawodów i imprez sportowo-rekreacyjnych,
3)
szkolenie kadry instruktorów i kierowanie ich do prowadzenia zajęć rekreacyjnych.
4)
tworzenie, utrzymywanie i udostępnianie bazy sportowo-rekreacyjnej.
334)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 8 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i warunki prowadzenia działalności w dziedzinie rekreacji ruchowej,
uwzględniając kwalifikacje osób prowadzących działalność w tej dziedzinie, ich prawa
i obowiązki, oraz podstawowe założenia organizacyjne.
Art. 43.
1.
Zajęcia rehabilitacji ruchowej oraz zabiegi fizjoterapeutyczne mogą prowadzić fizjoterapeuci
i absolwenci szkół wyższych ze specjalnością rehabilitacja lub gimnastyka lecznicza
oraz technicy fizjoterapii.
2.
Zajęcia o charakterze profilaktycznym i korektywnym mogą prowadzić absolwenci szkół
wyższych lub średnich zawodowych i absolwenci zakładów kształcenia nauczycieli - o
kierunku (specjalności) wychowanie fizyczne, jeżeli w trakcie nauki lub po jej ukończeniu
nabyli kwalifikacje do prowadzenia tego typu zajęć, oraz absolwenci szkół wyższych
lub średnich zawodowych i absolwenci zakładów kształcenia nauczycieli - o kierunku
(specjalności) wychowanie przedszkolne lub nauczanie początkowe, po uzyskaniu kwalifikacji
w zakresie gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej.
3.
Kwalifikacje do prowadzenia zajęć gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej w szkołach
określają odrębne przepisy.
Rozdział 8
Kadry kultury fizycznej
Art. 44.
1.
Zorganizowane zajęcia w zakresie wychowania fizycznego, sportu i rekreacji ruchowej
mogą prowadzić tylko osoby posiadające kwalifikacje zawodowe nauczyciela wychowania
fizycznego, trenera, instruktora lub uprawnienia w tym zakresie określone odrębnymi
przepisami.
2.
Kształcenie osób, o których mowa w ust. 1, przez jednostki inne niż szkoły wyższe
i zakłady kształcenia nauczycieli wymaga zgody Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i
Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2..
335)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 9 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,
kwalifikacje, stopnie i tytuły zawodowe w dziedzinie kultury fizycznej oraz szczegółowe
zasady i tryb ich uzyskiwania, uwzględniając stopnie trenerskie i specjalizacje instruktorskie,
warunki uzyskiwania tych stopni i tytułów oraz tytułu menedżera sportu, a także jednostki
uprawnione do prowadzenia kursów specjalistycznych i dokumenty stwierdzające posiadane
kwalifikacje.
Art. 45.
1.
Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2. może przyznać osobom wyróżniającym się szczególną aktywnością i uzyskującym wybitne
osiągnięcia w pracy zawodowej w dziedzinie kultury fizycznej odznaczenia, wyróżnienia
i nagrody resortowe.
2.
Odznaczenia i wyróżnienia mogą być przyznane również osobom wyróżniającym się szczególną
aktywnością i uzyskującym wybitne osiągnięcia w działalności społecznej w dziedzinie
kultury fizycznej.
336)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 10 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i tryb przyznawania odznaczeń, wyróżnień i nagród, o których mowa
w ust. 1 i 2, uwzględniając rodzaje odznak i wyróżnień, rodzaje i wysokość nagród
oraz tryb ich uzyskiwania, a także osiągnięcia, za które mogą być przyznane nagrody.
Art. 46.
1.
Sędzią sportowym może być osoba, która posiada pełną zdolność do czynności prawnych,
korzysta z pełni praw publicznych oraz posiada licencję sędziego sportowego przyznaną
przez właściwy polski związek sportowy.
2.
Kluby i związki sportowe zapewniają sędziom sportowym niezbędne warunki, określone
przez polskie związki sportowe, umożliwiające wypełnianie ich funkcji.
337)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 11 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady, warunki i tryb przyznawania i pozbawiania licencji sędziego sportowego,
uwzględniając okres ważności licencji, wzór dokumentu potwierdzającego jej uzyskanie,
przypadki, kiedy polski związek sportowy może pozbawić sędziego licencji, oraz organ
odwoławczy od decyzji polskiego związku sportowego.
Rozdział 9
Zwalczanie dopingu w sporcie
Art. 47.
1.
Dopingiem jest stosowanie przez zawodników metod, środków farmakologicznych oraz innych
metod i środków uznanych za dopingowe.
2.
Stosowanie dopingu jest zabronione.
Art. 48.
138)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 12 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Organem właściwym w sprawach dopingu jest Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie,
zwana dalej „Komisją”.
1a39)Dodany przez art. 60 pkt 12 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia, powołuje, w drodze rozporządzenia, Komisję, o której mowa
w ust. 1, uwzględniając kwalifikacje członków Komisji w dziedzinie medycyny, kultury
fizycznej, sportu, biologii lub prawa.
2.
Do zadań Komisji należy w szczególności:
1)
opracowywanie przepisów i programów walki z dopingiem w sporcie oraz kontrola ich
przestrzegania,
2)
organizowanie kontrolnych badań antydopingowych,
3)
prowadzenie edukacji profilaktycznej,
4)
opracowanie listy metod i środków, o których mowa w art. 47 ust. 1.
340)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 18..
Listę, o której mowa w ust. 2 pkt 4, zatwierdza Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i
Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2. po porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia.
4.
Działalność Komisji oraz badania antydopingowe finansowane są ze środków budżetu państwa.
541)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 12 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb działania
Komisji, uwzględniając tryb przeprowadzania kontroli antydopingowej, sposób podejmowania
uchwał w sprawach dotyczących interpretacji wyników kontroli antydopingowej oraz możliwość
powoływania podkomisji.
Art. 49.
1.
Zawodnicy są obowiązani poddawać się kontrolnym badaniom antydopingowym.
2.
Za stosowanie dopingu zawodnik ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną. Odpowiedzialność
tę ponoszą również trenerzy, działacze oraz inne osoby, którym udowodnione zostanie
naruszenie przepisów antydopingowych.
342)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 13 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszanie przepisów antydopingowych,
uwzględniając obowiązki zawodnika dotyczące poddania się kontroli antydopingowej,
sankcje za odmowę poddania się tym badaniom oraz sankcje dla zawodnika, u którego
wykryto stosowanie zabronionych środków farmakologicznych lub metod uznanych za dopingowe,
oraz kompetencje organów dyscyplinarnych.
442)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 13 ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, placówki odpowiedzialne
za przeprowadzanie analiz antydopingowych oraz tryb, sposób i zasady odpłatności za
kontrolne badania antydopingowe, uwzględniając warunki, jakie powinny spełnić te placówki.
Rozdział 10
Zasady bezpieczeństwa w dziedzinie kultury fizycznej
Art. 50.
1.
Osoby prawne i fizyczne prowadzące działalność w sferze kultury fizycznej są odpowiedzialne
za bezpieczeństwo, porządek i higieniczne warunki podczas imprez sportowych oraz zapewniają
bezpieczne i higieniczne warunki uprawiania sportu, rekreacji ruchowej i zajęć rehabilitacyjnych
ich uczestnikom.
243)W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 14 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i zasady sprawowania opieki
medycznej nad osobami uczestniczącymi w zajęciach wychowania fizycznego, sportowych
i rekreacyjnych oraz w imprezach sportowych i rekreacyjnych.
2a44)Dodany przez art. 60 pkt 14 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 7..
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki sanitarnohigieniczne obiektów
sportowych i rekreacyjnych oraz zasady sprawowania nadzoru nad ich przestrzeganiem.
345)Dodany przez art. 27 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. Nr 106, poz. 680), która weszła w życie z dniem 12 marca 1998 r..
Obowiązki organizatora imprezy masowej w zakresie bezpieczeństwa tej imprezy reguluje
ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych .
Art. 51.1 orzeczenie
1.
W założeniach budowlanych oraz modernizacyjnych obiektów sportowych uwzględnia się
wymagania bezpieczeństwa i higieny oraz warunki umożliwiające korzystanie z tych obiektów
przez osoby niepełnosprawne.
2.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady i tryb opiniowania projektów
urządzeń sportowych i sprzętu sportowego pod względem ich zgodności z wymaganiami
bezpieczeństwa i higieny użytkowania oraz korzystania z nich przez osoby niepełnosprawne.
Art. 52.
1.
Zawodnikom przysługuje prawo do ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków
wynikłych na skutek uprawiania sportu.
2.
Obowiązek ubezpieczenia zawodnika spoczywa na klubie lub związku sportowym, którego
zawodnik jest członkiem lub reprezentantem.
Art. 53.1 orzeczenie
1.
Uprawianie alpinizmu, sportów motorowych, żeglarskich, płetwonurkowania, sportów lotniczych,
dalekowschodnich sportów i sztuk walki, kick-boxingu, a także sportów o charakterze
strzeleckim i obronnym wymaga odpowiednich kwalifikacji oraz przestrzegania szczególnych
zasad bezpieczeństwa obowiązujących w tych dyscyplinach sportu.
2.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymogi, kwalifikacje
i sposób ich uzyskiwania, wynikające z nich uprawnienia, zasady nadawania, zawieszania
i cofania tych uprawnień, wzory dokumentów stwierdzających te kwalifikacje i uprawnienia
oraz zasady bezpieczeństwa, o których mowa w ust. 1.
346)W brzmieniu ustalonym przez art. 65 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43), która weszła w życie z dniem 25 kwietnia 2001 r..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, po zasięgnięciu opinii właściwego
związku sportowego, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
organy właściwe do rejestracji statków używanych do celów sportowych lub rekreacyjnych
oraz sposób rejestracji i zwolnienia z rejestracji, tryb postępowania, wzory dokumentów
rejestracyjnych i sposób oznakowania tych statków,
2)
organy właściwe do nadzoru technicznego, wymagania techniczne, wzory dokumentów stwierdzających
zdolność do żeglugi i warunki przeprowadzania przeglądów technicznych statków używanych
na wodach śródlądowych do celów sportowych lub rekreacyjnych:
a)
bez napędu mechanicznego niezależnie od wielkości oraz o napędzie mechanicznym o mocy
do 75 kW,
b)
o napędzie mechanicznym o mocy powyżej 75 kW na wodach śródlądowych innych niż śródlądowe
drogi wodne,
mając na względzie konieczność zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi tych statków.
Art. 54.
133)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 5 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Zapewnienie bezpieczeństwa osób przebywających w górach należy do organów administracji
rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego, dyrekcji parków narodowych,
a także do osób prawnych i fizycznych prowadzących w górach działalność w zakresie
kultury fizycznej.
247)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Zapewnienie bezpieczeństwa osób pływających, kąpiących się w miejscach wyznaczonych
oraz uprawiających sporty wodne należy do osób prawnych i fizycznych prowadzących
nad wodą działalność w tym zakresie oraz do organów administracji rządowej i właściwych
terytorialnie gmin.
3.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, warunki bezpieczeństwa osób przebywających
w górach, pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne, a także obowiązki
osób prawnych i fizycznych, o których mowa w ust. 1 i 2.
Art. 55.1 orzeczenie
1.
Organizowanie pomocy oraz ratowanie osób, które uległy wypadkowi lub są narażone na
niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia w górach, należy w szczególności do Górskiego
Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego - specjalistycznego stowarzyszenia kultury fizycznej
o zasięgu ogólnokrajowym - w zakresie określonym w statucie tej organizacji.
2.
Organizowanie pomocy oraz ratowanie osób, które uległy wypadkowi lub są narażone na
niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia na wodach, należy w szczególności do Wodnego
Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego - specjalistycznego stowarzyszenia kultury fizycznej
o zasięgu ogólnokrajowym - w zakresie określonym w statucie tej organizacji.
3.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres obowiązków i uprawnień
specjalistycznych organizacji ratowniczych oraz możliwości ich wykonywania, za zgodą
Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu6)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2., przez inne organizacje ratownicze, a także ustanawia wysokość świadczeń przysługujących
ratownikom górskim i wodnym.
Art. 5648)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 8 ustawy, o której mowa w przypisie 1..
Organizacje, o których mowa w art. 55, współdziałają w realizacji swoich zadań z organami
administracji rządowej i organami jednostek samorządu terytorialnego oraz osobami
prawnymi i fizycznymi prowadzącymi działalność w zakresie kultury fizycznej i turystyki.
Rozdział 11
Przepisy karne
Art. 57.
1.
Kto nie będąc do tego uprawnionym wykorzystuje bądź używa symboliki olimpijskiej oraz
nazw, o których mowa w art. 11 ust. 3, podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto nie będąc do tego uprawnionym prowadzi działalność w
zakresie sportu profesjonalnego lub narusza przepisy dotyczące bezpieczeństwa w dziedzinie
kultury fizycznej.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, orzeka się nawiązkę na rzecz Polskiego Komitetu
Olimpijskiego w wysokości 100 000 złotych.
4.
Czyny, o których mowa w ust. 1 i 2, rozpatrywane są w trybie określonym przepisami
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 12
Zmiany w przepisach obowiązujących. Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 58-60.
(pominięte).49)Zamieszczone w obwieszczeniu.
Art. 6150)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 15..
1.
Przepis art. 19 ust. 2 stosuje się od dnia 1 września 2003 r.
2.
Tygodniowy wymiar godzin lekcyjnych obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego dla
uczniów szkół podstawowych i gimnazjów, a także dla uczniów klas pierwszych i drugich
dotychczasowych szkół ponadpodstawowych oraz uczniów szkół ponadgimnazjalnych wynosi
w okresie:
1)
do dnia 31 sierpnia 2001 r. - co najmniej 3 godziny,
2)
od dnia 1 września 2001 r. - co najmniej 4 godziny.
3.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw kultury fizycznej i sportu, określi, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne
formy realizacji 4 i 5 godziny obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego, mając w
szczególności na względzie potrzeby zdrowotne uczniów, specyfikę ich zainteresowań
sportowych, warunki realizacji zajęć wychowania fizycznego oraz tradycje sportowe
danego środowiska lub szkoły.
Art. 62.
1.
Stowarzyszenia kultury fizycznej i ich związki działające w dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy stają się stowarzyszeniami kultury fizycznej i ich związkami w rozumieniu tej
ustawy.
2.
Stowarzyszenia i związki, o których mowa w ust. 1, dostosują swoje przepisy do wymogów
ustawy nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
3.
Kluby sportowe działające na podstawie dotychczasowych przepisów dostosują swoje przepisy
i formy organizacyjne do wymogów ustawy nie później niż w terminie 12 miesięcy od
dnia wejścia w życie ustawy.
4.
Art. 63 i 64.
(pominięte).49)Zamieszczone w obwieszczeniu.
Art. 65.
1.
Traci moc ustawa z dnia 3 lipca 1984 r. o kulturze fizycznej .
2.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak
niż przez okres 3 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, zachowują moc dotychczasowe
przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1, o ile nie są
sprzeczne z przepisami niniejszej ustawy.
Art. 66.
Traci moc ustawa z dnia 9 kwietnia 1968 r. o zezwoleniach na publiczną działalność artystyczną,
rozrywkową i sportową .
Art. 67.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia52)Ustawa została ogłoszona dnia 6 marca 1996 r., z wyjątkiem przepisów art. 59 i 60, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996
r. i mają zastosowanie do dochodów uzyskiwanych od tego dnia.
1)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie
niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku
z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 1999 r.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2000 r. o zmianie
ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych (Dz.
U. Nr 9, poz. 117), która weszła w życie z dniem 26 lutego 2000 r., z mocą obowiązującą
od dnia 1 stycznia 2000 r.
3)
Przez art. 111 pkt 2 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie 1.
4)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 2 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie
1.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 111 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 1.
6)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 2.
7)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 1 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie
niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych
ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268), która weszła w życie z dniem 30 marca 2001 r.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 84 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r.
o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 121, poz. 769), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 2001 r.
9)
Przez art. 84 pkt 1 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 8.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 84 pkt 1 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie
8.
11)
Przez art. 84 pkt 1 lit. d) ustawy, o której mowa w przypisie 8.
12)
Przez art. 84 pkt 1 lit. e) ustawy, o której mowa w przypisie 8.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 111 pkt 4 ustawy, o której mowa w przypisie 1.
14)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 84 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 8.
15)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie
ustawy o kulturze fizycznej (Dz. U. Nr 72, poz. 839), która weszła w życie z dniem
31 sierpnia 2000 r.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w przypisie 15.
18)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 4 listopada 1999 r.
o zmianie ustawy o kulturze fizycznej (Dz. U. Nr 96, poz. 1106), która weszła w życie
z dniem 18 grudnia 1999 r.
19)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
20)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 4 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
21)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 5 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
22)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 6 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
23)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
24)
Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w przypisie 18, który wszedł w życie
z dniem 1 stycznia 2000 r.
25)
Przez art. 80 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej
(Dz. U. Nr 101, poz. 1178), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.
26)
Obecnie: ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94,
poz. 1037), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., stosownie do art. 629
tej ustawy.
27)
Przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 18.
28)
Przez art. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
od osób prawnych (Dz. U. Nr 137, poz. 639), która weszła w życie z dniem 1 stycznia
1997 r.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w przypisie 18.
30)
Dodany przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w przypisie 18.
31)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 87 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 121, poz. 770), który wszedł w życie
z dniem 22 października 1997 r.
32)
Przez art. 1 pkt 10 ustawy, o której mowa w przypisie 18.
33)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 5 ustawy, o której mowa w przypisie 1.
34)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 8 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 9 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
36)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 10 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
37)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 11 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
38)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 12 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie
7.
39)
Dodany przez art. 60 pkt 12 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 7.
40)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie
18.
41)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 12 lit. c) ustawy, o której mowa w przypisie
7.
42)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 13 ustawy, o której mowa w przypisie 7.
43)
W brzmieniu ustalonym przez art. 60 pkt 14 lit. a) ustawy, o której mowa w przypisie
7.
44)
Dodany przez art. 60 pkt 14 lit. b) ustawy, o której mowa w przypisie 7.
45)
Dodany przez art. 27 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych
(Dz. U. Nr 106, poz. 680), która weszła w życie z dniem 12 marca 1998 r.
46)
W brzmieniu ustalonym przez art. 65 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej
(Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43), która weszła w życie z dniem 25 kwietnia 2001 r.
47)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 7 ustawy, o której mowa w przypisie 1.
48)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 111 pkt 8 ustawy, o której mowa w przypisie 1.
49)
Zamieszczone w obwieszczeniu.
50)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w przypisie 15.
51)
Przez art. 1 pkt 13 ustawy, o której mowa w przypisie 18.
52)
Ustawa została ogłoszona dnia 6 marca 1996 r.