Ustawaz dnia 22 grudnia 2000 r.o zmianie ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń
u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw i ustawy o zakładach opieki zdrowotnej
Treść ustawy
Art. 1.4 orzeczenia
W ustawie z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu
przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w pkt 1 po wyrazach „działalności ubezpieczeniowej,” dodaje się wyrazy „a także samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,”;
2)
w art. 4 w ust. 1 po wyrazach „lub art. 3 ust. 5” dodaje się wyrazy „, a także z art. 4a”;
3)
dodaje się art. 4a w brzmieniu:
„
Art. 4a.7 orzeczeń
1.
Pracownikom samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej przysługuje od dnia
1 stycznia 2001 r. przyrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, nie niższy niż
203 zł miesięcznie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy łącznie ze skutkami
wzrostu wszystkich składników wynagrodzenia, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W samodzielnych publicznych zakładach opieki zdrowotnej przyrost przeciętnego miesięcznego
wynagrodzenia pracownika, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy łącznie ze skutkami
wzrostu wszystkich składników wynagrodzenia, w roku 2002 nie może być niższy niż kwota
ustalona według następującego wzoru:
\(
Pł = \left( {Pp - {{Pp} \over {Wsk}}} \right) \times 1,14
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
|
|
- |
|
|
|
- |
|
|
|
- |
|
”
Art. 2.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej w art. 44 dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu:
„
7.
Podmiot, który utworzył samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, może rozwiązać
bez wypowiedzenia umowę o pracę lub odwołać kierownika zakładu opieki zdrowotnej,
jeżeli zakład ten przekroczył przyrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, ustalony
na podstawie ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania
przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw
(Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 43, poz. 221, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998
r. Nr 162, poz. 1112 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 45), co spowodowało pogorszenie sytuacji
finansowej zakładu.
8.
Umowa cywilnoprawna zawarta z kierownikiem samodzielnego publicznego zakładu opieki
zdrowotnej, o której mowa w ust. 4 i 5, w zakresie postanowień określających przyczyny
rozwiązania takiej umowy bez wypowiedzenia powinna przewidywać przekroczenie przez
samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej przyrostu przeciętnego miesięcznego
wynagrodzenia, ustalonego na podstawie ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania
przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw,
jeżeli spowodowało to pogorszenie sytuacji finansowej zakładu.
”
Art. 3.4 orzeczenia
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z tym że art. 1 pkt 1 i 3 wchodzą w życie
z mocą od dnia 1 stycznia 2001 r.