Ustawaz dnia 21 grudnia 2001 r.o zmianie ustawy - Kodeks pracy
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 47 w zdaniu drugim po wyrazach „dotyczy to także przypadku, gdy” dodaje się wyrazy „rozwiązano umowę o pracę z pracownikiem-ojcem wychowującym dziecko w okresie korzystania
z urlopu macierzyńskiego albo gdy”;
2)
w art. 50 w § 5 w zdaniu pierwszym po wyrazach „urlopu macierzyńskiego” dodaje się przecinek i wyrazy „albo pracownikowi-ojcu wychowującemu dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego”;
3)
w art. 57 w § 2 po wyrazach „dotyczy to także przypadku, gdy” dodaje się wyrazy „rozwiązano umowę o pracę z pracownikiem-ojcem wychowującym dziecko w okresie korzystania
z urlopu macierzyńskiego albo gdy”;
4)
w art. 163 w § 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje wyrazy „dotyczy to także pracownika-ojca wychowującego dziecko, który korzysta z urlopu macierzyńskiego.”;
5)
w art. 177 po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu:
„
§ 5.
Przepisy § 1, 2 i 4 stosuje się odpowiednio także do pracownika-ojca wychowującego
dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego.
”
;
6)
art. 180 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 180.
§ 1.
Pracownicy przysługuje urlop macierzyński w wymiarze:
1)
16 tygodni przy pierwszym porodzie,
2)
18 tygodni przy każdym następnym porodzie,
3)
26 tygodni w przypadku urodzenia więcej niż jednego dziecka przy jednym porodzie.
§ 2.
Pracownicy, która wychowuje dziecko przysposobione, przysługuje urlop macierzyński
w wymiarze 18 tygodni również przy pierwszym porodzie.
§ 3.
Co najmniej 2 tygodnie urlopu macierzyńskiego mogą przypadać przed przewidywaną datą
porodu.
§ 4.
Po porodzie przysługuje urlop macierzyński niewykorzystany przed porodem aż do wyczerpania
okresu ustalonego w § 1 i 2.
§ 5.
Pracownica, po wykorzystaniu po porodzie co najmniej 14 tygodni urlopu macierzyńskiego,
ma prawo zrezygnować z pozostałej części tego urlopu; w takim przypadku niewykorzystanej
części urlopu macierzyńskiego udziela się pracownikowi-ojcu wychowującemu dziecko,
na jego pisemny wniosek.
§ 6.
Pracownica zgłasza pracodawcy pisemny wniosek w sprawie rezygnacji z części urlopu
macierzyńskiego, najpóźniej na 7 dni przed przystąpieniem do pracy; do wniosku dołącza
się zaświadczenie pracodawcy zatrudniającego pracownika-ojca wychowującego dziecko,
potwierdzające termin rozpoczęcia urlopu macierzyńskiego przez pracownika, wskazany
w jego wniosku o udzielenie urlopu, przypadający bezpośrednio po terminie rezygnacji
z części urlopu macierzyńskiego przez pracownicę.
§ 7.
W razie zgonu pracownicy w czasie urlopu macierzyńskiego, pracownikowi-ojcu wychowującemu
dziecko przysługuje prawo do niewykorzystanej części tego urlopu.
”
;
7)
po art. 180 dodaje się art. 1801 w brzmieniu:
„
Art. 1801.
§ 1.
W razie urodzenia martwego dziecka lub zgonu dziecka przed upływem 8 tygodni życia,
pracownicy przysługuje urlop macierzyński w wymiarze 8 tygodni po porodzie, nie krócej
jednak niż przez okres 7 dni od dnia zgonu dziecka. Pracownicy, która urodziła więcej
niż jedno dziecko przy jednym porodzie, przysługuje w takim przypadku urlop macierzyński
w wymiarze stosownym do liczby dzieci pozostałych przy życiu.
§ 2.
W razie zgonu dziecka po upływie 8 tygodni życia, pracownica zachowuje prawo do urlopu
macierzyńskiego przez okres 7 dni od dnia zgonu dziecka. Przepis § 1 zdanie drugie
stosuje się.
”
;
8)
art. 183 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 183.
§ 1.
Pracownica, która przyjęła dziecko na wychowanie i wystąpiła do sądu opiekuńczego
z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia dziecka, ma prawo do
16 tygodni urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, nie dłużej jednak niż do ukończenia
przez dziecko 12 miesięcy życia. Przepisy art. 180 § 5-7 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Jeżeli pracownica, o której mowa w § 1, przyjęła dziecko w wieku do jednego roku,
ma prawo do 8 tygodni urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.
§ 3.
Przepis § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do pracownika.
”
;
9)
w art. 184 skreśla się wyraz „pracownicy”;
10)
w art. 1891:
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Przepisy art. 180 § 2 i art. 183 § 1 i 2 stosuje się także do pracownicy, która przyjęła
dziecko na wychowanie jako rodzina zastępcza. Przepisy art. 180 § 5-7 stosuje się
odpowiednio.
”
,
b)
po § 2 dodaje się § 3 i 4 w brzmieniu:
„
§ 3.
Przepisy art. 183 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do pracownika.
§ 4.
Przepisy § 2 i 3 nie dotyczą rodziny zastępczej pełniącej zadania pogotowia rodzinnego.
”
Art. 2.
1.
Pracownica oraz pracownik-ojciec dziecka wychowujący dziecko, korzystający z urlopu
macierzyńskiego w dniu wejścia ustawy w życie, zachowują prawo do tego urlopu w wymiarze:
1)
26 tygodni przy pierwszym i każdym następnym porodzie,
2)
39 tygodni w przypadku urodzenia więcej niż jednego dziecka przy jednym porodzie.
2.
Pracownica korzystająca w dniu wejścia ustawy w życie z urlopu przewidzianego w art. 183 Kodeksu pracy zachowuje prawo do tego urlopu w wymiarze:
1)
22 tygodni, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 12 miesięcy życia,
2)
35 tygodni, w przypadku jednoczesnego przyjęcia na wychowanie więcej niż jednego dziecka
i wystąpienia do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie
ich przysposobienia, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez każde z dzieci 12 miesięcy
życia.
3.
Pracownica będąca w ciąży w dniu wejścia ustawy w życie może wystąpić do pracodawcy
z wnioskiem o udzielenie jej urlopu macierzyńskiego w wymiarze określonym w ust. 1.
Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownicy.
Art. 3.
Przepisy art. 2 stosuje się również do ubezpieczonych niebędących pracownikami.
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.