Ustawaz dnia 3 lutego 2001 r.o zmianie ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców oraz ustawy - Ordynacja
Podatkowa - w związku z dostosowaniem do prawa Unii Europejskiej
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Cudzoziemcem w rozumieniu ustawy jest:
1)
osoba fizyczna nie posiadająca obywatelstwa polskiego,
2)
osoba prawna mająca siedzibę za granicą,
3)
nie posiadająca osobowości prawnej spółka osób wymienionych w pkt 1 lub 2, mająca
siedzibę za granicą, utworzona zgodnie z ustawodawstwem państw obcych,
4)
osoba prawna i spółka handlowa nie posiadająca osobowości prawnej mająca siedzibę
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, kontrolowana bezpośrednio lub pośrednio przez
osoby lub spółki wymienione w pkt 1, 2 i 3.
3.
W przypadku spółki handlowej za kontrolowaną uważa się spółkę, w której cudzoziemiec
lub cudzoziemcy mają pozycję dominującą. Art. 4 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych
stosuje się odpowiednio.
”
;
2)
dodaje się art. 2a w brzmieniu:
„
Art. 2a.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może zwracać się do innych niż określone w
art. 2 ust. 1 pkt 2 organów administracji rządowej, samorządu terytorialnego, organizacji
zawodowych i instytucji państwowych o wyrażenie opinii oraz przekazanie dokumentów
i informacji, w szczególności zawartych w ewidencji gruntów i budynków, niezbędnych
do realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 1, art. 3e oraz w art. 8 ust. 4.
”
;
3)
w art. 3d w ust. 3 wyrazy „osoby prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 3” zastępuje się wyrazami „podmiotu, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4”;
4)
dodaje się art. 5a w brzmieniu:
„
Art. 5a.
W okresie 10 lat od dnia wydania zezwolenia minister właściwy do spraw wewnętrznych
dokonuje kontroli w zakresie przestrzegania warunków określonych w zezwoleniu. W przypadku
stwierdzenia wykorzystania zezwolenia wbrew przepisom ustawy, minister właściwy do
spraw wewnętrznych stwierdza nieważność decyzji o zezwoleniu.
”
;
5)
dodaje się art. 7a w brzmieniu:
„
Art. 7a.
1.
Jeżeli o zezwolenie ubiega się przedsiębiorca Wspólnoty, którego przedsiębiorstwo
zostało założone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub oddział założony w Rzeczypospolitej
Polskiej przez przedsiębiorcę Wspólnoty, minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje
zezwolenie, gdy jest to bezpośrednio konieczne dla prowadzenia działalności gospodarczej,
dla której przedsiębiorstwo lub oddział zostały założone.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa
w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione względami polityki społecznej, bezpieczeństwa
publicznego lub zdrowia społeczeństwa.
3.
Przepis ust. 1 nie dotyczy obywateli Wspólnoty działających w Rzeczypospolitej Polskiej
na zasadzie samozatrudnienia w rozumieniu Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie
między Rzecząpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami
Członkowskimi, z drugiej strony, sporządzonego w Brukseli dnia 16 grudnia 1991 r.
(Dz. U. z 1994 r. Nr 11, poz. 38, z 1995 r. Nr 63, poz. 324 i 326, z 1997 r. Nr 104,
poz. 662, z 1999 r. Nr 30, poz. 288 oraz z 2000 r. Nr 21, poz. 263).
4.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku nabywania zasobów naturalnych, gruntów
rolnych i leśnych.
”
;
6)
w art. 8 w ust. 1:
a)
w pkt 5 wyrazy „osobę prawną, określoną w art. 1 ust. 2 pkt 3, na jej” zastępuje się wyrazami „podmiot, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4, na jego”,
b)
w pkt 7 wyrazy „art. 1 ust. 2 pkt 3” zastępuje się wyrazami „art. 1 ust. 2 pkt 4”.
Art. 2.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w art. 299 w § 3 w pkt 3 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt
4 w brzmieniu:
„
4)
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w celu realizacji zadań, o których mowa
w art. 1 ust. 1, art. 3e oraz w art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu
nieruchomości przez cudzoziemców (Dz. U. z 1996 r. Nr 54, poz. 245, z 1997 r. Nr 140,
poz. 939, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 166).
”
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.