Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 11 grudnia 2001 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Jadwiga Skórzewska-Łosiak - przewodniczący,
Teresa Dębowska-Romanowska,
Andrzej Mączyński - sprawozdawca,
protokolant: Grażyna Szałygo,
po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2001 r. na rozprawie skargi konstytucyjnej Mirosława
Lejszo, z udziałem umocowanych przedstawicieli uczestników postępowania: skarżącego,
Ministra Finansów oraz Prokuratora Generalnego, o stwierdzenie, że § 35 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie
wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 54 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie
wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym są niezgodne z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 64, art. 84 w związku z art. 8, art. 92 i art. 217 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej,
orzeka:
1.
§ 35 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie
wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym rozumiany w ten sposób, że nie ma zastosowania do sytuacji, w której wystawca faktury
lub faktury korygującej uwzględnił wykazaną w niej sprzedaż i podatek należny w deklaracji
dla podatku od towarów i usług, jest zgodny z art. 32 ust. 1, art. 64, art. 84, art. 92 i nie jest niezgodny z art. 217 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
§ 54 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie
wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym jest zgodny z art. 32 ust. 1, art. 64, art. 84, art. 92 i nie jest niezgodny z art.
217 Konstytucji.