Ustawaz dnia 27 lipca 2001 r.o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze
Treść ustawy
Art. 1.2 orzeczenia
W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
Art. 2.
Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do prowadzenia działalności gospodarczej w
zakresie bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze,
w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, z wyjątkiem takiej działalności prowadzonej
w odkrywkowych wyrobiskach górniczych.
Art. 3.
Jeżeli wymaga tego potrzeba zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeństwa
i higieny pracy oraz ochrony środowiska, Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia,
obejmie przepisami ustawy, w całości lub w części, prowadzenie określonych robót podziemnych
z zastosowaniem techniki górniczej, określając miejsce oraz cel wykonywanych robót
i zakres stosowania ustawy.
”
;
2)
w art. 5:
a)
dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
W rozumieniu ustawy wszystkie kopaliny występujące w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej są kopalinami podstawowymi.
”
,
b)
w ust. 3 po wyrazach „w ust. 2” dodaje się wyrazy „i ust. 2a”,
c)
ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
5.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi:
1)
złoża wód podziemnych zaliczonych do solanek, wód leczniczych i termalnych, mając
na względzie ich szczególne walory wynikające z mineralizacji, własności fizycznych
i chemicznych, ilości i warunków występowania,
2)
złoża innych kopalin leczniczych o szczególnie cennych walorach ze względu na rodzaj
i jakość kopaliny.
6.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może zaliczyć kopalinę pospolitą, występującą
w określonym złożu lub określonej jednostce geologicznej, do kopalin podstawowych,
biorąc pod uwagę jej rodzaj, ilość lub warunki zalegania.
”
;
3)
w art. 6:
a)
pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
pracą geologiczną jest projektowanie i wykonywanie badań w celu ustalenia budowy geologicznej
kraju, a zwłaszcza poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin, wód podziemnych, określania
warunków geologiczno-inżynierskich, oraz sporządzanie map i dokumentacji geologicznych,
3)
robotą geologiczną jest wykonywanie w ramach prac geologicznych wszelkich czynności
poniżej powierzchni ziemi, w tym wykonywanych przy użyciu materiałów wybuchowych,
oraz likwidacja wyrobisk po tych czynnościach, z wyłączeniem prac dotyczących ustalania
geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych,
”
b)
pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
zakładem górniczym jest wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków służących
bezpośrednio do wydobywania kopaliny ze złoża, w tym wyrobiska górnicze, obiekty budowlane
oraz technologicznie związane z nimi obiekty i urządzenia przeróbcze,
”
c)
pkt 9 otrzymuje brzmienie:
„
9)
terenem górniczym jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót
górniczych zakładu górniczego,
”
d)
dodaje się pkt 10 i 11 w brzmieniu:
„
10)
wyrobiskiem górniczym jest przestrzeń w nieruchomości gruntowej lub w górotworze powstała
w wyniku robót górniczych,
11)
robotami górniczymi jest wykonywanie, zabezpieczanie lub likwidowanie wyrobisk górniczych
w związku z działalnością regulowaną ustawą.
”
;
4)
art. 11 i 12 otrzymują brzmienie:
„
Art. 11.
1.
Ustanowienie użytkowania górniczego może być poprzedzone przetargiem, jeżeli przepisy
ustawy nie stanowią inaczej.
2.
Z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1, ustanowienie użytkowania górniczego, obejmującego
poszukiwanie, rozpoznawanie lub wydobywanie gazu ziemnego, ropy naftowej oraz jej
naturalnych pochodnych, a także metanu z węgla kamiennego, poprzedza się przetargiem.
3.
Organami właściwymi do przeprowadzenia przetargu na nabycie prawa użytkowania górniczego
są organy właściwe do udzielania koncesji.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady zamieszczania obwieszczeń
o przetargu na nabycie prawa użytkowania górniczego i dane, które powinny być zamieszczone
w obwieszczeniu, wymagania, jakie powinien spełniać oferent oraz jakim powinna odpowiadać
oferta, termin składania ofert oraz zakończenia przetargu, a także zasady i tryb organizowania
i przeprowadzania przetargu, w tym powoływania i pracy komisji przetargowej.
5.
Rada Ministrów, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, będzie kierowała się
potrzebą zapewnienia obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów wyboru oferenta
na nabycie użytkowania górniczego.
Art. 12.3 orzeczenia
1.
Ten, kto rozpoznał i udokumentował złoże kopaliny, stanowiące przedmiot własności
Skarbu Państwa, oraz sporządził dokumentację geologiczną z dokładnością wymaganą do
uzyskania koncesji na wydobywanie kopaliny, może żądać ustanowienia na jego rzecz
użytkowania górniczego z pierwszeństwem przed innymi.
2.
Spory w sprawach, o których mowa w ust. 1, rozstrzygają sądy powszechne.
3.
Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wygasa z upływem dwóch lat od dnia pisemnego
zawiadomienia o przyjęciu dokumentacji przez organ administracji geologicznej.
”
;
5)
w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W odniesieniu do działalności, na którą ustawa nie wymaga koncesji, uprawnienia Skarbu
Państwa, określone w art. 7 ust. 2, wykonują wojewodowie. W odniesieniu do takiej
działalności, lecz prowadzonej w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej,
organem właściwym jest minister właściwy do spraw środowiska, działający w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej.
”
;
6)
art. 15 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 15.
1.
Koncesji wymaga działalność gospodarcza w zakresie:
1)
poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin,
2)
wydobywania kopalin ze złóż,
3)
bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w
tym w podziemnych wyrobiskach górniczych.
2.
Do koncesjonowania działalności, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o działalności
gospodarczej, chyba że ustawa stanowi inaczej.
3.
Koncesji na działalność gospodarczą określoną w ust. 1 udziela się na czas oznaczony,
nie krótszy niż 3 miesiące.
”
;
7)
w art. 16:
a)
ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
Koncesji na działalność:
1)
określoną w art. 15 ust. 1, wykonywaną w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej,
2)
w zakresie poszukiwania, rozpoznawania i wydobywania kopalin podstawowych wymienionych
w art. 5 ust. 2 pkt 1-3, solanek, wód leczniczych i termalnych oraz innych kopalin
leczniczych zaliczonych do kopalin podstawowych na podstawie art. 5 ust. 6,
3)
określoną w art. 15 ust. 1 pkt 3
- udziela minister właściwy do spraw środowiska.
2.
Z zastrzeżeniem przepisów ust. 1 i 2a, koncesji na poszukiwanie, rozpoznawanie lub
wydobywanie kopalin podstawowych i pospolitych udziela wojewoda.
2a.
Koncesji na poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin pospolitych, jeżeli
jednocześnie spełnione są odpowiednio następujące wymagania:
1)
obszar zamierzonej działalności nie przekroczy powierzchni 2 ha,
2)
wydobycie kopaliny w roku kalendarzowym nie przekroczy 20 000 m3,
3)
działalność będzie prowadzona bez użycia materiałów wybuchowych
- udziela starosta.
3.
Udzielenie koncesji na:
1)
wydobywanie kopalin podstawowych wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw
gospodarki,
2)
wydobywanie kopalin leczniczych wymaga opinii ministra właściwego do spraw zdrowia,
3)
działalność w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzgodnienia
z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej,
4)
poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie rud pierwiastków promieniotwórczych wymaga
opinii Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki,
5)
wydobywanie kopalin z gruntów pod wodami śródlądowymi oraz z obszarów narażonych na
niebezpieczeństwo powodzi wymaga opinii organu odpowiedzialnego za utrzymanie wód
oraz uzgodnienia z organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego,
6)
działalność, o której mowa w ust. 2a, wymaga uzgodnienia z właściwym wojewodą oraz
z właściwym organem nadzoru górniczego.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Udzielenie koncesji na działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, a także
każda jej zmiana, z wyjątkiem takiej działalności wykonywanej w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej, wymaga uzgodnienia z właściwym wójtem, burmistrzem
albo prezydentem miasta. Uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego. W razie braku takiego planu, stosuje się odpowiednio przepisy o ustalaniu
warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
”
;
8)
w art. 18:
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b)
w ust. 1 skreśla się pkt 1 i 2,
c)
dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu:
„
2.
Dane objęte wnioskiem należy uzupełnić dowodami ich istnienia, w szczególności przez
dołączenie załączników graficznych sporządzonych zgodnie z wymaganiami dotyczącymi
map górniczych.
3.
Organ koncesyjny może zobowiązać wnioskodawcę do przedstawienia danych określających
stan prawny nieruchomości objętych wpływami zamierzonej działalności, a w przypadku
nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym - danych z ewidencji gruntów i budynków.
Organ koncesyjny może również żądać złożenia kopii wniosku koncesyjnego wraz z załącznikami.
”
;
9)
art. 19 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 19.
Do wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, poza
wymaganiami określonymi w art. 18, należy dołączyć projekt prac geologicznych.
”
;
10)
w art. 20:
a)
w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego oraz ich granic.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć:
1)
dowód istnienia prawa przysługującego wnioskodawcy do wykorzystania dokumentacji geologicznej
w celu ubiegania się o koncesję,
2)
projekt zagospodarowania złoża, zaopiniowany przez właściwy organ nadzoru górniczego,
3)
dowód istnienia prawa przysługującego wnioskodawcy do nieruchomości gruntowej, w granicach
której ma być wykonywana zamierzona działalność w zakresie wydobywania kopaliny metodą
odkrywkową, lub dowód przyrzeczenia jego ustanowienia.
”
,
c)
dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:
„
3.
Wymagania określonego w ust. 2 pkt 3 nie stosuje się do wniosku o udzielenie koncesji
na wydobywanie węgla brunatnego.
4.
Organ koncesyjny może żądać przedłożenia dokumentacji geologicznej.
5.
Wymagania określonego w ust. 2 pkt 2 nie stosuje się do wniosku o udzielenie koncesji
na wydobywanie kopalin pospolitych w zakresie uregulowanym art. 16 ust. 2a.
”
;
11)
art. 21 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 21.
1.
Wniosek o udzielenie koncesji na bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz składowanie
odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, poza wymaganiami
przewidzianymi w art. 18, powinien określać:
1)
rodzaj, ilość i właściwości substancji lub odpadów,
2)
aktualne i przewidywane warunki geologiczne, hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie,
3)
technologię magazynowania lub składowania,
4)
projektowane granice przestrzeni, w której przewiduje się bezzbiornikowe magazynowanie
substancji lub składowanie odpadów, oraz granice przestrzeni objętej przewidywanymi
szkodliwymi wpływami takiej działalności.
2.
W razie zamierzonego składowania odpadów promieniotwórczych w górotworze, w tym w
podziemnych wyrobiskach górniczych, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć
zezwolenie Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki, jeżeli wydania tego zezwolenia wymagają
przepisy Prawa atomowego.
”
;
12)
skreśla się art. 24;
13)
w art. 25:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Koncesja na wydobywanie kopalin, poza wymaganiami przewidzianymi w art. 22, powinna
ponadto wyznaczać granice obszaru i terenu górniczego oraz określać zasoby złoża kopaliny
możliwe do wydobycia, a także minimalny stopień ich wykorzystania.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli rzeczywiste szkodliwe wpływy robót górniczych zakładu górniczego przekroczą
granice określonego w koncesji terenu górniczego, organ koncesyjny zmienia decyzję
w zakresie dotyczącym granic terenu górniczego.
”
,
c)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Koncesja na działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3, powinna także wyznaczać
granice przestrzeni bezzbiornikowego magazynowania substancji lub składowania odpadów
oraz granice przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi wpływami takiej działalności.
Przy wyznaczaniu tych granic stosuje się odpowiednio przepisy ust. 2 i 3.
”
;
14)
dodaje się art. 26a, 26b i 26c w brzmieniu:
„
Art. 26a.
1.
Jeżeli nie sprzeciwia się temu interes publiczny związany z ochroną środowiska, zwłaszcza
z racjonalną gospodarką złożami kopalin, bądź szczególnie ważny interes gospodarki
narodowej, organ koncesyjny jest obowiązany, za zgodą przedsiębiorcy, na rzecz którego
koncesja została wydana, do przeniesienia tej koncesji na rzecz podmiotu, który:
1)
wyraża zgodę na wszystkie wynikające z niej warunki,
2)
w zakresie niezbędnym do wykonywania zamierzonej działalności wykaże się prawem do
nieruchomości gruntowej, prawem użytkowania górniczego, bądź przyrzeczeniem ich uzyskania,
z zastrzeżeniem art. 20 ust. 3,
3)
wykaże, iż jest w stanie spełnić wymagania związane z wykonywaniem zamierzonej działalności.
2.
Przeniesienie koncesji, o której mowa w ust. 1, powoduje również przeniesienie praw
i obowiązków wynikających z innych decyzji podjętych na podstawie ustawy.
3.
W razie podjęcia decyzji, o której mowa w ust. 1, organ koncesyjny może, w drodze
odrębnej decyzji, zmienić warunki zabezpieczenia, o których mowa w art. 17.
Art. 26b.
Odmowa udzielenia koncesji może nastąpić, jeżeli zamierzona działalność narusza wymagania
ochrony środowiska, w tym związane z racjonalną gospodarką złożami kopalin, również
w zakresie wydobycia kopalin towarzyszących, bądź uniemożliwia wykorzystanie nieruchomości
zgodnie z ich przeznaczeniem.
Art. 26c.
1.
Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na działalność, o której mowa w art. 15 ust.
1 pkt 2 i 3, obowiązany jest utworzyć fundusz likwidacji zakładu górniczego, zwany
dalej «funduszem», chyba że obowiązek taki wynika z odrębnych przepisów.
2.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, prowadzący:
1)
wydobywanie kopaliny systemem podziemnym lub otworowym, bezzbiornikowe magazynowanie
substancji lub składowanie odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych,
przeznacza na fundusz równowartość od 3% do 10% odpisów amortyzacyjnych od środków
trwałych zakładu górniczego, ustalanych stosownie do przepisów o podatku dochodowym,
2)
wydobywanie kopaliny systemem odkrywkowym przeznacza na fundusz równowartość 10% należnej
opłaty eksploatacyjnej, o której mowa w art. 84.
3.
Przedsiębiorca gromadzi środki funduszu na wyodrębnionym rachunku bankowym, dokonując
wpłat na fundusz począwszy od dnia powstania obowiązku uiszczania opłaty eksploatacyjnej
albo od rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nieobjętej obowiązkiem
uiszczania opłaty eksploatacyjnej, do rozpoczęcia likwidacji zakładu górniczego.
4.
Środki funduszu stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku
dochodowym i mogą być wykorzystane wyłącznie w celu pokrycia kosztów likwidacji zakładu
górniczego lub jego oznaczonej części, również w razie upadłości przedsiębiorcy.
5.
O ile ustawa nie stanowi inaczej, bank rozpoczyna dokonywanie wypłat z funduszu wyłącznie
po przedstawieniu przez przedsiębiorcę ostatecznej decyzji właściwego organu nadzoru
górniczego zatwierdzającej plan ruchu likwidowanego zakładu górniczego lub jego oznaczonej
części, a w przypadku przedsiębiorcy wydobywającego kopalinę pospolitą w warunkach
określonych w art. 16 ust. 2a - po przedstawieniu decyzji stwierdzającej wygaśnięcie
koncesji.
6.
Przedsiębiorca jest obowiązany przedstawiać organowi koncesyjnemu oraz organowi nadzoru
górniczego, na ich żądanie, aktualne wyciągi z rachunku bankowego, na którym gromadzi
środki funduszu, a także informacje o sposobie ich wykorzystania.
7.
Środki funduszu nie podlegają egzekucji, z wyjątkiem przypadków, gdy egzekucja jest
prowadzona w związku z niewykonaniem przez przedsiębiorcę obowiązków w zakresie likwidacji
zakładu górniczego lub jego oznaczonej części.
8.
Po zakończeniu likwidacji zakładu górniczego organ nadzoru górniczego, po zasięgnięciu
opinii właściwego wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, wyraża zgodę na likwidację
funduszu.
9.
Określone w ust. 1-8 wymagania stosuje się odpowiednio do następcy prawnego przedsiębiorcy,
który przejmuje niewykorzystane środki funduszu.
10.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw środowiska, określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe zasady:
1)
tworzenia i funkcjonowania funduszu,
2)
ustalania wysokości równowartości odpisów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, w zależności
od rodzaju i zakresu prowadzonej działalności,
3)
ustalania terminów przekazywania środków na fundusz,
4)
wykorzystania środków funduszu,
kierując się metodą i wielkością prowadzonej działalności oraz jej szkodliwością dla
środowiska, a także potrzebą skutecznego zabezpieczenia środków na likwidację zakładów
górniczych.
”
;
15)
skreśla się art. 27;
16)
w art. 28:
a)
w ust. 1 w pkt 3 skreśla się wyrazy „lub upadłości”,
b)
dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, organ koncesyjny w drodze decyzji może
cofnąć koncesję bez odszkodowania.
”
;
17)
w art. 29:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Cofnięcie albo wygaśnięcie koncesji nie zwalnia dotychczasowego przedsiębiorcy z wykonania
określonych w niej obowiązków dotyczących ochrony środowiska oraz obowiązków związanych
z likwidacją zakładu górniczego.
2.
Zakres i sposób wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, ustala organ koncesyjny
w decyzji o cofnięciu koncesji albo w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie koncesji,
w uzgodnieniu z właściwym wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Do podmiotu, na który nałożono obowiązki określone w ust. 2, stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy dotyczące przedsiębiorcy.
”
;
18)
dodaje się art. 29a w brzmieniu:
„
Art. 29a.
Kopie decyzji wydawanych na podstawie przepisów niniejszego rozdziału organ koncesyjny
przesyła do wiadomości właściwym miejscowo organom administracji geologicznej i nadzoru
górniczego.
”
;
19)
skreśla się art. 30;
20)
w art. 31:
a)
dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Kwalifikacje osób, o których mowa w ust. 1, stwierdza:
1)
minister właściwy do spraw środowiska, z zastrzeżeniem pkt 2,
2)
wojewoda - w odniesieniu do osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do wykonywania
czynności dozoru geologicznego nad pracami geologicznymi, z wyjątkiem badań geofizycznych
oraz uprawnień do kierowania w terenie robotami geologicznymi wykonywanymi poza granicami
obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia materiałów wybuchowych, albo gdy projektowana
głębokość wyrobiska nie przekracza 100 m.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister właściwy do spraw środowiska, kierując się wymaganiami w zakresie bezpieczeństwa
powszechnego, prawidłowości wykonywania prac geologicznych oraz potrzebami ochrony
środowiska, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
kategorie prac geologicznych,
2)
kwalifikacje ogólne i zawodowe wymagane od osób wykonujących, dozorujących i kierujących
określonymi kategoriami prac geologicznych,
3)
sposób postępowania w sprawach stwierdzania kwalifikacji,
4)
tryb powoływania komisji egzaminacyjnych, skład komisji egzaminacyjnej do sprawdzania
wiadomości kandydatów oraz zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu,
5)
wysokość opłat związanych ze stwierdzaniem kwalifikacji, sposób ich uiszczania oraz
wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej.
”
,
c)
dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„
3.
Stwierdzenia kwalifikacji dokonuje się przez wydanie świadectwa.
4.
Organ administracji geologicznej właściwy do stwierdzenia kwalifikacji odmawia, w
drodze decyzji administracyjnej, dopuszczenia do egzaminu kandydata niespełniającego
wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.
”
;
21)
w art. 32 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prace geologiczne obejmujące roboty geologiczne mogą być wykonywane tylko na podstawie
projektu prac geologicznych.
”
;
22)
w art. 33:
a)
w ust. 2 wyrazy „Ministrem Transportu i Gospodarki Morskiej” zastępuje się wyrazami „ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej”,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Projekt zatwierdza się na czas oznaczony.
”
;
23)
w art. 35:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wykonawca prac geologicznych jest zobowiązany zgłosić zamiar przystąpienia do wykonywania
robót geologicznych organowi nadzoru górniczego oraz zarządowi gminy właściwym ze
względu na miejsce wykonywanych robót.
”
,
b)
skreśla się ust. 3;
24)
art. 38 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 38.
Do wykonywania robót geologicznych stosuje się odpowiednio przepisy o ruchu zakładu
górniczego, z zastrzeżeniem przepisów art. 67a.
”
;
25)
w art. 39 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do prac i robót geologicznych związanych
z ruchem zakładu górniczego.
”
;
26)
w art. 41:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Dokumentację geologiczną złoża kopaliny sporządza się w celu określenia granic złoża,
jego zasobów oraz geologicznych warunków występowania.
”
,
b)
w ust. 2:
-
-skreśla się pkt 4,
-
-pkt 5 otrzymuje brzmienie:„
5)
hydrogeologiczne i inne geologiczno-górnicze warunki występowania złoża,” -
-skreśla się pkt 6,
c)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
W przypadku gdy dokumentacja geologiczna ma stanowić podstawę do udzielenia koncesji
na wydobywanie kopalin, stopień rozpoznania złoża powinien umożliwić opracowanie projektu
zagospodarowania złoża oraz wskazanie możliwości i kierunków rekultywacji terenów
poeksploatacyjnych.
4.
Dokumentację geologiczną sporządza się z uwzględnieniem kryteriów bilansowości zasobów
złóż kopalin. Właściwy organ administracji geologicznej może zezwolić, w drodze decyzji,
na zmianę kryteriów bilansowości.
”
;
27)
w art. 42:
a)
w ust. 1 w pkt 2:
-
-lit. a) otrzymuje brzmienie:„
a)
projektowaniem odwodnień do wydobywania kopalin ze złóż,” -
-lit. f) otrzymuje brzmienie:„
f)
ustanawianiem obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych,” -
-dodaje się lit. g) w brzmieniu:„
g)
zakończeniem lub zmianą poziomu odwadniania likwidowanych zakładów górniczych.”,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Poza wymaganiami, o których mowa w ust. 2, dokumentacja hydrogeologiczna powinna również
określać, stosownie do potrzeb:
1)
zasoby i depresję w oznaczonych poziomach wodonośnych oraz w oznaczonym czasie,
2)
techniczne możliwości wydobycia wody,
3)
techniczne możliwości zatłaczania wód do górotworu,
4)
wpływ, jaki na stosunki wodne wywiera bezzbiornikowe magazynowanie substancji w górotworze
lub składowanie odpadów,
5)
granice projektowanych stref ochronnych ujęć wód podziemnych oraz obszarów ochronnych
zbiorników wód podziemnych,
6)
ocenę hydrogeologiczną i prognozę skutków po zakończeniu odwodnienia zakładów górniczych,
7)
rodzaj, charakter i stopień zanieczyszczeń gruntów i wód podziemnych.
”
;
28)
w art. 43:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 2 otrzymuje brzmienie:„
2)
ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych,” -
-skreśla się pkt 3,
b)
w ust. 2 w pkt 2 wyraz „inżynierskich” zastępuje się wyrazem „budowlanych”;
29)
skreśla się art. 44;
30)
w art. 45:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Dokumentację geologiczną przekazuje się w czterech egzemplarzach właściwemu organowi
administracji geologicznej.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania dokumentacji geologicznej organ, o którym
mowa w ust. 1, zawiadamia pisemnie o przyjęciu dokumentacji bez zastrzeżeń, a w przypadku
gdy dokumentacja nie odpowiada wymaganiom określonym w przepisach prawa, zażąda, w
drodze decyzji, uzupełnienia lub poprawienia dokumentacji. W terminie jednego miesiąca
od dnia otrzymania uzupełnionej lub poprawionej dokumentacji organ zawiadamia o przyjęciu
jej bez zastrzeżeń.
”
,
c)
skreśla się ust. 4;
31)
w art. 46 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do zmiany dokumentacji geologicznej stosuje się przepisy art. 45.
”
;
32)
art. 47 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 47.
1.
Prawo do informacji uzyskanych w wyniku prac geologicznych przysługuje Skarbowi Państwa.
2.
Prawem do informacji geologicznej rozporządza Skarb Państwa, z zastrzeżeniem ust.
3 i 4.
3.
Ten, kto poniósł koszt wykonania prac geologicznych prowadzonych na mocy decyzji wydanych
na podstawie ustawy, ma wyłączne prawo do nieodpłatnego wykorzystywania uzyskanych
w ich wyniku informacji geologicznych w celach badawczych, naukowych, jak również
w celu wykonywania działalności regulowanej ustawą. Prawo to wygasa z upływem 5 lat
od utraty mocy odpowiedniej decyzji, na podstawie której wykonano prace będące źródłem
informacji, lub zezwalającej na wykonywanie innej działalności regulowanej ustawą
albo przepisami odrębnymi. Jeżeli koncesja lub decyzja o zatwierdzeniu projektu prac
geologicznych nie stanowi inaczej, ten, komu przysługuje prawo wykorzystywania uzyskanych
w ten sposób informacji geologicznych, może udostępnić je innym podmiotom.
4.
Podmiot ubiegający się o koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin albo
podmiot zamierzający prowadzić badania naukowe lub prace geologiczne, których wykonywanie
nie wymaga uzyskania koncesji, ma prawo do nieodpłatnego wykorzystania informacji
geologicznej przysługującej Skarbowi Państwa w celu sporządzenia projektu prac geologicznych
lub wykonywania opracowań naukowych.
5.
Jeżeli informacja geologiczna, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa, zawarta
jest w dokumentacji geologicznej, rozporządzenie nią następuje wyłącznie na czas oznaczony.
6.
Ten, kto prowadzi działalność na podstawie ustawy, jest obowiązany do bieżącego przekazywania
organom administracji geologicznej informacji geologicznych, o których mowa w ust.
1, w tym próbek wraz z wynikami ich badań. Zakres i harmonogram przedstawiania informacji
oraz próbek może określać odpowiednio koncesja lub decyzja o zatwierdzeniu projektu
prac geologicznych.
7.
Jednostki samorządu terytorialnego mogą żądać od Skarbu Państwa nieodpłatnego udostępnienia
informacji, o których mowa w ust. 1, dotyczących ich terytoriów, niezbędnych do wykonywania
ich zadań własnych. Informacje uzyskane w tym trybie nie mogą być wykorzystywane przez
jednostki samorządu terytorialnego do prowadzenia działalności gospodarczej ani udostępniane
innym podmiotom. W sprawach spornych orzekają sądy powszechne.
8.
Przychody z tytułu rozporządzania prawem do informacji geologicznej, należącej do
Skarbu Państwa, pozostają w dyspozycji ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa
i stanowią środek specjalny w rozumieniu przepisów o finansach publicznych.
9.
Przychody, o których mowa w ust. 8, przeznacza się na pokrycie kosztów:
1)
przechowywania, udostępniania i obrotu informacją geologiczną,
2)
pozyskiwania nowych informacji geologicznych, w tym sporządzania dokumentacji geologicznych.
10.
W zakresie spraw, o których mowa w ust. 1, 2, 4, 5 i 7-9, zadania Skarbu Państwa wykonuje
minister właściwy do spraw Skarbu Państwa.
”
;
33)
art. 48-50 otrzymują brzmienie:
„
Art. 48.
Udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych
stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, uwzględnia
się w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.
Art. 49.
Na podstawie dokumentacji geologicznych i ewidencji zasobów minister właściwy do spraw
środowiska sporządza corocznie krajowy bilans zasobów złóż kopalin.
Art. 50.
1.
Minister właściwy do spraw środowiska określi w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać projekty prac geologicznych, a także
zasady przedkładania do zatwierdzania projektów prac geologicznych, których wykonywanie
nie wymaga uzyskania koncesji,
2)
szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać:
a)
dokumentacje geologiczne złóż kopalin,
b)
dokumentacje hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie,
3)
kryteria bilansowości złóż kopalin, z wyłączeniem kopalin, o których mowa w art. 16
ust. 2a, oraz przypadki, w których można dopuścić zmianę kryteriów bilansowości,
4)
szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać operaty ewidencyjne zasobów złóż kopalin,
5)
zasady gromadzenia i udostępniania próbek i dokumentacji geologicznych, sposób postępowania
z nimi, a także zakres ochrony informacji oraz próbek geologicznych uzyskanych w wyniku
prowadzenia prac geologicznych,
6)
przypadki, w których konieczne jest sporządzenie innej dokumentacji geologicznej niż
określona w niniejszym rozdziale, szczegółowe wymagania, jakim powinna odpowiadać
taka dokumentacja oraz zasady i tryb postępowania z nią,
7)
sposób i zakres wykonywania obowiązku udostępniania i przekazywania informacji oraz
próbek organom administracji geologicznej przez wykonawcę prac geologicznych.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska:
1)
wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 i 6, będzie kierował się wymaganiami
w zakresie ochrony środowiska, potrzebą ochrony zasobów kopalin lub wód podziemnych,
a ponadto, w przypadku rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a), uzależni
szczegółowe wymagania od stanu skupienia kopaliny, rozmiarów działalności, a także
od kategorii rozpoznania złoża,
2)
wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 7, uwzględni potrzebę zróżnicowania
wymagań dotyczących przechowywania, udostępniania i likwidowania próbek geologicznych,
a także przypadki odstępstw od tych wymagań, w zależności od rodzaju próbek i ich
znaczenia dla celów stratygraficznych i naukowych.
”
;
34)
w art. 51 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Podstawą wyznaczenia obszaru górniczego jest dokumentacja geologiczna i projekt zagospodarowania
złoża.
”
;
35)
art. 52 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 52.
1.
Rejestr obszarów górniczych prowadzi minister właściwy do spraw środowiska.
2.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także przestrzenie wyznaczone do prowadzenia
działalności określonej w art. 2.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia
rejestru obszarów górniczych, dane podlegające wpisowi do rejestru oraz dokumenty
przechowywane w rejestrze, a także zakres i sposób udostępniania oraz przekazywania
danych zawartych w rejestrze.
4.
W rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 3 minister właściwy do spraw środowiska
zapewni, aby rejestr stanowił wyczerpującą ewidencję obszarów górniczych utworzonych
na terenie całego kraju, a ponadto uwzględni zróżnicowanie dostępności danych, przewidując,
które dane będą miały charakter powszechnie dostępny, a które będą dostępne wyłącznie
dla przedsiębiorców, których dotyczą.
”
;
36)
w art. 53:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Plan, o którym mowa w ust. 1, może w szczególności określić obiekty lub obszary, dla
których wyznacza się filar ochronny, w granicach którego, ze względu na ochronę oznaczonych
dóbr, wydobywanie kopalin nie może być prowadzone albo może być dozwolone tylko w
sposób zapewniający ochronę tych dóbr.
”
,
b)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Jeżeli przewidywane szkodliwe wpływy na środowisko będą nieznaczne, rada gminy może
podjąć uchwałę o odstąpieniu od sporządzenia planu, o którym mowa w ust. 1.
”
;
37)
art. 54-56 otrzymują brzmienie:
„
Art. 54.
1.
Projekt zagospodarowania złoża, o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 2, sporządza ubiegający
się o koncesję na wydobywanie kopalin ze złoża, na podstawie dokumentacji geologicznej
z uwzględnieniem uwarunkowań techniczno-ekonomicznych. Projekt ten powinien określać
zamierzenia w zakresie:
1)
ochrony złóż kopalin, w tym kopalin towarzyszących i użytecznych pierwiastków śladowych
występujących w złożu, zwłaszcza przez ich kompleksowe i racjonalne wykorzystanie,
2)
technologii eksploatacji, zapewniającej ograniczenie ujemnych jej wpływów na środowisko.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania, jakim powinny
odpowiadać projekty zagospodarowania złóż, kierując się zasadami racjonalnej gospodarki
złożem, wymaganiami w zakresie ochrony środowiska, bezpieczeństwa życia i zdrowia
ludzkiego oraz technicznych możliwości wydobywania kopaliny.
Art. 55.
1.
Projekt zagospodarowania złoża podlega zmianie w przypadku:
1)
zmiany dokumentacji geologicznej,
2)
gdy wymagają tego warunki określone w koncesji,
3)
gdy wymagają tego ustalenia planu, o którym mowa w art. 53,
4)
istotnych zmian warunków technicznych lub szczególnych uwarunkowań ekonomicznych wydobywania
kopalin.
2.
Zmiany projektu zagospodarowania złoża dokonuje przedsiębiorca w formie dodatku do
projektu zagospodarowania złoża.
3.
Przedsiębiorca przedkłada dodatek, o którym mowa w ust. 2, organowi koncesyjnemu.
4.
Organ koncesyjny w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania dodatku, o którym mowa w
ust. 2, po uprzednim zasięgnięciu opinii organu nadzoru górniczego, zawiadamia pisemnie
przedsiębiorcę o przyjęciu dodatku bez zastrzeżeń, a w przypadku gdy dodatek nie odpowiada
wymaganiom ustawy lub ujęte w nim zmiany są nieuzasadnione, zażąda od przedsiębiorcy,
w drodze decyzji, zmiany lub uzupełnienia dodatku.
Art. 56.
W razie istotnych zmian projektu zagospodarowania złoża, mających bezpośredni wpływ
na warunki określone w koncesji, organ koncesyjny może, z urzędu lub na wniosek przedsiębiorcy,
zmienić koncesję bez odszkodowania.
”
;
38)
po art. 56 dodaje się art. 56a w brzmieniu:
„
Art. 56a.
Przepisów art. 54-56 nie stosuje się do wydobywania kopalin pospolitych w warunkach
określonych w art. 16 ust. 2a.
”
;
39)
art. 57 i 58 otrzymują brzmienie:
„
Art. 57.
1.
Do projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładu górniczego
stosuje się przepisy prawa budowlanego, chyba że ustawa stanowi inaczej.
2.
W odniesieniu do działalności, o której mowa w ust. 1, zadania z zakresu administracji
architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego określone w przepisach prawa budowlanego
wykonują właściwe organy nadzoru górniczego.
Art. 58.
Obiektami budowlanymi zakładu górniczego są obiekty budowlane w rozumieniu prawa budowlanego
zlokalizowane w całości na powierzchni ziemi, służące do bezpośredniego wydobywania
kopaliny ze złoża.
”
;
40)
skreśla się art. 59 i 60;
41)
w art. 62 skreśla się wyrazy „usytuowanych na terenie zamkniętym”;
42)
w art. 64:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Na podstawie warunków określonych w koncesji oraz projektu zagospodarowania złoża
przedsiębiorca sporządza plan ruchu każdego zakładu górniczego.
”
,
b)
w ust. 6 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
szczegółowe wymagania dotyczące części i treści planu ruchu zakładu:
a)
prowadzącego bezzbiornikowe magazynowanie substancji w górotworze, w tym w podziemnych
wyrobiskach górniczych,
b)
prowadzącego składowanie odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych,
c)
wykonującego roboty geologiczne, z uwzględnieniem specyfiki prowadzenia tych prac
na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej,
”
;
43)
w art. 65:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W razie zmiany naturalnych, technicznych lub organizacyjnych warunków wydobywania
kopaliny, plan ruchu zakładu górniczego może ulec zmianie.
”
,
b)
w ust. 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:
„
Jeżeli zmiana planu ruchu nie dotyczy robót eksploatacyjnych i nie dotyczy ujemnego
wpływu na środowisko, w tym na obiekty budowlane, przepisu art. 64 ust. 5 nie stosuje
się.
”
;
44)
dodaje się art. 67a w brzmieniu:
„
Art. 67a.
1.
Przepisów o planach ruchu zakładu górniczego nie stosuje się do:
1)
prowadzenia ruchu zakładu górniczego wydobywającego kopalinę pospolitą w warunkach
określonych w art. 16 ust. 2a,
2)
robót geologicznych wykonywanych poza granicami obszaru górniczego lub wykonywanych
bez użycia materiałów wybuchowych albo gdy projektowana głębokość wyrobiska nie przekracza
100 m.
2.
Wykonywanie robót albo prowadzenie ruchu zakładu górniczego, o których mowa w ust.
1, odbywa się na podstawie projektu prac geologicznych lub warunków określonych w
koncesji, uwzględniających wymagania określone w art. 64 ust. 2.
”
;
45)
w art. 68:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1)
kwalifikacje ogólne i zawodowe wymagane od osób kierownictwa i dozoru ruchu w poszczególnych
rodzajach zakładów górniczych oraz w działach ruchu tych zakładów,
2)
wykaz stanowisk w ruchu zakładu górniczego, innych niż wymienione w pkt 1, które mogą
zajmować osoby o szczególnych kwalifikacjach zawodowych i warunkach zdrowotnych, oraz
rodzaj tych kwalifikacji i warunków,
3)
sposób postępowania w sprawach stwierdzania kwalifikacji osób, o których mowa w pkt
1 i 2, tryb powoływania komisji egzaminacyjnych, skład komisji egzaminacyjnej do sprawdzania
wiadomości kandydatów oraz zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu, wysokość opłat
związanych ze stwierdzaniem kwalifikacji i sposób ich uiszczania, tryb stwierdzania
kwalifikacji oraz wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnych.
”
,
b)
dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:
„
3.
Kwalifikacje osób kierownictwa i dozoru ruchu zakładu górniczego oraz osób, o których
mowa w ust. 2 pkt 2, stwierdza właściwy organ nadzoru górniczego, z zastrzeżeniem
przepisu ust. 4.
4.
Kwalifikacje kierowników ruchu w podziemnych zakładach górniczych stwierdza Prezes
Wyższego Urzędu Górniczego.
5.
Do stwierdzania kwalifikacji, o których mowa w ust. 3 i 4, przepisy art. 31 ust. 3
i 4 stosuje się odpowiednio.
”
;
46)
w art. 70 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
„
4.
Kwalifikacje mierniczego górniczego i geologa górniczego stwierdza Prezes Wyższego
Urzędu Górniczego. Przepisy art. 31 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
5.
Stwierdzenie kwalifikacji mierniczego górniczego lub geologa górniczego, w trybie
określonym w ust. 3, stanowi równocześnie stwierdzenie kwalifikacji osoby kierownictwa
i dozoru ruchu w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych.
”
;
47)
art. 72 i 73 otrzymują brzmienie:
„
Art. 72.
1.
Przedsiębiorca jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji zasobów złoża na podstawie
dokumentacji geologicznej i projektu zagospodarowania złoża.
2.
Prowadzenie ewidencji zasobów złoża kopaliny polega na ustalaniu zmian w zasobach,
których przyczyną powstania jest:
1)
dokładniejsze rozpoznanie złoża,
2)
eksploatacja złoża i straty spowodowane eksploatacją złoża,
3)
zmiana granic lub podział złoża,
4)
przeklasyfikowanie geologicznych zasobów bilansowych do pozabilansowych, zasobów pozabilansowych
do bilansowych, zasobów przemysłowych do nieprzemysłowych bądź zasobów nieprzemysłowych
do przemysłowych lub do strat.
3.
W złożach wielopokładowych zmiany wynikające z dokładniejszego rozpoznania wprowadza
się tylko w pokładach eksploatowanych lub objętych pracami i robotami geologicznymi,
związanymi z prowadzeniem ruchu zakładu górniczego.
4.
Jeżeli zmiany w okresie sprawozdawczym przekraczają 50% wielkości rocznego wydobycia
ze złoża, przeklasyfikowania, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, dokonuje przedsiębiorca
po uzyskaniu zgody, w drodze decyzji, właściwego organu koncesyjnego.
5.
Corocznie, w terminie do dnia 31 marca, przedsiębiorca ujmuje zmiany zasobów złoża
w operacie ewidencyjnym.
6.
Operat ewidencyjny dla złóż kopalin pospolitych, z których wydobycie w roku kalendarzowym
przekracza 20 000 m3 kopaliny, a także dla złóż kopalin podstawowych przedsiębiorca sporządza na podstawie
obmiaru wyrobiska. Dla kopalin gazowych i płynnych operat ewidencyjny przedsiębiorca
sporządza na podstawie pomiarów wydajności odwiertów. Operat ewidencyjny należy dołączyć
do posiadanego egzemplarza dokumentacji geologicznej oraz projektu zagospodarowania
złoża, według stanu zasobów złoża na dzień 31 grudnia danego roku.
7.
Obmiaru złóż kopalin pospolitych, z których wydobycie w roku kalendarzowym nie przekracza
20 000 m3 kopaliny, przedsiębiorca dokonuje co trzy lata. Corocznie w operacie ewidencyjnym
należy określić stan zasobów, wielkość wydobycia i strat jako wielkości szacunkowe,
pozostawiając szczegółowe ich ustalenie do czasu dokonania ścisłego pomiaru stanu
wyrobisk.
8.
Organ koncesyjny może, w drodze decyzji, zobowiązać przedsiębiorcę do wykonania obmiaru
wyrobisk w innym terminie w przypadku:
1)
zrzeczenia się koncesji,
2)
wyczerpania zasobów złoża,
3)
naruszenia przepisów o ochronie środowiska.
9.
Sporządzanie przez przedsiębiorcę zbiorczego zestawienia zasobów geologicznych i przemysłowych
określają przepisy o statystyce publicznej.
Art. 73.
Przedsiębiorca jest obowiązany w szczególności:
1)
rozpoznawać zagrożenia związane z ruchem zakładu górniczego i podejmować środki zmierzające
do zapobiegania i usuwania tych zagrożeń, w tym oceniać i dokumentować ryzyko zawodowe
występujące w ruchu zakładu górniczego oraz stosować niezbędne środki profilaktyczne
zmniejszające to ryzyko,
2)
posiadać odpowiednie środki materialne i techniczne oraz właściwie zorganizowane służby
ruchu do zapewnienia bezpieczeństwa pracowników i bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego,
3)
prowadzić ewidencję osób przebywających w zakładzie górniczym.
”
;
48)
dodaje się art. 73a w brzmieniu:
„
Art. 73a.
1.
Występujące w zakładach górniczych zagrożenia naturalne: tąpaniami, metanowe, wyrzutami
gazów i skał, wybuchem pyłu węglowego, wodne, erupcyjne, siarkowodorowe, radiacyjne
naturalnymi substancjami promieniotwórczymi, a także działaniem pyłów szkodliwych
dla zdrowia, podlegają zaliczeniu do poszczególnych stopni (kategorii, klas) zagrożeń.
2.
Zaliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonuje właściwy organ nadzoru górniczego w drodze
decyzji, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
kryteria oceny zagrożeń naturalnych, o których mowa w ust. 1, w zależności od rodzaju
kopaliny, natężenia występowania zagrożeń, przestrzeni występowania zagrożeń i rodzaju
zakładu górniczego, a także szczegółowe zasady zaliczania tych zagrożeń,
2)
sposób zaliczania złóż (pokładów), ich części lub wyrobisk do poszczególnych stopni
(kategorii, klas) zagrożeń,
3)
przypadki, w których zaliczeń może dokonywać kierownik ruchu zakładu górniczego.
”
;
49)
w art. 74:
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b)
dodaje się ust. 2-4 w brzmieniu:
„
2.
Obowiązek przeszkolenia pracowników, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca może powierzyć
jednostce organizacyjnej trudniącej się szkoleniem.
3.
Przedsiębiorca lub jednostka organizacyjna trudniąca się szkoleniem pracowników zakładu
górniczego zobowiązani są posiadać odpowiednią kadrę oraz niezbędne środki umożliwiające
właściwe przeszkolenie pracowników.
4.
Spełnianie warunków, o których mowa w ust. 3, stwierdza, w drodze decyzji, organ nadzoru
górniczego na wniosek przedsiębiorcy lub jednostki organizacyjnej trudniącej się szkoleniem.
”
;
50)
art. 75 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 75.
1.
Przedsiębiorca:
1)
posiada zorganizowane ratownictwo górnicze,
2)
zapewnia stałą możliwość udziału w akcji ratowniczej zawodowych specjalistycznych
służb Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego lub innego podmiotu, zawodowo trudniącego
się wykonywaniem czynności w zakresie ratownictwa górniczego.
2.
Przedsiębiorca może, za zgodą organu nadzoru górniczego wyrażoną w drodze decyzji,
powierzyć wykonywanie czynności w zakresie ratownictwa górniczego Centralnej Stacji
Ratownictwa Górniczego lub innemu podmiotowi trudniącemu się zawodowo wykonywaniem
takich czynności.
3.
Zgody, o której mowa w ust. 2, udziela się wówczas, gdy podmiot, któremu przedsiębiorca
zamierza powierzyć wykonywanie czynności dotyczących ratownictwa górniczego, spełnia,
w zakresie powierzonych czynności, wymagania przewidziane dla podmiotów zawodowo trudniących
się ratownictwem górniczym, zawarte w przepisach określających organizację, szczegółowe
zadania służb ratownictwa górniczego przedsiębiorcy i podmiotu zawodowo trudniącego
się ratownictwem górniczym, wymagania w zakresie wyposażenia technicznego tych służb,
zasady tworzenia i zatwierdzania planu ratownictwa górniczego, kwalifikacje wymagane
od członków drużyn ratowniczych, a także zasady szkolenia z zakresu ratownictwa górniczego
oraz prowadzenia akcji ratowniczych.
4.
Właściwy organ nadzoru górniczego może nakazać przedsiębiorcy:
1)
dokonanie koniecznych zmian w organizacji ratownictwa górniczego,
2)
uzupełnienie lub zmianę wyposażenia ratownictwa górniczego.
5.
Organ, o którym mowa w ust. 4, może zwolnić przedsiębiorcę z obowiązku określonego
w ust. 1 w całości lub w części, jeżeli występujące w danym zakładzie górniczym zagrożenia
naturalne i ich natężenie nie wymagają spełnienia przez przedsiębiorcę w całości obowiązków,
o których mowa w ust. 1, i jeżeli zwolnienie takie nie spowoduje pogorszenia stanu
bezpieczeństwa i higieny pracy oraz bezpieczeństwa pożarowego w zakładzie górniczym.
”
;
51)
art. 78 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 78.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrami właściwymi do: spraw
pracy i spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady bezpieczeństwa
i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego
związanego z ruchem w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych, a także szczegółowe
zasady oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowego oraz stosowania niezbędnych środków
profilaktycznych zmniejszających to ryzyko, w formie dokumentu bezpieczeństwa i ochrony
zdrowia pracowników zatrudnianych w ruchu zakładów górniczych. W przepisach tych powinny
ponadto zostać uwzględnione przypadki, w których:
1)
oddanie do ruchu określonych obiektów, maszyn i urządzeń wymaga zezwolenia organu
nadzoru górniczego,
2)
przedsiębiorca obowiązany jest dokonać sprawdzenia rozwiązań technicznych w drodze
badań przeprowadzanych przez rzeczoznawców.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady nabywania, przechowywania
i używania środków strzałowych w zakładach górniczych oraz tryb postępowania w tych
sprawach.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, organizację,
szczegółowe zadania służb ratownictwa górniczego przedsiębiorcy oraz podmiotów zawodowo
trudniących się ratownictwem górniczym, w tym Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego,
wymagania w zakresie wyposażenia technicznego tych służb, szczegółowe zasady tworzenia
i zatwierdzania planu ratownictwa górniczego, wymagane kwalifikacje zawodowe, zdrowotne
i wiekowe członków drużyn ratowniczych, szczegółowe zasady szkolenia z zakresu ratownictwa
górniczego oraz zasady prowadzenia akcji ratowniczych w zależności od rodzaju zagrożeń
naturalnych, występujących w zakładach górniczych.
4.
W szczególnych przypadkach, uzasadnionych warunkami bezpieczeństwa lub gdy to jest
niezbędne do wprowadzenia postępu technicznego, przeprowadzenia prac naukowo-badawczych
lub doświadczalnych, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego na wniosek przedsiębiorcy może,
w drodze decyzji, udzielić zezwolenia na odstępstwo od określonych wymagań przewidzianych
w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 i 2. Zezwolenie powinno szczegółowo określać
zakład górniczy, zakres odstępstwa, warunki jego stosowania oraz okres ważności zezwolenia.
”
;
52)
dodaje się art. 78a w brzmieniu:
„
Art. 78a.
1.
Rzeczoznawcą do spraw ruchu zakładu górniczego może być:
1)
jednostka naukowa upoważniona przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego,
2)
osoba fizyczna.
2.
Postępowanie w sprawie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego wszczyna
się na wniosek zainteresowanej jednostki lub osoby, o których mowa w ust. 1.
3.
Rzeczoznawcą, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, może być osoba, która:
1)
korzysta w pełni z praw publicznych,
2)
posiada:
a)
dyplom ukończenia wyższej uczelni technicznej,
b)
stwierdzenie kwalifikacji co najmniej osoby wyższego dozoru ruchu oraz co najmniej
5 lat praktyki w wyższym dozorze ruchu po uzyskaniu tego stwierdzenia,
c)
pozytywną opinię właściwego stowarzyszenia zawodowego.
4.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nadaje osobie fizycznej uprawnienia rzeczoznawcy
do spraw ruchu zakładu górniczego w formie świadectwa, określając w nim zakres spraw,
dla których funkcja rzeczoznawcy może być wykonywana, oraz termin ważności uprawnień.
5.
Odmowa upoważnienia rzeczoznawcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz odmowa nadania
uprawnień rzeczoznawcy, o którym mowa w ust. 4, następuje w drodze decyzji administracyjnej
Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
6.
Rzeczoznawcy upoważnieni na podstawie ust. 1 pkt 1 oraz rzeczoznawcy, o których mowa
w ust. 4, podlegają wpisowi do rejestru rzeczoznawców do spraw ruchu zakładu górniczego.
Rejestr ten prowadzi Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
7.
Skreślenie z rejestru rzeczoznawców do spraw ruchu zakładu górniczego następuje:
1)
po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4,
2)
na wniosek rzeczoznawcy,
3)
w razie:
a)
pozbawienia rzeczoznawcy praw publicznych,
b)
śmierci rzeczoznawcy.
8.
Rejestr, o którym mowa w ust. 6, podlega ogłoszeniu w dzienniku urzędowym Wyższego
Urzędu Górniczego.
”
;
53)
w art. 80:
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b)
w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
przedsięwziąć niezbędne środki w celu ochrony środowiska oraz rekultywacji gruntów
i zagospodarowania terenów po działalności górniczej.
”
,
c)
dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Do rekultywacji gruntów i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1 pkt 5,
przepisy o ochronie gruntów rolnych i leśnych stosuje się odpowiednio. Z zastrzeżeniem
przepisów art. 109 ust. 1 pkt 5, w sprawach dotyczących rekultywacji gruntów i zagospodarowania
terenów właściwe są organy określone w tych przepisach.
”
;
54)
dodaje się art. 81a w brzmieniu:
„
Art. 81a.
1.
W razie niewykonania obowiązku likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części,
organ nadzoru górniczego nakazuje przedsiębiorcy, w drodze decyzji, wykonanie tego
obowiązku.
2.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, organ nadzoru górniczego określi termin wykonania
obowiązku likwidacji zakładu górniczego, a po jego bezskutecznym upływie wdroży postępowanie
egzekucyjne.
3.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, wymaga uzgodnienia z wójtem, burmistrzem lub prezydentem
miasta.
4.
W razie wątpliwości uważa się, że decyzja, o której mowa w ust. 1, upoważnia do niezbędnego
do jej wykonania korzystania z cudzej nieruchomości. Do ustalenia sposobu korzystania
z cudzej nieruchomości przepis art. 90 stosuje się odpowiednio.
”
;
55)
po art. 82 dodaje się art. 82a w brzmieniu:
„
Art. 82a.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do likwidacji wyrobisk górniczych
oraz obiektów i urządzeń pozostałych po zakończeniu wydobywania kopaliny w byłym zakładzie
górniczym, prowadzonej przez podmioty inne niż określone w art. 29 i art. 80.
”
;
56)
art. 84 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 84.
1.
Przedsiębiorca wydobywający kopalinę ze złoża uiszcza opłatę eksploatacyjną za wydobytą
kopalinę.
2.
Opłatę eksploatacyjną ustala się jako iloczyn stawki opłaty eksploatacyjnej dla danego
rodzaju kopaliny i ilości kopaliny wydobytej w okresie rozliczeniowym.
3.
Opłatę eksploatacyjną za wydobytą kopalinę towarzyszącą ustala się jako iloczyn 50%
kwoty stawki opłaty eksploatacyjnej dla danego rodzaju kopaliny i ilości kopaliny
towarzyszącej wydobytej w okresie rozliczeniowym.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których mowa w ust.
2, dla poszczególnych rodzajów kopalin. Rada Ministrów, ustalając stawki opłat, będzie
kierowała się zasadą, iż ich wysokości nie mogą być niższe od dolnych i wyższe od
górnych granic stawek opłat.
5.
Górną i dolną granicę stawek opłat eksploatacyjnych dla poszczególnych rodzajów kopalin
określa załącznik do ustawy, z zastrzeżeniem ust. 6 i 7.
6.
Górne i dolne granice stawek opłat eksploatacyjnych, określone w załączniku do ustawy,
podlegają corocznie zmianie stosownie do średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług
konsumpcyjnych ogółem, planowanego w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy.
7.
Na podstawie wskaźnika, o którym mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw środowiska
ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor
Polski», górne i dolne granice stawek opłat eksploatacyjnych na następny rok kalendarzowy,
zaokrąglając je w górę do pełnych groszy.
8.
Opłatę eksploatacyjną, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorca ustala kwartalnie we
własnym zakresie i wnosi ją, bez wezwania, na rachunki bankowe podmiotów określonych
w art. 86.
9.
Opłatę eksploatacyjną wnosi się w terminie jednego miesiąca po upływie każdego kwartału.
W tym samym terminie przedsiębiorca przedstawia organowi koncesyjnemu i podmiotom
określonym w art. 86 kopie dowodów dokonanych wpłat, a także informację zawierającą
dane dotyczące nazwy przedsiębiorcy, złoża, rodzaju, ilości wydobytej w kwartale kopaliny,
przyjętej stawki oraz wysokości ustalonej opłaty, nazwy gminy, a w przypadku gdy wydobywanie
prowadzone jest na terenie więcej niż jednej gminy - ilości wydobytej kopaliny, a
także wysokość opłaty przypadającej na poszczególne gminy.
10.
W razie niedopełnienia przez przedsiębiorcę obowiązku wniesienia opłaty eksploatacyjnej
lub niezłożenia informacji, o której mowa w ust. 9, albo w razie złożenia informacji
nasuwającej zastrzeżenia, organ koncesyjny na podstawie własnych ustaleń wydaje decyzję,
w której określa wysokość należnej opłaty, stosując stawki obowiązujące w dniu wszczęcia
postępowania.
11.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory druków
informacji, o której mowa w ust. 9, kierując się potrzebą przedstawienia w niej szczegółowych
danych określonych w tym przepisie.
”
;
57)
w art. 85:
a)
w ust. 1 wyraz „powierzchni” zastępuje się wyrazem „przestrzeni”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz terminy i sposób jej wnoszenia ustala
się w koncesji. Kopie dowodów wniesionych opłat przedsiębiorca przedstawia niezwłocznie
organowi koncesyjnemu i podmiotom określonym w art. 86.
”
;
58)
dodaje się art. 85a w brzmieniu:
„
Art. 85a.
1.
W razie wydobywania kopaliny bez wymaganej koncesji lub z rażącym naruszeniem jej
warunków, właściwe organy ustalają, w drodze decyzji, prowadzącemu taką działalność,
opłatę eksploatacyjną w wysokości osiemdziesięciokrotnej stawki opłaty eksploatacyjnej
dla danego rodzaju kopaliny, pomnożonej przez ilość wydobytej w ten sposób kopaliny,
stosując stawki obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania.
2.
Organami właściwymi w sprawie ustalania opłat, o których mowa w ust. 1, są:
1)
za wydobywanie bez wymaganej koncesji:
a)
kopalin, o których mowa w art. 5 ust. 2a - minister właściwy do spraw środowiska,
b)
pozostałych kopalin - właściwy starosta,
2)
za wydobywanie kopaliny z rażącym naruszeniem warunków koncesji - właściwy organ koncesyjny.
3.
W razie prowadzenia działalności innej niż określona w ust. 1, bez wymaganej koncesji
lub z rażącym naruszeniem jej warunków, właściwe organy ustalają, w drodze decyzji,
opłatę w wysokości:
1)
za poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin bez wymaganej koncesji, za każdy kilometr
kwadratowy terenu, na którym prowadzona jest działalność - 50 000 zł; każdy rozpoczęty
kilometr kwadratowy terenu liczy się jako cały,
2)
za poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin z rażącym naruszeniem warunków koncesji
- trzykrotną wysokość opłaty za tę działalność, ustaloną w koncesji,
3)
za bezzbiornikowe magazynowanie substancji w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach
górniczych, bez wymaganej koncesji - 8 000 zł za jeden metr sześcienny wykorzystanej
przestrzeni,
4)
za bezzbiornikowe magazynowanie substancji lub składowanie odpadów w górotworze, w
tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, z rażącym naruszeniem warunków koncesji
- trzykrotną wysokość opłaty za tę działalność, ustaloną w koncesji,
5)
za jednostkę (Mg) składowanych odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach
górniczych, bez wymaganej koncesji - dziesięciokrotnej stawki opłaty przewidzianej
za składowanie w środowisku odpadów określonej grupy; podział na grupy odpadów i jednostkowe
stawki opłat określają przepisy dotyczące klasyfikacji odpadów i opłat za ich umieszczanie
na składowisku.
4.
Organami właściwymi do ustalania opłat, o których mowa w ust. 3, są:
1)
za działalność prowadzoną bez wymaganej koncesji w zakresie:
a)
poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin - starosta,
b)
bezzbiornikowego magazynowania substancji lub składowania odpadów w górotworze, w
tym w podziemnych wyrobiskach górniczych - minister właściwy do spraw środowiska,
2)
za działalność prowadzoną z rażącym naruszeniem warunków koncesji w zakresie poszukiwania
lub rozpoznawania złóż kopalin, bezzbiornikowego magazynowania substancji lub składowania
odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych - organ koncesyjny.
”
;
59)
art. 86 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 86.
1.
Opłaty, o których mowa w art. 84, art. 85 i art. 85a, stanowią, z zastrzeżeniem ust.
2, w 60% dochód gminy, na terenie której jest prowadzona działalność objęta koncesją,
w 40% natomiast dochód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
Jeżeli działalność ta prowadzona jest na terenie więcej niż jednej gminy, opłaty stanowią
dochód tych gmin; w przypadkach określonych w art. 84 i art. 85a ust. 1 - proporcjonalnie
do ilości wydobytej kopaliny, a w przypadkach określonych w art. 85 i art. 85a ust.
3 - proporcjonalnie do wielkości przestrzeni objętej działalnością.
2.
Jeżeli działalność, o której mowa w art. 84, art. 85 i art. 85a, prowadzona jest w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, opłaty z tego tytułu stanowią
w całości dochód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
”
;
60)
dodaje się art. 86a w brzmieniu:
„
Art. 86a.
W razie wydobywania kopaliny występującej pod wodami powierzchniowymi, przedsiębiorca
uiszczający opłatę eksploatacyjną nie ponosi opłaty za szczególne korzystanie z wód.
”
;
61)
art. 87 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 87.
1.
Do opłat, o których mowa w przepisach niniejszego rozdziału, stosuje się odpowiednio
przepisy Ordynacji podatkowej o zobowiązaniach podatkowych, z tym że określone w nich
uprawnienia organów podatkowych przysługują wierzycielom.
2.
Wierzycielem jest odpowiednio gmina lub Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki
Wodnej.
3.
Organem właściwym do podejmowania decyzji, o których mowa w ust. 1, w części dotyczącej
Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, jest jego Prezes. Dla
decyzji wydawanych w pierwszej instancji przez Prezesa Narodowego Funduszu Ochrony
Środowiska i Gospodarki Wodnej organem odwoławczym jest minister właściwy do spraw
środowiska.
”
;
62)
w art. 96 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:
„
W imieniu Skarbu Państwa czynności procesowe podejmuje minister właściwy do spraw
Skarbu Państwa.
”
;
63)
w art. 97:
a)
w ust. 2 wyrazy „21 dni” zastępuje się wyrazami „30 dni”,
b)
dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Ugoda, o której mowa w ust. 2, zawarta w formie aktu notarialnego, stanowi tytuł egzekucyjny
w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego i podlega wykonaniu w drodze
egzekucji sądowej.
”
;
64)
w dziale VI:
a)
tytuł działu VI otrzymuje brzmienie:
„
Organy administracji geologicznej, państwowa służba geologiczna i organy nadzoru górniczego
”
,
b)
tytuł rozdziału 1 otrzymuje brzmienie:
„
Organy administracji geologicznej i państwowa służba geologiczna
”
;
65)
w art. 101:
a)
w pkt 2 dodaje się wyrazy „działający przy pomocy geologów wojewódzkich,”
b)
w pkt 3 dodaje się wyrazy „działający przy pomocy geologów powiatowych”;
66)
w art. 102:
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b)
w ust. 1:
-
-pkt 4 otrzymuje brzmienie:„
4)
bilansowanie zasobów kopalin,” -
-dodaje się pkt 4a w brzmieniu:„
4a)
prowadzenie prac geologicznych o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej, zwłaszcza dla odnowienia bazy surowcowej kraju, ustalenia zasobów złóż kopalin, bilansowania i ochrony zasobów wód podziemnych, a także ochrony środowiska,” -
-pkt 5 otrzymuje brzmienie:„
5)
gromadzenie, archiwizowanie i przetwarzanie danych geologicznych,” -
-dodaje się pkt 7 w brzmieniu:„
7)
prowadzenie rejestru obszarów górniczych.”,
c)
dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Wykonywanie zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 4a i 6, minister właściwy do spraw
środowiska może powierzyć jednostkom organizacyjnym utworzonym na podstawie odrębnych
przepisów, a także przedsiębiorcom w rozumieniu art. 2 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 19
listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z 2000
r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193 oraz z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz.
679 i Nr 102, poz. 1115) - jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie prac
geologicznych.
”
;
67)
dodaje się art. 102a w brzmieniu:
„
Art. 102a.
Do zadań państwowej służby geologicznej należy:
1)
obsługa centralnego archiwum geologicznego,
2)
prowadzenie centralnego banku danych geologicznych i hydrogeologicznych,
3)
przygotowanie materiałów do bilansu zasobów kopalin i obsługa rejestru tych zasobów,
4)
koordynowanie wykonywania prac kartografii geologicznej oraz wykonywanie prac pilotażowych,
5)
obsługa rejestru obszarów górniczych.
”
;
68)
w art. 103:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do właściwości ministra właściwego do spraw środowiska, jako organu pierwszej instancji,
należą sprawy:
1)
zatwierdzania projektów prac geologicznych i działania w sprawach określonych w art.
45 ust. 1 i 1a, dotyczących:
a)
złóż kopalin podstawowych wymienionych w art. 5 ust. 2 pkt 1-3 i ust. 2a, kopalin
pospolitych występujących jako towarzyszące tym złożom oraz kopalin leczniczych innych
niż wody lecznicze, zaliczonych do kopalin podstawowych na podstawie art. 5 ust. 6,
b)
regionalnych badań hydrogeologicznych,
c)
ustalania zasobów ujęć solanek, wód termalnych i leczniczych,
d)
warunków hydrogeologicznych w związku z ustanawianiem obszarów ochronnych zbiorników
wód podziemnych,
e)
warunków hydrogeologicznych w związku z projektowaniem odwodnień do wydobywania kopalin
podstawowych, wymienionych w art. 5 ust. 2 pkt 1-3, ze złóż i wtłaczaniem wód do górotworu,
f)
warunków hydrogeologicznych i geologiczno-inżynierskich w związku z magazynowaniem
substancji lub składowaniem odpadów w górotworze,
g)
warunków hydrogeologicznych w związku z zakończeniem odwadniania lub zmianą poziomu
odwadniania likwidowanych zakładów górniczych, w odniesieniu do kopalin podstawowych
wymienionych w art. 5 ust. 2 pkt 1-3,
h)
badań geologiczno-inżynierskich do projektowania i wykonywania inwestycji liniowych
o zasięgu ponadwojewódzkim, obiektów budownictwa wodnego o wysokości piętrzenia przekraczającej
5 m oraz obiektów energetycznych o mocy przekraczającej 100 MW,
2)
zatwierdzania projektów prac geologicznych, dotyczących:
a)
regionalnych badań budowy geologicznej kraju, w tym dna morskiego,
b)
prac kartografii geologicznej,
c)
otworów wiertniczych do rozpoznania budowy głębokiego podłoża, niezwiązanego z dokumentowaniem
złóż kopalin,
3)
udzielania zezwoleń na zmianę kryteriów bilansowości zasobów złóż kopalin podstawowych,
wymienionych w art. 5 ust. 2 pkt 1-3 i ust. 2a, oraz kopalin leczniczych innych niż
wody lecznicze, zaliczonych do kopalin podstawowych na podstawie art. 5 ust. 6.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Do właściwości wojewodów, jako organów pierwszej instancji, należą sprawy:
1)
zatwierdzania projektów prac geologicznych i działania w sprawach określonych w art.
45 ust. 1 i 1a, dotyczących:
a)
złóż kopalin podstawowych, niewymienionych w ust. 2 pkt 1 lit. a), i kopalin pospolitych
na powierzchni przekraczającej 2 ha lub przewidywanym rocznym wydobyciu przekraczającym
20 000 m3,
b)
ustalania zasobów ujęć wód podziemnych, w tym ujęć źródeł naturalnych i odwodnień
budowlanych, jeżeli udokumentowane zasoby lub przewidywana wydajność przekracza 50
m3/h,
c)
warunków hydrogeologicznych w związku z projektowaniem odwodnień do wydobywania kopalin
podstawowych, niewymienionych w ust. 2 pkt 1 lit. a), i do wydobywania kopalin pospolitych
ze złóż na powierzchni przekraczającej 2 ha lub przewidywanym rocznym wydobyciu przekraczającym
20 000 m3,
d)
warunków hydrogeologicznych w związku z zakończeniem odwadniania lub zmianą poziomu
odwadniania likwidowanych zakładów górniczych - w odniesieniu do kopalin podstawowych
niewymienionych w ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz w odniesieniu do kopalin pospolitych na
powierzchni przekraczającej 2 ha lub przewidywanym rocznym wydobyciu przekraczającym
20 000 m3,
e)
badań geologiczno-inżynierskich na potrzeby planów zagospodarowania przestrzennego
województwa,
f)
badań geologiczno-inżynierskich do projektowania i wykonywania inwestycji liniowych
o zasięgu ponadpowiatowym,
2)
udzielania zezwoleń na zmianę kryteriów bilansowości zasobów złóż kopalin podstawowych,
niewymienionych w ust. 2 pkt 1 lit. a), oraz kopalin pospolitych ze złóż na powierzchni
przekraczającej 2 ha lub przewidywanym rocznym wydobyciu przekraczającym 20 000 m3.
”
;
69)
dodaje się art. 103a w brzmieniu:
„
Art. 103a.
1.
Ilekroć w przepisach ustawy mówi się o starostach, rozumie się przez to również burmistrzów
i prezydentów miast na prawach powiatu.
2.
Przepisy ustawy dotyczące powiatów stosuje się odpowiednio do miast na prawach powiatu.
3.
Wynikające z przepisów ustawy zadania starostów są zadaniami z zakresu administracji
rządowej.
4.
W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego organem wyższego stopnia w stosunku
do starosty w postępowaniu administracyjnym, w sprawach, o których mowa w ust. 3,
jest wojewoda.
”
;
70)
dodaje się art. 104a w brzmieniu:
„
Art. 104a.
1.
Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli organ administracji geologicznej:
1)
nakazuje wstrzymanie działalności lub podjęcie określonych czynności w celu doprowadzenia
środowiska do właściwego stanu, w razie stwierdzenia wykonywania działalności bez
wymaganej koncesji, bez zatwierdzonego projektu prac geologicznych lub niezgodnie
z koncesją albo zatwierdzonym projektem prac geologicznych,
2)
może zakazać wykonywania określonych czynności osobom, o których mowa w art. 31 ust.
1, na czas nieprzekraczający dwóch lat, w razie stwierdzenia wykonywania przez te
osoby czynności z rażącym niedbalstwem bądź z rażącym naruszeniem prawa.
2.
Organem właściwym w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest odpowiednio organ właściwy
do udzielania koncesji, zatwierdzania projektów prac geologicznych albo stwierdzania
kwalifikacji do wykonywania, dozorowania lub kierowania pracami geologicznymi.
3.
Wniesienie odwołania od decyzji wydanej na podstawie ust. 1 nie wstrzymuje jej wykonania.
”
;
71)
w art. 105a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli ustawa uzależnia rozstrzygnięcie organu administracji geologicznej od jego
uzgodnienia lub zaopiniowania przez inny organ, zajęcie stanowiska przez ten organ
powinno nastąpić nie później niż w ciągu 14 dni od dnia doręczenia projektu rozstrzygnięcia.
”
;
72)
art. 106-108 otrzymują brzmienie:
„
Art. 106.
1.
Organami nadzoru górniczego są:
1)
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego,
2)
dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych oraz specjalistycznych urzędów górniczych.
2.
Dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych i specjalistycznych urzędów górniczych działają
jako organy pierwszej instancji w sprawach należących do właściwości organów nadzoru
górniczego, chyba że sprawy te zostały zastrzeżone do właściwości Prezesa Wyższego
Urzędu Górniczego.
Art. 107.
1.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego jest centralnym organem administracji rządowej i
podlega Prezesowi Rady Ministrów.
2.
Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.
3.
Kadencja Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego trwa 6 lat.
4.
Po upływie kadencji Prezes Wyższego Urzędu Górniczego pełni obowiązki do czasu objęcia
stanowiska przez nowego Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. Ta sama osoba może być
Prezesem Wyższego Urzędu Górniczego nie dłużej niż przez dwie kolejne kadencje.
5.
Kadencja Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego wygasa w razie jego odwołania lub śmierci.
6.
Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, jeżeli:
1)
zrzekł się stanowiska,
2)
stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków na skutek choroby,
3)
nie wykonuje lub wykonuje w sposób nienależyty obowiązki określone przepisami ustawy,
4)
został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione przestępstwo.
7.
Wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów
na wniosek Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
8.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w szczególności:
1)
jest organem właściwym w sprawach indywidualnych, rozpatrywanych w drodze postępowania
administracyjnego w zakresie wynikającym z przepisów ustawy,
2)
pełni funkcję organu wyższego stopnia, w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego,
w stosunku do dyrektorów okręgowych urzędów górniczych i specjalistycznych urzędów
górniczych, oraz sprawuje nadzór nad ich działalnością,
3)
powołuje specjalne komisje do kompleksowego opiniowania stanu rozpoznania i zwalczania
zagrożeń naturalnych i technicznych w zakładach górniczych oraz zagrożeń bezpieczeństwa
powszechnego, związanego z ruchem zakładu górniczego,
4)
gromadzi i archiwizuje dokumentację mierniczo-geologiczną zlikwidowanych zakładów
górniczych oraz udostępnia tę dokumentację na zasadach i w sposób określony w odrębnych
przepisach.
9.
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wykonuje swoje zadania przy pomocy Wyższego Urzędu
Górniczego, działającego pod jego bezpośrednim kierownictwem.
10.
Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Wyższemu Urzędowi Górniczemu
statut. W statucie Wyższego Urzędu Górniczego Prezes Rady Ministrów określa strukturę
organizacyjną Urzędu i jego siedzibę.
Art. 108.
1.
Terenowymi organami administracji rządowej, podległymi Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego,
są dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych i specjalistycznych urzędów górniczych.
2.
Dyrektorów i zastępców dyrektorów, o których mowa w ust. 1, powołuje i odwołuje Prezes
Wyższego Urzędu Górniczego.
3.
Dyrektorzy okręgowych i specjalistycznych urzędów górniczych wykonują swoje zadania
przy pomocy okręgowych urzędów górniczych i specjalistycznych urzędów górniczych,
działających pod ich bezpośrednim kierownictwem.
4.
Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi okręgowe urzędy górnicze
oraz ustala ich siedziby i właściwość miejscową zgodnie z podziałem terytorialnym
państwa, określonym w odrębnych przepisach.
5.
Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, może tworzyć i znosić specjalistyczne
urzędy górnicze, obejmujące niektóre dziedziny działalności urzędów górniczych, oraz
określa ich nazwę, właściwość i siedzibę.
6.
Organizację i zasady działania okręgowych i specjalistycznych urzędów górniczych określa
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
”
;
73)
w art. 109:
a)
w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
budowy i likwidacji zakładu górniczego, w tym rekultywacji gruntów i zagospodarowania
terenów po działalności górniczej.
”
,
b)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Organy nadzoru górniczego wydają, w drodze decyzji, zezwolenia na:
1)
oddanie do ruchu w zakładzie górniczym obiektów, maszyn i urządzeń określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 78 ust. 1,
2)
nabywanie, przechowywanie i używanie środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach
górniczych.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do:
1)
bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w
tym w podziemnych wyrobiskach górniczych,
2)
wykonywania robót geologicznych.
”
,
c)
skreśla się ust. 4;
74)
w art. 110 wyrazy „art. 78 ust. 1 pkt 3” zastępuje się wyrazami „art. 78 ust. 3”;
75)
art. 111 i 112 otrzymują brzmienie:
„
Art. 111.
1.
W zakresie ustalonym przepisami, o których mowa w ust. 2, maszyny, urządzenia, materiały,
a także środki strzałowe oraz sprzęt strzałowy, zwane dalej «wyrobami», mogą być stosowane
w zakładach górniczych tylko po dopuszczeniu ich, w drodze decyzji, przez Prezesa
Wyższego Urzędu Górniczego.
2.
Rada Ministrów, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania wyrobów
w warunkach zagrożeń występujących w ruchu zakładów górniczych, określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
wyroby, których stosowanie w zakładach górniczych wymaga dopuszczenia,
2)
wymagania techniczne dla wyrobów, o których mowa w pkt 1,
3)
warunki i tryb wydawania, cofania lub unieważniania oraz terminy ważności decyzji
o dopuszczeniu wyrobów do stosowania w zakładach górniczych, zakres oraz konieczność
i przyczyny ponownego wydania decyzji i sposób przeprowadzania badań wyrobów, w tym
prób wyrobów w ruchu zakładu górniczego, jednostki upoważnione do przeprowadzania
badań wyrobów, rodzaje dokumentów wymaganych przed dopuszczeniem, znaki dopuszczenia
oraz sposób oznaczania wyrobów tymi znakami.
Art. 112.
Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli pracownikom organów nadzoru górniczego przysługuje
prawo wstępu do zakładów górniczych oraz do siedzib, obiektów i urządzeń podmiotów
zawodowo trudniących się wykonywaniem czynności ratownictwa górniczego oraz dostępu
do niezbędnych informacji, urządzeń i dokumentów. Mogą oni żądać udzielania wyjaśnień
w zakresie ich uprawnień wynikających z ustawy.
”
;
76)
w art. 113 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
może zakazać, na czas nieprzekraczający dwóch lat, wykonywania określonych czynności
w ruchu zakładu górniczego osobom, o których mowa w art. 68 ust. 1 oraz w art. 70
ust. 1, w razie stwierdzenia naruszenia przez te osoby dyscypliny i porządku pracy,
a zwłaszcza obowiązków określonych ustawą i wydanymi na jej podstawie przepisami.
”
;
77)
w art. 114 w ust. 2 skreśla się wyrazy „zapobiegawczą i”;
78)
w tytule działu VII skreśla się wyrazy „i kary pieniężne”;
79)
w art. 118 w ust. 1:
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
bezzbiornikowego magazynowania substancji lub składowania odpadów w górotworze, w
tym w podziemnych wyrobiskach górniczych,
”
b)
skreśla się pkt 4 i 5;
80)
w art. 119:
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
bezzbiornikowego magazynowania substancji lub składowania odpadów w górotworze, w
tym w podziemnych wyrobiskach górniczych,
”
b)
skreśla się pkt 4 i 5;
81)
w art. 122 w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
wykracza przeciwko innym niż określone w ust. 1 nakazom lub zakazom zawartym w rozporządzeniach
wydanych na podstawie art. 78 albo nakazom lub zakazom określonym w art. 73, art.
75 ust. 1, art. 76 i art. 80,
”
;
82)
art. 125 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 125.
Kto wykonuje czynności kierownictwa lub dozoru ruchu zakładu górniczego lub inne czynności
w ruchu zakładu górniczego, bez kwalifikacji przewidzianych ustawą,
podlega karze grzywny.
”
;
83)
dodaje się art. 126a i 126b w brzmieniu:
„
Art. 126a.
Kto nie wykonuje decyzji organu nadzoru górniczego, dotyczącej:
1)
usunięcia nieprawidłowości powstałych wskutek naruszenia przepisów o ruchu zakładu
górniczego lub
2)
wstrzymania w całości lub w części ruchu zakładu górniczego lub jego urządzeń, albo
podjęcia niezbędnych środków zapobiegawczych ze względu na bezpośrednie zagrożenie
dla zakładu, jego pracownika, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska, lub
3)
zakazu wykonywania określonych czynności przez osoby, które naruszyły obowiązki określone
ustawą i wydanymi na jej podstawie przepisami, lub
4)
wstrzymania działalności lub podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia środowiska
do właściwego stanu, w razie wykonywania działalności bez wymaganej koncesji, bez
zatwierdzonego projektu prac geologicznych lub niezgodnie z koncesją albo zatwierdzonym
projektem prac geologicznych,
podlega karze grzywny.
Art. 126b.
Kto nie dopełnia ciążącego na nim obowiązku w zakresie tworzenia funduszu likwidacyjnego
zakładu górniczego oraz gromadzenia środków na tym funduszu,
podlega karze grzywny.
”
;
84)
art. 127 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 127.
Orzekanie w sprawach określonych w art. 119-126b następuje na zasadach i w trybie
określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.
”
;
85)
skreśla się art. 128;
86)
skreśla się art. 157a.
Art. 2.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 23 w ust. 1 skreśla się pkt 24;
2)
w art. 26 w ust. 1 skreśla się pkt 7.
Art. 3.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 16 w ust. 1 skreśla się pkt 31;
2)
w art. 18 w ust. 1 skreśla się pkt 2.
Art. 4.
W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 pkt 15 otrzymuje brzmienie:
„
15)
terenie zamkniętym - należy przez to rozumieć teren, a w szczególnych przypadkach
obiekt budowlany lub jego część, dostępny wyłącznie dla osób uprawnionych oraz wyznaczony
w sposób określony w przepisach Prawa geodezyjnego i kartograficznego, niezbędny na
cele obronności i bezpieczeństwa państwa, będący w dyspozycji jednostek organizacyjnych
podległych ministrom właściwym do: spraw wewnętrznych, spraw zagranicznych, Ministrowi
Obrony Narodowej oraz Szefowi Urzędu Ochrony Państwa,
”
2)
art. 89a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 89a.
Do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego
w dziedzinie górnictwa należą sprawy i związane z nimi środki działania określone
w ustawie, dotyczące obiektów i robót budowlanych zakładów górniczych.
”
Art. 5.
1.
Decyzje, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów prawa geologicznego i górniczego
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, pozostają w mocy z zastrzeżeniem ust.
2.
2.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc, wydane na podstawie przepisów
ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze, koncesje na poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie surowców mineralnych znajdujących
się w odpadach po robotach górniczych oraz po procesach wzbogacania kopalin.
3.
Pozostają w mocy świadectwa lub decyzje o stwierdzeniu (zatwierdzeniu) kwalifikacji
osób, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów. Osoby, które legitymowały się
uprawnieniami do kierowania w terenie wierceniami do głębokości 30 m, wykonywanymi
poza obszarem górniczym złoża kopaliny podstawowej, z dniem wejścia w życie ustawy
uzyskują uprawnienia do kierowania w terenie robotami geologicznymi wykonywanymi poza
granicami obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia materiałów wybuchowych albo
gdy projektowana głębokość wyrobiska nie przekracza 100 m.
4.
Do projektów zagospodarowania złoża zatwierdzonych przed dniem wejścia w życie ustawy,
których termin ważności upłynął po wejściu w życie ustawy, stosuje się odpowiednio
jej przepisy o zmianie projektu zagospodarowania złoża.
Art. 6.1 orzeczenie
1.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc koncesje udzielone gminom i innym
gminnym osobom prawnym, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów prawa geologicznego
i górniczego, wykonywane z naruszeniem przepisów o samorządzie gminnym.
2.
Organ koncesyjny stwierdza, w drodze decyzji, utratę mocy koncesji wykonywanych w
warunkach określonych w ust. 1.
3.
Utrata mocy koncesji nie zwalnia gminy lub innej gminnej osoby prawnej z wykonania
określonych w niej obowiązków dotyczących ochrony środowiska oraz obowiązków związanych
z likwidacją zakładu górniczego.
4.
Zakres i sposób wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 3, ustala organ koncesyjny
w drodze decyzji stwierdzającej utratę mocy koncesji.
Art. 7.
1.
Do czasu powołania państwowej służby geologicznej w drodze odrębnych przepisów, nie
później niż do dnia 31 grudnia 2003 r., wykonywanie zadań tej służby minister właściwy
do spraw środowiska powierzy Państwowemu Instytutowi Geologicznemu, w trybie i na
zasadach określonych w ustawie z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych .
2.
Nadzór nad wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 1, sprawuje minister właściwy
do spraw środowiska, działający przy pomocy Głównego Geologa Kraju.
3.
W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zadania państwowej służby geologicznej
przez Państwowy Instytut Geologiczny, minister właściwy do spraw środowiska może powierzyć
jego wykonanie podmiotom określonym w art. 102 ust. 2 ustawy, o której mowa w art.
1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 8.
W przypadku jeżeli decyzje ostateczne, podjęte przed wejściem w życie ustawy, a dotyczące
dokumentacji geologicznej lub projektu zagospodarowania złoża, zostały uchylone, zmienione
albo stwierdzono ich nieważność w trybie przepisów działu II rozdziału 12 i 13 Kodeksu postępowania administracyjnego, do ponownych postępowań stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 9.
W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy podmioty prowadzące w dniu wejścia
w życie ustawy działalność polegającą na wydobywaniu kopalin ze złóż, bezzbiornikowym
magazynowaniu substancji lub składowaniu odpadów w górotworze, w tym w podziemnych
wyrobiskach górniczych, utworzą fundusz likwidacji zakładu górniczego, na zasadach
określonych w art. 26c ustawy, o której mowa w art. 1.
Art. 10.
1.
Przedsiębiorca, który przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskał koncesję na poszukiwanie
lub rozpoznawanie złóż kopalin, obejmującą także ich wydobywanie, i wobec którego
organ koncesyjny nie wydał odrębnej decyzji określającej szczegółowe warunki wydobywania
kopaliny, przedstawi organowi koncesyjnemu dokumentację geologiczną, projekt zagospodarowania
złoża.
2.
Organ koncesyjny, na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1, ustala, w drodze
odrębnej decyzji, szczegółowe warunki wydobywania kopaliny. Przepis art. 25 ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio.
3.
Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, wymaga uzgodnienia z właściwym wójtem, burmistrzem
albo prezydentem miasta. Przepis art. 16 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio.
Art. 11.
1.
Do informacji geologicznej uzyskanej przed wejściem w życie ustawy stosuje się przepisy
art. 47 ustawy, o której mowa w art. 1, w dotychczasowym brzmieniu, z zastrzeżeniem
ust. 2.
2.
Jeżeli w ciągu 6 miesięcy od trzykrotnego ogłoszenia, zamieszczonego w prasie ogólnopolskiej
i specjalistycznej przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, nie zgłosi się
podmiot posiadający prawo do danej informacji geologicznej, uzyskanej przed dniem
wejścia w życie ustawy, zgromadzonej w Centralnym Archiwum Geologicznym, minister
ten może, w drodze decyzji, stwierdzić prawo własności Skarbu Państwa do tej informacji
geologicznej.
3.
Zawiadomień o podjętych decyzjach i innych czynnościach organu, o którym mowa w ust.
2, dokonuje się w drodze ogłoszeń zamieszczonych w prasie ogólnopolskiej i specjalistycznej.
Zawiadomienia są skuteczne z upływem 10 dni od ich dokonania.
Art. 12.3 orzeczenia
1.
Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją
ostateczną albo prawomocnym orzeczeniem sądu, stosuje się przepisy ustawy.
2.
Do opłat eksploatacyjnych i kar pieniężnych, należnych za okres sprzed wejścia w życie
ustawy, oraz ich egzekucji stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 13.
Z upływem jednego roku od dnia wejścia w życie ustawy tracą moc zezwolenia na wydobywanie
torfu wydane przed dniem 2 września 1994 r.
Art. 14.
Z dniem wejścia w życie ustawy tracą moc decyzje o ustanowieniu terenów zamkniętych
zakładów górniczych.
Art. 15.
1.
Po wejściu w życie ustawy wojewodowie i starostowie niezwłocznie przekażą właściwym
organom nadzoru górniczego akta spraw dotyczących zakładów górniczych, dotychczas
nadzorowanych i kontrolowanych przez wojewodów i starostów jako organy nadzoru górniczego.
2.
Po wejściu w życie ustawy minister właściwy do spraw środowiska niezwłocznie przekaże
właściwym wojewodom akta spraw dotyczących kopalin podstawowych, dla których od dnia
wejścia w życie ustawy wojewodowie staną się właściwymi organami.
Art. 16.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie stosuje się przepisy
dotychczasowe, o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez
6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 14 w zakresie
dotyczącym art. 26a ustawy, o której mowa w art. 1, który wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
Załącznik - Górne i dolne granice stawek opłat eksploatacyjnych
|