Ustawaz dnia 24 sierpnia 2001 r.Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Spis treści
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia wchodzi w życie z dniem 17 października 2001 r.
Art. 2.3 orzeczenia
§ 1.
Z dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia tracą moc dotychczasowe przepisy w kwestiach unormowanych w tym kodeksie, chyba że
przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.
§ 2.
W szczególności tracą moc:
1)
ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia ;
2)
ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach
o wykroczenia ;
3)
ustawa z dnia 20 maja 1971 r. o ustroju kolegiów do spraw wykroczeń .
§ 3.
Pozostają jednak w mocy przepisy ustaw w zakresie, w jakim uprawniają one określone
organy do ścigania wykroczeń i występowania w tych sprawach w charakterze oskarżyciela
publicznego oraz nakładania grzywien w drodze mandatu karnego. Organy te uprawnione
są także do prowadzenia czynności wyjaśniających, o których mowa w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 3.
§ 1.
Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na uchylone przepisy dotyczące przedmiotów
unormowanych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia albo odsyłają ogólnie do przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia, stosuje
się w tym zakresie odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, z zastrzeżeniem § 2.
§ 2.
Przepisy ustawy, o której mowa w art. 2 § 2 pkt 1, wymienione w art. 170 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych , stosuje się nadal w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych, nie dłużej
jednak niż do dnia 31 grudnia 2003 r.
Art. 4.
§ 1.
Radcowie kolegiów do spraw wykroczeń przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia zachowują prawo do dotychczasowego wynagrodzenia.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii kolegium właściwego sądu okręgowego,
może mianować radcę kolegium do spraw wykroczeń, który ukończył aplikację sądową lub
prokuratorską i zdał egzamin sędziowski lub prokuratorski, na jego wniosek, złożony
w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, asesorem sądowym.
§ 3.
Stosunek pracy z radcą kolegium do spraw wykroczeń wygasa z upływem terminu wskazanego
w § 1, chyba że przed upływem tego terminu zostanie on mianowany asesorem albo referendarzem
sądowym bądź zatrudniony jako pracownik sądowy.
Rozdział 2
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 5.1 orzeczenie
§ 1.
W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń art. 10 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 10.
§ 1.
Jeżeli czyn będący wykroczeniem wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa, orzeka się
za przestępstwo i za wykroczenie, z tym że jeżeli orzeczono za przestępstwo i za wykroczenie
karę lub środek karny tego samego rodzaju, wykonuje się surowszą karę lub środek karny.
W razie uprzedniego wykonania łagodniejszej kary lub środka karnego zalicza się je
na poczet surowszych.
§ 2.
Przy zaliczaniu kar przyjmuje się jeden dzień aresztu za równoważny jednemu dniowi
pozbawienia wolności, dwóm dniom ograniczenia wolności oraz grzywnie w kwocie od 20
do 150 złotych.
§ 3.
Karę aresztu orzeczoną za wykroczenie uważa się za karę tego samego rodzaju co kara
pozbawienia wolności orzeczona za przestępstwo.
§ 4.
Zaliczeniu, o którym mowa w § 1, nie podlegają środki karne w postaci:
1)
nawiązki, jeżeli za wykroczenie i za przestępstwo orzeczono je na rzecz różnych podmiotów,
2)
obowiązku naprawienia szkody, jeżeli za wykroczenie i za przestępstwo orzeczono je
w związku z różnym rodzajem szkód.
”
§ 2.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych w art. 161 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
o wykroczenia oraz wykroczenia skarbowe,
”
.
§ 3.
W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 134:
a)
skreśla się ust. 2,
b)
w ust. 4 skreśla się wyrazy „, a w sprawach o wykroczenia w ruchu drogowym - z zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych
i innych pojazdów”;
2)
skreśla się art. 136 i 137;
3)
w art. 138 w ust. 3 skreśla się zdanie drugie;
4)
w art. 138 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, dotyczący komendantów wojewódzkich Policji i ich
zastępców lub policjantów pełniących służbę w Komendzie Głównej Policji kieruje się
do Komendanta Głównego Policji.
”
§ 4.
W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 119:
a)
skreśla się ust. 2,
b)
w ust. 3 po wyrazach „obniżenia stopnia” skreśla się przecinek oraz wyrazy „a w sprawach o wykroczenia w ruchu drogowym - z zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych
i innych pojazdów”;
2)
skreśla się art. 121 i 122.
§ 5.
W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 138 skreśla się ust. 1-5;
2)
skreśla się art. 139;
3)
w art. 140 w ust. 3 skreśla się zdanie drugie.
§ 6.
W ustawie z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 126 skreśla się ust. 2;
2)
skreśla się art. 128;
3)
w art. 131 skreśla się ust. 2.
§ 7.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 18 w § 1 wyrazy „przez właściwy organ do spraw wykroczeń” zastępuje się wyrazami „do właściwego sądu”;
2)
w art. 101 w § 2 wyraz „sądowym” zastępuje się wyrazem „karnym”;
3)
art. 400 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 400.
Jeżeli po rozpoczęciu przewodu sądowego ujawni się, że czyn oskarżonego stanowi wykroczenie,
sąd, nie przekazując sprawy właściwemu sądowi, rozpoznaje ją w tym samym składzie,
stosując w dalszym jej toku przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
”
;
4)
skreśla się rozdział 54;
5)
art. 646 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 646.
W sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych nie stosuje się przepisów o
postępowaniu uproszczonym, prywatno-skargowym i nakazowym. Poza tym stosuje się przepisy
działów poprzednich, chyba że przepisy działu niniejszego stanowią inaczej.
”
;
6)
skreśla się rozdział 75.
§ 8.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego skreśla się art. 13.
§ 9.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 136 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zatrzymane prawo jazdy, z wyjątkiem przypadku określonego w art. 135 ust. 1 pkt 1
lit. c), Policja przekazuje niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni, według właściwości,
sądowi uprawnionemu do rozpoznania sprawy o wykroczenie, prokuratorowi lub staroście.
”
;
2)
w art. 137 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
w sprawie o wykroczenie - sąd właściwy do rozpoznania sprawy.
”
§ 10.
W ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu:
„
Art. 21a.
Postępowanie w sprawach o wykroczenia określone w art. 21 ust. 2-4 prowadzi się na
podstawie przepisów o postępowaniu przyspieszonym.
”
§ 11.
W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy po art. 167 dodaje się art. 167a w brzmieniu:
„
Art. 167a.
Kasację w sprawie o wykroczenie skarbowe może wnieść wyłącznie Minister Sprawiedliwości-Prokurator
Generalny i Rzecznik Praw Obywatelskich, a w sprawach podlegających orzecznictwu sądów
wojskowych - także Naczelny Prokurator Wojskowy. Kasację taką wnieść można od każdego
prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowe
”
.
§ 12.
W ustawie z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 116 po wyrazie „przestępstwa” dodaje się wyrazy „i wykroczenia”;
2)
w art. 118:
a)
skreśla się ust. 2,
b)
w ust. 4 skreśla się wyrazy „, a w sprawach o wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji -
z zakazem prowadzenia pojazdów”;
3)
skreśla się art. 120 i 121;
4)
w art. 122 w ust. 3 skreśla się zdanie drugie.
Rozdział 3
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 6.4 orzeczenia
§ 1.
W sprawach, w których w kolegium do spraw wykroczeń nie wydano rozstrzygnięcia w pierwszej
instancji przed wejściem w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, stosuje się przepisy tego kodeksu.
§ 2.
Przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia stosuje się także w sprawach, w których wniesiono sprzeciw od nakazu karnego wydanego
przed wejściem w życie tego kodeksu.
§ 3.
W sprawach, w których wniesiono odwołanie od orzeczenia kolegium do spraw wykroczeń,
sąd rozpoznaje odwołanie, stosując przepisy dotychczasowe, nie może jednak uchylić
orzeczenia kolegium i przekazać sprawy do ponownego rozpoznania, chyba że z powodu
stwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 18c § 1 pkt 1-8 ustawy, o której
mowa w art. 2 § 2 pkt 1, zachodzi potrzeba przekazania sprawy do rozpoznania od nowa
przez sąd pierwszej instancji. W razie wniesienia odwołania na niekorzyść obwinionego,
sąd może skazać obwinionego, którego kolegium do spraw wykroczeń uniewinniło lub co
do którego umorzono postępowanie; od takiego orzeczenia obwinionemu służy apelacja.
§ 4.
Rozpoznając zażalenie na postanowienie kolegium do spraw wykroczeń lub jego przewodniczącego,
sąd stosuje przepisy dotychczasowe. W razie uwzględnienia zażalenia na postanowienie
kolegium do spraw wykroczeń o umorzeniu postępowania lub postanowienie jego przewodniczącego
o odmowie wszczęcia postępowania, sąd rozpoznaje sprawę w pierwszej instancji.
§ 5.
Środek odwoławczy, wnoszony z zachowaniem dotychczasowych przepisów po wejściu w życie
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia od orzeczenia wydanego przed jego wejściem w życie, składa się w sądzie, przy którym
działało kolegium do spraw wykroczeń, które wydało zaskarżone rozstrzygnięcie.
§ 6.
Wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w sprawie, w której z uwagi na zniesienie
kolegium do spraw wykroczeń nie sporządzono uzasadnienia, traktuje się jako środek
odwoławczy, jeżeli w terminie zawitym 7 dni od doręczenia wezwania prezesa sądu osoba
uprawniona uzupełni taki wniosek w sposób spełniający wymogi przewidziane dla środka
odwoławczego w art. 427 § 1 i 2 Kodeksu postępowania karnego.
§ 7.
Czynności przewidziane w ustawie, o której mowa w art. 2 § 2 pkt 1, dla kolegium do spraw wykroczeń i jego przewodniczącego w sprawach
niezakończonych do dnia wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, wykonują odpowiednio sąd właściwy do rozpoznania sprawy i jego prezes, stosując
przepisy tego kodeksu.
Art. 7.
W sprawach o wykroczenia przekazanych do sądu w trybie dotychczasowych przepisów,
w których do dnia wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia nie wydano orzeczenia w pierwszej instancji, stosuje się przepisy tego kodeksu.
Art. 8.
§ 1.
Nierozpoznane wnioski o uchylenie prawomocnego rozstrzygnięcia lub o stwierdzenie
nieważności rozstrzygnięcia rozpoznaje się, stosując dotychczasowe przepisy.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się także do wskazanych tam wniosków, złożonych po wejściu w życie Kodeksu
postępowania w sprawach o wykroczenia, gdy odnoszą się one do rozstrzygnięć wydanych przed wejściem w życie tego kodeksu.
Art. 9.
W sprawach podlegających dotychczas orzecznictwu sądów wojskowych, jeżeli wniosek
o ukaranie złożono przed dniem wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, orzeka nadal sąd wojskowy, chociażby przestał być właściwy.
Art. 10.
Czynności procesowe dokonane przed wejściem w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia są skuteczne, jeżeli dokonano ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych.
Art. 11.
Po wejściu w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia przepisy, o których mowa w art. 5 § 3-6 i 12, stosuje się jednak do wykroczeń popełnionych
odpowiednio przez funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu i Służby Więziennej przed dniem wejścia w życie tego kodeksu.
Art. 12.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia pozostają w mocy odpowiednie przepisy dotychczasowe, w zakresie, w jakim nie są one
sprzeczne z przepisami tego kodeksu, jednak nie dłużej niż przez jeden rok.
Art. 13.
W razie wątpliwości, czy stosować prawo dotychczasowe czy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, stosuje się przepisy kodeksu.
Art. 14.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 października 2001 r.