Ustawaz dnia 20 lipca 2001 r.o zmianie ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy - Prawo działalności gospodarczej
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 10:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Członkiem polskiego związku sportowego mogą być kluby sportowe, o których mowa w art.
6 ust. 2 i art. 7 ust. 1, oraz związki sportowe działające w dziedzinie lub dyscyplinie
sportu, w której funkcjonuje dany polski związek sportowy.
”
,
b)
skreśla się ust. 3;
2)
w art. 22:
a)
w ust. 3 w zdaniu pierwszym skreśla się wyraz „wyłącznie”,
b)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Stypendia sportowe dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie
międzynarodowym lub krajowym mogą być finansowane ze środków budżetu jednostki samorządu
terytorialnego.
”
,
c)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w drodze rozporządzenia, a
organ jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, określą szczegółowe zasady
i tryb przyznawania, wstrzymywania i cofania oraz wysokość stypendiów sportowych,
o których mowa w ust. 4 i 4a, uwzględniając obowiązki zawodnika pobierającego stypendium,
skutki ich niewykonywania oraz podstawę i sposób ustalania wysokości stypendium.
”
;
3)
art. 28 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 28.
1.
Zawodnikom, którzy osiągnęli wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym
lub krajowym, mogą być przyznawane wyróżnienia i nagrody ze środków budżetu państwa
i budżetu jednostki samorządu terytorialnego.
2.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w drodze rozporządzenia, a
organ jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, określą rodzaje wyróżnień
i wysokości nagród, o których mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady i tryb ich przyznawania,
uwzględniając osiągnięcia sportowe, za które zawodnicy otrzymują wyróżnienia i nagrody.
”
;
4)
art. 29 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 29.
1.
Działalność w zakresie sportu profesjonalnego prowadzą sportowe spółki akcyjne i polskie
związki sportowe.
2.
Profesjonalne współzawodnictwo sportowe organizuje właściwy polski związek sportowy
za zgodą Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu.
3.
Uprawnienie, o którym mowa w ust. 2, polski związek sportowy może przekazać, za zgodą
Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu, innemu podmiotowi.
4.
Polski związek sportowy zamierzający organizować profesjonalne współzawodnictwo sportowe
składa do Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu pisemny wniosek o udzielenie zgody,
wraz z programem działalności i projektem budżetu przeznaczonego na finansowanie współzawodnictwa
objętego zgodą, który powinien obejmować okres pierwszego roku organizowania profesjonalnego
współzawodnictwa sportowego.
5.
Wniosek o udzielenie zgody, o której mowa w ust. 2, powinien zawierać:
1)
nazwę i adres siedziby polskiego związku sportowego,
2)
określenie dziedziny lub dyscypliny sportu, w jakiej ma być organizowane profesjonalne
współzawodnictwo sportowe,
3)
proponowaną datę rozpoczęcia profesjonalnego współzawodnictwa sportowego,
4)
datę sporządzenia wniosku i podpisy osób uprawnionych do składania oświadczeń woli
w imieniu polskiego związku sportowego,
5)
regulamin profesjonalnego współzawodnictwa sportowego w danej dziedzinie lub dyscyplinie
sportu,
6)
przyjęte przez polski związek sportowy warunki przyznawania licencji dla zawodników
profesjonalnych.
6.
Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu odmawia udzielenia zgody, jeżeli wniosek
dotyczy innej dziedziny lub dyscypliny sportu niż ta, która jest objęta działaniem
polskiego związku sportowego, lub jeżeli polski związek sportowy nie przedłoży dokumentów,
o których mowa w ust. 4.
7.
Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu cofa zgodę, jeżeli objęte zgodą współzawodnictwo
organizowane jest w sposób sprzeczny z przepisami ustawy lub warunkami określonymi
w decyzji udzielającej zgody.
8.
Zgody udziela się na okres 5 lat.
”
;
5)
w art. 36a wyrazy „przystępująca do ligi zawodowej” zastępuje się wyrazami „wstępująca do rozgrywek”;
6)
w art. 39 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Statuty właściwych polskich związków sportowych mogą określać formę zapisu na stały
sąd polubowny oraz tryb postępowania odwoławczego od orzeczeń stałych sądów polubownych,
a także środki dyscyplinujące zapewniające ich wykonanie w trybie wewnątrzorganizacyjnym.
”
;
7)
art. 41 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 41.
1.
Do Trybunału mogą być zaskarżone decyzje dyscyplinarne lub regulaminowe właściwych
organów polskich związków sportowych, których przedmiotem jest:
1)
wykluczenie lub skreślenie ze związku, klubu lub innej organizacji sportowej zawodnika,
sędziego, trenera lub działacza sportowego,
2)
dyskwalifikacja dożywotnia lub czasowa osób, o których mowa w pkt 1,
3)
pozbawienie zawodnika lub zespołu sportowego tytułu mistrza kraju albo zdobywcy Pucharu
Polski,
4)
przeniesienie zespołu sportowego do niższej klasy rozgrywek,
5)
zakaz reprezentowania sportu polskiego w zawodach międzynarodowych lub międzynarodowych
rozgrywkach pucharowych.
2.
Prawo zaskarżenia decyzji w sprawach, o których mowa w ust. 1, przysługuje osobie
uprawnionej, jeżeli decyzja ta zostanie wydana w trybie wewnątrzorganizacyjnym, w
którym:
1)
nastąpiło naruszenie przepisów prawa, statutów lub regulaminów sportowych,
2)
strona została pozbawiona prawa do obrony.
”
;
8)
w art. 44:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Zorganizowane zajęcia w zakresie wychowania fizycznego, sportu i rekreacji ruchowej
mogą prowadzić osoby posiadające kwalifikacje zawodowe nauczyciela wychowania fizycznego
lub uprawnienia w tym zakresie określone odrębnymi przepisami.
2.
Kształcenie osób, o których mowa w ust. 1, przez jednostki inne niż szkoły wyższe
wymaga uzyskania zgody Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Zajęcia, o których mowa w ust. 1, mogą prowadzić także osoby posiadające kwalifikacje
zawodowe trenera lub instruktora, przy czym kształcenie tych osób przez uczelnie inne
niż uczelnie wychowania fizycznego wymaga uzyskania zgody Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej
i Sportu.
”
;
9)
w art. 47 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Dopingiem jest stosowanie przez zawodników zakazanych środków farmakologicznych lub
metod uznanych za dopingowe.
”
Art. 2.
W ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej w art. 96 w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
1)
zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„
Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:
”
;
2)
w pkt 11 na końcu dodaje się wyrazy „z wyjątkiem działalności w zakresie profesjonalnego współzawodnictwa sportowego,”.
Art. 3.
Działające w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, w jednej dyscyplinie lub dziedzinie
sportu, polskie związki sportowe osób niepełnosprawnych zachowują dotychczasowy status
nie dłużej niż do dnia 30 kwietnia 2002 r.
Art. 4.
Zakłady kształcenia nauczycieli działające w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy,
kształcące osoby, o których mowa w art. 44 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, mają
obowiązek uzyskania zgody Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu do dnia 31 sierpnia
2002 r.
Art. 5.
Szkoły wyższe działające w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, kształcące trenerów
i instruktorów, mają obowiązek uzyskania zgody Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i
Sportu do dnia 31 sierpnia 2002 r.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.