Ustawaz dnia 26 lipca 2000 r.o zmianie ustawy - Kodeks cywilny
Treść ustawy
Art. 1.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny w księdze trzeciej „Zobowiązania” wprowadza się następujące zmiany:
1)
po tytule XVII dodaje się tytuł XVII1 w brzmieniu:
„
Tytuł XVII1
Umowa leasingu
Art. 7091.
Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa,
nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę
rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony,
a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie
pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez
finansującego.
Art. 7092.
Umowa leasingu powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności.
Art. 7093.
Jeżeli rzecz nie zostanie wydana korzystającemu w ustalonym terminie na skutek okoliczności,
za które ponosi on odpowiedzialność, umówione terminy płatności rat pozostają niezmienione.
Art. 7094.
§ 1.
Finansujący powinien wydać korzystającemu rzecz w takim stanie, w jakim znajdowała
się ona w chwili wydania finansującemu przez zbywcę.
§ 2.
Finansujący nie odpowiada wobec korzystającego za przydatność rzeczy do umówionego
użytku.
§ 3.
Finansujący obowiązany jest wydać korzystającemu razem z rzeczą odpis umowy ze zbywcą
lub odpisy innych posiadanych dokumentów dotyczących tej umowy, w szczególności odpis
dokumentu gwarancyjnego co do jakości rzeczy, otrzymanego od zbywcy lub producenta.
Art. 7095.
§ 1.
Jeżeli po wydaniu korzystającemu rzecz została utracona z powodu okoliczności, za
które finansujący nie ponosi odpowiedzialności, umowa leasingu wygasa.
§ 2.
Korzystający powinien niezwłocznie zawiadomić finansującego o utracie rzeczy.
§ 3.
Jeżeli umowa leasingu wygasła z przyczyn określonych w § 1, finansujący może żądać
od korzystającego natychmiastowego zapłacenia wszystkich przewidzianych w umowie a
niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich
zapłaty przed umówionym terminem i wygaśnięcia umowy leasingu oraz z tytułu ubezpieczenia
rzeczy, a także naprawienia szkody.
Art. 7096.
Jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający obowiązany jest ponosić koszty
ubezpieczenia rzeczy od jej utraty w czasie trwania leasingu, w braku odmiennego postanowienia
umownego, koszty te obejmują składkę z tytułu ubezpieczenia na ogólnie przyjętych
warunkach.
Art. 7097.
§ 1.
Korzystający obowiązany jest utrzymywać rzecz w należytym stanie, w szczególności
dokonywać jej konserwacji i napraw niezbędnych do zachowania rzeczy w stanie niepogorszonym,
z uwzględnieniem jej zużycia wskutek prawidłowego używania, oraz ponosić ciężary związane
z własnością lub posiadaniem rzeczy.
§ 2.
Jeżeli w umowie leasingu nie zostało zastrzeżone, że konserwacji i napraw rzeczy dokonuje
osoba mająca określone kwalifikacje, korzystający powinien niezwłocznie zawiadomić
finansującego o konieczności dokonania istotnej naprawy rzeczy.
§ 3.
Korzystający obowiązany jest umożliwić finansującemu sprawdzenie rzeczy w zakresie
określonym w § 1 i 2.
Art. 7098.
§ 1.
Finansujący nie odpowiada wobec korzystającego za wady rzeczy, chyba że wady te powstały
na skutek okoliczności, za które finansujący ponosi odpowiedzialność. Postanowienia
umowne mniej korzystne dla korzystającego są nieważne.
§ 2.
Z chwilą zawarcia przez finansującego umowy ze zbywcą z mocy ustawy przechodzą na
korzystającego uprawnienia z tytułu wad rzeczy przysługujące finansującemu względem
zbywcy, z wyjątkiem uprawnienia odstąpienia przez finansującego od umowy ze zbywcą.
§ 3.
Wykonanie przez korzystającego uprawnień określonych w § 2 nie wpływa na jego obowiązki
wynikające z umowy leasingu, chyba że finansujący odstąpi od umowy ze zbywcą z powodu
wad rzeczy.
§ 4.
Korzystający może żądać odstąpienia przez finansującego od umowy ze zbywcą z powodu
wad rzeczy, jeżeli uprawnienie finansującego do odstąpienia wynika z przepisów prawa
lub umowy ze zbywcą. Bez zgłoszenia żądania przez korzystającego finansujący nie może
odstąpić od umowy ze zbywcą z powodu wad rzeczy.
§ 5.
W razie odstąpienia przez finansującego od umowy ze zbywcą z powodu wad rzeczy, umowa
leasingu wygasa. Finansujący może żądać od korzystającego natychmiastowego zapłacenia
wszystkich przewidzianych w umowie a niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści,
jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i wygaśnięcia
umowy leasingu oraz umowy ze zbywcą.
Art. 7099.
Korzystający powinien używać rzeczy i pobierać jej pożytki w sposób określony w umowie
leasingu, a gdy umowa tego nie określa - w sposób odpowiadający właściwościom i przeznaczeniu
rzeczy.
Art. 70910.
Bez zgody finansującego korzystający nie może czynić w rzeczy zmian, chyba że wynikają
one z przeznaczenia rzeczy.
Art. 70911.
Jeżeli mimo upomnienia na piśmie przez finansującego korzystający narusza obowiązki
określone w art. 7097 § 1 lub w art. 7099 albo nie usunie zmian w rzeczy dokonanych z naruszeniem art. 70910, finansujący może wypowiedzieć umowę leasingu ze skutkiem natychmiastowym, chyba
że strony uzgodniły termin wypowiedzenia.
Art. 70912.
§ 1.
Bez zgody finansującego korzystający nie może oddać rzeczy do używania osobie trzeciej.
§ 2.
W razie naruszenia obowiązku określonego w § 1, finansujący może wypowiedzieć umowę
leasingu ze skutkiem natychmiastowym, chyba że strony uzgodniły termin wypowiedzenia.
Art. 70913.
§ 1.
Korzystający obowiązany jest płacić raty w terminach umówionych.
§ 2.
Jeżeli korzystający dopuszcza się zwłoki z zapłatą co najmniej jednej raty, finansujący
powinien wyznaczyć na piśmie korzystającemu odpowiedni termin dodatkowy do zapłacenia
zaległości z zagrożeniem, że w razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu może
wypowiedzieć umowę leasingu ze skutkiem natychmiastowym, chyba że strony uzgodniły
termin wypowiedzenia. Postanowienia umowne mniej korzystne dla korzystającego są nieważne.
Art. 70914.
§ 1.
W razie zbycia rzeczy przez finansującego nabywca wstępuje w stosunek leasingu na
miejsce finansującego.
§ 2.
Finansujący powinien niezwłocznie zawiadomić korzystającego o zbyciu rzeczy.
Art. 70915.
W razie wypowiedzenia przez finansującego umowy leasingu na skutek okoliczności, za
które korzystający ponosi odpowiedzialność, finansujący może żądać od korzystającego
natychmiastowego zapłacenia wszystkich przewidzianych w umowie a niezapłaconych rat,
pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym
terminem i rozwiązania umowy leasingu.
Art. 70916.
Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego
własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający
może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu,
chyba że strony uzgodniły inny termin.
Art. 70917.
Do odpowiedzialności finansującego za wady rzeczy powstałe na skutek okoliczności,
za które finansujący ponosi odpowiedzialność, uprawnień i obowiązków stron w razie
dochodzenia przez osobę trzecią przeciwko korzystającemu roszczeń dotyczących rzeczy,
odpowiedzialności korzystającego i osoby trzeciej wobec finansującego w razie oddania
rzeczy tej osobie przez korzystającego do używania, zabezpieczenia rat leasingu i
świadczeń dodatkowych korzystającego, zwrotu rzeczy przez korzystającego po zakończeniu
leasingu oraz do ulepszenia rzeczy przez korzystającego stosuje się odpowiednio przepisy
o najmie, a do zapłaty przez korzystającego rat przed terminem płatności stosuje się
odpowiednio przepisy o sprzedaży na raty.
Art. 70918.
Do umowy, przez którą jedna strona zobowiązuje się oddać rzecz stanowiącą jej własność
do używania albo do używania i pobierania pożytków drugiej stronie, a druga strona
zobowiązuje się zapłacić właścicielowi rzeczy w umówionych ratach wynagrodzenie pieniężne,
równe co najmniej wartości rzeczy w chwili zawarcia tej umowy, stosuje się odpowiednio
przepisy niniejszego tytułu.
”
;
2)
tytuł XXIII „Umowa agencyjna” otrzymuje brzmienie:
„
Tytuł XXIII
Umowa agencyjna
Art. 758.
§ 1.
Przez umowę agencyjną przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności
swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu
z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich
w jego imieniu.
§ 2.
Do zawierania umów w imieniu dającego zlecenie oraz do odbierania dla niego oświadczeń
agent jest uprawniony tylko wtedy, gdy ma do tego umocowanie.
Art. 7581.
§ 1.
Jeżeli sposób wynagrodzenia nie został w umowie określony, agentowi należy się prowizja.
§ 2.
Prowizją jest wynagrodzenie, którego wysokość zależy od liczby lub wartości zawartych
umów.
§ 3.
Jeżeli wysokość prowizji nie została w umowie określona, należy się ona w wysokości
zwyczajowo przyjętej w stosunkach danego rodzaju, w miejscu działalności prowadzonej
przez agenta, a w razie niemożności ustalenia prowizji w ten sposób, agentowi należy
się prowizja w odpowiedniej wysokości, uwzględniającej wszystkie okoliczności bezpośrednio
związane z wykonaniem zleconych mu czynności.
Art. 7582.
Każda ze stron może żądać od drugiej pisemnego potwierdzenia treści umowy oraz postanowień
ją zmieniających lub uzupełniających. Zrzeczenie się tego uprawnienia jest nieważne.
Art. 759.
W razie wątpliwości poczytuje się, że agent jest upoważniony do przyjmowania dla dającego
zlecenie zapłaty za świadczenie, które spełnia za dającego zlecenie, oraz do przyjmowania
dla niego świadczeń, za które płaci, jak również do odbierania zawiadomień o wadach
oraz oświadczeń dotyczących wykonania umowy, którą zawarł w imieniu dającego zlecenie.
Art. 760.
Każda ze stron obowiązana jest do zachowania lojalności wobec drugiej.
Art. 7601.
§ 1.
Agent obowiązany jest w szczególności przekazywać wszelkie informacje mające znaczenie
dla dającego zlecenie oraz przestrzegać jego wskazówek uzasadnionych w danych okolicznościach,
a także podejmować, w zakresie prowadzonych spraw, czynności potrzebne do ochrony
praw dającego zlecenie.
§ 2.
Postanowienia umowy sprzeczne z treścią § 1 są nieważne.
Art. 7602.
§ 1.
Dający zlecenie obowiązany jest przekazywać agentowi dokumenty i informacje potrzebne
do prawidłowego wykonania umowy.
§ 2.
Dający zlecenie obowiązany jest w rozsądnym czasie zawiadomić agenta o przyjęciu lub
odrzuceniu propozycji zawarcia umowy oraz o niewykonaniu umowy, przy której zawarciu
agent pośredniczył lub którą zawarł w imieniu dającego zlecenie.
§ 3.
Dający zlecenie obowiązany jest zawiadomić w rozsądnym czasie agenta o tym, że liczba
umów, których zawarcie przewiduje, lub wartość ich przedmiotu będzie znacznie niższa
niż ta, której agent mógłby się normalnie spodziewać.
§ 4.
Postanowienia umowy sprzeczne z treścią § 1-3 są nieważne.
Art. 7603.
W razie gdy agent zawierający umowę w imieniu dającego zlecenie nie ma umocowania
albo przekroczy jego zakres, umowę uważa się za potwierdzoną, jeżeli dający zlecenie
niezwłocznie po otrzymaniu wiadomości o zawarciu umowy nie oświadczy klientowi, że
umowy nie potwierdza.
Art. 761.
§ 1.
Agent może żądać prowizji od umów zawartych w czasie trwania umowy agencyjnej, jeżeli
do ich zawarcia doszło w wyniku jego działalności lub jeżeli zostały one zawarte z
klientami pozyskanymi przez agenta poprzednio dla umów tego samego rodzaju.
§ 2.
Jeżeli agentowi zostało przyznane prawo wyłączności w odniesieniu do oznaczonej grupy
klientów lub obszaru geograficznego, a w czasie trwania umowy agencyjnej została bez
udziału agenta zawarta umowa z klientem z tej grupy lub obszaru, agent może żądać
prowizji od tej umowy. Dający zlecenie obowiązany jest w rozsądnym czasie zawiadomić
agenta o zawarciu takiej umowy.
Art. 7611.
§ 1.
Agent może żądać prowizji od umowy zawartej po rozwiązaniu umowy agencyjnej, jeżeli
- przy spełnieniu przesłanek z art. 761 - propozycję zawarcia umowy dający zlecenie
lub agent otrzymał od klienta przed rozwiązaniem umowy agencyjnej.
§ 2.
Agent może żądać prowizji od umowy zawartej po rozwiązaniu umowy agencyjnej także
wtedy, gdy do jej zawarcia doszło w przeważającej mierze w wyniku jego działalności
w okresie trwania umowy agencyjnej, a zarazem w rozsądnym czasie od jej rozwiązania.
Art. 7612.
Agent nie może żądać prowizji, o której mowa w art. 761, jeżeli prowizja ta należy
się zgodnie z art. 7611 poprzedniemu agentowi, chyba że z okoliczności wynika, że względy słuszności przemawiają
za podziałem prowizji między obu agentów.
Art. 7613.
§ 1.
W braku odmiennego postanowienia umowy agencyjnej agent nabywa prawo do prowizji z
chwilą, w której dający zlecenie powinien był, zgodnie z umową z klientem, spełnić
świadczenie albo faktycznie je spełnił, albo też swoje świadczenie spełnił klient.
Jednakże strony nie mogą umówić się, że agent nabywa prawo do prowizji później niż
w chwili, w której klient spełnił świadczenie albo powinien był je spełnić, gdyby
dający zlecenie spełnił świadczenie.
§ 2.
Jeżeli umowa zawarta pomiędzy dającym zlecenie i klientem ma być wykonywana częściami,
agent nabywa prawo do prowizji w miarę wykonywania tej umowy.
§ 3.
Roszczenie o zapłatę prowizji staje się wymagalne z upływem ostatniego dnia miesiąca
następującego po kwartale, w którym agent nabył prawo do prowizji. Postanowienie umowy
mniej korzystne dla agenta jest nieważne.
Art. 7614.
Agent nie może żądać prowizji, gdy oczywiste jest, że umowa z klientem nie zostanie
wykonana na skutek okoliczności, za które dający zlecenie nie ponosi odpowiedzialności,
jeżeli zaś prowizja została już agentowi wypłacona, podlega ona zwrotowi. Postanowienie
umowy agencyjnej mniej korzystne dla agenta jest nieważne.
Art. 7615.
§ 1.
Dający zlecenie obowiązany jest złożyć agentowi oświadczenie zawierające dane o należnej
mu prowizji nie później niż w ostatnim dniu miesiąca następującego po kwartale, w
którym agent nabył prawo do prowizji. Oświadczenie to powinno wskazywać wszystkie
dane stanowiące podstawę do obliczenia wysokości należnej prowizji. Postanowienie
umowy agencyjnej mniej korzystne dla agenta jest nieważne.
§ 2.
Agent może domagać się udostępnienia informacji potrzebnych do ustalenia, czy wysokość
należnej mu prowizji została prawidłowo obliczona, w szczególności może domagać się
wyciągów z ksiąg handlowych dającego zlecenie albo żądać, aby wgląd i wyciąg z tych
ksiąg został zapewniony biegłemu rewidentowi wybranemu przez strony. Postanowienie
umowy agencyjnej mniej korzystne dla agenta jest nieważne.
§ 3.
W razie nieudostępnienia agentowi informacji, o których mowa w § 2, agent może domagać
się ich udostępnienia w drodze powództwa wytoczonego w okresie sześciu miesięcy od
dnia zgłoszenia żądania dającemu zlecenie.
§ 4.
W razie nieosiągnięcia przez strony porozumienia co do wyboru biegłego rewidenta,
o którym mowa w § 2, agent może domagać się, w drodze powództwa wytoczonego w okresie
sześciu miesięcy od dnia zgłoszenia żądania dającemu zlecenie, dokonania wglądu i
wyciągu z ksiąg przez biegłego wskazanego przez sąd.
Art. 7616.
Przepisy art. 761-7615 stosuje się w razie gdy prowizja stanowi całość lub część wynagrodzenia, chyba że
strony uzgodniły stosowanie tych przepisów do innego rodzaju wynagrodzenia.
Art. 7617.
§ 1.
W umowie agencyjnej zawartej w formie pisemnej można zastrzec, że agent za odrębnym
wynagrodzeniem (prowizja del credere), w uzgodnionym zakresie, odpowiada za wykonanie
zobowiązania przez klienta. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, agent odpowiada za to,
że klient spełni świadczenie. W razie niezachowania formy pisemnej poczytuje się umowę
agencyjną za zawartą bez tego zastrzeżenia.
§ 2.
Odpowiedzialność agenta może dotyczyć tylko oznaczonej umowy lub umów z oznaczonym
klientem, przy których zawarciu pośredniczył albo które zawarł w imieniu dającego
zlecenie.
Art. 762.
W braku odmiennego postanowienia umowy agent może domagać się zwrotu wydatków związanych
z wykonaniem zlecenia tylko o tyle, o ile były uzasadnione i o ile ich wysokość przekracza
zwykłą w danych stosunkach miarę.
Art. 763.
Dla zabezpieczenia roszczenia o wynagrodzenie oraz o zwrot wydatków i zaliczek udzielonych
dającemu zlecenie agentowi przysługuje ustawowe prawo zastawu na rzeczach i papierach
wartościowych dającego zlecenie, otrzymanych w związku z umową agencyjną, dopóki przedmioty
te znajdują się u niego lub osoby, która je dzierży w jego imieniu, albo dopóki może
nimi rozporządzać za pomocą dokumentów.
Art. 764.
Umowę zawartą na czas oznaczony, a wykonywaną przez strony po upływie terminu, na
jaki została zawarta, poczytuje się za zawartą na czas nieoznaczony.
Art. 7641.
§ 1.
Umowa zawarta na czas nieoznaczony może być wypowiedziana na miesiąc naprzód w pierwszym
roku, na dwa miesiące naprzód w drugim roku oraz na trzy miesiące naprzód w trzecim
i następnych latach trwania umowy. Ustawowe terminy wypowiedzenia nie mogą być skracane.
§ 2.
Ustawowe terminy wypowiedzenia mogą zostać umownie przedłużone, z tym że termin ustalony
dla dającego zlecenie nie może być krótszy niż termin ustalony dla agenta. Przedłużenie
terminu dla agenta powoduje takie samo przedłużenie dla dającego zlecenie.
§ 3.
Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, termin wypowiedzenia upływa z końcem miesiąca kalendarzowego.
§ 4.
Przepisy § 1-3 mają zastosowanie do umowy zawartej na czas oznaczony, a przekształconej
z mocy art. 764 w umowę zawartą na czas nieoznaczony. Okres, na jaki umowa na czas
oznaczony była zawarta, uwzględnia się przy ustalaniu terminu wypowiedzenia.
Art. 7642.
§ 1.
Umowa agencyjna, chociażby była zawarta na czas oznaczony, może być wypowiedziana
bez zachowania terminów wypowiedzenia z powodu niewykonania obowiązków przez jedną
ze stron w całości lub znacznej części, a także w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych
okoliczności.
§ 2.
Jeżeli wypowiedzenia dokonano na skutek okoliczności, za które ponosi odpowiedzialność
druga strona, jest ona zobowiązana do naprawienia szkody poniesionej przez wypowiadającego
w następstwie rozwiązania umowy.
Art. 7643.
§ 1.
Po rozwiązaniu umowy agencyjnej agent może żądać od dającego zlecenie świadczenia
wyrównawczego, jeżeli w czasie trwania umowy agencyjnej pozyskał nowych klientów lub
doprowadził do istotnego wzrostu obrotów z dotychczasowymi klientami, a dający zlecenie
czerpie nadal znaczne korzyści z umów z tymi klientami. Roszczenie to przysługuje
agentowi, jeżeli, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, a zwłaszcza utratę przez
agenta prowizji od umów zawartych przez dającego zlecenie z tymi klientami, przemawiają
za tym względy słuszności.
§ 2.
Świadczenie wyrównawcze nie może przekroczyć wysokości wynagrodzenia agenta za jeden
rok, obliczonego na podstawie średniego rocznego wynagrodzenia uzyskanego w okresie
ostatnich pięciu lat. Jeżeli umowa agencyjna trwała krócej niż pięć lat, wynagrodzenie
to oblicza się z uwzględnieniem średniej z całego okresu jej trwania.
§ 3.
Uzyskanie świadczenia wyrównawczego nie pozbawia agenta możności dochodzenia odszkodowania
na zasadach ogólnych.
§ 4.
W razie śmierci agenta, świadczenia wyrównawczego, o którym mowa w § 1, mogą żądać
jego spadkobiercy.
§ 5.
Możliwość dochodzenia roszczenia o świadczenie wyrównawcze zależy od zgłoszenia przez
agenta lub jego spadkobierców odpowiedniego żądania wobec dającego zlecenie przed
upływem roku od rozwiązania umowy.
Art. 7644.
Świadczenie wyrównawcze nie przysługuje agentowi, jeżeli:
1)
dający zlecenie wypowiedział umowę na skutek okoliczności, za które odpowiedzialność
ponosi agent, usprawiedliwiających wypowiedzenie umowy bez zachowania terminów wypowiedzenia,
2)
agent wypowiedział umowę, chyba że wypowiedzenie jest uzasadnione okolicznościami,
za które odpowiada dający zlecenie, albo jest usprawiedliwione wiekiem, ułomnością
lub chorobą agenta, a względy słuszności nie pozwalają domagać się od niego dalszego
wykonywania czynności agenta,
3)
agent za zgodą dającego zlecenie przeniósł na inną osobę swoje prawa i obowiązki wynikające
z umowy.
Art. 7645.
Do czasu rozwiązania umowy strony nie mogą umówić się w sposób odbiegający na niekorzyść
agenta od postanowień art. 7643 i art. 7644.
Art. 7646.
§ 1.
Strony mogą, w formie pisemnej pod rygorem nieważności, ograniczyć działalność agenta
mającą charakter konkurencyjny na okres po rozwiązaniu umowy agencyjnej (ograniczenie
działalności konkurencyjnej). Ograniczenie jest ważne, jeżeli dotyczy grupy klientów
lub obszaru geograficznego, objętych działalnością agenta, oraz rodzaju towarów lub
usług stanowiących przedmiot umowy.
§ 2.
Ograniczenie działalności konkurencyjnej nie może być zastrzeżone na okres dłuższy
niż dwa lata od rozwiązania umowy.
§ 3.
Dający zlecenie obowiązany jest do wypłacania agentowi odpowiedniej sumy pieniężnej
za ograniczenie działalności konkurencyjnej w czasie jego trwania, chyba że co innego
wynika z umowy albo że umowa agencyjna została rozwiązana na skutek okoliczności,
za które agent ponosi odpowiedzialność.
§ 4.
Jeżeli wysokość sumy, o której mowa w § 3, nie została w umowie określona, należy
się suma w wysokości odpowiedniej do korzyści osiągniętych przez dającego zlecenie
na skutek ograniczenia działalności konkurencyjnej oraz utraconych z tego powodu możliwości
zarobkowych agenta.
Art. 7647.
Dający zlecenie może do dnia rozwiązania umowy odwołać ograniczenie działalności konkurencyjnej
z takim skutkiem, że po upływie sześciu miesięcy od chwili odwołania jest on zwolniony
z obowiązku wypłacania sumy, o której mowa w art. 7646 § 3 i 4. Odwołanie ograniczenia działalności konkurencyjnej wymaga formy pisemnej
pod rygorem nieważności.
Art. 7648.
Jeżeli agent wypowiedział umowę na skutek okoliczności, za które odpowiedzialność
ponosi dający zlecenie, może on zwolnić się z obowiązku przestrzegania ograniczenia
działalności konkurencyjnej przez złożenie dającemu zlecenie oświadczenia na piśmie
przed upływem miesiąca od dnia wypowiedzenia.
Art. 7649.
Do umowy o treści określonej w art. 758 § 1, zawartej z agentem przez osobę nie będącą
przedsiębiorcą, stosuje się przepisy niniejszego tytułu, z wyłączeniem art. 761-7612, art. 7615 oraz art. 7643-7648.
”
Art. 2.7 orzeczeń
1.
Przepisów ustawy nie stosuje się do umów leasingu zawartych przed dniem jej wejścia
w życie.
2.
Do umów agencyjnych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy
dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 3.
3.
Do umów agencyjnych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy
tej ustawy po upływie roku od dnia jej wejścia w życie, jeżeli umowy te zostały zawarte
pomiędzy osobami, o których mowa w art. 758 § 1 Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.