Obwieszczenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiejz dnia 26 czerwca 2000 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o drogach publicznych
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 1a
- Rozdział 2 - Administracja drogowa
- Rozdział 3 - Skrzyżowania dróg z innymi drogami komunikacji lądowej i powietrznej oraz liniowymi urządzeniami technicznymi
- Rozdział 4 - Pas drogowy
- Rozdział 5 - Świadczenia na rzecz utrzymania dróg
- Rozdział 6 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 149 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 16 czerwca 1988 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
terenowych organów władzy i administracji państwowej ,
2)
ustawą z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych
,
3)
ustawą z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach
szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie
niektórych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu
drogowego ,
5)
ustawą z dnia 28 kwietnia 1993 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie
niektórych ustaw ,
6)
ustawą z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych ,
7)
ustawą z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustaw: o broni, amunicji i materiałach
wybuchowych, o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, Kodeks karny,
Kodeks postępowania karnego, o drogach publicznych, Prawo celne, o ochronie granicy
państwowej oraz o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ,
8)
ustawą z dnia 17 lipca 1997 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych ,
9)
ustawą z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu
drogowego ,
10)
ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych ,
11)
ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa ,
12)
ustawą z dnia 29 grudnia 1998 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem
reformy ustrojowej państwa ,
13)
ustawą z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem
administracji publicznej ,
i zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst nie obejmuje:
1)
art. 48-50 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych , które stanową:
„
Art. 48.
W Kodeksie wykroczeń art. 98 otrzymuje brzmienie:
«
Art. 98.
Kto, prowadząc pojazd poza drogą publiczną, nie zachowuje należytej ostrożności, czym
zagraża bezpieczeństwu innych osób, lub nie stosuje się do przepisów regulujących
korzystanie z dróg wewnętrznych lub innych miejsc dostępnych dla ruchu pojazdów,
podlega karze grzywny albo karze nagany.
»
Art. 49.
W ustawie z dnia 19 grudnia 1975 r. o niektórych podatkach i opłatach terenowych (Dz.
U. Nr 45, poz. 229, z 1982 r. Nr 7, poz. 55, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i z 1985 r. Nr
12, poz. 50) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 19:
a)
oznaczenie pkt 1 skreśla się,
b)
pkt 2 skreśla się;
2)
w art. 20:
a)
oznaczenie ust. 1 skreśla się,
b)
ust. 2 i 3 skreśla się.
Art. 50.
Użyte w art. 27 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu
terytorialnego (Dz. U. Nr 41, poz. 185 i Nr 62, poz. 286 oraz z 1984 r. Nr 21, poz.
100 i Nr 31, poz. 173) określenie «drogi państwowe» oznacza w rozumieniu niniejszej
ustawy drogi krajowe, określone w art. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c).
”
;
2)
art. 19 ustawy z dnia 16 czerwca 1988 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady
funkcjonowania terenowych organów władzy i administracji państwowej , który stanowi:
„
Art. 19.3 orzeczenia
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1989 r., z wyjątkiem art. 18, który wchodzi
w życie z dniem ogłoszenia.
”
;
3)
art. 80 i 81 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów
wykonawczych , które stanowią:
„
Art. 80.
Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień,
o których mowa w art. 1–43 pkt 1 i w art. 44–79, zachowują moc do czasu wydania przepisów
na podstawie upoważnień w brzmieniu określonym ustawą.
Art. 81.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.
”
;
4)
art. 47 ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w
ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o
zmianie niektórych ustaw , który stanowi:
„
Art. 47.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 27 maja 1990 r.
”
;
5)
art. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu
drogowego , który stanowi:
„
Art. 25.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
6)
art. 5 i 6 ustawy z dnia 28 kwietnia 1993 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych
oraz o zmianie niektórych ustaw , które stanowią:
„
Art. 5.2 orzeczenia
Minister Transportu i Gospodarki Morskiej ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej
Polskiej jednolity tekst ustawy o drogach publicznych, z uwzględnieniem zmian wynikających
z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
7)
art. 65 ust. 1 i art. 71 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych
, które stanowią:
„
Art. 65.
2.
Na okres roku od dnia wejścia w życie ustawy utrzymuje się w mocy przepisy wydane
na podstawie art. 16d pkt 2 ustawy, o której mowa w ust. 1.
”
„
Art. 71.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
8)
art. 9 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustaw: o broni, amunicji i materiałach
wybuchowych, o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, Kodeks karny,
Kodeks postępowania karnego, o drogach publicznych, Prawo celne, o ochronie granicy
państwowej oraz o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej , który stanowi:
„
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
9)
art. 2 ustawy z dnia 17 lipca 1997 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych , który stanowi:
10)
art. 37 ustawy z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego
transportu drogowego , który stanowi:
11)
art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych , który stanowi:
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem wchodzących w życie
z dniem ogłoszenia:
1)
art. 3, art. 4 i art. 9, które mają zastosowanie do projektów ustaw budżetowych począwszy
od projektu na 1998 r.,
2)
art. 7 pkt 3 i 5, które stosuje się do wydania aktów wykonawczych do ustawy, o której
mowa w art. 7.
”
;
12)
art. 150 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje
organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa , który stanowi:
„
Art. 150.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt
2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.
2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,
art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.
a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
”
;
13)
art. 38 ustawy z dnia 29 grudnia 1998 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem
reformy ustrojowej państwa , który stanowi:
„
Art. 38.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
”
;
14)
art. 74 i 75 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych
z funkcjonowaniem administracji publicznej , które stanowią:
„
Art. 74.
Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie
upoważnień zmienianych w ustawach nowelizowanych tą ustawą, zachowują moc do dnia
30 czerwca 2000 r.
Art. 75.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,
2)
art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie
z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,
3)
art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,
4)
art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,
5)
art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),
art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46
i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,
6)
art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.
”
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii
dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami
i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.
Art. 21)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r..
1.
Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:
1)
drogi krajowe,
2)
drogi wojewódzkie,
3)
drogi powiatowe,
4)
drogi gminne.
2.
Ulice leżące w ciągu dróg wymienionych w ust. 1 należą do tej samej kategorii co te
drogi.
3.
Drogi publiczne ze względów funkcjonalno-technicznych dzielą się na klasy określone
w warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie.
Art. 2a2)Dodany przez art. 52 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 1..3 orzeczenia
1.
Drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa.
2.
Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa,
powiatu lub gminy.
Art. 3.
Drogi publiczne ze względu na stopień dostępności i obsługi przyległego terenu dzielą
się na:
1)
drogi ogólnodostępne,
2)
drogi ekspresowe,
3)
autostrady.
Art. 43)Oznaczenie ustalone przez art. 15 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U. Nr 12, poz. 136), która weszła w życie z dniem 23 lutego 2000 r..
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
droga lub pas drogowy - wydzielony pas terenu, przeznaczony do ruchu lub postoju pojazdów
oraz do ruchu pieszych, wraz z leżącymi w jego ciągu obiektami inżynierskimi, placami,
zatokami postojowymi oraz znajdującymi się w wydzielonym pasie terenu chodnikami,
ścieżkami rowerowymi, drogami zbiorczymi, drzewami i krzewami oraz urządzeniami technicznymi
związanymi z prowadzeniem i zabezpieczeniem ruchu,
2)
ulica - drogę na terenach zabudowy miast i wsi, łącznie z torowiskiem pojazdów szynowych
komunikacji miejskiej, wydzieloną liniami rozgraniczającymi, która jest przeznaczona
do obsługi bezpośredniego otoczenia oraz umieszczania urządzeń technicznych nie związanych
z ruchem pojazdów lub pieszych,
3)
jezdnia - część drogi przeznaczoną do ruchu pojazdów,
4)
korona drogi - jezdnię z poboczami, zatokami autobusowymi, a przy drogach dwujezdniowych
- również z pasami awaryjnego postoju i pasem dzielącym jezdnie,
54)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 1993 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 47, poz. 212), która weszła w życie z dniem 9 lipca 1993 r.)
droga ekspresowa - drogę przeznaczoną wyłącznie dla ruchu pojazdów samochodowych i
nie obsługującą przyległego terenu:
a)
wyposażoną w jedną lub dwie jezdnie,
b)
posiadającą wielopoziomowe skrzyżowania z przecinającymi ją innymi drogami komunikacji,
z dopuszczeniem wyjątkowo jednopoziomowych skrzyżowań z drogami publicznymi,
c)
wyposażoną w urządzenia obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek, przeznaczone wyłącznie
dla użytkowników drogi,
64)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 1993 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 47, poz. 212), która weszła w życie z dniem 9 lipca 1993 r.)
autostrada - drogę przeznaczoną wyłącznie dla ruchu pojazdów samochodowych i nie obsługującą
przyległego terenu:
a)
wyposażoną przynajmniej w dwie trwale rozdzielone jednokierunkowe jezdnie,
b)
posiadającą wielopoziomowe skrzyżowania ze wszystkimi przecinającymi ją drogami komunikacji,
c)
wyposażoną w urządzenia obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek, przeznaczone wyłącznie
dla użytkowników autostrady,
7)
obiekt mostowy - most, wiadukt, estakadę, tunel, kładkę dla pieszych, przejście podziemne
i przepust,
8)
budowa drogi - wykonywanie nowego połączenia drogowego między określonymi miejscami
lub miejscowościami,
9)
modernizacja drogi - wykonywanie robót, w których wyniku następuje podwyższenie parametrów
technicznych i eksploatacyjnych istniejącej drogi,
10)
utrzymanie drogi - wykonywanie robót remontowych, przywracających jej pierwotny stan,
oraz robót konserwacyjnych, porządkowych i innych, zmierzających do zwiększenia bezpieczeństwa
i wygody ruchu, w tym także odśnieżanie i zwalczanie śliskości zimowej,
11)
ochrona drogi - działanie mające na celu niedopuszczenie do przedwczesnego zniszczenia
drogi oraz niewłaściwego jej użytkowania,
12)
Art. 4a7)Dodany przez art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz. U. Nr 127, poz. 627), która weszła w życie z dniem 2 stycznia 1995 r., oraz w brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Rada Ministrów ustali, w drodze rozporządzenia, sieć autostrad, dróg ekspresowych
oraz dróg o znaczeniu obronnym.
Art. 58)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 1..2 orzeczenia
1.
Do dróg krajowych zalicza się:
1)
autostrady i drogi ekspresowe oraz drogi leżące w ich ciągach do czasu wybudowania
autostrad i dróg ekspresowych,
2)
drogi międzynarodowe,
3)
drogi stanowiące inne połączenia zapewniające spójność sieci dróg krajowych,
49)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 2 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.)
drogi dojazdowe do ogólnodostępnych przejść granicznych obsługujących ruch osobowy
i towarowy bez ograniczeń ciężaru całkowitego pojazdów (zespołu pojazdów) lub wyłącznie
ruch towarowy bez ograniczeń ciężaru całkowitego pojazdów (zespołu pojazdów),
5)
drogi alternatywne dla autostrad płatnych,
6)
drogi stanowiące ciągi obwodnicowe dużych aglomeracji miejskich,
7)
drogi o znaczeniu obronnym.
2.
Zaliczenie do kategorii dróg krajowych następuje w drodze rozporządzenia Rady Ministrów
na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, przedłożony w porozumieniu z ministrami
właściwymi do spraw administracji publicznej, spraw wewnętrznych oraz obrony narodowej
po zasięgnięciu opinii właściwych sejmików województw.
310)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 2 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Przebieg dróg krajowych ustala, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw
transportu po zasięgnięciu opinii właściwych zarządów województw, a w miastach na
prawach powiatu - właściwych zarządów miast.
Art. 68)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Do dróg wojewódzkich zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1, stanowiące
połączenia między miastami, mające znaczenie dla województwa, i drogi o znaczeniu
obronnym nie zaliczone do dróg krajowych.
2.
Zaliczenie do kategorii dróg wojewódzkich następuje w drodze uchwały sejmiku województwa
w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw transportu oraz obrony narodowej.
311)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Przebieg dróg wojewódzkich ustala sejmik województwa w planie regionalnym po zasięgnięciu
opinii zarządów powiatów, na obszarze których przebiega droga, a w miastach na prawach
powiatu - opinii zarządów miast.
Art. 6a12)Dodany przez art. 52 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 1..2 orzeczenia
1.
Do dróg powiatowych zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1 i art. 6
ust. 1, stanowiące połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin
i siedzib gmin między sobą.
213)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 4 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Zaliczenie do kategorii dróg powiatowych następuje w drodze uchwały rady powiatu w
porozumieniu z marszałkiem województwa po zasięgnięciu opinii zarządów gmin, na obszarze
których przebiega droga, oraz po zasięgnięciu opinii zarządów sąsiednich powiatów.
314)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 4 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Przebieg dróg powiatowych ustala rada powiatu po zasięgnięciu opinii zarządów gmin,
na obszarze których przebiega droga.
Art. 715)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym nie zaliczone do innych kategorii,
stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg
wewnętrznych.
216)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 5 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu
opinii właściwego zarządu powiatu.
317)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 5 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Przebieg dróg gminnych ustala zarząd gminy.
Art. 815)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Drogi nie zaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, w szczególności drogi w
osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów
użytkowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, place przed dworcami
kolejowymi, autobusowymi i portami są drogami wewnętrznymi.
2.
Budowa, utrzymanie, zarządzanie i oznakowanie dróg wewnętrznych należy do zarządcy
terenu.
3.
Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu.
4.
Budowa, utrzymanie i oznakowanie skrzyżowań dróg wewnętrznych z drogami publicznymi
oraz urządzeń bezpieczeństwa i organizacji ruchu związanych z funkcjonowaniem skrzyżowań
należy do zarządu drogi publicznej.
Art. 915)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Jeżeli droga niezbędna dla komunikacji publicznej nie została zaliczona do kategorii
dróg wojewódzkich, powiatowych lub gminnych, zaliczenie do odpowiedniej kategorii
może nastąpić w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw transportu.
Art. 10.4 orzeczenia
118)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 7 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1 i przez art. 15 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Organ właściwy do zaliczenia drogi do odpowiedniej kategorii jest właściwy również
do pozbawienia jej tej kategorii. Pozbawienie drogi dotychczasowej kategorii i zaliczenie
jej do innej kategorii następuje do końca trzeciego kwartału, z mocą od dnia 1 stycznia
następnego roku.
2.
Nowo wybudowany odcinek drogi, w tym także obwodnica miejscowości, staje się drogą
tej samej kategorii, w której ciągu leży.
319)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 7 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Drogom publicznym i obiektom mostowym nadaje się numerację.
419)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 7 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Dla poszczególnych kategorii dróg właściwy zarządca drogi prowadzi ewidencję dróg.
520)Dodany przez art. 52 pkt 7 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Minister właściwy do spraw transport określi, w drodze rozporządzenia, sposób numeracji
oraz zakres, treść i sposób prowadzenia ewidencji dróg i obiektów mostowych.
Art. 11.
Art. 12.
Art. 1322)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 4..1 orzeczenie
1.
Korzystanie z dróg publicznych może być uzależnione, w przypadkach określonych w ust.
2, od wniesienia opłat drogowych.
2.
Opłaty mogą być pobierane za:
1)
1a24)Dodany przez art. 15 pkt 7 lit. a) tiret pierwsze ustawy wymienionej w przypisie 3.)
przejazdy po autostradach budowanych i eksploatowanych lub wyłącznie eksploatowanych
jako płatne w trybie przepisów o autostradach płatnych,
2)
przeprawy promowe na drogach publicznych,
325)W brzmieniu ustalonym przez art. 33 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego (Dz. U. Nr 106, poz. 677), która weszła w życie z dniem 12 grudnia 1997 r.)
przejazdy po drogach publicznych pojazdów zarejestrowanych w kraju lub za granicą,
z ładunkiem lub bez ładunku, o masie, naciskach osi lub wymiarach przekraczających
wielkości określone w odrębnych przepisach,
4)
parkowanie pojazdów samochodowych na drogach,
526)Dodany przez art. 15 pkt 7 lit. a) tiret drugie ustawy wymienionej w przypisie 3.)
przejazdy przez obiekty mostowe,
626)Dodany przez art. 15 pkt 7 lit. a) tiret drugie ustawy wymienionej w przypisie 3.)
wjazd i poruszanie się po drogach strefy śródmiejskiej.
2a27)Dodany przez art. 33 pkt 1 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 25 oraz w brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 9 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1 i przez art. 15 pkt 7 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Za przejazd po drogach publicznych pojazdów, o których mowa w ust. 2 pkt 3, bez zezwolenia
określonego przepisami Prawa o ruchu drogowym lub niezgodnie z warunkami podanymi
w zezwoleniu oraz za nieuiszczenie opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 4, pobiera się
opłaty podwyższone.
328)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 7 lit. c) tiret pierwsze ustawy wymienionej w przypisie 3..
Od opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 2, 3, 5 i 6, zwolnione są przejazdy pojazdów:
129)W brzmieniu ustalonym przez art. 33 pkt 1 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 25.)
Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, pogotowia
ratunkowego, służby więziennej, urzędów celnych,
2)
zarządów dróg albo jednostek, którym powierzono eksploatację autostrady lub drogi
ekspresowej,
330)Dodany przez art. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustaw: o broni, amunicji i materiałach wybuchowych, o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, Kodeks karny, Kodeks postępowania karnego, o drogach publicznych, Prawo celne, o ochronie granicy państwowej oraz o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 6, poz. 31), która weszła w życie z dniem 8 lutego 1997 r.)
sił zbrojnych państw obcych, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska
jest stroną, tak stanowi,
431)Dodany przez art. 15 pkt 7 lit. c) tiret drugie ustawy wymienionej w przypisie 3.)
innych wskazanych przez radę miasta w odniesieniu do dróg strefy śródmiejskiej.
3a32)Dodany przez art. 52 pkt 9 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1..
Minister właściwy do spraw transportu może w uzasadnionych przypadkach zwolnić z opłat
niektóre przejazdy pojazdów wykonywane w ramach pomocy humanitarnej, medycznej i ratownictwa
lub w przypadku klęsk żywiołowych.
433)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 7 lit. d) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wprowadzania opłat,
o których mowa w ust. 2 pkt 2-5 i ust. 2a, oraz organ właściwy do ustalania stawek
opłat i organ właściwy do ich pobierania, z uwzględnieniem w szczególności: kategorii
pojazdów, czasu parkowania i organizacji ruchu lokalnego.
534)Dodany przez art. 65 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 7 jako pierwsza oraz w brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 7 lit. d) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Zasady ustalania i pobierania opłat za przejazdy autostradami, o których mowa w ust.
2 pkt 1a, regulują przepisy o autostradach płatnych.
Art. 13a35)Dodany przez art. 65 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 7 jako pierwsza..1 orzeczenie
Zadania w zakresie budowy i eksploatacji autostrad i dróg ekspresowych mogą być realizowane:
1)
na zasadach ogólnych określonych w ustawie,
2)
na zasadach określonych w przepisach o autostradach płatnych.
Art. 13b36)Dodany przez art. 15 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 3..
1.
Ustanowienie strefy śródmiejskiej, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 6, jest możliwe,
jeżeli:
1)
strefa nie obejmuje drogi krajowej,
2)
istnieje układ dróg wojewódzkich umożliwiających ominięcie strefy,
3)
strefa obsługiwana jest przez lokalny transport zbiorowy,
4)
zapewniony jest system parkingów,
5)
sposób pobierania opłat nie utrudnia ruchu i nie powoduje zagrożeń w ruchu.
2.
Organem właściwym do ustanowienia strefy śródmiejskiej jest rada gminy.
3.
Rada gminy, ustanawiając strefę śródmiejską, określa:
1)
granice strefy,
2)
wysokość opłaty,
3)
przejazdy pojazdów zwolnionych z opłaty,
4)
przejazdy pojazdów, od których pobierane są opłaty obniżone,
5)
tryb pobierania opłaty.
4.
Opłata, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 6, stanowi dochód gminy.
5.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady ustalania przez radę gminy strefy śródmiejskiej. W szczególności w rozporządzeniu
określa się warunki i sposób ustalania granic strefy, tryb i zakres opiniowania projektu
ustanawiania strefy śródmiejskiej przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach
oraz wymagania odnośnie do sposobu pobierania opłat.
Art. 14.1 orzeczenie
Art. 1538)W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 37..
1.
Podmioty prowadzące działalność gospodarczą są obowiązane do udziału w kosztach budowy,
modernizacji oraz utrzymania dróg, jeżeli użytkowanie tych dróg jest związane bezpośrednio
z potrzebami tych podmiotów.
2.
Udział podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w kosztach utrzymania dróg następuje
w wypadku, gdy obciążenie ruchem drogowym, wywołanym działalnością tego podmiotu,
przekracza 20% ogólnego obciążenia drogi.
3.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udziału podmiotów
prowadzących działalność gospodarczą w kosztach, o których mowa w ust. 1 i 2.
Art. 16.
Realizacja oraz koszty budowy lub modernizacji dróg, spowodowane inwestycją niedrogową,
należą do inwestora tego przedsięwzięcia.
Rozdział 1a
Rozdział 2
Administracja drogowa40)Tytuł i treść rozdziału 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 10 ustawy wymienionej w przypisie 1.
Art. 17.
1.
Do zakresu działania ministra właściwego do spraw transportu należy:
1)
określanie kierunków rozwoju sieci drogowej,
2)
wydawanie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg i obiektów mostowych,
3)
koordynacja działań w zakresie przygotowania dróg dla potrzeb obrony państwa na zasadach
określonych w przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia,
4)
sprawowanie nadzoru nad Generalnym Dyrektorem Dróg Publicznych.
Art. 18.
1.
Centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach dróg krajowych jest
Generalny Dyrektor Dróg Publicznych, do którego należy:
1)
wykonywanie zadań zarządcy dróg krajowych,
2)
realizacja budżetu państwa w zakresie dróg krajowych.
2.
Do Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych należy również:
1)
współudział w realizacji polityki transportowej w zakresie dróg,
2)
gromadzenie danych i sporządzanie informacji o sieci dróg publicznych,
3)
nadzór nad przygotowaniem infrastruktury drogowej na potrzeby obrony państwa,
4)
koordynowanie zagadnień powodziowych w zakresie dróg publicznych,
541)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 9 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.)
wydawanie zezwoleń na przejazdy po drogach publicznych pojazdów z ładunkiem lub bez
ładunku o masie, naciskach osi lub wymiarach przekraczających wielkości określone
w odrębnych przepisach, jeżeli miejsce rozpoczęcia i zakończenia przejazdu znajduje
się na obszarze różnych województw lub trasa przejazdu przekracza granice państwa,
6)
współpraca z administracjami drogowymi innych państw i organizacjami międzynarodowymi,
742)Dodany przez art. 15 pkt 9 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.)
zarządzanie ruchem na drogach krajowych.
3.
Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na
wniosek ministra właściwego do spraw transportu.
4.
Zastępców Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych powołuje i odwołuje minister właściwy
do spraw transportu na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych.
5.
Generalny Dyrektor Dróg Publicznych realizuje swoje zadania przy pomocy Generalnej
Dyrekcji Dróg Publicznych. Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych wykonuje również zadania
zarządu dróg krajowych.
6.
W skład Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych wchodzą oddział centralny w Warszawie
oraz następujące oddziały terenowe:
1)
północno-zachodni z siedzibą w Szczecinie,
2)
północny z siedzibą w Gdańsku,
3)
północno-wschodni z siedzibą w Białymstoku,
4)
zachodni z siedzibą w Poznaniu,
5)
wschodni z siedzibą w Lublinie,
6)
południowo-zachodni z siedzibą we Wrocławiu,
7)
południowy z siedzibą w Katowicach,
8)
południowo-wschodni z siedzibą w Krakowie.
7.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zasięg terytorialny oddziałów
Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych, z uwzględnieniem granic powiatów.
8.
Do oddziału należy:
1)
wykonywanie zadań zarządu drogi na obszarze jego działania,
2)
wykonywanie zadań zarządcy drogi na obszarze jego działania, powierzonych przez Generalnego
Dyrektora Dróg Publicznych na podstawie upoważnienia określonego w ust. 9.
9.
Generalny Dyrektor Dróg Publicznych może upoważnić pracowników Generalnej Dyrekcji
Dróg Publicznych do załatwiania określonych spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie,
a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych.
10.
Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, nadaje Generalnej
Dyrekcji Dróg Publicznych statut określający jej organizację.
11.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb sporządzania
informacji, gromadzenia i udostępniania danych o sieci dróg publicznych.
Art. 19.3 orzeczenia
1.
Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do właściwości
których należą sprawy z zakresu planowania, budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony
dróg, jest zarządcą drogi.
243)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 10 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 6, są dla dróg:
1)
krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Publicznych,
2)
wojewódzkich - zarząd województwa,
3)
powiatowych - zarząd powiatu,
4)
gminnych - zarząd gminy.
344)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 10 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Generalny Dyrektor Dróg Publicznych jest zarządcą autostrady wybudowanej na zasadach
określonych w ustawie do czasu przekazania jej koncesjonariuszowi w drodze porozumienia
zawartego pomiędzy Generalnym Dyrektorem Dróg Publicznych, Prezesem Agencji Budowy
i Eksploatacji Autostrad oraz koncesjonariuszem. Koncesjonariusz pełni funkcję zarządcy
autostrady płatnej na warunkach określonych w umowie koncesyjnej, z wyjątkiem zadań,
o których mowa w art. 20 pkt 1, 8 i 17, z zastrzeżeniem ust. 3a.
3a45)Dodany przez art. 15 pkt 10 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Minister właściwy do spraw transportu może udzielić zgody, na warunkach określonych
w drodze decyzji administracyjnej, na zajęcie pasa drogowego autostrady płatnej w
celu umieszczenia urządzeń infrastruktury technicznej i innych obiektów nie związanych
z tą autostradą.
4.
Zarządzanie drogami publicznymi może być przekazywane między zarządcami w trybie porozumień.
5.
W granicach miast na prawach powiatu zarządcą wszystkich dróg publicznych, z wyjątkiem
autostrad i dróg ekspresowych, jest zarząd miasta.
646)Dodany przez art. 15 pkt 10 lit. d) ustawy wymienionej w przypisie 3, który wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2001 r..
W granicach miasta stołecznego Warszawy zarządcą dróg publicznych:
1)
krajowych, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych,
2)
wojewódzkich i powiatowych
- jest zarząd miasta stołecznego Warszawy.
Art. 20.2 orzeczenia
Do zarządcy drogi należy w szczególności:
1)
opracowanie projektów planów rozwoju sieci drogowej,
2)
opracowanie projektów planów finansowania budowy, utrzymania i ochrony dróg oraz obiektów
mostowych,
3)
pełnienie funkcji inwestora,
4)
utrzymanie nawierzchni, chodników, obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających
ruch i innych urządzeń związanych z drogą,
5)
realizacja zadań w zakresie inżynierii ruchu,
6)
przygotowanie infrastruktury drogowej dla potrzeb obronnych oraz wykonywanie innych
zadań na rzecz obronności kraju,
7)
koordynacja robót w pasie drogowym,
8)
wydawanie zezwoleń na zajęcie pasa drogowego, na zjazdy z dróg, na przejazdy po drogach
publicznych pojazdów z ładunkiem lub bez ładunku o masie, naciskach osi lub wymiarach
przekraczających wielkości określone w odrębnych przepisach oraz pobieranie opłat
i kar pieniężnych,
9)
prowadzenie ewidencji dróg i drogowych obiektów mostowych,
10)
przeprowadzanie okresowych kontroli stanu dróg i obiektów mostowych,
11)
wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających,
12)
przeciwdziałanie niszczeniu dróg przez ich użytkowników,
13)
przeciwdziałanie niekorzystnym przeobrażeniom środowiska mogącym powstać lub powstającym
w następstwie budowy lub utrzymania dróg,
14)
wprowadzanie ograniczeń bądź zamykanie dróg i drogowych obiektów mostowych dla ruchu
oraz wyznaczanie objazdów, gdy występuje bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa osób
lub mienia,
15)
dokonywanie okresowych pomiarów ruchu drogowego,
1647)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 11 ustawy wymienionej w przypisie 3.)
sadzenie, utrzymanie oraz usuwanie drzew i krzewów oraz pielęgnacja zieleni w pasie
drogowym,
17)
prowadzenie gospodarki gruntami i innymi nieruchomościami pozostającymi w zarządzie
organu zarządzającego drogą.
Art. 21.1 orzeczenie
148)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 12 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 oraz ust. 5 i 6, może wykonywać
swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej
odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu, radę miasta stołecznego Warszawy
lub radę gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi
wykonuje zarządca.
1a49)Dodany przez art. 15 pkt 12 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Zarządca drogi może upoważnić pracowników, odpowiednio: urzędu marszałkowskiego, starostwa,
urzędu miasta, urzędu miasta stołecznego Warszawy lub gminy albo pracowników jednostki
organizacyjnej będącej zarządem drogi, do załatwiania spraw w jego imieniu, w ustalonym
zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych.
2.
Zarządy dróg, o których mowa w ust. 1 oraz art. 18 ust. 5, mają prawo do:
1)
wstępu na grunty przyległe do pasa drogowego, jeżeli jest to niezbędne do wykonywania
czynności związanych z utrzymaniem i ochroną dróg,
2)
urządzenia czasowego przejazdu przez grunty przyległe do pasa drogowego w razie przerwy
komunikacji na drodze,
3)
ustawiania na gruntach przyległych do pasa drogowego zasłon przeciwśnieżnych.
3.
Właścicielom lub użytkownikom gruntów, którzy ponieśli szkody w wyniku czynności wymienionych
w ust. 2, przysługuje odszkodowanie na zasadach określonych w przepisach o gospodarce
nieruchomościami.
Art. 22.2 orzeczenia
1.
Zarząd drogi sprawuje nieodpłatny trwały zarząd gruntami w pasie drogowym.
250)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 13 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Grunty, o których mowa w ust. 1, zarząd drogi może oddawać innym podmiotom gospodarczym
w dzierżawę, najem albo je użyczać w drodze umowy na cele związane z gospodarką drogową, potrzebami ruchu drogowego i obsługi
uczestników ruchu oraz pod reklamy. Przepisu art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia
1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.
3.
W przypadku nabywania gruntów przeznaczonych pod pas drogowy, zarząd drogi może wystąpić
z wnioskiem o dokonanie podziału lub scalenia nieruchomości zgodnie z przepisami o
gospodarce nieruchomościami.
Rozdział 3
Skrzyżowania dróg z innymi drogami komunikacji lądowej i powietrznej oraz liniowymi urządzeniami technicznymi
Art. 25.
1.
Budowa, modernizacja, utrzymanie i ochrona skrzyżowań dróg różnych kategorii, wraz
z nawierzchnią drogową i obiektami mostowymi w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa
i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tego skrzyżowania, należy do zarządu
właściwego dla drogi wyższej kategorii.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do skrzyżowań z drogami wewnętrznymi.
Art. 2652)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 4..
Budowa, modernizacja, utrzymanie i ochrona przepraw promowych w ciągu drogi, łącznie
z jednostkami przeprawowymi, należy do zarządu drogi tej drogi.
Art. 27.
Art. 28.
1.
Budowa, modernizacja, utrzymanie i ochrona skrzyżowań dróg z liniami kolejowymi w
poziomie szyn, wraz z zaporami, urządzeniami sygnalizacyjnymi, znakami kolejowymi,
jak również nawierzchnią drogową w obszarze skrajni kolejowej, należy do zarządu kolei.
2.
Do zarządów kolei należy również:
1)
konserwacja znajdującej się nad skrajnią kolejową dolnej części konstrukcji wiaduktów
drogowych, łącznie z urządzeniami zabezpieczającymi,
2)
budowa i utrzymanie urządzeń odwadniających wiadukty kolejowe nad drogami, łącznie
z urządzeniami odprowadzającymi wodę poza koronę drogi,
3)
budowa skrzyżowań dróg z torami kolejowymi w różnych poziomach w razie budowy nowej
lub zmiany trasy istniejącej linii kolejowej, zwiększenia ilości torów, elektryfikacji
linii, zwiększenia szybkości lub częstotliwości ruchu pociągów.
Art. 29.
Wykonanie lub przebudowa zjazdu z drogi do pól uprawnych i zabudowań należy:
1)
w wypadku budowy lub modernizacji drogi - do zarządu drogi,
2)
w pozostałych wypadkach - do właściciela lub użytkownika gruntów przyległych do drogi,
po uzyskaniu zgody zarządu drogi.
Art. 30.
Utrzymywanie zjazdów należy do właścicieli lub użytkowników gruntów przyległych do
drogi.
Art. 31.
Utrzymywanie przejść dla pieszych pod lub nad jezdnią drogi publicznej należy do zarządu
drogi.
Art. 32.
W razie gdy budowa lub modernizacja drogi w miejscu przecięcia się z inną drogą komunikacji
lądowej - z wyjątkiem skrzyżowania z linią kolejową w poziomie szyn (art. 28 ust.
1) - wodnej, korytarzem powietrznym w strefie lotniska lub urządzeniem typu liniowego
(linią energetyczną, telekomunikacyjną, rurociągiem, taśmociągiem itp.) powoduje naruszenie
tych obiektów lub konieczność zmian dotychczasowego stanu, dokonanie zmiany lub przywrócenie
poprzedniego stanu należy do zarządu drogi, chyba że zainteresowane strony postanowią
inaczej.
Art. 33.
1.
Wykonanie skrzyżowań nowo budowanych lub modernizowanych obiektów, o których mowa
w art. 32 oraz linii kolejowych z drogą, powodujące naruszenie stanu istniejącego
drogi lub konieczność dokonania zmian elementów drogi, należy do zarządu prowadzącego
budowę lub modernizację tych obiektów.
2.
Przepisy ust. 1 oraz art. 32 stosuje się również do znajdujących się w pasie drogowym
urządzeń nie związanych z gospodarką drogową lub potrzebami ruchu.
Rozdział 4
Pas drogowy
Art. 3454)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 14 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Odległość granicy pasa drogowego od zewnętrznej krawędzi wykopu, nasypu, rowu lub
od innych urządzeń wymienionych w art. 4 pkt 1 i 2 powinna wynosić co najmniej 0,75
m, a dla autostrad i dróg ekspresowych - co najmniej 2 m.
Art. 35.
1.
W planach zagospodarowania przestrzennego należy rezerwować pod przyszłą budowę lub
modernizację dróg pas terenu o szerokości uwzględniającej ochronę użytkowników dróg
i terenu przyległego przed wzajemnym niekorzystnym oddziaływaniem. Rezerwację terenu
realizuje się przez odmowę wydawania zezwoleń budowlanych.
255)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 11 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Zarezerwowany pas terenu, o którym mowa w ust. 1, powinien być wykorzystany na cele
rolnicze lub gospodarcze o tymczasowym charakterze, za zezwoleniem właściwego organu,
po zasięgnięciu opinii zarządu drogi.
3.
W zarezerwowanym pasie terenu mogą być wznoszone tylko tymczasowe budynki lub konstrukcje
budowlane; ich usunięcie w wypadku budowy lub modernizacji drogi następuje na koszt
właściciela, bez odszkodowania.
4.
Lokalizowanie zabudowy wzdłuż zarezerwowanych pasów terenu, nowo wybudowanych dróg
(w tym obwodnic miejscowości) oraz istniejących dróg może nastąpić tylko w wypadku
włączenia ruchu drogowego - spowodowanego tą zabudową - do istniejącej lub projektowanej
drogi, wyłącznie w miejscach określonych przez zarząd drogi.
Art. 3656)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 12 ustawy wymienionej w przypisie 1..1 orzeczenie
W razie samowolnego naruszenia pasa drogowego lub zarezerwowanego pasa terenu, właściwy
zarządca drogi orzeka o przywróceniu ich do stanu poprzedniego.
Art. 37.2 orzeczenia
1.
W pasie drogowym mogą znajdować się budynki i urządzenia związane z gospodarką drogową
i obsługą ruchu drogowego oraz obiekty uznane za zabytki kultury materialnej lub pomniki
przyrody.
257)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 15 ustawy wymienionej w przypisie 3..
W pasie drogowym należy, zależnie od potrzeby, sadzić i utrzymywać zieleń, w tym drzewa
i krzewy.
3.
Minister właściwy do spraw transportu58)Stosownie do art. 71 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania
aktów wykonawczych (Dz. U. Nr 35, poz. 192), która weszła w życie z dniem 1 lipca
1989 r., oraz zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 22 i art. 94 ustawy z dnia 4 września
1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928), która
weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., w drodze rozporządzenia, określa zasady sadzenia, utrzymywania oraz usuwania drzew
i krzewów w pasie drogowym.
Art. 38.
1.
Istniejące w pasie drogowym budynki, obiekty inżynierskie i urządzenia nie związane
z gospodarką drogową lub obsługą ruchu, które nie powodują zagrożenia i utrudnień
ruchu drogowego i nie zakłócają wykonywania zadań zarządu drogi, mogą pozostać w dotychczasowym
stanie.
259)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 13 ustawy wymienionej w przypisie 1..
Wykonanie przebudowy lub kapitalnego remontu obiektów i urządzeń, o których mowa w
ust. 1, wymaga zgody zarządcy drogi.
Art. 39.
1.
Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie
lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać
bezpieczeństwu ruchu drogowego. W szczególności zabrania się:
1)
lokalizacji budynków, umieszczania urządzeń, przedmiotów i materiałów nie związanych
z gospodarką drogową lub potrzebami ruchu drogowego,
2)
włóczenia po drogach oraz porzucania na nich przedmiotów lub używania pojazdów niszczących
nawierzchnię drogi,
3)
poruszania się po drogach pojazdów, których nacisk na pojedynczą oś przekracza 80
kN (8 t), a na oś składową osi wielokrotnej, jeżeli przekracza wartość od 57,5 kN
(5,75 t) do 72,5 kN (7,25 t) w zależności od rozstawu osi składowych, oraz pojazdów
nie odpowiadających parametrom technicznym ustalonym w przepisach określających ich
warunki techniczne,
4)
samowolnego ustawiania, zmieniania i uszkadzania znaków drogowych i urządzeń ostrzegawczo-zabezpieczających,
5)
umieszczania poza obszarami zabudowanymi tablic z hasłami reklamowymi lub propagandowymi,
6)
umieszczania urządzeń zastępujących obowiązujące znaki drogowe,
7)
niszczenia rowów, skarp, nasypów i wykopów oraz samowolnego rozkopywania drogi,
8)
zaorywania lub zwężania w inny sposób pasa drogowego,
9)
odprowadzania wody i ścieków z urządzeń melioracyjnych, gospodarskich lub zakładowych
do rowów przydrożnych lub na jezdnię drogi,
10)
wypasania zwierząt gospodarskich,
11)
rozniecania ognisk w pobliżu obiektów mostowych oraz przejeżdżania przez nie z otwartym
ogniem,
12)
usuwania, niszczenia i uszkadzania zadrzewień przydrożnych.
2.
Przepisów ust. 1 pkt 2 i 3 nie stosuje się do pojazdów specjalnych sił zbrojnych,
dla których warunki poruszania się po drogach określają przepisy szczególne.
360)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 14 ustawy wymienionej w przypisie 1..
W szczególnie uzasadnionych wypadkach lokalizowanie w pasie drogowym urządzeń lub
obiektów nie związanych z gospodarką drogową lub potrzebami ruchu, jak również umieszczanie
takich urządzeń na obiektach mostowych może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego
zarządcy drogi.
4.
Utrzymanie obiektów i urządzeń, o których mowa w ust. 3, należy do ich posiadaczy.
Art. 40.1 orzeczenie
161)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 16 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Prowadzenie robót w pasie drogowym wymaga zezwolenia właściwego zarządcy drogi, z
zastrzeżeniem art. 22 ust. 2.
2.
Organ, o którym mowa w ust. 1, może zmienić warunki określone w zezwoleniu lub cofnąć
zezwolenie ze szczególnie ważnych powodów, nie dających się przewidzieć w chwili wydania
zezwolenia.
3.
Za szkody poniesione w związku ze zmianą warunków określonych w zezwoleniu lub jego
cofnięciem przysługuje odszkodowanie.
462)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 16 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3..
Za zajęcie pasa drogowego i za umieszczenie w nim urządzeń nie związanych z funkcjonowaniem
dróg pobiera się opłaty, a za niedotrzymanie warunków określonych w zezwoleniu lub
zajęcie pasa bez zezwolenia pobiera się kary pieniężne, z zastrzeżeniem art. 22 ust.
2.
563)W brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 34, poz. 198), która weszła w życie z dniem 27 maja 1990 r..
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w razie konieczności usunięcia awarii urządzeń nie
związanych z obsługą ruchu, a znajdujących się w pasie drogowym, z tym że po zlokalizowaniu
awarii prowadzący roboty niezwłocznie zawiadamia o tym zarząd drogi, właściwy urząd
spraw wewnętrznych64)Obecnie: właściwy komendant Policji, gdyż zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6
kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179), która weszła w życie z dniem
10 maja 1990 r., jest on organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony
bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie
województwa, natomiast urzędy spraw wewnętrznych uległy rozwiązaniu z chwilą zorganizowania
Policji na podstawie art. 147 ust. 2 tej ustawy..
6.
Zajmujący pas drogowy jest obowiązany zapewnić bezpieczne warunki ruchu i przywrócić
pas do poprzedniego stanu użyteczności w określonym terminie.
7.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa zasady i warunki udzielania zezwoleń
na zajmowanie pasa drogowego i umieszczanie w nim urządzeń nie związanych z funkcjonowaniem
drogi oraz opłaty z tego tytułu, jak również kary pieniężne za zajęcie pasa drogowego
i umieszczanie w nim urządzeń bez zezwolenia oraz tryb dochodzenia roszczeń z tytułu
szkód poniesionych w związku ze zmianą warunków określonych w zezwoleniu lub jego
cofnięciem (ust. 3) i organy właściwe w tych sprawach.
Art. 40a65)Dodany przez art. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 4 oraz w brzmieniu ustalonym przez art. 33 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 25 i przez art. 15 pkt 17 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Opłaty pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1-5 i 2a, oraz opłaty
i kary określone w art. 40 ust. 4 stanowią dochody środków specjalnych zarządów dróg
przeznaczonych na utrzymanie dróg, a opłaty ze zezwolenia na przejazd pojazdów wymienionych
w art. 13 ust. 2 pkt 3 i ust. 2a, których trasa przekracza granicę państwa, stanowią
dochody środka specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych przeznaczonego na
budowę i utrzymanie dróg krajowych.
Art. 40b66)Dodany przez art. 33 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 25..
1.
Osoby upoważnione przez dyrektora urzędu celnego są uprawnione do kontroli pojazdów
wykonujących międzynarodowy transport drogowy w zakresie masy, nacisków osi lub wymiarów
określonych przepisami Prawa o ruchu drogowym.
2.
W razie przekroczenia dopuszczalnej masy, nacisków osi lub wymiarów pojazdów, urzędy
celne pobierają opłaty ustalone zgodnie z art. 13 ust. 4.
3.
Urzędu celne otrzymują prowizję od pobranych opłat.
4.
Minister właściwy do spraw transportu67)Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 22 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 58
jako druga. w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych68)Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 3 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 58
jako druga. i Prezesem Głównego Urzędu Ceł określi, w drodze rozporządzenia, wysokość prowizji,
o której mowa w ust. 3, oraz sposób jej pobierania i rozliczania z Generalną Dyrekcją
Dróg Publicznych.
Art. 41.
169)W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 3..
Minister właściwy do spraw transportu, w drodze rozporządzenia, ustala sieć dróg krajowych
oraz na wniosek właściwego zarządcy dróg wojewódzkich - sieć dróg wojewódzkich, po
których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 100
kN (10 t), a na oś składową osi wielokrotnej od 57,5 kN (5,75 t) do 80 kN (8 t) w
zależności od rozstawu osi składowych.
2.
Koszty związane z określeniem tras przejazdu oraz z przystosowaniem odcinków dróg
do przewozu ładunków o masie lub gabarytach przekraczających dopuszczalne normy albo
przejazdu pojazdów nienormatywnych ponosi dokonujący tych przewozów lub przejazdów.
3.
Minister właściwy do spraw transportu67)Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 22 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 58
jako druga., w drodze rozporządzenia, określa zasady ustalania kosztów, o których mowa w ust.
2, organy właściwe i tryb postępowania w tych sprawach.
Art. 42.
1.
Napowietrzne linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne, przebiegające wzdłuż pasów
drogowych, poza obszarem zabudowanym, powinny być usytuowane poza granicami pasa drogowego,
w odległości co najmniej 5,0 m od granicy pasa, chyba że organ określony w art. 39
ust. 3 wyrazi zgodę na odstępstwo od tej zasady.
2.
Napowietrzne linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne mogą być umieszczane, na
warunkach ustalonych przez organ określony w art. 39 ust. 3:
1)
na terenach zalewowych - na skarpach nasypów drogowych, z wyjątkiem nasypów spełniających
jednocześnie funkcje wałów przeciwpowodziowych, a w braku takiej możliwości - na krawędzi
korony drogi,
2)
na terenach górskich i zalesionych - w pasie drogowym poza koroną drogi.
Art. 4370)W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 15 ustawy wymienionej w przypisie 1..
1.
Obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej
krawędzi jezdni co najmniej:
|
2.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach właściwy zarząd drogi może wyrazić zgodę na
usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze, o której mowa w ust. 1 lp. 3 tabeli,
w odległości mniejszej niż określona.
3.
Przepisów ust. 1 lp. 2 i 3 tabeli nie stosuje się do podziemnych obiektów telekomunikacyjnych,
lokalizowanych poza jezdnią drogi na terenie zabudowy miast i wsi oraz poza koroną
drogi na terenach zalewowych i górskich na warunkach ustalonych przez zarząd drogi.
Rozdział 5
Świadczenia na rzecz utrzymania dróg
Art. 44.
W wypadku gdy środki techniczne, którymi dysponuje zarząd drogi, są niewystarczające,
wojewoda na wniosek zarządu drogi może wprowadzić obowiązek odpłatnych świadczeń rzeczowych
w celu zapobieżenia zagrożeniu lub przerwaniu komunikacji na skutek wystąpienia niekorzystnych
warunków atmosferycznych, powstania zatoru drogowego w wyniku katastrofy lub wypadku
drogowego, jak również pozostawienia na drodze pojazdu utrudniającego ruch lub zagrażającego
bezpieczeństwu ruchu drogowego.
Art. 45.
1.
Świadczenia, o których mowa w art. 44, polegają na obowiązku dostarczenia pojazdów
samochodowych lub sprzętu budowlanego wraz z obsługą, niezbędnych do wykonania robót
objętych świadczeniem.
2.
Do wykonania świadczeń rzeczowych są obowiązane jednostki gospodarki uspołecznionej,
posiadające pojazdy lub sprzęt budowlany, na terenie objętym zarządzeniem wojewody.
Art. 46.
Za uszkodzenie, zniszczenie lub utratę dostarczonego pojazdu lub sprzętu, które nastąpiło
bez winy posiadacza lub obsługującego pojazd lub sprzęt w związku z wykonywaniem świadczeń,
przysługuje odszkodowanie.
Art. 47.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa zasady i sposób wykonywania świadczeń
na rzecz utrzymania dróg, odpłatność, tryb dochodzenia roszczeń z tego tytułu oraz
zwolnienie od obowiązku świadczeń, a także organy właściwe w tych sprawach.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 48.
(pominięty).71)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 49.
(pominięty).71)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 50.
(pominięty).71)Zamieszczony w obwieszczeniu.
Art. 51.
1.
Z dniem wejścia ustawy w życie:
1)
grunty państwowe położone poza granicami miast, oddane osobom fizycznym w zamian za
grunty zajęte pod budowę dróg publicznych, stają się z mocy prawa własnością tych
osób; grunty takie położone w granicach miast przechodzą na własność lub w użytkowanie
wieczyste osób fizycznych, stosownie do przepisów szczególnych,
2)
grunty oddane i zajęte pod drogi publiczne, wybudowane z udziałem czynu społecznego
i istniejące w tym dniu, stają się z mocy prawa własnością Państwa.
2.
Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do gruntów zajętych pod istniejące drogi publiczne,
w odniesieniu do których zostało wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe przed dniem
wejścia ustawy w życie.
Art. 52.
Traci moc ustawa z dnia 29 marca 1962 r. o drogach publicznych .
Art. 53.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1985 r.
1)
W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie
niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku
z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 1999 r.
2)
Dodany przez art. 52 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 1.
3)
Oznaczenie ustalone przez art. 15 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r.
o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz.
U. Nr 12, poz. 136), która weszła w życie z dniem 23 lutego 2000 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 1993 r. o zmianie
ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 47, poz. 212),
która weszła w życie z dniem 9 lipca 1993 r.
5)
Przez art. 15 pkt 1 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.
6)
Przez art. 15 pkt 1 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.
7)
Dodany przez art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach
płatnych (Dz. U. Nr 127, poz. 627), która weszła w życie z dniem 2 stycznia 1995 r.,
oraz w brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 1.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 1.
9)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 2 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 2 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 3.
12)
Dodany przez art. 52 pkt 5 ustawy wymienionej w przypisie 1.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 4 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 4 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.
15)
W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 1.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 5 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 5 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.
18)
W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 7 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1
i przez art. 15 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 3.
19)
W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 7 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1.
20)
Dodany przez art. 52 pkt 7 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 1.
21)
Przez art. 52 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 1.
22)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 4.
23)
Przez art. 65 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 7 jako pierwsza.
24)
Dodany przez art. 15 pkt 7 lit. a) tiret pierwsze ustawy wymienionej w przypisie 3.
25)
W brzmieniu ustalonym przez art. 33 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 2 sierpnia 1997 r.
o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego (Dz. U. Nr 106, poz.
677), która weszła w życie z dniem 12 grudnia 1997 r.
26)
Dodany przez art. 15 pkt 7 lit. a) tiret drugie ustawy wymienionej w przypisie 3.
27)
Dodany przez art. 33 pkt 1 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 25 oraz w brzmieniu
ustalonym przez art. 52 pkt 9 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 1 i przez art.
15 pkt 7 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.
28)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 7 lit. c) tiret pierwsze ustawy wymienionej
w przypisie 3.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 33 pkt 1 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 25.
30)
Dodany przez art. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustaw: o broni, amunicji
i materiałach wybuchowych, o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej,
Kodeks karny, Kodeks postępowania karnego, o drogach publicznych, Prawo celne, o ochronie
granicy państwowej oraz o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.
U. z 1997 r. Nr 6, poz. 31), która weszła w życie z dniem 8 lutego 1997 r.
31)
Dodany przez art. 15 pkt 7 lit. c) tiret drugie ustawy wymienionej w przypisie 3.
32)
Dodany przez art. 52 pkt 9 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 1.
33)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 7 lit. d) ustawy wymienionej w przypisie 3.
34)
Dodany przez art. 65 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 7 jako pierwsza
oraz w brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 7 lit. d) ustawy wymienionej w przypisie
3.
35)
Dodany przez art. 65 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 7 jako pierwsza.
36)
Dodany przez art. 15 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 3.
37)
Przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych
(Dz. U. Nr 123, poz. 780), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
38)
W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 37.
39)
Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 4, a następnie skreślony
przez art. 65 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w przypisie 7 jako pierwsza.
40)
Tytuł i treść rozdziału 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 10 ustawy wymienionej
w przypisie 1.
41)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 9 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie 3.
42)
Dodany przez art. 15 pkt 9 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.
43)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 10 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie
3.
44)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 10 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie
3.
45)
Dodany przez art. 15 pkt 10 lit. c) ustawy wymienionej w przypisie 3.
46)
Dodany przez art. 15 pkt 10 lit. d) ustawy wymienionej w przypisie 3, który wejdzie
w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.
47)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 11 ustawy wymienionej w przypisie 3.
48)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 12 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie
3.
49)
Dodany przez art. 15 pkt 12 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie 3.
50)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 13 ustawy wymienionej w przypisie 3.
51)
Rozdział 2 ustalony przez art. 52 pkt 10 ustawy wymienionej w przypisie 1 nie zawiera
tych artykułów.
52)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w przypisie 4.
53)
Przez art. 1 pkt 7 ustawy wymienionej w przypisie 4.
54)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 14 ustawy wymienionej w przypisie 3.
55)
W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 11 ustawy wymienionej w przypisie 1.
56)
W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 12 ustawy wymienionej w przypisie 1.
57)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 15 ustawy wymienionej w przypisie 3.
58)
Stosownie do art. 71 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania
aktów wykonawczych (Dz. U. Nr 35, poz. 192), która weszła w życie z dniem 1 lipca
1989 r., oraz zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 22 i art. 94 ustawy z dnia 4 września
1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928), która
weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.
59)
W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 13 ustawy wymienionej w przypisie 1.
60)
W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 14 ustawy wymienionej w przypisie 1.
61)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 16 lit. a) ustawy wymienionej w przypisie
3.
62)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 16 lit. b) ustawy wymienionej w przypisie
3.
63)
W brzmieniu ustalonym przez art. 35 pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale
zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy
administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 34, poz. 198), która
weszła w życie z dniem 27 maja 1990 r.
64)
Obecnie: właściwy komendant Policji, gdyż zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6
kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179), która weszła w życie z dniem
10 maja 1990 r., jest on organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony
bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie
województwa, natomiast urzędy spraw wewnętrznych uległy rozwiązaniu z chwilą zorganizowania
Policji na podstawie art. 147 ust. 2 tej ustawy.
65)
Dodany przez art. 1 pkt 8 ustawy wymienionej w przypisie 4 oraz w brzmieniu ustalonym
przez art. 33 pkt 2 ustawy wymienionej w przypisie 25 i przez art. 15 pkt 17 ustawy
wymienionej w przypisie 3.
66)
Dodany przez art. 33 pkt 3 ustawy wymienionej w przypisie 25.
67)
Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 22 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 58
jako druga.
68)
Zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 3 i art. 94 ustawy wymienionej w przypisie 58
jako druga.
69)
W brzmieniu ustalonym przez art. 15 pkt 18 ustawy wymienionej w przypisie 3.
70)
W brzmieniu ustalonym przez art. 52 pkt 15 ustawy wymienionej w przypisie 1.
71)
Zamieszczony w obwieszczeniu.